Subscribe via RSS Feed

Category: Κοινωνικά Κινήματα

Ευρωπαϊκή βδομάδα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στις 595 απολυμένες καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ

P1040848

Θετικά ανταποκρίθηκαν ευρωπαϊκές και διεθνείς κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις στο κάλεσμα για εβδομάδα διεθνούς αλληλεγγύης που θα γίνει από τις 15 μέχρι τις 22 του Σεπτέμβρη πραγματοποιώντας πολύμορφες δράσεις υποστήριξης στις 595 απολυμένες καθαρίστριες.

Στη Βαλένθια διοργανώνεται στις 22 Σεπτεμβρίου στις 11πμ από τη «Marcha de la Dignidad» διαδήλωση στο προξενείο της Ελλάδας της Βαλένθια και το βραδύ θα γίνει μια μεγαλύτερη στις 7μμ στο κέντρο της πόλης.

Στο Λονδίνο οργανώνεται στις 20 Σεπτεμβρίου από την «Καμπάνια Αλληλεγγύης στην Ελλάδα» εκδήλωση αλληλεγγύης μπροστά από το Hellenic Centre (16-18 PaddingtonStreet, Marylebone, London) με συμμετοχή του οργανωμένου εργατικού κινήματος και των μεγάλων βρετανικών συνδικάτων.

Στην Τουλούζη θα γίνει διαδήλωση επίσης το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου στις 11πμ, στο SQUARE CHARLES DE GAULLE και όλοι και όλες θα φέρουν κόκκινα γάντια και σκούπες. Καλούν οι οργανώσεις: ATTAC, FSU, MIX-CITE και NPA. Σε κοινό ψήφισμα αναφέρουν:

  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με αυτή την πολιτική που εφαρμόζεται από την Τρόικα στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που περνάνε δύσκολα στο όνομα ενός παράνομου χρέους,
  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με τις πολιτικές λιτότητας που υποστηρίζεται και εφαρμόζεται από τη Γαλλική κυβέρνηση, εδώ και αλλού, στο όνομα μιας κρίσης που δεν είναι δική μας,
  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με τις πολιτικές που πετούν τους λαούς στη μιζέρια και επηρεάζουν ιδιαίτερα τις γυναίκες
  • «Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών» φωνάζουν οι 595 καθαρίστριες. Αυτό είναι και το δικό μας σύνθημα.

Στη Μασσαλία θα συγκεντρωθούν μπροστά στο ελληνικό προξενείο στις 20 Σεπτεμβρίου στις 9 πμ 12 γυναικείες οργανώσεις: COLLECTIF 13 DROITS DES FEMMES και CERAMISTES ET ARTISTES DE LILITH, EVREUX 13, FEMMES SOLIDAIRES, FORUM FEMMES MEDITERRANEE, FSU, GAUCHE ANTICAPITALISTE, IMAGES & PAROLES, LES FEMMES ET LA VILLE, MOUVEMENT DE LA PAIX, MOUVEMENT JEUNES FEMMES, PARTI COMMUNISTE FRANCAIS, RADIO GALERE, SOS FEMMES, SOS VIOL, SNUIPP13, LAIQUES, OSEZ LE FEMINISME.

Στη Λιλ, στις 20 Σεπτεμβρίου στις 2μμ, θα γίνει διαδήλωση στο κέντρο της πόλης με κάλεσμα της οργάνωσης Collectif «FranceGrècesolidarité pourlasanté- Lille» και υποστηρίζουν: Attac Roubaix Tourcoing, ATTAC Lille, ATTAC Villeneuved’Ascq, CADTM, SUD santé sociaux 59, PHM nord de France, Union syndicale SOLIDAIRES 59/62, Lesgens d’ Hellemmes, la voie démocratique au Maroc, association des amis de la 4° Internationale.

Στη Βιέννη, την Τέταρτη 17 Σεπτεμβρίου, θα γίνει μια δράση στις 11πμ μπροστά από την Ελληνική Πρεσβεία (Argentinierstrasse 14 ). Στις 22 Σεπτεμβρίου θα οργανωθεί εκδήλωση της επιτροπής «Αλληλεγγύη με την Αντίσταση στην Ελλάδα» στο Amerlinghaus με τίτλο: «POUR UNE JOURNEE INTERNATIONALE DE SOLIDARITE AUX 595 FEMMES DE MENAGEDU MINISTERE DES FINANCES GREC».

EPSON MFP image

Ψηφίσματα συμπαράστασης

Πολλές οργανώσεις έχουν αποστείλει ψηφίσματα συμπαράστασης. Ανάμεσα σε άλλα, ο γυναικείος σύλλογος Courage αναφέρει:

«Εμείς οι γυναίκες του συλλόγου Courage στη Γερμανία, εκφράζουμε την αλληλεγγύη και την υποστήριξη στον αγώνα σας. Ο αγώνας σας είναι πολύ σημαντικός και θα ενθαρρύνει πολλές γυναίκες αλλά και άντρες, που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση. Προτείνουμε την 20η Σεπτέμβρη ως μέρα αλληλεγγύης σε όλη τη Γερμανία. Αυτή τη στιγμή ο σύλλογός μας διοργανώνει ένα μεγάλο συνέδριο με τίτλο «Πολιτικό Συμβούλιο Γυναικών», το οποίο διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. Υποσχόμαστε να αναφερθούμε στον γενναίο αγώνα σας σε αυτό το συνέδριο.

Σας ευχόμαστε καλή δύναμη, καλό κουράγιο για τη συνέχεια του αγώνα σας».

courage

 

Ακολουθεί ψήφισμα από την οργάνωση «Γυναικεία Ζωή στις Βρυξέλλες», φεμινιστικό κίνημα για τη δημόσια εκπαίδευση:

«Χαιρετίζουμε όλες τις συντρόφισσες που αγωνίζεστε με σθένος για τα δικαιώματά σας,

Εκεί, όπως και εδώ στο Βέλγιο, οι γυναίκες υφίστανται τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας: χειροτέρευση της κοινωνικής προστασίας και των εργασιακών συνθηκών, περιορισμός των πιο θεμελιωδών δικαιωμάτων των μεταναστών, απουσία χώρου υποδοχής για τα παιδιά μας και κέντρου υποδοχής γυναικών θυμάτων βίας… Αυτή είναι η καθημερινότητα απέναντι στην οποία αντιστεκόμαστε με δεσμούς αλληλεγγύης. Αυτή τη χρονιά, με αφορμή του καραβανιού ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα των γυναικών, προβάλαμε στις Βρυξέλλες μια ταινία στις γυναίκες για τον αγώνα των καμαριέρων στην αλυσίδα των ξενοδοχείων Accord στο Παρίσι, οι οποίες έκαναν απεργία για έναν ολόκληρο χρόνο και κατάφεραν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους: μείωση ρυθμού εργασίας για την καθαριότητα των δωματίων. Προβάλαμε αυτή την ταινία σε γυναίκες για να τους δείξουμε ότι είναι εφικτό να κερδίσουν τους αγώνες χάρη στην αποφασιστικότητα των γυναικών και την υποστήριξη των συνδικάτων. Συμπαραστεκόμαστε χωρίς προϋποθέσεις στη δράση σας και είμαστε μαζί σας ενόψει της δίκης στις 23 Σεπτέμβρη, που θα είστε αντιμέτωπες με το ελληνικό κράτος. Θα συνεχίσουμε να διαδίδουμε των αγώνα σας δίπλα στις γυναίκες».

 

Στο πλευρό των καθαριστριών και η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών της Βαλένθια: «Εμπρός συντρόφισσες! Μαζί μπορούμε!» Αλλά και από το μακρινό Μπενίν, τα μέλη του τμήματος  της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στέκονται αλληλέγγυες με τον αγώνα των 595 καθαριστριών απέναντι  στα μέτρα λιτότητας: «μη χάνετε την ελπίδα: είμαστε σίγουρες ότι ο αγώνας σας και τα δίκαια αιτήματά σας θα ικανοποιηθούν!»

world march women banner

Από το Λίβανο και εκ μέρους της οργάνωσης «Egalité/ Wardah Boutros pour les droits des Femmes», η πρόεδρος D. Marie DEBS και βοηθός γενική γραμματέας του ΚΚ Λιβάνου, στέλνει  χαιρετισμό και εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη τους.

 

Παραθέτουμε επίσης ολόκληρο το ψήφισμα της ATTAC CADTM Μαρόκου:

ATTAC CADTM MAROC

Contre la mondialisation libérale

 

Αλληλεγγύη στις 595 ελληνίδες καθαρίστριες

Η Ένωση Attac Μαρόκου χαιρετίζει το κουράγιο των 595 Ελληνίδων καθαριστριών που εργάζονται στο Δημόσιο τομέα και αγωνίζονται εδώ και 11 μήνες ενάντια στην απόλυσή τους και στα μέτρα λιτότητας και αποψίλωσης του Δημόσιου τομέα που επιβάλλονται από την Ελληνική κυβέρνηση υπό την κηδεμονία των Διεθνών χρηματιστικών οργανισμών και της ΕΕ.

Αυτές τις ίδιες πολιτικές τις γνωρίζουμε και εδώ στο Μαρόκο. Μας επιβλήθηκαν, όπως και στην Ελλάδα, από τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής που σχεδιάστηκαν από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια τράπεζα. Οι οργανισμοί αυτοί αφού πρώτα μας υπερχρέωσαν με τεχνητό τρόπο μας επέβαλαν τις ιδιωτικοποιήσεις, την αποδιάρθρωση του Δημόσιου τομέα και την απελευθέρωση των υπηρεσιών. Εδώ όπως και στη χώρα σας, οι γυναίκες πληρώνουν το υψηλότερο τίμημα και είναι αυτές που έδωσαν τους πιο σημαντικούς αγώνες, ιδιαίτερα ενάντια στην φιλελευθεροποίηση της δημόσιας υγείας. Εδώ όπως και στην Ελλάδα, τα υπουργεία παραχωρούν όλο και περισσότερο τις υπηρεσίες καθαριότητας, συντήρησης και ασφάλειας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες καταπατούν ακόμα και αυτά τα λίγα δικαιώματα που είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι του Δημόσιου τομέα.

Είναι για αυτούς τους λόγους που αισθανόμαστε ότι μας αφορά ο αγώνας των 595 ελληνίδων καθαριστριών, ένας αγώνας υποδειγματικός για όλους τους εργαζόμενους του Δημόσιου τομέα άντρες και γυναίκες και για όλους και όλες που εργάζονται υπό καθεστώς υπεργολαβίας.

Χαιρετίζουμε τον αγώνα σας, την αποφασιστικότητα και την δημιουργικότητα σας ως γυναίκες και ως εργαζόμενες. Ας είναι ο αγώνας σας υποδειγματικός για όλες τις γυναίκες που θεωρούν ότι αρκετά τις έχουν συνθλίψει, ποδοπατήσει, απολύσει και μεταχειριστεί σαν να δούλευαν σε κάτεργο.

Μαζί με εσάς ζητάμε από την Ελληνική κυβέρνηση να αναθεωρήσει τις απολύσεις και τις υπεργολαβίες. Να επανενταχθούν όλες οι απολυμένες καθαρίστριες και να πληρωθούν για τις  χαμένες ημέρες εργασίας.

Μαζί με εσάς ζητάμε από τους Διεθνείς χρηματιστικούς οργανισμούς και από τα όργανα της ΕΕ να σταματήσουν να επιβάλλουν στους λαούς, περιφρονώντας όλους τους δημοκρατικούς κανόνες, τις αντιλαϊκές πολιτικές που σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν δρόμους εξόδου από την κρίση, την κρίση που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει. Μαζί σας απαιτούμε τη διαγραφή του παράνομου ελληνικού χρέους που δεν είναι τίποτε άλλο από ένας μοχλός για τη στοχοποίηση και υποταγή του ελληνικού λαού.

