Subscribe via RSS Feed

Category: Κοινωνικά Κινήματα

Ανασφάλιστοι και ανασφάλιστες υγείας: απολογισμός από τη σύσκεψη 15-1-2013

Με προσέλευση πολλών ατόμων και εκπροσώπων συλλογικοτήτων πραγματοποιήθηκε η πρώτη ευρεία σύσκεψη για τη συγκρότηση καμπάνιας που θα απαιτήσει δημόσια και δωρεάν υγεία για όλους και όλες, ντόπιους και μετανάστες.

Ήρθαν εκπρόσωποι ή μέλη από το ΤΣΜΕΔΕ, το ΚΕΦΙ (εθελοντές/εθελόντριες για τον καρκίνο), το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, το Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ, την οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ για την ισοτιμία των δύο φύλων, εκπρόσωπος της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών, της μεταναστευτικής οργάνωσης Ασάντε, της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, των Γιατρών του Κόσμου, της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό», των Οικολόγων Πράσινων, της κίνησης αλληλεγγύης «Μυρμήγκι», του Δικτύου Επισφαλώς Εργαζομένων και Ανέργων, της ΔΙΟΤΙΜΑ, του Φαρμακείου Αλληλεγγυης Πατησίων, της ACT UP Δράσε Ελλάς (ασχολείται με φορείς του AIDS, χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών και την αντιμετώπιση του τράφικινγκ), της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, μέλη του Τμήματος Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ και μεταξύ αυτών οι γιατροί βουλευτές Κώστας Ζαχαριάς και Αφροδίτη Σταμπουλή, καθώς και μέλος του αλληλέγγυου ιατρείου Δήμου Ελληνικού.

Στις πλούσιες παρεμβάσεις που ακολούθησαν, τέθηκαν τα ζητήματα της έλλειψης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, τα οποία συνδέονται με την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας και την αδυναμία πρόσβασης χιλιάδων ανθρώπων στο σύστημα υγείας:

 

► Στο ΤΣΜΕΔΕ περισσότεροι από 40% των μηχανικών είναι αυτή τη στιγμή ανασφάλιστοι, ενώ αγωνιστικές δυνάμεις έχουν αναλάβει ήδη δράσεις για το θέμα.

► Γιατρίνες από δημόσια μαιευτήρια παρουσίασαν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και τον αγώνα που δίνουν για την νοσηλεία των ανασφάλιστων Ελληνίδων και μεταναστριών, τονίζοντας ιδίως τον άδικο τελευταίο νόμο που επιβάλλει διπλά νοσήλεια για τις μετανάστριες και γενικότερα όσους θεωρούνται «μη μόνιμα διαμένοντες» στην Ελλάδα, καθώς και τις μεγάλες ελλείψεις των νοσοκομείων σε υλικά.

► Μέλη του Τμήματος Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ τόνισαν το ενδιαφέρον τους για έναν κινηματικό συντονισμό πάνω στο θέμα, ενώ ο βουλευτής Κ. Ζαχαριάς ανέφερε ότι ετοιμάζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ σχετική ερώτηση στη Βουλή. (Ήδη, ερώτηση για το θέμα των διπλών νοσηλίων των μεταναστών έχει κατατεθεί και από τη βουλευτίνα Μαρία Μπόλαρη).

► Από το ΚΕΦΙ επισημάνθηκαν οι πολύ μεγάλες δυσκολίες και ο αγώνας των εθελοντριών και εθελοντών προκειμένου να προμηθεύσουν φάρμακα στους καρκινοπαθείς για τις θεραπείες τους, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους.  Από την ACT UP τονίστηκε η μείωση των κονδυλίων για τους φορείς και νοσούντες του HIV-AIDS.

► Εθελοντής από τους Γιατρούς του Κόσμου Περάματος ανέφερε ότι εξυπηρετούν στην περιοχή 3.500 άτομα, από τα οποία το 92% είναι ντόπιοι.

► Από την καμπάνια «Απελάστε το Ρατσισμό»,  ο Θανάσης Κούρκουλας ανέφερε τη μεγάλη σημασία του κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών για το βασικό δικαίωμα της υγείας, ενώ στηλίτευσε τον καινούριο νόμο για τα διπλά νοσήλια.

► Από τους Οικολόγους Πράσινους δήλωσαν ότι αξιολογούν το πρόβλημα της υγείας ως ένα από τα σοβαρότερα και δήλωσαν τη διάθεσή τους να μετέχουν σε κοινές και συντονισμένες δραστηριότητες για την ανάδειξη και επίλυσή του.

► Μέλος του Δικτύου Επισφαλώς Εργαζομένων και Ανέργων αναφέρθηκε στην ανάγκη συγκρότησης και συντονισμού ενός μαζικού κινήματος για την υγεία.

► Από το άρτι δημιουργηθέν Φαρμακείο Αλληλεγγύης των Πατησίων τονίστηκε ο μεγάλος αγώνας για το στήσιμο και τον εφοδιασμό του, αλλά η μικρή –προς το παρόν- προσέλευση ανθρώπων που το χρειάζονται.

► Από εκπρόσωπο της ομάδας Γυναίκες ενάντια στο Χρέος και τα Μέτρα Λιτότητας αναφέρθηκε το κίνημα «αντιρρησιών συνείδησης» της Ισπανίας, όπου υγειονομικό προσωπικό αγωνίζεται για δωρεάν υγεία.

► Από τους αλληλέγγυους δικηγόρους αναφέρθηκε ότι η Κοινή Υπουργική Απόφαση που επιβάλλει διπλά νοσήλια στους «μη μόνιμα διαμένοντες στην Ελλάδα» θα προσβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ως εισάγουσα διακρίσεις. Την προσφυγή αποφάσισε να πραγματοποιήσει το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, με την συνυπογραφή και άλλων οργανώσεων με νομικό πρόσωπο.

 

Από πολλούς και πολλές επισημάνθηκε η μικρή μέχρι τώρα προσέλευση των ανασφάλιστων σε ιατρικές ή φαρμακευτικές δομές αλληλεγγύης, είτε λόγω άγνοιας για την ύπαρξή τους, είτε γιατί ντρέπονται να εκθέσουν τις δυσκολίες της ζωής τους, έχοντας περιέλθει σε κατάσταση εσωστρέφειας και κατάθλιψης. Λόγω ακριβώς αυτού του γεγονότος, από κάποιους συμμετέχοντες επισημάνθηκε η ανάγκη αναζήτησης των ανθρώπων που στερούνται ασφάλισης υγείας και η κινητοποίησή τους, παράλληλα με την κινητοποίηση των «προνομιούχων» που διατηρούν ακόμη την (έστω και προβληματική) ασφάλισή τους.

Ακόμα, στηλιτεύθηκε, ότι επιβλήθηκε εισιτήριο για τη εισαγωγή των ασθενών στα νοσοκομεία, δυσχεραίνοντας τη νοσηλεία ακόμη και των μέχρι στιγμής «ασφαλισμένων». Ωστόσο, το πρόβλημα των στερούμενων ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζει και θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη οξύτητα στο μέλλον η κοινωνία.

Κοινή πεποίθηση των παρευρισκόμενων ήταν ότι η ανθρωπιστική κρίση που διαμορφώνεται στον τομέα της Υγείας πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη συγκρότηση ενός πλουραλιστικού οργανωμένου διεκδικητικού κινήματος, το οποίο θα αναλάβει δράσεις σε πολλά επίπεδα.

Τέλος, συμφωνήσαμε ότι συγκροτούμε προσωρινή συντονιστική επιτροπή, η οποία θα είναι ανοιχτή σε συμμετοχές και θα πραγματοποιήσει την πρώτη συνεδρίασή της την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου, 5 μ.μ. Τσαμαδού 15, Εξάρχεια.

Για ενημέρωση και αποφάσεις θα υπάρξει λίστα με τους αρχικά συμμετέχοντες, και θα διευρυνθεί σύντομα.

 

Για την προσωρινή συντονιστική επιτροπή

Σίσσυ Βωβού svovou@otenet.gr

Μάνια Μπαρσέφσκι maniabars@yahoo.gr

 

Share

Σημαντική η παρουσία γυναικών στη διαδήλωση: 19 Γενάρη Αθήνα Πόλη Αντιφασιστική

της Βέρας Σιατερλή

To Σάββατο 19 Γενάρη εργαζόμενοι-ες νεολαία, εκατοντάδες άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών, συνδικαλιστές-τριες, αγωνιστές-τριες της αριστεράς και των κινημάτων, Δημοτικά Συμβούλια, συνδικάτα, αντιφασίστες και αντιφασίστριες σε όλη την Ελλάδα και σε άλλες χώρες διαμαρτυρήθηκαν στην Αθήνα, στην αντιφασιστική κινητοποίηση.

Συγκλονιστική ήταν η σεμνή τελετή-προσευχή που οργάνωσε η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος στη Πλατεία Κοτζιά νωρίτερα, με μεταφορά του φερέτρου του δολοφονημένου στα Πετράλωνα από νεοναζί εικοσιεξάχρονου εργαζόμενου στις Λαϊκές Αγορές Σεχζάτ Λουκμάν. Ακολούθησε μαζική συμμετοχή τους με τα παιδιά τους.

Η πορεία ξεκίνησε από την Ομόνοια μετά τις ομιλίες με μια μαχητική διαδήλωση πίσω από το πολύχρωμο πανό «Αθήνα, πόλη αντιφασιστική» που κάλυπτε όλη τη Σταδίου. Διαδηλωτές-τριες είχαν φτάσει από την Αλεξανδρούπολη, τη Θεσσαλονίκη, τα Γιάννενα τη Πάτρα, το Ναύπλιο κα. Μετανάστες-τριες από την Αφρική και την Ασία και την Μ.Ανατολή, βρίσκονταν σε όλη τη διάταξη της πορείας, ανάμεσα τους και πολλά παιδιά. Συνδικάτα εκπαιδευτικών, νοσοκομειακών, η Ιντρακόμ, η ΠΟΘΑ και πολλά άλλα κατέβηκαν στη διαδήλωση. Οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων έδωσαν επίσης το παρών. Συμμετείχαν τοπικές αντιφασιστικές επιτροπές και λαϊκές συνελεύσεις, δημοτικές κινήσεις, οργανώσεις της Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΕΚ, το ΝΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, οι Οικολόγοι Πράσινοι, οι Αγωνιστικές Κινήσεις, το ΕΕΚ, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα.

Στη συναυλία, δεκαοκτώ καλλιτέχνες και συγκροτήματα ενώθηκαν με ομιλητές για να διατρανώσουν ότι δεν περνάει ο φασισμός και η δολοφονική τρομοκρατία των νεοναζί. Έγινε ένα λεπτό σιγής με χιλιάδες διαδηλωτές να υψώνουν τις γροθιές τους για τον Σαχζλάτ Λουκμάν και μετά την ομιλία του Τζαβέντ Ασλάμ οι Πακιστανοί μετανάστες μετέβησαν στο Περιστέρι στο σπίτι των συγγενών του. Την εκδήλωσε άνοιξε ο Κώστας Αρβανίτης, δημοσιογράφος, και ακολούθησαν ομιλίες για την ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών με τα ίδια πάνω στη σκηνή.

Το κάλεσμα μετατράπηκε σε διεθνή κινητοποίηση σε πάνω από 30 πόλεις σε όλον το Πλανήτη, ανάμεσα τους το Λονδίνο, το Εδιμβούργο, οι Βρυξέλλες, η Βιέννη, το Σίδνεϋ και η Καμπέρα στην Αυστραλία, το Τορόντο, η Ν.Υόρκη, το Σικάγο, το Τάμπερε στην Φινλανδία και αλλού. Παντού ήταν εμφανής η μεγάλη συμμετοχή των γυναικών.

τέλος, στη Νέα Υόρκη

Share

Η μόνη ελπίδα: Γυναίκες, να αντισταθούμε όλες μαζί, πέρα από τα εθνικά μας σύνορα.

Το χρέος και τα μέτρα λιτότητας δεν είναι καθόλου ουδέτερα από πλευράς φύλου. Παντού στην Ευρώπη οι γυναίκες πληρώνουν το πιο υψηλό τίμημα για τις πολιτικές που επιβάλλονται στο όνομά του χρέους,  παντού πλήττονται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα, σε όλες τις πλευρές της ζωής τους. Στη διάρκεια δύο εβδομάδων, φεμινίστριες της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Αγγλίας και της Ουγγαρίας γύρισαν όλη τη Γαλλία και μίλησαν σε μια ντουζίνα συγκεντρώσεις  με θέμα ” Κοινωνικό κραχ, άνομο δημόσιο χρέος, λιτότητα και φεμινισμός”. Ο επόμενος σταθμός της φεμινιστικής περιοδείας θα είναι η Ισπανία. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισήγηση της Σόνιας Μητραλιά σε αυτή την περιοδεία.

της Σόνιας Μητραλιά

Στην Ελλάδα, εμείς οι γυναίκες υφιστάμεθα μία πρωτοφανή ιστορική οπισθοχώρηση των δικαιωμάτων μας και της καθημερινής μας ζωής.

Και ιδού σε τι συνοψίζεται η  καθημερινή ζωή στην Ελλάδα στην εποχή της Τρόικας: ακραία ανασφάλεια και  φτώχεια, καταπίεση και  εξαρτήσεις, βία, αποκλεισμό από την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και… απελπισία!

