Subscribe via RSS Feed

Category: Εργασία

Για την Ντανιέλα που θα ξεχαστεί

lilies

του Κώστα Παπαντωνίου

Αν η 62χρονη Ντανιέλα Πρελορέντζου που έχασε τη ζωή της εν ώρα υπερωρίας σε σκουπιδιάρικο στον Δήμο Ζωγράφου ήταν εφοπλιστής, σήμερα θα βούιζαν ακόμα τ’ αυτιά μας από τις συνεχόμενες αναφορές στα κανάλια και τα ραδιόφωνα για τον θάνατο της.

Αν ήταν εφοπλιστής θα γράφονταν ύμνοι για το πώς κατάφερε να χτίσει ένα επιχειρηματικό μύθο. Να γίνει κυρίαρχη στη ναυτιλία, να πάρει όσα καράβια δεν μπόρεσε ποτέ κανείς να αποκτήσει. Να αλλάξει τη μοίρα των ελληνικών media, να βάλει την ενημέρωση σε άλλο επίπεδο, να φέρει τον πολιτισμό μέσα στα σπίτια μας.

Θα γράφονταν ακόμη τρυφερά κείμενα από παλιούς της υπαλλήλους, με στιγμές που θα έδειχναν πόσο καλό αφεντικό υπήρξε.

Θα υπήρχαν συλλυπητήρια μηνύματα από πολιτικά κόμματα και κορυφαία πολιτικά στελέχη.

Θα ήταν το πρώτο θέμα στις ειδήσεις, των καναλιών, των sites, ακόμη και των blogs για ημέρες ολόκληρες. Θα κυκλοφορούσαν ξεχωριστά ένθετα με στιγμές και πλευρές της που δεν γνωρίζαμε όσο ζούσε και θα έδειχναν το ακόμη μεγαλύτερο μεγαλείο της.

Θα αφήνονταν φυσικά στην άκρη οι… όποιες κακές στιγμές και ενέργειες στο όνομα του σεβασμού προς τον νεκρό.

Η στήριξη και προβολή συγκεκριμένων προσώπων και πολιτικών – οικονομικών συμφερόντων, οι μαζικές απολύσεις εργαζομένων, η καταπάτηση ελεύθερων δημόσιων χώρων, η παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων σκουπιδιών με σαπουνόπερες που κράτησαν δεκαετίες ολόκληρες δεν θα γίνονταν ποτέ αντικείμενο σχολιασμού.

Θα γράφονταν αντίθετα μαζικά RIP στο facebook και θα έλεγαν όλοι σε ιντερνετικα και μη καφενεία ότι πλέον στη χώρα μας δεν υπάρχουν οι προσωπικότητες και οι επιχειρηματίες του παρελθόντος.

Αν η Ντανιέλα Πρελορέντζου είχε πάθει καρδιακή ανακοπή σε πολυτελές γραφείο ουρανοξύστη κι όχι πάνω σε απορριματοφόρο δεκαετίας του ‘90 θα ήταν σήμερα γνωστή σε όποια γωνιά της χώρας φτάνει η τηλεόραση και το ίντερνετ.

Όμως η 62χρονη Ντανιέλα ήταν μία.. απλή εργάτρια. Ένας άνθρωπος που τα έβγαζε πέρα με τεράστια αυταπάρνηση και υπερέβαινε τις δυνάμεις της για να ζήσει τα τέσσερα παιδιά της, το ένα από τα οποία είναι με αναπηρία.

Δεν θα έπρεπε να είναι εφοπλίστρια ή κάποιο δημόσιο πρόσωπο για να μάθουμε την ιστορία της. Μια ιστορία που πραγματικά θα ενδιέφερε μακράν περισσότερο τον κόσμο από τον θάνατο ενός εφοπλιστή, γιατί θα ήταν μια ιστορία από εμάς. Της μάνας μας, του αδερφού μας, του γείτονά μας.

Όμως τέτοιες ιστορίες, οι εφοπλιστές και ιδιοκτήτες καναλιών δεν ενδιαφέρονται να προβάλλουν. Είναι μια διαδικασία ενάντια στα συμφέροντά τους και η συνέχιση της εκμετάλλευσης προϋποθέτει άγνοια και αποπροσανατολισμό.

Συνεπώς, από την ανάποδη, καμία αναφορά, πόσω μάλλον θλίψη για τους πλούσιους, δεν θα έπρεπε να υπάρχει ανάμεσα σε καθημερινούς πολίτες και εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης.

Θλίψη μόνο για ανθρώπους σαν τη Ντανιέλα, που δεν πρόλαβαν να δουν αυτό τον κόσμο να αλλάζει και να τον ζήσουν χωρίς το βάρος της επιβίωσης να τους καταπλακώνει την καρδιά. Και δεν αποζητά πολλά αυτή η δόλια η καρδιά. Δεν θέλει κότερα, πλοία, τηλεοπτικούς σταθμούς και βίλες. Παρά μόνο να γεύεται τα όμορφα απλά και καθημερινά της ζωής, όπως ένα ξέγνοιαστο μάζεμα με την οικογένεια στο σαλόνι, με ιστορίες για το πώς πήγε η μέρα, αστεία, γέλια και αγκαλιές. Σαν αυτό το βράδυ δηλαδή που στερήθηκε η Ντανιέλα, γιατί έπρεπε να πάει για το μεροκάματο στο σκουπιδιάρικο, 62 χρονών γυναίκα μέσα στον καύσωνα των 45 βαθμών κελσίου.

Πηγή: 3pointmagazine

ντανιελα

Share

Στο στόχαστρο των εργοδοτών οι έγκυες γυναίκες…

child or job

της Υπατίας Κοκκινάκη

Αυξήθηκαν τα περιστατικά απολύσεων – Μιλάει στο «Π» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας

«Συγγνώμη, δεν γίνεται να με απολύσεις. Είμαι έγκυος» είπε μια εργαζόμενη εταιρείας στην Αθήνα στον εργοδότη της.

«Δεν με ενδιαφέρει, δεν ξέρω τους νόμους. Θα φέρω τον λογιστή» ήταν η απάντησή του σκληρού αφεντικού. Ο λογιστής είπε ότι η κατάσταση είναι οριακή γιατί η εν λόγω εργαζόμενη ήταν μόλις δυόμισι μήνες στο δυναμικό της εταιρείας.

«Δηλαδή δεν έχω δικαίωμα να μείνω έγκυος;» διερωτήθηκε εκείνη, και κάπως έτσι «άρχισε ο εφιάλτης» για τη γυναίκα που ήθελε να συνεχίσει να διεκδικεί τα νόμιμα εργατικά δικαιώματά της.

Όταν, επιτέλους, το αφεντικό της κατάλαβε ότι δεν μπορεί να την απολύσει γιατί θα βρει τον «μπελά» του με τους νόμους, αποφάσισε να της κάνει τη ζωή μαρτύριο για όσες ώρες εκείνη θα βρισκόταν εκεί.

Δεν την άφηνε να μιλάει στο τηλέφωνο όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, αλλά ούτε να χρησιμοποιεί τα εργαλεία της δουλειάς της με εμφανή στόχο να οδηγηθεί σε παραίτηση…

«Δεν έχουν σεβασμό απέναντι στις έγκυες γυναίκες. Τις αντιμετωπίζουν σαν ανάπηρους ανθρώπους και σαν να μην έχουν εργασιακά δικαιώματα» δήλωσε στο «Π» η εργαζόμενη.

Σε κάποιο άλλο μέρος της πόλης, ένας άλλος εργοδότης σε διαφημιστική εταιρεία αποφάσισε να εξαντλήσει μια έγκυο γυναίκα, με αποτέλεσμα να φτάσει στο σημείο να αποβάλει.

Κι αυτές είναι μόνο μερικές από τις ιστορίες εργατικής «φρίκης» που βιώνουν έγκυες γυναίκες, πολλές από τις οποίες φοβούνται να μιλήσουν.

Το Εργατικό Κέντρο

Τα τελευταία χρόνια, έχουν αυξηθεί τα περιστατικά στα οποία οι έγκυες αντιμετωπίζουν προβλήματα σε χώρους εργασίας. «Πολλές περιπτώσεις έρχονται σε εμάς όταν θέλουν να διαμαρτυρηθούν και να παλέψουν. Προσλαμβάνονται με ορισμένου χρόνου συμβάσεις εργασίας, οπότε ο εργοδότης πατάει στο γεγονός ότι οι κοπέλες δεν έχουν εμπειρία και δεν είναι καλές στις δουλειές τους, ενώ εκείνες δεν αντιδρούν» δήλωσε στο «Π» ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας Γιώργος Μυλωνάς.

Τουρισμός, εστίαση και τηλεπικοινωνίες είναι οι κλάδοι με τα περισσότερα και πιο έντονα περιστατικά, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου.

«Υπάρχουν κοπέλες που δεν ξέρουν και δέχονται αυτό που τους λέει ο εργοδότης από φόβο. Όταν όμως αντιδράσουν, έχουμε τα όπλα και τις δυνατότητες να παρέμβουμε, πολλές φορές καταφέρνουμε η κοπέλα να κρατήσει τη δουλειά της» προσθέτει ο Γ. Μυλωνάς.

«Οι εργαζόμενες οφείλουν να ξέρουν πού θα απευθυνθούν, δηλαδή στα Εργατικά Κέντρα και στα σωματεία της περιοχής τους ανάλογα με τον κλάδο τους» επισημαίνει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.

Στη συνέχεια, ο Γ. Μυλωνάς περιέγραψε ένα περιστατικό, το οποίο αντιμετώπισε το Εργατικό Κέντρο Αθήνας:

«Σε μια επιχείρηση καθαρισμού, η κοπέλα που εργαζόταν ως γραμματέας, έμεινε έγκυος. Ο εργοδότης επιχείρησε να την απολύσει, εκείνη αντιστάθηκε. Τότε, έφτιαξε έναν χώρο στο γκαράζ, ένα γραφείο με υπολογιστή και τοποθέτησε μια κάμερα. Εκεί, ανάγκασε την κοπέλα να εργάζεται επί οκτώ ώρες κάθε μέρα, χωρίς αντικείμενο, ως τιμωρία. Κάναμε παρέμβαση, επιβλήθηκε πρόστιμο στον εργοδότη και η κοπέλα έφυγε, αλλά πληρώθηκε το 18μηνο».

Και κατέληξε επισημαίνοντας ότι η συγκεκριμένη γυναίκα πήγε στο Εργατικό Κέντρο και έτσι υπήρξε παρέμβαση και αποτέλεσμα, όμως – συνέχισε – «δεν ξέρω πόσες άλλες περιπτώσεις δεν έρχονται σε εμάς».

Ο νόμος

Κατά τη διάρκεια της κύησης και για 18 μήνες μετά τον τοκετό, απαγορεύεται η απόλυση της εργαζόμενης. Αν ο εργοδότης επιχειρήσει να την απολύσει, τότε όχι μόνο η απόλυση θα είναι άκυρη, αλλά θα αντιμετωπίσει και πρόστιμο από 500 έως 50.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τον Ν. 1483/1984-άρθρο 15, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 3996/2011-άρθρο 36, απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η καταγγελία της σχέσης εργασίας εργαζομένης με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της όσο και για χρονικό διάστημα 18 μηνών μετά τον τοκετό ή κατά την απουσία της για μεγαλύτερο χρόνο λόγω ασθένειας που οφείλεται στην κύηση ή τον τοκετό, έκτος αν υπάρχει σπουδαίος λόγος για την καταγγελία.

Ως σπουδαίος λόγος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ενδεχόμενη μείωση της απόδοσης της εργασίας της εγκύου που οφείλεται στην εγκυμοσύνη, τον θηλασμό και τις αυξημένες φροντίδες για την ανατροφή του παιδιού. Σπουδαίος λόγος μπορεί να αποτελεί το κλείσιμο ή η αλλαγή οργάνωσης της επιχείρησης, η διακοπή της λειτουργίας του υποκαταστήματος της επιχείρησης που λειτουργούσε σε άλλη πόλη, αλλά και η παράβαση ή η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων από την πλευρά της εργαζομένης.

Ο εργοδότης δεν μπορεί να προχωρήσει σε απόλυση εγκύου ακόμα κι αν ο ίδιος ή και η εργαζόμενη δεν γνώριζαν την ύπαρξη εγκυμοσύνης. Σε περίπτωση που έχει γίνει προειδοποίηση καταγγελίας σύμβασης εργασίας και κατά τη διάρκειά της η εργαζόμενη καταστεί έγκυος, τότε δεν ισχύει η προστασία κατά της απόλυσης.

Η προστασία κατά της απόλυσης ισχύει για τις συμβάσεις αορίστου χρόνου. Στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου ισχύει μόνο μέχρι τον χρόνο λήξης τους.

Οποιαδήποτε συμφωνία ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη περί καταγγελίας σύμβασης εργασίας θεωρείται άκυρη, ακόμα κι αν ο εργοδότης καταβάλει κατά την απόλυση τις αποδοχές που θα δικαιούνταν η εργαζόμενη για το 18μηνο προστασίας.

Πηγή: Ποντίκι

 

Διαβάστε ακόμα

Είσαι έγκυος; Απολύεσαι!

Παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου εργαζόμενης από την εταιρία MIGATO AE.

Θύματα της ανθρωπιστικής κρίσης οι άνεργες – ανασφάλιστες γυναίκες και η μητρότητα

Share

Οι έμμισθες οικιακές εργάτριες ως όψη συγκρότησης της εργατικής τάξης στην Ελλάδα

collageweb

της Ποθητής Χαντζαρούλα

Θα ξεκινήσω από το ερώτημα που με απασχόλησε[1]. Πώς παράγεται η ταξική υποτέλεια; Πώς ένα υποκείμενο παράγεται μέσα από τη σχέση του με μια άλλη τάξη ως υπάλληλο; Μέσα από ποιους μηχανισμούς επιτελεί την κατωτερότητά του; Ποια είναι πρόσωπα που παίρνουν οι σχέσεις εξουσίες στο πεδίο της εργασίας;

Κάθε σχέση εξουσίας οργανώνεται σε ένα συγκεκριμένο πεδίο και σε συγκεκριμένο ιστορικό χρόνο. Το πεδίο αυτό είναι η έμμισθη οικιακή εργασία. Η μελέτη εντάσσεται στο πλαίσιο των ερευνών που επικεντρώνονται στη σχέση εργοδότριας – οικιακής εργαζόμενης, εμπνεόμενη από την εννοιολόγηση της τάξης από τον Έντουαρντ Τόμσον ως σχέσης. Πώς μελετάμε αυτή τη σχέση; Αν η τάξη δημιουργείται από τους ανθρώπους καθώς ζουν την ιστορία τους, αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι είναι παρόντες και συμμετέχουν στη δημιουργία των ταξικών ταυτοτήτων. Όπως υποστηρίζει ο Τόμσον, «η τάξη είναι ένα κοινωνικό και πολιτισμικό μόρφωμα (που συχνά αποκτά θεσμική έκφραση), το οποίο δεν μπορεί να οριστεί αφαιρετικά ή μεμονωμένα, αλλά μόνο με αναφορά στη σχέση με τις άλλες τάξεις· και σε τελευταία ανάλυση, μπορεί να οριστεί μόνο στο μέσο του χρόνου, δηλαδή της δράσης και της αντίδρασης, της αλλαγής και της σύγκρουσης. Όταν μιλάμε για τάξη, σκεφτόμαστε ένα πολύ χαλαρά ορισμένο σώμα ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες κατηγορίες συμφερόντων, κοινωνικές εμπειρίες, παραδόσεις και αξιακά συστήματα, που έχουν την προδιάθεση να συμπεριφέρονται ως τάξη, να ορίζουν τους εαυτούς τους στη δράση τους και στη συνείδησή τους σε σχέση με άλλες ομάδες ανθρώπων με ταξικό τρόπο. Αλλά η ίδια η τάξη δεν είναι πράγμα, είναι συμβάν»[2].

Αν η τάξη είναι συμβάν, σε ποιο χρονικό ορίζοντα τη μελετάμε; Για να κατανοήσω την παραγωγή του υποκειμένου μέσα από τη σχέση, έπρεπε να την τοποθετήσω σε μια προοπτική και όχι να κόψω μια φέτα του χρόνου σύγχρονη με τη ζωή των υποκειμένων που μελετούσα. Προσπάθησα να τοποθετήσω την εμπειρία των οικιακών εργατριών στο πλαίσιο των κρατικών πολιτικών, της νομοθεσίας, της αγοράς εργασίας, της αγροτικής οικονομίας, της οικογένειας, των λόγων και των αναπαραστάσεων της αστικής τάξης.

Κάποιες κατηγορίες εργαζομένων είναι χρήσιμες για να σκέφτεται μια κοινωνία[3]. Καμία άλλη μορφή όσο η μορφή της οικιακής εργαζόμενης δεν απέδωσε καλύτερα τις αγωνίες της αστικής τάξης για τον εαυτό της και δεν αποτέλεσε για το φαντασιακό της αστικής τάξης την καλύτερη έκφραση των επιδιώξεών της. Η μορφή της υπηρέτριας αγνοημένη από την εργατική νομοθεσία και αποκλεισμένη από την κρατική προστασία εξυπηρέτησε την καμπάνια για την κατάργηση της παιδικής εργασίας όταν το κράτος αποφάσισε να προσχωρήσει στα πολιτισμένα κράτη της Δύσης αναγνωρίζοντας στα παιδιά της εργατικής τάξης το δικαίωμα στην παιδική ηλικία[4].