Αλληλεγγύη στις Ελληνίδες καθαρίστριες, αλληλεγγύη σε όλες τις εργαζόμενες, αλληλεγγύη σε όλες τις γυναίκες του κόσμου.

Ραμπάτ, 10 Σεπτεμβρίου 2014

 

trabalho domestico

 

Share

Διαμαρτυρία έξω από τη ΓΑΔΑ

IMG_2109a

της Λίνας Φιλοπούλου

Φωτογραφίες από τη συγκέντρωση συμπαράστασης στο κάλεσμα των αγωνιζόμενων καθαριστριών του ΥΠΟΙΚ έξω από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Πέντε από τις καθαρίστριες, ολες μέλη της συντονιστικής επιτροπής αγώνα, οδηγήθηκαν την Τετάρτη 10/9 στη ΓΑΔΑ για να καταθέσουν προκειμένου να διαπιστωθεί αν στοιχειοθετείται κατηγορία σε βάρος τους για αδικήματα που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, σημειώθηκαν στις 10 Ιουλίου, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Ο αγώνας των καθαριστριών θα νικήσει.

 

This slideshow requires JavaScript.

Share

Πέρα από κάθε προσδοκία η διεθνής ανταπόκριση στο κάλεσμα των καθαριστριών

?????????????????????????????????

του Γιώργου Μητραλιά

Αν και το κάλεσμα για μια διεθνή μέρα αλληλεγγύης στις 595 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών έγινε μέσα στο κατακαλόκαιρο, η ανταπόκριση που συναντάει είναι τόσο θετική που επαληθεύει την αρχική αισιόδοξη υπόθεση εργασίας: Αυτός ο παραδειγματικός αγώνας μιας χούφτας Ελληνίδων εργατριών ξεπερνάει τα όρια της χώρας μας και είναι εμβληματικός  των καλύτερων λαϊκών αντιστάσεων στη σκληρή εποχή των Μνημονίων στην Ευρώπη, αλλά και πέρα από αυτήν!…

Είναι ακριβώς όπως το είπε στο -μεστό από αισθήματα και διδάγματα- μήνυμα υποστήριξης και αλληλεγγύης που τους έστειλε ο δημιουργός του «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» Κεν Λόουτς: “Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι μεγάλες εταιρίες, που υποστηρίζονται από τους πολιτικούς, είναι τρομεροί εχθροί. Όμως, κι εσείς είστε τρομερές!”.

Και επειδή εκτός από ηρωικές είναι και «τρομερές», γι’αυτό φαίνεται πως συνεπαίρνουν και εμπνέουν όσους επιμένουν να μην το βάζουν κάτω σε χώρες τόσο διαφορετικές όπως η Αγγλία και η Ισπανία, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και επιπλέον, πράγμα ακόμα πιο σπάνιο, δείχνουν να ενώνουν και να  κινητοποιούν σε κοινές εκδηλώσεις αλληλεγγύης συνδικαλιστές αλλά και ακτιβιστές που δεν διακρίνονται πάντα για τις εγκάρδιες σχέσεις τους, όπως οι κομμουνιστές και οι ελευθεριακοί, οι αναρχοσυνδικαλιστές και οι αριστεροί σοσιαλιστές!

Είναι λοιπόν γεγονός ότι, αν και απομένουν τρεις βδομάδες μέχρι την κορύφωση των διεθνών κινητοποιήσεων αλληλεγγύης, θεωρείται ήδη δεδομένο ότι γύρω στις 20 Σεπτεμβρίου θα γίνουμε μάρτυρες ενός πρωτόγνωρου γεγονότος, ειδικά στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς των Μνημονίων και των κοινωνικών  ερειπίων που αφήνουν πίσω τους. Χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες θα κατέβουν στους δρόμους της Μαδρίτης και του Λονδίνου, του Παρισιού και της Βαρκελώνης, των Βρυξελλών και της Βαλένθια, της Γενεύης και της Βαρσοβίας, και πιθανόν της Βιέννης, του Βερολίνου και ποιος ξέρει πού ακόμα, για να ξαναφέρουν στην επικαιρότητα μιαν αξία που οι «από πάνω» έχουν κάνει τα πάντα για να μας κάνουν να την ξεχάσουμε: την παλιά καλή Αλληλεγγύη! Τη διεθνιστική αλληλεγγύη!

Τα καλέσματα που ήδη κυκλοφορούν και οι αφίσες που ήδη τυπώνονται σε τουλάχιστον 6-7 ευρωπαϊκές χώρες, είναι σαφή: Τρεις μέρες πριν από την απόφαση του δικαστηρίου που θα σφραγίσει –έστω και προσωρινά- την τύχη των 595 καθαριστριών μας, δηλαδή στις 20 Σεπτεμβρίου, οι Ευρωπαίοι πολίτες που επιμένουν να αντιστέκονται καλούνται να διαδηλώσουν στους δρόμους ή με όποιον άλλο τρόπο επιλέξουν, την υποστήριξή τους στις 595 καθαρίστριες του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών και συνάμα την αντίθεσή τους στις πολιτικές της άγριας λιτότητας που εφαρμόζονται σχεδόν παντού στη Γηραιά μας Ήπειρο.

Το κάλεσμα και το άλλο πληροφοριακό υλικό για τον αγώνα των 595 καθαριστριών που σε λίγο κλείνει ακριβώς ένα χρόνο (!), έχει κιόλας μεταφραστεί -και κυκλοφορεί στο διαδίκτυο- στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, καταλανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, γερμανικά και τουρκικά ενώ ετοιμάζεται και στα αραβικά. Ενδεικτικό της απήχησης που έχει τόσο η 12μηνη πάλη των 595 καθαριστριών είναι ότι το κάλεσμα για διεθνή κινητοποίηση αλληλεγγύης και τα άλλα κείμενα που το συνοδεύουν έχουν περάσει τον Ατλαντικό και αναρτώνται σε δεκάδες ιστοσελίδες εργατικών συνδικάτων, κοινωνικών κινημάτων ή και πολιτικών κομμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βενεζουέλας, της Αργεντινής, της Βραζιλίας ή της Κούβας. Με άλλα λόγια, ενώ η καμπάνια αλληλεγγύης άρχισε και στόχευε βασικά την Ευρώπη, γινόμαστε τώρα μάρτυρες ενός κινήματος με… πλανητική διάσταση! Ο λόγος ίσως να είναι απλός: Προφανώς, ο αγώνας των Ελληνίδων καθαριστριών εμπνέει επειδή γίνεται ενάντια σε πολιτικές και αντιπάλους που δεν απαντώνται μόνο στην Ευρώπη μας…

Υπάρχει όμως κι άλλος ένας λόγος που η υπόθεση των 595 καθαριστριών είναι τόσο δημοφιλής και συγκινεί πέρα από σύνορα και πολιτικές συμπάθειες. Είναι ότι είναι πολυδιάστατος, ότι έχει πολλές «ταυτότητες». Έτσι, δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι φεμινιστικά κινήματα και γυναικείες ομάδες και οργανώσεις σε Ευρώπη και Αμερική (Νότια και Βόρεια), αλλά ακόμα κι από το μακρινό αφρικανικό Μπενίν (!), κινητοποιούνται στο πλευρό των εργατικών συνδικάτων και των κοινωνικών κινημάτων που δείχνουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους  στις Ελληνίδες καθαρίστριες. Για αυτά τα φεμινιστικά κινήματα και τις γυναικείες οργανώσεις μιας ντουζίνας χωρών, η πάλη των «δικών  μας» καθαριστριών είναι εμβληματική και συνάμα χειροπιαστό παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις γυναίκες που βρίσκονται –κατά προτεραιότητα- στο στόχαστρο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Πέρα όμως από όλα αυτά, ένα είναι το μεγάλο κοινό χαρακτηριστικό όλων των απαντήσεων στο κάλεσμα για αλληλεγγύη στις 595 καθαρίστριες: Η έντονη ανθρώπινη συγκίνηση, θα λέγαμε η αίσθηση μιας ταύτισης με αυτές τις αγωνίστριες από τη μικρή –και για μερικούς, μακρινή- Ελλάδα, με αυτή τη «χούφτα γυναικών που ανοίγουν δρόμους» όχι πια μόνο στη πατρίδα τους! Έτσι, εκτός από συνδικάτα, κινήματα, κόμματα και οργανώσεις, είναι ίσως οι «ανώνυμοι» πολίτες και τα δημοτικά συμβούλια ακόμα και κωμοπόλεων που εκφράζουν καλύτερα τη διάχυτη συγκίνηση που  προκαλεί ο άνισος αγώνας των καθαριστριών μας, όταν στέλνουν τα απλά, συνήθως λακωνικά και πάντα «από καρδιάς» μηνύματα της υποστήριξής τους.

Και να σκεφτεί κανείς ότι μόλις τώρα τέλειωσε το καλοκαίρι και οι δυο επόμενες βδομάδες μπορεί να επιφυλάσσουν ακόμα καλύτερες εκπλήξεις…

Πηγή: contra-xreos.gr

 

Share

Πορεία ευαισθητοποίησης από το Δίκτυο ελληνικών LGBTQ οργανώσεων: φωτογραφίες

IMG_2071

κείμενο-φωτογραφίες Λίνα Φιλοπούλου

Φωτογραφίες από την πορεία ευαισθητοποίησης για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, σύμφωνο συμβίωσης, ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις που διοργανώθηκε από το Δίκτυο ελληνικών LGBTQ οργανώσεων. Η πορεία είχε πολύ κόσμο, ρυθμό και ευφάνταστα συνθήματα. Ξεκίνησε από την Πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι, όπου έγινε η τελευταία επίθεση μίσους ενάντια σε ζευγάρι ομοφυλόφιλων, και κατέληξε στη Βουλή, την ώρα που ολοκληρωνόταν η συζήτηση για το “αντιρατσιστικό” νομοσχέδιο.

Διαβάστε ακόμα

Πορεία ευαισθητοποίησης για αντιρατσιστικό, σύμφωνο συμβίωσης, ομοφοβικές και τρανσφοβικές επιθέσεις

 

This slideshow requires JavaScript.

Share

Νίκη στις γυναικείες φυλακές

Prison bars and blue sky

ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Χθες Παρασκευή 29 Αυγούστου επισκέφθηκε τις γυναικείες φυλακές εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης για να συναντηθεί με την επιτροπή αγώνα . Στη συνάντηση που έγινε το υπουργείο δεσμεύτηκε επίσημα να αναβάλλει την μεταφορά μας στην πτέρυγα των χρυσαυγιτών μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες διαμόρφωσης του χώρου. Εκτός απ’ τα καρτοτηλέφωνα και τις τουαλέτες που πρέπει να τοποθετηθούν αυτό που παραμένει σημαντικό είναι να υπάρξει προαύλιος χώρος για να προαυλιζόμαστε και να μην καταπατούνται τα δικαιώματα μας. Παραμένουμε σε ετοιμότητα και γνωρίζουμε πως τα δικαιώματα μας κερδίζονται μόνο απ’ τους αγώνες μας

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

30/8/2014

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Διαβάστε ακόμη

Ολοήμερη διαμαρτυρία-γυναικείες φυλακές

 

 

Share

Ολοήμερη διαμαρτυρία-γυναικείες φυλακές

prison

ΟΛΟΗΜΕΡΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Σήμερα Παρασκευή 29 Αυγούστου κλιμακώνουμε την κινητοποίση μας ενάντια στην άδικη μεταφορά-στριμωγμά μας στην πτέρυγα των 6 χρυσαυγιτών βουλευτών. Η επιβεβαίωση όλων όσων λέγαμε, ήρθε κιόλας την Τετάρτη, όταν αντιπροσωπεία της Θέμις Κατασκευαστικής (υπεύθυνη για τα κτίρια των φυλακών) έκρινε ακατάλληλη την πτέρυγα για την μεταφορά μας. Όμως παρά τις κινητοποιήσεις μας και τις επαναλαμβανόμενες κρούσεις προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τον γενικό γραμματέα Μαρίνο Σκανδάμη, οι ίδιοι επιμένουν να κωφεύουν προκλητικά. Για αυτό και εμείς ξεκινάμε σήμερα ολοήμερη διαμαρτυρία-άρνησης εισόδου στα κελιά, μέχρι να δοθεί απάντηση απ’ τους αρμόδιους φορείς στο δίκαιο αίτημα μας. Για ότι συμβεί από εδώ και πέρα υπεύθυνο είναι το υπουργείο Δικαιοσύνης και η αδιαφορία του για τα προβλήματα των κρατουμένων.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Διαβάστε ακόμα

Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού: Νυχτερινή διαμαρτυρία

Share

Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού: Νυχτερινή διαμαρτυρία

prison

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Σήμερα Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014 εμείς οι γυναίκες κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού πραγματοποιούμε νυχτερινή διαμαρτυρία και αρνούμαστε να μπούμε στα κελιά μας , για μία ώρα μετά το βραδυνό κλείσιμο της φυλακής

Αίτημα μας είναι η ακύρωση της άδικης και άνισης μεταφοράς μας που έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο στον πρώτο όροφο της πτέρυγας που κρατούνται οι 6 χρυσαυγίτες βουλευτές.