Απελπισία, επειδή η Τρόικα και οι ντόπιοι  υπάλληλοί της  επιμένουν, σαδιστικά ξανά και ξανά σε αυτή την καταστροφική  και στείρα πολιτική , που έχει ήδη καταστρέψει το κράτος πρόνοιας σε λιγότερο από τρία χρόνια, που τίναξε στον αέρα την οικονομία, που προκάλεσε την ύφεση, και έχει εκτοξεύσει την ανεργία στα ύψη…

Οι δείκτες του χρέους είναι αμείλικτοι. Τα 299 δισεκατομμύρια δολάρια του δημόσιου χρέους  το 2009, πριν τη συμφωνία με την Τρόικα, δηλαδή το 129,3% του ΑΕΠ, ξεπέρασε τα 368 δισεκατομμύρια το 2011(169% του ΑΕΠ), όπως δείχνουν τα  επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης, και σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις θα υπερβεί το 200% του ΑΕΠ, το 2020…

Πώς να μην απελπιζόμαστε λοιπόν, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες, υφίστανται τις καταστροφικές συνέπειες αυτών των πολιτικών, που όχι μόνο δε λύνουν το πρόβλημα του χρέους, αλλά μας βυθίζουν όλο και περισσότερο στην ανθρωπιστική κρίση και στο χάος, και όλα αυτά…για το τίποτα!

Η ζωή των γυναικών σε αυτή την Ελλάδα που κυβερνιέται από τη Τρόικα

Πρώτα απ όλα, τινάχτηκε στον αέρα το δικαίωμα στην εργασία. Με αφορμή το χρέος, αναστράφηκε η ιστορική τάση συνεχούς βελτίωσης της θέσης της γυναίκας στην αγορά εργασίας από τη δεκαετία του 1980 και μετά. Εφεξής, λοιπόν, έχουμε όχι μια προσωρινή αλλά μια ιστορικών διαστάσεων οπισθοδρόμηση: Πριν την κρίση, η ανεργία στις γυναίκες έφτανε στο 12%, ενώ σήμερα φθάνει αισίως το 29-30 %. Και στις νέες γυναίκες ηλικίας 15-24 ετών φτάνει  το 61%… μία πραγματική καταστροφή για αυτές, που συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν πια μέλλον! Σήμερα, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι άνεργοι (κυρίως γυναίκες) απ’ ότι εργαζόμενοι. Και το ένα τρίτο των εργαζομένων δεν πληρώνονται. Συχνά, οι πωλήτριες σε σούπερ μάρκετ πληρώνονται σε είδος.

Όσο για το δικαίωμα στην ελεύθερη μητρότητα ή στην ελεύθερη επιλογή να αποφασίζουμε εάν θέλουμε να αποκτήσουμε παιδιά, είναι κενό γράμμα. Τι ειρωνεία της ιστορίας! Σαράντα χρόνια πίσω, αγωνιζόμασταν κατά της καταναγκαστικής μητρότητας, ενώ σήμερα μας αρνούνται το δικαίωμα να αποκτήσουμε παιδί…

Η φτώχεια, η δυστυχία, η ανασφάλεια έχουν ήδη μειώσει τις γεννήσεις κατά 15%. Τρία εκατομμύρια ανασφάλιστοι Έλληνες είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη, η οποία έχει εμπορευματοποιηθεί και ιδιωτικοποιηθεί.

Ένα απλό παράδειγμα:  Εδώ και καιρό, ο τοκετός δεν είναι πια δωρεάν, και κοστίζει ακριβά, πολύ ακριβά: 800 ευρώ o  φυσικός τοκετός, και  1600 η καισαρική.

Να τι λέει μία πρόσφατη ανακοίνωση του  -μάλλον συντηρητικού- Ιατρικού Συλλόγου Ελλάδος: «Είναι ένα καθημερινό δράμα που έγκυες γυναίκες έρχονται να γεννήσουν με καισαρική, αλλά δεν το μπορούν επειδή δεν έχουν να πληρώσουν». «Αυτές οι γυναίκες πρέπει τότε να γεννήσουν στο δρόμο, με κίνδυνο να πεθάνουν ή να δώσουν ζωή σε ένα παιδί που θα είναι ανάπηρο εφόρου ζωής».

Επιπλέον, ακόμη και αυτές που μπορούν να πληρώσουν, «γεννούν σε μερικά νοσοκομεία χωρίς την παρουσία γυναικολόγου, καθώς υπάρχει έλλειψη προσωπικού, λόγω των περικοπών»!

Η ληστεία του αιώνα!

Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Ολάκερο το ελληνικό Κράτος Προνοίας έχει καταστραφεί. Το αποτέλεσμα είναι ότι όλες οι δημόσιες υπηρεσίες που επωμιζόταν προηγουμένως το Κράτος, από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς μέχρι τα γηροκομεία ή ακόμη και αυτή η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη να τις φορτώνονται τώρα… οι γυναίκες στην οικογένεια! Κι όλα αυτά, χωρίς αμοιβή, χωρίς καν να τους αναγνωρίζεται αυτή η απλήρωτη εργασία. Μια εργασία πραγματικά αστρονομικής αξίας, σε κάτι που θα μπορούσαμε δίκαια να  αποκαλέσουμε… μεγαλύτερη ληστεία του αιώνα!

Τα τεράστια ποσά που εξοικονομούνται από αυτή την τυπικά νεοφιλελεύθερη επιχείρηση, πηγαίνουν απευθείας στην αποπληρωμή του χρέους. Γιατί; Επειδή, σύμφωνα με το νεοφιλελεύθερο δόγμα, πρέπει να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στην ικανοποίηση των πιστωτών και των τραπεζιτών, και όχι  στις στοιχειώδεις ανάγκες των πολιτών.

Έχετε ακούσει ποτέ να μιλούν για όλα αυτά; Όχι, κανείς δεν κάνει τον κόπο ούτε καν να αναφέρει αυτήν την κολοσσιαία ληστεία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ.

Λοιπόν, είναι γεγονός πως μόνο τα πρώτα και κύρια θύματα αυτής της επιχείρησης, δηλαδή εμείς οι γυναίκες, μπορούμε να μιλήσουμε, να καταγγείλουμε, και κυρίως να κινητοποιηθούμε και να αγωνιστούμε ενάντια σε αυτήν τη ληστεία. Κι αυτό γιατί δεν πρόκειται απλά και μόνο για την όλο και πιο απλήρωτη εργασία, αλλά επίσης και κυρίως για τη  γενική επίθεση κατά των δικαιωμάτων που έχουμε κατακτήσει με τους αγώνες μας σε αυτά τα τελευταία 40 χρόνια.

Όμως, υπάρχει κάτι παραπάνω. Μία τέτοια ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών χάρη στην απλήρωτη εργασία των γυναικών, πρέπει να δικαιολογηθεί ιδεολογικά προκειμένου να γίνει αποδεκτή. Να λοιπόν γιατί οι γυναίκες παρουσιάζονται ως «φύσει» αφιερωμένες στις οικογένειές τους, στους συζύγους τους, στα παιδιά τους και στα οικιακά.

Γιατί; Επειδή, λένε, αυτή είναι η «αποστολή» τους, η «αποστολή» των γυναικών,  να είναι οι υπηρέτριες των άλλων και στη περίπτωσή μας, να είναι το υποκατάστατο ενός Κράτους Προνοίας που έχει πια διαλυθεί.

Γνωρίζετε πολύ καλά το όνομα αυτού του ιδεολογικού περιτυλίγματος, αυτού του πολιτικού άλλοθι: Το όνομά του είναι πατριαρχία, και μάλιστα, το χειρότερο είδος της παλιάς καλής πατριαρχίας, που, στις μέρες μας, πάει χέρι-χέρι με την πιο πρόσφατη και συγχρόνως, την πιο βάρβαρη έκφραση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού…

Αυτό το πάντρεμα καπιταλισμού και πατριαρχίας μεταφράζεται σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Στο  ότι έχουμε μία μόνο επιλογή: να υπηρετούμε! Να υπηρετούμε , να φροντίζουμε και να αναθρέφουμε, να θρέφουμε και να καθαρίζουμε τα βλαστάρια μας, τους ηλικιωμένους μας, τους γιους μας, τους αδελφούς και τους συζύγους μας, που είναι άνεργοι, όλους εκείνους που δεν μπορούν πια να έχουν το δικό τους διαμέρισμα και αναγκάζονται να στοιβάζονται στο ίδιο σπίτι.

Μήπως, όμως έχουμε να κάνουμε, απλώς, με μία επιστροφή στις εστίες; Με μία επιστροφή στην δεκαετία του ΄50, πριν από τις φεμινιστικές κατακτήσεις, σε ένα οικογενειακό μοντέλο βασισμένο στο ζευγάρι, με τον άνδρα να δουλεύει στο εργοστάσιο και την γυναίκα στο σπίτι; Δεν αποκλείεται η κοινωνική κατάρρευση, μια κοινωνία ανέργων, χωρίς κοινωνικό κράτος, χωρίς κοινωνία πολιτών, να γεννήσουν μία οικογένεια που τείνει να πισωγυρίσει σε μία πιο αρχαϊκή μορφή κοινοτικής ζωής, προς ένα είδος φάρας ή φυλής όπου δεν θα υπάρχουν πια καθόλου ατομικά δικαιώματα για μας.


Γιατί χαραμίζεται μια ολάκερη κοινωνία;

Γιατί όλα αυτά; Επειδή αυτά τα χρήματα πρέπει να πάνε κατά προτεραιότητα και αυτόματα στην αποπληρωμή των δανειστών τους!

Κι έπειτα, θα μας ρωτήσετε, μα γιατί όλα αυτά; Ποια λογική διέπει αυτές τις πολιτικές που σπέρνουν την δυστυχία και καταστρέφουν μία ολάκερη κοινωνία; Γιατί αυτό το κοινωνικό χαράμισμα;

Η απάντησή μας είναι κατηγορηματική: επειδή δεν πρέπει να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα οι ανάγκες των πολιτών, αλλά εκείνες των πιστωτών και των τραπεζιτών!

Ναι, ήταν τον Φλεβάρη του 2012 που  το Eurogroup, δηλαδή αυτοί που κυβερνούν σήμερα την Ευρώπη, επέβαλλε στην Ελλάδα, όχι μόνο να εγγράψει στο Σύνταγμα της την απόλυτη προτεραιότητα των πιστωτών αλλά και το τερατώδες μέτρο να ανοίξει ένα κλειστό τραπεζικό λογαριασμό στο Λουξεμβούργο, στον οποίο θα κατατίθεται η  λεγόμενη «βοήθεια» της Ευρώπης στην Ελλάδα … που η Ελλάδα δεν θα μπορεί  καν να αγγίξει.

Αυτό συνιστά μία πραγματική αντεπανάσταση παγκόσμιας εμβέλειας. Γιατί; Επειδή  μέχρι αυτό τον μοιραίο Φλεβάρη του 2012, το Διεθνές Δίκαιο είχε για θεμέλιο μια απαραβίαστη αρχή, την αρχή της «Κατάστασης Ανάγκης», που επιβάλλει στις κυβερνήσεις όλου του κόσμου να δίνουν προτεραιότητα στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών των πολιτών τους, δηλαδή στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια κλπ. Αυτό, λοιπόν, που επιβάλει το Eurogroup στην Ελλάδα, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αλλά όλο το κόσμο!

Γιατί; Επειδή συνιστά ένα προηγούμενο, που αποσκοπεί να καταστρέψει την αρχή της Κατάστασης Ανάγκης, και να την αντικαταστήσει με αυτήν της προτεραιότητας των δανειστών.

Είναι σαν να  μας λένε κυνικά, «μπορείτε να πεθάνετε, εμείς δεν δίνουμε δεκάρα, γιατί το μόνο πράγμα που μας ενδιαφέρει είναι να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα των πιστωτών και τίποτα άλλο.

Και το μέλλον της δημοκρατίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη;

Ωστόσο, αυτές οι πολιτικές η πολιτική δεν έχουν για μοναδικό αποτέλεσμα την τερατώδη φτωχοποίηση των Ελλήνων. Στην πραγματικότητα, αυτές οι πολιτικές δολοφονούν το μέλλον της δημοκρατίας στην  Ελλάδα και στην Ευρώπη. Γεννούν ένα κόσμο τυφλής βίας, έναν κόσμο χωρίς κανόνες, μια ζούγκλα, όπου το χειρότερο είναι δυνατό. Αυτός ο κόσμος στρώνει το έδαφος στην άκρα δεξιά και στους φασίστες, στα εγκλήματά τους ενάντια στις ελευθερίες, στις εθνικές και σεξουαλικές μειονότητες, στο μίσος τους ενάντια στις γυναίκες και στα φεμινιστικά δικαιώματα.

Θα γίνει, άραγε, η Ελλάδα, και εργαστήρι της απολυταρχικής βίας; Όχι μόνο αρχίζουμε να  συνηθίζουμε στη βίαιη ζωή,  στην αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή, αλλά είναι και η πολιτική που γίνεται ολοένα και πιο βίαιη, ενώ την ίδια ώρα μπαίνουν σε αμφισβήτηση κατακτήσεις, όπως η απαγόρευση των βασανιστηρίων από το κράτος  καθώς αποτελούν πια καθημερινό φαινόμενο.

Λίγες μέρες πριν τις εκλογές του Μάη και προκειμένου να τις κερδίσουν, δύο σοσιαλδημοκράτες υπουργοί διαβόητοι για την άγρια καταστολή των διαδηλώσεων ενάντια στην Τρόικα και τη διάλυση του συστήματος Υγείας,  σκηνοθέτησαν το θλιβερό δημόσιο  θέαμα  ενός πραγματικού λυντσαρίσματος εκδιδόμενων οροθετικών γυναικών (που πίστευαν ότι είναι αλλοδαπές). Με τη δημοσίευση των φωτογραφιών τους στο διαδίκτυο και την τηλεόραση, οι αρχές καλούσαν το λαό  να χαφιεδίζει προκειμένου να συλληφθούν εκείνες  που, σύμφωνα με τους υπουργούς, «αποτελούν μια υγειονομική ωρολογιακή βόμβα”, “μολύνουν τη κοινωνία με μεταδοτικές ασθένειες” και σκοτώνουν με AIDS τους έλληνες  οικογενειάρχες. Η κοινή γνώμη εξοικειώθηκε  για μια ακόμη φορά  με το ρατσιστικό μίσος και το σεξισμό.