Η έννοια της υποκειμενικότητας αποσκοπεί στο να γίνει κατανοητό ότι τα υποκείμενα δεν συγκροτήθηκαν ερήμην τους αλλά μετείχαν στη διαδικασία της διαμόρφωσής τους. Το δίπολο αντίσταση-υποταγή αποτελεί μια διχοτομική προσέγγιση που εγκλωβίζει την έννοια του δρώντος υποκειμένου στο περιοριστικό δίλημμα ότι το υποκείμενο είτε αντιστέκεται είτε συναινεί στις κυριαρχικές δομές εξουσίας στον χώρο του σπιτιού. Κάθε ανάλυση που θέτει ως στόχο της να απαντήσει σε αυτό το δίλημμα αρχίζει πολύ αργά τη συγγραφή της ιστορίας, καθώς δέχεται ως δεδομένες τις κοινωνικές κατηγορίες και δεν εξετάζει τη σύνθετη διαδικασία της διαμόρφωσης του υποκειμένου, η οποία δεν μπορεί να συντελείται έξω από την έγκλησή του από την εξουσία[5]. Ως εκ τούτου η παραγωγή της υποτέλειας τέθηκε στο πλαίσιο της κατασκευής της «υπηρέτριας» ως κατηγορίας του νόμου, ως μορφής που συμπυκνώνει τον κίνδυνο για την ιδιοκτησία της αστικής τάξης, την ανησυχία για την ηθική, πνευματική και σωματική μόλυνση των παιδιών της, την καταναλώτρια που απειλεί μέσω της μίμησης να συσκοτίσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της αστικής και της εργατικής τάξης και δυνάμει να την ανατρέψει.

Κάθε βιβλίο έχει πλοκή. Πώς σχετίζεται αυτή η πλοκή με τις πηγές; Δηλαδή ποια είναι η διαδικασία να παραχθεί ιστορία από τις πηγές; Και τι είδους πηγές είναι αυτές;

Έχουν οι πηγές αυτονομία και σε ποιον βαθμό από τα ερωτήματα; Ποιος είναι ο ρόλος των συναισθημάτων στην παραγωγή της ιστορίας;

Πώς να αποδώσω τα συναισθήματα που μου γεννούσαν τα λόγια των ανθρώπων; Αυτά που μου έλεγαν οι άνθρωποι με συγκλόνιζαν, αλλά έπρεπε να φτιάξω μια αφήγηση ώστε ο αναγνώστης να αισθανθεί αυτό που με συγκλόνισε. Το πλαίσιο αυτό ήταν το πλαίσιο των έμφυλων, ταξικών και ηλικιακών σχέσεων εξουσίας. Επομένως η ιστορία τους, για να αποκτήσει νόημα, έπρεπε να ενταχθεί στο πλαίσιο που οι ίδιες έθεταν στην αφήγησή τους. Εδώ τίθεται το ζήτημα του κατά πόσο οι συνεντεύξεις αποτελούν για τον ιστορικό απλώς πρωτογενείς πηγές στις οποίες επενεργεί με την ερμηνεία του. Κατά πόσο ο ιστορικός ασκεί μέσω της ερμηνείας την εξουσία του πάνω στις πηγές ή κατά πόσο ο διάλογος που παράγει τις πηγές του εξακολουθεί να παράγει καρπούς και στο επίπεδο της συγγραφής της ιστορίας.

Με καθοδήγησαν στη συγγραφή της ιστορίας οι ερμηνείες των ίδιων των γυναικών από τις οποίες πήρα συνέντευξη και τα συναισθήματά τους. Με αυτή την έννοια, οι συνεντεύξεις δεν αποτελούν απλώς πρωτογενείς πηγές στις οποίες επενεργεί ο ιστορικός αλλά αποτελούν ήδη μια ερμηνεία, παρέχουν τα κλειδιά για να απαντήσω στα ερωτήματα και να κατανοήσω τι σήμαινε γι’ αυτές τις γυναίκες να δουλεύουν ως οικιακές εργάτριες. Πώς αισθάνονταν και ποια αισθήματα εξέφραζαν αναφορικά με τη σχέση τους με τις εργοδότριές τους και αναφορικά με την εργασία τους[6].

Το βιβλίο έθεσε στο επίκεντρο το υποκείμενο και τα συναισθήματά του, καθώς η βίωση της καταπίεσης εκφέρεται με συναισθήματα και αυτά τα συναισθήματα παράγουν τη συνείδηση.

Επομένως, τι σημαίνει ότι γράφω την ιστορία της οικιακής εργασίας από την οπτική των γυναικών που έκαναν αυτό το επάγγελμα; Θεωρώντας ότι έχει επιβληθεί ένας μονόλογος στη δική τους εμπειρία από την αστική τάξη, έπρεπε να ακουστεί και η δική τους φωνή. Οπότε η δική τους φωνή μελετάται σε σχέση με τον λόγο της αστικής τάξης και της κρατικής πολιτικής, που διαμόρφωσαν το πλαίσιο της εργασίας τους μέσα από τη νομοθεσία, τις αναπαραστάσεις γι’ αυτές και την πραγματικότητα της εργασίας στο αστικό νοικοκυριό. Διαμορφώθηκε μια εργασιακή κατηγορία, την οποία κατοικούν τα υποκείμενα της μελέτης, αλλά εκείνες είναι οι πρωταγωνίστριες καθώς διατυπώνουν τον δικό τους λόγο για την εργασία τους και τις σχέσεις τους με τις εργοδότριές τους.

Δεν τίθεται επομένως ζήτημα του να ακούσουμε και τις δύο πλευρές, οι οποίες έχουν διαφορετικές ιστορίες να μας πουν με στόχο να έχουμε μια πλήρη εικόνα. Διότι αυτό θα σήμαινε ότι λογαριάζουμε τα δύο μέρη στο εργασιακό συμβόλαιο σαν να είναι ίσα και όχι ασύμμετρα. Ούτε μπορούμε να ξεκινήσουμε τη μελέτη της εργασίας μόνο στο πλαίσιο του σπιτιού, της εργασίας, από τη στιγμή δηλαδή που τα υποκείμενα θα μπουν στη σχέση αυτή. Διότι είναι ήδη υποκείμενα του Λόγου και του νόμου, των λόγων που έχουν παραχθεί γι’ αυτές από την εξουσία και τους φορείς της. Εξέτασα λοιπόν πρώτα την έγκληση των υποκειμένων, ποιοι είναι αυτοί οι Λόγοι και πώς διαμορφώνουν τα υποκείμενα για τα οποία μιλούν. Το να εξετάσουμε τις δύο αυτές οπτικές σημαίνει ότι πρέπει να τις τοποθετήσουμε στο πλαίσιο των σχέσεων εξουσίας οι οποίες υπάρχουν προτού τα υποκείμενα –τα δύο μέρη– συνάψουν ένα συμβόλαιο. Οι μορφές του οικονομικού, κοινωνικού και συμβολικού κεφαλαίου με το οποίο εισέρχονται οι εργοδότριες και οι εργάτριες στο συμβόλαιο είναι άνισες και ασύμμετρες. Εισέρχονται επομένως με ένα habitus, με μια προδιάθεση, με μια αίσθηση των ορίων, η οποία έχει δημιουργηθεί από την εσωτερίκευση των δομών, των νοηματικών σχημάτων και των πράξεων που αντιστοιχούν στις μορφές του κεφαλαίου και είναι κοινές για όλα τα μέλη μιας ομάδας ή τάξης[7]. Μέσα από μια σειρά πρακτικών, τα υποκείμενα αναπαράγουν τι δομές, τα σχήματα, τις πράξεις. Αυτές οι πρακτικές είναι, όπως έδειξα στο βιβλίο, συνειδητές. Γίνονται συνειδητές μέσω της μνήμης και της επεξεργασίας που κάνει το υποκείμενο για να κατανοήσει τον εαυτό του. Η συνείδησή του για το πώς διαμορφώθηκε μέσα από τις σχέσεις του με άλλους ανθρώπους που ανήκουν σε μια άλλη τάξη.

Η «υπηρετική υποκειμενικότητα» αποτελεί επομένως μια έννοια και μια ταυτότητα που προέκυψε από τον τρόπο με τον οποίο επεξεργάστηκαν την ζωή τους και τις εμπειρίες τους οι ίδιες οι πληροφορήτριές μου. Οι ίδιες τοποθέτησαν την ιστορία τους στην πατρική οικογένεια, αφενός μιλώντας για τις αξίες και την πειθαρχία στο πατρικό σπίτι, τις έμφυλες και ηλικιακές ιεραρχίες μέσα από τις οποίες τα κορίτσια μάθαιναν την κατωτερότητά τους ως κορίτσια και ως γυναίκες. Το βιβλίο φωτίζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και τις στρατηγικές της οικογένειας αναφορικά με τη διαχείριση του οικογενειακού νοικοκυριού ως παραγωγικής και αναπαραγωγικής μονάδας. Οι γονείς είχαν απόλυτη εξουσία πάνω στις αποφάσεις που αφορούσαν τον γάμο, την είσοδο και την έξοδο από την εργασία, την επιλογή του επαγγέλματος. Τα κορίτσια λοιπόν είχαν κατανοήσει την υποτελή θέση τους στην οικογένεια, η οποία τους είχε ενσταλάξει την πειθαρχία στις αποφάσεις των μεγαλυτέρων και την υποταγή τους στις ανάγκες της οικογένειας. Με αυτή την έννοια, είχαν διαμορφώσει μια υποκειμενικότητα που θα ετίθετο στην υπηρεσία της οικογένειας.

Τοποθέτησα την ιστορία τους στο πλαίσιο της πατρικής οικογένειας και με μια άλλη έννοια, αντιπαραβάλλοντας τις δικές τους εμπειρίες, τις πρακτικές και το υλικό κεφάλαιο που τις έκανε να βλέπουν το σπίτι των εργοδοτών σαν παλάτι και να μην αναγνωρίζουν τα αντικείμενα. Η είσοδος στο σπίτι των εργοδοτών σήμαινε την ενστάλαξη μιας νέας κοσμοθεώρησης και τη δημιουργία ενός καινούργιου εαυτού στην υπηρεσία των εργοδοτών, μέσα από την επιβολή σωματικών μηχανισμών υποταγής. Ενός συστήματος εξουσιαστικών πρακτικών και τελετουργιών μέσα από το οποίο το σώμα του παιδιού μάθαινε να υπηρετεί και να επιτελεί την κατωτερότητά του σε σχέση με τα σώματα των εργοδοτών. Το βλέμμα, η ομιλία, η στάση του σώματος, το ντύσιμο, η πρόσβαση και η χρήση των χώρων του σπιτιού και των αντικειμένων του, οι δοκιμές της τιμιότητας, η αφαίρεση του ονόματος και η αφαίρεση των προσωπικών χαρακτηριστικών του ατόμου, ο περιορισμός στην έξοδο από τον χώρο του σπιτιού. Το υλικό κεφάλαιο δεν μπορεί να ασκήσει την εξουσία του χωρίς τους ιδεολογικούς μηχανισμούς που την κάνουν να φαίνεται φυσική[8]. Είδα όμως αυτούς τους μηχανισμούς της εξουσίας από τη σκοπιά των υποκειμένων που τις υφίστανται. Τα ίδια τα υποκείμενα μιλούν για την ενστάλαξη και την επανάληψη των τελετουργιών μέσα από τις οποίες εμπεδώθηκε η υποταγή τους. Ο λόγος τους και τα συναισθήματα που παράχθηκαν μέσα από τη βίωση των μηχανισμών της εξουσίας δημιούργησαν μέσω της μνήμης τη χρονικότητα ενός διαρκούς παρόντος, ενός διαρκούς τώρα. Αυτό το διαρκές τώρα είναι η εκφορά της τραυματικής εμπειρίας μέσα από την οποία το υποκείμενο αναγνωρίζει την αποϋποκειμενοποίησή του στον χώρο του σπιτιού των εργοδοτών. Η ντροπή παράγεται μέσα από τη συνειδητοποίηση ότι το υποκείμενο δεν μπορεί να ξεφύγει από τον εαυτό του, ήταν παρόν στην αποϋποκειμενοποίησή του, στην αφαίρεση της ταυτότητάς του και στη δημιουργία μιας νέας ταυτότητας. Η συνείδηση της διαδικασίας μέσω της οποίας σμιλεύτηκε η παραγωγή του υποκειμένου ως κατώτερου είναι η ταξική συνείδηση που εκβάλλει σε αυτό το διαρκές παρόν, διότι αυτό είναι το παρόν του υποκειμένου.

Η ενστάλαξη αυτής της κοσμοθεωρίας διαμόρφωσε ένα υποκείμενο στην υπηρεσία των άλλων, το οποίο επιστρατεύτηκε στην οικογένειά τους. Η σκληρή εργασία, η υπακοή στους συζύγους και στις ανάγκες των παιδιών, η φροντίδα των ηλικιωμένων αποτελούν τα στοιχεία της επιτέλεσης της υπηρετικής υποκειμενικότητας στη μετέπειτα ζωή τους.

 

*Το κείμενο αποτελεί επεξεργασμένη μορφή της παρουσίασης της Ποθητής Χαντζαρούλα στην Πολιτική-Πολιτιστική Λέσχη Εκτός Γραμμής στην Αθήνα, την Τρίτη 28 Μαρτίου, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου της με τίτλο Σμιλεύοντας την υποταγή: Οι έμμισθες οικιακές εργάτριες στην Ελλάδα το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα.

Πηγή: Εκτός Γραμμής

 

[1] Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Παναγιώτη Σωτήρη και τη Δέσποινα Παρασκευά-Βελουδογιάννη για την οργάνωση της παρουσίασης-συζήτησης, καθώς και τους συνομιλητές μου, τη Δήμητρα Λαμπροπούλου και τον Αποστόλη Καψάλη, που μου έκαναν την τιμή να συζητήσουν μαζί μου για το βιβλίο.

[2] E.P. Thompson, «Peculiarities of the English», στου ιδίου, The Poverty of Theory and Other Essays, Merlin Press, Λονδίνο 1978, σ. 295.

[3] C. Steedman, Labours Lost: Domestic Service and the Making of Modern England, Cambridge University Press, Καίμπριτζ 2009.

[4] Η απαγόρευση της εργασίας των ανηλίκων στη βιομηχανία και η απομάκρυνσή τους από αυτή εφαρμόστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ως μέσο για την καταπολέμηση της ανεργίας των ενήλικων ανδρών.

[5] Η ιστορία της γυναικείας εργασίας πρέπει να ξαναειπωθεί από αυτή την οπτική γωνία, ως μέρος της ιστορίας της δημιουργίας μιας έμφυλα προσδιορισμένης και ιεραρχημένης αγοράς εργασίας. J. Scott, «Αποδομώντας το δίλημμα “ισότητα ή διαφορά”, ή, αλλιώς η χρησιμότητα της μεταδομιστικής θεωρίας για το φεμινισμό», στο Α. Αθανασίου (επιμ.), Φεμινιστική θεωρία και πολιτισμική κριτική, νήσος, Αθήνα 2006, σ. 146-166.

[6] Για τον ρόλο της οδύνης στη δημιουργία της εργασιακής ταυτότητας βλ. Δ. Λαμπροπούλου, Οικοδόμοι: Οι άνθρωποι που έχτισαν την Αθήνα, 1950-1967, Βιβλιόραμα, Αθήνα 2009.

[7] P. Bourdieu, H διάκριση. Κοινωνική κριτική της καλαισθητικής κρίσης, μτφρ. Κ. Καψαμπέλη, πρόλογος: N. Παναγιωτόπουλος, Πατάκης, Αθήνα 2002.

[8] Λ. Αλτουσέρ, «Ιδεολογία και ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους», στου ιδίου, Θέσεις, μτφρ. Ξ. Γιαταγάνας, Θεμέλιο, Αθήνα 1990, σ. 69-121.

Share

Ερευνητική Χορηγία «Ζώγιας Χρονάκη και Νίκου Παπαμίχου»

banner-aski

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) ανακοινώνουν την πρώτη προκήρυξη της ερευνητικής χορηγίας «Ζώγιας Χρονάκη και Νίκου Παπαμίχου» με στόχο την ενίσχυση της μελέτης της ιστορίας των γυναικών, της φεμινιστικής σκέψης και των φεμινιστικών ή/και γυναικείων κινημάτων στην Ελλάδα του εικοστού αιώνα.

Το Δεκέμβριο του 2006 η Ζώγια Χρονάκη δώρισε στα ΑΣΚΙ το προσωπικό της αρχείο, μια ιδιαίτερα πλούσια και σημαντική πηγή για την ιστορία του γυναικείου κινήματος. Το αρχείο περιλαμβάνει σειρές τεκμηρίων της Κίνησης Δημοκρατικών Γυναικών (1975-1989), της σημαντικότερης γυναικείας οργάνωσης στον χώρο της ανανεωτικής αριστεράς με μακρόχρονη και έντονη δράση στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, πληθώρα υλικού για την Ομάδα Γυναικείων Σπουδών, που λειτούργησε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την περίοδο 1983-1994, καθώς και ποικίλα άλλα στοιχεία για τις πολλαπλές διαδρομές του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα. Το Αρχείο Ζώγιας Χρονάκη λειτούργησε ως εφαλτήριο για την περαιτέρω ενίσχυση των αρχειακών συλλογών των ΑΣΚΙ γύρω από την πορεία του φεμινιστικού κινήματος στην Ελλάδα, την ιστορική διαδρομή των γυναικών στις οργανώσεις της Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου, και την εν γένει ανάδειξη των ερευνητικών προβληματισμών γύρω από τις σπουδές του φύλου στη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ιστορία.