Το υπουργείο αδιαφορώντας για τα δικαιώματά μας θέλει να μας στριμώξει σαν τα ποντίκια την μία πάνω στην άλλη στον πρώτο όροφο μιας πτέρυγας που δεν πληρεί τους βασικούς κανόνες ανθρώπινης διαβίωσης. Την ίδια στιγμή στην υπόλοιπη μισή πτέρυγα θα αλωνίζουν οι 6 χρυσαυγίτες βουλευτές σε ένα χώρο που αντιστοιχει σε 100 γυναίκες κρατούμενες και θα έδινε λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού .

Επειδή όμως το ψέμα δεν έχει ντροπή ακούσαμε και διαβάσαμε πως κύκλοι του υπουργείου διαρρέουν ότι η μετακίνησή μας αυτή αποσκοπεί στην βελτίωση των συνθηκών κράτησης μας , γι αυτό λοιπόν αναφέρουμε τα εξής :

1) Αυτή τη στιγμή είμαστε 85 κρατούμενες που τον Σεπτέμβρη ο αριθμός μας θα διπλασιαστεί λόγω μεταγωγών των δικαστηρίων και ο όροφος της πτέρυγας που θα μεταφερθούμε δεν επαρκεί ούτε για τις μισές από εμάς . Αυτό σημαίνει πως κάποιες κρατούμενες θα κοιμούνται ακόμα και στο πάτωμα

2) Ο όροφος της πτέρυγας δε διαθέτει ούτε ένα καρτοτηλέφωνο. Εκτός λοιπόν απο τη στέρηση της ελευθερίας μας στερούν και το δικαίωμα της επικοινωνίας με τα συγγενικά μας πρόσωπα.

3) Το προαύλιο της πτέρυγας θα χρησιμοποιείται απ’ τους χρυσαυγίτες βουλευτές και εμείς θα αναγκαζόμαστε για να προαυλιστούμε να κάνουμε μια ολόκληρη διαδρομή μέσα από κοινόχρηστους χώρους και μαγειρία για να βγαίνουμαι στο παλιό μας (!) προαύλιο.

4) Οι εγκαταστάσεις υγιεινής είναι ανεπαρκείς και ελλειπέστατες. Δεν υπάρχουν καν λεκάνες στις τουαλέτες

5) Η πρόταση να σκεπαστούν τα παράθυρα για να μην υπάρχει οπτική επαφή με τους χρυσαυγίτες και για την αποφυγή λεκτικών επιθέσεων θα μας στερήσει ακόμα και το φυσικό φως μέσα στην ακτίνα.

6) Οι κρατούμενες με αναπηρία και κινητικά προβλήματα θα μένουν καθηλωμένες στα κελιά τους καθώς δεν μπορούν να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες ούτε καν για τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο που λαμβάνουν την ιατροφαρμακευτική τους αγωγή.

Και όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που η πτέρυγα που βρισκόμαστε θα συνεχίσει να λειτουργεί για να στεγαζει την καντινα της φυλακής και την βιβλιοθήκη. Δηλαδή θα είναι μια πτέρυγα χωρίς κρατούμενες. Απέναντι σε αυτόν τον παραλογισμό απαιτούμε απ’ τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τον γενικό γραμματέα Μαρίνο Σκανδάμη να βάλουν τέλος σε αυτήν την κοροϊδία. Ζητάμε να ακυρωθεί η άδικη μεταφορά μας και να παραμείνουμε στην πτέρυγα στην οποία κρατούμαστε. Η οποιαδήποτε απόπειρα μεταφοράς μας εκτός απο την αντίδρασή που θα συναντήσει απο τη μεριά μας θα επιβεβαιώσει την ύπαρξη του διαχωρισμού κρατουμένων Α’ κατηγορίας και κρατουμένων Β’ κατηγορίας. Ζητάμε να μπει τέλος στην αδικία. Ζητάμε για δεύτερη φορά να επισκεφτεί τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού αντιπροσωπεία του υπουργείου για να συζητήσει με την επιτροπή αγώνα και να δώσει λύση στο δίκαιο αίτημα μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Share

Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη!

palestne

1. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών καταδικάζει τις ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας, Παλαιστίνη

 

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών καταδικάζει την ακραία βία που ασκείται από το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και απαιτεί την άμεση παύση κάθε εχθρότητας εκεί και σε άλλα παλαιστινιακά εδάφη.

Για πάνω από εξήντα χρόνια, με όλο και πιο υποβαθμισμένες συνθήκες ζωής, ο παλαιστινιακός πληθυσμός υποφέρει καθημερινά στην κατάσταση απαρτχάιντ: παράνομη απαλλοτρίωση, βάναυση κράτηση, διακρίσεις, παρενόχληση, σημαντικοί περιορισμοί στην πρόσβαση σε θεμελιώδη δικαιώματα … Η συστηματική βία, την οποία υφίστανται χιλιάδες Παλαιστίνιοι άνδρες και γυναίκες κάθε μέρα, πρέπει να σταματήσει αμέσως, και η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει σιωπηλή.

Οι ισραηλινές αρχές, βασιζόμενες στο στρατό τους, έχουν εντείνει πρόσφατα την κλιμάκωση της βίας και τις βίαιες επιθέσεις στα δικαιώματα των Παλαιστίνιων αμάχων. Πριν από μία εβδομάδα, αγνοώντας όλες τις διεθνείς εκκλήσεις, το Ισραήλ εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση στη Γάζα που ονομάζεται «Επιχείρηση Προστατευτική Αιχμή», η οποία έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή πολλών, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, και προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές στις (ήδη επισφαλείς) παλαιστινιακές υποδομές.

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών εκφράζει την αλληλεγγύη της με τους παλαιστίνιους αδελφούς και αδελφές μας, και αποφασιστικά απαιτεί την άμεση παύση όλων των επιθέσεων. Ως εκ τούτου απαιτεί επίσης από τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει ως προς την εκπλήρωση των ηθικών υποχρεώσεών της ως προς την προστασία του άμαχου παλαιστινιακού πληθυσμού, και να εργαστεί συντονισμένα για να εξασφαλίσει την αναζήτηση ευθυνών και τη δίωξη των υπεύθυνων για τη σφαγή.

 

Γυναίκες του Κόσμου, είμαστε σε πορεία μέχρι να είμαστε όλες ελεύθερες!

15 Ιουλίου 2014

 paleestina livre

 

2. Ένωση Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών

Επείγουσα έκκληση για δράση

Η ένωση των Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών ως μία από τις πιο ενεργές γυναικείες οργανώσει στην Παλαιστίνη κάνει έκκληση για επείγουσες δράσεις σε όλο τον κόσμο για να σταματήσουν οι σφαγές και η μαζική στρατιωτική βία εναντίον του λαού μας. Αυτή η συνεχής φάση μαζικής καταστολής που ξεκίνησε στα μέσα του Ιουνίου, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο σύνολο της Δυτικής Όχθης και άρχισε μια εκστρατεία σύλληψης ανθρώπων, κατεδαφίσεις σπιτιών και μαζικές δολοφονίες. Στο Al-Quds (Ιερουσαλήμ), μια ομάδα εποίκων απήγαγε το παιδί MohammedAbuKhdeir και το έκαψαν ζωντανό. Για όγδοη ημέρα Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται υπό απίστευτες μαζικές στρατιωτικές επιθέσεις με τα ισχυρότερα όπλα στον κόσμο, οι σφαγές δεν σταματούν στη Γάζα. Ο αριθμός των μαρτύρων αυξάνεται κάθε λεπτό, χιλιάδες άνθρωποί μας έχουν εκτοπιστεί ή τραυματιστεί, όλα αυτά τα εγκλήματα συμβαίνουν με την υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών κρατών καθοδηγούμενα από τις ΗΠΑ. Περισσότεροι από τους μισούς μάρτυρες είναι γυναίκες και παιδιά, ακόμα και το σπίτι φροντίδας ανάπηρων κοριτσιών δέχθηκε επίθεση και καταστράφηκε από ρουκέτες, και τα σώματά τους κόπηκαν σε κομμάτια.

Είναι ώρα να σταματήσουμε να μετράμε θύματα στην Παλαιστίνη και να υποστηρίξουμε τον αγώνα και την αντίσταση του λαού μας μέχρι την ελευθερία και την ανεξαρτησία, είναι ώρα να δράσουμε για να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση στην κυβέρνηση και τη διεθνή κοινότητα, να αναλάβουν την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους μας και να σταματήσουν αμέσως τον επιθετικό πόλεμο εναντίον μας. Αυτό ξεκινάει με την προσωρινή διεθνή προστασία από τη σιωνιστική αποικιοκρατική δύναμη.

Με αυτό το κάλεσμα στέλνουμε επίσης τις ευχαριστίες μας σε όλες τις γυναίκες και τους άνδρες, ομάδες, οργανώσεις, συνδικάτα, κόμματα και κινήματα που άρχισαν τις δράσεις τους σε πολλά σημεία, εξαρτόμαστε από την υποστήριξή σας.

Με αλληλεγγύη,

Ένωση Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών

15/7/2014

 

 

3. Δελτίο Τύπου της Ένωσης των Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών (UPWC)

Ζωή για την Παλαιστίνη και ελευθερία για τους ανθρώπους μας

Ο σιωνιστικός κατοχικός στρατός, με επικεφαλής την κυβέρνηση των εποίκων, συνεχίζει να διαπράττει εγκλήματα πολέμου κατά του λαού μας. Διαπράττουν το ένα έγκλημα πίσω από το άλλο, σφαγές, στοχεύουν γυναίκες και παιδιά, ηλικιωμένους και οικογένειες, επιτίθενται στα ξύλινα σπίτια της γης μας, παραβιάζοντας το δικαίωμα του λαού μας να ζουν με ασφάλεια. Κάνουν χρήση των πιο ισχυρών μέσων δολοφονίας: αεροσκάφη, τανκς και προηγμένους πυραύλους.

Ο αριθμός των μαρτύρων πλησιάζει τους 200, οι μισοί από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά, ενώ πάνω από χίλιοι άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. Και όμως ο κατοχικός στρατός εξακολουθεί να σκοτώνει, να επιτίθεται στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας και να καταστρέφει τα σπίτια των οικογενειών βγάζοντάς τες στο δρόμο την ώρα που θρηνούν τους νεκρούς τους. Καταστρέφουν τα σπίτια τους πάνω από τα κεφάλια τους και ιδρύματα που παρέχουν φροντίδα σε άτομα με αναπηρία.

