Subscribe via RSS Feed

Author Archive for vgiannoul

Ντρέπομαι

Ένα τσούρμο φοιτητών, θα ήταν περίπου 20 χρονών, περπατούσε στο διάδρομο του 7ου ορόφου του νοσοκομείου. Μπροστά ο καθηγητής, πίσω αυτά ακολουθούσανε. Σταθήκανε μπροστά στην πόρτα ενός θαλάμου. Κάτι τους είπανε, τους δώσανε μάσκες και μπήκανε.

Στο μοναδικό κατειλημμένο κρεββάτι, μία γυναίκα. Σκεπασμένη με ένα σεντόνι ως το λαιμό, μόνο το κεφάλι και τα χέρια έξω απ’ αυτό. Διάσπαρτες στο δέρμα της, οι χαρακτηριστικές σκουροκόκκινες κηλίδες των ανθρώπων που νοσούν από AIDS. Όση ώρα ο καθηγητής τις έδειχνε στους φοιτητές, αυτή κοιτούσε έξω από το παράθυρο.

Δεν ήξερε καν τί ήταν ο HIV. Δεν ήξερε καν γιατί ήταν εκεί. Δεν ήξερε καν γιατί το σώμα της έκανε αυτά που έκανε. Ήταν από ένα ορεινό χωριό ενός μεγάλου νησιού. Μία φορά στη ζωή της είχε κάνει σεξ με έναν επισκέπτη του νησιού. Τώρα δεν είχε κανέναν δίπλα της. Την είχε παρατήσει η οικογένειά της, εκεί στον έβδομο όροφο, να κοιτάει έξω από το παράθυρο και να αναρωτιέται.

Ξεσκεπάσου, της είπε ο καθηγητής. Αυτή έσφιξε το σεντόνι ακόμη περισσότερο. Ξεσκεπάσου, της είπε πιο δυνατά, πιο άγρια. Άρχισε να κλαίει σιγανά και κουκουλώθηκε ακόμη περισσότερο. Ο καθηγητής τότε, έπιασε το σεντόνι νευριασμένος και της το τράβηξε δυνατά, αποκαλύπτοντας ένα γυμνό κορμί, γεμάτο με κοκκινάδια. Ντρέπομαι, έλεγε αυτή κι έκλαιγε με λυγμούς πια. Ντρέπομαι, είμαι γυμνή, με βλέπουν, και με τα χέρια της προσπαθούσε να καλύψει το στήθος της και το μουνί της. Άνοιξε τα πόδια σου, της είπε κοφτά. Ντρέπομαι, ξανά και ξανά. Παραδόθηκε όμως τελικά, μέσα στα ακατάσχετα αναφιλητά, παραδόθηκε στο γαντοφορεμένο χέρι, που της σήκωσε βίαια το ένα πόδι, για να αποκαλύψει μια τεράστια κόκκινη πληγή εκεί ανάμεσα.

Οι φοιτητές είχαν βουβαθεί. Μερικοί είχαν πισωπατήσει προς την πόρτα. Κανά δυο είχαν βουρκώσει. Κανένας όμως δεν μίλησε.

~

Είναι μερικοί άνθρωποι που κουβαλούν τη ντροπή του κόσμου όλου. Κουβαλούν ακόμη και τη ντροπή αυτών που δεν έχουν ντροπή.

Και είναι και μερικοί άλλοι, που δεν θα καταλάβουν ποτέ τί σημαίνει αξιοπρέπεια. Γιατί οι ίδιοι, δεν έχουν.

(Με αφορμή την απόφαση του Α. Γεωργιάδη να επαναφέρει την υγειονομική διάταξη του Α. Λοβέρδου για τις οροθετικές ιερόδουλες.)

Πηγή: tintooth

 

Share

Γυναίκες, οι «πολυτραυματίες» της κρίσης

της Ρένας Δούρου

«Οι γυναίκες είναι τα πολλαπλά θύματα της κρίσης». Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που και να ήθελα να την αγνοήσω, δεν θα τα κατάφερνα. Έχω πολλές φίλες που είτε με αποχαιρετούν τα τελευταία χρόνια εγκαταλείποντας τη χώρα προς αναζήτηση εργασίας είτε βουλιάζουν προοδευτικά στα φαινόμενα που προκαλεί ακριβώς η κρίση, δηλαδή την κατάθλιψη, την εγκατάλειψη, τη βύθιση σε μια κατάσταση δίχως αύριο, παρά μόνο ένα παρατεταμένο, ανυπόφορο από όλες τις απόψεις παρόν. Ένα αφόρητο παρόν που μου θύμισε το τηλεφώνημα της φίλης μου Μαίρης Β., που με τον χειμαρρώδη της λόγο, στάθηκε και η αφορμή για τούτο το μικρό σημείωμα.

Πράγματι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στην αγορά εργασίας ή στην οικογένεια, η γυναίκα είναι εκείνη που πληρώνει πολύ ακριβά μια κρίση που δεν περιορίζεται σε αριθμούς ή στο στενά οικονομικό πλαίσιο. Από τη μείωση των εισοδημάτων ως την επιστροφή στα πατριαρχικά πρότυπα, οι συνέπειες είναι και πολλές και καταλυτικές. Και δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς μάστερ ή διδακτορικό για να αντιληφθεί τη νέα κατάσταση που δημιουργείται με μια κρίση, που ξεκινά από την οικονομία και εξαπλώνεται μέχρι και σε δικαιώματα που τα θεωρούσαμε δεδομένες κατακτήσεις.

Η προώθηση της ισότητας των φύλων (και από κοντά και άλλα κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα) τείνει να χάσει τη δυναμική της ως κοινωνικός στόχος, μαζί με τις έμφυλες διαστάσεις μιας κρίσης, η οποία συνεχίζεται ακάθεκτη και τίποτε δεν δείχνει φως στην άκρη του τούνελ.

Δεν θα ήταν υπερβολή, να ισχυριστεί κανείς ότι οι γυναίκες είναι οι «πολυτραυματίες» μίας κρίσης που θερίζει. Και όχι μόνο αυτό. «Πολυτραυματίες» που δεν έχουν δικαίωμα στην προσοχή και το ενδιαφέρον που τους πρέπει, ανάλογα με την κατάστασή τους. Οι εργαζόμενες, οι νέες, οι άνεργες, οι φοιτήτριες, οι άνεργες μητέρες, εκείνες που πρέπει μόνες τους να κρατήσουν το νοικοκυριό, οι συνταξιούχες, όλες τους βιώνουν τον έκτο χρόνο ύφεσης και το βάθεμα της κρίσης πολύ εντονότερα από ό,τι οι άνδρες, καθώς της υφίστανται σε πολλαπλά και παράλληλα επίπεδα.

Έτσι, δεν υφίστανται μόνο τις αμιγώς οικονομικές συνέπειες, καθώς είναι «πρωταθλήτριες» σε πολλούς τομείς, όπως στην ανεργία (65%), την ανασφάλιστη εργασία, την κακοπληρωμένη εργασία, τη μείωση της αγοραστικής δύναμης, αλλά και τις ευρύτερα κοινωνικές. Όπως, λ.χ., την αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας (ως απόρροια του οικονομικού αδιεξόδου των συντρόφων, συζύγων, αδελφών, κλπ). Ή, σε ένα άλλο επίπεδο, βιώνουν την επιστροφή, από την πίσω πόρτα, των πατριαρχικών προτύπων: η γυναίκα πρέπει να παραμένει κλεισμένη εντός των οικογενειακών τειχών, για αναπαραγωγικούς λόγους, να μην αναζητεί δουλειά στην αγορά εργασίας γιατί έτσι αυξάνει την ανεργία των ανδρών και επιπλέον «δεν επιτελεί και τον ρόλο της». Πέραν αυτού, παρατηρείται πλέον το φαινόμενο της μείωσης των γεννήσεων, όχι λόγω επιλογής, αλλά ως μια κατάσταση που επιβάλλεται από την οικονομική κρίση, σε αντίθεση π.χ. με ό,τι συνέβαινε κατά τη δεκαετία του 1980, όταν η μη απόκτηση παιδιού συνιστούσε συνειδητή, για συγκεκριμένους (ιδεολογικούς, φιλοσοφικούς) λόγους, επιλογή. Την ίδια στιγμή εκείνες που επιλέγουν να κάνουν παιδί, βρίσκονται μπροστά στα ανυπέρβλητα εμπόδια που δημιουργούν οι πολιτικές περικοπών και σκληρής λιτότητας, όπως, λ.χ., ο περιορισμός της λειτουργίας, όταν δεν υπάρχει πλήρης κατάργησή τους, των βρεφονηπιακών σταθμών των δήμων, το κλείσιμο των ολοήμερων σχολείων, της κατάργησης ΚΑΠΗ, της «συγχώνευσης» (ευφημισμός για το κλείσιμο) νοσοκομείων, δημοτικών, γυμνασίων, ΑΕΙ…

Όλα τούτα δεν είναι καινούργια. Τα έχει επισημάνει και αναλύσει πρόσφατα η Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων Κατά των Γυναικών (CEDAW) του ΟΗΕ, κατά την 54η σύνοδό της στη Γενεύη, όπου εξέτασε την πορεία εφαρμογής από τη χώρα μας της αντίστοιχης σύμβασης. Τα συμπεράσματά της, που δόθηκαν στη δημοσιότητα φέτος τον Απρίλιο, δεν αφήνουν λόγους αισιοδοξίας. Δημιουργία παρατηρητηρίου για τις επιπτώσεις της κρίσης στις γυναίκες, ανάπτυξη ολοκληρωμένης πολιτικής για την ισότητα των φύλων, και άλλα σημαντικά μεν που όμως, επειδή χρειάζονται χρόνο για την εφαρμογή τους, είναι σίγουρο ότι δεν έχουν άμεσο αντίκτυπο στον Γολγοθά που βιώνουμε σήμερα ως «πολυτραυματίες» της κρίσης.

«Αυτή τη στιγμή αν δεν βρω άμεσα δουλειά, έστω και των 300 ευρώ το μήνα, ειλικρινά δεν ξέρω τι θα κάνω». Τα λόγια της Μαίρης ηχούν στο μυαλό μου ως «καμπανάκι». Ένα «καμπανάκι» για δράση, οργάνωση των δικτύων έμπρακτης αλληλεγγύης, δράσεων, οργάνωσης διαμαρτυριών, αντίστασης μέσα από κάθε φορέα, συλλογικότητα, πρωτοβουλία, προσφέρει ανάλογη δυνατότητα. Πράγματα που γίνονται αλλά που πρέπει να επιταθούν καθώς βρισκόμαστε μπροστά σε ραγδαία επιδείνωση των διακρίσεων, του ρατσισμού, του σεξισμού, σε βάρος των γυναικών, ως απότοκα της κρίσης ενός καπιταλισμού που γίνεται όλο και πιο βίαιος καθώς εισέρχεται σε αυτό που αρκετοί αναλυτές θεωρούν και το τέλος του.

Δεν έχουμε λοιπόν την πολυτέλεια να διυλίζουμε τον κώνωπα.

Βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Ας δράσουμε ανάλογα.

ΥΓ.: Για την ιστορία του πράγματος: η Μαίρη μου ανακοίνωσε ότι μάζεψε ό,τι μπορούσε, άφησε τον μικρό στη μητέρα της, και φεύγει για Αυστραλία. Για έναν χρόνο τουλάχιστον…

 

Share

ΠΕΚΟΠ: Κάτω η εργοδοτική τρομοκρατία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

30 Ιουνίου, 2013

Σήμερα Κυριακή 30 Ιουνίου έγινε σύσκεψη που κάλεσε η Παναττική Ένωση Καθαριστριών & Οικιακού Προσωπικού στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Παραβρέθηκαν και συμμετείχαν συνδικαλιστές, εργαζόμενοι και ταξικά εργατικά σχήματα. Στην σύσκεψη συμμετείχαν εργαζόμενες από τον χώρο της καθαριότητας και οι απολυμένες συναδέλφισσες από το Γεννηματά εκτός από την απολυμένη συνάδελφο Αγγελική Κότσιρα, η οποία νοσηλεύεται με εγκεφαλικό μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.

Συζητήθηκαν οι απολύσεις και οι αντεργατικές πρακτικές της εταιρείας «ΦΑΣΜΑ ΑΕ» εδώ και χρόνια, ξεκινώντας με την απόλυση της συνδικαλίστριας και μέλους του Δ.Σ. της ΠΕΚΟΠ, Παρασκευής Κυτιάννη και φτάνοντας μέχρι σήμερα στην απόλυση των 3 συναδέλφισσών. Η εργοδοτική αυθαιρεσία στο «δουλεμπορικό» του ΓΝΑ Γεννηματά, που τόσα χρόνια καταπατά κάθε γραπτό και άγραφο νόμο, αφήνοντας απλήρωτες εργαζόμενες και απολύοντας όποιον αντιστέκεται, έχει την πλήρη κάλυψη της διοίκησης του νοσοκομείου που με υποκρισία άλλα δηλώνει στο συνδικάτο και τους συνδικαλιστές και άλλα πράττει. Ευθύνη για αυτήν την κατάσταση έχει και το κοινοβούλιο, καθώς οι επερωτήσεις για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες, καταντάνε ανούσιες αγορεύσεις, ακόμη και από τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς, χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο και παρακολούθηση για το αν εφαρμόστηκε στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία ή λύθηκε το πρόβλημα.

Η ΠΕΚΟΠ έχει βιώσει εδώ και πολλά χρόνια στον χώρο των «εργολαβικών» συνεργείων την πιο άγρια μορφή της εργοδοτικής τρομοκρατίας. αλλά και την αληθινή και χωρίς όρους αλληλεγγύη στον αγώνα της από αγωνιστές εργαζόμενους, και ταξικούς συνδικαλιστές. Καλεί σε αγώνα για την επαναπρόσληψη των 3 συναδέλφισσών που αρνήθηκαν να υποκύψουν στον εκβιασμό και να υπογράψουν για χρήματα που δεν πήραν και αντιστάθηκαν στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

 

Στο πλαίσιο αυτό καλεί:

  • Την Δευτέρα 1 Ιουλίου στις 8.30 πμ, στην Επιθεώρηση Εργασίας Καλλιθέας για την καταγγελία των απολύσεων.
  • Την Τετάρτη 3 Ιουλίου 11πμ, ενημέρωση με προκήρυξη, των εργαζόμενων στο ΓΝΑ «Γεννηματά» με μαζική παρέμβαση της ΠΕΚΟΠ και αλληλέγγυων συνδικαλιστών.
  • Την Παρασκευή 5 Ιουλίου στις 6μμ, κάλεσμα σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΚΟΠ με θέμα απεργιακή κινητοποίηση για τις απολύσεις.
  • Το Σάββατο 6 Ιουλίου 7 μμ, νέα σύσκεψη εργαζόμενων συνδικαλιστών και ταξικών εργατικών κινήσεων, για τον προγραμματισμό διαδήλωσης στα γραφεία της εταιρείας την ερχόμενη εβδομάδα και αποτίμηση των μέχρι τώρα ενεργειών μας.
  • Ενημέρωση από δικηγόρο για τις ποινικές ευθύνες της εργοδοσίας στο εγκεφαλικό της συναδέλφου Αγγελικής Κότσιρα μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.
  • Δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης για τις 3 απολυμένες συναδέλφους στο ΓΝΑ «Γεννηματά».
  • Την ανάρτηση πανό στον χώρο του νοσοκομείου ΓΝΑ «Γεννηματά» με συνθήματα: ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΤΩΡΑ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ – ΚΑΤΩ Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους ταξικούς συνδικαλιστές να στηρίξουν τον αγώνα μας για την επαναπρόσληψη των 3 απολυμένων συναδελφισσών μας. Καλούμε το Δ.Σ. του σωματείου των εργαζόμενων στο νοσοκομείο να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας καλώντας το προσωπικό του νοσοκομείου σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για την ανάκληση των απολύσεων.