Από την άλλη πλευρά, ένας υποψήφιος του νέο-ναζιστικού κόμματος «Χρυσή Αυγή», επιτέθηκε σε δύο βουλευτίνες της αριστεράς, μέσα σε τηλεοπτικό στούντιο, και μάλιστα στη διάρκεια ζωντανής εκπομπής, κατά την προεκλογική περίοδο της περασμένης άνοιξης. Αυτή η πράξη βίας, αντί να προκαλέσει κύμα αγανάκτησης και αποστροφής, δημιούργησε, αντιθέτως, μεγάλο κύμα λαϊκής συμπάθειας και οδήγησε στην εκλογική νίκη της Χρυσής Αυγής, που είναι, σήμερα, τρίτο κόμμα, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις. Χαρακτηρίζοντας τους μετανάστες «υπανθρώπους», και μάλιστα στη διάρκεια συνεδρίασης στην ελληνική Βουλή, το ίδιο νέο-ναζιστικό κόμμα έχει ήδη στο ενεργητικό του πολλές αιματηρές επιθέσεις εναντίον μεταναστών, πιθανώς και φόνους, καθώς και επιθέσεις κατά των Ρομά των ομοφυλοφίλων, των αριστερών και των εθνικών μειονοτήτων! Και καθώς πρεσβεύει την πρόσβαση στα κοινωνικά δικαιώματα (βρεφονηπιακοί σταθμοί, διατροφή, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλληλεγγύη) μόνο για τους Έλληνες, είναι φυσικό η Χρυσή Αυγή να επιτίθεται περιοδικά σε παιδικούς σταθμούς ή ακόμα και σε νοσοκομεία, με το διακηρυγμένο στόχο να διώξει με τη βία  τους «ξένους», ώστε να κάνει χώρο στους Έλληνες!

Τι πρέπει να κάνουμε πριν είναι πολύ αργά; Πώς να αντισταθούμε στη νεοφιλελεύθερη μάστιγα και στην άνοδο του φασισμού και του ολοκληρωτισμού; Πώς να αντιμετωπίσουμε τον εκβιασμό του χρέους και τα εφιαλτικά μέτρα λιτότητας, πώς να αμυνθούμε κατά της βίας;

Καταρχήν, έχουμε κατεπειγόντως ανάγκη να μην μείνουμε μόνες. Έχουμε ανάγκη από βοήθεια, από την ενεργό αλληλεγγύη των κοινωνικών και φεμινιστικών κινημάτων της Ευρώπης. Πρέπει καθεμία από εμάς, στην χώρα της, να παλέψει ενάντια στις ίδιες ελευθεροκτόνες πολιτικές λιτότητας, που τις εμπνεύστηκαν και τις εφαρμόζουν οι ίδιοι εχθροί.

Με λίγα λόγια, πρέπει να αντισταθούμε όλες μαζί, πέρα από τα εθνικά μας σύνορα.

Ναι, πρέπει να το πούμε δυνατά και καθαρά: πρέπει να χτίσουμε ένα μαζικό ευρωπαϊκό γυναικείο κίνημα ενάντια στη λιτότητα, αλλά και ενάντια στο άνομο χρέος, που βρίσκεται στη ρίζα των προβλημάτων μας.

 

Μετάφραση από τα γαλλικά: Δήμητρα Αγγελοπούλου

 

 

 

Share

Από τη Φλωρεντία στην Εναλλακτική Σύνοδο

της Σίσσυς Βωβού

Η Σύνοδος της Φλωρεντίας τον περασμένο Νοέμβρη είχε κάποια από τα χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, και κάποια πιο καινούρια. Τα ευρωπαϊκά κινήματα έδωσαν το «παρών», με 4.000 συνολικά συμμετέχοντες και συμμετέχουσες,  από 20 χώρες της Ευρώπης, που εκπροσωπούσαν περισσότερες από 300 οργανώσεις, από τις οποίες πολλά συνδικάτα εθνικά και ευρωπαϊκά, κοινωνικά κινήματα, ινστιτούτα, φεμινιστικές και οικολογικές οργανώσεις.

Παρά το ότι η μαζικότητα ήταν πολύ μικρότερη απ’ ότι στις αρχές της 10ετίας του 2000, η σύνοδος αποτελούσε μια υπόσχεση για το μέλλον.

Το επόμενο ραντεβού των ευρωπαϊκών κινημάτων είναι στην Εναλλακτική Σύνοδο (“Alter Summit”) που θα γίνει το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου, πιθανότατα στην Αθήνα. Το μότο της, είναι «Η δημοκρατία μας εναντίον της λιτότητάς τους, Ενώνοντας τις δυνάμεις μας για μια Ευρώπη ειρηνική, κοινωνική, οικολογική και δημοκρατική».

Η διοργάνωση της Εναλλακτικής Συνόδου Κορυφής των Κινημάτων θα πραγματοποιηθεί την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου, πιθανότατα στην Αθήνα. Το βασικό κείμενο το οποίο θα συζητηθεί και πάνω το οποίο θα παρουσιαστεί τελικά στην Εναλλακτική Σύνοδο, βρίσκεται ήδη σε διαβούλευση. Στην Ομάδα Εργασίας της Ελλάδας συμμετέχουν πάνω από 20 οργανώσεις, αλλά αναμένεται μεγάλη διεύρυνση πολύ σύντομα. Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας κατά των γυναικών είναι μια από τις 20 συλλογικότητες.

 

Το φεμινιστικό σεμινάριο στη Φλωρεντία

Από τα μαζικότερα σεμινάρια της διοργάνωσης, με μεγάλη και δυναμική παρουσία των ιταλίδων φεμινιστριών πολλές από τις οποίες ανήκουν και στην αριστερά κάνοντας τον διπλό τους αγώνα. Με παρουσία διεθνών γυναικείων οργανώσεων, όπως η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών και το δίκτυο Γυναίκες για μια Άλλη Ευρώπη. Αναφέρθηκαν οι προσπάθειες περιθωριοποίησης των γυναικείων δικαιωμάτων στη σημερινή περίοδο της κρίσης, και η ανάγκη αντίστασης σ’ αυτές. Αποφασίστηκε η φετινή 8η του Μάρτη να έχει σαν κύριο θέμα της τα μέτρα λιτότητας και την αντίσταση των γυναικών στο πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και ο συντονισμός μέσα από το δίκτυο της Φλωρεντίας 10+10, για εκδηλώσεις και διαδηλώσεις σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Η 8 Μάρτη είναι ήδη πολύ κοντά, άρα αναμένεται η σύντομη προετοιμασία μας για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων αυτών.

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι: http://www.altersummit.eu/, http://www.firenze1010.eu/

 

Σχετικά άρθρα

Νέοι ορίζοντες στη Φλωρεντία

Άνομο χρέος, λιτότητα, κοινωνικό κραχ και Φεμινισμός

 

 

Share

Αποφυλακίστηκε προσωρινά η Σανιέ Οσμάνογλου

της Σίσσυς Βωβού

Ένα καλό νέο: Σήμερα 18 Ιανουαρίου, συζητήθηκε στο Μονομελές Ορκωτό Εφετείο η αίτηση προσωρινής αποφυλάκισης της Σανιέ Οσμάνογλου, που είχε σκοτώσει τον σύζυγό της σε κατάσταση αυτοάμυνας το 2005. Το δικαστήριο δέχθηκε το αίτημά της, και η Σανιέ θα είναι ελεύθερη σύντομα, προσωρινά βέβαια, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης αναπομπής που έχει γίνει στον Άρειο Πάγο στις 13-11-12, με χρήματα (2000 ευρώ) που συλλέχθηκαν από το φεμινιστικό κίνημα. Αν η αίτηση γίνει αποδεκτή, η υπόθεση θα ξαναεισαχθεί στο Εφετείο. Δεν έχουμε πολλές ελπίδες, πάντως η προσωρινή της αποφυλάκιση είναι μια χαραμάδα δικαιοσύνης γι’ αυτήν, και έτσι θα μπορέσει να αναπνεύσει, να βρίσκεται κοντά στον βαριά τραυματισμένο 25χρονο γιο της και στα παιδιά της, τρία από τα οποία είναι ανήλικα.

Επιπλέον, αν απορριφθεί η αίτησή της στον Άρειο Πάγο, σκοπεύουμε να την βοηθήσουμε να προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, γιατί αυτή η υπόθεση έχει τεράστια σημασία για την αναγνώριση της αυτοάμυνας των γυναικών σε περιπτώσεις χρόνιας κακοποίησης, και έτσι, αν δικαιωθεί, θα δημιουργηθεί δεδικασμένο.

Η κυρία Αθηνά Παπανικολάου, αλληλέγγυα με την Σανιέ από την επομένη του φόνου, ήταν παρούσα και μάρτυράς της, ενώ τη νομική αρωγή συντόνισε η δικηγόρος Θεσσαλονίκης Έφη Τελλή, αφιλοκερδώς και αλληλέγγυα. Παρόντα ήταν και τα παιδιά της, κάτι που έλαβε υπόψη το δικαστήριο για την απόφασή του.

 

Παραθέτουμε ένα τμήμα της σημερινής μαρτυρίας της Σανιέ, που έπεισε το δικαστήριο. Είναι σκληρά αυτά που αναφέρονται, αλλά είναι η αλήθεια:

«Είμαι φιλήσυχη γυναίκα, την πράξη μου την τέλεσα εν βρασμώ ψυχικής ορμής, μετά από διαρκή και χρόνια κακοποίηση μου από τον σύζυγό μου, με τον οποίο έζησα 19 χρόνια, ο οποίος κακοποιούσε και τα 8 παιδιά μας, όλα ανήλικα κατά την χρονολογία του φόνου, ενώ ένα ακόμα μωρό 11 ημερών το είχε σκοτώσει στην αγκαλιά μου, όταν με κακοποιούσε, πριν από χρόνια.

Για να σχηματίσετε καλύτερη εικόνα για εμένα και για τις συνθήκες της πράξης που τέλεσα, θα παραθέσω αποσπάσματα από τρεις μαρτυρίες στο Εφετείο τον Ιανουάριο του 2012: Του μεγάλου γιού μου Μουράτ, της κόρης μου  Τσιδέμ και της κυρίας Παπανικολάου.

Ο μεγάλος γιος μου Μουράτ Τσιλιγκίρ:

”… Ο πατέρας μου όλο έπινε και μας χτυπούσε όλους. Τον φοβόμαστε πολύ. Είμαστε πέντε κορίτσια και τρία αγόρια. Εγώ ήμουν 18 χρονών και το μικρότερο αδέρφι μας ήταν 3 μηνών, τότε. Μέναμε στο Ν. Κεραμίδι, και δουλεύαμε στο μάζεμα των καπνών. Το σπίτι που μέναμε είχε έναν χώρο, σαν δωμάτιο, και μας το είχε δώσει ο εργοδότης μας. Ο πατέρας μας φερόταν πολύ άσχημα. Εμείς δουλεύαμε και αυτός έπαιρνε τα λεφτά, έπινε και μας έδερνε και πιο πολύ τη μάνα μας. Αυτό μας δημιουργούσε πολύ φόβο. Η μάνα μας κάθε μέρα έτρωγε ξύλο. Την έδερνε με τα χέρια και με το σκεπάρνι. Αυτή δεν έλεγε τίποτα…”

Η κόρη μου Τσιδέμ:

”… Σημερα είμαι 24 ετών. Είμαι κόρη της κατηγορουμένης. Ο θανών ήταν πατέρας μου. Ο πατέρας κάθε μέρα έπινε και μας έδερνε όλους. Χωρίς λόγο. Όλοι φοβόμαστε να πάμε στην αστυνομία. Αυτός έπινε. Χτυπούσε τη μητέρα μας με το φτυάρι και τα χέρια. Εμείς τα παιδιά δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι, τον φοβόμαστε. Όλοι μαζί μέναμε, όλοι πηγαίναμε όπου υπήρχε δουλειά, εμείς δουλεύαμε και ο πατέρας μας τα έτρωγε. Το σπίτι, όπου μέναμε, είχε δύο δωμάτια, όπου μέναμε 5 κορίτσια, 3 αγόρια και δύο γονείς…”

Η Αθηνά Παπανικολάου:

” Η δική μου εμπλοκή στην υπόθεση χρονολογείται από τη σύλληψη της μάνας. Εγώ ανήκα στην εταιρεία προστασίας ανηλίκων. Τέτοιο χάλι δεν είχα ξαναδεί. 8 παιδιά, όλα ανήλικα, το ένα τριών μηνών. Η μάνα κακοποιημένη φριχτά, τα παιδιά κρύφτηκαν πίσω της μόλις με είδαν. Η μάνα είχε μια πληγή έξι εκατοστών στο κεφάλι της και, όταν τη ρώτησα ποιος της την έκανε, μου είπε «αυτός». Τη ρώτησα ποιος και μου είπε ο άνδρας μου και άρχισε να κλαίει. Μου ζήτησε προστασία για τα παιδιά της. Ήταν ημιάγρια η κατάσταση. Όταν βγήκαν τα παιδιά, από το Φιλοξενείο της Θεσσαλονίκης, η κατηγορούμενη είχε αποφυλακιστεί. Εγώ ασχολιόμουν μαζί τους, κάθε μήνα, επί 8 χρόνια. Συζήτησα με την κατηγορουμένη. Μου είπε ότι έχει φάει τόσο ξύλο, η ζωή της ήταν μαρτυρική. Έμεναν στα χωράφια και κάτω από τα δέντρα. Δεν μπορούσε να ζήσει άλλο, μου είπε, και να βλέπει τα παιδιά της να τα χτυπάει. Είχε μπερδευτεί ο φόβος με το θυμό της. Δεν ήξερα την οικογένεια από πριν. Η γυναίκα ήταν φοβερά κακοποιημένη. Μου είπε ‘όπου και να πήγαινα θα με έβρισκε’. Μια φορά, μου είπε, ο άνδρας της  είχε αρπάξει το τριών μηνών μωρό από τα αυτιά, το πέταξε και πρόλαβε αυτή να το πιάσει. Εκείνη τη μέρα, όλοι ήταν στο χωράφι και γύρισαν αργά. Ο άνδρας της γύρισε από το καφενείο, τη χτύπησε και έστειλε το ένα του παιδί να του αγοράσει κρασί. Το ήπιε κι αυτό, την ξαναχτύπησε και μετά κοιμήθηκε.”»