Στη Δυτική Όχθη, και στην καρδιά της Ιερουσαλήμ, συνεχίζουν την εκστρατεία καταστολής, τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια εναντίον του λαού μας. Εισβάλλουν στα σπίτια μας, στα ιδρύματα και συλλαμβάνουν κόσμο. Τώρα έχουν αναβαθμίσει τα σιωνιστικά τους  εγκλήματα σε άλλο επίπεδο με την απαγωγή ενός παιδιού, του MohammedAbuKhudair, το οποίο έκαψαν ζωντανό. Και ακόμα ο αριθμός των μαρτύρων, των τραυματιών, των κρατούμενων και των εκτοπισμένων βρίσκεται σε άνοδο.

Όλα αυτά συμβαίνουν με την υποστήριξη των κυβερνήσεων του δυτικού ιμπεριαλισμού. Αυτές οι κυβερνήσεις θεωρούν την  ελευθερία, την ανεξαρτησία και την απελευθέρωση του λαού μας και τη γη μας ως απειλή για τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Τα εγκλήματα της Κατοχής επιτρέπεται να συνεχιστούν, όλα με την ύποπτη σιωπή των αραβικών καθεστώτων.

Εμείς στην Ένωση Επιτροπών Παλαιστινίων Γυναικών του (UPWC) συμμετέχουμε σε μια μάχη αφοσίωσης και αντιπαράθεσης. Συνεχίζουμε να καταγγέλλουμε τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί εναντίον των ανθρώπων μας και της γης μας, και να καταδικάζουμε την υποστήριξη της Δύσης και την πολιτική συγκάλυψης που παρέχεται για τα εγκλήματα της κατοχής, ανεξάρτητα από το αν η στήριξη είναι σαφής και άμεση ή συγκαλυμμένη. Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα αντίστασης του λαού μας απέναντι στον εποικισμό στην Παλαιστίνη και επιμένουμε στο δικαίωμα επιστροφής των παλαιστινίων προσφύγων στα σπίτια από τα οποία εκτοπίστηκαν. Επιπλέον  το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πλήρη κυριαρχίακαι την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά του.

Καθώς η αναπόφευκτη νίκη μας πλησιάζει, καλούμε τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους ανθρώπους μας, μέσω των μηχανισμών μιας σαφούς δικαίωσης για τα δικαιώματά μας στη γη μας. Ζητούμε επίσης μια προσωρινή διεθνή δύναμη προστασίας για τους ανθρώπους μας και την επίρριψη ευθυνών στους σιωνιστές εγκληματίες πολέμου.

Είναι ώρα για τη διεθνή κοινότητα να πάψει να διεκδικεί μια ειρηνευτική διαδικασία, η οποία ωφελεί μόνο την Κατοχή, επιτρέποντάς της να ενισχύει τον έλεγχο επί της γης μας και να υιοθετεί ρατσιστικές πολιτικές μέσω ενός συστήματος απαρτχάιντ, το οποίο είναι το πιο άσχημο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Επικροτούμε την αντίσταση του λαού μας σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις της και χαιρετίζουμε τους νέους άνδρες και γυναίκες που εξεγείρονται σε όλα τα μέρη της Παλαιστίνης. Χαιρετίζουμε επίσης τους αραβικούς λαούς και όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους σε εμάς.

Καλούμε επίσης:

  • Την παλαιστινιακή ηγεσία να αναλάβει το καθήκον της ενότητας του λαού μας, προστατεύοντας το σκοπό μας. Μια ηγεσία που εργάζεται για την ανάπτυξη μιας εθνικής στρατηγικής για τον αγώνα, και συνεπώς, να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις και τη συνεργασία σε θέματα ασφαλείας με την Κατοχή, που είναι εις βάρος του λαού μας και του αγώνα τους.
  • Καλούμε τις μάζες του λαού μας να αυξήσουν τη συμμετοχή τους στον αγώνα και την άμεση αντιπαράθεση με την Κατοχή. Καλούμε να επιτύχουν τη νίκη για τους ανθρώπους μας και το σκοπό μας και να εκπληρώσουν τις επιθυμίες των μαρτύρων μας, των τραυματιών μας, των κρατουμένων, των θρηνούντων, των ορφανών μας και των άστεγων του λαού μας.
  • Καλούμε τις παλαιστίνιες γυναίκες να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες για εθνικές εκδηλώσεις και να αυξήσουν την αγωνιστικότητα τους, προσφέροντας θετικά πρότυπα για τις γυναίκες και τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
  • Από τους ανθρώπους του ελεύθερου κόσμου και τους αραβικούς λαούς ζητάμε να επιδείξετε μεγαλύτερη ακόμη αλληλεγγύη μέσα από δράσεις, και να ασκήσετε πίεση στις κυβερνήσεις σας να παράσχουν πραγματική υποστήριξη στον αγώνα του λαού μας και στη λογοδοσία των σιωνιστών εγκληματιών πολέμου.
  • Καλούμε για την επέκταση της εκστρατείας μποϊκοταρίσματος του σιωνιστικού κράτους του «Ισραήλ» και την επιβολή κυρώσεων και εκποίησης σε παγκόσμιο, εθνικό και αραβικό επίπεδο. Καλούμε για μια μαζική εκστρατεία για μποϊκοτάζ του « Ισραήλ».

 

Ζωή για τους ανθρώπους μας, παρά τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί εναντίον τους.

Δόξα, αιωνιότητα και αφοσίωση στους μάρτυρές μας.

Θεραπεία των τραυματιών μας και ελευθερία στους φυλακισμένους μας.

Ένωση των Επιτροπών Παλαιστινίων Γυναικών

13/07/2014

 

Share

Τι Athens Pride δικαιούμαστε; Τι Athens Pride μας σερβίρουνε;

lgbtpride5

Παρέμβαση της ομάδας QueerTrans στο Athens Pride 2014

Κύριο αίτημα του Athens Pride είναι ο γάμος μεταξύ δύο (και όχι παραπάνω) αντρών ή γυναικών μεταξύ τους.  Το συμφώνο συμβίωσης και ο γάμος είναι βασικά θεσμικά δικαιώματα  που στερούμαστε οι λεσβίες και γκέι στην ελλάδα, και η αξία τους είναι αδιαμφισβήτητη. Αλλά εκεί τελειώνουμε;

Η κεντρική φιγούρα του Athens Pride είναι μόνιμα ένας γκέι άντρας, στρέιτ-λούκινγκ, νέος, αδύνατος, ημεδαπός και γυμνασμένος. Πάντα ένας γκέι άντρας, πάντα γύρω από αυτόν όλα. Για να δείτε το μέγεθος της ανισότητας, πέρσι, για ισορροπία, η θεματική του Athens Pride ήταν η Αθηνά Λεσβία και το επίσημο κείμενο έγραφε “”Η θεά Αθηνά δεν ταιριάζει στα στεγανά ούτε των φύλων ούτε των εποχών. Ο μύθος τη θέλει να ήταν παρθένα. Αυτό που ξέρουμε ήταν ότι αντιστέκεται στους άντρες και δεν έχει σχέσεις μαζί τους. ʽΟπως όλες οι λεσβίες.”

Οι λεσβίες είναι παρθένες; Οι λεσβίες «αντιστέκονται» στους άντρες και «δεν έχουν σχέσεις μαζί τους;» Αυτή είναι η στερεοτυπική εικόνα που προβάλλει το Pride για τις λεσβίες; Γιατί νομίζετε ότι ο θεσμός που σημαίνει αγώνα και διεκδίκηση για εμάς τα lgbtqi άτομα, γράφει εξονόματός μας τέτοιες απαράδεκτα σεξιστικές, λεσβοφοβικές, αντιφεμινιστικές θέσεις; Είναι απλά ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα της μονοθεματικής ενασχόλησής του γύρω απ’τον μη-τρανς, γκέι άντρα.

Λέμε «μονοθεματικής» γιατί τo Athens Pride δεν προάγει δημόσιο λόγο γύρω από τους τρανς άντρες και τις τρανς γυναίκες, τις λεσβίες, γύρω απ’τον σεξισμό, τον ρατσισμό, τον Εθνικισμό που χρησιμοποιεί κατά κόρον στις αφίσες “για να προκαλέσει τους φασίστες” αλλά ταυτόχρονα για να θέσει και τον τόνο του ποιοί είναι ευπρόσδεκτοι στη διοργάνωση: έλληνες, και άντε με το ζόρι ελληνίδες. Το Athens Pride δεν προάγει δημόσιο λόγο για την πατριαρχία, την τρανσφοβία, την ομοκανονικότητα, την εσωτερικευμένη ομοφοβία και τρανσφοβία, την ταξική πάλη, τη μνημονιακή πολιτική (ο μνημονιακός Καμίνης που έχει ρημάξει οικονομικά τις ζωές μας χαιρετάει άραγε σήμερα ανερυθρίαστα, σαν να μη συμβαίνει τίποτα; Ή ούτε καν θα ασχοληθεί να πατήσει το πόδι του; Ποιό απ’τα δυο είναι χειρότερο άραγε;).

Το Athens Pride προάγει ένα αστικό lgbti κίνημα αστών gay αντρών. Οι αστοί γκέι άντρες δέχονται αναντίρρητα ομοφοβία. Όμως όλα συνηγορούν ότι το Athens Pride δε θέλει να μιλήσει για τίποτε άλλο εκτός από μια πολύ συντηρητική, πολύ αποστειρωμένη, καθωσπρέπει και προσεγμένη εικόνα του τί είναι lgbtqi άνθρωποι. Και δεν επιτρέπεται. Δεν *επιτρέπεται* όλη η συζήτηση να είναι μόνο γύρω απο όποιους από εμάς είμαστε αστοί γκέι άντρες. Τα τρανς ζητήματα, ο αντισεξισμός, ο αντιρατσισμός πώς γίνεται να μην είναι ποτέ στην ατζέντα; Δεν πουλάνε αρκετά; Πώς γίνεται όλη η συζήτηση να περιορίζεται σε μια διαλεκτική της ομοιομορφίας και όχι σε μια διαλεκτική της ετερότητας; “Είμαστε σαν εσάς τους μη-τρανς, είμαστε σαν εσάς τους στρέιτ και τις στρέιτ, είμαστε σαν εσάς”; Μα δεν είμαστε “σαν εσάς”, δε θέλουμε να είμαστε σαν εσάς, δε χρειάζεται να είμαστε σαν εσάς για να αξιώσουμε σεβασμό, για να έχουμε δικαίωμα ύπαρξης. Θέλουμε να είμαστε σαν ΕΜΑΣ. Και υποχρεούνται να μας αποδεχτούν εμάς που είμαστε φτερούδες, θηλυκά αγόρια, νταλίκες, τραβέλια, ανώμαλες, χοντροί και χοντρές, πολυσυντροφικές και πολυσυντροφικοί, μονογονείς, τσούλες, άνθρωποι με αναπηρία, μετανάστριες και μετανάστες, φτωχές, κακοντυμένες, δωδεκάχρονοι, ενενηντάχρονες.