Πιστεύουμε πως ο αγώνας μας για την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδελφισσών μας, είναι ένα ακόμη οδόφραγμα ενάντια στα μνημόνια και στην κυβερνητική πολιτική που σαρώνει και καταργεί τα δικαιώματα εργαζόμενων σπρώχνοντας τους στην ανεργία την απελπισία τις αυτοκτονίες και τα εγκεφαλικά.

30/6/2013

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

 

Πηγή: ΠΕΚΟΠ

 

Share

Θεσσαλονίκη -Συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά της επαναφοράς της βάρβαρης υγειονομικής διάταξης από τον Άδωνη Γεωργιάδη

 

Μία από τις πρώτες υπογραφές του νέου Υπουργού Υγείας Άδωνη  Γεωργιάδη ήταν για την επαναφορά της απάνθρωπης υγειονομικής διάταξης Λοβέρδου. Η συγκεκριμένη διάταξη εκδόθηκε με σκοπό «την προστασία της δημόσιας υγείας», αλλά στην πραγματικότητα λύνει τα χέρια της αστυνομίας να συλλαμβάνει στο δρόμο όποιον επιθυμεί και να τον υποβάλει σε τεστ ανίχνευσης του ιού του AIDS, χωρίς τη συγκατάθεσή του. Προέκταση αυτής της πρακτικής είναι η δημόσια διαπόμπευση με την δημοσιοποίηση φωτογραφιών στα ΜΜΕ και η φυλάκιση(!!) όσων βρίσκονται θετικοί/-ές στον ιό HIV. Πρόκειται δηλαδή για εξόφθαλμη καταπάτηση στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων!

Η υγειονομική διάταξη  είχε καταργηθεί πριν από ένα μήνα και έσπευσε να την την επαναφέρει ο υπουργός Υγείας Άδωνης Γεωργιάδης…

Επειδή η διάταξη αυτή δεν συμβάλλει στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας, αλλά καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα και παραβαίνει το ιατρικό απόρρητο, ζητάμε την επανακατάργησή της ως επικίνδυνη και καταστροφική για την αντιμετώπιση του ακανθώδους προβλήματος του ιού του AIDS.

Η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται με την διαπόμπευση των οροθετικών ανθρώπων, αλλά με την υλοποίηση ολοκληρωμένων προγραμμάτων κατά του HIV/AIDS, με εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία και με τακτικές καμπάνιες ενημέρωσης του πληθυσμού. Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Υγείας, αντί να εκπονήσει και να εφαρμόσει ένα τέτοιο – άκρως απαραίτητο – πρόγραμμα αντιμετώπισης του HIV/AIDS, επαναφέρει την υγειονομική διάταξη Λοβέρδου και συνεπώς επιτρέπει και υποθάλπει την κατασπάραξη των οροθετικών.

Για όλους αυτούς τους λόγους σας καλούμε στη διαδήλωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 3 Ιούλη, στις 11.00, στο άγαλμα Βενιζέλου, απέναντι από τα γραφεία του ΚΕΕΛΠΝΟ στη Θεσσαλονίκη!

HOMOphonia – Thessaloniki Pride

www.thessalonikipride.com.gr   

 

Share

Πόσο; 5.00

της Φλώρας Νικολιδάκη

-Πόσο?

-5,00

Ο ηλικιωμένος άνδρας, τυπικός 70άρης, γκρι παντελόνι, καλοσιδερωμένο λευκό πουκάμισο, ψάθινο καπέλο, κοιτώντας ίσια μπροστά, χωρίς καν να γυρίσει το κεφάλι του, ρωτάει:

-πόσο?

Η κοπέλα μελαχρινή, ντυμένη κανονικά, χτενισμένη πρόχειρα, όπως πιάνουμε οι γυναίκες τα μαλλιά μας για να κάνουμε δουλειές, απαντάει:

-5,00

Πλ. Βάθης 12  το μεσημέρι. Πάω χρόνια στο τραπεζικό κατάστημα που βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο.

Κοιτάω γύρω μου,

5 γυναίκες, σε 10 τετραγωνικά εκδίδονται. Είναι καινούργιες φάτσες. Άβγαλτες. Η μια ειδικά είναι σα χαμένη. Καμιά εξοικείωση, κανονικό-τυπικό ντύσιμο, καμιά πρόκληση.

Τις έχουν πετάξει στο σωρό κι ότι κάτσει. Όποια τα «καταφέρει», να γίνει πόρνη. Έχει κι αυτό το επάγγελμα τα προσόντα του.

Κατεβαίνω στο οδόστρωμα να περάσω απέναντι. Ένα μηχανάκι σχεδόν πέφτει πάνω μου, βάζω τις φωνές:

– Βλέπω τον οδηγό: τα χέρια στο τιμόνι, το κεφάλι κολλημένο στον ώμο και ανάμεσα το κινητό. Μου χαμογελάει μ’ έναν απαίσιο τρόπο. Γεμάτος τατουάζ, αλυσίδα στο λαιμό, μαλλί περμανάντ γυαλιστερό.

– Γυρνάει γύρω-γύρω και παρακολουθεί το εμπόρευμα.

– Απαγορεύω στον εαυτό μου να τον βρίσει φωναχτά.

Από μέσα μου βράζω:

-Άνανδροι, άχρηστοι, τιποτένιοι, σιχαμερά όντα, βολεψάκηδες, ανωμαλάρες, που η πιο ελαφριά περίπτωση κοιμάται σε φέρετρο, σαδιστές, ψυχάκηδες, δειλοί, στην Ελλάδα της τάξης και της ευθύνης, εκτονώνεστε, πάνω στα πιο αδύναμα πλάσματα της κοινωνίας.

– Που να το βρείτε από τα παιδιά σας, που να σας κερατώνουν οι γυναίκες σας μπροστά στα μάτια σας, με το νόμο παρακαλώ, γιατί δεν θα σας σηκώνεται. Με απόφαση δικαστηρίου παλιομαλάκες. Ναι, αυτό θα κάνω, λαϊκό δικαστήριο, και τυπικό δικαστήριο. Να βγει μια απόφαση που να σας καταστρέψει.

Αμέτε στο διάολο, κι ακόμα παραπέρα, «πελάτες» και νταβατζήδες κάθε είδους.

( κάτω από τη λέξη «νταβατζήδες», βγήκε κόκκινη υπογράμμιση, δηλ. η λέξη δεν αναγνωρίζεται. Να ενημερωθεί το σύστημα της Microsoft παρακαλώ:

Νταβατζής:

«πρόσωπο που εμφανίζεται ως προστάτης ενός χώρου, ενός συστήματος, μιας επαγγελματικής ομάδας, μιας χώρας (αυτό δικό μου), και αποσπά οικονομικά οφέλη από αυτό».

Πως είναι δυνατό να μη γνωρίζει ο επεξεργαστής κειμένου τους πιο γνωστούς νταβατζήδες του πλανήτη?

 

 

 

Share

Δημοσιογράφοι στο «Στόχο»: Ξυλοκοπήθηκε ο Τάσος Θεοδωρόπουλος

Τα ξημερώματα της Παρασκευής, γύρω στις 5.30, ο κριτικός κινηματογράφου και τηλεόρασης Τάσος Θεοδωρόπουλος, ανοιχτά ομοφυλόφιλος, ανέβαινε την Αλεξάνδρας στην πλευρά του ξενοδοχείου Παρκ. Σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών, έξω από ένα μπαρ είδε έναν μεθυσμένο να κάνει «οχτάρια» και με το γνωστό χιούμορ του του είπε: «Πάρ’ το ίσια». Η απάντηση ήταν μια κλοτσιά στο πρόσωπο που τον έριξε στο οδόστρωμα. Από το μπαρ βγήκαν άλλοι δύο που τον άρχισαν στις μπουνιές και τις κλοτσιές και του φώναζαν «σε ξέρουμε, πούστη». «Μεθυσμένοι είναι, μη δίνεις σημασία», του φώναξε κάποιος, την ώρα που κρατούσε το πρόσωπό του να προστατευτεί και έτρεχε αίμα από το αυτί του. Ο Τάσος δεν είναι τόσο σίγουρος ότι επρόκειτο απλώς για μια απρόκλητη επίθεση μεθυσμένων.

Πρόσφατα, όταν είχε γράψει για την αντιδραστική στάση του Άνθιμου απέναντι στο γκέι πράιντ της Θεσσαλονίκης, ο γνωστός «Στόχος» είχε δημοσιεύσει μια μεγάλη φωτογραφία του και τον περιέγραφε ως «πισωγλέντη κριτικό κινηματογράφου». Πολλοί άλλωστε τον συμβουλεύουν από καιρό να μην το παρακάνει με τα αντιφασιστικά σχόλια που ανεβάζει συχνά πυκνά στο ίντερνετ.

Τι αναφέρει ο ίδιος στην Εφημερίδα των Συντακτών

Έχεις την αίσθηση ότι η επίθεση προέρχεται από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο;

«Δημοσιογραφικά δεν μπορώ να το πω. Δεν φορούσαν τα γνωστά μπλουζάκια. Είναι όμως παράλογο να τρώω ξύλο ξαφνικά, χωρίς να έχω δείξει αυτό που οι ομοφοβικοί αποκαλούν “προκλητική γκέι συμπεριφορά”. Ακόμα και αν δεν είναι οργανωμένοι, αντλούν τη δύναμή τους από το ευρύτερο κλίμα μιας βίαιης και δολοφονικής στάσης απέναντι σε οποιονδήποτε διαφορετικό. Όταν ο “Στόχος” βάζει φωτογραφία μου, δεν χρειάζεται να γράψει “τσακίστε τον”. Τα έχει πει ήδη όλα».

Σε έχει φοβίσει η επίθεση;

«Όχι. Απλά η νύχτα στην Αθήνα έχει αρχίσει να μου θυμίζει θάλαμο νοσηλείας νοσοκομείου. Κάπως έτσι είναι τα όνειρα που βλέπω αυτές τις μέρες. Είμαι σε νοσοκομείο και δεν μπορώ να πάρω εξιτήριο. Είναι μια αίσθηση ψυχοπάθειας που σου επιβάλλουν, κάτι σαν Madhouse. Αυτό αντικατοπτρίζουν και τα σχόλια φίλων, που με αποτρέπουν να γράφω για τον φασισμό. Δεν το παίζω σούπερμαν, ούτε αισθάνομαι ηρωικά για κάτι. Υπάρχουν πολλοί που κάνουν πολύ ουσιαστικά πράγματα. Δεν μπορώ όμως να μη μιλήσω για τη νεοφασιστική βία. Όταν την επομένη μπήκα στο διαδίκτυο και είδα ότι βουλευτής της Χρυσής Αυγής είπε ότι οι Εβραίοι είναι μισητοί και η Λιάνα Κανέλλη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κυρία γιατί είναι κομμουνίστρια, η πρώτη μου αντίδραση, παρότι δαρμένος, ήταν να γράψω ότι το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης είναι πως κανείς δεν τολμάει να κηρύξει παράνομο αυτό το μόρφωμα».

Δεν κάνεις πίσω, δηλαδή;

«Όχι βέβαια. Είμαι ακόμα πιο αποφασισμένος και αναζητώ τρόπους πιο ουσιαστικής αντίστασης. Αν εγώ έχω τη δυνατότητα να δημοσιοποιήσω αυτό που μου συνέβη, δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι που υφίστανται καθημερινά τη βία και δεν έχουν καμία πρόσβαση στη δημοσιότητα. Οποιοσδήποτε αυτή τη στιγμή έχει πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης, δεν έχει δικαίωμα εκ των πραγμάτων να μην πάρει θέση. Μπορεί να είναι χοντροκομμένη η σύγκριση, αλλά όταν αποκαλύφθηκαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα διπλανά χωριά έλεγαν ότι δεν ήξεραν τίποτα. Το συνειδητοποίησα μέσα από συνεντεύξεις που έκανα αυτή τη χρονιά με ηθοποιούς. Όταν έφτανε η κουβέντα στο θέμα των ακραίων φασιστικών μορφωμάτων, μου λέγανε: “Η παράσταση είναι για όλους”. Η αναζωπύρωση του ναζισμού, πέρα από την πολιτική της πλευρά, αρχίζει να αποκτά ένα είδος ελκυστικού λαϊφστάιλ. Θεωρούν πολλοί ότι τους προσδίδει ένα χαρακτήρα αντίστασης. Αυτό που μου συνέβη δεν είναι ιδιαίτερο. Έχουν πέσει θύματα ξυλοδαρμού άνθρωποι που στοχοποιήθηκαν βγαίνοντας με τον φίλο τους από γκέι μπαρ στο Γκάζι. Η συμπεριφορά μου σίγουρα δεν θα αλλάξει. Το μόνο που δεν ξέρω πια είναι αν θα φιλήσω με την ίδια ευκολία τον σύντροφό μου στον δρόμο. Έχω συνδέσει την έκφραση του έρωτα, το φιλί, με κάτι που σου προκαλεί ανάταση. Δε θέλω να το συνδέσω με κάτι που σου προκαλεί φόβο».

Πηγή: tvxs

 

Share

Ένας άλλου τύπου ρατσισμός

της Βέρας Σιατερλή

Τώρα που ξεθύμανε η υπερπαραγωγή με τους μαστούς της  Αντζελίνα Τζολί, τώρα που δεν είναι πρωτοσέλιδο και δεν κάνει πια τόσο ντόρο θέλω να καταθέσω δύο σκέψεις και το παράπονο όσων υφίστανται το ρατσισμό του καρκινοπαθή. Οι Έλληνες λέγεται ότι δεν είναι ρατσιστές!!! Ποιος γνωρίζει πόσο πέφτουν τα νούμερα ακροαματικότητας στα ΜΜΕ  όποτε το θέμα είναι ο καρκίνος με στόχο την πρόληψη, την ενημέρωση, καινούριες μεθόδους αντιμετώπισης; Πέφτουν κάθετα!

Το στίγμα, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις που σχετίζονται με τις καταληκτικές και ψυχικές ασθένειες αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειές τους. Οι ασθενείς στιγματίζονται και αποτελούν προσωποποίηση διαφόρων ειδών μύθων.

Στίγμα σημαίνει κηλίδα, ανεξίτηλο σημάδι. Μεταφορικά, το στίγμα είναι ένας έντονα μειωτικός χαρακτηρισμός που αποδίδεται σε κάποιον και από τον οποίο είναι πολύ δύσκολο να απαλλαχθεί. Είναι η κακή φήμη και η ηθική απαξία που συνοδεύει και βαρύνει οριστικά κάποιον.

Στιγματίζω σημαίνει σημαδεύω, κατηγορώ, επικρίνω κάποιον με οξύτητα, του αποδίδω ένα βαρύ χαρακτηρισμό που έχει ως αποτέλεσμα την οριστική ηθική του μείωση ή εξόντωση. Κατά το Μεσαίωνα υπήρχε η συνήθεια να σημαδεύεται ο εγκληματίας με πυρακτωμένη σφραγίδα.

Σε διάφορες εποχές και κοινωνίες, πολλές ήταν οι ασθένειες που πήραν το χαρακτήρα «στίγματος», όπως ο καρκίνος, η φυματίωση, το AIDS, οι ψυχικές νόσοι.