Δέκα χρόνια μετά, τα ΑΣΚΙ είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την πρώτη προκήρυξη της ερευνητικής χορηγίας «Ζώγιας Χρονάκη και Νίκου Παπαμίχου» και να προσκαλέσουν ερευνήτριες και ερευνητές να υποβάλουν σχετική αίτηση. Η χορηγία αυτή έγινε εφικτή χάρη στη γενναιόδωρη συνδρομή ανώνυμων δωρητών. Στόχος της χορηγίας είναι η ενίσχυση της έρευνας για την ιστορία των γυναικών, του φεμινισμού και του γυναικείου κινήματος μέσα από την αξιοποίηση του αρχείου Ζώγιας Χρονάκη και συναφών αρχειακών συλλογών που φυλάσσονται στα ΑΣΚΙ. Επιστημονική επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους των ΑΣΚΙ και ιστορικούς των γυναικών και του φύλου, θα απονείμει το ποσό των χιλίων ευρώ (1.000 ευρώ) σε μία ερευνήτρια/ή για την έρευνα και συγγραφή πρωτότυπης μελέτης και τη δημοσίευσή της εντός τριών ετών με τη μορφή μονογραφίας, κειμένου σε συλλογικό τόμο, ή αυτοτελούς άρθρου σε έγκριτο ελληνικό ή διεθνές περιοδικό.

Κατά τη διάρκεια της έρευνάς της στα ΑΣΚΙ, η επιλεγείσα ερευνήτρια/ής θα τύχει συστηματικής καθοδήγησης από την υπεύθυνη των αρχειακών συλλογών, ενώ θα έχει επίσης την ευκαιρία να παρουσιάσει την ερευνητική της/του πρόταση και έπειτα ένα ώριμο σχεδίασμα τής υπό εξέλιξη μελέτης σε σεμινάριο που θα οργανώσουν τα ΑΣΚΙ στο πλαίσιο των ΠροΣχεδίων Ιστορίας.

 

Δικαιολογητικά αίτησης:

Η αίτηση πρέπει να περιλαμβάνει:

α) εκτεταμένο βιογραφικό σημείωμα (με τη μορφή CV)

β) ερευνητική πρόταση (έως 1000 λέξεις, όπου θα παρουσιάζεται αναλυτικά το θέμα, η προβληματική της έρευνας και οι τρόποι αξιοποίησης του «Αρχείου Ζώγιας Χρονάκη» και άλλων συναφών αρχειακών σειρών των ΑΣΚΙ)

γ) μία συστατική επιστολή

Η αίτηση αποστέλλεται ηλεκτρονικά στο aski@askiweb.gr με τίτλο email «Ερευνητική Χορηγεία Ζώγιας Χρονάκη και Νίκου Παπαμίχου»

Ο αναλυτικός κατάλογος του εν λόγω αρχείου είναι διαθέσιμος σε μορφή pdf.

Για ερωτήσεις και περαιτέρω πληροφορίες οι ενδιαφερόμενες/οι μπορούν να επικοινωνήσουν με την Άντα Κάπολα, υπεύθυνη των αρχειακών συλλογών των ΑΣΚΙ.

Προθεσμίες:

Υποβολή αίτησης: έως 31 Μαρτίου 2017

Ανακοίνωση επιτροπής: 25 Απριλίου 2017

Περίοδος χρήσης της χορηγίας: από 1 Ιουνίου 2017  έως 1 Φεβρουαρίου 2018

 

Πηγή: ΑΣΚΙ

Share

Η H&M απολύει τις γυναίκες που ράβουν τα ρούχα όταν μένουν έγκυες

women-making-hm-clothes-factory-fired-pregnant-1464096938

Μία νέα έκθεση της Συμμαχίας συνδικάτων και ακτιβιστών Asia Floor Wage Alliance, περιέχει αποδείξεις για εκτεταμένη εκμετάλλευση στα εργοστάσια  που προμηθεύουν την εταιρεία H&M στην Καμπότζη και την Ινδία. Ακτιβιστές για τα εργασιακά δικαιώματα μιλάνε δημοσίως προκειμένου να μάθουμε πόσο πραγματικά δύσκολη μπορεί να είναι η ζωή, όταν κάποιος κερδίζει το πολύ 5.99 δολάρια.

της Sirin Kale

Μερικές μόνο μέρες αφότου τα εργοστάσια μεγάλης φίρμας στη Σρι Λάνκα, στα οποία παράγεται συλλογή αθλητικής ένδυσης, προϊόν συνεργασίας με την Μπιγιονσέ, κατηγορήθηκαν για εκμετάλλευση των εργαζομένων, άλλος ένας γίγαντας του τομέα της μοντέρνας ένδυσης βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εργασιακής καταιγίδας.

Έρευνα της Asia Floor Wage Alliance κατηγορεί την σουηδική αλυσίδα λιανικού εμπορίου H&M ότι εκμεταλλεύεται συστηματικά εργάτες από την Ινδία μέχρι την Καμπότζη. Η έκθεση σταχυολογεί συνεντεύξεις 251 εργαζομένων στα εργοστάσια των προμηθευτών της H&M, και καταγγέλλει πολυάριθμες παραβιάσεις των βέλτιστων πρακτικών, όσον αφορά τους διεθνείς κανόνες εργασίας. Η ανάγνωση της έρευνας προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα και σκιαγραφεί μια ζοφερή εικόνα της ζωής του ασιατικού και κατά κύριο λόγο γυναικείου εργατικού δυναμικού που ράβει τα ρούχα που αγοράζετε κοψοχρονιά…

Αν μάλιστα είστε εργάτρια ένδυσης σε εργοστάσιο που προμηθεύει την αλυσίδα H&M στην Καμπότζη και την Ινδία, μια εγκυμοσύνη, μπορεί να σας στοιχίσει την ίδια σας την εργασία. Η έκθεση καταγγέλλει ότι εργαζόμενοι σε 11 από 12 εργοστάσια της Καμπότζης αναφέρουν ότι έγιναν μάρτυρες ή υπέστησαν λύση της εργασιακής τους σχέσης, στην διάρκεια εγκυμοσύνης. Ενώ και οι πενήντα εργαζόμενοι, εξ όσων συμμετείχαν στην έρευνα, στα εργοστάσια προμηθευτών στην Ινδία είπαν επίσης στους  ερευνητές ότι οι γυναίκες απολύονταν συστηματικά από τις δουλειές τους κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εν τω μεταξύ, η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας αποτελεί επίσης κοινό τόπο ― μόνο στην Καμπότζη εργάτριες σε 9 από τα 12 εργοστάσια αναφέρουν ότι βίωσαν αυτού του είδους την παρενόχληση στον χώρο εργασίας τους.

Διαρθρωτικοί παράγοντες καθιστούν σχεδόν αδύνατο για τους ανθρώπους να ξεφύγουν από τους χαμηλούς μισθούς και τις ανασφαλείς συνθήκες. Όλα σχεδόν τα εργοστάσια στην πρωτεύουσα της Καμπότζης Πνομ Πενχ προσλαμβάνουν ανθρώπους με συμβάσεις μικρής διάρκειας από έναν έως δύο μήνες, πράγμα που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε βγει εκτός γραμμής (για παράδειγμα ζητώντας ημέρες αναρρωτικής άδειας, αρνούμενος υπερωριακή εργασία ή αν, Θεός φυλάξοι, αργήσει λίγο να πάει μια μέρα στην δουλειά) μπορεί να δει την σύμβασή του να μην ανανεώνεται.

Εκείνοι πάλι που προσπαθούν να δράσουν συλλογικά φτιάχνοντας συνδικάτα ώστε να μπορούν να διαπραγματεύονται καλύτερες αμοιβές και συνθήκες, θα δουν τις προσπάθειές τους να αναχαιτίζονται από τους ιδιοκτήτες των εργοστασίων σε συνεργασία με την αστυνομία, συχνά με όσο το δυνατόν πιο βάναυσους τρόπους. Εν τω μεταξύ, οι χαμηλοί μισθοί (οι εργαζόμενοι στα καμποτζιανά εργοστάσια λαμβάνουν περί τα 140 δολάρια τον μήνα) τους κρατούν καθηλωμένους σε αδιέξοδες θέσεις εργασίας, εμποδίζοντας τους να αποκτήσουν τις δεξιότητες και την εκπαίδευση που χρειάζονται για καλύτερα αμειβόμενη και πιο ασφαλή δουλειά.

Η H&M ενίοτε, τονίζει την δέσμευσή της για βελτίωση των συνθηκών της αλυσίδας εφοδιασμού, παρόλο που τοπικοί ακτιβιστές τόσο στην Καμπότζη όσο και την Ινδία αμφισβητούν τις διακηρύξεις της εταιρείας. Σε μια δήλωσή του στο Broadly, εκπρόσωπος της εταιρείας περιέγραψε τα καταγγελλόμενα στην έκθεση ως μια κατάσταση που επικρατεί σε όλο το φάσμα του κλάδου. «Η H&M προσπαθεί ενεργά, επί πολλά χρόνια να συμβάλει στην ενίσχυση της κατάστασης των εργαζομένων στην κλωστοϋφαντουργία. Η μακρόπνοη διαδικασία για την βελτίωση του τομέα της κλωστοϋφαντουργίας συνεχίζεται βήμα προς βήμα. Η δε συνεχής παρουσία μακροπρόθεσμων και υπεύθυνων αγοραστών είναι ζωτικής σημασίας για την μελλοντική ανάπτυξη χωρών όπως η Καμπότζη και η Ινδία και επιθυμούμε να εξακολουθήσει η συμβολή μας για αυξανόμενες βελτιώσεις σε αυτές τις αγορές».

Η Ινδή ακτιβίστρια εργασίας Anannya Bhattacharjee λέει ότι οι διακηρύξεις της H&M περί αειφορίας της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι απλώς κενή ρητορική. «Αυτό που εντοπίζουμε με την H&M είναι ότι η ανταπόκρισή τους είναι μόνο επιφανειακή — θα απαντήσουν σε τηλεφωνικές κλήσεις και μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Στην πραγματικότητα όμως, είναι αρκετά αδιαφανείς. Έτσι, δεν θα μας πουν σε ποια εργοστάσια διεξάγουν πιλοτικά έργα, ενώ απέφυγαν να διευκρινίσουν πώς σχεδιάζουν να εισάγουν τις ελάχιστες αποδοχές διαβίωσης».

Η Bhattacharjee από την Ινδία και ο ακτιβιστής από την Καμπότζη Tola Moeun εξέφρασαν επίσης σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την μεταχείριση των εγκύων εργατριών ένδυσης. «Τούτο αποτελεί τεράστιο πρόβλημα σε έναν βιομηχανικό κλάδο όπου κυριαρχούν οι εργαζόμενες γυναίκες», εξηγεί η Bhattacharjee. «Εξαναγκάζονται σε αποχώρηση, διαφορετικά απολύονται. Και αν επανέλθουν, θα έχουν χάσει αρχαιότητα και οφέλη».

Ο δε Moeun έκανε λόγο για εργάτριες ένδυσης που αναζητούν παράνομους τρόπους διακοπής της κύησης, από φόβο ότι θα χάσουν τις δουλειές τους. Η άμβλωση είναι νόμιμη στην χώρα έως την 12η εβδομάδα κύησης, αλλά η έλλειψη παιδείας και πρόσβασης σε ιατρικές υπηρεσίες σημαίνει ότι πολλές γυναίκες στρέφονται προς την μαύρη αγορά. «Αν κοιτάξει κανείς το εργατικό δυναμικό της βιομηχανίας ένδυσης, θα διαπιστώσει ότι το 85% είναι γένους θηλυκού, κατά κύριο λόγο σε αναπαραγωγική ηλικία. Σχεδόν όλες οι εργαζόμενες έχουν προσληφθεί με βραχυπρόθεσμες συμβάσεις και δεν μπορούν να ανακοινώσουν στα αφεντικά τους ότι είναι σε ενδιαφέρουσα, διότι δεν θα τους ανανεώσουν το συμβόλαιο, ως εκ τούτου αναζητούν τρόπους διακοπής της κύησης. Και όταν  μιλάμε για διακοπή κύησης στην Καμπότζη, δεν αναφερόμαστε σε κανονικές, ιατρικώς υποβοηθούμενες αμβλώσεις».

Η ανικανότητα των εργαζομένων να συνδικαλιστούν αποτελεί σοβαρό λόγο ανησυχίας. «Βλέπουμε την χρήση παραστρατιωτικών δυνάμεων εναντίον εργαζομένων στην Ινδονησία και την Καμπότζη», επισημαίνει η Bhattacharjee. «Έχουν σημειωθεί θάνατοι εργαζομένων, τραυματισμοί ή άδικες κρατήσεις και παρόλα ταύτα, οι φίρμες έχουν την δυνατότητα να προχωρήσουν και να εξασφαλίσουν την παραγωγή τους όποτε το θελήσουν».

Αν και η H&M δεν απαγορεύει ρητά το συνδικαλίζεσθαι, οι ακτιβιστές λένε ότι η εταιρεία καθιστά σχεδόν αδύνατο για οποιονδήποτε, να το πράξει. Η Bhattacharjee εξηγεί ότι οι γυναίκες είναι τόσο καταπονημένες από την δουλειά τους, που συνήθως δεν έχουν την ενέργεια ή τον χρόνο να προσέρχονται στις συνελεύσεις των σωματείων. «Ο ρόλος της H&M θα συνίστατο στο να επιτρέπει τον συνδικαλισμό, κι όχι να λέει ‘μπορείτε να οργανωθείτε σε σωματείο’ αλλά στην πράξη να κάνει το εγχείρημα δύσκολο. Πρέπει να μας αποδείξουν ότι είναι εφικτός ο συνδικαλισμός, αν πραγματικά σέβονται την ελευθερία του  συνεταιρίζεσθαι».

Για πολλούς εργαζόμενους είναι δύσκολο να βρεθεί διέξοδος. Όπως υπογραμμίζει ο Moeun, «οι βραχυπρόθεσμες συμβάσεις μοιάζουν σαν μία χειροπέδη στον καρπό. Ο εργαζόμενος είναι υποχρεωμένος να αποδεχθεί όλους τους όρους που θέτουν οι εργοδότες του. Διαφορετικά, δεν θα του ανανεώσουν το συμβόλαιο. Η άλλη χειροπέδη είναι το χαμηλό ημερομίσθιο.  Οι εργάτες δεν μπορούν να επιβιώσουν με 140 δολάρια μηνιαίως, έτσι πρέπει να εργάζονται υπερωριακά».

«Ακόμη κι όταν κάποιος δεν είναι αρκετά καλά, ακόμη κι αν τα παιδιά του είναι άρρωστα, πρέπει να πιέσει τον αυτό του να δουλέψει, διαφορετικά δύσκολα θα αντεπεξέλθει στα μηνιαία του έξοδα. Έτσι, καταλήγεις να τρως λιγότερο, να δουλεύεις γρηγορότερα και για περισσότερες ώρες. Κι αν θελήσεις να απελευθερωθείς από αυτές τις χειροπέδες, διαμαρτυρόμενος για υψηλότερες αμοιβές ή καλύτερες συνθήκες εργασίας, τότε θα υποφέρεις», καταλήγει.

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο Broadly και αναδημοσιεύεται από το tvxs

Μετάφραση-Επιμέλεια: Γεωργία Πρωτογέρου

 

Διαβάστε ακόμα

Οι φάμπρικες μονόδρομος για τις γυναίκες του Μπαγκλαντές

Όταν στην ούγια γράφει made in Bangladesh…

Share

Είσαι έγκυος; Απολύεσαι!

now-you-know-poster

της Διαλεκτής Αγγελή

Η λέξη «γαλέρα» δεν χρησιμοποιείται τυχαία για να περιγράψει τις συνθήκες εργασίας των εργολαβικών στα τηλεφωνικά κέντρα. Οι ανακοινώσεις των σωματείων εργαζομένων φέρνουν στο φως τις πρακτικές των εταιρειών υπενοικίασης, κάνοντας λόγο για ανακύκλωση του εργατικού προσωπικού, εντατικοποίηση της εργασίας και αδικαιολόγητες απολύσεις.

Αυτή τη φορά, ο Σύλλογος Δανειζομένου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα (ΣΥΔΑΠΤΤ) καταγγέλλει την απόλυση εργαζόμενης στην Εθνική Τράπεζα όταν ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος.

Η εργαζόμενη δούλευε επί δύο χρόνια με σύμβαση ορισμένου χρόνου στη Διεύθυνση Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής (ΔΙΔΑΛΤ) της τράπεζας, με τουλάχιστον δεκατρείς ανανεώσεις, που σημαίνει ότι δεν είχε υπογράψει σύμβαση μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν των τριών μηνών.

Λίγες μέρες πριν λήξει η τελευταία της σύμβαση, διαχειρίστηκε μία εξαιρετικά εξαγριωμένη πελάτισσα, η οποία της επιτέθηκε λεκτικά και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο.

Η εργαζόμενη, στην προσπάθειά της να την ηρεμήσει, της είπε ότι δεν είναι ανάγκη να γίνεται αγενής και ότι θα την καλέσει κάποια άλλη στιγμή. Η απάντηση κρίθηκε ακατάλληλη από την εταιρεία, με αποτέλεσμα να της γίνει σύσταση, να μετακινηθεί σε άλλο τμήμα και να κάνει συνακρόαση.