Και επειδή ακούγεται συχνά η δικαιολογία “μα οι γκέι άντρες είναι ό,τι πιο προβοκατόρικο για την κοινωνία, γι’αυτό επικεντρωνόμαστε σ’αυτό”, σκεφτείτε το λίγο: Οι στρέιτ-λούκινγκ, στρέιτ-άκτινγκ, νέοι gym γκέι άντρες (φαλακροί/θηλυπρεπείς να μην ενοχλούν, όπως λένε και όλα τα προφίλ στο Gay Romeo), είναι στην πραγματικότητα το λιγότερο απειλητικό, πιο ευκολοχώνευτο κομμάτι του LGBTQI. Δε γίνεται να είναι το σημείο ρήξης με την κοινωνία. Η κοινωνία πρέπει να δει και να αποδεχτεί τις πιο ανώμαλες, πιο φτερά και πούπουλα, φούστα-μπλούζα, αδερφίστικες, νταλικολεσβιακές, καθημερινές εκφάνσεις του lgbtqi κινήματος. Όχι αύριο, σήμερα. Όχι αφού γίνουν αποδεκτοί οι γκέι άντρες. Τώρα.

Αλλιώς χαϊδεύουμε αυτιά. Αλλιώς λέμε ψέματα για την πραγματικότητα. Αλλιώς σβήνονται οι εμπειρίες και οι καταπιέσεις των υπόλοιπων απο εμάς. Των τρανς ανθρώπων που δε μπορούν να περάσουν πάντα ως αξιοσέβαστα cisgender, «κανονικά» άτομα και τρώνε τρανσφοβική βια στο μετρό πανεπιστημίου, μέσα στο βαγόνι, μέρα μεσημέρι με κόσμο να κοιτάει απαθής. Των φτωχών γκέι και λεσβιών που δε μπορούν να ζητήσουν υποστήριξη από την οικογένεια και δε μπορούν να διεκδικήσουν ούτε τον μισθό πείνας του επιθετικού καπιταλισμού που μας δυναστεύει, χωρίς να κρύψουν ότι είναι γκέι και λεσβίες. Των θηλυκών αγοριών και των αρσενικών κοριτσιών που η εφηβεία τους είναι ένα bullying από γονείς, μαθητές και καθηγητές. Των μεταναστών και μεταναστριών που είναι γκέι και λεσβίες και τρανς, και τρώνε τρίδιπλη κακοποίηση, τρίδιπλη ντουλάπα και κανείς δε θυμάται ότι υπάρχουν, και που πολλοί έλληνες lgbt πιστεύουν ότι ήρθαν “εδώ” και “μας” κλέβουν τις δουλειές. Των lgbtqi ανθρώπων με αναπηρία. Του intersex παιδιού στην επαρχία που μεγάλωσε στο φύλο που επέλεξαν οι γιατροί και οι γονείς του, και τώρα το εμποδίζουν να είναι το φύλο που νιώθει γιατί τί θα πει ο κόσμος.

Το Athens Pride οικειοποιείται όλο το φάσμα του lgbtqi αλλά δεν κάνει προσπάθεια να *εκπροσωπεί* όλο το φάσμα, μόνο τα υποκείμενα που βολεύουν. Η οργανωτική επιτροπή δεν έχει τρανς μέλος, και δεν έχει νιώσει την ανάγκη να ψάξει για τρανς μέλος. Η διοργάνωση δε συνδιαμορφώνεται από τις ελληνκές lgbtqi ομάδες που παράγουν πολιτική αντίστασης στην ομοφοβία, την τρανσφοβία και τον σεξισμό στην Αθήνα και την επαρχία. 10 χρόνια Pride, δέκα χρόνια το ίδιο πράγμα, είμαστε όλοι και όλες καλεσμένες σε μια προκαθορισμένη γιορτή και όχι ενεργά υποκείμενα σε μια θυμωμένη διεκδίκηση.

Γι’ αυτό μας πληγώνει που το Athens Pride τείνει να γίνει ένας συντηρητικός θεσμός. Μας τη σπάει που είμαστε άνεργες και φτωχές, πούστηδες τρανς και λεσβίες που πρέπει να πληρώσουμε 8 ευρώ είσοδο σε μπαρ που το παίζει φιλικό. Ένα μπαρ που έχει μονοπώλιο το οποίο το Pride όχι μόνο δε θέλει να το σπάσει αλλά το ενισχύει. Δε θεωρούμε καθόλου απαραίτητο κομμάτι του Pride και της lgbtqi διεκδίκησης τα μαγαζιά της κατανάλωσης που συμμετέχουν ως χορηγοί.

Μας τρομάζει που είναι καλεσμένο το ΚΕΕΛΠΝΟ, το φασιστικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, που ποινικοποίησε τον HIV, ιεράρχησε γυναικεία σώματα σε άξια και ανάξια και υποστήριξε τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών, και τη δήλωση Λοβέρδου για την προστασία της ελληνικής οικογένειας (όχι βέβαια της γκέι ή μονογονεϊκής ελληνικής οικογένειας) από την “υγειονομική βόμβα”. Το ΚΕΕΛΠΝΟ που μην ξεχνάμε κάνει επιχειρήσεις “σκούπα” στη Συγγρού, αποφασίζει και διατάσσει παράνομους υποχρεωτικούς ελέγχους σε εκδιδόμενες και μη γυναίκες και μετά δημοσιοποιεί τα στοιχεία τους. Για να μπαίνουμε ακόμα στη θέση να εξηγούμε ότι το να είσαι τρανς, εκδιδόμενη, οροθετική, χρήστρια δε σε κάνει λιγότερο άνθρωπο.

Εμείς που παλεύουμε για αλλαγή και κοινωνική δικαιοσύνη κάθε μέρα, χρειαζόμαστε να μιλάμε με επικίνδυνη, όχι διπλωματική γλώσσα για τις καταπιέσεις μας. Χρειαζόμαστε το Pride και πολλές απο εμάς δεν έχουμε χάσει ούτε ένα. Γι’αυτό δε θα το αφήσουμε χωρίς κριτική.

Κάτω τα χέρια απ’τα φύλα, τα σώματα και τις επιθυμίες μας.

Πηγή: QueerTrans

 

Share

Αρειος Πάγος: Δεν επαναπροσλαμβάνονται οι καθαρίστριες

ypoik_3

Το πολιτικό τμήμα του Αρείου Πάγου που συνεδρίασε υπό την προεδρία του αρεοπαγίτη κ. Χριστόφορου Κοσμίδη έκανε δεκτή την αίτηση του υπουργείου Οικονομικών να ανασταλεί η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που διέταζε την άμεση επαναπρόσληψη των καθαριστριών.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι καθαρίστριες μένουν εκτός έως την συζήτηση της αίτησης αναίρεσης του υπουργείου στις 23 Σεπτεμβρίου.

Στη δισέλιδη απόφαση του Αρείου Πάγου που εκδόθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης δεν υπάρχει σκεπτικό όπως προβλέπεται στις διαδικασίες αναστολής.

Με την απόφαση αυτή πάντως συνεχίζεται η εκκρεμότητα για το καθεστώς διαθεσιμότητας των 397 γυναικών, οι οποίες βρίσκονται έξω από το υπουργείο Οικονομικών και καθημερινά σημειώνονται επεισόδια με δυνάμεις των ΜΑΤ που επιχειρούν να τις απομακρύνουν. Αίσθηση έχει προκαλέσει βίντεο όπου καταγράφεται άντρας των ΜΑΤ να χτυπάει στο κεφάλι 60χρονη καθαρίστρια κατά τα χθεσινά επεισόδια.

Η συζήτηση

Κατά τη σημερινή συζήτηση της υπόθεσης, το υπουργείο Οικονομικών υποστήριξε ότι η πρωτόδικη απόφαση εκδόθηκε από αναρμόδιο δικαστήριο, καθώς το ζήτημα εμπίπτει στην αρμοδιότητα των διοικητικών δικαστηρίων.

Ακόμη, οι νομικοί παραστάστες του υπουργείου ανέφεραν ότι η κατάργηση των θέσεων των καθαριστριών έγινε για λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, που υπαγορεύει τον περιορισμό των υπηρετούντων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα υπαλλήλων. Σκοπός αυτού του μέτρου, σε συνδυασμό με άλλα μέτρα, είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της πιο σοβαρής οικονομικής κρίσης που έχει γνωρίσει η χώρα, προσέθεσαν οι εκπρόσωποι του ΥΠΟΙΚ.

Επίσης, το υπουργείο υποστήριξε ότι από την υπόθεση των καθαριστριών επιβαρύνεται το Δημόσιο με 209.000  ευρώ τον μήνα, χωρίς όμως να διευκρινίσει από που προέρχεται η εν λόγω επιβάρυνση, ενώ προσέθεσε ότι εάν επανέλθουν οι καθαρίστριες, το Δημόσιο θα επιβαρυνθεί και με τους μισθούς τους και τις αποδοχές των συνεργείων καθαριότητας που έχουν υπογράψει ήδη σχετική σύμβαση.

Οι δύο δικηγόροι των καθαριστριών επισήμαναν ότι το καθεστώς διαθεσιμότητας έχει ήδη παραταθεί για τρεις μήνες, ενώ οι καθαρίστριες απολύθηκαν χωρίς να λάβουν αποζημίωση. Παράλληλα, χαρακτήρισαν απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης του ΥΠΟΙΚ, καθώς το δικονομικό αυτό μέτρο επιτρέπεται μόνο κατά οριστικών αποφάσεων. Τέλος, τόνισαν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος βλάβης του Δημοσίου από την επανατοποθέτηση των καθαριστριών, όπως υποστηρίζει το υπουργείο.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εφοριακών, Χαράλαμπος Νικολακόπουλος, δήλωσε ότι οι εφοριακοί θα αγωνιστούν μέχρι να επιστρέψει και η τελευταία καθαρίστρια. Σημειώνεται ότι έξω από το Μέγαρο του Αρείου Πάγου, από τις 12 το μεσημέρι, είχαν συγκεντρωθεί περίπου 300 καθαρίστριες σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Πηγή: Βήμα

 

Share

Καθαρίστριες: Εννιά μήνες ενός εμπνευσμένου αγώνα

katharistries

του Πέτρου Κατσάκου

Για τις 10 Ιουνίου έχει ορισθεί η εκδίκαση του αιτήματος του υπουργείου Οικονομικών για αναστολή και ακύρωση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου υπέρ των καθαριστριών. Υπενθυμίζεται πως η απόφαση που προβλέπει την επαναπρόσληψη των 397 καθαριστριών είναι προσωρινά εκτελεστή και πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα. Μάλιστα, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την προσφυγή του υπουργείου Οικονομικών που ζητούσε να εκδοθεί προσωρινή διαταγή, που ουσιαστικά θα πάγωνε την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης, η οποία διατάσσει την επαναπρόσληψη των καθαριστριών.

Το υπουργείο έχει καταθέσει αίτημα αναστολής της απόφασης του Πρωτοδικείου με την οποία δικαιώθηκαν οι καθαρίστριες και ο Άρειος Πάγος προσδιόρισε να συζητηθεί το αίτημα αυτό στις 10 Ιουνίου 2014. Τις τελευταίες ημέρες η κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, καθυστερώντας με κάθε τρόπο την επαναπρόσληψη των καθαριστριών του ΥΠΟΙΚ. Όπως ενημέρωσε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους τον υπουργό Οικονομικών, η επαναπρόσληψη αναστέλλεται τουλάχιστον έως τις 10 Ιουνίου, οπότε και εκδικάζεται η αίτηση αναστολής της πρωτόδικης απόφασης. Σημειώνεται πως ήδη μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των Εφοριακών (όπου υπάγονται οι καθαρίστριες) κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Αθηνών, για την άρνηση του υπουργού Οικονομικών να υλοποιήσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών. Με τη μηνυτήρια αναφορά που, όπως αποκάλυψε ο νομικός σύμβουλος των καθαριστριών ερευνάται ήδη από την Εισαγγελία, ζητείται να διερευνηθεί η τυχόν τέλεση αδικημάτων που διώκονται αυτεπαγγέλτως, καθώς και η ποινική ευθύνη παντός υπαιτίου και, αναλόγως της αρμοδίου περί τούτου κρίσης, να διωχθούν οι υπαίτιοι και να τιμωρηθούν, όπως προβλέπει ο νόμος.