Ο τυπικός ορισμός του στίγματος αναφέρεται στο εξής: το άτομο χάνει την κοινωνική υπόσταση και υφίσταται διακρίσεις εξαιτίας της ασθένειας του. Το στίγμα είναι μια ανεπιθύμητη, δυσφημιστική ιδιότητα που στερεί από κάποιον το δικαίωμα της πλήρους κοινωνικής αποδοχής ενώ ταυτόχρονα τον αναγκάζει να προσπαθεί να κρύψει την αιτία που προκαλεί αυτήν την αντιμετώπιση.

Πόσες πιθανότητες έχει στην Ελλάδα μια μαστεκτομημένη να συνάψει σχέση ή δεσμό; Ίσως, αν δεν το μαρτυρήσει και δώσει την ευκαιρία πρώτα να αποκαλυφθεί η προσωπικότητά της και μετά ο ακρωτηριασμός της!

Τη διαιώνιση του στίγματος εξαιτίας νόσου εκτός από την έλλειψη γνώσεων έρχεται να εξηγήσει και η ροπή του ανθρώπου στο να διατυπώνει προκατειλημμένες και στερεότυπες εκτιμήσεις. Συχνά ο άνθρωπος οδηγείται σε αυθαίρετες εκτιμήσεις της πραγματικότητας, ιδιαίτερα υπό το καθεστώς έντονου άγχους και φόβου. Προϊόν της παραπάνω διαδικασίας είναι οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.

Τα στερεότυπα, οι προκαταλήψεις και οι επακόλουθες διακρίσεις είναι τρεις έννοιες που συνδέονται στενά με την έννοια του στίγματος.

Στερεότυπα είναι αρνητικές κρίσεις που προκαθορίζουν τη συμπεριφορά μας, σύμφωνα με τις οποίες διάφορα χαρακτηριστικά αποδίδονται αυθαίρετα σε ομάδες ατόμων (π.χ. η αρνητική πεποίθηση ότι τα άτομα με καρκίνο είναι καταθλιπτικά).

Προκατάληψη είναι γνώμη διαμορφωμένη εκ των προτέρων από επηρεασμό και χωρίς μελέτη του θέματος, κρίση η οποία έχει συναχθεί αυθαίρετα, χωρίς επαρκείς αποδείξεις (π.χ. αποδέχομαι την πεποίθηση ότι τα άτομα με καρκίνο είναι καταθλιπτικά και φοβάμαι μην με επηρεάσουν αρνητικά).

Διάκριση είναι η συμπεριφορά που ακολουθεί την προκατάληψη και είναι έκφραση αρνητικών απόψεων (π.χ. πιστεύω ότι τα άτομα με καρκίνο είναι λόγω ασθένειας ευπαθή, καταθλιπτικά και ανεπαρκή στη δουλειά, τα φοβάμαι και αποφεύγω να δουλέψω μαζί τους). Οι διακρίσεις έχουν αρνητικές συνέπειες στην πορεία της νόσου και μεγαλώνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά στην προσπάθειά τους να επανενταχθούν στην κοινωνία.

Πιο απλά, το στίγμα είναι ένα σημάδι εξευτελισμού, ατίμωσης και ντροπής.

Έχει τα εξής συστατικά: Κολλάμε σε κάποιον μια ετικέτα, έναν χαρακτηρισμό, μια ρετσινιά.  Δημιουργούμε στερεότυπα για τους ανθρώπους που έχουν αυτό το χαρακτηριστικό.  Έπειτα κάνουμε ένα διαχωρισμό: από τη μια είμαστε εμείς, που είμαστε υγιείς, φυσιολογικοί και από την άλλη πλευρά βρίσκονται «οι άλλοι», οι άρρωστοι, που έχουν χάσει την αξία τους.  Τέλος, προβαίνουμε σε αρνητικές διακρίσεις εναντίον όσων έχουν τα παραπάνω στερεότυπα χαρακτηριστικά.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το βαθμό διάκρισης που υφίσταται το άτομο, το υποκειμενικό βίωμα υποτίμησης και περιθωριοποίησης είναι αυτό που επηρεάζει άμεσα την αυτοεκτίμησή του. Έτσι ο ασθενής εσωτερικεύει το στίγμα και αισθάνεται υποτίμηση, ντροπή και δυσφορία. Εμφανίζει επίσης συμπεριφορές απόσυρσης και απόκρυψης. Έτσι, εκτός από την ίδια τη νόσο οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν να αντιμετωπίσουν το κοινωνικό στίγμα, την προκατάληψη και το φόβο της κοινωνίας.

Για τον περιορισμό του στίγματος της ασθένειας προτείνεται:

  • Αγωγή κοινότητας με τη διάδοση έγκυρων πληροφοριών για τον καρκίνο
  • Αντίκρουση όταν παρουσιάζονται εσφαλμένες αντιλήψεις από τα ΜΜΕ όπως πολύ συχνά συμβαίνει να μην κατονομάζεται ο καρκίνος αλλά να χρησιμοποιείται ο όρος «η επάρατος νόσος»
  • Να ενθαρρύνουμε τη χρήση θετικών περιστατικών, να αναφερόμαστε σε ανθρώπους με καρκίνο και να υπογραμμίζουμε ότι ο καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί
  • Να δίνουμε έμφαση στις ικανότητες και όχι στους περιορισμούς
  • Μην εξισώνουμε τους ανθρώπους με την ασθένεια. Δεν είναι ο άνθρωπος η ασθένεια. Για αυτό, αντί να λέμε «καρκινοπαθής» να λέμε «το άτομο που έχει καρκίνο» ή «ογκολογικός ασθενή ς».
  • Η ανοικτή συζήτηση βοηθάει στο να έρθει το θέμα στην επιφάνεια και να φύγει από τα στενά προσωπικά όρια.

Αυτή ακριβώς είναι η θετική πλευρά της δημοσιοποίησης του περιστατικού Αντζελίνα Τζολί! Το σύμβολο του σεξ, της επιτυχίας, με την απροσμέτρητη οικονομική άνεση, τον σύζυγο που την στηρίζει και ο οποίος είναι όνειρο πολλών γυναικών, συζητάει  δημόσια ένα θέμα προσωπικό, ένα θέμα «στίγμα», φωτογραφίζεται, περιγράφει λεπτομέρειες ταμπού, εκτίθεται!

Ο Σταύρος Θεοδωράκης πρόσφατα  στην εκπομπή «πρωταγωνιστές» φιλοξένησε την μαρτυρία μιας ελληνίδας γυναίκας ομοιοπαθούς με την Αντζελίνα Τζολί, η οποία είχε υποβληθεί στην ίδια επέμβαση για τους ίδιους προληπτικούς  λόγους!

Η επιλογή της διπλής μαστεκτομής για λόγους πρόληψης δεν σημαίνει ταυτόχρονα και την αποκατάσταση. Εξασφαλίζει όμως την Ζωή απέναντι στο Θάνατο -παρεμπίπτοντος η αποκατάσταση μαστού από τον ΕΟΠΥΥ δεν χρηματοδοτείται διότι χαρακτηρίζεται Lifestyle…

Αυτό που με άγγιξε λοιπόν και αποφάσισα να επανέλθω στο θέμα  είναι ότι η γυναίκα περιέγραφε την σκληρότητα των σχόλιων στο facebook, πόσο σοκαριστικό ήταν και πόσο, κατά την γνώμη μου, ρατσιστική νοοτροπία βαθειά ριζωμένη αποκάλυπτε! Αν και η Αντζελίνα Τζολί μπορεί όντως να κάνει πανάκριβες εξετάσεις, την πιο ακριβή αποκατάσταση και άλλα έξοδα, έχει σημασία ότι δεν επέλεξε να κρατήσει μυστική την επέμβασή της όπως χιλιάδες άλλες γυναίκες -και δεκάδες ηθοποιών- αλλά τη δημοσιοποίησε ακριβώς για αυτό: Να γίνει ανοικτή συζήτηση και να βοηθήσει να έρθει το θέμα στην επιφάνεια και να ξεφύγει από τα στενά προσωπικά όρια.

Η ορατότητα απελευθερώνει από το «στίγμα» και τις προκαταλήψεις, όχι μόνο τους ομοφυλόφιλους στο gay pride, αλλά και τους καρκινοπαθείς ή άλλους ασθενείς ξέρετε. Ας αφήσουμε λοιπόν τις υποκρισίες γιατί οι διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους είναι οπωσδήποτε ρατσισμός.

 

Share

Σε 7 χρόνια φυλάκισης καταδικάστηκε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι

της Σίσσυς Βωβού

Ικανοποίηση προκαλεί η καταδίκη του Σίλβιο Μπερλουσκόνι από ιταλικό δικαστήριο (τρεις δικαστίνες) σε 7 χρόνια φυλάκισης για ερωτικές σχέσεις με ανήλικη μετανάστρια. Επίσης καταδικάστηκε σε ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, πράγμα που θα στερήσει, με τη σειρά του, από τον ιταλικό λαό την «χαρά» να συγκαταλέγεται ο Μπερλουσκόνι στους βουλευτές, υπουργούς ή πρωθυπουργούς του. Φυσικά, ο δικηγόρος του δήλωσε κατάπληκτος και οργισμένος για την «άδικη» ποινή, εναντίον της οποίας, φυσικά, θα ασκήσει έφεση.

Η μεγαλύτερη διαδήλωση κατά του Μπερλουσκόνι που είχε γίνει στην Ιταλία, το Φεβρουάριο του 2011, μετά από 17 χρόνια πρωθυπουργίας του, είχε το σύνθημα «Η Ιταλία δεν είναι μπουρδέλο», και στόχο να στηλιτευτεί η παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών και η αγοραπωλησία τους, και μάλιστα επιδεικτικά, σε μια χώρα με μεγάλη επιρροή του καθολικισμού, που προφανώς όμως δεν θιγόταν από την ασυδοσία του καβαλιέρε. Ο εξευτελισμός των γυναικών και ο σεξισμός στα πολλά κανάλια ιδιοκτησίας Μπερλουσκόνι κρατά εδώ και πολλά χρόνια, με την ιταλική κοινωνία προφανώς ανεκτική στην πλειοψηφία της απέναντι σ’ αυτή την επίθεση. Φαίνεται ότι όλα όμως έχουν ένα όριο, και το φεμινιστικό κίνημα της Ιταλίας κατάφερε να ξεσηκώσει την αντίδραση του λαού με την μεγάλη διαδήλωση του 2011.

Τα αίσχη του Μπερλουσκόνι βέβαια δεν περιορίζονται στην υπόθεση της 17χρονης καθώς, όπως ξέρουμε, στις πολυάριθμες βίλες του οργάνωνε πάρτι με νεαρές κοπέλες από τη σόουμπιζ που φιλοδοξούσαν να αποκτήσουν κάποια καλύτερη θέση τα κανάλια του ή και στην πολιτική, μιας και κάποιες από αυτές τις προωθούσε και σε εκλεγμένες θέσεις. Βέβαια, όλα αυτά ήταν «νόμιμα», η υπόθεση της 17χρονης ήταν η μόνη που ο Μπερλουσκόνι βρέθηκε να παρανομεί. Η άσκηση εξουσίας των πλούσιων και διάσημων, που αγοράζουν και πουλάνε νεαρές κοπέλες είναι νόμιμη, ανεκτή και συχνά αντικείμενο θαυμασμού από πολλούς άντρες. Να όμως που υπάρχει και η νομοθεσία, για την οποία έχει αγωνιστεί εδώ και χρόνια το φεμινιστικό κίνημα, για την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος και κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης, του βιασμού και της κατάχρησης εξουσίας και να που υπάρχουν και πολλοί δικαστές -και ιδιαίτερα αρκετές πλέον γυναίκες στο δικαστικό σώμα- που την εφαρμόζουν.

Δεν θα ξεχάσουμε τη σημερινή ημέρα της χαράς τον άλλο πλούσιο και διάσημο, Ντομινίκ Στρος Καν που τον κατεδάφισε μια απλή και ταπεινή -και μάλιστα μετανάστρια- καμαριέρα πολυτελούς ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης, την οποία τόλμησε να βιάσει στο χώρο εργασίας της το 2011. Τότε, η δικαστίνα της Νέας Υόρκης τον έστειλε φυλακή στο νησί Έλις, όπως θα έστελνε κάθε βιαστή, χωρίς να κάνει διακρίσεις λόγω της θέσης του.  Ακόμη και αν η υπόθεση αυτή κατέληξε σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με αποζημίωση της καμαριέρας, αφού το δικαστικό σύστημα της Νέας Υόρκης σύντομα την απονομιμοποίησε και αμφισβήτησε την αξιοπιστία της, ο Ντομινίκ έχασε την προεδρία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχασε την προοπτική να γίνει πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας -θέση για την οποία ήταν φαβορί- και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη μέγγενη της γαλλικής Δικαιοσύνης για αδικήματα που σχετίζονται με την αγοραπωλησία γυναικών και οργάνωση διεθνών κυκλωμάτων πορνείας. Βέβαια και τότε, πολλοί και δυστυχώς μεταξύ τους και κάποιες γυναίκες, είχαν προβάλει τη θεωρία της συνωμοσίας, η οποία κρυβόταν πίσω από τον «δήθεν» βιασμό της καμαριέρας. Κανένας και καμία από τους συνωμοσιολόγους δεν βγήκε να κάνει αυτοκριτική για τη λανθασμένη κρίση τους και δεν παραδέχτηκε ότι τα δικαιώματα των γυναικών στην αξιοπρέπειά τους βρίσκονταν πίσω από την υπόθεση αυτή.

Ούτε θα ξεχάσουμε, μέρα χαράς που είναι σήμερα, την 7χρονη καταδίκη του πρώην προέδρου του Ισραήλ, Μοσέ Κατσάβ, που καταδικάστηκε οριστικά το Νοέμβριο του 2011 από το Ανώτατο δικαστήριο της χώρας σε 7χρονη καταδίκη για βιασμό και σεξουαλική παρενόχληση σε βάρος γυναικών εργαζομένων στο υπουργείο Τουρισμού όπου ήταν υπουργός, αλλά και στην προεδρία της Δημοκρατίας. Κι εκεί η πλειοψηφία των δικαστών ήταν γυναίκες. Άργησε βέβαια να έρθει η καταδίκη του, αφού τα κακουργήματα είχαν διαπραχθεί στα τέλη της 10ετίας του 1990 και κατά τη διάρκεια της προεδρίας του (2000-2007). Γνωρίζουμε επίσης την δύναμη του φεμινιστικού κινήματος στο Ισραήλ και τις σχετικές προστατευτικές νομοθεσίες για τα γυναικεία δικαιώματα. Να μην παραλείψουμε και τον μεγάλο αγώνα που δίνουν οι φεμινίστριες για δίκαιη ειρήνη με τους Παλαιστίνιους και τις διώξεις που πολλές έχουν υποστεί και υφίστανται γι’ αυτή τους τη δράση.

Εμβληματικά παραδείγματα δίωξης μεγαλόσχημων ανδρών που, τυφλωμένοι από την δόξα και την ισχύ τους, νόμιζαν ότι μπορούν να απογυμνώνουν τις γυναίκες από το δικαίωμά τους στην αυτονομία του σώματός τους, να διαπράττουν κακουργήματα εναντίον τους και μάλιστα κατά τη διάρκεια της εργασίας τους.

Αργοπορημένη και μικρή νίκη για τα γυναικεία δικαιώματα τόσο στην περίπτωση του Μπερλουσκόνι όσο και στις δύο άλλες, ο δρόμος παραμένει τραχύς και δύσβατος, η πατριαρχία είναι πάντα παρούσα και ασύδοτη, αλλά και ο αγώνας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών δεν σταματά.