 

Περισσότερα:

Τραγική κατάσταση για την Σανιέ Οσμάνογλου

Η αναίρεση στον Άρειο Πάγο για Σανιέ Οσμάνογλου

Η υπόθεση της Σανιέ Οσμάνογλου ξανά στο προσκήνιο

 

 

 

Share

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές Γυναίκες: αθώες 3 οροθετικές

Δελτίο Τύπου

14 Ιανουαρίου 2013

Κατέρρευσε με πρόσφατη δικαστική απόφαση (7-1-2013) όλο το κατηγορητήριο εναντίον τριών από τις οροθετικές γυναίκες που έμειναν οκτώμιση μήνες στη φυλακή, αφού πρώτα είχαν διαπομπευθεί από την αστυνομία και πολλά ΜΜΕ και παραπεμφθεί για «βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη», δηλαδή για κακούργημα, που δεν στηριζόταν πουθενά. Οι σκληρές και εντελώς αθεμελίωτες διώξεις δεν άντεξαν ούτε στα δικαστικά συμβούλια ούτε στα ποινικά ακροατήρια. Αυτό δείχνει  η αθώωσή τους. Για μια τέταρτη μετατράπηκε η κατηγορία στο βούλευμα, από κακούργημα σε βαρύ πλημμέλημα. Αρκετές έχουν προσωρινά αποφυλακισθεί, ενώ 6 παραμένουν ακόμα μέσα, αλλά η κατάρρευση των κατηγοριών για τις τρεις είναι εύλογο να ακολουθηθεί από την αθώωση και των υπολοίπων, οι οποίες παραπέμπονταν για το ίδιο «κακούργημα». Λίγους μήνες νωρίτερα, ήδη η κατηγορία εναντίον μερικών από τις κρατούμενες είχε μετατραπεί σε «βαριά σωματική βλάβη», υποβιβάζοντας το αδίκημα σε βαρύ πλημμέλημα. Η «βαριά σωματική βλάβη» του κατηγορητηρίου προέρχεται από την οροθετικότητα, που αντί η πολιτεία να προστατεύει υγειονομικά και κοινωνικά τα θύματά της, αντίθετα τα διαπόμπευσε και τα έκλεισε φυλακή.

Και τώρα ποιος θα αποκαταστήσει την υπόληψη αυτών των γυναικών; Ναι, κι αυτές είναι άνθρωποι και όχι «περιττά σώματα» και δικαιούνται εξίσου το σεβασμό των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων τους. Γι’ αυτό το κακούργημα της διαπόμπευσής τους, που θα στοιχειώνει τις ίδιες, τις οικογένειές τους, τα παιδιά και τα εγγόνια τους ακόμα, ποιος θα πληρώσει; Η «υγειονομική βόμβα» την οποία επινόησαν  στην προεκλογική περίοδο του Μαΐου το δίδυμο Λοβέρδου-Χρυσοχοΐδη δεν ήταν τίποτ’ άλλο από μια «βόμβα βαρβαρότητας» και προεκλογικής επίδειξης αναλγησίας και καταστολής, όπως είχαμε πει από την αρχή και επαναλαμβάνουμε.

Για την άδικη κράτησή τους στη φυλακή για οκτώμιση μήνες ποιος θα τις αποζημιώσει; Ποιο κράτος και ποιες υπηρεσίες, ποιοι υπουργοί, ποιοι αστυνομικοί, ποιοι γιατροί, ποιοι εισαγγελείς θα ζητήσουν συγνώμη για τη συμμετοχή τους σ’ αυτο το κακούργημα και θα αποζημιώσουν αυτές τις βαριά τραυματισμένες υπάρξεις;

Ποια κοινωνία θα ξεσηκωθεί για να μην γίνουν ποτέ πια τέτοιες βαριές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, για να μην κυριαρχεί ο φόβος και ο βαθύτατος σεξισμός τον οποίο αξιοποίησαν και πολλαπλασίασαν οι «εμπνευστές» όλου αυτού του τραγικού σεναρίου που ισοπέδωσε δεκάδες γυναίκες από τις πιο ευάλωττες που υπάρχουν;

Τα ερωτήματα είναι προφανώς ρητορικά. Η Πρωτοβουλία μας νιώθει ικανοποίηση με την τελευταία εξέλιξη, που επιτεύχθηκε, πιστεύουμε, με τη συμβολή πολλών ανθρώπων και φορέων, που συμμετείχαν στην αντίσταση σ’ αυτή τη βαρβαρότητα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με πολλούς τρόπους. Ο αγώνας συνεχίζεται και με τις προσφυγές που έχουν γίνει από κάποιες από τις θιγόμενες για την αποζημίωσή τους και την τιμωρία των ενόχων, αλλά και με την επιμονή για την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων που είχαμε εξαρχής θέσει:

 

  • Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθεισών οροθετικών και αποζημίωσή τους για ηθική βλάβη.
  • Ποινική δίωξη όσων συνέργησαν ή έχουν τη διοικητική ευθύνη  στη σωρεία παρανομιών που καταγράφηκαν.
  • Άμεση κατάργηση της υγειονομικής διάταξης «Ρυθμίσεις που αφορούν στον περιορισμό της διάδοσης λοιμωδών νοσημάτων» που με το σαθρό πρόσχημα προστασίας της δημόσιας υγείας, έχει σαν αποτέλεσμα την ποινικοποίηση των όποιων ασθενών
  • Προστασία όσων γυναικών είναι θύματα διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων (trafficking).
  • Ένταξη όσων γυναικών το επιθυμούν σε κοινωνικές δομές στήριξης (π.χ. ξενώνες, συμβουλευτικά/ θεραπευτικά προγράμματα).
  • Καθολική, ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο σύστημα υγείας  για όλες, ντόπιες και μετανάστριες.

 

http://diokomenesorothetikes.wordpress.com/

επικοινωνία: diokomenesorothetikes@gmail.com

Share

300 καθαρίστριες στο δρόμο: άλλο ένα αίσχος της κυβέρνησης

της Σίσσυς Βωβού

Το υψηλό κόστος των αμοιβών τους, ύψους 325 ευρώ το μήνα, επικαλέστηκε η κυβέρνηση για την απόφασή της να απολύσει 300 καθαρίστριες εφοριών και άλλων υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών! Οι καθαρίστριες εργάζονταν με συμβάσεις έργου 4ωρης απασχόλησης, περιορισμένης διάρκειας.

Σε σημερινή ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, διαβάζουμε ότι  «Οι καθαρίστριες αυτές – στη μεγάλη τους πλειοψηφία γυναίκες μεγάλης ηλικίας και με αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις- εργάζονται κάτω από συνθήκες κυριολεκτικά τριτοκοσμικές. Οι εργαζόμενες αυτές δουλεύουν αδιαλείπτως επί χρόνια σε ομηρία και υπό καθεστώς συνεχούς ανασφάλειας, καθώς αναγκάζονται να υπογράφουν συμβάσεις μερικής απασχόλησης, οι οποίες έχουν εξαιρετικά περιορισμένη χρονική διάρκεια. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι συμβάσεις αυτές διαρκούν μόλις ένα μήνα! Στο περιεχόμενό τους αναφέρεται ρητά ότι οι εργαζόμενες δεν δικαιούνται κανονική άδεια, γονική άδεια καθώς επίσης και δώρα (Χριστουγέννων, Πάσχα)».

Όπως είναι φυσικό, οι εργαζόμενες αυτές έχουν περιέλθει σε απόγνωση από την συνεχιζόμενη εργασιακή τους ομηρία, ενώ τώρα απειλείται να τελειώσει η ομηρία τους με την «τελική λύση». Δηλώνουν την αντίδρασή τους. Από τη μεριά μας, θεωρούμε ότι μόνο η αλληλεγγύη των μονίμων εργαζομένων αλλά και του συνδικαλιστικού κινήματος γενικότερα, μπορεί να αποτρέψει μια ακόμα εγκληματική πράξη της κυβέρνησης.

 

Share

Σύσκεψη οργανώσεων για τα διπλά νοσήλια μεταναστών

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 8/1 σύσκεψη φορέων και ατόμων για την αντιμετώπιση της νέας διάταξης που εμφανίστηκε στα τέλη Νοεμβρίου, σύμφωνα με την οποία «μη μόνιμοι κάτοικοι της Ελλάδας, προερχόμενοι από Ευρωπαϊκή Ένωση ή Τρίτες χώρες», θα πληρώνουν διπλά νοσήλια στα ελληνικά νοσοκομεία.

Προφανώς αυτό φωτογραφίζει τουρίστες και παράνομους μετανάστες και μετανάστριες. Ειδικότερα η ενημέρωση μας ήρθε από κρατικό Μαιευτήριο στα τέλη Νοεμβρίου 2012. Στη σύσκεψη παρεβρέθηκαν μέλη της Ομάδας Δικηγόρων Αλληλέγγυων σε πρόσφυγες και μετανάστες, η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, η ομάδα Γυναίκες ενάντια στο Χρέος και τα μέτρα Λιτότητας, το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών και άτομα.

Συζητήθηκε η ανάγκη προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την προσβολή της διάταξης, με βάση τους νόμους και συνθήκες περί διακρίσεων. Συζητήθηκε επίσης η πιθανότητα προσφυγής στο Συνήγορο του Πολίτη. Ακόμα, θα δημιουργηθεί ολιγομελής επιτροπή από την αρχική ομάδα μας η οποία θα καλέσει και βουλευτές, βουλεύτριες, για να ζητήσει ραντεβού με τον υπουργό Υγείας με σκοπό να διαμαρτυρηθεί απευθείας σε αυτόν.

Ήδη ενημερωθήκαμε ότι ετοιμάζεται προσφυγή του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή στο Ευρωκοινοβούλιο, ενώ στο ελληνικό κοινοβούλιο έχει γίνει ερώτηση από την Μαρία Μπόλαρη, και αναμένεται η απάντηση.

Στη συνέχεια συζητήθηκε ότι με την ευκαιρία αυτού του απαράδεκτου νόμου, χρειάζεται να ξεκινήσει μια καμπάνια για τους ανασφάλιστους και ανασφάλιστες υγείας στη χώρα μας, που αριθμούν εκατομμύρια.

Ορίστηκε σύσκεψη φορέων για την Τρίτη 15 Ιανουαρίου, 6 μ.μ., στην αίθουσα των Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136 Θησείο, 1ος όροφος. Στη σύσκεψη θα κληθούν σωματεία ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, δομές αλληλέγγυας παροχής υγείας, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που παρέχουν υπηρεσίες υγείας, σωματεία εργαζομένων, οργανώσεις μεταναστών και ομάδες και οργανώσεις γενικότερα, καθώς και πολιτικοί φορείς.

Η προσωρινή Επιτροπή

Διαδώστε το όπου μπορείτε!

 

Περισσότερα:

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

 

Share

Τραγική κατάσταση για την Σανιέ Οσμάνογλου

της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των Γυναικών

Το 25χρονο αγόρι της Σανιέ Οσμάνογλου, Ορχάν Τσιλιγκίρ, υπέστη βαρύ τραυματισμό στις 5 Δεκεμβρίου όπου, όταν έκοβε ξύλα στο δάσος, έπεσε επάνω του ένα δέντρο, και στη συνέχεια καλώδια υψηλής τάσης της ΔΕΗ. Από τότε βρίσκεται σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, οι γιατροί αναγκάστηκαν να του αποκόψουν το ένα χέρι και το ένα πόδι, και έκτοτε και μέχρι σήμερα βρίσκεται στην Εντατική Μονάδα και σε καταστολή. Εκτός από τη μεγάλη αναπηρία, η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο.

Η Πρωτοβουλία μας έκανε αμέσως αίτημα στο υπουργείο Δικαιοσύνης για να δοθεί άδεια στην Σανιέ να επισκεφθεί το παιδί της, το υπουργείο απάντησε αμέσως θετικά, αλλά η εισαγγελέας της φυλακής που εξέτασε το αίτημα με αποδεικτικό το χαρτί του νοσοκομείου, δήλωσε ότι δεν μπορεί να την στείλει, γιατί είναι μεγάλη η απόσταση. Μήπως, ρωτάμε, αιτία είναι ότι είναι μια πάμφτωχη και αγράμματη ρομά, και η ελληνική πολιτεία δεν διαθέτει τα μέσα που χρειάζονται για τέτοιους ανθρώπους; Δυστυχώς, ο νόμος δεν επιτρέπει να πάρει άδεια για μετάβαση χωρίς φρουρά, όπως έχουμε από την αρχή ζητήσει. Από τη μεριά μας συνεχίζουμε τις προσπάθειες. Μετά την ανωτέρω κατάσταση, έγινε αίτημα για μόνιμη μεταγωγή της στις φυλακές της Θεσσαλονίκης, ώστε να μπορέσει να δει το τραυματισμένο παιδί της, αλλά να μπορούν να την επισκέπτονται και τα άλλα παιδιά της. Αναμένουμε.

Σημειώνουμε ότι ο Ορχάν ήταν αυτός που φρόντιζε τα τρία ανήλικα ακόμα αδέλφια του (το μικρότερο 8 χρόνων), τα οποία στο μεταξύ βρίσκονται χωρίς αυτή τη φροντίδα και επιμέλεια.