«Τι να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση η οποία λέει ότι θα νοικοκυρέψει τον τόπο και απολύει γυναίκες από 50 ώς 60 χρονών στερώντας τους το δικαίωμα στην εργασία και στη σύνταξη» λέει η Ευαγγελία Αλεξάκη σχολιάζοντας την άρνηση του υπουργείου να εφαρμόσει τη δικαστική απόφαση και συμπληρώνει πως «δεν περιμέναμε τίποτα παραπάνω από μια κυβέρνηση που έστειλε ώς σήμερα παραπάνω από 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους στην ανεργία, δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας στα συσσίτια και δυστυχώς πολλούς ακόμη και στην αυτοκτονία». Παρά την άρνηση της κυβέρνησης να πράξει το αυτονόητο, η Δήμητρα Μανώλη επιμένει να δηλώνει την εμπιστοσύνη της στην ελληνική Δικαιοσύνη τονίζοντας ότι «η ίδια απόφαση που μας δικαιώνει θα υπάρξει και στις 10 Ιουνίου, οπότε και θα εκδικαστεί η αίτηση αναίρεσης του υπουργείου Οικονομικών».

Εννιά μήνες αγώνα, εννιά μήνες φτώχειας και προβλημάτων

Πίσω, όμως, από τη δικαστική πορεία της υπόθεσης του αγώνα των απολυμένων καθαριστριών, μετά από εννέα μήνες στο δρόμο δεκάδες είναι τα προβλήματα που συσσωρεύονται και συνήθως μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Απλήρωτοι λογαριασμοί, δάνεια που χτυπούν κόκκινο, σπίτια χωρίς ρεύμα και η απειλή των κατασχέσεων να κρέμεται πάνω από δεκάδες τσακισμένα νοικοκυριά. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από την αγωνιστικότητα, τις καταλήψεις και τις πορείες αυτού του μακροχρόνιου αγώνα. «Όταν πέρυσι τον Σεπτέμβριο μάς πέταξαν στο δρόμο, κάποια κανάλια μας συκοφαντούσαν λέγοντας πως είμαστε κάποιες τεμπέλες που μπήκαμε με μέσον στις εφορίες και παίρναμε δύο και τρεις χιλιάδες ευρώ, ανακαλύπτοντας φανταστικά επιδόματα», λέει η Κωνσταντίνα Πετρούση.

«Μετά από τόσους μήνες στην ανεργία, οι απλήρωτες δόσεις και οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί έχουν φτάσει στα ύψη» εξομολογείται η Ευαγγελία Αλεξάκη από την Κέρκυρα που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι της από την τράπεζα «αφού πλέον δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να πληρώσουμε τις δόσεις του στεγαστικού δανείου». Μητέρα δύο παιδιών και με συνταξιούχο σύζυγο πίσω στο νησί, δίνει καθημερινά πλέον τον προσωπικό της αγώνα στην Αθήνα. «Η οικογένειά μου ζει από τον κήπο ενός σπιτιού που κινδυνεύουμε να το χάσουμε και αυτό» λέει η Ευαγγελία, χωρίς όμως να το βάζει κάτω.

«Είμαι εννιά μήνες στον δρόμο και διεκδικώ τη δουλειά μου, αλλά και το μέλλον των παιδιών μου, που δεν θέλω να πάνε δούλοι στα ντόπια και ξένα σκλαβοπάζαρα» είναι τα λόγια της απολυμένης καθαρίστριας από την Κέρκυρα. Ανάμεσα στις καθαρίστριες που δίνουν καθημερινά το αγωνιστικό παρών στην Αθήνα, εκτός από την Ευαγγελία υπάρχουν πολλές ακόμα γυναίκες από την επαρχία. «Είναι μεγάλα τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε» τονίζει η Δέσποινα Κωστοπούλου αποκαλύπτοντας πως «τους τελευταίους μήνες δεν είναι λίγες οι συναδέλφισσες που μαζί με τα παιδιά τους τρέφονται από συσσίτια δήμων και εκκλησιών».

Στην πλειοψηφία τους υπεύθυνες μονογονεϊκών οικογενειών, «εκτός από τα οικονομικά προβλήματα έχουμε να αντιμετωπίσουμε και προβλήματα ψυχολογικά και κυρίως των παιδιών μας» συνεχίζει η Δέσποινα Κωστοπούλου, που τους τελευταίους μήνες φιλοξενεί στο μικρό της διαμέρισμα και αρκετές συναδέλφισσές της από την επαρχία. «Το πρώτο διάστημα, χρειάστηκα ψυχολογική υποστήριξη γιατί με την απόλυση αισθάνθηκα πως κάποιος τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια μου και έμεινα στο κενό» εξομολογείται μία από τις 590 καθαρίστριες που λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει δεν έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις.

Μπλουζάκια, συλλογικές κουζίνες και αντίσκηνα

Στην καθιστική κατάληψη των καθαριστριών έξω από το υπουργείο Οικονομικών βρίσκεται ένα τραπεζάκι με μπλουζάκια που πωλούνται προς επτά ευρώ. «Είναι ένας ελάχιστος τρόπος να συγκεντρώνουμε κάποια χρήματα ώστε να στηρίζουμε τον αγώνα μας» λέει η Φωτεινή και συμπληρώνει: «Έχει αναρωτηθεί κανείς πώς καταφέρναμε να πληρώνουμε ακόμα και το 1,20 του εισιτηρίου για να βρισκόμαστε κάθε πρωί είτε έξω από το υπουργείο είτε έξω από διάφορες εφορίες της Αθήνας;». Με τα χρήματα που συγκεντρώνονται καθημερινά από τα μπλουζάκια οι καθαρίστριες μπορούν να χρηματοδοτούν τον αγώνα τους, αγοράζοντας ακόμα και τα υλικά για τα πανό και τα πλακάτ που χρησιμοποιούν στις κινητοποιήσεις τους.

«Ήταν σημαντικό πως, κατά την διάρκεια της καθιστικής διαμαρτυρίας στην Καραγιώργη Σερβίας, δεκάδες κοινωνικές δομές και συλλογικές κουζίνες από διάφορες γειτονιές της Αθήνας ανέλαβαν το ‘εστιατόριο’ της κατάληψης» λέει η Δέσποινα Κωστοπούλου ευχαριστώντας εκ μέρους όλων των καθαριστριών «όλους αυτούς που με περίσσευμα ψυχής και αλληλεγγύης φρόντισαν όλες αυτές τις δύσκολες μέρες να μην μας λείψει τίποτα». Είναι χαρακτηριστικό πως τον ένα μήνα της καθιστικής διαμαρτυρίας έξω από την είσοδο του ΥΠ.ΟΙΚ. υπάρχει αναρτημένος πίνακας με το μενού της κάθε ημέρας που οι συλλογικές κουζίνες προσφέρουν στις καθαρίστριες, αλλά και στους αλληλέγγυους που στηρίζουν μέρα – νύχτα την κατάληψη, που τείνει πλέον να μετατραπεί σε «camping» κατά των απολύσεων, καθώς μετά τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών ακολούθησαν οι σχολικοί φύλακες, ενώ την Τετάρτη πήραν σειρά οι απολυμένοι καθηγητές τεχνολογικής εκπαίδευσης που έστησαν τη δική τους σκηνή στον χώρο.

Όσο για την περιφρούρηση του χώρου, την ευθύνη έχουν αναλάβει οι ίδιοι οι διαμαρτυρόμενοι, που με τη συμπαράσταση αλληλέγγυων νεολαίων φροντίζουν τόσο για τη λειτουργικότητα της κατάληψης όσο και για την καθαριότητα.

Ο αγώνας των καθαριστριών στα Γιάννενα

Και ενώ στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκονται οι αγωνιστικές παρεμβάσεις των καθαριστριών στην Αθήνα, συνεχίζουν και στα Γιάννενα τις κινητοποιήσεις τους οι απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίες -μετά τη δικαστική απόφαση που τις δικαιώνει- πραγματοποίησαν συμβολική κατάληψη στο κτήριο της Περιφέρειας Ηπείρου, ζητώντας να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Όπως τόνισε Γιαννιώτισσα εκπρόσωπος των καθαριστριών:

«Το δικαστήριο αναγνώρισε πως οι καθαρίστριες αποτελούσαν εργαζόμενες του στενού πυρήνα του Δημοσίου, στέλνοντας έτσι στα σκουπίδια το μέτρο της διαθεσιμότητας που εφάρμοσε το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και το αρμόδιο υπουργείο». Στο πλευρό των καθαριστριών βρέθηκαν οι 48 εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που επίσης βρίσκονται σε διαθεσιμότητα, αλλά και ο Σύλλογος Εφοριακών Ιωαννίνων. Ο γραμματέας του Συλλόγου Εφοριακών Ιωαννίνων Κώστας Πανταζής ζήτησε από το υπουργείο να σεβαστεί τις δικαστικές αποφάσεις. «Δεν γίνεται να διοργανώνουν σεμινάρια για την ηθική και τη δεοντολογία των υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομικών και την ίδια στιγμή να αρνούνται και να μη σέβονται δικαστικές αποφάσεις», σημείωσε.

Πηγή: Αυγή

 

Share

 1η Δράση Δρόμου για την Καμπάνια για τη Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου

logo_access040214

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (Σ.Υ.Δ.) αναγνωρισμένο μη κερδοσκοπικό Σωματείο για την υποστήριξη των δικαιωμάτων της τρανς κοινότητας, με υπερηφάνεια ανακοινώνει την 1η δράση δρόμου στα πλαίσια της συμμετοχής του στην πανευρωπαϊκή καμπάνια που διοργανώνει η ευρωπαϊκή οργάνωση για τα δικαιώματα της τρανς κοινότητας TransgenderEurope (TGEU) για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου:

«ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΠΑΝΤΟΥ: Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΟΡΤΕΣ»

Όπως είχε αναφερθεί σε προηγούμενο Δελτίο Τύπου μας από τις 24 Απριλίου, σκοπός της καμπάνιας είναι η παρότρυνση των ευρωπαϊκών κοινωνιών να αναγνωρίσουν τις σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν οι τρανς άνθρωποι στην καθημερινή ζωή τους.

Η 1η Δράση Δρόμου μας, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 8 Ιουνίου, ώρες: 12.00-20.00 μ.μ. στην Πλατεία Κοραή, στο κέντρο της Αθήνας, όπου μέλη μας, εθελοντές άλλων οργανώσεων και υποστηρικτές, θα βρίσκονται εκεί μαζί μας, για την ενημέρωση των πολιτών για το κρίσιμο θέμα της τρανς κοινότητας που είναι η Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου.

Την Δράση Δρόμου, υποστηρίζει το ελληνικό γραφείο της Διεθνούς Αμνηστίας, η Ελληνική Δράση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – «Πλειάδες», η Colour Youth, οι «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο», η Θετική Φωνή, η Praksis, η Λεσβιακή Ομάδα Αθηνών, η ΟΛΚΕ, το AthensPride, η Homophonia – ThessalonikiPride, η Good asYou(th), η Λεσβιακή Ομάδα Θεσσαλονίκης και το ThessalonikiPride – Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης. Τους/τις ευχαριστούμε από καρδιάς.

Διεκδικούμε την γρήγορη, προσιτή και διαφανή Νομική Αναγνώριση της Ταυτότητας Φύλου και τη δυνατότητα αλλαγής των εγγράφων των τρανς ανθρώπων χωρίς ιατρικές προϋποθέσεις. Η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, προστατεύει από τις διακρίσεις, προστατεύει την ιδιωτικότητα ενός ατόμου και αποτελεί την βάση για μια αξιοπρεπή ζωή.