 

 

Share

Ο πρώτος ευρωπαϊκός Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποκαλύπτει

Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων εγκαινιάστηκε στις 13 Ιουνίου του 2013 κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης υψηλού επιπέδου στις Βρυξέλλες. Φιλοδοξεί να γίνει ένα από τα βασικά εργαλεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) – κέντρο πληροφόρησης και γνώσης σχετικά με θέματα ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τρία χρόνια σκληρής δουλειάς, αναλύοντας δεδομένα σχετικά με την κατάσταση της ισότητας των γυναικών και των ανδρών σε διάφορους τομείς, μελετώντας ξανά και ξανά τους δείκτες και τις μεταβλητές κατέληξε στη δημιουργία ενός αξιόπιστου Δείκτη Ισότητας των Φύλων. Είναι ο μόνος δείκτης της ισότητας των φύλων ειδικά προσαρμοσμένος στα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, με σκοπό την στήριξη των μελλοντικών πολιτικών στον τομέα αυτόν. Η μοναδικότητα του δείκτη έγκειται στην ικανότητα να εντοπίσει με ακρίβεια τα κενά της ισότητας που υφίστανται ανάμεσα στις γυναίκες και στους άνδρες στους τομείς της εργασίας, της αμοιβής, της γνώσης, του χρόνου, της εξουσίας  και της υγείας.

Wikigender: Ο πρώτος Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποκαλύπτει – η ΕΕ είναι μόνο στα μισά του δρόμου προς την κατεύθυνση της ισότητας των φύλων

Πώς μπορούμε να προχωρήσουμε εμπρός, όταν οι μισοί από εμάς κρατούνται πίσω;

Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) εγκαινιάζει τον Δείκτη Ισότητας των Φύλων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων παρουσιάζει διαφορές στα αποτελέσματα μεταξύ γυναικών και ανδρών σε ατομικό επίπεδο στα κράτη μέλη της ΕΕ», λέει η Virginija Langbakk, διευθύντρια του EIGE. «Αυτό το μοναδικό εργαλείο μέτρησης υποστηρίζει την τεκμηριωμένη χάραξη πολιτικής και δείχνει προς ποιά κατεύθυνση πρέπει να μετατοπιστούν οι πολιτικές προτεραιότητες για να επιταχυνθεί η διαδικασία για την επίτευξη της ισότητας των φύλων στην Ευρώπη». Παρά το γεγονός ότι οι αξίες της ισότητας των φύλων έχουν αναγνωριστεί  από τις πρώτες ημέρες της, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μόνο στα μισά του δρόμου προς την κοινωνία της ισότητας των φύλων, με μέσο όρο βαθμολογίας τις 54 μονάδες (όπου 1 σημαίνει απουσία ισότητας των φύλων και 100 πλήρης ισότητα).

«Τα στατιστικά της ισότητας των φύλων θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τα εμπόδια που πρέπει να μειωθούν για να γίνουν όλοι οι πολίτες πραγματικά ίσοι, και ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων κάνει ακριβώς αυτό. Στον αγώνα μας κατά της ανεργίας, η βελτίωση των ευκαιριών απασχόλησης για τις γυναίκες είναι θέμα δικαιοσύνης, αλλά είναι επίσης καλό για την κοινωνία και την οικονομία», λέει ο Herman Van Rompuy, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων, που προτείνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αναπτύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων, παρέχει στοιχεία για κάθε κράτος μέλος και παρουσιάζει τον μέσο όρο της ΕΕ σε κάθε έναν από τους ακόλουθους κρίσιμους τομείς της ισότητας των φύλων: εργασία, αμοιβές, γνώση, χρόνο, εξουσία και υγεία. Οι διάφορες μορφές βίας και οι αντίστοιχες ανισότητες, επίσης θεωρούνται κρίσιμοι τομείς, αλλά αντιμετωπίζονται χωριστά, καθώς υιοθετούν διαφορετικές προοπτικές. «Είμαι πολύ χαρούμενος που το EIGE έχει αναπτύξει δείκτη για την ισότητα των φύλων», λέει ο Michael Gustafson, πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Δίνει τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη να αξιολογούν και να συγκρίνουν μεταξύ τους την πρόοδο που έχουν κάνει σε διάφορους τομείς της ισότητας των φύλων, καθώς και πού απαιτείται μεγαλύτερη πρόοδος. Ελπίζω ότι αυτό το εργαλείο θα χρησιμοποιηθεί εκτενώς και θα οδηγήσει στην καλύτερη γνώση, και το σημαντικότερο ,στην περαιτέρω πρόοδο όσον αφορά την ισότητα των φύλων».

Το χαμηλότερο επίπεδο της ισότητας των φύλων εμφανίζεται στη λήψη αποφάσεων

Η χαμηλότερη βαθμολογία παρατηρείται στον τομέα της εξουσίας στη λήψη αποφάσεων, με μέσο όρο βαθμολογίας μόλις 38 μονάδες σε επίπεδο ΕΕ: η ΕΕ και τα κράτη μέλη χρειάζονται περισσότερες γυναίκες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η μεγαλύτερη απόσταση όσον αφορά στην ισότητα των φύλων είναι εμφανής στην εκπροσώπηση των γυναικών και των ανδρών στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων επιχειρήσεων, με μέση βαθμολογία για την ΕΕ μόνο 23,3 μονάδες. Μέτρα όπως ένα σύστημα ποσοστώσεων θα μπορούσε να βελτιώσει την ισότητα των φύλων στον τομέα αυτό και να οδηγήσει σε μια θετική επίδραση σε όλους τους άλλους τομείς.

Το ισότιμο μοίρασμα των δραστηριοτήτων κοινωνικής φροντίδας είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη του στόχου απασχόλησης της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να επιτύχει πιο γρήγορα τον στόχο της απασχόλησης όπως αυτός καθορίζεται στο πλαίσιο της στρατηγικής για την ανάπτυξη, για το 2020 – απασχόληση για τουλάχιστον το 75% του πληθυσμού της ΕΕ, ηλικίας 20 έως 64 ετών – με τη βελτίωση της ισότητας των φύλων στον τομέα του χρόνου που δαπανάται για μη αμειβόμενη φροντίδα και οικιακές δραστηριότητες.

Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας είναι περιορισμένη λόγω της δυσανάλογης συμμετοχής τους στους ρόλους φροντίδας. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων δείχνει μεγάλες διαφορές μεταξύ γυναικών και ανδρών στον τομέα αυτό, με μέσο όρο βαθμολογίας μόλις 39 μονάδες σε επίπεδο ΕΕ – πολύ κάτω από τα μισά του δρόμου προς την κατεύθυνση της ισότητας των φύλων. Για τη διασφάλιση της βιώσιμης ανάπτυξης για την Ευρώπη, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί η ίση κατανομή των ωρών που δαπανώνται για την παροχή φροντίδας, μεταξύ γυναικών και ανδρών. Παράλληλα με τη δημιουργία νέων ευκαιριών απασχόλησης, είναι ζωτικής σημασίας η βελτίωση των υποδομών παιδικής μέριμνας, όπως αναφέρεται στους στόχους της Βαρκελώνης, και η εντατικοποίηση των προσπαθειών για την αύξηση της συμμετοχής του πατέρα στη φροντίδα των παιδιών.

Η καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών παρεμποδίζεται σοβαρά από την έλλειψη δεδομένων

Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν δεσμευτεί να εξαλείψουν τη βία για όλους από την ΕΕ, αλλά ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων δείχνει ότι δεν υπάρχουν συγκρίσιμα δεδομένα ανά φύλο σε αυτόν τον τομέα, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επειδή η έμφυλη βία παραμένει μια από τις ευρύτερα διαδεδομένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της εποχής μας, έχει τις ρίζες της στις ανισότητες μεταξύ των φύλων και τις ενισχύει, ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων καλεί όλους τους φορείς χάραξης πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτού του κενού.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Δείκτη Ισότητας των Φύλων εδώ

Μετάφραση: Χριστίνα Κούρκουλα

 

Share

Χώρα trafficking παραμένει η Ελλάδα για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ

Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι χώρα διέλευσης και προορισμού εμπορίας ανθρώπων (Trafficking) αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σύμφωνα με την έκθεση η Ελλάδα παραμένει στην ίδια κατηγορία αξιολόγησης (Tier 2) για το θέμα και αποτελεί περιορισμένη πηγή σεξουαλικής εκμετάλλευσης γυναικών και παιδιών, καθώς και προώθησης της παιδικής εργασίας.

Όπως αναφέρεται στην ετήσια έκθεση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, στην Ελλάδα θύματα σωματεμπορίας είναι γυναίκες από την Αλβανία, τη Λευκορωσία, τη Βουλγαρία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μολδαβία, τη Ρωσία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία, τη Γεωργία, τη Νιγηρία, και ορισμένες χώρες της Ασίας.

Όσον αφορά τα θύματα καταναγκαστικής εργασίας – κυρίως παιδιά και άνδρες –  προέρχονται από την Αλβανία, το Μπαγκλαντές, τη Βουλγαρία, την Ινδία, τη Μολδαβία, το Πακιστάν, τη Ρουμανία, και όλο και περισσότερο αγόρια από το Αφγανιστάν. Τα θύματα υπόκεινται στη δουλεία κυρίως στους τομείς της γεωργίας και των κατασκευών.

Σύμφωνα πάντα με την έκθεση την οποία παρουσίασε ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, εκατοντάδες παιδιά, κυρίως Ρομά από την Αλβανία και τη Ρουμανία, υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία στην Ελλάδα και πωλούν διάφορα αγαθά στον δρόμο, ζητιανεύοντας ή διαπράττοντας μικροκλοπές.

Επίσης, γυναίκες από τη Νιγηρία που μεταφέρονται στην Ελλάδα μέσω των νησιών του Αιγαίου και των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Έβρο και στη συνέχεια προωθούνται από κυκλώματα σωματεμπορίας στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις.

Στην έκθεση σημειώνεται επίσης, ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα κριτήρια για την εξάλειψη της σωματεμπορίας, ωστόσο, καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.

Οι ελληνικές αρχές προχώρησαν μέσα στο 2012 σε περισσότερες συλλήψεις σωματεμπόρων, σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονική περίοδο και έκαναν σημαντικές προσπάθειες για την εκπαίδευση της αστυνομίας, αλλά και του δικαστικού σώματος, σε ζητήματα της εμπορίας ανθρώπων.

Υπογραμμίζεται ακόμη ότι υπήρξε στενή συνεργασία των αστυνομικών αρχών με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις τόσο για τη διαλεύκανση υποθέσεων σωματεμπορίας, όσο και στην χορήγηση καταλύματος και στην προσφορά φιλοξενίας σε θύματα τέτοιων υποθέσεων.

Μεταξύ άλλων, επισημαίνεται πως δεν υπήρξε καμία σύλληψη, ούτε και δίωξη αξιωματούχων οι οποίοι καταγγέλλεται ότι συμμετείχαν σε κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων, αν και υπήρξαν συγκεκριμένες αναφορές για χαμηλόβαθμους αξιωματούχους της ελληνικής αστυνομίας.

Πηγή: tvxs

 

Share

Θύμα βίας μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως

Περισσότερες από μία στις τρεις γυναίκες στον κόσμο πέφτει θύμα σωματικής ή σεξουαλικής βίας, γεγονός το οποίο αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με διαστάσεις επιδημίας, υπογραμμίζει σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) σε έκθεσή του.

Η μεγάλη πλειονότητα των γυναικών δέχεται επίθεση ή κακοποιείται από τον σύζυγο ή τον σύντροφο και τα πιο συνηθισμένα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες έπειτα από αυτές τις επιθέσεις είναι κατάγματα οστών, μώλωπες, επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, κατάθλιψη κι άλλα ψυχολογικά προβλήματα, σύμφωνα με την έκθεση.

«Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα για πάρα πολλές γυναίκες», δήλωσε σε συνέντευξή της στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters η Σάρλοτ Ουάτς, μία από τις συντάκτριες της έκθεσης, ειδική για την πολιτική υγείας στην Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου.

Η ίδια σημείωσε ότι συγκλονίστηκε από τις εικόνες που προβλήθηκαν αυτήν την εβδομάδα οι οποίες δείχνουν τον σύζυγο της διάσημης τηλεοπτικής σεφ και συγγραφέως Ναϊτζέλα Λόσον να την έχει πιάσει από τον λαιμό. Μετά την επίθεση αυτή ο σύζυγός της και συλλέκτης έργων τέχνης Τσαρλς Σάατσι δέχθηκε προειδοποίηση από την αστυνομία για την επίθεση στην σύζυγό του.

«Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για το τι συμβαίνει εκεί, αλλά αυτό δείχνει πράγματι ότι είναι κάτι που συμβαίνει σε όλες τις γυναίκες -δεν πρόκειται μόνον για φτωχές γυναίκες ή για γυναίκες σε μια κάποια χώρα. Αυτό είναι πράγματι ένα παγκόσμιο ζήτημα», σημείωσε η Ουάτς.

Η έκθεση, την οποία συνέταξαν η Ουάτς και η Κλαούντια Γκαρσία-Μορένο του ΠΟΥ, σε συνεργασία με την Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και το νοτιοαφρικανικό Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα από τον ΠΟΥ στην Γενεύη.

«Σε παγκόσμια κλίμακα το 35% των γυναικών έχουν υποστεί σωματική και/ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό τους, ή βία από άλλους εκτός του συντρόφου τους», αναφέρεται στην έκθεση.

«Πρόκειται για συγκλονιστικά στατιστικά στοιχεία», δήλωσε επίσης η Φλάβια Μπούστρεο, υπεύθυνη του τμήματος του ΠΟΥ για τις οικογένειες, τις γυναίκες και τα παιδιά. «Είναι επίσης συγκλονιστικό να βλέπουμε ότι το φαινόμενο αυτό υπάρχει παντού στον κόσμο», πρόσθεσε.

«Η πλειονότητα από τις πράξεις αυτές είναι επιθέσεις από τον σύντροφο», υπογραμμίζεται στην έκθεση, όπου επισημαίνεται ότι σε ολόκληρο τον κόσμο περίπου το 38% των γυναικών που πέφτουν θύμα φόνου δολοφονούνται από τους συντρόφους τους και ότι το 42% των γυναικών που έχουν πέσει θύμα σωματικής ή σεξουαλικής βίας από έναν σύντροφο φέρουν ως αποτέλεσμα τραύματα.

Στην έκθεση επισημαίνεται επίσης ότι «σχεδόν το ένα τρίτο (30%) όλων των γυναικών που είχαν μια σχέση υπέστησαν σωματική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό τους». Το ποσοστό είναι χαμηλότερο (7%) για τις σεξουαλικές επιθέσεις από κάποιον άλλον εκτός του συντρόφου.

Η Γκαρσία-Μορένο επισήμανε τις πρόσφατες περιπτώσεις βιασμών στην Ινδία και τη Νότια Αφρική, οι οποίες έφεραν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος την μεταχείριση των γυναικών παγκοσμίως.

Ο ομαδικός βιασμός τον περσινό Δεκέμβριο μιας 23χρονης φοιτήτριας σε ένα λεωφορείο στο Νέο Δελχί προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή και άνευ προηγουμένου διαδηλώσεις με την αξίωση να υπάρξουν καλύτερα μέτρα αστυνόμευσης για την πάταξη των σεξουαλικών εγκλημάτων.