«Έγινα στόχος σε όλο το τμήμα. Ολοι με κοιτούσαν και αναρωτιούνταν τι έκανα και ύστερα από δύο χρόνια με έβαλαν να κάτσω διπλό ακουστικό, σαν να ήμουν εκπαιδευόμενη.

»Στεναχωρήθηκα πολύ, αγχώθηκα και ξέσπασα σε κλάματα. Κάλεσα λοιπόν τη Mellon Technologies και τους είπα ότι είμαι έγκυος γιατί ο γιατρός μού έχει συστήσει να αποφεύγω το άγχος», μας λέει η εργαζόμενη, τα στοιχεία της οποίας βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας.

«Την επομένη, όταν και έληγε η σύμβαση, μου ανακοίνωσαν ότι “στην κατάστασή μου δεν είμαι σε θέση να διαχειριστώ τις κλήσεις και γι’ αυτόν τον λόγο με αποδεσμεύουν”. Η πρώτη μου αντίδραση φυσικά ήταν να απευθυνθώ στον ΣΥΔΑΠΤΤ».

Η γραμματέας του Συλλόγου, Βασιλική Χριστοπούλου, δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ότι πρόκειται για απόλυση, καθώς «η διευθύντρια προσωπικού της Mellon ισχυρίστηκε ότι η σύμβαση της συναδέλφου δεν ανανεώθηκε λόγω του συμβάντος με την πελάτισσα, τη στιγμή όμως που η εκπρόσωπος της εταιρείας αναφέρθηκε στην “κατάστασή” της» και προσθέτει ότι είναι απαράδεκτο η τράπεζα να αποποιείται τις ευθύνες της και να αποδέχεται τέτοια φαινόμενα μέσα στους κόλπους της.

Σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΔΑΠΤΤ καλεί τη διοίκηση της τράπεζας να προστατεύει τη μητρότητα ενώ αναφέρεται στο τμήμα ΔΙΔΑΛΤ ως «φέουδο όπου εφαρμόζονται διαφορετικοί νόμοι και κανόνες».

Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με την εταιρεία υπενοικίασης, χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό.

Πηγή: efsyn

Share

Κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών-Παράρτημα Ηρακλείου σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας

union

Όταν η εργοδοσία νομίζει ότι βρίσκεται πάνω από το νόμο…

Σε παράνομη απόλυση της συναδέλφισσας προχώρησε τελικά η ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ!

Μαζική παράσταση Παρασκευή 19/2, 09:15 στην επιθεώρηση

16.02.2016

Το θράσος της εν λόγω εργοδοσίας έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο:

  • αφού πρώτα εκβίασαν τη συναδέλφισσα να ρίξει το παιδί για να συνεχίσει να δουλεύει,
  • αφού αποπειράθηκαν να χειροδικήσουν όταν διεκδίκησε δεδουλευμένα,
  • αφού την άφησαν για μήνες απλήρωτη ώστε να την εξαναγκάσουν σε παραίτηση,
  • αφού απείλησαν με μηνύσεις το σωματείο μας και δημοσιογράφους
  • αφού την απείλησαν για τη ζωή της εάν προχωρούσε σε καταγγελία στο ΙΚΑ,
  • αφού την απείλησαν ότι θα μπορούσαν να τη διασύρουν τόσο ώστε να μη βρει ποτέ ξανά δουλειά

τώρα που έληξαν οι άδειες (μητρότητας κλπ) και η συναδέλφισσα επέστρεψε στην εργασία της ως όφειλε με βάση την αορίστου χρόνου σύμβαση της, με περίσσιο θράσος της είπαν «πέρνα έξω». Την απέλυσαν παράνομα γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την 18μηνη προστασία μητρότητας από το νόμο (απαγόρευση απόλυσης).

Πέρσι η εργοδοσία ηττήθηκε: παρά την αρχική άρνηση της, εν τέλει παραδέχτηκε και κατέβαλε όλα τα δεδουλευμένα και παραχώρησε τις άδειες που νόμιμα δικαιούταν η συνάδελφος. Φέτος, και παρά τη συλλογική κατακραυγή εναντίον της σε πανελλαδικό επίπεδο, η εργοδοσία εξακολουθεί προκλητικά να παρανομεί. Δεν μερίμνησε ποτέ για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής εικόνας της συναδέλφισσας στο ΙΚΑ, χρωστάει ξανά δεδουλευμένα και έφτασε στο σημείο να προβεί σε παράνομη απόλυσή της.

Το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει για πολλοστή φορά την κατασκευαστική εταιρεία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ για την προκλητικότατη και αδίστακτη στάση της. Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε τον αγώνα μέχρι την πλήρη ηθική αποκατάσταση της συναδέλφισσας.

Στηρίζουμε αταλάντευτα κάθε συνάδελφο που διεκδικεί τη βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας του, που αμφισβητεί την εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του. Η εργοδοσία φροντίζει με κάθε ευκαιρία να δώσει το μήνυμα «Μην αγωνίζεστε, μην απαιτείτε, μην οργανώνεστε συλλογικά» γιατί η απόλυση και η χειροτέρευση των εργασιακών όρων περιμένουν στη γωνία όσους τολμούν να «σηκώσουν κεφάλι». Από τις πιο ακραίες μορφές εργοδοτικής αυθαιρεσίας, οι συνεχείς επιθέσεις σε γυναίκες, εργαζόμενες μητέρες και εγκύους.

Δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι ούτε ο εμπαιγμός, ούτε οι απειλές καμίας εργοδοσίας πρόκειται να γίνουν ανεκτά. Καμιά αυθαιρεσία δεν θα μείνει αναπάντητη.  Στέλνουμε μήνυμα σε κάθε αφεντικό που νομίζει ότι μπορεί να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων ότι θα μας βρίσκουν μπροστά τους. Σε ανυποχώρητους, μαχητικούς αγώνες για την αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά.

Διεκδικούμε υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις σε σχέση με το 2009, μείωση των ωρών εργασίας, κανονικές προσλήψεις – κατάργηση του άθλιου καθεστώτος του Δελτίου παροχής υπηρεσιών και του σκλαβοπάζαρου των ΕΣΠΑ, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, συνδικαλιστικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς. Απαιτούμε πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους! Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.

Καλούμε συναδέλφους, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες, εργαζόμενους και ανέργους να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στη

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

έξω από την επιθεώρηση εργασίας στο Ηράκλειο (πίσω από το ναό του αγίου Μηνά) μέρα Παρασκευή 19/2 και ώρα 09:15

  • για να δοθεί μια μαζική απάντηση απέναντι στην ασυδοσία των εργοδοτών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ
  • για να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα σε κάθε εργοδότη που αυθαιρετεί
  • για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθούν να επιβάλλουν στους χώρους δουλειάς

ΓΙΑΤΙ Η ΝΙΚΗ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!

Στον αγώνα που δίνουμε μας έχουν στηρίξει τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες:

  1. -Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
  2. -ΕΛΜΕ Ηρακλείου
  3. -Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»
  4. -Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»
  5. -Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων Κρήτης
  6. -Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου)
  7. -Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών Σχολής Επιστημών Υγείας
  8. -Εργαζόμενοι στην ΕΡΑ Ηρακλείου
  9. -ΕΜΔΥΔΑΣ Ανατολικής Κρήτης
  10. -Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου
  11. -Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΚΕΘΕ
  12. -Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (από Αθήνα)
  13. -Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
  14. -Ένωση Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Κρήτης
  15. -Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών
  16. -Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα
  17. -Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας-Ομάδες γυναικών Ηρακλείου
  18. Σωματείο Προσωπικού Η.ΔΙ.ΚΑ. Α.Ε
  19. -Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ
  20. -Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΘΝΟDATA
  21. -ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής
  22. -Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
  23. -Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νίκαιας-ΑΓ.Ι.Ρέντη
  24. -Γενικό Συμβούλιο ΠΟΕ-ΟΤΑ
  25. -Ένωση Συλλόγων Γονέων Σχολείων Αγίας Παρασκευής
  26. -Σύλλογος Εργαζομένων Παμμακαρίστου (Ίδρυμα για το παιδί η «Παμμακάριστος»)
  27. -Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς
  28. -Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών Ελλάδος ΣΙΕΕ-ΦΣΕΚ
  29. -Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
  30. -Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας
  31. -Εργατικό Κέντρο Αθηνών
  32. -Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής
  33. -Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ο Άγιος Σάββας
  34. -Σωματείο Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
  35. -AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)
  36. -Επιτροπή Αγώνα για τη λαϊκή αξιοποίηση της πρώην Αμερικάνικης Βάσης Γουρνών
  37. -Aναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, από την Κατάληψη Ευαγγελισμού
  38. -Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΤΙΜ (WIND)
  39. -Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
  40. -Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Δράμας
  41. -Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων-Επισφαλών Ηρακλείου

 

Διαβάστε ακόμα

Νίκη για την έγκυο μηχανικό και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απέναντι στην εργοδοσία

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

Share

Οι καθαρίστριες συνεχίζουν μέχρι την τελική νίκη

katharistries

Αναβλήθηκε για τις 13/10/2015 η συζήτηση της αναίρεσης της πρωτόδικης απόφασης στον Άρειο Πάγο, σε αναμονή της πολιτικής λύσης, δηλαδή της υλοποίησης των Προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης για άμεση επαναπρόσληψη των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών.

Μετά από 18 μήνες αγώνα, η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης είναι ότι συνεχίζουν μέχρι την τελική νίκη. Όπως αναφέρουν οι ίδιες, κέρδισαν μια μάχη, όχι τον πόλεμο. Θα παραμείνουν στην Καραγιώργη Σερβίας μέχρι την οριστική δικαίωση. Τονίζουν ότι η αγωνιστική τους διάθεση παραμένει δεδομένη, δεν εγκαταλείπουν, θα είναι παρούσες και αποφασισμένες.

 

Share

Νίκη για την έγκυο μηχανικό και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απέναντι στην εργοδοσία

cropped-il-quarto-stato-2b1

Δελτίο τύπου

Νίκη της εργαζόμενης μηχανικού και του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στην υπόθεση εργοδοτικών αυθαιρεσιών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ

14.01.2015

Την Παρασκευή 09/01 πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση στην υπηρεσία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας Ηρακλείου για το ζήτημα των ακραίων εργοδοτικών αυθαιρεσιών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ απέναντι στην συναδέλφισσα και μέλος του σωματείου μας. Τελικά, η εργοδοσία συναίνεσε στην χορήγηση της εξάμηνης ειδικής άδειας μητρότητας και δεσμεύτηκε γραπτά για την χορήγηση της άδειας θηλασμού σε συνεχείς ημέρες (3,5 μήνες), οπότε αν δεν τηρήσει τη δέσμευση θα επιβαρυνθεί με πρόστιμο από την επιθεώρηση. Επιπλέον, στην συναδέλφισσα όχι μόνο κατεβλήθησαν όλα τα χρωστούμενα (υπερωρίες, δώρα, επιδόματα και μισθοί) αλλά η βάση υπολογισμού όλων των παραπάνω δεν ήταν η σύμβαση εργασίας που της επιβλήθηκε να υπογράψει αλλά ο πραγματικός μισθός που καταβάλλονταν με βάση την προφορική συμφωνία. Αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη μας νίκη. Ανάλογη δικαίωση εργαζομένων προβλέπεται νομοθετικά και υπάρχουν επίσης αρκετά ανάλογα δεδικασμένα, παρά την μεθοδευμένη μέσω αντεργατικών νόμων (και προς συμφέρον των εργοδοτών) σταδιακή αποσάθρωση του εργατικού δικαίου. Εκκρεμεί τέλος η αποκατάσταση της ασφαλιστικής εικόνας της συναδέλφου στο ΙΚΑ από την εργοδοσία, όπως αυτή υποχρεούται.

Καταγγέλλουμε την αναλγησία και την έπαρση της εργοδοσίας που πάρα την αρχική (προφορική) αναγνώριση από πλευράς τους, υπαναχώρησε και  αρνείται να απολογηθεί για τις απειλές και τους εκβιασμούς απέναντι στη συναδέλφισσα μας. Αρνείται μέχρι και το γεγονός ότι η συναδέλφισσα παρείχε υπηρεσίες μηχανικού. Καταγγέλλουμε τις μεθοδεύσεις (εξώδικα) της εργοδοσίας για να μας διασπάσει. Είναι σαφές ότι οι απόπειρες τους αυτές έπεσαν στο κενό, όπως άλλωστε και οι απειλές (αρχικό δελτίο τύπου εργοδοσίας), οι οποίες είχαν σαν απώτερο σκοπό την απαξίωση και τη φίμωση του σωματείου. Ο πανικός της εργοδοσίας φαίνεται και από το γεγονός ότι έφτασαν στο σημείο να στείλουν απειλητικό email σε γνωστό ειδησεογραφικό portal επειδή δημοσίευσαν προηγούμενο δελτίο τύπου για την υπόθεση. Για το συνεχή εμπαιγμό απέναντι στη συναδέλφισσα και τις προσβολές δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι δεν γίνονται ανεκτά.  Τα ζητήματα προσωπικής και εργασιακής αξιοπρέπειας είναι αδιαπραγμάτευτα.

Η διαδικασία στην επιθεώρηση εργασίας καθώς και ο αγώνας του σωματείου που προηγήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα απέδειξαν ότι οι εργαζόμενοι και πρέπει και μπορούν να διεκδικούν νικηφόρα τα δικαιώματα τους και να ορθώνουν το ανάστημα τους απέναντι στους παραλογισμούς του κάθε εργοδότη. Απέδειξαν ότι ο δρόμος των συλλογικών διεκδικήσεων είναι αυτός που πάντα οδηγούσε και συνεχίζει να οδηγεί σε νίκες τους εργαζομένους. Απέδειξαν και τη σπουδαιότητα της ενότητας και της αλληλεγγύης των εργαζομένων και του κοινού αγώνα των σωματείων. Κανένα δικαίωμα δεν χαρίστηκε. Όλα αποκτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες.

Στηρίζουμε αταλάντευτα τη συνάδελφο όπως και κάθε εργαζόμενο στην προάσπιση των δικαιωμάτων του και τη διασφάλιση αξιοπρεπών εργασιακών συνθηκών. Καλούμε όλους τους εργαζομένους στον τεχνικό κλάδο να συσπειρωθούν στο σωματείο μας και να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται. Καλούμε όλους τους εργαζομένους να ενταχθούν στα σωματεία τους. Στα κοινά μας προβλήματα, οι ατομικές λύσεις δε μπορούν να αποδώσουν. Ο αγώνας ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία είναι αγώνας όλων των εργαζομένων και όλων των σωματείων για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει η εργοδοσία. Με τη συναδελφική αλληλεγγύη, την οργάνωσή σε κάθε χώρο δουλειάς, μπορούμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να υπερασπίσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας. Ο κοινός μας αγώνας και η αλληλεγγύη είναι η ελπίδα και η δύναμη μας.

Ευχαριστούμε σωματεία και εργαζομένους/ανέργους για τη φυσική τους παρουσία και την έμπρακτη συμπαράσταση και συμμετοχή τους στις μαζικές παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν. Ευχαριστούμε για τα ψηφίσματα αλληλεγγύης που λάβαμε αλλά και τα μεμονωμένα μηνύματα συμπαράστασης. Ψηφίσματα αλληλεγγύης- προσυπογραφές της καταγγελίας λάβαμε από τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες:

 

-Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

-ΕΛΜΕ Ηρακλείου

-Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»

-Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»

-Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων Κρήτης

-Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου)

-Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών Σχολής Επιστημών Υγείας

-Εργαζόμενοι στην ΕΡΑ Ηρακλείου

-Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (από Αθήνα)

-Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής

-Ένωση Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Κρήτης

-Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών

-Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα

-Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας-Ομάδες γυναικών Ηρακλείου

– Σωματείο Προσωπικού Η.ΔΙ.ΚΑ. Α.Ε.

-Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ

-Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΘΝΟDATA

-ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής

-Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας

-Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νίκαιας-ΑΓ.Ι.Ρέντη

-Γενικό Συμβούλιο ΠΟΕ-ΟΤΑ

-Ένωση Συλλόγων Γονέων Σχολείων Αγίας Παρασκευής

-Σύλλογος Εργαζομένων Παμμακαρίστου (Ίδρυμα για το παιδί η «Παμμακάριστος»)

-Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς

-Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών Ελλάδος ΣΙΕΕ-ΦΣΕΚ

-Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

-Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας

-Εργατικό Κέντρο Αθηνών

-Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής

-Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ο Άγιος Σάββας

-Σωματείο Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

-AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)

-Επιτροπή Αγώνα για τη λαϊκή αξιοποίηση της πρώην Αμερικάνικης Βάσης Γουρνών

-Aναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, από την Κατάληψη Ευαγγελισμού

-Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΤΙΜ (WIND)

-Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης

-Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Δράμας

 

Διαβάστε ακόμα

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

“Νέες μορφές εργασιακών συνθηκών. Διακρίσεις απέναντι σε γυναίκες και νέους. Η εργοδοτική επίθεση και η συλλογική δράση ως μόνη διέξοδος”

 

 

Share

Απολύονται οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπ.Οικ.

katharistries-vouli

«Την πλέον προκλητική αναλγησία απέναντι στις αγωνιζόμενες καθαρίστριες, εμφανίζουν τα αρμόδια Υπουργεία, προχωρώντας ουσιαστικά στην οριστική τους απόλυση παραμονές Χριστουγέννων. Με ανάρτηση στο site του ΑΣΕΠ, ενημερώθηκαν για την διακοπή ουσιαστικά του καθεστώτος διαθεσιμότητας και την οριστική Απόλυσή τους !!» καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Δ.Ο.Υ..