Η Πρωτοβουλία μας έχει φροντίσει ώστε να γίνει αίτημα διακοπής της κράτησης της Σανιέ Οσμάνογλου, μέχρι την αναπομπή της υπόθεσής της στο Εφετείο και ευελπιστούμε στην απαλλαγή της από τη βαριά ποινή των 10 χρόνων που της έχει επιβληθεί, χωρίς να αναγνωριστεί ότι τέλεσε το φόνο του συζύγου της σε κατάσταση αυτοάμυνας, μετά από χρόνια κακοποίηση. Ζητούμε από τα δικαστήρια να εκδικάσουν την αίτηση όσο το δυνατόν γρηγορότερα, και ήδη έχουμε πληροφορηθεί ότι αυτό θα γίνει προς το τέλος Ιανουαρίου. Η νομική της στήριξη προσκόμισε ήδη πιστοποιητικό του νοσοκομείου για την κατάσταση του Ορχάν, που έχει ως αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς φροντίδα τα τρία ανήλικα, ευελπιστώντας ότι αυτό το τραγικό γεγονός θα αποτελέσει επιπλέον στοιχείο για την διακοπή της κράτησής της.

Τέλος να δώσουμε και μια ευχή, να ζήσει ο νέος αυτός άνθρωπος, έστω και με την βαριά αναπηρία του. (Περισσότερα για την υπόθεση σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας).

Αθήνα, 30-12-2012

Share

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

Με εγκύκλιο που στάλθηκε τα Νοσοκομεία προ ολίγων ημερών, σύμφωνα με το ΦΕΚ Β 3096/23.11.12 καθίσταται επιχειρείται να αποκλεισθεί η πρόσβαση στα νοσοκομεία μεταναστών και ανασφάλιστων και ιδιαίτερα γυναικών, γιατί προβλέπεται διπλασιασμός του κόστους της παροχής της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους «…μη Έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτων χωρών…».

Ο ρατσισμός και ο έμφυλος και έγχρωμος κοινωνικός αποκλεισμός έχει απλώσει για καλά τα πλοκάμια του στα δημόσια νοσοκομεία. Ειδικότερα στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», στο οποίο κατά κύριο λόγο καταφεύγουν για να γεννήσουν γυναίκες, ανασφάλιστες, άνεργες μετανάστριες οι επιπτώσεις μπορεί να είναι τραγικές. Είναι πιθανό οι γυναίκες να οδηγηθούν να γεννούν πια στο δρόμο ή στο σπίτι με ανορθόδοξες τακτικές σε μια χώρα της Ευρώπης τον 21ο αιώνα. Οι πιο αδύναμοι κρίκοι της αλυσίδας καλούνται να πληρώσουν λεφτά που δεν έχουν σε δημόσια νοσοκομεία, που για κάθε μέρα παράτασης της νοσηλείας τους στοιχίζουν όσο ένα πεντάστερο ξενοδοχείο!

Το Υπουργείο Υγείας προσπαθεί να δώσει τη χαριστική βολή όχι μόνο στο ΕΣΥ και στη δωρεάν πρόσβαση σ’ αυτό αλλά και σε κάθε άνεργο, ανασφάλιστο μετανάστη, που είναι βουτηγμένος μέσα στη φτώχεια, σε αγαστή συνεργασία με ρατσιστικούς κύκλους.

Αυτή η εγκύκλιος έχει στοιχεία παραλογισμού, ανεδαφικότητα και έλλειψη στοιχειώδους ανθρωπισμού. Ο ισχυρισμός ότι τα ταμεία των ευκατάστατων Ευρωπαίων θα ενισχύσουν τα έσοδα των ελληνικών νοσοκομείων είναι για γέλια, όταν είναι γνωστό ότι καμιά γυναίκα από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα προσέλθει στα τριτοκοσμικά νοσοκομεία της Ελλάδας για να γεννήσει. Αντιθέτως αυτά θα βουλιάζουν περισσότερο στα ελλείμματα μη μπορώντας να εισπράξουν λεφτά απ’ τους μη έχοντες.

Σε εφαρμογή της υπουργικής εγκυκλίου τα λογιστήρια των νοσοκομείων απαιτούν, με άλλοτε άλλο ζήλο, τη δήλωση του ασθενή για κάλυψη της δαπάνης ως προϋπόθεση για την εισαγωγή. Σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής του διπλάσιου από το αναλογούν στους Έλληνες κόστος, καλείται να αναλάβει την ευθύνη της εισαγωγής  ο υπεύθυνος της εφημερίας γιατρός, χαρακτηρίζοντάς την ως επείγουσα. Με αυτό τον απολύτως απαράδεκτο τρόπο το Υπουργείο Υγείας και οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων μετακυλύουν την ευθύνη για τη νοσηλεία ή το πέταγμα στο δρόμο των ασθενών στους όλο και λιγότερο αμειβόμενους γιατρούς, που επιπλέον έχουν ορκισθεί να υπηρετούν όλους αδιακρίτως τους ασθενείς χωρίς ανταπόδοση, καλλιεργώντας το ρατσισμό μεταξύ των γιατρών και αποδίδοντάς τους ευθύνες που σε καμία περίπτωση δεν τους ανήκουν.

Λέμε ΟΧΙ στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό, στον κοινωνικό αποκλεισμό μέσα και έξω από τα νοσοκομεία.

Ζητούμε δωρεάν και ίση πρόσβαση όλων όσων το χρειάζονται σε κάθε δημόσιο νοσοκομείο.

Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να γεννήσει δωρεάν ή να υποστεί οποιουδήποτε τύπου γυναικολογική εξέταση, ανεξάρτητα από κοινωνική προέλευση, καταγωγή, χρώμα και σχήμα ματιών ή χρώμα δέρματος.

Καλούμε τον Υπουργό να ανακαλέσει άμεσα το ρατσιστικό νόμο.

Η γέννα δεν είναι εμπόρευμα. Η υγεία δεν είναι εμπόρευμα.

Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ Γιατρών Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ»

Share

Αυτοδιαχειριζόμενος παιδικός σταθμός στο Χαλάνδρι

Πριν από τρία χρόνια το Χαλάνδρι, ένας δήμος με περισσότερους από 70.000 κατοίκους, είχε 9 δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Σήμερα έχουν μείνει μόλις τέσσερις. «Οι κλειστοί σταθμοί νίκησαν τους ανοιχτούς με σκορ 5-4.

Σκόραραν και οι τρεις κυβερνήσεις των μνημονίων και οι δύο διοικήσεις των δήμων, κλείνοντας αναλογικά από ένα σταθμό η κάθε μία», μας λέει με μαύρο χιούμορ ο Κώστας Γερολυμάτος, ένας από τους συνιδρυτές του Κοινωνικού Συνεταιρισμού Γονέων Χαλανδρίου, γονέας δύο παιδιών ο ίδιος, που «ευτυχώς τώρα πάνε στο νηπιαγωγείο».

Ευτυχώς γι’ αυτόν, καθώς πλέον δεν υπάρχει ούτε ένας βρεφικός δημοτικός σταθμός για παιδιά μικρότερα των 2,5 ετών. «Αν το παιδί δεν έχει βγάλει την πάνα, η μόνη επιλογή για έναν γονέα που μένει στο Χαλάνδρι είναι οι σταθμοί της αγοράς, των οποίων οι τιμές κυμαίνονται από 4.500 μέχρι 5.500 ευρώ τον χρόνο, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Παρατηρητήριου Διδάκτρων», συνεχίζει ο Κώστας.

«Περνώντας μήνες κινητοποιήσεων μέσα στο 2011 ενάντια στο κλείσιμο των παιδικών σταθμών, οι γονείς που συμμετείχαμε στην επιτροπή αγώνα συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει να κάνουμε κάτι οι ίδιοι, γιατί άκρη δεν βγάλαμε. Ωρίμασε έτσι η σκέψη να ξεκινήσουμε ένα δικό μας, αυτοδιαχειριζόμενο παιδικό σταθμό».

Η αφορμή δόθηκε τον Νοέμβριο του 2011, όταν ψηφίστηκε ο νόμος για την Κοινωνική Οικονομία. Ιδρύθηκε ο Συνεταιρισμός Γονέων Χαλανδρίου, μια κοινωνική συνεταιριστική επιχείρηση, και καταγράφηκε στο Μητρώο Κοινωνικής Οικονομίας τον Μάρτιο του 2012, με αριθμό 16. Μέσα στους επόμενους δέκα μήνες, οι συνεταιρισμοί έφτασαν τους 84. Σήμερα ο συνεταιρισμός έχει 12 μέλη και λειτουργεί με επιτυχία την πρώτη συνεταιριστική δομή φύλαξης βρεφών.

Η προσωπική δουλειά και η εφευρετικότητα ήταν αναγκαίες, για να μεταμορφωθεί ένας αχρησιμοποίητος χώρος ιδιόκτητου σπιτιού σε ένα χαρούμενο βρεφικό δωμάτιο, 60 τετραγωνικών μέτρων, ικανό να φιλοξενήσει ώς και 12 παιδιά. Επτά οικογένειες φιλοξενούν 8 βρέφη, ώς 2,5 ετών, υπό την καθοδήγηση εκπαιδευτικού – βρεφονηπιαγωγού, ενώ το κόστος κυμαίνεται από 120 ώς 130 ευρώ.

Στόχος του συνεταιρισμού είναι να ιδρύσουν τον πρώτο συνεταιριστικό αυτοδιαχειριζόμενο παιδικό σταθμό και το πρώτο συνεταιριστικό φροντιστήριο. Οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί δεν έχουν σκοπό το κέρδος, καθώς υποχρεωτικά επί του συνόλου των κερδών το 35% μοιράζεται στους εργαζόμενους και το υπόλοιπο επανεπενδύεται σε νέες η παρόμοιες δράσεις, ενώ 5% μένει στο αποθεματικό του συνεταιρισμού.

Η μονάδα διοικείται από κοινού απ” όλους τους γονείς, όσο για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «αυτό είναι στην απόλυτη επίβλεψη της παιδαγωγού, η οποία πληρώνεται πολύ καλύτερα από τους όρους του Μνημονίου». Ποιο είναι το μεγαλύτερό τους πρόβλημα; «Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που πρακτικά αυξάνει τη φορολογία για τους συνεταιρισμούς στο 400%.

Ουσιαστικά μας αντιμετωπίζει ως κερδοσκοπική επιχείρηση. Εχουμε ήδη στείλει υπόμνημα στο υπουργείο Εργασίας, να πάρει θέση και να εμποδίσει την υλοποίηση αυτού του προγράμματος», καταλήγει ο Κώστας, επιβεβαιώνοντας το αυτονόητο: Σε έναν κόσμο που η λογική του κέρδους εξακολουθεί να είναι η κυρίαρχη, ο δρόμος για το συνεταιρίζεσθαι δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Share

Ανοιχτή επιστολή προς τον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών κ. Χ. Αθανασίου

Κύριε Υπουργέ,

Με μεγάλη δυσαρέσκεια πληροφορηθήκαμε ότι από σήμερα 6 Δεκεμβρίου αναστέλλεται η λειτουργία της Βιβλιοθήκης Θεμάτων Φύλου και Ισότητας της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, λόγω μεταφοράς της από τον αυτοτελή χώρο στον οποίο λειτουργεί σήμερα (Μοναστηράκι, Καπνικαρέας 19) στο κτήριο του ΚΕΘΙ (Εξάρχεια).

Οι υπογράφουσες/ντες πανεπιστημιακοί και ερευνήτριες/τές έχουμε αξιοποιήσει επανειλημμένα και πολλαπλά τις υπηρεσίες της Βιβλιοθήκης, η οποία, λειτουργώντας από το 1984 με πρότυπη συνέπεια και επιστημονική αρτιότητα, έχει αναδειχθεί σε πολύτιμη πηγή εκδόσεων και ιστορικών τεκμηρίων στα θέματα ισότητας και φύλου. Για 28 χρόνια, η Βιβλιοθήκη τροφοδότησε με ερευνητικό υλικό και στήριξε έρευνες και διπλωματικές εργασίες πολλών ερευνητών/τριών και φοιτητριών/ών στον φιλόξενο χώρο της στο Μοναστηράκι. Παράλληλα, οργάνωσε μεγάλο αριθμό δημόσιων παρουσιάσεων βιβλίων και ιστορικών αρχείων που δωρήθηκαν από πολίτες, οι οποίοι είχαν εμπιστοσύνη ότι τα αρχεία τους θα αξιοποιηθούν δημιουργικά και με επιστημονικά κριτήρια διεθνών προδιαγραφών. Πρόσφατα μάλιστα ξεκίνησε η υλοποίηση έργου ΕΣΠΑ για την αναβάθμιση της βιβλιοθήκης, τη χαρτογράφηση των ιστορικών αρχείων σχετικά με το γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα, καθώς και την ψηφιοποίηση των σχετικών βιβλιογραφικών και ερευνητικών πηγών.

Η πρότυπη λειτουργία της Βιβλιοθήκης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ανθρώπινο δυναμικό της, δημοσίους υπαλλήλους που αφιερώθηκαν σε αυτό το έργο, και ιδιαίτερα στη συστηματική και επιστημονικά τεκμηριωμένη εργασία της προϊσταμένης της Βιβλιοθήκης κ. Λουκίας Μαυρομήτρου, η οποία έχει στηρίξει πολλές/ούς νέες/ους ερευνήτριες/ές στις εργασίες τους γύρω από τα θέματα φύλου και ισότητας.

Η μετακίνηση της Βιβλιοθήκης στον χώρο του ΚΕΘΙ, σε έναν χώρο που δεν επαρκεί για το σύνολο των τεκμηρίων της Βιβλιοθήκης και του Ιστορικού Αρχείου, θα σημάνει τη θεσμική υποβάθμισή της και την απώλεια της αυτοτέλειάς της ως υπηρεσία της ΓΓΙΦ.

Επειδή η λειτουργία των δημόσιων βιβλιοθηκών και ο σεβασμός στα βιβλία και τα ιστορικά τεκμήρια αποτελούν κρίσιμη πολιτισμική παρακαταθήκη για μια χώρα, και επειδή μια βιβλιοθήκη που εξειδικεύεται σε θέματα φύλου έχει ιδιαίτερη κοινωνική και επιστημονική συμβολή, καλούμε τον αρμόδιο Υπουργό κ. Χ. Αθανασίου να αποτρέψει αυτή την υποβάθμιση της Βιβλιοθήκης της ΓΓΙΦ. Το γεγονός ότι ο νέος χώρος που πρόκειται να τη στεγάσει είναι κι αυτός ενοικιαζόμενος, και μάλιστα με υψηλότερο κόστος ανά τετραγωνικό μέτρο από αυτόν που σήμερα στεγάζει τη Βιβλιοθήκη, ακυρώνει την επίκληση του επιχειρήματος περί δημοσιονομικών αναγκών. Λυπούμαστε που το επιχείρημα αυτό χρησιμοποιείται προσχηματικά για την περιστολή συγκεκριμένων δημόσιων υπηρεσιών, και ειδικότερα εκείνων που σχετίζονται με το φύλο και την ισότητα.