Ευχαριστούμε ξανά την TransgenderEuropeγια τη χρηματοδότηση της εκτύπωσης του υλικού της καμπάνιας, το οποίο δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του ιδρύματος Open Society Foundation, της Κυβέρνησης της Ολλανδίας και της Επιτροπής της Ε.Ε.

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΩΝ (Σ.Υ.Δ.)

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

Πηγή: ΣΥΔ 

 

Share

Δυο χρόνια μετά το κυνήγι μαγισσών: συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης με μια διωκόμενη οροθετική

mona_hatoum

των Βαγγελιώ Σουμέλη και Δήμητρα Σπανού

Την άνοιξη του 2012, παραμονές των εκλογών του Μαΐου, το ελληνικό κράτος προχώρησε σε μία άνευ προηγουμένου επιχείρηση καταστολής και διαπόμπευσης οροθετικών τοξικοεξαρτημένων γυναικών. Με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας και εφαλτήριο την υγειονομική διάταξη Γ.Υ. 39α/ ΦΕΚ 1002/02/04/2102, το κράτος προέβη σε σωρεία παρανομιών αναφορικά με την προσαγωγή, τη σύλληψη και την κράτηση 29 γυναικών.

Δύο χρόνια μετά η Α. μοιράζεται με το Φύλο Συκής μνήμες, σκέψεις, συναισθήματα.

 

Η σύλληψη                                                                                              

 

Σε συλλάβανε 3 Μαίου του 2012, τι θυμάσαι από εκείνη την ημέρα;

Με πιάσανε μέσα στο σουβλατζίδικο Σωκράτους και Βερανζέρου, δεν με πιάσανε στην πιάτσα.  Ο ανώτερος αστυνόμος μου λέει  Έλα έξω να πάμε για εξακρίβωση, του λέω Για ποιο λόγο, δεν κάνω κάτι κακό  μου λέει Όχι θα πάμε στο τμήμα. Πετάγεται ένας αστυνόμος μικρός, 19 – 20 χρονών, και μου λέει Προχώρα μωρή πουτάνα. Του πέταξα το σουβλάκι στα μούτρα. Με πήγανε στο τμήμα, ήταν πάρα πολλές γυναίκες, μέχρι και μια γιαγιά 70 χρονών με το εγγόνι της. Δηλαδή, δεν είχε μόνο γυναίκες τοξικομανείς ή οτιδήποτε άλλο, είχε και απλό κόσμο (χαμογελάει ειρωνικά). Μου πήρανε αίμα από το χέρι, χωρίς τη συγκατάθεσή μου, χωρίς καν να μου πουν για τι πράγμα είναι, επτά φορές.

Όταν σου είπαν ότι θα σου πάρουν αίμα, υποψιάστηκες για ποιο  λόγο;

Όχι, από τις 28 Απριλίου μέχρι τις 2 Μαίου δεν ήμουνα στην Αθήνα και δεν είχα ακούσει τι είχε και τι δεν είχε γίνει. Δεν μας είπανε γιατί μας παίρνουν αίμα. Την έβδομη φορά μου είπανε «έχεις τον ιό». Τους λέω ποιον ιό; Και τότε μου είπαν ότι μου πήρανε αίμα να δούνε αν έχω HIV.

Εσύ δηλαδή τότε έμαθες για πρώτη φορά ότι είσαι οροθετική. Μπορούσες να συνειδητοποιήσεις τι σου συμβαίνει, είχες ξανακούσει για τον ιό;

Χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου. Ήξερα πολύ καλά τι είναι, γι’ αυτό και έπαθα κρίση πανικού, έπαθα αμόκ κανονικά. Ένιωθα να κλείνουν όλα, να στενεύουν τα ντουβάρια, να μην έχω αέρα να ανασάνω, ένιωσα τα πόδια μου να κόβονται και να πονάω παντού. Το κεφάλι μου, η ψυχή μου όλα πονάγανε. Και δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ όλο αυτό, δεν μπορούσα να το διαχειριστώ εκείνη τι στιγμή.

Πόσα άτομα ήτανε σε αυτό το σκηνικό;

ένας  γιατρός του ΚΕΕΛΠΝΟ και άλλες τέσσερις κοπέλες εθελόντριες που ήταν στα βανάκια, που τις ξέραμε γιατί μας μοιράζανε σύριγγες. Όλοι οι υπόλοιποι ήταν αστυνομικοί, είχε τουλάχιστον 10 αστυνομικούς μέσα στο γραφείο.

Ήσουνα σε κατάσταση να αντιδράσεις;

Όχι ήμουνα σε στερητικά. Δεν ήξερα καν ούτε τι δικαιώματα είχα, ήμουνα σε εντελώς χάλια κατάσταση.

Είπες πως ήταν πάρα πολλές κοπέλες εκεί. Την ώρα όμως που σου πήραν αίμα ήσουνα μόνη σου. Μετά τι έγινε; το συζητούσατε μεταξύ σας, πώς ήταν το κλίμα;

Ήτανε πολλές αλλά οι περισσότερες έφευγαν μόνες τους. Εγώ έφυγα μόνη μου με το τζιπάκι και είδα τις υπόλοιπες στη ΓΑΔΑ. Άλλες που το ξέρανε γελάγανε, άλλες, που δεν τις ένοιαζε, λέγανε «ωραία θα πάμε και λίγο φυλακή» και μια χαρά και ήταν και αυτές που τις είχε πάρει από κάτω. Εγώ έκανα τρεισήμισι ώρες να βγω από το γραφείο. Τρεισήμισι ώρες ήμουνα σε κατάσταση αμόκ. Δεν μπορούσαν να με συνεφέρουν, γιατί ήξερα ότι είμαι καλά, δεν με πιάσανε γιατί παρανόμησα και δεν ήξερα και τι θα γίνει. Δεν ήρθε  κάποιος να μου πει θα γίνει αυτό κι αυτό. Στο τζιπ για τη ΓΑΔΑ μου είπαν ότι θα πάω σε εισαγγελέα και θα κρίνει αν θα προφυλακιστώ ή όχι.

Και στη ΓΑΔΑ τι έγινε;    

Τίποτα, μας πήρανε αποτυπώματα. Ήταν και άλλες τέσσερις κοπέλες συγκατηγορούμενές μου, για ποιο λόγο δε καταλαβαίνω· από τη στιγμή που βρεθήκαμε σε διαφορετικά μέρη, για ποιο λόγο βάζεις το ίδιο κατηγορητήριο σε κάποιον; Για να μπει από κοινού πρέπει να γίνει και κάτι από κοινού, άμα είναι ξεχωριστά πώς το βάζει από κοινού, τέλος πάντων. Επειδή ήμασταν όλες σε κατάσταση χάλια από τα στερητικά, μας πήγανε στο Δαφνί και μας δώσανε φάρμακα για να κοιμηθούμε μέχρι την επόμενη ημέρα που θα περνάγαμε από εισαγγελέα. Μόνο υπνωτικά μας έδωσαν εκείνη την ημέρα, δυο χάπια.

Αυτό είναι πάγια τακτική;

Αυτό δεν το κάνει ποτέ η αστυνομία, αλλά ήταν πολλές οι γυναίκες και δεν μπορούσαν να τις διαχειριστούνε. Έπρεπε να τις έχουν ήρεμες, δεν γινόταν αλλιώς. Όταν σε παίρνουνε από την πιάτσα γιατί έχεις πάνω σου κάτι και πηγαίνεις αυτόφωρο όσο χάλια και να είσαι εάν δεν δούνε αίμα, στο νοσοκομείο δεν σε πάνε. Μου έχει τύχει φορά που έχω ανοίξει το κεφάλι μου στο κάγκελο προκειμένου να με πάνε στο γιατρό. Στο Δαφνί μείναμε πέντε με έξι ώρες, μετά μας πήγανε πίσω στη ΓΑΔΑ. Μέσα βέβαια στα κρατητήρια, είχαν κλειδώσει τις πόρτες και δεν μπορούσες ούτε τουαλέτα να πας.

Και που κάνατε την ανάγκη σας;

Μέσα στο κελί.

Ζητήσατε δηλαδή να πάτε τουαλέτα και σας αρνηθήκανε; Με ποια δικαιολογία;   

Ότι δεν μπορούσαμε γιατί είχαν ανοιχτά και στους άντρες, γιατί ήταν στον ίδιο όροφο. Και γιατί προφανώς δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τόσες γυναίκες. Στους άντρες ανοίγανε. Υπήρχαν βέβαια και γυναίκες που φωνάζανε και εκείνες να μην μας ανοίξουνε, που δεν ήταν οροθετικές, που πηγαίνανε για άλλα δικαστήρια.

Εσύ ποιος πιστεύεις ότι ήταν ο πραγματικός λόγος που δεν σας ανοίγανε;

Για να μας σπάσουν τον τσαμπουκά. Για να μας ξεφτιλίσουνε.

Ως γυναίκα, τι είναι αυτό που νομίζεις ότι σε εξευτέλισε πιο πολύ σε αυτή τη διαδικασία;  

Να μην σου μένει κανένα ίχνος αξιοπρέπειας, να σου μιλάνε με τον χειρότερο τρόπο. Για να σε πλησιάσουν να φοράνε γάντια, μάσκες και σκούφους, λες και θα έμπαιναν δεν ξέρω και εγώ σε τι αίθουσα, με τι ιό. Πιστεύω και ο πιο απλός άνθρωπος μπορεί να καταλάβει ότι ένας τέτοιος ιός δεν κολλάει με τον αέρα, δεν είναι ίωση να κολλάει με το αέρα, θέλει μία συγκεκριμένη διαδικασία, σπέρμα ή αίμα. Δεν είχαμε κάτι από τα δύο με τα όργανα της τάξεως (χαμογελάει ειρωνικά).

Ασκήθηκε άλλη μορφή βίας στη ΓΑΔΑ;

Όχι

Λεκτική βία;

Ε ναι, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Έλα μωρέ πουτάνα, καριόλα, παλιοπρεζάκι προχώρα, έτσι μας προσφωνούσαν.  Έτσι μιλάνε παντού.

Και στους άντρες;

Στους άντρες έχουν διαφορετική συμπεριφορά γιατί τους φοβούνται. Να σου το πω έτσι απλά, γιατί γνωρίζουν ότι μπορούν να τους τα κάνουν εκεί μέσα μπάχαλο. Είναι θέμα ισοτιμίας και όχι ισονομίας, δεν είμαστε ισότιμα μέλη σε ένα αστυνομικό τμήμα οι άντρες και οι γυναίκες.

Είναι μόνο απέναντι στο επίσημο κράτος που αισθάνεσαι αυτή την ανισότητα ή και σε άλλες καταστάσεις; 

Παντού, παντού, παντού (συνεχίζει να επαναλαμβάνει τη λέξη παντού για αρκετή ώρα). 

orothetikes6

 

Στις πιάτσες  

 

Πως έχεις βιώσει εσύ αυτή την ανισότητα;

Το να είσαι μια γυναίκα έξω στην πιάτσα δεν υπάρχει πιο… το εξευτελιστικό δεν το χωράει.  Δεν μπορώ να βρω τη λέξη να στην πω ακριβώς, το εξευτελιστικό είναι πολύ λίγο. Γιατί αν πάρεις σαν δεδομένο, ας πούμε πάνω στο νταραβέρι, στη δοσοληψία, και μόνο που θα σε δει γυναίκα θα σου δώσει λιγότερο, θα σου δώσει πιο εύκολα νοθευμένα πράγματα, θα φας ξύλο για να σου πάρουν τα λεφτά, για να σε έχει του χεριού του, για πολλούς λόγους. Το ξύλο παίζει πολύ, γι αυτό σου λέω, η λεκτική βία δεν είναι τίποτα για εμάς, συμβαίνουν πολύ περισσότερα από τα λεκτικά. Οι περισσότερες γυναίκες στην πιάτσα έχουν βιώσει βία από την οικογένεια, αλλά αυτό δεν είναι και απαραίτητο. Δεν είναι αλληλένδετο σώνει και ντε. Μπορεί να μην είχες βιώσει και τίποτα, έχω γνωρίσει γυναίκες που είχαν την τέλεια οικογένεια, τις τέλειες σχέσεις, είναι έτσι η πιάτσα.