«Η κυβέρνηση μας επιφύλασσε χριστουγεννιάτικο δώρο. Δεκαέξι μήνες στο δρόμο δεν σκοπεύουμε να τα παρατήσουμε. Δεν είμαστε νεαρά κορίτσια να προσπαθήσουμε να βρούμε δουλειά κάπου αλλού. Υπάρχουν γυναίκες 60 ετών, που δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε να δουλέψουν ούτε να βγουν σε σύνταξη. Είναι σαν να ανοίγουν έναν λάκκο και να μας πετάνε μέσα» λέει στην «Εφ.Συν.» η Ευαγγελία Αλεξάκη.

Η Ομοσπονδία Εφοριακών καλεί τον υπουργό Οικονομικών αλλά και όλους τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους κρατικούς φορείς να προχωρήσουν σε αντιμετώπιση του όλου ζητήματος και απαραίτητα μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής τους στη δικαιοσύνη στις 25.2.2015. «Ας δείξουν στοιχειώδη ευαισθησία στις γυναίκες αυτές που ο αγώνας τους έγινε σύμβολο τόσο σε επίπεδο Ελλάδας όσο και Ευρώπης», αναφέρουν από την ΠΟΕ-ΔΟΥ.

Οι εφοριακοί εκφράζουν τη συμπαράστασή τους.

Να υπενθυμίσουμε ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της υπόθεσής τους στη δικαιοσύνη στις 25 Φεβρουαρίου 2015.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

fired-for-pregnancy-375x250

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε εργαζόμενη μηχανικό – καταγγελία της εταιρίας ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ για εργοδοτικές αυθαιρεσίες

Το Φύλο Συκής εκφράζει την αλληλεγγύη του και συμπαραστέκεται στον αγώνα που δίνει η εργαζόμενη μηχανικός μέσα από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, αγώνα για την καταβολή όσων δικαιούται από την εταιρία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ και αγώνα για αξιοπρέπεια. Συνυπογράφουμε την παρακάτω καταγγελία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου.

«Το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει την εταιρία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει προχωρήσει σε πλήθος αυθαιρεσιών εναντίον εγκύου εργαζόμενής της.

Η εργαζόμενη προσλήφθηκε με την ΕΓΣΣΕ της ΓΣΕΕ ως υπάλληλος γραφείου (615€ μικτά) ενώ έχει καθήκοντα μηχανικού, με τις ανάλογες ευθύνες. Η εργαζόμενη ενώ είχε σύμβαση αορίστου χρόνου εντάχθηκε σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ο μισθός της καλύπτεται από λεφτά φορολογούμενων πολιτών, δηλαδή η επιχείρηση επιδοτήθηκε για να βγάλει κέρδος και να καρπωθεί το κέρδος από τη δουλειά της εργαζόμενης (ο εργοδότης με δικά του έξοδα καλύπτει μόνο ασφαλιστικές εισφορές), η εργαζόμενη είναι απλήρωτη από τον Ιούνιο (οφειλές εργοδοσίας και επιδόματα ΙΚΑ). Η εταιρία οφείλει επίσης δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματα και υπόλοιπο αδείας. Επιπλέον, η εταιρία δεν έχει καλύψει στην εργαζόμενή της εργατικό ατύχημα, ενώ την έχει απλήρωτη και για υπερωρίες και εργασία τα Σάββατα.

Η ασυδοσία της εν λόγω εταιρίας δε σταματάει εκεί. Η εργαζόμενη έχει δεχτεί απειλές να ρίξει το παιδί της προκειμένου να συνεχίσει να δουλεύει(!), έχει δεχτεί απειλές για χειροδικία, ενώ παράλληλα η εργοδοσία έχει καταφερθεί εναντίον της υβριστικά. Η εργαζόμενη έχει αντιμετωπίσει ρατσιστική συμπεριφορά, με διακρίσεις σε βάρος της λόγω της εγκυμοσύνης της. Τελικά η εργαζόμενη δέχεται εκβιασμό προκειμένου να υπογράψει παραίτηση ως προϋπόθεση για να της καταβληθούν τα δεδουλευμένα. Αυτό γίνεται γιατί με βάση τη νομοθεσία, η εργαζόμενη από τη στιγμή που θα γεννήσει δεν μπορεί να απολυθεί για 18 μήνες. Αν κάτι τέτοιο συμβεί η εταιρία θα είναι υποχρεωμένη τα καταβάλλει όλους τους μισθούς για αυτό το διάστημα και επιπλέον να πληρώσει πρόστιμο.

Λόγω της τρομοκρατίας που έχει δεχτεί, η εργαζόμενη νοιώθει ότι απειλείται η ίδια και η κύηση της. Δηλώνουμε πως για ό,τι συμβεί στη συνάδελφό και το παιδί της καθιστούμε υπεύθυνη την εργοδοσία!

Οι καθυστερήσεις στις καταβολές μισθών και επιδομάτων αποτελούν την κορύφωση της μόνιμης και πάγιας τακτικής της εργοδοσίας να παραβιάζει συνεχώς την εργατική νομοθεσία, να χειροτερεύει διαρκώς τις συνθήκες εργασίας και να καταστρατηγεί ακόμα και τα πιο στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα. Η ανάλγητη νοοτροπία των εργοδοτών έχει πάντα την ίδια «λογικοφανή» απάντηση στις όποιες αιτιάσεις περί καταβολής δεδουλευμένων από τους εργαζόμενους: ό,τι χρήματα δεν υπάρχουν, και οι εργαζόμενοι θα πληρωθούν μόλις πληρωθεί η εταιρεία. Αποτελούν οι εργαζόμενοι όμως χρηματοδότες και συνέταιρους της εταιρείας ώστε να περιμένουν απόδοση μεριδίων; Τις εποχές της μεγάλης κερδοφορίας μοιράστηκαν τα κέρδη τους με τους εργαζομένους; Ποια λογική επιβάλλει στους εργαζομένους να μοιραστούν τώρα τη ζημία τους; Να καλούνται να ”συνεισφέρουν” το εισόδημα τους για την ”επιβίωση” των εταιριών;

Το συγκεκριμένο κρούσμα ακραίας εργοδοτικής αυθαιρεσίας, επιπλέον, ξεπερνάει τα όρια των οικονομικών διεκδικήσεων δεδουλευμένων, θέτοντας ζήτημα στοιχειώδους σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των εργαζομένων από τους εργοδότες και δείχνει τις σεξιστικές διακρίσεις στις οποίες στον 21ο αιώνα και την «πολιτισμένη Δύση» ακόμα υπόκεινται γυναίκες εργαζόμενες.

Το  Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών προέβη σε καταγγελία όλων των παραπάνω στην επιθεώρηση εργασίας στις 17.11.2014.

Ένα ζήτημα τόσο ακραίας εργοδοτικής αυθαιρεσίας δεν πρέπει να αφήσει κανέναν αδιάφορο για αυτό καλούμε σωματεία και φορείς να καταδικάσουν τέτοιες πρακτικές και να δείξουν έμπρακτη αλληλεγγύη στη συνάδελφο αλλά και σε κάθε εργαζόμενο ή άνεργο που πλήττεται από οποιαδήποτε μορφής εξουσία.

Ο αγώνας ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία  είναι κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων, κοινός αγώνας όλων των εργασιακών κλάδων. Αγώνας που θα πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των εργαζομένων, των γενικών συνελεύσεων των σωματείων τους, για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς. Με τη συναδελφική αλληλεγγύη, την οργάνωσή σε κάθε χώρο δουλειάς, μπορούμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να υπερασπίσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας

Η αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανένας συνάδελφος μόνος του. Κανένας φοβισμένος. Η δύναμη στους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο με τη δουλειά τους. Η ελπίδα στο συλλογικό αγώνα και την αλληλεγγύη.»

 

Τα ψηφίσματα στέλνονται στο μέιλ του παραρτήματος του ΣΜΤ στο Ηράκλειο: smt.irakleio@gmail.com

 

Share

Επίδομα μητρότητας στις ασφαλισμένες στο ΕΤΑΑ

 

tiredmom

της Δήμητρας Σπανού

Τη χορήγηση επιδόματος μητρότητας στις ασφαλισμένες του ΕΤΑΑ προβλέπει η κοινή υπουργική απόφαση των υπουργείων Εργασίας και Οικονομικών, με την οποία καθορίζονται το ύψος, η διαδικασία και τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Με τη συγκεκριμένη απόφαση θεσπίζεται για πρώτη φορά και για τις γυναίκες ελεύθερες επαγγελματίες το επίδομα μητρότητας, όπως προβλέπεται για τις γυναίκες με μισθωτή απασχόληση.

Το ύψος του επιδόματος θα ανέρχεται σε 200 ευρώ μηνιαίως για χρονικό διάστημα 4 μηνών και θα καταβάλλεται εφάπαξ.Η αίτηση για τη χορήγησή του θα υποβάλλεται από την ασφαλισμένη εντός έξι μηνών από την ημερομηνία τοκετού.

Η ψήφιση και εφαρμογή του παραπάνω νόμου αποτελεί υποχρέωση της χώρας, καθώς είναι ενσωμάτωση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, ο υπουργός εργασίας Γιάννης Βρούτσης δηλώνει:

«Η στρατηγική μας για την οικοδόμηση από την αρχή ενός αποτελεσματικού και δίκαιου κοινωνικού κράτος, χωρίς τα κενά, τις παραλείψεις και τις αδικίες του παρελθόντος, είναι μια συνεχής προσπάθεια που προχωρά με σταθερά και αποφασιστικά βήματα, ακόμη και μέσα σε αυτό το δημοσιονομικό περιβάλλον.

Η χορήγηση, για πρώτη φορά στη χώρα μας, επιδόματος μητρότητας στις γυναίκες ασφαλισμένες του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (ΕΤΑΑ) αποτελεί ένα ακόμη τέτοιο παράδειγμα».

Ο υφυπουργός Εργασίας Αντώνης Μπέζας δήλωσε τα εξής:

«Και αυτή η απόφαση εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας για την εφαρμογή μέτρων και δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης, που στηρίζουν εργασιακές ομάδες συμπολιτών μας, ενδυναμώνοντας παράλληλα την κοινωνική συνοχή».

Σίγουρα, η χορήγηση επιδόματος μητρότητας σε μια επιπλέον μερίδα γυναικών αποτελεί μια πρωτοβουλία σε θετική κατεύθυνση, όμως εφαρμόζεται σκανδαλωδώς προβληματικά. Τη στιγμή που καταστρατηγούν τα εργασιακά δικαιώματα, κατεδαφίζουν το όποιο κράτος πρόνοιας και τις δομές/παροχές υγείας, οι κύριοι υπουργοί πετάνε ψίχουλα ως «κοινωνική αλληλεγγύη», πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Προχωρούν στη θέσπιση ενός νομοθετικού μέτρου επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, λόγω της υποχρέωσης της χώρας ως μέλος της ΕΕ, καθορίζοντας το ύψος του σχετικού επιδόματος σε τόσο χαμηλά επίπεδα που ακυρώνουν στην πράξη την όποια συνεισφορά. Το δίκαιο και αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος που επικαλείται η κυβέρνηση είναι ένα βοήθημα 200 ευρώ μηνιαίως για διάστημα 4 μηνών σε γυναίκες που αναγκαστικά για ένα διάστημα δεν αμείβονται από άλλη εργασία, ενώ -σαν να μην έφτανε αυτό- έχουν αυξημένες απαιτήσεις, καθώς φροντίζουν για έναν ακόμη άνθρωπο –το παιδί τους.

 

Share

Οι γυναίκες εργάζονται 60 ώρες την εβδομάδα και αμείβονται για τις μισές

working woman multitasking copy

Περίπου 60 ώρες την εβδομάδα εργάζονται, κατά μέσο όρο, οι γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι 26 από τις 60 αυτές ώρες αφορούν σε μη αμειβόμενη εργασία, όπως αποκάλυψε η πρόεδρος της ομάδας διοίκησης του Τομέα Γυναικών Μάνατζερ και Επιχειρηματιών (ΤΟΓΜΕ) Μακεδονίας της Ελληνικής Εταιρείας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), Λιάνα Γούτα, κατά τον χαιρετισμό της στο 6ο διεθνές συνέδριο του φορέα, με τίτλο “Women on Leadership, twenty four seven”. Το συνέδριο πραγματοποιείται ταυτόχρονα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

«Οι εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών για την ίδια την γυναίκα, την οικογένεια και τον κοινωνικό της περίγυρο ήταν καταιγιστικές, αν αναλογιστεί κάποιος ότι όλους τους προηγούμενους αιώνες τής αναλογούσε αποκλειστικά ο ρόλος της συζύγου-μητέρας. Με τις μεγάλες αλλαγές των τελευταίων δεκαετιών και τη συμμετοχή της πλέον στην οικονομία, μια νέα ισορροπία έπρεπε να βρεθεί. Αν το ερώτημα είναι ‘αν έχει βρεθεί’, η απάντηση φοβάμαι πως είναι ‘Όχι ακόμα’. Και δεν μιλάμε βέβαια για τις εξαιρέσεις, για τις λιγοστές γυναίκες που ήδη τα κατάφεραν, αλλά μιλάμε για τον κανόνα, για τον μέσο όρο, για τις στατιστικές.

» Όχι ακόμα λοιπόν, αν κρίνει κάποιος από το χάσμα στις ίσες ευκαιρίες, που εξακολουθεί να υφίσταται ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες στην ηγεσία και τις υψηλές θέσεις ευθύνης», πρόσθεσε η κυρία Γούτα.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με έρευνα, που είχε διενεργηθεί πρόσφατα από το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος, για λογαριασμό του ΤΟΓΜΕ Μακεδονίας, στις μεγάλες επιχειρήσεις των χωρών μελών της Ευρώπης των 27, τις θέσεις διευθυνόντων συμβούλων, στη συντριπτική πλειοψηφία, κατέχουν άνδρες – σε ποσοστό 97,6% – ενώ στις συνθέσεις των διοικητικών συμβουλίων μόλις το 8,9% των μελών είναι γυναίκες.

Κι αυτό παρότι, σύμφωνα με στοιχεία που είχαν παρουσιαστεί το 2012 από στελέχη του Ελληνοβρετανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου, οι επιχειρήσεις με συμμετοχή γυναικών στις εκτελεστικές επιτροπές φαίνεται πως έχουν καλύτερες οικονομικές επιδόσεις από τις αμιγώς ανδροκρατούμενες.

Η έρευνα της McKinsey, που αφορούσε το διάστημα 2007-2009, έδειξε ότι οι επιχειρήσεις με μικτές (ως προς τη συμμετοχή των δύο φύλων) εκτελεστικές επιτροπές παρουσίασαν απόδοση ίδιων κεφαλαίων (ROE-Return on Equity) μεγαλύτερη κατά 41%, σε σχέση με τις αμιγώς ανδροκρατούμενες και μέσο περιθώριο λειτουργικού κέρδους (average EBIT margin) υψηλότερο κατά 56%.

Πηγή: έθνος

 

Share

Η ΓΣΕΕ για τις 8 Μάρτη

8 Μάρτη: Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Μετά από τρία χρόνια περιδίνησης στα αλλεπάλληλα και αδυσώπητα μέτρα λιτότητας, το αποτέλεσμα είναι αφενός μεν ο οικονομικός μαρασμός της κοινωνίας, και αφετέρου η υποχώρηση των αρχών που στηρίζουν τη συνοχή του κοινωνικού ιστού, όπως κατ’εξοχήν είναι η ισότητα των φύλων.

Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία απέχουν μακράν της πραγματικότητας, την οποία δεν έχουν μηχανισμούς να αποτυπώσουν, ώστε να καταφανεί ο αληθινός αριθμός των υποαπασχολούμενων γυναικών, των μειώσεων στις αμοιβές τους, αλλά και αυτών που έχουν αναγκασθεί να εγκαταλείψουν την εργασία τους για να ανταποκριθούν στις ανάγκες άμισθης υποστήριξης των αναγκών φροντίδας της οικογένειάς τους από το κλείσιμο των δημόσιων υποστηρικτικών δομών. Ακόμη και αυτά τα στοιχεία όπως τα πρόσφατα της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής φανερώνουν όμως τα τραγικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες όπως αυτό της ανεργίας που είναι κατ΄εξοχήν «γένους θηλυκού» με το ποσοστό να αγγίζει το 31,6%, αρκετά υψηλότερο από εκείνο των ανδρών (23,6%) ΕΛΣΤΑΤ Δεκέμβριος 2013. Στη σκιά των επίσημων στοιχείων βέβαια είναι και η ποσοτική και ποιοτική αύξηση των κρουσμάτων βίας κατά γυναικών, στο σπίτι, στη δουλειά, σε δημόσιους χώρους, στο διαδίκτυο. Και πώς άλλωστε όλα αυτά να μετρηθούν όταν η Ελλάδα έχει εξαιρεθεί από όλους του ευρωπαϊκούς μηχανισμούς αποτίμησης της προόδου στην ισότητα των φύλων λόγω της αυστηρής εφαρμογής των όρων του διεθνούς της μηχανισμού δανεισμού.