Η μεταφορά της Βιβλιοθήκης, με όλες τις δυσλειτουργίες και καθυστερήσεις που αυτή συνεπάγεται για την επισκεψιμότητα και χρήση της από το κοινό, αποτελεί μια ενέργεια χωρίς ορθολογική, επιστημονική, οικονομική, θεσμική, ή άλλη νομιμοποίηση. Η ενέργεια αυτή, αν ολοκληρωθεί, θα αποτελέσει μια θλιβερή προσθήκη στην ευρύτερη πολιτική απαξίωσης της πολιτικής της ισότητας εκ μέρους της σημερινής κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας που είναι αρμόδια για την ισότητα των φύλων.

 

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

  1. Γιώργος Αγγελόπουλος (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)
  2. Αθηνά Αθανασίου (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  3. Σία Αναγνωστοπούλου (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  4. Φωτεινή Ασημακοπούλου (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  5. Ντίνα Βαΐου (Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο)
  6. Λίνα Βεντούρα (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
  7. Ευτυχία Βουτυρά (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)
  8. Κώστας Γαγανάκης (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  9. Έφη Γαζή (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
  10. Χριστίνα Γεώργα (Αρχιτέκτων)
  11. Ευθυμία Γεωργιάδου-Κούντουρα (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
  12. Δήμητρα Γκέφου-Μαδιανού (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  13. Γλαύκη Γκότση (Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας)
  14. Λία Γυιόκα (ΑΠΘ)
  15. Κατερίνα Δέδε (Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)
  16. Μπέση Δενδρινού (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  17. Άντα Διάλλα (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών)
  18. Αλεξάνδρα Ζαββού (Εργαστήρι Σπουδών Φύλου, Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  19. Μαρία Θανοπούλου (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, ΕΚΚΕ)
  20. Κατερίνα Θεοδωράκη (Ερευνήτρια)
  21. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  22. Νίκη Καλτσόγια (Ομότιμη, Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  23. Σταύρος Ε. Καμαρούδης (Παν/μιο Δυτικής Μακεδονίας)
  24. Νέλλη Καμπούρη (Εργαστήρι Σπουδών Φύλου, Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  25. Ιφιγένεια Κ. Καμτσίδου (ΑΠΘ)
  26. Κώστας Κανάκης (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
  27. Βενετία Καντσά (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
  28. Ευαγγελία Καραγιαννίδου (ΑΠΘ)
  29. Άννα Καραμάνου (π. Γ.Γ. Ισότητας Φύλων και πρόεδρος Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)
  30. Βαγγέλης Καραμανωλάκης (Πανεπιστήμιο Αθηνών – ΑΣΚΙ)
  31. Μαρία Καραμεσίνη (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  32. Δήμητρα Κογκίδου (ΑΠΘ)
  33. Αθηνά Κοτζάμπαση (ΑΠΘ)
  34. Σάσα Λαδά (ΑΠΘ)
  35. Μαρία Λαζαρίδου (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
  36. Ιωάννα Λαλιώτου (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
  37. Μαίρη Λεοντσίνη (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  38. Μαρία Λιάπη (Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών ΔΙΟΤΙΜΑ)
  39. Ρούλη Λυκογιάννη (ΕΜΠ)
  40. Ελένη Μαραγκουδάκη (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων)
  41. Άννα Ματθαίου (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
  42. Μαίρη Μικέ (ΑΠΘ)
  43. Ειρήνη Μίχα (ΕΜΠ)
  44. Βασιλική Μουτάφη (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
  45. Αλεξάνδρα Μπακαλάκη (ΑΠΘ)
  46. Μιχ. Γ. Μπακογιάννης (ΑΠΘ)
  47. Άννα Μπίμπου (ΑΠΘ)
  48. Μαρία Μποντίλα (ΑΠΘ)
  49. Αλέκα Μπουτζουβή (Ερευνήτρια ιστορικός)
  50. Μαρία Νικολακάκη (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
  51. Ελένη Νίνα-Παζαρζή (Πανεπιστήμιο Πειραιά)
  52. Παύλος Πανταζής (ΑΠΘ)
  53. Μάρω Παντελίδου-Μαλούτα (Πανεπιστήμιο Αθηνών)
  54. Ελένη Παπαγαρουφάλη (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  55. Λόης Παπαδόπουλος (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
  56. Πηνελόπη Παπαηλία (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
  57. Ζαΐρα Παπαληγούρα (ΑΠΘ)
  58. Μαρία Παραδείση (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  59. Δόμνα Παστουρματζή (ΑΠΘ)
  60. Νέλλη-Ελένη Παυλίδου (ΑΠΘ)
  61. Θεοδοσία-Σούλα Παυλίδου (ΑΠΘ)
  62. Έλια Πετρίδου (Πανεπιστήμιο Αιγαίου)
  63. Mαρίνα Πετρονώτη (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών)
  64. Πολίνα Πρέντου (Μεταπτυχιακή φοιτήτρια, ΕΜΠ)
  65. Ευγενία Σηφάκη (Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας)
  66. Αγγελική Σπυροπούλου (Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου)
  67. Ροζαλία Σταθοπούλου (Εκπαιδευτικός)
  68. Χρυσούλα Στέκα (Ερευνήτρια)
  69. Δέσποινα Συρρή (Ερευνήτρια)
  70. Αγάπη Τσίκλη (Υποψήφια διδάκτωρ, ΕΜΠ)
  71. Λίζυ Τσιριμώκου (ΑΠΘ)
  72. Φωτεινή Τσιμπιρίδου (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)
  73. Έμμυ Φρονίμου (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών)
  74. Σαλώμη Χατζηβασιλείου (Αρχιτέκτων)
  75. Κωστής Χατζημιχάλης (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο)
  76. Παύλος Χατζόπουλος  (Εργαστήρι Σπουδών Φύλου, Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  77. Ελένη Χοντολίδου (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
  78. Δημήτρης Χριστόπουλος (Πάντειο Πανεπιστήμιο)
  79. Ξένια Χρυσοχόου (Πάντειο Πανεπιστήμιο)

 

 

Share

Για το ζήτημα της κατοικίας στην κρίση

Αν και η παρακάτω διακήρυξη δεν αφορά μόνο τις γυναίκες, την αναδημοσιεύουμε γιατί είναι σημαντική. Θίγει ένα από τα μεγάλα προβλήματα που όλες/οι αντιμετωπίζουμε στην κρίση: το ζήτημα της κατοικίας. Ας ελπίσουμε ότι είναι μια αρχή για έναν αγώνα που πρέπει να γίνει σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Δημ.Σπ.

 

Είμαστε όλοι άστεγοι

Κείμενο-διακήρυξη του Δι.Κ.Α Εξ. για το Θέμα της Στέγης

“H απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Kράτους.”

Αυτά προβλέπει το ελληνικό Σύνταγμα. Όμως το πρόβλημα της Στέγης τα τελευταία χρόνια απετέλεσε το αντικείμενο αισχροκέρδειας, εκμετάλλευσης και αφαίμαξης του εισοδήματος από εργολάβους, κτηματομεσίτες και τράπεζες. Το “όνειρο ενός κεραμιδιού πάνω από το κεφάλι μας” κατέληξε να γίνει ο εφιάλτης για εκατομμύρια έλληνες και μετανάστες, ειδικά για αυτούς που κατέφυγαν στις τράπεζες για να τους βοηθήσουν να πάρουν ένα σπίτι. Του οποίου, αφού “φούσκωσαν” την αξία απόκτησης, αφού ο ιδιοκτήτης του κατέβαλε ένα σημαντικό ποσό από το εισόδημά του, τώρα απαξιώνεται από το σκάσιμο της φούσκας που δημιούργησε ο ίδιος μηχανισμός των κάθε είδους εμπλεκομένων (εργολάβοι, μεσίτες, τράπεζες).

Είναι ξεκάθαρο ότι η φούσκα των ακινήτων αποτέλεσε μοχλό συσσώρευσης πλούτου σε παγκόσμια κλίμακα. Αφού κερδοσκόπησαν μέσω των δανείων των τραπεζών, τώρα όλοι αυτοί απαιτούν την κατάσχεση των σπιτιών μας φροντίζοντας να τα υποθηκεύσουν με τα “ψιλά γράμματα” των δανειακών συμβάσεων. Η πολιτεία προστατεύοντας τα συμφέροντα αυτά, τα εξέθρεψε για δικούς της λόγους, αγνοώντας την προτροπή του Συντάγματος που η ίδια θέσπισε. Και δεν είναι μόνον αυτό. Με κατασχέσεις μας απειλούν θεοί και δαίμονες. Από την εφορία μέχρι κάθε νταβατζή-έμπορο των κοινωνικών αγαθών. Θεωρούμε σαν παράνομη κάθε κατάσχεση λαϊκής κατοικίας, κάθε επιβουλή δανειστών ενάντια στο πατρικό μας σπίτι.

Για τις εξώσεις

Οι ενοικιαστές δεν θα μπορούσαν να ξεφύγουν από τον ιστό του εμπορίου στέγης, που μέχρι πρότινος διπλασίαζε την περιουσία κάθε ιδιοκτήτη μέσα σε λίγα χρόνια. Αλλά και ο κάθε μικροιδϊοκτήτης (σπιτιού ή καταστήματος), στην παρούσα φάση της λεγόμενης κρίσης, κινδυνεύει με την απαξίωση ή την κατάσχεση των θυσιών του για “ένα μελλοντικό εισόδημα” μιας και η συσσώρευση πλούτου παίρνει μπάλα και αυτόν. Επί δεκαετίες το νομικό και θεσμικό πλαίσιο προστάτευε τους μεγαλοϊδιοκτήτες. Η απουσία θεσμικού πλαισίου και πολιτικής για τη λαϊκή στέγη επέτρεψε σε κάθε εργολάβο την αισθητική υποβάθμιση, την λεηλασία του περιβάλλοντος στο όνομα μιας ανάπτυξης, στην οποία για χρόνια στρατεύθηκαν κάθε είδους συμφέροντα και κερδοσκόποι. Αλλά και λόμπις του υποκόσμου (εμπρηστές, καταπατητές, εκβιαστές, κοράκια).

Ο κάθε ενοικιαστής (σπιτιού ή επαγγελματικής στέγης) αδυνατεί να έχει δική του στέγη και αυτό ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία των ενοικιαστών. Στον τομέα της κατοικίας το κράτος θα έπρεπε από χρόνια να έχει επέμβει, εκπληρώνοντας αυτά που το Σύνταγμα ορίζει, θεσμοθετώντας είτε τη γενναία επιδότηση του ενοικίου για αυτούς που έχουν χαμηλά εισοδήματα, είτε την παραχώρηση δικών του κενών κατοικιών (χιλιάδες είναι τα άδεια ακίνητα δήμων, εκκλησιών, φορέων του δημοσίου), είτε τη δήμευση κατοικιών που χτίσθηκαν πάνω σε καταπατημένες δημόσιες εκτάσεις και μένουν στα χέρια των καταπατητών, είτε νάχει θεσμοθετήσει ένα πρόγραμμα δωρεάν παραχώρησης στέγης στα λαϊκά στρώματα του πληθυσμού. Αντί αυτού είδαμε την κατάργηση όλων των προγραμμάτων και των φορέων για την εργατική κατοικία, τον περιορισμό και την οριστική κατάργηση της επιδότησης ενοικίου.

Διεκδικούμε από το κράτος το κοινωνικό ενοίκιο για διαμερίσματα μικροϊδιοκτητών προκειμένου να στεγασθούν άστεγοι ή οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα που δεν μπορούν να πληρώσουν ενοίκιο. Έτσι θα ενισχυθούν και οι μικροϊδιοκτήτες. Είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα τόσο τα προγράμματα κατασχέσεων όσο και αυτά των εξώσεων θα μπούν σε πλήρη εφαρμογή από τους τραπεζίτες, το ίδιο το κράτος για “οφειλόμενα” στις ΔΟΥ, από το λόμπυ του real estate με τη σύμπραξη των νόμων και της δικαιοσύνης τους. Το νομικό πλαίσιο έχει στηθεί, ο νόμος Κατσέλη (κουτσός κι’ αυτός) πάει να καταργηθεί με τις εξαγγελίες-παγίδα του υπουργείου “Ανάπτυξης” και δεν θα αργήσει η στιγμή που θα αρχίσει η αρπαγή των σπιτιών μας, αν δεν αντισταθούμε.

Μπροστά σε αυτή την εξέλιξη στεκόμαστε ενάντια στις εξώσεις οικογενειών που αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιο, στεκόμαστε ενάντια σε κάθε κατάσχεση σπιτιού λαϊκής οικογένειας. Σε κάθε γειτονιά, πόλη, χωριό θα πρέπει να υπάρξουν οργανωμένες αντιστάσεις, δίκτυα πολιτών που θα αποτρέπουν κάθε κατάσχεση, κάθε έξωση. Η πείρα παρόμοιων κινημάτων στην Ευρώπη και αλλού μας έχει διδάξει ότι μόνο ένας οργανωμένος και αποφασιστικός αγώνας μπορεί να έχει αποτελέσματα. Από το να αποτρέψει μια έξωση ή μια κατάσχεση μέχρι στο να εξαναγκάσει το κράτος να συμμορφωθεί στο ελάχιστο των υποχρεώσεών του που προβλέπονται στο Σύνταγμα. Δίκτυα αντίστασης που θα στέκονται απέναντι και στους σύγχρονους μαυραγορίτες, τους μεγαλοϊδιοκτήτες και εργολάβους ακινήτων, που προτιμούν να κρατούν κλειστά τα κτήρια και διαμερίσματα που έχουν, «για να μην πέσουν οι τιμές», ενώ την ίδια ώρα άστεγοι υποφέρουν και πεθαίνουν λίγο λίγο κάθε μέρα στους δρόμους.