Στην έκθεση αυτή αναφέρονται επίσης οι συνέπειες για την υγεία από την βία αυτή, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο γέννησης ενός λιπόβαρου παιδιού, εμφάνισης κατάθλιψης ή πρόκλησης μιας αποβολής, όπως και τον κίνδυνο μόλυνσης από AIDS ή εξώθησης στον αλκοολισμό.

Σε αυτήν οι επιστήμονες προτείνουν επίσης προγράμματα πρόληψης που ευνοούν τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, κυρίως «την αμφισβήτηση των κοινωνικών κανόνων που υποστηρίζουν τον έλεγχο και την εξουσία που ασκούν οι άνδρες στις γυναίκες και που συναινούν ή ανέχονται την βία σε βάρος των γυναικών» και ζητούν να προστεθούν τα ζητήματα αυτά στην εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού.

«Πρόκειται για ένα παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας, με διαστάσεις επιδημίας, το οποίο αξιώνει επείγουσα δράση», καταλήγουν οι συντάκτες της έκθεσης αυτής, η οποία στηρίζεται σε στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από 81 χώρες.

Σε δήλωσή της που συνοδεύει την έκθεση αυτή, η γενική διευθύντρια της ΠΟΥ Μάργκαρετ Τσαν υπογραμμίζει και αυτή ότι η βία κατά των γυναικών έχει προκαλέσει προβλήματα υγείας με «διαστάσεις επιδημίας» και προσθέτει: «Τα συστήματα υγείας σε όλον τον κόσμο μπορούν και πρέπει να κάνουν περισσότερα για τις γυναίκες που βιώνουν τη βία».

Πηγή: tvxs

 

ΥΓ: “Επιδημία”?? Εμείς το λέμε πατριαρχία, σεξισμό, ανδροκρατία… 

 

 

Share

Η Γυναίκα ως παράγοντας ανάσχεσης της λεηλασίας της Φύσης

της Χριστίνας Κούρκουλα

Η λεηλασία της φύσης και οι συνακόλουθες επιπτώσεις της, η κλιματική αλλαγή, οι φυσικές καταστροφές, η ερημοποίηση και η εξάντληση των φυσικών πόρων πλήττουν μεν αδιάκριτα τις αναπτυσσόμενες και τις αναπτυγμένες χώρες σε όλη τη γη, σε δυσανάλογα μεγάλο βαθμό όμως πλήττουν τους φτωχούς πληθυσμούς που κυρίως είναι γυναίκες. Είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει και στο μέλλον τους φτωχούς επειδή είναι πιο ευάλωτοι και διαθέτουν λιγότερους πόρους για να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές. Καθώς οι γυναίκες αποτελούν το 70% των ανθρώπων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας σε παγκόσμια κλίμακα, αυτές θα επηρεάζονται δυσανάλογα από τις επιπτώσεις της περιβαλλοντικής υποβάθμισης.

Σύμφωνα με έρευνες (Peterson, K.) οι γυναίκες και τα παιδιά κινδυνεύουν με θάνατο 14 φορές περισσότερο από τους άνδρες στις φυσικές καταστροφές. Επίσης, έχει υπολογιστεί ότι οι γυναίκες αποτελούν έως και το 80% των προσφύγων και των εκτοπισμένων πληθυσμών παγκοσμίως, ενώ συνήθως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης το 70-80% αυτών που χρειάζονται βοήθεια είναι γυναίκες και παιδιά.

Παρόλα αυτά οι γυναίκες δεν είναι αδύναμες, οι διακρίσεις ανάμεσα στα φύλα καθορίζουν τον αυξημένο βαθμό των συνεπειών της περιβαλλοντικής υποβάθμισης γι’ αυτές. Σε μια μελέτη ανάλυσης των καταστροφών σε 141 χώρες διαπιστώθηκε ότι, όπου οι γυναίκες είχαν ίσα δικαιώματα, υπήρχε μικρή ή καμία διαφορά στον αριθμό των γυναικών ή των ανδρών που έχασαν τη ζωή τους, αλλά όπου τα δικαιώματα των γυναικών ήταν σε κίνδυνο, η γυναικεία θνησιμότητα ήταν υψηλότερη από εκείνη των ανδρών. Οι ερευνητές αναφέρουν επίσης περιπτώσεις όπου στην προσπάθεια διάσωσης επιζώντων δόθηκε προτεραιότητα στους άνδρες επιζώντες έναντι των γυναικών.[Neumayer, E., Plümper, T. (2007)]

Οι γυναίκες πολύ συχνά παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαχείριση, την προστασία και τη χρήση των φυσικών αποθεμάτων, ιδιαίτερα στις φτωχές αγροτικές κοινωνίες όπου έχουν ως πρωταρχική φροντίδα την ευθύνη της παραγωγής της τροφής για την οικογένεια τους και για την τοπική κοινότητα, την εξασφάλιση πόσιμου νερού και την εξεύρεση καύσιμης ύλης. Είτε εργάζονται σε μικρές γεωργικές εκτάσεις με οριακή απόδοση ή ως εργάτριες γης σε φυτείες, είναι πολύ πιθανό να επηρεαστούν από ακραία καιρικά φαινόμενα, από την επέκταση της καλλιέργειας σιτηρών για την παραγωγή βιοκαυσίμων και την εξάντληση του υδροφόρου ορίζοντα από την κατάχρηση της βιομηχανικής δραστηριότητας. Ενώ το 70% των εργατών γης σε όλο τον κόσμο είναι γυναίκες, μόλις το 2% κατέχει γη, έχοντας συχνά περιορισμένη πρόσβαση σε πληροφόρηση  και δομές λήψης αποφάσεων στην τοπική κοινότητα.

Οι γυναίκες όμως δεν είναι μόνο θύματα, είναι και φορείς αλλαγής καθώς εδώ και πολλά χρόνια έχουν μάθει να προσαρμόζονται στην κλιματική αλλαγή, ψάχνοντας αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης των συνεπειών των φυσικών καταστροφών, για την εξασφάλιση του νερού, της ενέργειας και την προστασία της βιοποικιλότητας του τόπου τους. Έτσι, οργανώνονται σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, παίρνουν πρωτοβουλίες, διαμαρτύρονται και αντιστέκονται στην καταστροφή της βιοποικιλότητας των ειδών και των οικοσυστημάτων από πολυεθνικούς γίγαντες που λειτουργούν με μόνο κριτήριο την αύξηση της παραγωγής τους και τη μεγιστοποίηση του κέρδους τους.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις γυναίκες και τους άνδρες με διαφορετικό τρόπο, μια παράμετρος που πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι κυβερνήσεις στη διαμόρφωση πολιτικών αντιμετώπισης των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής.

Σύμφωνα με τις πατριαρχικές αντιλήψεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος η φύση και η γυναίκα αποτελούν οντότητες υποδεέστερες, χειραγωγήσιμες και εκμεταλλεύσιμες. Η καπιταλιστική πατριαρχική θεώρηση του κόσμου αρνείται να εκτιμήσει σωστά τη γυναικεία εργασία και το περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο που στην σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση παρατηρείται αύξηση της βάναυσης κακοποίησης των γυναικών και της φύσης.

Και ενώ οι γυναίκες συμμετέχουν όλο και περισσότερο στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα που ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή, ένας πολύ μικρός αριθμός κατέχει θέσεις επιρροής για να μπορούν να αμφισβητήσουν ή και να αλλάξουν καθιερωμένες καταστρεπτικές πρακτικές.

Μια ματιά στο φύλο αυτών που διευθύνουν τις πιο ρυπογόνες επιχειρήσεις του πλανήτη, με ελάχιστες προσπάθειες στο ενεργητικό τους να μειώσουν την συνεισφορά τους στην καταστροφή των οικοσυστημάτων, δείχνει ότι η απροθυμία των εταιρειών να μειώσουν το οικολογικό τους αποτύπωμα είναι γένους αρσενικού.

Σύμφωνα με συγκριτικά στοιχεία από τις 5 πιο ρυπογόνες βιομηχανίες στον κόσμο, οι επικεφαλείς είναι άνδρες, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των γυναικών είναι μικρότερο από το 15% και μάλιστα σε χαμηλής ευθύνης διευθυντικές θέσεις.

Από την άλλη πλευρά, πρόσφατη έρευνα στις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της Ευρώπης, δείχνει ότι όλοι οι εκπρόσωποι τους σε συμβουλευτική ομάδα για θέματα περιβάλλοντος παρά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι άνδρες, παρότι τα 2/3 των εργαζομένων σε εθελοντική βάση σε αυτές τις οργανώσεις είναι γυναίκες.

Ως εκ τούτου, στην οποιαδήποτε προσπάθεια διαμόρφωσης πολιτικών εμείς οι γυναίκες πρέπει να διεκδικήσουμε:

  • Να ενσωματωθεί η διάσταση του φύλου (gender mainstreaming) στις εθνικές και ευρωπαϊκές πολιτικές για το περιβάλλον, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες και τις δυνατότητες των γυναικών έναντι των ανδρών. Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις γυναίκες και τους άνδρες με διαφορετικό τρόπο, και οι κυβερνήσεις πρέπει να συνυπολογίσουν αυτή την παράμετρο στη διαμόρφωση πολιτικών αντιμετώπισης των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, γιατί οι πολιτικές που εμπεριέχουν τη διάσταση του φύλου, έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι αποτελεσματικές.
  • Να υπάρχει μέριμνα για την πρόσβαση των γυναικών στην πληροφόρηση και την ισότιμη συμμετοχή τους στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την προστασία και διαχείριση του περιβάλλοντος, του υδάτινου πλούτου και των φυσικών πόρων.
  • Να αναγνωριστεί η συμβολή των γυναικών στην προστασία του περιβάλλοντος μέσα από διαχρονικές πρακτικές ορθής χρήσης του φυσικού πλούτου και να αξιοποιηθεί κατάλληλα η συσσωρευμένη εμπειρία τους στην εξοικονόμηση πόρων (ρωτήστε τις γυναίκες – ξέρουν καλύτερα).

Αν δεν υπάρξει συγκεκριμένη δέσμευση για την επίτευξη της ισότιμης συμμετοχής των φύλων στην διαμόρφωση πολιτικών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της δραματικής μείωσης της βιοποικιλότητας είναι πιθανό τα φαινόμενα αυτά να ενισχύσουν την ανισότητα των φύλων. Η ακραία φτώχεια και η πείνα που βιώνουν οι γυναίκες στον τρίτο κόσμο, αλλά και σε τμήματα πληθυσμού των αναπτυγμένων οικονομικά χωρών είναι πιθανό να αυξηθούν, τα κορίτσια θα έχουν μικρότερες πιθανότητες ακόμα και για την βασική εκπαίδευση, τα ποσοστά της παιδικής θνησιμότητας και η υγεία των μητέρων θα επιδεινωθούν, ενώ οι γυναίκες θα συνεχίσουν να επωμίζονται άνισα την διαχείριση της εξάντλησης των φυσικών πόρων του τόπου τους.

 

Πηγές:

Peterson, K. (no date) Gender Issues in Disaster Responses, cited in Soroptimist International of the Americas (2008) White Paper: Reaching out to women when disaster strikes. April 2008. Available: http://www.soroptimist.org/pdf/DisaterWhitePaper0408.pdf  [15 September 2009]

-Fouillet, A., Rey, G., Jougla, E., Frayssinet, P., Bessemoulin, P., Hémon, D. (2007) A predictive model relating daily fluctuation in summer temperatures and mortality rates. BMC Public Health 2007: 7: doi:10.1186/1471-2458-7-114

-Neumayer, E., Plümper, T. (2007) The gendered nature of natural disasters: the impact of catastrophic events on the gender gap in life expectancy, 1981–2002. Annals of the Association of American Geographers, 97 (3). pp. 551-566.

 

Share

Βία εναντίον γυναικών: Με φορτηγό εναντίον εν διαστάσει συζύγου

Σε τραγωδία κινδύνευσε να μετατραπεί οικογενειακό επεισόδιο στη Θεσσαλονίκη. Ένας 46χρονος παρέσυρε με φορτηγό και τραυμάτισε σοβαρά την εν διαστάσει του σύζυγο, ύστερα από καβγά που είχαν μεταξύ τους.

Το περιστατικό συνέβη το βράδυ της Κυριακής στα Λαγκαδίκια Θεσσαλονίκης, μπροστά στα μάτια του ανήλικου παιδιού του αντρόγυνου. Ο 46χρονος μετέφερε αρχικά τη γυναίκα στο Κέντρο Υγείας Ζαγκλιβερίου και μετά την παροχή των πρώτων βοηθειών διακομίστηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, όπου νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση στην μονάδα εντατικής θεραπείας. Ο καβγάς εκτιμάται ότι ξέσπασε με αφορμή την απόφαση του άντρα να πάρει από την 45χρονη γυναίκα το ανήλικο παιδί τους. Όπως έγινε γνωστό, αφού επιβίβασε το παιδί στο φορτηγό, έβαλε μπροστά το όχημα, παρασύροντας, τουλάχιστον δέκα μέτρα, την 45χρονη, που προσπάθησε να εμποδίσει την φυγή τους. Μάλιστα, σύμφωνα με την Αστυνομία, ο δράστης, που αναζητείται, πάτησε με το όχημα τη γυναίκα, καθώς αυτήν ήταν πεσμένη στο έδαφος.

Πηγή: Αυγή

 

ΥΓ: Το άρθρο περιγράφει με ξεκάθαρο τρόπο ένα περιστατικό έμφυλης/ενδοοικογενειακής βίας. Παρότι ο τίτλος αυτό δηλώνει, όροι όπως “οικογενειακό επεισόδιο” το μόνο που κάνουν είναι να υποτιμούν τη σημασία του. Η έμφυλη/ενδοοικογενειακή βία δεν είναι επεισόδιο!

 

Share

Εισηγήσεις της εληνικής αποστολής στην Φεμινιστική Συνέλευση του Alter Summit

Στην κρίση απαραίτητη η δράση των Φεμινιστριών

της Βέρας Σιατερλή*

Από την πλευρά της Φεμινιστικής πρωτοβουλίας, θελήσαμε να εντοπίσουμε τα θέματα της βίας κατά των γυναικών με τα οποία ασχολούμαστε συστηματικά και με υπευθυνότητα εδώ και χρόνια.

Η οξεία ανθρωπιστική κρίση,  που επιβάλλεται από την πλουτοκρατική ολιγαρχία στην Ευρώπη πλήττει διπλά στη ζωή τις γυναίκες  γιατί οι περικοπές ενισχύουν τις ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα και επιτίθενται, σε ό,τι από χρόνια  με αγώνες κατέκτησε το φεμινιστικό κίνημα.

Οι πολιτικές αποδόμησης του κοινωνικού κράτους, και οι ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων υπηρεσιών καταπατούν τα βασικά μας δικαιώματα με συνέπεια η πρόσβαση στην πρόληψη της υγείας (μαστογραφία, ΡΑΡ test κλπ) να γίνεται απρόσιτη, καθώς οι ανασφάλιστοι στην Ελλάδα είναι ενάμιση εκατομμύριο περιλαμβανομένων και των μεταναστών δηλαδή σχεδόν το 20%.  Επίσης τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών γνωρίζουν σημαντική οπισθοχώρηση, (τοκετός και επίδομα τοκετού προγεννητική πρόληψη και υγεία).