Η Πολιτεία οφείλει μια ειλικρινή ΣΥΓΝΩΜΗ στις γυναίκες για τη δραματική υποχώρηση του επιπέδου προστασίας τους και τις πράξεις ή παραλείψεις της στην άρση των στερεοτύπων που τις ωθούν σε εσωστρέφεια και περιθωριοποίηση. Οφείλει όχι μόνο να μην προχωρήσει στα νέα μέτρα που έχουν εξαγγελθεί για τη δήθεν μείωση του μη μισθολογικού κόστους με την κατάργηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλειας υπέρ της οικογένειας, αλλά αντιθέτως να ενισχύσει τους σχετικούς πόρους του ΟΑΕΔ και των αρμόδιων Υπουργείων από τους οποίους καλύπτονται στοιχειωδώς οι προνοιακές παροχές και υπηρεσίες προς τις εργαζόμενες γυναίκες.

Η Γ.Σ.Ε.Ε. καλεί τις γυναίκες να απαντήσουν δυναμικά στις δυνάμεις που τις ωθούν στην εσωστρέφεια και την απομόνωση και να συστρατευθούν στα σωματεία για να ενισχύσουν με τη φωνή και την παρέμβασή τους, τη συλλογική δράση.

Για το σκοπό αυτό τις ενημερώνει ότι έχει στη διάθεσή τους για κάθε ζήτημα πληροφόρησης, στήριξης και συλλογικής δράσης:

  • τη Γραμματεία Γυναικών της Γ.Σ.Ε.Ε. και 12 δομές ισότητας σε αντίστοιχες δευτεροβάθμιες Οργανώσεις της (στα Εργατικά Κέντρα Έβρου, Θεσσαλονίκης, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Βόλου, Φθιώτιδας, Πάτρας, Ηρακλείου και στις Ομοσπονδίες Επισιτισμού-Τουρισμού, Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών και Τραπεζοϋπαλλήλων) τη λειτουργία των οποίων συντονίζει το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ http://www.inegsee-isotita.gr/ https://www.facebook.com/domesIsotitasIneGsee
  • το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της Γ.Σ.Ε.Ε. www.kepea.gr https://www.facebook.com/groups/154175534088/
  • το Δίκτυο Υπηρεσιών Πληροφόρησης & Συμβουλευτικής εργαζομένων του ΙΝΕ/Γ.Σ.Ε.Ε. http://www.inegsee.gr/diktyo-plhroforhshs.html

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Ακολουθεί παράρτημα με τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας από τις Δομές Ισότητας των Δευτεροβάθμιων Οργανώσεων μελών της Γ.Σ.Ε.Ε.

Εκδηλώσεις Δομών Ισότητας των Δευτεροβάθμιων Οργανώσεων μελών της Γ.Σ.Ε.Ε. για τον εορτασμό της Ημέρας της Γυναίκας 

  • Η Δομή Ισότητας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας υλοποιεί σεμινάριο ενδυνάμωσης σήμερα Παρασκευή 7 και αύριο Σάββατο 8 Μαρτίου με θέμα: «Από την προσωπική εμπειρία στη συλλογική δράση: η θέση των γυναικών στην παραγωγική διαδικασία».
  • Η Δομή Ισότητας του Εργατικού Κέντρου Έβρου συμμετέχει σε δράση για την εξάλειψη των στερεοτύπων. Το Σάββατο 8 Μαρτίου, μπροστά από το Δημαρχείο Αλεξανδρούπολης, θα στηθεί δέντρο, στα φύλλα του οποίου θα κρέμονται στερεότυπα τα οποία οι συμμετέχοντες καλούνται να τσαλακώσουν και να πετάξουν.
  • Η Δομή Ισότητας της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας υλοποιεί σεμινάριο ενδυνάμωσης το Σάββατο 8 και την Κυριακή 9 Μαρτίου με θέμα: «Από την προσωπική εμπειρία στη συλλογική δράση: η θέση των γυναικών στην παραγωγική διαδικασία – επίκαιρα ζητήματα ασφαλιστικού και εργατικού δικαίου».
  • Η Δομή Ισότητας των Φύλων του Εργατικού Κέντρου Βόλου, διοργανώνει την Κυριακή 9 Μαρτίου εκδήλωση με θέμα «Εργαζόμενη Γυναίκα στην Πορεία του Χρόνου. Το Χθες και το Σήμερα».
  • Η Δομή Ισότητας του Εργατικού Κέντρου Έβρου συμμετέχει στη διοργάνωση εκδήλωσης για τη ζωή και το έργο της Μελίνας Μερκούρη στην Αλεξανδρούπολη με τίτλο «Μία γυναίκα σύμβολο».

Επίσης διοργανώθηκαν:

  • Η δομή Ισότητας των Φύλων του Εργατικού Κέντρο Βόλου διοργάνωσε εθελοντική αιμοδοσία την Πέμπτη 6 Μαρτίου στην είσοδο του Ε.Κ. Βόλου.
  • Η Δομή Ισότητας των Φύλων του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε την Πέμπτη 6 Μαρτίου ημερίδα δημοσιοποίησης της Δομής με θέμα «Η Γυναίκα Σήμερα και οι Πολλαπλοί της Ρόλοι».
Πηγή: ΓΣΕΕ

 

Share

Η ΟΛΜΕ για την ημέρα της γυναίκας

8 Μάρτη: ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η 8η Μάρτη έχει καταγραφεί στη συλλογική συνείδηση ως μια σημαντική σελίδα στην ιστορία του παγκόσμιου εργατικού κινήματος. Είναι ημέρα μνήμης των αγώνων των γυναικών, ημέρα αποτίμησης των κατακτήσεών τους και αφετηρία νέων αγώνων ενάντια στην εκμετάλλευση και στις διακρίσεις που βασίζονται στο φύλο.

Ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την καταπίεση που υφίστανται εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο, όπως είναι η παραβίαση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, η στέρηση της εκπαίδευσης, της μόρφωσης, της φροντίδας για τη μητρότητα και την υγεία, ο εξαναγκασμός σε σκληρή εργασία που δεν ανταμείβεται, η ανέχεια, η φτώχεια, ο πόλεμος και σε κάποιες περιπτώσεις η στέρηση της ζωής.

Τα παγκόσμια στοιχεία είναι ενδεικτικά. Το 70% των ατόμων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας είναι γυναίκες, τα 2/3 των αναλφάβητων είναι γυναίκες, το 80% των προσφύγων είναι γυναίκες και παιδιά.

Σήμερα, η κυβέρνηση έχει επιβάλει στη χώρα μας, κατ’ επιταγή της Τρόικας, μια πολιτική άγριας λιτότητας και απάνθρωπων περικοπών στις δημόσιες και κοινωνικές δαπάνες. Οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες δέχονται ολομέτωπη επίθεση ενάντια στα κατακτημένα με θυσίες δικαιώματα, σημαντικοί κοινωνικοί θεσμοί υποβαθμίζονται και καταργούνται. Οι επιπτώσεις αυτής της πολιτικής είναι οδυνηρές για κάθε εργαζόμενο, οι γυναίκες όμως, λόγω της πολυπλοκότητας του ρόλου τους, πλήττονται ακόμη περισσότερο. Η ανεργία στις γυναίκες φτάνει σε πολύ πιο υψηλά ποσοστά από ό,τι στους άνδρες, όπως και τα ποσοστά της μερικής απασχόλησης. Οι γυναίκες εξακολουθούν να αποτελούν τα τρία τέταρτα των εργαζομένων με μερική απασχόληση, χαμηλούς μισθούς και περιορισμένες κοινωνικές παροχές.

Αλλά και σε ό,τι αφορά τις απολύσεις οι γυναίκες πληρώνουν βαρύτερο τίμημα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μία στις τρεις γυναίκες άνω των 65 ετών και μία στις τέσσερις στις ηλικίες 16-24 ετών βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ μία στις πέντε γυναίκες είναι μακροχρόνια άνεργη.

Χαρακτηριστική υπήρξε η πρόσφατη περίπτωση της κατάργησης 50 ειδικοτήτων της Τεχνικής – Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, που στέρησε από πολλούς μαθητές, αλλά κυρίως μαθήτριες, τη δυνατότητα να επιλέγουν τις αντίστοιχες ειδικότητες στο δημόσιο τομέα, ενώ οδήγησε πάνω από 1.900 εκπαιδευτικούς, κυρίως γυναίκες, στη διαθεσιμότητα / απόλυση.

Ο φόβος της απόλυσης κάνει τις εργαζόμενες πιο ευάλωτες σε πιέσεις για εργασία εκτός ωραρίου, για απλήρωτες υπερωρίες και πλήθος άλλων αθέμιτων πιέσεων και παρανομιών από την πλευρά των εργοδοτών. Είναι χαρακτηριστική το τελευταίο διάστημα η προσπάθεια της ηγεσίας του Υπ. Παιδείας και μερίδας του τύπου να ενοχοποιήσουν τις γυναίκες εκπαιδευτικούς για τα πολλά κενά εκπαιδευτικών που παρατηρούνται ακόμα και σήμερα στην εκπαίδευση, επικαλούμενοι ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς περί εξαπάτησης σχετικά με τις άδεις κύησης και τις λεγόμενες «επαπειλούμενες εγκυμοσύνες». Είναι προφανές για όσους εκτοξεύουν αβασάνιστα τέτοιες ανυπόστατες κατηγορίες ότι το αδιάσπαστο δίδυμο «μητέρας-παιδιού», που είναι η πηγή της ζωής, δεν αντιμετωπίζεται παρά ως απλά λογιστικά στοιχεία.

Τέλος, και σε ό,τι αφορά τους μισθούς και τις συντάξεις οι γυναίκες υπέστησαν βαρύτερες συνέπειες τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Τα τρία τελευταία χρόνια χιλιάδες εργαζόμενες γυναίκες που έχουν εξασφαλίσει τις ελάχιστες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης ακολουθούν το δρόμο της σύνταξης, κάτω από την πίεση των νέων συνθηκών, προκειμένου να προστατέψουν τον εαυτό τους από την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και την εργασιακή εφεδρεία.

Οι προσλήψεις στο δημόσιο τομέα έχουν παγώσει, συμπεριλαμβανομένων των τομέων της υγείας και της εκπαίδευσης, στους οποίους κυριαρχούσαν οι γυναίκες. Αυτό σημαίνει αύξηση της ανεργίας αλλά και του αριθμού των γυναικών χωρίς επαρκή κοινωνική προστασία, όπως είναι οι παροχές μητρότητας.

Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η μείωση έως και κατάργηση σειράς επιδομάτων που προβλέπονταν από Συλλογικές Συμβάσεις, που κερδήθηκαν για να διευκολύνουν τη ζωή των γυναικών και της οικογένειας και το μεγάλωμα των παιδιών, αφαιρούν από τις γυναίκες ένα σημαντικό στήριγμα για την ισότητα. Ο άνισος καταμερισμός της εργασίας εντός του σπιτιού, η φροντίδα των νεαρότερων και των γηραιότερων μελών σε συνθήκες κατεδάφισης της δημόσια κοινωνικής πρόνοιας, αναμφισβήτητα βαραίνουν τις πλάτες των γυναικών, με συνέπειες τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική ζωή τους.

Πολλές είναι οι εργαζόμενες μητέρες που ζουν καθημερινά με το φόβο της απόλυσης, ενώ ζουν μόνες τους ή με συζύγους ή συντρόφους που κι αυτοί ή είναι άνεργοι ή αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να χάσουν τη δουλειά τους. Ο αγώνας τους για την επιβίωση είναι πολύπλευρος, καθημερινός και σκληρός και επηρεάζεται άμεσα από όλες τις θεωρούμενες «παράπλευρες» επιπτώσεις των μνημονιακών πολιτικών, όπως είναι οι παιδικοί σταθμοί που κλείνουν, τα σχολεία χωρίς τις αναγκαίες δομές στήριξης των παιδιών, η κατάργηση των επιδομάτων και γενικότερα η κατάρρευση κάθε είδους κοινωνικής συνδρομής. Δείγμα των καιρών είναι και το γεγονός ότι πολλές γυναίκες πλέον καθυστερούν ή αποφεύγουν τη μητρότητα για οικονομικούς λόγους.

Αλλά και ως εκπαιδευτικοί οι γυναίκες συχνά βιώνουν αρνητικές διακρίσεις στο χώρο εργασίας τους και αντιμετωπίζονται με στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Από την πλευρά μας, ως εκπαιδευτικοί, γνωρίζουμε ότι η ισότητα των φύλων είναι επίσης και ζήτημα παιδείας. Το δημόσιο σχολείο, που εμείς διεκδικούμε να καλύπτει επαρκώς τις μορφωτικές ανάγκες κάθε παιδιού, δεν μπορεί παρά να είναι ένα σχολείο που καλλιεργεί τις αρχές της ισότητας σε όλα τα επίπεδα, στη θεωρία και στην πράξη, στο επίπεδο των γνώσεων αλλά και της καθημερινής έμπρακτης συμπεριφοράς και στάσης ζωής.

Ο εκπαιδευτικός συνδικαλισμός είναι ένα ακόμη πεδίο στο οποίο η ισότιμη εκπροσώπηση και των δύο φύλων είναι αναγκαία.

Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος θεωρούμε ότι έχει μεγάλη σημασία:

  • να εξασφαλίζονται ίσες ευκαιρίες στην πρόσβαση των αγοριών και των κοριτσιών στην εκπαίδευση όλων των βαθμίδων·
  • να καταπολεμούνται ο ρατσισμός και οι διακρίσεις και να καλλιεργούνται οι αξίες της ισοτιμίας και της αλληλεγγύης των ανθρώπων ανεξάρτητα από φύλο, εθνικότητα, κοινωνική τάξη κ.τ.ό. ·
  • να προάγονται στο χώρο του σχολείου οι δημοκρατικές αντιλήψεις και πρακτικές, και να καταπολεμούνται ο ρατσισμός και ο φασισμός, που πλήττουν τα θεμέλια μιας δημοκρατικής κοινωνίας και αμφισβητούν ιδίως την ισότιμη θέση της γυναίκας·
  • να αποδομείται η προκατάληψη ότι το ένα φύλο είναι εγγενώς ανώτερο από το άλλο·
  • να διαπαιδαγωγείται κάθε παιδί να ξεκινήσει τη ζωή του ως ένα ανεξάρτητο άτομο και να εμπνέεται να συμμετέχει στους συλλογικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και τις διακρίσεις·
  • να ενισχυθούν τα προγράμματα εξάλειψης του αναλφαβητισμού για κορίτσια και γυναίκες·
  • να αντιμετωπίζονται με κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα η βία και η σεξουαλική παρενόχληση, που έχουν θύματά τους κυρίως τις γυναίκες·
  • να προωθηθεί ακόμα πιο αποφασιστικά με συγκεκριμένα μέτρα η ισότητα ευκαιριών για τις γυναίκες εκπαιδευτικούς σε ό,τι αφορά την επαγγελματική εξέλιξη και την ανάληψη θέσεων ευθύνης, τη συμμετοχή τους στο συνδικαλιστικό κίνημα και στα όργανά του.

Οι εργαζόμενες γυναίκες αμφισβητούν, διεκδικούν και αγωνίζονται.

Το μέτρο του πολιτισμού μας είναι η θέση των γυναικών!

Το μέτρο της αλληλεγγύης είναι ο κοινός δρόμος που πρέπει να βαδίσουμε πριν και μετά την 8η Μάρτη!

 

Αθήνα, 8 Μάρτη 2014

Το Δ.Σ. του ΚΕ.ΜΕ.ΤΕ.

Πηγή: ΟΛΜΕ

 

Share

Η εργασία των γυναικών σήμερα

της Μαρίας Καραμεσίνη*

Η ανάλυση της εργασίας των γυναικών στη σημερινή συγκυρία δεν μπορεί παρά να τοποθετηθεί στο πλαίσιο της ιστορικής κρίσης που βιώνει σήμερα η ελληνική κοινωνία, της σκληρής πολιτικής λιτότητας χωρίς τέλος και των σαρωτικών νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων του θεσμικού πλαισίου της αγοράς εργασίας, των απολύσεων που τώρα πια απειλούν το σκληρό πυρήνα των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα, του ακρωτηριασμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της πτώσης των μισθών, των μονομερών μεταβολών στο εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων από την πλευρά των εργοδοτών και της παραβίασης στην πράξη των εργασιακών τους δικαιωμάτων, της αύξησης του αριθμού των νοικοκυριών χωρίς κανένα εργαζόμενο και του πληθυσμού χωρίς πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, της δραματικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων και του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών τάξεων, της εξάπλωσης της φτώχειας και της περιστολής των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Σ’ αυτήν τη συγκυρία εκρηκτικής ανεργίας και συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, που δοκιμάζει την κοινωνική συνοχή  και παραπέμπει τα άτομα στην οικογένεια για οικονομική, συναισθηματική και ψυχολογική στήριξη,  συντελείται ταυτόχρονα, και πρέπει ως φεμινίστριες να το υπογραμμίζουμε, μία συντηρητικοποίηση και αναδίπλωση της κοινωνίας προς πιο παραδοσιακά πρότυπα για τους ρόλους των δύο φύλων και μια δυσανεξία απέναντι στις φεμινιστικές διεκδικήσεις. Συντηρητικοποίηση που δεν περιορίζεται στον σεξισμό της Χρυσής Αυγής και την  ιδεολογία νέο-συντηρητικών και πατριωτικών κομμάτων και φορέων, αλλά διαπερνά οριζόντια το κοινωνικό σώμα και έχει διαβρώσει ακόμα και την ριζοσπαστική αριστερά. Στην καλύτερη περίπτωση, οι «δυσανεκτικοί» θεωρούν την ισότητα των φύλων σχεδόν κατακτημένη και τις εμμένουσες ανισότητες φύλου πρόβλημα «πολυτελείας» μπροστά στην καταβαράθρωση της κοινωνίας και της χώρας και την ανάγκη για αρραγές μέτωπο κοινωνικών αγώνων.