Δίπλα μας βρίσκονται οι άστεγοι, δίπλα μας βρίσκονται και τα άδεια κτήρια και τα διαμερίσματά τους. Δεν μπορούμε να κλείνουμε άλλο τα μάτια μας σ΄ αυτή την αδικία, δε μπορούμε να αποδεχόμαστε πια αυτή τη βαρβαρότητα. Είμαστε αλληλέγγυοι και στηρίζουμε έμπρακτα όσους αστέγους/ες επιλέξουν αυτοοργανωμένα να καταλάβουν, να επισκευάσουν και να κατοικήσουν σε οποιοδήποτε άδειο κτήριο που σήμερα ρημάζει αναξιοποίητο (πολλά αποτελούν πλέον και πηγές κινδύνων και εστίες μόλυνσης, λόγω της σκόπιμης εγκατάλειψης). Πάνω από τις προσδοκίες μεγαλύτερων κερδών για τους μεγαλοϊδιοκτήτες, βάζουμε την επιβίωση των αστέγων με αξιοπρέπεια και όχι με ψίχουλα φιλανθρωπίας.

Αν δεν οργανωθούμε και δεν αντισταθούμε ένα σημαντικό μερίδιο πληθυσμού θα μετατραπεί σε νεο-άστεγους, σε ένοικο και “πολίτη” παραγκών και παραγκουπόλεων στο περιθώριο των πόλεων, έξω από τα “τείχη”.

Η φιλευσπλαχνία, μέσω εκτόνωσης, ανάχωμα στις λαϊκές αντιδράσεις, δεν αποτελεί παρά έναν ακόμη σύμμαχο των συμφερόντων, ένα άλλοθι της πολιτείας, έναν εχθρό του κινήματος για αξιοπρεπή στέγαση για όλους.

ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ – ΝΕΑΠΟΛΗΣ – ΜΟΥΣΕΙΟΥ (Δι.Κ.Α Εξ.)

Πηγή: Δι.Κα.Εξ.

Share

Ενημέρωση από την πορεία στις 24 Νοέμβρη

 

Στις 24 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική-αντικατασταλτική πορεία στην Αθήνα. Η προσέλευση ήταν μεγάλη, με πολύ κόσμο να να στελεχώνει τα πανό αντιφασιστικών πρωτοβουλιών καθώς και συλλογικοτήτων. Ανάμεσά τους και τα φεμινιστικά πανό, να δηλώνουν τη διακριτή παρουσία μας σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα. Γιατί ο φασισμός είναι απειλή για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας, είναι σεξισμός και ομοφοβία, είναι η κουλτούρα του ματσισμού και της βίας, που συχνά στρέφεται εναντίον μας. Και πρέπει να τον ξεριζώσουμε!

 

 

 

Share

25 Νοέμβρη, ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών: ένα καλό νέο

της Σίσσυς Βωβού

Η Βαλπόνα, η γυναίκα που ακρωτηρίασε ο εν διαστάσει σύζυγός της και στα τέσσερα άκρα, είναι σήμερα καλά, με κάποιες αναπηρίες βέβαια, και μπορεί να απολαμβάνει τη ζωή που εκείνος με τον πιο βάρβαρο τρόπο θέλησε να της στερήσει. Τον Απρίλιο του 2009, μάθαμε ότι ακρωτηριάστηκε με αλυσοπρίονο γυναίκα από την Καλαμάτα. Φεμινιστικές οργανώσεις πήγαμε στο ΚΑΤ, όπου την είχαν μεταφέρει με ελικόπτερο, και όπου οι γιατροί, μετά από συντονισμένες προσπάθειες, έσωσαν πρώτα τη ζωή της και στη συνέχεια έκαναν επανειλημμένες εγχειρήσεις και θεραπείες που κράτησαν μήνες και επαναλαμβάνονταν κατά καιρούς τα επόμενα χρόνια. Σήμερα η Βαλμπόνα είναι καλά, περπατά και κάνει τις δουλειές της, έχει βέβαια βαθμούς αναπηρίας και στα τέσσερα άκρα, αλλά ζει μια φυσιολογική ζωή. Το μεγάλο της παράπονο ήταν ότι οικογενειακές πιέσεις την είχαν αποξενώσει από τα δύο παιδιά της.΄Εδώ και λίγον καιρό, όπως μας ενημέρωσε, κατάφερε να ξαναβρεί τον ψυχικό δεσμό που είχε διαρρηχθεί από τη μεριά των παιδιών, και μπορεί να τους μιλάει και να τα επισκέπτεται στην Αλβανία. Από την αποφράδα εκείνη ημέρα έως σήμερα έχει δίπλα της τον σύντροφό της Δημήτρη, ο οποίος στα δύσκολα της στάθηκε εξαιρετικά.

Ο επίδοξος φονιάς καταδικάστηκε σε 17 χρόνια φυλακή στο Γύθειο, το 2010, σε δίκη στην οποία παρευρεθήκαμε για αλληλεγγύη, ψυχική στήριξη και κοινωνική ευαισθητοποίηση, και έκτοτε  εκτίει την ποινή του, οπότε δεν έχει τη δύναμη να την βλάψει ξανά. Κινήσεις πολιτών από το Γύθειο είχαν οργανώσει συμμετοχή στο δικαστήριο, δεκάδων ατόμων, όπως και φιλοξενία σε ωραίο ξενοδοχείο της ίδιας, των συγγενών της και των αλληλέγγυων γυναικών από την Αθήνα.

Φεμινιστικές ομάδες κάναμε εκδήλωση αλληλεγγύης έξω από το ΚΑΤ τότε, όπου τονίζαμε την μεγάλη έκταση του φαινομένου και την ανάγκη μέτρων αρωγής στα θύματα. Στη συνέχεια παρακολουθήσαμε την Βαλμπόνα σε όλα τα στάδια της νοσηλείας και της θεραπείας της, και της προσφέραμε ψυχική στήριξη, κάποια οικονομική βοήθεια, αλλά και αλληλεγγύη σε άλλα ζητήματα που την απασχολούσαν, όπως χαρτιά, δικηγόροι κ.λπ.

Με χαρά θέλουμε σήμερα, την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, να παρουσιάσουμε την γυναίκα που επιβίωσε σωματικά και ψυχικά, από μια ανείπωτη προσωπική τραγωδία.

Share

ΔΣΘ: Μία στις πέντε γυναίκες θύμα βίαιης συμπεριφοράς

Ψήφισμα κατά της βίας εναντίον των γυναικών εξέδωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης για την “Παγκόσμια μέρα κατά της βίας εναντίον των γυναικών”.

Όπως τονίζεται στο ψήφισμα “Η βία κατά των γυναικών ασκείται στον ιδιωτικό χώρο, στην εργασία, στο δρόμο, σε όλες τις ηλικίες, είναι γενικευμένη και δεν αποτελεί μόνο προσωπικό ζήτημα, αλλά και πολιτικό και κοινωνικό. Οι στατιστικές φέρουν μία στις πέντε γυναίκες να υφίσταται τη βίαιη συμπεριφορά του συζύγου ή συντρόφου της.”

“Σήμερα που ζούμε με δραματικό τρόπο την οικονομική κρίση, η οποία μάλιστα είναι σε εξέλιξη και στην Ελλάδα εφαρμόζεται ένα πολύ αυστηρό πρόγραμμα οικονομικής λιτότητας που μπορεί να οδηγήσει στη διάλυση του κοινωνικού κράτους, έχει επιδεινωθεί η κατάσταση και το όραμα για κοινωνία ισότητας των φύλων εξασθενίζει. Πρόκειται για σοβαρή οπισθοδρόμηση σε βάρος των αρχών για δίκαιη κοινωνία, όπου οι γυναίκες καλούνται να επωμιστούν μεγαλύτερα βάρη εν μέσω ανεργίας και των εντάσεων που προκύπτουν λόγω της ραγδαίας μείωσης των εισοδημάτων. Για τις γυναίκες είναι πανθομολογούμενο ότι πληρώνουν περισσότερο την οικονομική κρίση και ότι η ενδοοικογενειακή βία σε βάρος τους αυξάνεται. Η ανεργία αποκλείει την απεμπλοκή της γυναίκας από μία σχέση κακοποίησης, ενώ πρόβλημα παρουσιάζεται και στις καταγγελίες παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Η μείωση των κονδυλίων για κοινωνική πρόνοια, οδήγησε στην μείωση έως τον εκμηδενισμό των ελάχιστων ξενώνων για κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους, επομένως η αρωγή του κράτους προς αυτές είναι ελάχιστη. Οι κλήσεις που ανακοίνωσε ότι δέχεται η γραμμή SOS που εγκαινίασε το 2010 η Γενική Γραμματεία Ισότητας, με τον αριθμό 15900, είναι χιλιάδες, αλλά προφανώς ελάχιστες σε σχέση με την μεγάλη έκταση της βίας. ” σημειώνει ο ΔΣΘ στο ψήφισμά του και προσθέτει ότι  ο νόμος 3500/2006 για την ενδοοικογενειακή βία, επισήμανε το φαινόμενο, όμως “αποδείχθηκε ανεπαρκής για την καταπολέμηση της βίας”

Διότι, όπως αναφέρει ο ΔΣΘ ” χωρίς ξενώνες, κονδύλια για δομές υποστήριξης και οικονομική αρωγή για τα θύματα, χωρίς μάλιστα την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση ήδη από το σχολείο ως προς την ισότητα και το σεβασμό της προσωπικότητας των γυναικών, δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχημένη αξιοποίηση του νόμου”.

Τέλος ο ΔΣΘ εκφράζει την έντονη ανησυχία του, ενώ υπενθυμίζει ότι αν και το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο με ψήφισμα τον Ιούνιο 1986 έθεσε ως στόχο τη λειτουργία ενός ξενώνα κακοποιημένων γυναικών ανά 10.000 κατοίκους, στη Θεσσαλονίκη οι δομές υποστήριξης των γυναικών θυμάτων δεν είναι έως σήμερα ορατές. Προτείνει και υποστηρίζει την λήψη και άλλων μέτρων όπως την δημιουργία οικογενειακών δικαστηρίων, πλήρη ιατρική φροντίδα, συνταξιοδότηση σε περίπτωση αναπηρίας, οικονομική στήριξη με ευθύνη της πολιτείας για την γυναίκα θύμα βίας και την απαγόρευση διαφημιστικών μηνυμάτων ή προγραμμάτων που αναπαράγουν τα σεξιστικά στερεότυπα και καλλιεργούν τη βία κατά των γυναικών.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης διακηρύσσει ότι “δεν θα σταματήσει να επισημαίνει το φαινόμενο της βίας, των αποκλεισμών και των διακρίσεων κατά των γυναικών, όπως και να υποστηρίζει σθεναρά τις δράσεις για την εξάλειψή τους”.

Πηγή: alterthess

Share

Ανακοίνωση της φεμινιστικής πρωτοβουλίας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών εν όψει 25Νοέμβρη

25 Νοέμβρη – Διεθνής ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

 

Η σημερινή κατάσταση

Δυστυχώς η βία λόγω φύλου, η βία κατά των γυναικών, συνεχίζεται σε όλο τον πλανήτη, και ο αγώνας για την εξάλειψή της είναι μακρύς και δύσκολος. Ιδιαίτερα στη σημερινή περίοδο της κρίσης και της επιβολής πολιτικών λιτότητας, της περικοπής  κονδυλίων μεταξύ άλλων για «πολυτέλειες» όπως η στήριξη των γυναικών θυμάτων βίας, τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που βρίσκονται σε σχέσεις συστηματικής κακοποίησης, δυσκολεύουν περισσότερο την απεμπλοκή από αυτές. Από πέρυσι μέχρι φέτος, το 2012, στην Ελλάδα περάσαμε στην κατάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης λόγω των πολιτικών λιτότητας με την ανεργία και τη φτώχια να εκτινάσσονται στα ύψη. 

ΟΡΟΘΕΤΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ: Φέτος είχαμε μια μεγάλη και βάρβαρη επίθεση εναντίον των γυναικείων δικαιωμάτων: είναι η σύλληψη 26 οροθετικών γυναικών τον Μάιο και η διαπόμπευσή τους με ανάρτηση των φωτογραφιών και στοιχείων τους στο Διαδίκτυο από την αστυνομία, με ευθύνη των υπουργείων Προστασίας του Πολίτη και Υγείας. Θέλησαν μ’ αυτή την καταπάτηση κάθε δικαιώματός τους, να «προστατεύσουν» τους πορνοπελάτες από τις οροθετικές γυναίκες, αντί να κάνουν μια καμπάνια ενημέρωσης για τα μεταδιδόμενα νοσήματα και για την ανάγκη χρήσης προφυλακτικού, όπως ζητούμε εδώ και χρόνια. Δεκαέξι από αυτές τις γυναίκες βρίσκονται ακόμα στη φυλακή.

ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ: Παράλληλα είδαμε την άνοδο της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, φορέα ακραίων πατριαρχικών αντιλήψεων και σεξιστικών συμπεριφορών. Η κουλτούρα βίας, συνοδευμένη και από απτά παραδείγματα, με προεξέχων το «χαστούκι στη βουλεύτρια Λιάνα Κανέλη», απενοχοποιεί τη βία κατά των γυναικών και στη συνέχεια άλλων ευάλωτων ομάδων, όπως οι μετανάστριες/ες, ενώ προάγει τα χειρότερα αρρενωπά πρότυπα, γεγονός που θα πρέπει να μας ανησυχήσει ιδιαίτερα ως γυναίκες. Η αποδοχή του θύτη και η καταδίκη του θύματος αποτελούν νοοτροπίες που θα πρέπει να μας βρουν απέναντι, όπως και η αντίληψη των γυναικών της ΧΑ ότι ο ρόλος της γυναίκας εξαντλείται στην τεκνοποίηση (την «αναπαραγωγή»), και ότι ο φεμινισμός είναι ένα από τα δεινά της κοινωνίας!