Η συρρίκνωση των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας, οι οποίες γυναικοκρατούνται,έχει επίσης ως αποτέλεσμα την απώλεια πλήθους θέσεων εργασίας παράλληλα με την απώλεια της κοινωνικής προστασίας των εξυπηρετουμένων ομάδων (βοήθεια στο σπίτι, παιδικοί σταθμοί κ.λπ.). Έτσι οι γυναίκες, καλούνται να καλύψουν το κενό, που προκαλείται από την κατάργηση των κοινωνικών παροχών, σαν απλήρωτη εργασία φροντίδας, σε μια απώλεια δικαιωμάτων και κεκτημένων.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις οξύνεται η βία κατά των γυναικών και η προϋπάρχουσα πατριαρχική νοοτροπία ελέγχου του σώματος των γυναικών για την άσκηση εξουσίας.

Το αίτημα των γυναικείων οργανώσεων, για δομές στήριξης και κοινωνική αρωγή, στις γυναίκες θύματα της βίας, δεν βρίσκει ανταπόκριση, αφού τα περισσότερα καταφύγια έχουν ήδη κλείσει.

Σε τέτοιες συνθήκες, η σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο της εργασίας είναι δυσκολότερο να αντιμετωπισθεί και τα δικαιώματά μας, στην άδεια κύησης και λοχείας, καταπατιούνται αφού απολύονται γυναίκες που κυοφορούν ή δεν προσλαμβάνονται όσες θεωρούνται σε αναπαραγωγική ηλικία.

Η ενδοοικογενειακή βία αναδεικνύεται πρωταθλήτρια ανάμεσα σε άλλες μορφές βίας και με τις περικοπές στην χρηματοδότηση ή και την εξαφάνιση των δομών φροντίδας για τα θύματα βίας οδηγεί συχνά στην ατιμωρησία των ενόχων.

Όπως και άλλα κοινωνικά κινήματα, οι φεμινίστριες πλήττονται σε μια δημοκρατία που παραβιάζεται και οδηγείται στην άνοδο των συντηρητικών, φασιστικών, σεξιστικών κινημάτων και της κρατικής καταστολής.

Ένας  πρόσφατος αγώνας μας αφορά την αθώωση των οροθετικών γυναικών οι οποίες συνελήφθησαν με απόφαση Λοβέρδου – Χρυσοχοίδη, υποβλήθηκαν από το ΚΕΕΛΠΝΟ σε υποχρεωτική λήψη αίματος για εξέταση και παραπεμφθήκαν στη δικαιοσύνη για «βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη».

Καταγγείλαμε την υγειονομική διάταξη “Ρυθμίσεις που αφορούν τον περιορισμό της διάδοσης Λοιμωδών Νοσημάτων” στην οποία βασίστηκε η αναγκαστική λήψη αίματος, δίωξη, φυλάκιση αλλά προπάντων διαπόμπευση 27 οροθετικών γυναικών στα τέλη Απρίλη και Μάη του 12.

Απαιτήσαμε απάντηση στο εύλογο ερώτημα:  ότι αν διώκονται οι γυναίκες ως φορείς του ιού, γιατί δεν διώκονται και οι πελάτες;

Περισσότερες οργανώσεις και άτομα αντισταθήκαμε, καταγγείλαμε και συμμετείχαμε στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών, συμβάλαμε με την οικονομική μας ενίσχυση, δημοσιοποιήσαμε την βαριά αυτή παραβίαση δικαιωμάτων των γυναικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνδιοργανώσαμε και συμμετείχαμε στις δύο δημόσιες και μαζικές εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας στα δικαστήρια στις 2 Μαΐου και στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου.

Με συστηματικές επισκέψεις στις φυλακές, αλλά και στο  υπουργείο και παρουσία  στους δικαστικούς αγώνες συμπαρασταθήκαμε ηθικά και υλικά στις συλληφθείσες στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής τους. Τέλος οι αστήριχτες κατηγορίες κατέπεσαν και οι κατηγορούμενες αθωώθηκαν.

Είμαστε περήφανες γιατί με τους αγώνες μας ενάντια σ’ αυτή τη βαρβαρότητα, δικαιωθήκαμε. Πιστεύουμε ότι το υπουργείο αναγκάστηκε και κατάργησε την υγειονομική διάταξη. Θεωρούμε την κατάργηση αυτή σημαντική νίκη της δράσης μας.

Από 1η Οκτωβρίου και για  8 μήνες τώρα λειτουργεί το «φύλο συκής» η πολύ πετυχημένη ηλεκτρονική εφημερίδα μας. Στόχος μας δεν είναι μόνο η παρουσίαση των φεμινιστικών δραστηριοτήτων αλλά τα γενικότερα ζητήματα των γυναικών η πολύπλευρη παρουσία τους στο δημόσιο χώρο, η δημιουργικότητά τους και οι αναζητήσεις τους.

Μια σημαντική δράση που συντονίστηκε με την μεγάλη συμβολή του Φύλου Συκής ήταν η διαδήλωση στην Ξάνθη για το βιασμό- δολοφονία της Ζωής Δαλακλίδου, που μέχρι τότε τον κάλυπτε η σιωπή. Η Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας Ξάνθης και πολλές άλλες οργανώσεις από την Ελλάδα πραγματοποιήσαμε μαζική πορεία για τις 9 Μάρτη στην Ξάνθη.

Επίσης καταγγέλλουμε τια συστηματικές διώξεις των διεμφυλικών γυναικών αλλά και αγωνιζόμαστε από κοινού με τις ΛΟΑΤ οργανώσεις για τα αιτήματά τους.

Τέλος  συμπαραστεκόμαστε στον δύσκολο αγώνα που διεξάγουν οι γυναίκες στις Σκουριές ενάντια στην κρατική καταστολή, για να σώσουν τη γη και το μέλλον τους από βέβαιη οικολογική καταστροφή.

Πιστεύουμε ότι οι γυναίκες πρωτοστατούν στα κινήματα και στους δρόμους ενώ δεν εκπροσωπούνται στο δημόσιο λόγο. Δίνουμε βήμα λοιπόν στην καλεσμένη του κινήματος από την Ιερισσό ενάντια στην εξόρυξη του χρυσού η οποία θα αναφερθεί στις συγκρούσεις και τα αιτήματά τους

Στις προτεραιότητές μας είναι η αλληλεγγύη προς τις  μετανάστριες που υφίστανται τη μεγαλύτερη βία: ως οι χαμηλότερα αμειβόμενες, ως γυναίκες και ως μετανάστριες.

 

Οι ελληνικές φεμινιστικές οργανώσεις προτείνουν στην οργανωτική επιτροπή τις παρακάτω ημερομηνίες και δράσεις προκειμένου να τις εντάξει στο πανευρωπαϊκό πρόγραμμα του Alter Summit:

Προτάσεις για δράσεις από την Φεμινιστική Συνέλευση

25η Νοέμβρη ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη

  • διαμαρτυρία κατά της έμφυλης βίας σε δημόσιους χώρους Υπουργία ή υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας.
  • αιτήματα προς το κράτος για καταφύγια και δομές στήριξης των θυμάτων βίας που καταργήθηκαν ή δεν χρηματοδοτούνται λόγω λιτότητας αυστηροποίηση των ποινών των κακοποιητικών ατόμων
  • εκδηλώσεις με ομιλίες για την ενθάρρυνση των γυναικών να σπάσουν τη σιωπή, ανάδειξη του εύρους του φαινόμενου, προβολή του ρόλου της λιτότητας στην όξυνση του προβλήματος.

8η Μάρτη διαδήλωση και εκδηλώσεις για τα τις  επιπτώσεις της κρίσης στην εργασία:

  • ανεργία
  • επισφάλεια
  • σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας
  • απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης
  • μη πρόσληψη κατά τις αναπαραγωγικές ηλικίες

διαρκή καμπάνια για τα δικαιώματα στην υγεία και την αναπαραγωγική υγεία των γυναικών

 

*Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

Δικαιώματα των γυναικών και σύγχρονα διακυβεύματα

της Άννας Βουγιούκα*

Στόχος της εισήγησής μας είναι να συμβάλουμε στη δημιουργία κοινών τόπων συνάντησης των γυναικών της Ευρώπης, προκειμένου να αναδειχθεί ένα διαφορετικό παράδειγμα αντίστασης, αλληλεγγύης, δράσης και άρθρωσης πολιτικών και φεμινιστικών αιτημάτων. Η συμμετοχή μας στη Φεμινιστική Συνέλευση του Alter Summit, συνιστά ένα άνοιγμα ώστε από τη συμμετοχή, τη δικτύωση και τη συνεργασία σε εθνικό επίπεδο να περάσουμε στην κοινή δράση των φεμινιστικών κινημάτων της Ευρώπης.

Από άκρη σε άκρη σε ολόκληρη την Ευρώπη, συνιστά κοινό τόπο ότι στο πλαίσιο των πολιτικών λιτότητας και της εφαρμοζόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής αγνοήθηκε παντελώς η επίδραση της οικονομικής κρίσης στις ανισότητες φύλου και στα κεκτημένα δικαιώματα των γυναικών. Μέσα σε ένα περιβάλλον γενικής υποχώρησης των δημοκρατικών, κοινωνικών και εργασιακών κατακτήσεων στην Ευρώπη και κοινωνικής οπισθοδρόμησης, η ισότητα των φύλων και η χειραφέτηση των γυναικών απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από τα οράματα και τους στόχους του φεμινιστικού κινήματος. Γι’ αυτό και έχει τόσο μεγάλη σημασία σήμερα η ανανέωση και κυρίως η ριζοσπαστικοποίηση της φεμινιστικής ατζέντας και η ενδυνάμωση της φωνής των γυναικών σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Ένα κεντρικό ζήτημα, επομένως, είναι να ανατρέψουμε τις αρνητικές επιπτώσεις που έχουν οι πολιτικές αυτές στην ισότητα των φύλων και στα δικαιώματα των γυναικών – ως πολιτισσών, εργαζομένων και κοινωνικά δρώντων υποκειμένων. Επίσης, θα πρέπει να ανατρέψουμε μια άλλη, εξαιρετικά σημαντική συνέπεια της κρίσης που επίσης συνδέεται με την άρση των δικαιωμάτων των γυναικών: η αναπαραγωγή των υφιστάμενων ανισοτήτων συνυπάρχει και διαπλέκεται με τη δημιουργία νέων έμφυλων ανισοτήτων. Συμπυκνώνοντας τα σημαντικότερα αιτήματα της φεμινιστικής ατζέντας, θα λέγαμε ότι αφορούν τα εξής:

Καταρχήν την κοινή δράση για την άσκηση πίεσης στις κυβερνήσεις, τα όργανα της Ε.Ε. και στην τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε.) με στόχο την άμεση αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της λιτότητας στην ισότητα των φύλων. Επομένως, επειδή ένα μέρος της κοινής δράσης και των διεκδικήσεών μας κατευθύνονται στις κυβερνήσεις και στα όργανα της Ε.Ε., απαιτείται μεγαλύτερη συσπείρωση και αποτελεσματικότερος συντονισμός, ώστε να προτάξουμε τα κοινά μας αιτήματα για τα δικαιώματα των γυναικών και εντός κάθε χώρας, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κατά δεύτερον, την άμεση συνεργασία, τη δικτύωση και την κοινή δράση των εναλλακτικών κινημάτων, δικτύων αλληλεγγύης, ομάδων αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης, συνδικαλιστικών οργανώσεων και ΜΚΟ, ιδιαιτέρως των φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων, σε ευρωπαϊκό επίπεδο με δύο στόχους: Αφενός τον σχεδιασμό δράσεων και την ανταλλαγή εμπειριών και πρακτικών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την ενίσχυση της αυτοδύναμης δράσης και της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ανεξαρτησίας και ενδυνάμωσης των γυναικών. Αφετέρου, την υλοποίηση κοινών πρωτοβουλιών σε συνεργασία με άλλα κινήματα πολιτών, ΜΚΟ και συνδικαλιστικές οργανώσεις, κινήσεις και ομάδες αλληλεγγύης, εναλλακτικές και κοινωνικές επιχειρήσεις, κ.λπ. για να εμπλουτιστεί η ατζέντα τους με φεμινιστικά αιτήματα και διεκδικήσεις για την ισότητα των φύλων και τα κοινωνικά, εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών.

Επειδή οι απαιτήσεις των καιρών δεν είναι μόνο επιτακτικές αλλά και αρκετά περίπλοκες, θεωρούμε ότι η δικτύωση και η συνεργασία με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας για τον τρόπο οργάνωσης της αντίστασης και της δράσης μας αποτελούν το πρώτο βήμα. Να δημιουργήσουμε έναν κοινό τόπο συνάντησης των γυναικών της Ευρώπης που θα μπορούσε να γίνει το παράδειγμα για ένα μοντέλο αντίστασης, αλληλεγγύης, άρθρωσης πολιτικών και φεμινιστικών αιτημάτων και κυρίως ένα καινοτόμο μοντέλο δράσης των γυναικών της Ευρώπης.

Επομένως, σε πρώτη φάση, θα μπορούσαμε στο πλαίσιο του Alter Summit να δημιουργήσουμε μια Διαδικτυακή Φεμινιστική Πλατφόρμα με βασικές θεματικές ενότητες της φεμινιστικής ατζέντας (π.χ., φτώχεια – απασχόληση – υγεία – έμφυλη βία – συμμετοχή στην πολιτική), προτείνοντας τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων φεμινιστικών ομάδων, κινημάτων και γυναικείων οργανώσεων ή ΜΚΟ από κάθε χώρα, και με βάση την ειδική εμπειρία και τεχνογνωσία κάθε μιας να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε βασικές προτεραιότητες και αιτήματα για τις γυναίκες της Ευρώπης σε μια κοινή βάση. Αναφέρουμε ενδεικτικά το παράδειγμα του VDAY και της φετινής καμπάνιας με τίτλο One Billion Rising, που διοργανώθηκε τον Φεβρουάριο του 2013 σε παγκόσμια κλίμακα και είχε τεράστια επιτυχία. Βασικό εργαλείο για τη μοναδική αυτή κινητοποίηση κατά της βίας κατά των γυναικών ήταν το διαδίκτυο, που διέδωσε το τραγούδι και τον χορό ως μέσα “εξέγερσης” και ευαισθητοποίησης και κατάφερε να ξεσηκώσει και να ενώσει γυναίκες, νεαρά κορίτσια και άνδρες σε παγκόσμια κλίμακα κατά της έμφυλης βίας1. Στο πλαίσιο της Πλατφόρμας μπορούμε να ορίσουμε τακτικές (θεματικές), συναντήσεις, είτε διαδικτυακά (π.χ. μία φορά τον μήνα), είτε οργανώνοντας φεμινιστικές συνελεύσεις και εργαστήρια σε διαφορετικές χώρες (π.χ. μία φορά τον χρόνο). Επίσης, μπορούμε να διοργανώσουμε και online συζητήσεις κατά το παράδειγμα της συζήτησης που οργανώθηκε για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών από το Wikigender, το Breakthrough, το End Violence Against Women (EVAW), το Partners for Prevention, το Womankind Worldwide και το υπουργείο Εξωτερικών της Φινλανδίας2.

Σε καμία περίπτωση το διαδίκτυο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άμεση, ενεργητική και ζωντανή συμμετοχή των γυναικών στο φεμινιστικό ή στα άλλα κινήματα πολιτών. Μπορεί όμως να μειώσει τις γεωγραφικές αποστάσεις και το κόστος των μετακινήσεων και να συμβάλει στη δικτύωση, την ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας και την ενίσχυση της κοινής δράσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Μια άλλη πρόταση, βασισμένη στην πολυετή εμπειρία του Κέντρου Διοτίμα, αφορά την πανευρωπαϊκή δικτύωση των φεμινιστικών και γυναικείων ΜΚΟ στη βάση τριών αλληλένδετων και συμπληρωματικών λειτουργιών ή κατευθύνσεων που μπορεί να συμβάλει στα εξής:

Α) Άμεση επαφή και εμπλοκή με το πεδίο και ενεργητική υποστήριξη των γυναικών με ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα, παροχή υποστηρικτικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, υποστήριξη σε θύματα έμφυλης βίας, σε άνεργες, σε γυναίκες που χρειάζονται νομική υποστήριξη ή πληροφόρηση για θέματα δικαιωμάτων, συνηγορία για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων που παραβιάζονται, παραπομπή σε αρμόδιους φορείς, ενδυνάμωση, υποστήριξη για την αναζήτηση εργασίας και την ένταξη στην απασχόληση και στην αυταπασχόληση, αναβάθμιση δεξιοτήτων κ.λπ.