Το παράδοξο είναι ότι αυτή η συντηρητικοποίηση λαμβάνει χώρα μία ιστορική στιγμή που οι γυναίκες καλούνται να διαδραματίσουν έναν κεντρικό ρόλο στην κοινωνική αναπαραγωγή όχι μόνο μέσω της απλήρωτης εργασίας αλλά και της οικονομικής τους συμβολής στο οικογενειακό εισόδημα. Με την τεράστια υποχώρηση της ανδρικής απασχόλησης (22% μείωση μεταξύ 2008 και 2013), την εκτίναξη της ανεργίας των νέων στα ύψη και την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους οι γυναίκες καλούνται όχι μόνο να φροντίσουν συντρόφους, παιδιά και ηλικιωμένους αλλά και να τους στηρίξουν οικονομικά με τη δουλειά, τη σύνταξη ή το επίδομά τους.  Όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, σε πείσμα της παρατεταμένης ανόδου του γυναικείου ποσοστού ανεργίας, οι γυναίκες 30 έως 50 ετών αύξησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό, την ίδια στιγμή που οι γυναίκες πάνω από τα 50 ωθούνταν στην πρόωρη συνταξιοδότηση και αποχώρηση από την αγορά εργασίας.

Αυτή η τεράστια κινητοποίηση των γυναικών προς αναζήτηση αμειβόμενης εργασίας – που δείχνει ότι οι γυναίκες αρνούνται να παίξουν ρόλο εφεδρικού στρατού εργασίας για το σύστημα – σημειώνεται τη στιγμή που η κρίση και οι ασκούμενες υφεσιακές πολιτικές έχουν επιφέρει δραματική συρρίκνωση της γυναικείας απασχόλησης (19% μείωση μεταξύ 2008 και 2013), αντιστρέφοντας πλήρως την ανοδική τάση των προηγούμενων δεκαετιών, και έχουν μειώσει το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών20-64 ετών κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες , επαναφέροντάς το στο επίπεδο του 1998. Οι γυναίκες δεν αποθαρρύνονται από τις απολύσεις, την μείωση των ευκαιριών απασχόλησης και την εκτίναξη  του γυναικείου ποσοστού ανεργίας (έφτασε  32% τον Νοέμβριο του 2013 από 12% τον Νοέμβριο του 2008). Διεκδικούν επίμονα το δικαίωμα στην αμειβόμενη εργασία.

Παράλληλα, οι γυναίκες που έχουν εργασία κινητοποιούνται δυναμικά για τη διατήρησή της. Οι καθαρίστριες του υπ. Οικονομικών δίνουν υποδειγματικό αγώνα και δεν διστάζουν να προκαλούν την τρόικα και την κυβέρνηση. Το ίδιο υποδειγματική ήταν η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων – στην πλειονότητά τους γυναίκες – ενάντια στη διαθεσιμότητα. Η διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών επαγγελματικών λυκείων είναι άλλο ένα παράδειγμα του πώς ο δημόσιος τομέας έχει πάψει πλέον να αποτελεί για τις γυναίκες εργοδότη που δημιουργεί θέσεις σταθερής απασχόλησης, με καλές συνθήκες εργασίας και δικαιώματα. Επίσης, η κατάργηση κυρίως «γυναικείων» ειδικοτήτων από τα επαγγελματικά λύκεια και η μεταφορά τους στα ΙΕΚ (όπου ισχύουν δίδακτρα) στερούν από κορίτσια των λαϊκών τάξεων το δικαίωμα στην δωρεάν παιδεία, που αποτέλεσε ιστορικά την απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική χειραφέτηση των γυναικών των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων μέσω της πρόσβασης στην απασχόληση.

Είναι λίγο-πολύ γνωστό ότι τα πρώτα χρόνια της κρίσης η μείωση των θέσεων εργασίας έπληξε περισσότερο τους άνδρες από τις γυναίκες. Αυτό που όμως πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι, από τα μέσα του 2010 και την υιοθέτηση του πρώτου μνημονίου μέχρι σήμερα, η γυναικεία απασχόληση μειώθηκε αναλογικά το ίδιο με την ανδρική απασχόληση. Συνεπώς, οι πολιτικές λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης πλήττουν το ίδιο άνδρες και γυναίκες, με τη διαφορά ότι οι γυναίκες στο σημείο αφετηρίας βρίσκονταν σε χειρότερη θέση από τους άνδρες στην αγορά εργασίας, όπως και σήμερα. Έτσι οι ανισότητες φύλου στην απασχόληση και την ανεργία παραμένουν. Μάλιστα, τον τελευταίο χρόνο, η ψαλίδα μεταξύ του ανδρικού και γυναικείου ποσοστού ανεργίας διευρύνθηκε. Επίσης ενώ τα ποσοστά ανεργίας στους νέους έχουν φτάσει σε ιλιγγιώδη επίπεδα, τα ποσοστά στα κορίτσια 15-24 και 25-29 ετών (63% και 47%) είναι πολύ υψηλότερα αυτών των αγοριών (53% και 41%).

Η υπονόμευση της μονιμότητας της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα και οι προσλήψεις με το σταγονόμετρο έχουν υπονομεύσει τις επαγγελματικές προοπτικές κυρίως των μορφωμένων γυναικών και των νέων κοριτσιών που μπαίνουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε επιστημονικούς κλάδους των οποίων οι απόφοιτοι έχουν ως κύρια επαγγελματική διέξοδο τον δημόσιο τομέα. Ωστόσο, ένα άλλο μεγάλο μέρος του γυναικείου πληθυσμού – το πιο ευάλωτο – απασχολείται στον ιδιωτικό τομέα στον οποίο οι αμοιβές και τα εργασιακά δικαιώματα αφενός έχουν περιοριστεί με μνημονιακούς νόμους αφετέρου καταστρατηγούνται στην πράξη. Σε αυτόν τον τομέα οι γυναίκες θίγονται από την περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων και τον περιορισμό της κάλυψης των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις εργασίας περισσότερο από τους άνδρες. Η ασυμμετρία οφείλεται αφενός στο ότι οι γυναίκες υπερ-αντιπροσωπεύονται στις ευέλικτες μορφές απασχόλησης και στους εργαζόμενους που αμείβονται με τις κατώτατες αποδοχές και είναι χαμηλόμισθοι, αφετέρου στο ότι αυτές είναι πιο υποχωρητικές από τους άνδρες στις ατομικές διαπραγματεύσεις μισθών και στους εκβιασμούς των εργοδοτών για επιβολή όρων και συνθηκών εργασίας που καταστρατηγούν δικαιώματα. Τέλος, η μητρότητα τις καθιστά περισσότερο ευάλωτες στις απόπειρες των εργοδοτών για περικοπές κόστους.

Τα στοιχεία του ΣΕΠΕ για γενικές παραβιάσεις δικαιωμάτων δεν αναλύονται κατά φύλο. Οι ετήσιες εκθέσεις πεπραγμένων του παρέχουν στοιχεία μόνο για εργατικές διαφορές που αφορούν την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών στην απασχόληση και την εργασία και τη νομοθεσία για τις γονικές άδειες. Αυτές οι διαφορές αυξήθηκαν από 11 το 2007 σε 79 το 2010, έπεσαν στις 38 το 2011 και ανέβηκαν στις 50 το 2012. Αυτές οι διαφορές, αποτέλεσμα καταγγελίας των εργαζομένων, αποτελούν πολύ μικρό μέρος των καταστρατηγήσεων δικαιωμάτων στην πράξη.

Η συντριπτική πλειονότητα των παραβιάσεων της νομοθεσίας αφορούν τη μητρότητα. Αφορούν τον απολύσεις εγκύων ή μητέρων κατά τη διάρκεια προστασίας της μητρότητας, τον εξαναγκασμό εγκύων σε παραίτηση, τη βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας σε προστατευόμενες μητέρες ή κατά την επάνοδο στην εργασία, τη μη χορήγηση της ειδικής παροχής προστασίας της μητρότητας κλπ.

Ο Συνήγορος του Πολίτη διερεύνησε τα τελευταία χρόνια ένα φαινόμενο που έχει πάρει διαστάσεις στην αγορά εργασίας: τη μονομερή επιβολή εκ περιτροπής και μερικής απασχόλησης σε εργαζόμενους με πλήρη απασχόληση. Ειδική έκθεση του Συνήγορου έχει εντοπίσει συχνά κρούσματα εφαρμογής της εκ περιτροπής απασχόλησης σε εργαζόμενες σε κατάσταση εγκυμοσύνης ή που είχαν μόλις επιστρέψει στην εργασία τους μετά την άδεια μητρότητας.

Συμπερασματικά, η οικονομική κρίση χρησιμοποιείται από τους εργοδότες ως μοχλός πίεσης σε ήδη εργαζόμενους ή σε όσους αναζητούν εργασία να αποδεχθούν δυσμενέστερους όρους απασχόλησης και εργασίας. Η αναζήτηση και η διατήρηση της θέσης εργασίας φέρνει τους εργαζόμενους και ιδιαίτερα τις γυναίκες σε εξαιρετικά αδύναμη θέση. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο στις εγκύους, αυτές που επιστρέφουν από άδεια μητρότητας και, γενικότερα, σε όσες γυναίκες έχουν τις λιγότερες ευκαιρίες και τη μεγαλύτερη ανάγκη για δουλειά: γυναίκες με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, πολλές οικογενειακές υποχρεώσεις, μετανάστριες που παλεύουν για να αποκτήσουν τα ένσημα για νόμιμη παραμονή κλπ.

Οι φεμινίστριες οφείλουμε να αναδεικνύουμε τόσο τις διαφορετικές συνθήκες που καθιστούν γυναίκες και άνδρες λιγότερο ή περισσότερο ευάλωτους στις ανατροπές που φέρνει η κρίση, αλλά και τις διαφορές  μεταξύ των γυναικών ως προς τους όρους εργασίας και διαβίωσης ανάλογα με την τάξη, τη φυλή και την εθνική προέλευση. Οφείλουμε επίσης να αναγνωρίσουμε ότι η κρίση αποτελεί κρίσιμη περίοδο αναδιαπραγμάτευσης των σχέσεων φύλου στην κοινωνία προς το καλύτερο ή το χειρότερο, υποχώρησης ή αναζωπύρωσης της ιδεολογίας της ισότητας. Αυτό είναι και το πεδίο παρέμβασης.

*Πανεπιστημιακός, Πάντειο. Το κείμενο βασίζεται σε εισήγηση στην εκδήλωση του Φύλου Συκής «Η εργασία των γυναικών στη σημερινή συγκυρία», που πραγματοποιήθηκε στις 4/3/2014

 

Share

Πώς και πότε βγαίνουν στη σύνταξη ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμποροι

επιμέλεια  Τζώρτζης Ρούσσος

Τρία είναι κυρίως τα όρια ηλικίας που δίνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης στους παλαιούς ασφαλισμένους (ασφάλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1992) του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ)… Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες και οι έμποροι μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με βάση την κείμενη νομοθεσία είτε στα 60 είτε στα 62 είτε τέλος στα 67. Σε ποιο ηλικιακό έτος ανοίγει η πόρτα της συνταξιοδότησης εξαρτάται από το πότε συμπληρώνονται τα έτη ασφάλισης του κάθε ασφαλισμένου.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση τις τελευταίες νομοθετικές διατάξεις από 1η Ιανουαρίου 2013 έχει καθοριστεί για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος ως γενικό όριο ηλικίας το 67ο έτος και ελάχιστος χρόνος ασφάλισης τα 15 έτη ασφάλισης. Επίσης από 1η Ιανουαρίου 2013 ως γενική προϋπόθεση συνταξιοδότησης καθορίζεται η συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης και του 62ου έτους της ηλικίας.

Όμως εξακολουθούν να υφίστανται παραθυράκια για όσους περιμένουν να συνταξιοδοτηθούν από τον ΟΑΕΕ που μπορεί να τους δώσει τη σύνταξη νωρίτερα.

Εξαιρέσεις

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι εξαιρούνται από τη αύξηση των ορίων ηλικίας ή/και του χρόνου ασφάλισης οι ασφαλισμένες που θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης ως μητέρες τέκνων ανικάνων για κάθε βιοποριστική εργασία, σύμφωνα με γενικές ή ειδικές διατάξεις, καθώς και οι χήροι πατέρες ανικάνων για κάθε βιοποριστική εργασία τέκνων.

Παράλληλα έχουν διασφαλιστεί τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα έως 31/12/2012, καθώς και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που έχουν κατοχυρωθεί ή κατοχυρώνονται –με ή χωρίς αναγνώριση πλασματικών χρόνων– προκειμένου για συνταξιοδότηση με προϋποθέσεις που ίσχυαν έως 31/12/2012. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι θεμελιωμένο δικαίωμα υφίσταται, όταν ο ασφαλισμένος συμπληρώνει τον ελάχιστο χρόνο ασφάλισης και το όριο ηλικίας (όπου αυτό προβλέπεται), που απαιτούνται για τη συνταξιοδότησή του. Το θεμελιωμένο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί οποτεδήποτε και ο ασφαλισμένος έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει εργαζόμενος. Σε αδρές γραμμές λοιπόν, ανάλογα µε τα έτη ασφάλισης που συμπληρώνουν οι ασφαλισμένοι µέχρι το 2010 και από 1η Ιανουαρίου 2011 και µετά, οι ηλικίες εξόδου είναι:

α) Το 60ό έτος µε 35 έτη ασφάλισης µέχρι το 2010.

β) Το 60ό έτος και µε συνολικό χρόνο 36 και 37 έτη ασφάλισης κατά την υποβολή του αιτήµατος για συνταξιοδότηση εφόσον η 35ετία συµπληρώνεται µέσα στο 2011 και το 2012, αντίστοιχα.

γ) Το 62ο έτος και µε συνολικό χρόνο ασφάλισης 40 έτη εφόσον η 35ετία συµπληρώνεται από 1η/1/2013 και εφεξής.

δ) Το 67ο έτος για όσους έχουν τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης και πάντως λιγότερα από 35 µετά το 2013.

Βέβαια άλλες είναι οι προϋποθέσεις συνταξιοδότησης για τις γυναίκες ασφαλισμένες στον ΟΑΕΕ όπου κλειδί θεωρείται η 25ετής ασφάλισης. Αναλυτικότερα η συνταξιοδότηση των παλαιών ασφαλισμένων στον ΟΑΕΕ (δηλαδή ασφάλιση μέχρι την 31η.12.1992) μπορεί να κατηγοριοποιηθεί ως εξής:

Α. Συνταξιοδότηση με 35ετία

Οι ασφαλισμένοι που συμπλήρωσαν 35 έτη ασφάλισης μέχρι 31/12/2012, διατηρούν το δικαίωμα να συνταξιοδοτηθούν με τη συμπλήρωση 35 ή 36 ή 37 ετών ασφάλισης κατά περίπτωση, και του 60ού έτους της ηλικίας. Αντίθετα όσοι ασφαλισμένοι συμπληρώνουν 35 έτη ασφάλισης από 1η/1/2013 και μετά, συνταξιοδοτούνται με τη συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης και ηλικία 62 ετών.

Β. Συνταξιοδότηση με 15ετία

Όσοι ασφαλισμένοι συμπλήρωσαν την 31η/12/2012 15 έτη ασφάλισης και το 65ο έτος της ηλικίας, έχουν θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα και μπορούν να συνταξιοδοτηθούν οποτεδήποτε. Οι ασφαλισμένοι που συμπληρώνουν 15 έτη ασφάλισης ή το 65ο έτος της ηλικίας από 1η/1/2013 και μετά, συνταξιοδοτούνται με τη συμπλήρωση 15 ετών ασφάλισης και του 67ου έτους της ηλικίας.

Γ. Συνταξιοδότηση γυναικών

Οι ειδικότερες προϋποθέσεις για τις γυναίκες (παλαιές ασφαλισμένες) του ΟΑΕΕ διαμορφώνονται ως εξής:

• Οι ασφαλισμένες που συμπλήρωσαν 25 έτη ασφάλισης μέχρι 31/12/2010, διατηρούν το δικαίωμα να συνταξιοδοτηθούν με τη συμπλήρωση του 60ού έτους της ηλικίας οποτεδήποτε.

• Αντίστοιχα, οι ασφαλισμένες που συμπληρώνουν 25 έτη ασφάλισης από 1η/1/2011 και εφεξής, και συγχρόνως συμπλήρωσαν ή συμπληρώνουν το 60ό έτος της ηλικίας μέχρι 31/12/2012, διατηρούν το δικαίωμα να συνταξιοδοτηθούν με τη συμπλήρωση του 61ου ή του 62ου έτους της ηλικίας, και μετά την 1η/1/2013.

• Τέλος, οι ασφαλισμένες που συμπληρώνουν 25 έτη ασφάλισης από 1η/1/2011 και εφεξής, και συμπληρώνουν το 60ό έτος της ηλικίας από 1η/1/2013 και μετά, συνταξιοδοτούνται με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας.

……………………………………….

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Παράδειγμα 1: (θεμελιωμένο δικαίωμα). Ασφαλισμένος του ΟΑΕΕ που μέχρι την 31η/12/2012 έχει πραγματοποιήσει 37 έτη ασφάλισης και ηλικία 60 ετών, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί οποτεδήποτε.