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ: Τη φετινή χρονιά έχουμε καλά νέα στον τομέα της δημιουργίας συμβουλευτικών κέντρων από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας με οικονομική στήριξη από το ΕΣΠΑ. Ήδη λειτουργούν από τον Μάρτιο του 2012: τα Συμβουλευτικά Κέντρα Ηρακλείου,  Πάτρας, Λαμίας και Πολύκεντρο στην Αθήνα. Πρόσφατα άρχισε η λειτουργία των ΣΚ Κομοτηνής και  Τρίπολης, ενώ έχει αναγγελθεί ήδη η λειτουργία 25 κέντρων συμβουλευτικής υποστήριξης και 14 ξενώνων φιλοξενίας σε μεγάλους Δήμους. Επίσης λειτουργεί η γραμμή SOS με τον αριθμό 15900 και δωρεάν κλήση από σταθερά, που παραπέμπει σε συμβουλευτική στα υπάρχοντα κέντρα.

ΞΕΝΩΝΕΣ: Τα κακά νέα όμως είναι ότι, μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει κανένας ξενώνας φιλοξενίας από την πλευρά της πολιτείας για γυναίκες που υφίστανται βία, και έτσι η συμβουλευτική και η ενδυνάμωση δεν μπορούν να δώσουν λύση σε περιστατικά γυναικών που θέλουν να φύγουν από μια βίαιη σχέση, και δεν έχουν πού να πάνε. Πολύ περισσότερο, η νέα Γραμματέας Ισότητας κυρία Μακρή, είπε ότι στους ξενώνες που ΘΑ δημιουργηθούν πρέπει να φιλοξενούνται και άπορες-άστεγες γυναίκες, ακυρώνοντας έτσι πριν ακόμα την δημιουργία τους, το συγκεκριμένο έργο που πρέπει αυτοί οι ξενώνες να προσφέρουν. Υπάρχουν σήμερα μόνον ελάχιστοι ξενώνες που λειτουργούν από γυναικείες ομάδες, με εθελοντικές δράσεις και χρηματοδότηση αλληλεγγύης (βλ. συνημμένο συγκεκριμένο πανελλαδικό κατάλογο). Οι λίγοι ξενώνες κακοποιημένων γυναικών που υπήρχαν έκλεισαν το 2010, έτσι οι γυναίκες παραπέμπονται στους γενικούς ξενώνες,, που έτσι κι αλλιώς είναι λίγοι και υπερπλήρεις, λόγω της ανθρωπιστικής κρίσης.

ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ: Στον τομέα της νομοθεσίας, επίσης δεν είχαμε καμιά εξέλιξη, ενώ ο νόμος του 2006 για την ενδοοικογενειακή βία θεωρήθηκε ανεπαρκής και ακατάλληλος από την αρχή της ψήφισής του. Υπήρξαν τρεις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, απ’ ότι έχουμε ενημερωθεί, που εργάστηκαν για 1,5 έως 2 χρόνια, για τη δημιουργία σύγχρονης νομοθεσίας για τη βία, έδωσαν τα πορίσματά τους τα οποία κλείστηκαν σε ένα συρτάρι και πρόταση νέου σχετικού νόμου δεν έχει γίνει, ενώ ο παλιός δεν βοηθάει τις γυναίκες σε θέματα διαζυγίου ή απεμπλοκής από μια σχέση λόγω βίας.

ΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ: Το θέμα της δωρεάν νομικής συνδρομής σε γυναίκες λόγω βίας επίσης δεν έχει προχωρήσει, παρά τις ανακοινώσεις της Γενικής Γραμματείας Ισότητας πέρυσι, ότι σε συνεργασία με 18 δικηγορικούς συλλόγους της χώρας θα παρέχεται νομική στήριξη δωρεάν. Η ρύθμιση αυτή δεν έχει υλοποιηθεί, συνεπώς δεν υπάρχει δωρεάν νομική στήριξη για θέματα βίας λόγω φύλου στα δικαστήρια, και οι γυναίκες που την χρειάζονται εντάσσονται στη γενική κατηγορία παροχής νομικής στήριξης σε άπορους πολίτες, η οποία δίδεται με μεγάλη δυσκολία.

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΟ: Επίσης, είχαμε την ακύρωση διαγωνισμού που είχε προκηρυχθεί προ μηνών, για καλλιτεχνικά έργα που θα προέβαλαν την ισότητα των δύο φύλων, με χρήματα του ΕΣΠΑ φυσικά, τα οποία μάλλον θα χαθούν, αφού η Γενική Γραμματέας Ισότητας μετά από κάποιες δυσκολίες που παρουσιάστηκαν δήλωσε ότι τον ακυρώνει γιατί θα έχει «περιορισμένο κοινωνικό όφελος».

Η ισότητα των φύλων και ο αγώνας εναντίον της βίας λόγω φύλου είναι για εμάς άρρηκτα δεμένα με όλους τους άλλους αγώνες, και δεν δεχόμαστε ότι στις σημερινές δύσκολες εποχές πρέπει να παραγκωνιστεί, όπως και όλοι οι αγώνες για την κατοχύρωση της πραγματικής ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Γι’ αυτό είμαστε εδώ, στις 25 Νοέμβρη και κάθε μέρα του χρόνου, πάντα στον αγώνα για δυνατό γυναικείο και φεμινιστικό κίνημα.

 

Τα αιτήματά της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών είναι διαχρονικά και δεν εξαντλούνται σε πρόσκαιρες διεκδικήσεις ενόψει της Παγκόσμιας Μέρας. Αυτά είναι :

Να παλέψουμε για την κατάργηση των σχέσεων εξουσίας, για μια κοινωνία χωρίς φόβο, φτώχια και βία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, με σεβασμό στην πολυμορφία.

Να σπάσουμε τη σιωπή και την ανοχή, να κάνουμε ορατή την «αθέατη» καθημερινή ενδοοικογενειακή βία, τη βία λόγω φύλου, τον βιασμό και το τράφικινγκ σε όλες τις μορφές και σε όλες τις κατηγορίες.

Να στηρίξουμε όλες τις γυναίκες που τολμούν να την καταγγείλουν,  ιδιαίτερα τις μετανάστριες που είναι πιο ευάλωτες. Να μην επιτρέπουμε την ενοχοποίηση και την περιθωριοποίησή τους.

Να δημιουργηθούν επαρκείς χώροι υποδοχής και υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών. Να υπάρχει κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

Να δημιουργηθεί το κατάλληλο νομικό πλαίσιο που θα προστατεύει αποτελεσματικά και πλήρως τις γυναίκες που έχουν υποστεί βία ή διακρίσεις λόγω φύλου.

Να ανατρέψουμε τα στερεότυπα και να αλλάξουμε τη νοοτροπία που κυριαρχεί στην οικογένεια, την εκπαίδευση, τα ΜΜΕ, γενικά στην κοινωνία.

Να παλέψουμε ενάντια στις πολιτικές λιτότητας που μας οπισθοδρομούν οικονομικά και κοινωνικά σε περασμένες δεκαετίες, σπρώχνοντας και την ισότητα των δύο φύλων στο περιθώριο.

Να αντισταθούμε στο φασιστικό τέρας που σηκώνει το αποκρουστικό κεφάλι του στη χώρα μας, με πρώτο στόχο τα γυναικεία δικαιώματα, τις μετανάστριες και τους μετανάστες.

Καλούμε σε συμμετοχή στην αντιφασιστική πορεία το Σάββατο 24 Νοέμβρη 12.00 Προπύλαια

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ

ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ  ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

 

Share

Παγκόσμια ημέρα μνήμης Διεμφυλικών 2012

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (Σ.Υ.Δ.), σας προσκαλεί την Τρίτη 20 και Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012, ώρες 17:00-21.00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αντώνης Τρίτσης, Ακαδημίας 50, Αθήνα, στην διημερίδα εκδηλώσεων αφιερωμένων στην Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Διεμφυλικών ατόμων.

Η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Διεμφυλικών, πραγματοποιείται για τρίτη συνεχή χρονιά στην Ελλάδα, και είναι ημέρα μνήμης για όσα διεμφυλικά / τρανς άτομα υπήρξαν θύματα τρανσφυλοφοβικού μίσους, εγκλημάτων και βίας, αλλά και αφύπνισης για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα διεμφυλικά άτομα στην καθημερινότητά τους.

Για περισσότερες πληροφορίες, καθώς και το πρόγραμμα της εκδήλωσης απευθυνόμαστε στο:

 

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΦΜΥΛΙΚΩΝ

Ζαν Μωρέας 17, Κουκάκι, Αθήνα, 11741

Τηλ. επικοινωνίας: 6944820441

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

Share

Πρόσκληση σε εκδήλωση: ο ρόλος των γυναικών στην αραβική άνοιξη

Δημοσιεύουμε την πολύ ενδιαφέρουσα πρόσκληση σε εκδήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας

Ο ρόλος των γυναικών στην Αραβική Άνοιξη

 

Στο πλαίσιο της δράσης της για τα δικαιώματα των γυναικών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών (25/11), η Διεθνής Αμνηστία διοργανώνει την εκδήλωση «Ο ρόλος των γυναικών στην Αραβική Άνοιξη», την Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου, ώρα 19:00, στο Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23, Αθήνα).

Από τις απαρχές των εκρηκτικών διαδηλώσεων στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, οι γυναίκες έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη διοργάνωση των συγκεντρώσεων, τη μεταφορά πληροφοριών σε διεθνή μέσα ενημέρωσης και τη φροντίδα των τραυματιών. Πολλές διαδηλώτριες υπέστησαν παρενοχλήσεις, κακομεταχείριση, συλλήψεις και βασανιστήρια, επειδή άσκησαν τα θεμελιώδη δικαιώματα της συνάθροισης και της ελεύθερης έκφρασης. Στην εκδήλωση θα συζητηθούν ο ρόλος των γυναικών στην Αραβική Άνοιξη και η κατάσταση των δικαιωμάτων τους σήμερα, δύο χρόνια μετά.

Θα μιλήσουν:

Ντορέττα Αστέρη, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

Συμμετοχή των Γυναικών σε Διαδηλώσεις στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική και οι δράσεις αλληλεγγύης της Διεθνούς Αμνηστίας

Κλεοπάτρα Γιούσεφ, αιγυπτιακής καταγωγής ερευνήτρια σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής και ισότητας των φύλων

«Η Αραβική Άνοιξη μέσα από τα μάτια των γυναικών. Ιστορίες Γυναικών από την Αίγυπτο»: Ανάλυση του ρόλου της γυναίκας από την αρχή των εξεγέρσεων στην Αίγυπτο μέχρι και σήμερα. Η ομιλία θα περιλαμβάνει και παρουσίαση οπτικοακουστικού υλικού.

Ιωάννης Θ. Μάζης, καθηγητής, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Ο ρόλος των γυναικών στο Ισλάμ

Σάρα Μακμπέρ, Συντονίστρια Προγράμματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF) για την υποστήριξη γυναικών θυμάτων βίας στο Μαρόκο

Τα κρυμμένα θύματα της βίας: γυναίκες μετανάστριες δίχως έγγραφα, θύματα σεξουαλικής και σωματικής βίας στο Μαρόκο, η ανταπόκριση των MSF, το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και οι προοπτικές καλύτερης ανταπόκρισης των αναγκών τους.

Heydar Amal, πρόσφυγας από το Χαλέπι της Συρίας, αιτούσα άσυλο στην Ελλάδα

Η ζωή των γυναικών στη Συρία

 

Θα κάνουν παρέμβαση:

Ahdaf Soueif, αιγύπτια συγγραφέας, πολιτική και πολιτισμική σχολιάστρια σε διεθνή μέσα ενημέρωσης, συγγραφέας των βιβλίων «Κάιρο: Η πόλη μου, η επανάστασή μας (Cairo: My City, Our Revolution)» και «Ο Χάρτης της Αγάπης (The Map of Love)».

Η φωτογράφος Στεφανία Μιζάρα θα παρουσιάσει φωτογραφίες και video από αποστολές και ταξίδια στην Αίγυπτο, τη Συρία και την Παλαιστίνη. Επίσης, θα παρουσιάσει συνεντεύξεις γυναικών προσφύγων από τη Συρία οι οποίες διέφυγαν στην Ελλάδα και μένουν προσωρινά στο Κέντρο Υποδοχής Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών στο Λαύριο.

 

Θα προβληθούν, επίσης, φωτογραφίες και βίντεο από αποστολές της Διεθνούς Αμνηστίας στη Συρία και την Αίγυπτο.

 

Share

Εβδομάδα δράσεων για το Pride Θεσσαλονίκης

Την ερχόμενη Δευτέρα ξεκινά η εβδομάδα δράσεων για το Pride Θεσσαλονίκης 2013!
Το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Δευτέρα 5 Νοέμβρη
Ανοιχτή συζήτηση με θέμα “Ναζισμός, Θρησκεία, Ομοφυλοφιλία“,
ώρα 8 το βράδυ, στο Στέκι Μεταναστών, οδός Ερμού 23 – 1ος όροφος (περίπου γωνία με την οδ.Βενιζέλου)

Πέμπτη 8 Νοέμβρη
Προβολή της ταινίας “Η αδελφότητα
ώρα 8 το βράδυ, στο Στέκι Μεταναστών

Παρασκευή 9 Νοέμβρη
Party υποστήριξης του Pride 2013 στο DaDa Photography!
μετά τις 12 τα μεσάνυχτα, Περιστερίου 4 στα Λαδάδικα.
Κεντρικό event του party η κλήρωση για ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη!!

ομάδα επικοινωνίας HOMOphonia

Δημιουργικό:
Video, Έλλη
Poster, Στέισυ

Share