Β) Στενότερη συνεργασία των φεμινιστικών και γυναικείων ΜΚΟ με κοινωνικά δίκτυα, κινήματα αλληλεγγύης, ομάδες αυτοοργάνωσης, κ.λπ. που δημιουργούνται ή λειτουργούν σε κάθε χώρα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη βάση κοινών δράσεων για θέματα αιχμής (πχ. φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός, Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατά της Φτώχειας / ΕΑΡΝ, πρόληψη της βίας κατά των γυναικών, υγεία και αναπαραγωγικά δικαιώματα γυναικών, απασχόληση και εργασιακά δικαιώματα, κ.λπ.).

Γ) Πραγματοποίηση ερευνών και μελετών για θέματα φύλου και ισότητας και δικτύωση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την ανταλλαγή στοιχείων, συμπερασμάτων, προτάσεων, προσεγγίσεων και μεθοδολογιών κ.λπ. Από την εμπειρία του ΚΓΜΕ Διοτίμα στην Ελλάδα διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε αξιόπιστα ή επίκαιρα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία για μια σειρά ζητήματα και τομείς που αφορούν τις έμφυλες ανισότητες και διακρίσεις στις συνθήκες της κρίσης. Η συλλογή και η επεξεργασία στοιχείων για την κατάσταση των γυναικών, είτε αφορά τη μικροκλίμακα, είτε αφορά ειδικότερα θέματα, είναι αναγκαίες για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, αλλά και για την αποτελεσματικότερη διαμόρφωση της φεμινιστικής ατζέντας με επίκαιρα και ρηξικέλευθα αιτήματα που θα βρίσκονται σε άμεση διασύνδεση με τις φωνές, τις ανάγκες και τα αιτήματα των γυναικών.

Θεωρούμε ότι εκτός από τις απώλειες των κατακτήσεών μας, η συγκυρία έχει ανοίξει δρόμους για νέες μορφές αντίστασης και διεκδίκησης “από τα κάτω”, στη βάση τοπικών ή και θεματικών συσπειρώσεων και κινημάτων αλληλεγγύης και έχει αναδείξει διαφορετικούς, πιο άμεσους, πιο οικείους και πιο δυναμικούς τρόπους αντίστασης και διεκδίκησης. Έχει εμπλουτίσει τα προτάγματα και τα αιτήματα των κινημάτων με τη φωνή και τον πολιτικό λόγο των γυναικών, ανατρέποντας συχνά στερεότυπες αντιλήψεις όχι μόνο για το φύλο, αλλά και για τους τρόπους αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και καθημερινής αντίστασης και φέρνοντας στο προσκήνιο ανατρεπτικές διαστάσεις των διεκδικήσεων. Διαστάσεις που κινούνται πέρα από στενά συνδικαλιστικά και οικονομικά αιτήματα και μετακινούν την πολιτική ατζέντα σε μια συνολικότερη αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου και αυταρχικού καπιταλιστικού παραδείγματος και της ανάπτυξης που ταυτίζεται με οικολογική καταστροφή και τη χρήση της φύσης ως οικονομικού πόρου.

Το φεμινιστικό κίνημα της Ευρώπης μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει την εμπειρία και τις νέες μορφές αντίστασης και διεκδίκησης, να αμφισβητήσει παράλληλα μια εκ νέου χρησιμοποίηση των γυναικών ως εφεδρικό στρατό για την αναπλήρωση της υποχώρησης του κοινωνικού κράτους και της συρρίκνωσης της αγοράς εργασίας, την αναπαραγωγή του έμφυλου κοινωνικού καταμερισμού εργασίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό ενεργά στην άρση των συνεπειών της λιτότητας στις έμφυλες ανισότητες, στον αυταρχισμό και τις φασιστικές αντιλήψεις που έχουν απλωθεί επικίνδυνα στην Ευρώπη. Μπορεί και πρέπει να πιέσει για την κατάργηση των συντηρητικών, νεοφιλελεύθερων και αυταρχικών πολιτικών που επιχειρούν να ανατρέψουν τα κατακτημένα δικαιώματα των γυναικών και να επιβάλουν με πολύ δριμύτερους όρους πατριαρχικές, σεξιστικές και φασιστικές αντιλήψεις. Η ισότητα των φύλων – όλων των φύλων – και ο φεμινισμός συνιστούν αδιαπραγμάτευτη διάσταση του αγώνα και των διεκδικήσεών μας για μια Ευρώπη των λαών

 

*Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών – Διοτίμα

 

1. Βλέπε αναλυτικότερα: http://www.onebillionrising.org/home

2. Σκοπός της διαδικτυακής συζήτησης ήταν να καταγραφούν οι ποικίλες απόψεις και προσεγγίσεις που προκύπτουν από την εμπειρία στο πεδίο και αφορούν τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να μετασχηματίσουμε τα κοινωνικά πρότυπα και τις αντιλήψεις προκειμένου να έχει αποτέλεσμα η πρόληψη της βίας κατά των γυναικών.

Βλέπε: Wikigender, Transforming social norms to prevent violence against women and girls Synthesis of the Wikigender online discussion.

http://www.wikigender.org/index.php/Wikigender_Polls

 

 

Share

Η ΕΡΤ είναι και θα παραμείνει ανοιχτή

Ανακοίνωση της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

Ως Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών δηλώνουμε την αντίθεσή μας στο πραξικόπημα της κυβέρνησης να κλείσει τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση, απολύοντας 2.700 εργαζόμενους και εργαζόμενες σε όλη την Ελλάδα.

Συμμετέχουμε στον αγώνα για την ανάκληση αυτής της απόφασης με καθημερινή παρουσία στο κατειλημμένο κτίριο και αγωνιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους και εργαζόμενες της ΕΡΤ.

Ο έντονος σεξισμός, η ομοφοβία και η υποτίμηση των γυναικών σε διάφορα καθημερινά προγράμματα που παρουσιάζονται σε ιδιωτικά κανάλια δεν διέπει τα προγράμματα της ΕΡΤ, που σε γενικές γραμμές είναι πιο ποιοτικά. Δεν ισχυριζόμαστε ότι ο σεξισμός και η ομοφοβία απουσιάζει και από την ΕΡΤ, αλλά πως είναι λιγότερο έντονος, ενώ  σε περιπτώσεις που παρουσιάστηκαν σεξιστικές εικόνες ή συμπεριφορές έχουμε διαμαρτυρηθεί με θετικά αποτελέσματα. Αυτός ο χαρακτήρας καθώς και η δυνατότητα κοινωνικής παρέμβασης/ελέγχου αποτελεί πάγιο στοιχείο κάθε δημόσιας Ραδιο/Τηλεόρασης, παρά τις όποιες ελλείψεις/αδυναμίες.

Αν δε, δημιουργηθεί το νέο σχήμα που προβλέπει η κυβέρνηση, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια που θα ισχύσουν θα υπονομεύσουν κάθε δυνατότητα δημοκρατικής λειτουργίας και εντέλει όλα αυτά τα πλεονεκτήματα.

Να τονίσουμε ακόμα ότι στην ΕΡΤ η πλειοψηφία των εργαζομένων είναι γυναίκες, με μισθούς ίσους με τους αντίστοιχους των ανδρών συναδέλφων, όπως προβλέπει ο νόμος. Βεβαίως κι εδώ παρατηρείται ο κατά φύλο καταμερισμός σε ειδικότητες, πράγμα που ανοίγει την ψαλίδα της μισθολογικής ανισότητας, αν και συνολικά μικρότερη. Αν και η ανέλιξη σε θέσεις ευθύνης δεν είναι ικανοποιητική, βρίσκεται σίγουρα σε καλύτερο βαθμό από άλλες υπηρεσίες του δημοσίου ή των ΔΕΚΟ.

Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι οι μοναδικές – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων – εκπομπές όπου ακουγόταν η φωνή των μεταναστών και προσφύγων και ειδικά των μεταναστριών και των προσφυγισσών στην Ελλάδα, όπως και άλλων διακριτών (και όχι “ευάλωτων”) ομάδων, όπως των ΑμεΑ ήταν εκείνες της δημόσιας τηλεόρασης. Η σιγή της ΕΡΤ θα σηματοδοτεί μια δυσβάστακτη απουσία των διακριτών ομάδων από τα ΜΜΕ και αφήνει ελεύθερο το πεδίο στα εκκολαπτόμενο αυγά του φιδιού να ποτίσουν την κοινωνική ζωή με το δηλητήριο τους.

Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο  Alter Summit ερχόμαστε σε συντονισμό για την υπεράσπιση όλων των δημόσιων αγαθών μαζί με πολλά κινήματα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ήδη, στην Ευρώπη οι οργανώσεις που μετέχουν στο Alter Summit παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αλληλεγγύη προς τον αγώνα της ΕΡΤ.

Η βελτίωση των δημοσίων υπηρεσιών μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αντίστροφη πορεία από αυτήν που ακολουθεί η κυβέρνηση, με κυρίαρχο στοιχείο τον δημοκρατικό προσανατολισμό και εργαλείο τον κοινωνικό έλεγχο. Σε αυτή την κατεύθυνση οφείλει να προχωρήσει και η ΕΡΤ, η οποία ενίοτε λειτουργεί ως ιμάντας μεταβίβασης της κυβερνητικής πολιτικής και προπαγάνδας. Η κυβέρνηση -σημερινή και οι προηγούμενες- ευθύνεται για κάθε κακοδιοίκηση και οικονομικές ατασθαλίες, αφού διορίζει τα διευθυντικά στελέχη και για όλες τις πράξεις παρανομίας και χρηματισμού, επομένως είναι ακατάλληλη για να αναδιαρθρώσει την δημόσια ραδιοτηλεόραση.

14/06/2013

 

Πηγή: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

Διαβάστε ακόμα

Οι γυναίκες και η πατριαρχία στον αγώνα της ΕΡΤ

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Share

Οι γυναίκες και η πατριαρχία στον αγώνα της ΕΡΤ

της Σίσσυς Βωβού

Με χαρά σημειώνουμε ότι οι εργαζόμενες στην ΕΡΤ έχουν μεγάλη συμμετοχή στον αγώνα, όπως και σε όλες τις δράσεις της οργάνωσης αυτού του αγώνα, στην επιτροπή αγώνα και στην προετοιμασία των προγραμμάτων που εκπέμπονται, ιδιαίτερα των πολιτιστικών.

Επίσης μεγάλη συμμετοχή γυναικών βλέπουμε στο κίνημα των αλληλέγγυων, κάτι που επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά την αναντίστρεπτη πορεία προς την ισότητα στα τεκταινόμενα στον δημόσιο χώρο.

Δυστυχώς, η συνείδηση και οπτική του φύλου απουσιάζει χαρακτηριστικά, κάτι που φαίνεται και στη γλώσσα της απεργιακής εφημερίδας Αδέσμευτη Γνώμη, όπου το θηλυκό γένος στις εκφωνήσεις ή στις εκφράσεις απουσιάζει, σαν να μιλούσαμε μια γλώσσα με ίδιους γραμματικούς τύπους και για τα δύο γένη, όπως η αγγλική.

Επιπλέον, στις συζητήσεις που διοργανώνονται και ακούγονται ζωντανά στο ραδιομέγαρο και παράλληλα εκπέμπονται, όσο αφήνει η γκαγκστερική πολιτική της φίμωσης που συνεπάγεται το κλείσιμο των συχνοτήτων, συμμετέχουν αποκλειστικά άνδρες, με γυναικείες παρουσίες να είναι πολύ μειοψηφικές, λες και δεν υπάρχουν γυναίκες που έχουν απόψεις για τα τεκταινόμενα στο χώρο των μίντια ή για τον γενικότερο αγώνα που συγκλονίζει αυτή τη στιγμή τη χώρα.

Όπως γράφει η ανακοίνωση της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας, στην ΕΡΤ οι γυναίκες είχαν και ίση συμμετοχή στην απασχόληση και σχετικά καλές προοπτικές για θέσεις ευθύνης, τις οποίες συχνά κάλυπταν με σημαντική προσφορά στο παραγόμενο έργο. Και όμως, η εκπροσώπησή τους στα συνδικαλιστικά όργανα και στην Ομοσπονδία (ΠΟΣΠΕΡΤ) ήταν και παραμένει πολύ κατώτερη της αναλογίας τους.

Ενώ στα προγράμματα και στις εκπομπές που μεταδίδονταν καλούνταν κάποιες γυναίκες, με βάση τους νόμους για την ισότητα που παραβιάζονταν, ας πούμε, λιγότερο στην ΕΡΤ απ’ ότι σε άλλα κανάλια, βλέπουμε αυτή τη στιγμή της ελεύθερης ενημέρωσης μια οπισθοδρόμηση.

Γνωρίζουμε βέβαια την ανδροκρατία στο συνδικαλιστικό κίνημα, όσο και στο χώρο των δημοσιογράφων -παρά το ότι είναι και επάγγελμα με μορφωμένους ανθρώπους- άρα η σημερινή εικόνα της ανδροκρατίας δεν θα πρέπει να μας ξενίζει. Και όμως, με βάση τη συμμετοχή στον αγώνα, είναι δικαίωμα των γυναικών που συμμετέχουν να θίγουν τέτοιες ελλείψεις και οπισθοδρομήσεις και να μην τις επιτρέπουν, γιατί η ΕΡΤ που θέλουμε δεν θα πρέπει να είναι σε κανένα σημείο της ποιότητάς της πιο πίσω από την ΕΡΤ της κυβερνητικής προπαγάνδας και των αρνητικών φαινομένων και παθογενειών του παρελθόντος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στις ανακοινώσεις της ΕΣΗΕΑ, όπως και κάποιων άλλων σωματείων ή συνδικαλιστικών παρατάξεων, η προσφώνηση «συναδέλφισσα» δίπλα στην προσφώνηση «συνάδελφος» συχνά απουσιάζει. Όποτε αυτό έχει θιγεί, η απάντηση είναι απορριπτική και προσπαθεί να γελοιοποιήσει αυτές που το επισημαίνουν.

Και όμως, έχουμε χειρόγραφη ανακοίνωση συνδικάτου ραπτεργατών του 1925, που απευθύνεται «Προς τους ράπτας και τας ραπτρίας». Άλλες εποχές…

 

Διαβάστε ακόμα

Η ΕΡΤ είναι και θα παραμείνει ανοιχτή

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

 

Share

Διακήρυξη του Συνασπισμού Γυναικών -Τουρκία- για την στάση της τουρκικής κυβέρνησης

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως την αστυνομική τρομοκρατία και την απειλητική και καταγγελτική στάση της ενάντια στον λαό!