Παράδειγμα 2: (κατοχυρωμένο δικαίωμα). Ασφαλισμένος του ΟΑΕΕ που μέχρι την 31η/12/2012 είναι 60 ετών και συμπληρώνει 35 έτη ασφάλισης, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί το 2014 όταν συμπληρώσει τα 37 έτη ασφάλισης που χρειάζονταν το έτος 2012 με τον ν. 3863/2010.

Παράδειγμα 3: (κατοχυρωμένο δικαίωμα). Ασφαλισμένος του ΟΑΕΕ που μέχρι την 31η/12/2012 έχει πραγματοποιήσει 37 έτη ασφάλισης και είναι 58 ετών, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί όταν συμπληρώσει το 60ό έτος της ηλικίας του, δηλαδή το 2014, με τις προϋποθέσεις που ίσχυαν κατά το έτος 2012.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Τι πρέπει να γνωρίζετε για την άδεια μητρότητας

επιμέλεια Τζώρτζης Ρούσσος

Με τη μητρότητα θα ασχοληθεί σε αυτή τη σελιδα σήμερα ο «Εργασιακός Σύμβουλος» της «Εφ.Συν.». Θα πρέπει κατ’ αρχάς να ειπωθεί ότι το πλαίσιο προστασίας της μητρότητας σχηματοποιείται γύρω από τις έννοιες άδεια, απαγόρευση απόλυσης και μέτρα για την προστασία των εργαζόμενων γυναικών σε κατάσταση λοχείας και γαλουχίας. Σύμφωνα λοιπόν με τις έννοιες της εργατικής νομοθεσίας:

α. Εγκυος εργαζόμενη: Κάθε εργαζόμενη γυναίκα που βρίσκεται σε κατάσταση εγκυμοσύνης και έχει πληροφορήσει τον εργοδότη της για την κατάστασή της.

β. Λεχώνα εργαζόμενη: Κάθε εργαζόμενη γυναίκα που διανύει το στάδιο μετά τον τοκετό, για χρονικό διάστημα μέχρι δύο μηνών.

γ. Γαλουχούσα εργαζόμενη: Κάθε εργαζόμενη γυναίκα που γαλουχεί για χρονικό διάστημα μέχρι ένα έτος από τον τοκετό.

Σε σχέση με τις άδειες οι γυναίκες που απασχολούνται σε οποιονδήποτε εργοδότη με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, αορίστου ή ορισμένου χρόνου, δικαιούνται, ανεξάρτητα από εθνικότητα, ιδιότητα (υπάλληλος ή εργάτρια), τον χρόνο εργασίας στον εργοδότη τους, να λάβουν άδεια τοκετού και λοχείας, συνολικής διάρκειας 17 εβδομάδων, δηλαδή 119 ημέρες, προσκομίζοντας στον εργοδότη τους πιστοποιητικό γιατρού που να βεβαιώνει την πιθανή ημέρα του τοκετού. Απ’ αυτές οι 56 ημέρες θα χορηγούνται υποχρεωτικά πριν από την πιθανή ημερομηνία τοκετού και οι υπόλοιπες 63 μετά τον τοκετό.

Επίσης, η μητέρα που είναι ασφαλισμένη στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και εργάζεται με σχέση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου σε επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις μετά τη λήξη της άδειας λοχείας και της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, δικαιούται να λάβει ειδική άδεια προστασίας μητρότητας 6 μηνών.

Αν δεν κάνει χρήση της προβλεπόμενης από την ΕΓΣΣΕ ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, η μητέρα δικαιούται αμέσως μετά τη λήξη της άδειας λοχείας την ως άνω ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας, στη συνέχεια δε και μειωμένο ωράριο.

Κατά τη διάρκεια της ειδικής άδειας, ο ΟΑΕΔ υποχρεούται να καταβάλλει στην εργαζόμενη μητέρα μηνιαίως ποσό ίσο με τον κατώτερο μισθό, καθώς και αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας. Σε περίπτωση απασχόλησης μέχρι και 4 ώρες ημερησίως ή μέχρι 13 ημέρες τον μήνα κατά τη διάρκεια του εξαμήνου που προηγείται της άδειας κυοφορίας, το καταβαλλόμενο από τον ΟΑΕΔ ποσό ισούται με το μισό του καθοριζόμενου κατώτερου μισθού.

Θα πρέπει, τέλος, να σημειωθεί ότι οι μητέρες εργαζόμενες δικαιούνται, για χρονικό διάστημα τριάντα μηνών από τη λήξη της άδειας τοκετού (δηλαδή 9 εβδοµάδες µετά τον τοκετό), είτε να προσέρχονται αργότερα στην εργασία τους, είτε να αποχωρούν νωρίτερα κατά μία ώρα κάθε ημέρα. Την άδεια απουσίας για λόγους φροντίδας του παιδιού δικαιούται και ο πατέρας, εφόσον δεν κάνει χρήση αυτής η εργαζόμενη μητέρα, προσκομίζοντας στον εργοδότη του σχετική βεβαίωση του εργοδότη της μητέρας του παιδιού.

Το δικαίωμα καθυστερημένης προσέλευσης ή πρόωρης αποχώρησης της μητέρας και εναλλακτικά του πατέρα για τη φροντίδα του παιδιού έχουν και οι θετοί γονείς παιδιού ηλικίας ώς 6 ετών, υπό τους ίδιους ως άνω όρους των φυσικών γονέων και χρονική αφετηρία την υιοθεσία.

Εργαζόμενη

Μητέρα και αποδοχές

Δεν μπορεί να συνοδεύεται με μείωση αποδοχών η άσκηση των δικαιωμάτων της εγκύου. Σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία, η προσαρμογή των συνθηκών εργασίας ή και του χρόνου εργασίας, η μετακίνηση από νυκτερινή εργασία σε θέση εργασίας ημέρας και η αλλαγή θέσης εργασίας σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγονται απώλεια των πάσης φύσεως αποδοχών ή άλλων δικαιωμάτων που απορρέουν από τη σύμβαση ή από τη σχέση εργασίας. Στις περιπτώσεις απαλλαγής της εγκύου από την εργασία, ο φορέας ασθένειας καταβάλλει στην ασφαλισμένη «ειδικό επίδομα μητρότητας» για όλο το διάστημα της απουσίας της. Εάν από τη νομοθεσία που διέπει τον φορέα ασθένειας δεν προβλέπεται η χορήγηση επιδομάτων λόγω αποχής από την εργασία, «ειδικό επίδομα μητρότητας» καταβάλλει στην εργαζόμενη ο ίδιος ο εργοδότης.

Επίσης, η χορήγηση της άδειας μητρότητας δεν συνεπάγεται απώλεια των πάσης φύσεως δικαιωμάτων που απορρέουν από τη σύμβαση ή από τη σχέση εργασίας. Πάντως, το ειδικό επίδομα μητρότητας και το επίδομα μητρότητας εξασφαλίζουν στην εργαζόμενη αποδοχές τουλάχιστον ίσες με αυτές που θα ελάμβανε σε περίπτωση αποχής της από την εργασία λόγω αναρρωτικής αδείας.

Εργοδότης

Μειωμένο ωράριο αντί άδειας με αποδοχές

Θα πρέπει να συναινέσει ο εργοδότης προκειμένου χορηγηθεί στη μητέρα εργαζόμενη μειωμένο ωράριο αντί της ισόχρονης άδειας με αποδοχές. Σύμφωνα με τον νόμο, η εργαζόμενη δικαιούται με αίτησή της να ζητήσει το μειωμένο ωράριο εναλλακτικά ως συνεχόμενη ισόχρονη άδεια με αποδοχές, εντός της χρονικής περιόδου κατά την οποία δικαιούται μειωμένο ωράριο για τη φροντίδα του παιδιού.

Δηλαδή αντί για χρονικό διάστημα 30 μηνών (ή 130 εβδομάδων) να προσέρχεται ή να αποχωρεί 1 ώρα νωρίτερα από την εργασία της. Με αυτό το σύστημα η μητέρα που εργάζεται μπορεί να λείψει συνολικά για 650 ώρες αν εργάζεται 5 ημέρες την εβδομάδα. Αυτό στην πράξη σημαίνει απουσία για 81 πλήρεις ημέρες, αν αθροιστούν οι ώρες και διαιρεθούν σε 8ωρα.

Εναλλακτικά πάντως, και εφόσον συναινέσει ο εργοδότης, το ημερήσιο ωράριο της μητέρας μπορεί να ορίζεται μειωμένο κατά δύο ώρες ημερησίως για τους πρώτους 12 μήνες και κατά μία ώρα για 6 επιπλέον μήνες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα σχετικά δικαιώματα μπορεί να έχει και ο πατέρας εφόσον η μητέρα δεν θέλει να κάνει χρήση του δικαιώματός της.

Μισθοδοσία

Χρειάστηκε η συνδρομή του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους προκειμένου να αποδεχτεί η διοίκηση να πράξει αυτά που ορίζει ο νόμος. Ετσι, έπειτα από γνωμοδότηση του ΝΣΚ, η ειδική παροχή μητρότητας του άρθρου 142 του Ν.3655/2008, η οποία χορηγείται από τον ΟΑΕΔ σε εργαζόμενες μητέρες, ασφαλισμένες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά τη διάρκεια της εξάμηνης ειδικής άδειας προστασίας της μητρότητας, αποτελεί μεν εισόδημα εκ μισθωτών υπηρεσιών, αλλά απαλλάσσεται από κάθε φόρο. Η ομόφωνη αυτή απόφαση του ΝΣΚ στηρίχθηκε στη νομοθεσία που διέπει τον ΟΑΕΔ, η οποία ορίζει ρητά ότι απαλλάσσονται από κάθε φόρο ή τέλη χαρτοσήμου και γενικά από κρατήσεις για το Δημόσιο και για τρίτους οι κάθε φύσης παροχές του ΟΑΕΔ, οι αιτήσεις που υποβάλλονται για την απονομή των παροχών αυτών, καθώς και οι διοικητικές ή δικαστικές και εξώδικες πράξεις για την αναγνώριση ή πραγματοποίησή τους.

Νομολογία

Ακόμη και αν δεν υφίσταται γνώση για την εγκυμοσύνη της εργαζόμενης, απαγορεύεται ρητά στον εργοδότη να απολύσει τη σε κατάσταση εγκυμοσύνης εργαζόμενή του. Τα ελληνικά δικαστήρια δεν δέχονται ως δικαιολογία ότι δεν γνώριζε την εγκυμοσύνη και καταδικάζουν τον εργοδότη να απασχολεί την έγκυο που απέλυσε. Τα δικαστήρια στέκονται στο γράμμα του νόμου που απαγορεύει και θεωρεί απολύτως άκυρη την απόλυση εργαζόμενης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, εκτός αν υπάρχει σπουδαίος λόγος γι’ αυτό. Επίσης απαγορεύεται ρητά και είναι απολύτως άκυρη η απόλυση της εργαζοµένης για χρονικό διάστηµα ενός έτους από την ηµέρα του τοκετού ή για διάστηµα 15 µηνών για τις γυναίκες που κάνουν χρήση της ειδικής παροχής προστασίας µητρότητας του άρθρου 142 του Νόµου 3655/2008. Πάντως ο εργοδότης, για να απολύσει έγκυο, θα πρέπει να έχει και να αποδείξει ενώπιον των δικαστών ότι υπήρχε σπουδαίος λόγος (π.χ. διάλυση επιχείρησης, διάπραξη αξιόποινης πράξης κ.λπ.). Ως σπουδαίος λόγος δεν μπορεί όμως σε καμιά περίπτωση να θεωρηθεί η ενδεχόμενη μείωση της απόδοσης της εργασίας της εγκύου που οφείλεται στην εγκυμοσύνη. Σε περίπτωση καταγγελίας της σύμβασης εργασίας για σπουδαίο λόγο, ο εργοδότης οφείλει να αιτιολογήσει γραπτά και επαρκώς την καταγγελία και να προβεί σε σχετική κοινοποίηση προς τις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιθεώρησης Εργασίας.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Συγκλονιστική εξομολόγηση της Κ. Κούνεβα (βίντεο)

Συγκλονιστική η εξομολόγηση που έκανε μέσω Skype στο Μega, η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που τώρα μένει στο Παρίσι, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τις συνέπειες που τις προκάλεσαν οι επίδοξοι δολοφόνοι της.

Ολοι θυμόμαστε την επίθεση που είχε δεχτεί από δράστες, που μέχρι σήμερα παραμένουν άγνωστοι η αγωνίστρια, συνδικαλίστρια που ήταν καρφί στα μάτια των εργοδοτών για τη μαχητική της δράση.

Πληρωμένοι δολοφόνοι της είχαν ρίξει βιτριόλι στο πρόσωπο ενώ την είχαν υποχρεώσει να το καταπιεί με αποτέλεσμα να καταστραφεί ο οισοφάγος της και να χάσει το μεγαλύτερο μέρος των φωνητικών της χορδών. Από τότε η Κ. Κούνεβα δίνει έναν τιτάνιο αγώνα να σταθεί στα πόδια της.

Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει μας τα περιγράφει η ίδια αλλά το πιο συγκλονιστικό απ’ όλα είναι η ταξική της προσήλωση που την εκφράζει με πηγαίο λαϊκό λόγο.

Πηγή: left.gr

YouTube Preview Image

 

Διαβάστε ακόμα

Δικαιώθηκε η Κωνσταντίνα Κούνεβα για την επίθεση με βιτριόλι

Ένοχη η ΟΙΚΟΜΕΤ για το δολοφονικό βιτριόλι στην Κ. Κούνεβα

Υπόθεση Κούνεβα: Τέσσερα χρόνια, κανένας ένοχος

Αρχίζει η δίκη για την υπόθεση της Κούνεβα

 

 

 

Share

Συγκρότηση γραμματείας ισότητας των φύλων από το σύλλογο εργαζομένων στην εθνοdata

Συναδέλφισσες,

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στην Εθνοdata επιθυμώντας να δείξει έμπρακτα την ευαισθητοποίησή του σε θέματα ισότητας των φύλων προχωράει στην ίδρυση Γραμματείας Ισότητας. Σκοποί της Γραμματείας είναι:

  • Η προάσπιση της ισότητας των φύλων στα πλαίσια του Συλλόγου και σε συνδυασμό με την συνδικαλιστική δράση και την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων.
  • Η δια βίου μάθηση και εκπαίδευση των συναδελφισσών και των συναδέλφων με την πραγματοποίηση σεμιναρίων από ειδικές επιστημόνισσες και επιστήμονες σε θέματα ισότητας, κοινωνιολογίας του φύλου και σε θέματα που αφορούν και απασχολούν το γυναικείο φύλο.
  • Η συμμετοχή σε ειδικά προγράμματα και σεμινάρια που πραγματοποιούνται από τις Γραμματείες Ισότητας της ΓΣΕΕ και της ΟΤΟΕ.
  • Η συνεργασία με φορείς και συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται στην υπεράσπιση της ισότητας των φύλων και γενικότερα στην υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και της διαφορετικότητας
  • Η διοργάνωση πολιτιστικών δραστηριοτήτων με σκοπό την προώθηση του πολιτισμού με την επιλογή ποιοτικών δραστηριοτήτων οι οποίες θα διοργανώνονται σε συλλογικό επίπεδο.
  • Η ενδυνάμωση των δεσμών μεταξύ των συναδελφισσών και η δημιουργία δεσμών αλληλεγγύης και συμπαράστασης
  • Η ενθάρρυνση για την συμμετοχή όλο και περισσότερων γυναικών στον κοινωνικό χώρο σε όποιο τομέα θεωρεί η καθεμία ότι την ευχαριστεί και μπορεί να προσφέρει περισσότερο στον εαυτό της και στο κοινωνικό σύνολο.

Μέλη της Γραμματείας μπορούν να γίνουν όλες οι συναδέλφισσες μέλη του Σωματείου και οι συνάδελφοι που σέβονται τους σκοπούς της Γραμματείας και επιθυμούν να συμβάλουν έμπρακτα στην προώθηση της ισότητας των φύλων, στο πλαίσιο του αλληλοσεβασμού της κατανόησης και της ανάγκης για επιμόρφωση σε θέματα που αφορούν την ισότητα των φύλων.

Η λειτουργία της Γραμματείας θα γίνεται με συνάντηση των μελών της κάθε δύο βδομάδες και θα βασίζεται σε δημοκρατικές διαδικασίες. Όλες και όλοι θα μπορούμε να συζητάμε , να προτείνουμε και να συμφωνούμε για τα θέματα που θα θέλαμε να αποτελέσουν αντικείμενο δραστηριοποίησης. Ο τρόπος λειτουργίας θα καθοριστεί με απόφαση της πρώτης συνάντησης στα πλαίσια της Γραμματείας.

Υπεύθυνη συγκρότησης και οργάνωσης εκ μέρους του Συλλόγου είναι η Γενική Γραμματέας του Συλλόγου Εύη Βρέττα.

Περιμένουμε με χαρά και όρεξη για δημιουργική δουλειά τις αιτήσεις ένταξης σας στην Γραμματεία μας στο vretta.evdoxia@nbg.gr .

Για οποιαδήποτε πληροφορία επικοινωνήστε με τη κα Βρέττα στο 17951 (3347951).

Η Γραμματεία Ισότητας του Συλλόγου Εργαζομένων στην Εθνοdata

 

Share
Page 1 of 3123