Η ειρηνική κατάληψη που άρχισε για να αντιταχθεί στα σχέδια οικοδόμησης στο πάρκο Γκεζί της πλατείας Ταξίμ, που θα είχε σαν αποτέλεσμα να αντικατασταθεί ένας από τους λίγους χώρους πρασίνου του κέντρου της Ιστανμπούλ με ένα Μολ, εξελίχθηκε σε διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα και την αντίσταση του λαού, ως αποτέλεσμα της σκληρής αστυνομικής βίας και ρίψης δακρυγόνων και νερού ενάντια στους διαμαρτυρόμενους. Η ασέβεια του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν προς τους νόμους που σχετίζονται με τα καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα, η σαρωτική του στάση και το είδος της γλώσσας που χρησιμοποιεί διαρκώς για τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες, ενίσχυσε την αυξανόμενη δυσαρέσκεια και τις διαδηλώσεις σε πολύ σύντομο χρόνο.

Αυτή η στάση, που έχει στενέψει ακόμα περισσότερο το χώρο για βασικά δικαιώματα και ελευθερίες και που συνεχίζει να αγνοεί το δικαίωμα του λαού στο συνέρχεσθαι και στη συμμετοχή, έχει προκαλέσει τα κύματα ανθρώπων που κατεβαίνουν στους δρόμους κατά χιλιάδες. Δυστυχώς, ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να θεωρεί την κάθε διαφορετική άποψη, τις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις ως «μυστικές εχθρικές δυνάμεις», «περιθωριακούς» και «προδότες» και έτσι εκφράζει ακραία δυσανεξία για κάθε είδους διαφωνία. Επίσης ενθάρρυνε την διαίρεση της κοινωνίας, για τη δημιουργία δύο αντίθετων πόλων, με το να καλεί τους διαδηλωτές ως «τους άλλους» που έχουν κρυμμένα συμφέροντα για να ανατρέψουν την κυβέρνηση. Εμείς, αντίθετα, πιστεύουμε ότι η αντίσταση στο πάρκο Γκεζί της πλατείας Ταξίμ προσφέρει καλή ευκαιρία για να ακούσει ο πρωθυπουργός, και για τη συγκρότηση ενός πολύ ισχυρότερου κινήματος για την ειρήνη, την κοινωνική αλληλεγγύη και το περιβάλλον στην Τουρκία.  Η κυβέρνηση πρέπει ακόμα να πάψει να έχει τη στάση αυτή και να χρησιμοποιεί λεξιλόγιο που διαρκώς εγκληματοποιεί ειρηνικούς διαδηλωτές.

Οι διαδηλώσεις στους δρόμους και οι διεκδικήσεις του λαού θεωρούνται από την κυβέρνηση ως εγκληματικές και παράνομες, ώστε να δικαιολογείται η αστυνομική βαρβαρότητα. Αν συνεχίσει η αγνόηση των αιτημάτων του λαού και η αστυνομική βία ενάντια στους διαδηλωτές, πιστεύουμε ότι το κακό θα κλιμακωθεί περαιτέρω, και θα τραυματίζονται ακόμα περισσότεροι αθώοι, και η κατάσταση θα φθάσει σε σημείο μη επιστροφής. Θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι κυβερνήσεις κερδίζουν την νομιμότητά τους όχι μόνο από τον αριθμό των ψήφων που παίρνουν αλλά και από το βαθμό σεβασμού που δείχνουν στην προστασία βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Μ’ αυτή την έννοια, καλούμε, πρωτίστως, τον πρωθυπουργό και τα μέλη της κυβέρνησης να ενεργήσουν υπεύθυνα για την διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για την απόσυρση της αστυνομίας από όλα τα σημεία των διαδηλώσεων, σταματώντας την αστυνομική τρομοκρατία που έχει ασκηθεί ενάντια στο λαό, και να σταματήσουν κάθε ακραία χρήση της επιθετικής, διασπαστικής γλώσσας και στάσης που φαίνεται να έχει υιοθετηθεί ευρέως στα υψηλότερα επίπεδα της κυβέρνησης.

Θυμίζουμε ότι η πρώτιστη ευθύνη του κράτους είναι να εξασφαλίζει και να προστατεύει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

 

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ –ΤΟΥΡΚΙΑ

www.kadinkoalisyonu.org

μετάφραση: Σίσσυ Βωβού

 

Share

Καταγγελία – Μήνυμα Υποστήριξης της Good As You(th) στα διωκόμενα τρανς άτομα

Μήνυμα υποστήριξης και αλληλεγγύης στα διωκόμενα διεμφυλικά άτομα και τους προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Τις τελευταίες ημέρες, στην πόλη της Θεσσαλονίκης, λαμβάνουν χώρα αναιτιολόγητες, καταχρηστικές και αθρόες προσαγωγές τρανς ατόμων, με το πρόσχημα της εξακρίβωσης της σεξουαλικής εργασίας. Διεμφυλικά πρόσωπα αναγκάζονται σε κράτηση, λαμβάνουν μηδαμινή ενημέρωση για τα αίτια στέρησης της ελευθερίας τους, και υφίστανται επανειλημμένως κακομεταχείριση και εξευτελισμό από αστυνομικά όργανα. Το κερασάκι στην τούρτα της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της ευθείας παραβίασης του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστέθηκε με την παράνομη και βίαιη κατακράτηση της δικηγόρου Ηλέκτρας-Λήδας Κούτρα τις πρώτες ώρες της Τετάρτης, 5 Ιουνίου 2013, η οποία μετέβη στο τμήμα προς υπεράσπιση προσαχθείσας τρανς γυναίκας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το τρανς σώμα βάλλεται και δαιμονοποιείται. Μερικούς μήνες πριν, παρακολουθήσαμε με τρόμο τα πογκρόμ του ‘Ξένιου Δία’ εναντίον διεμφυλικών γυναικών στην Αθήνα, με καμία αιτιολόγηση πέραν της ταυτότητας φύλου τους. Στο σύνολό τους, οι διωκόμενες κρίθηκαν αθώες και το δικαστήριο απεδέχθη την επιχειρηματολογία της υπεράσπισης, ότι η σύμπτωση της τρανς ιδιότητας με την παρουσία του ατόμου σε συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο, δε σηματοδοτεί ότι το άτομο αυτό ασκεί σεξουαλική εργασία, πόσο δε μάλλον ότι ‘παρενοχλεί’ τους περαστικούς.

Θεωρούμε τις επιχειρήσεις «αρετής» μια καταφανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μια προσπάθεια επιβολής ελέγχου εν όψει του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης και ένα εγχείρημα ποινικοποίησης της τρανς ταυτότητας στο δημόσιο λόγο. Καταδικάζουμε απερίφραστα και κατηγορηματικά τα συμβάντα αυτά και στεκόμαστε στο πλευρό των διωκόμενων τρανς ατόμων και των υπερασπιστών τους. Ζητούμε την πειθαρχική διερεύνηση της υπόθεσης και την άμεση τιμωρία των δραστών.

Θεσσαλονίκη, 6 Ιουνίου 2013

Good As You(th) ● Κοινότητα LGBTIQ νέων Θεσσαλονίκης

 

Share

Δικαιοσύνη για τον βιασμό τριών τουριστριών

Σε 12 χρόνια κάθειρξη χωρίς αναστολή και 3 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων καταδικάστηκε χθες ο βιαστής τουριστριών, με ομόφωνη απόφαση από δικαστές/δικαστίνες και ενόρκους. Δεν αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό. Νιώθουμε ικανοποίηση για την τιμωρία του βιαστή καθώς και για την απόφαση να μην υπάρξει αναστολή εκτέλεσης, όπως είχαμε απαιτήσει σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας.

Σε όλη τη διάρκεια της δίκης η Πρωτοβουλία μας ήταν παρούσα. Υπήρξε τεράστια καθυστέρηση στην απόδοση δικαιοσύνης, κάτι για το οποίο είχαμε διαμαρτυρηθεί με ανακοινώσεις, συνεντεύξεις και κινητοποιήσεις μπροστά στα δικαστήρια. Υπενθυμίζουμε ότι ο ένοχος συνελήφθη το 2005 κι ενώ έχει καταδικαστεί για τον βιασμό της μιας εκ των τεσσάρων τουριστριών ήδη και σε δεύτερο βαθμό (το 2012), για τις τρεις άλλες μόλις εκδικάστηκε σε πρώτο βαθμό μετά -από 8 χρόνια! Η παρέμβασή μας στον δημόσιο χώρο και η πίεση που ασκήσαμε για την συνειδητοποίηση της ανάγκης για τιμωρία του κατά συρροή βιαστή εδώ και τρία χρόνια βοήθησε στην εκδίκαση της υπόθεσης. Η καταδίκη του ήταν επακόλουθη, με τα συντριπτικά στοιχεία που υπήρχαν εναντίον του αλλά και τις δικές του ανακριτικές καταθέσεις.

Στην τελευταία συνεδρίαση αγόρευσε η εισαγγελέας και οι δικηγόροι ενώ, όταν στο τέλος ο κατηγορούμενος επανέλαβε ότι δεν έκανε βιασμό, ούτε καν είχε σεξουαλική επαφή με τις γυναίκες, το μόνο του σφάλμα ήταν ότι έδινε μυστικά το χαπάκι Stilnox μέσα σε μια τυρόπιττα. Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με το νόμο η χορήγηση ουσιών οποιουδήποτε είδους που μπορούν να επιφέρουν διαταραχή της σκέψης, της συγκέντρωσης ή της βούλησης είναι βία.

Ο δικηγόρος υπεράσπισης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι ηθικά καταδικαστέος γιατί ενώ ήταν παντρεμένος πήγαινε στην Πλάκα και έκανε φλερτ. Σύγχυζε κι αυτός το φλερτ με τον βιασμό, σύμφωνα με μια πλατειά διαδεδομένη αντίληψη -ιδιαίτερα στους άντρες- που δεν μπορεί να ξεχωρίσει μεταξύ του μεσογειακού εραστή και του μεσογειακού βιαστή. Ζήτησε συνεπώς να μην τιμωρηθεί ο πελάτης του, προσθέτοντας ότι η οικογένειά του είναι φτωχή και δεν έχει πόρους και επιπλέον, τα δύο παιδιά του τον χρειάζονται. Ο βιαστής, ο δικηγόρος του καθώς και ένας σημαντικός μάρτυρας, στηλίτευσαν τους πρώτους δύο δικηγόρους γιατί δεν τον προστάτευσαν ως κατηγορούμενο κατά την ανάκριση, ενώ την τελευταία και για πολλά χρόνια συνήγορο ότι έκανε πολιτική αντιπαράθεση με το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι και αυτό δεν βοήθησε την υπεράσπιση.

Η πολιτική αγωγή από το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι οργανώθηκε συστηματικά, με δεδομένη όλη την γραφειοκρατία που οφειλόταν στο ότι οι γυναίκες ήταν από ξένες χώρες. Η δίκη χωρίς την παρουσία των θυμάτων είναι ένα καλό προηγούμενο για τις δίκες βιασμού, ώστε όταν υπάρχουν επαρκή στοιχεία να μην χρειάζεται οι γυναίκες να παρίστανται στο δικαστήριο και να υποφέρουν. Οι παθούσες ενημερώθηκαν αμέσως και νιώθουν ικανοποίηση γιατί αποδόθηκε δικαιοσύνη.

Ο βιασμός τουριστριών θεωρείται καλό και ακίνδυνο σπορ από πολλούς άνδρες και η χθεσινή βαριά καταδίκη, έστω και καθυστερημένη, πρέπει να κοινοποιηθεί και να γίνει γνωστή στον δημόσιο χώρο. Το κρίσιμο είναι η αυτονομία του γυναικείου σώματος και η σεξουαλική αυτοδιάθεση των γυναικών. Δεν υπάρχουν αναλώσιμες γυναίκες, ούτε αναλώσιμες τουρίστριες.

Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία δίκαιη και ισότιμη, όπου, μεταξύ άλλων, ο βιασμός θα είναι αδιανόητος και κατά συνέπεια δεν θα υπάρχουν φυλακές.

Ζητούμε από όλους τους φορείς της πολιτείας, και πρωτίστως από τη Γραμματεία Ισότητας να εντάξουν ως προτεραιότητά τους την ηθική απονομιμοποίηση του βιασμού, ιδίως των τουριστριών που θεωρείται ότι «τα θέλουν», παράλληλα με την ενημέρωση για τις καταδίκες. Απαιτούμε την στήριξη των θυμάτων από την πολιτεία και την καταδίκη των βιαστών χωρίς καθυστερήσεις!

Αθήνα, 13-6-2013

 

Πηγή: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

Share

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Ως πολίτες αυτής της χώρας και ως Πρωτοβουλία θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας για τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης ότι θα κλείσει τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση και θα την μετατρέψει σε επιχείρηση που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Παράπλευρη απώλεια, οι απολύσεις 2.700 εργαζομένων.

Ως Πρωτοβουλία θέλουμε να θυμίσουμε ότι η ΝΕΤ μέσα από τα Δελτία Ειδήσεων δεν συμμετείχε στην διαπόμπευση των 27 οροθετικών γυναικών που ήταν χρήστριες ουσιών, συνελήφθησαν στα τέλη Απριλίου του 2012 και διαπομπεύθηκαν με τις φωτογραφίες τους, ονόματα, τόπο κατοικίας, με εισαγγελική εντολή. Παρουσίασε στα Δελτία Ειδήσεων τις φωτογραφίες θολές και χωρίς ονόματα. Αντίθετα, τα ιδιωτικά κανάλια τότε συμμετείχαν με ζήλο στη διαπόμπευση που κατέστρεψε τις ζωές αυτών των γυναικών και υιοθέτησαν μια ακραία αντιδημοκρατική πράξη, γινόμενα έτσι απόλυτα συνένοχα.

Θυμίζουμε επίσης τη φωνή του δημοσιογράφου Κώστα Αρβανίτη από την πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ με την Μαριλένα Κατσίμη, που αποκάλεσε φασιστική την συμπεριφορά του τότε υπουργού Υγείας. Αυτό αμέσως έφερε την απόλυση και των δύο.

Η παρανομία και η φασιστική φύση της πράξης αυτής των τότε υπουργών Λοβέρδου Χρυσοχοΐδη έχει πλέον και τη βούλα των δικαστικών αποφάσεων, αφού όλες οι κακουργηματικές κατηγορίες εναντίον αυτών των γυναικών κατέπεσαν, και η υγειονομική διάταξη πάνω στην οποία είχε στηριχτεί αυτό το κυνήγι μαγισσών καταργήθηκε οριστικά πριν ένα μήνα.

Τα πολλά προβλήματα της ΕΡΤ Α.Ε. όπως και όλων των ΔΕΚΟ πρέπει να αντιμετωπισθούν με δημοκρατικές διαδικασίες, έξωση των διορισμένων από την κυβέρνηση χρυσοπληρωμένων στελεχών που με πολλούς τρόπους ανοίγουν δρόμους για διαφθορά, σπατάλη δημοσίου χρήματος, διαπλοκή εκμαυλισμό ανθρώπων και δημιουργία ομάδων συνενοχής.

Θέλουμε τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση δημοκρατική, με αντικειμενική ενημέρωση και προαγωγή του πολιτισμού, και προσβάσιμη από ομάδες πολιτών για την προβολή των θεμάτων τους όπως και από πολιτικά κόμματα, ισότιμα. Επίσης, να πάψει να είναι ιμάντας μεταβίβασης της κυβερνητικής προπαγάνδας.

 

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

Αθήνα, 13-6-2013

Για ενημέρωση, επικοινωνία:

http://diokomenesorothetikes.wordpress.com

diokomenesorothetikes@gmail.com

 

Περισσότερα

Οι γυναίκες και η πατριαρχία στον αγώνα της ΕΡΤ

Η ΕΡΤ είναι και θα παραμείνει ανοιχτή

 

Share