Πως ορίζεις την τέλεια οικογένεια;   

Να μην υπάρχουν ξυλοδαρμοί, να μην υπάρχουν προστριβές μπροστά στα παιδιά σε βαθμό που να τα τραυματίζουνε.

Πως μπορεί ένα κορίτσι από μια τέλεια οικογένεια να καταλήξει στην πιάτσα;

Με το να σε κοροϊδέψει πολύ εύκολα ένας άντρας (γελάει δυνατά). Είναι πολύ εύκολο, πίστεψέ με, πολύ εύκολο και δεν πα να έχεις τετρακόσια διπλώματα. Η γυναικεία ψυχή είναι λίγο ευαίσθητη με αυτά, μπορεί να την παίξει μαριονέτα ο οποιοσδήποτε.

Μας λες δηλαδή ότι στο ξεκίνημά της η γυναικεία τοξικομανία σχετίζεται συνήθως με έναν έρωτα; 

Πάντα, είμαι κάθετη σε αυτό, πάντα είναι με έναν έρωτα. Καμία γυναίκα, τουλάχιστον όσες έχω γνωρίσει εγώ δεν ξεκίνησε από μόνη της, και έχω γνωρίσει πάρα πολλές. Να μην σου πω χιλιάδες και σου φανεί κάπως, να σου πω πολλές εκατοντάδες. Αν σκεφτείς ότι κάνω 20 χρόνια χρήση, βάλε πόσες γυναίκες έχω γνωρίσει.

Είναι θέμα φύλου τελικά;

Εγώ πιστεύω ότι υπάρχει διαφορά αν είσαι γυναίκα. Ο άντρας θα σε χειριστεί με το χειρότερο τρόπο γιατί παίζει με το συναίσθημά σου, ξέρει πολύ εύκολα πού να πατήσει και πώς να το κάνει. Πώς να σε κάνει να νιώθεις ενοχική, φοβισμένη. Και μπορεί μόνο να σου υψώσει τη φωνή, το πιο απλό πράγμα ή να σου πει δεν σου ξαναδίνω και αμέσως τελείωσες. Και ο πρώτος που θα το κάνει είναι αυτός που αγαπάς, αν είναι στην ίδια κατάσταση.

Και γιατί το δέχεσαι;   

Γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή, γιατί φοβάσαι τη μοναξιά· εκεί πατάνε και στο ότι οι περισσότερες γυναίκες έχουνε λίγο μέσα τους αυτό το μητέρα Τερέζα, να σε βοηθήσω, να σε κανακέψω, το μητρικό και το εκμεταλλεύονται μια χαρά.


Στον εισαγγελέα

 

Στον εισαγγελέα τι έγινε;

Ήμουνα πολύ χάλια, δεν θυμάμαι και πολλά, είχα πάθει δύο επιληπτικές κρίσεις και μία κρίση πανικού. Τουλάχιστον εμείς καθυστερήσαμε να φύγουμε πάρα πολύ, γιατί δεν μπορούσαν να βρούνε γιατρό να με συνεφέρει, αν και υπήρχε ασθενοφόρο. Ήταν με τόσες εξαρτημένες γυναίκες και δεν είχανε μαζί τους ούτε ένα stedon, το μόνο που έλεγαν ήταν πάρε ανάσες και πιες νερό. Πριν μπούμε μέσα μας λένε Θα έρθουν να σας πλησιάσουν δικηγόροι, ΜΚΟ κ.λ.π., μην μιλήσετε με κανέναν, όλοι θέλουν να σας εκμεταλλευτούν. Ήρθαν τα παιδιά από το ΟΚΑΝΑ ο Στέλιος και ο Σωτήρης μαζί με τη δικηγόρο του ΟΚΑΝΑ, μιλάω για μένα, τους άρχισα στα μπινελίκια και τους έδιωχνα. Δεν καταλάβαινα τι έκανα.

Είχατε δικηγόρο μαζί σας στην εισαγγελία;

Καμία δεν μπήκε μέσα με δικηγόρο, δικηγόρο μας όρισε η φυλακή πια. Ο εισαγγελέας μας ρώτησε τι κάναμε στην πιάτσα, πόσα χρόνια πίνουμε και μας είπε προφυλακίζεστε.

Δεν ρωτήσατε γιατί;  

Δεν ήμασταν σε κατάσταση να ρωτήσουμε γιατί. Και να λάβεις υπόψη σου ότι από τις 30 γυναίκες οι 10-12 ήτανε ξένες.

Κάποιες γυναίκες είπαν ότι ασκήθηκε βία εναντίον τους προκειμένου να υπογράψουν την ομολογία τους, με εσένα τι έγινε;

Δεν θυμάμαι, οι δικηγόροι μου είπαν ότι την υπέγραψα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που πέρναγα από δικαστήριο, ήταν όμως η πρώτη φορά που θα πήγαινα φυλακή. Πολλές γυναίκες υπογράψανε. Δεν τις χτυπήσανε αλλά τις ανάγκασαν να υπογράψουν με ψυχολογικό εκβιασμό, Υπέγραψε να τελειώνουμε και να πάμε στα σπίτια μας. Ο ψυχολογικός εκβιασμός είναι πάγια τακτική της αστυνομίας προκειμένου να αποσπάσει αυτό που θέλει, δεν είναι μόνο σε μας.

Η συγκεκριμένη αστυνομική επιχείρηση, της οποίας προηγήθηκαν και ακολούθησαν άλλες, στήθηκε προεκλογικά με βασικό επιχείρημα να καθαρίσει το κέντρο της Αθήνας από τις μετανάστριες παράνομες εκδιδόμενες που μεταδίδουν τον ιό του AIDS σε ανυποψίαστους οικογενειάρχες. 

Ναι ήταν καθαρά ψηφοθηρική επιχείρηση. Και αυτοί οι φιλήσυχοι οικογενειάρχες είναι τόσο καλοί άνθρωποι που βλέπουνε μια γυναίκα χάλια, κάτω στα πατώματα, μέσα στις πληγές και τη βρώμα και πάνε μαζί της και μάλιστα ζητάνε να πάνε χωρίς προφυλακτικό. Το σπίτι τους δεν το σκέφτονται;

“η δημοσιοποίηση των στοιχείων ταυτότητας και των φωτογραφιών, καθώς και της ποινικής δίωξης που ασκήθηκε σε βάρος των πέντε γυναικών, αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου και προς την ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων. Επίσης, για την αποκάλυψη της τυχόν τέλεσης από μέρους τους παρόμοιων πράξεων, της προτροπής όσων έχουν ήδη συνευρεθεί μαζί τους να υποβληθούν σε ιατρικές εξετάσεις, καθώς και της αποτροπής του πανικού που θα μπορούσε να προκληθεί σε όσους έχουν συνευρεθεί με εκδιδόμενο πρόσωπο με όμοια χαρακτηριστικά”.

Πως σχολιάζεις το παραπάνω απόσπασμα της ΕΛΑΣ;

Κανένας άνθρωπος δεν βγήκε να καταγγείλει ότι κόλλησε από εμένα ή άλλη κοπέλα HIV, καμία τέτοια ομολογία δεν υπήρξε. Αλλά αν θες ένα παράπονό μου και δεν θέλω να παρανοηθεί, δεν είδα την φωτογραφία κανενός άντρα. Να μια διάκριση, μια πολύ μεγάλη διάκριση μεταξύ των φύλων. Δηλαδή γιατί τον άντρα, και δεν εννοώ σε καμία περίπτωση ότι θέλω να υπάρχει διαπόμπευση, αλλά γιατί αυτός ο διαχωρισμός;

orothetikes5

 

Για την πορνεία

 

Πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι κάποιος κόσμος ταυτίζει μια εξαρτημένη γυναίκα με μια πόρνη;

Άκου να δεις. Ότι μπορεί μια γυναίκα να το βιώσει και αυτό μπορεί. Δεν σημαίνει όμως ότι όποια γυναίκα πίνει είναι και πόρνη. Αυτή είναι μια ταμπέλα που έχει μπει πολλά χρόνια πίσω, χωρίς όμως να έχει βάση. Γιατί οι περισσότερες γυναίκες ζούνε από το πάρε δώσε, από το αλισβερίσι, δεν ζούνε από την πορνεία.

Τι συναισθήματα σου προκαλεί αυτή η ταμπέλα;

Ξέρεις τι γίνεται; ξέρεις τι είναι να περνάς στο δρόμο, απλά να περπατάς και να ακούς πόσο πάει, θα μου κάνεις αυτό, θα μου κάνεις εκείνο, θα μου κάνεις το άλλο. Για ποιο λόγο, γιατί να μου το λένε;  Απλά γιατί έτσι έχει περάσει στη συνείδηση του κόσμου και εμείς έχουμε μάθει να ζούμε με αυτό. Έπαψε από ένα σημείο και μετά να μου προκαλεί κάτι. Τα πρώτα χρόνια με τρέλαινε, ντρεπόμουνα, είχα το αίσθημα της απόλυτης ξεφτίλας. Και είναι άντρες όλων των ηλικιών, όλων των κοινωνικών τάξεων, όλων των μορφωτικών επιπέδων που το κάνουν αυτό. Συνήθως είναι οι κοστουμάτοι και οι παππούδες. Οι παππούδες πες δεν έχουνε τον κάλο στο κεφάλι τους, οι κοστουμάτοι όμως;

Αυτό είναι εντυπωσιακό, γιατί μία άλλη προκατάληψη που υπάρχει είναι ότι υπάρχουν εκδιδόμενες πολλών επιπέδων και ότι οι κοστουμάτοι θέλουνε τις κυριλέ.

Οι κοστουμάτοι σε πληροφορώ προτιμούνε τις πεθαμένες κάτω. Επειδή έχουνε βίτσια μπορούνε να τα βγάλουν πολύ εύκολα, με λιγότερα χρήματα. Για να πάει σε μία κυριλέ πρέπει να σκάσει και 1000 Ευρώ ενώ εκεί με ένα κατοστάρικο θα την κάνει τη δουλειά του.

Γύρω από την πιάτσα υπάρχουν καταστηματάρχες, επιχειρήσεις μικρές όπως ο περιπτεράς ή μεγαλύτερες που δεν τις συμφέρει να έχουν τα μαγαζιά τους στην πιάτσα…

(Διακόπτει) Κονομάνε περισσότερα από την πιάτσα, πριν μου το πεις στο λέω εγώ, κονομάνε τα διπλάσια από το αν ήταν σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, γιατί το χρήμα κινείται. Και καλούνε συνέχεια και την αστυνομία, για το θεαθήναι, για τα μάτια του κόσμου και μετά πηγαίνει ο μπάτσος και του δίνει λεφτά από αυτά που πήρε από την πουτάνα ή από το πρεζάκι. Γιατί δεν θα πάρεις το κουτί τα προφυλακτικά που κάνει τρία ευρώ, θα το πάρεις ένα ένα που κάνει μισό ευρώ, δεν θα πληρώσεις την cocacolaπου κάνει 1,5 ευρώ αλλά θα πληρώσεις την κόλα κόκα (χαμογελάει) που κάνει 80 λεπτά και θα πουλήσει αυτός 100 την ημέρα και όχι 20 που πουλάει ο περιπτεράς στον πίσω δρόμο, απλό. Πολλοί είναι τόσο χωμένοι που έχουνε και γυναίκες και ναρκωτικά. Να ξεκαθαρίσω κάτι, όλο το σύστημα του ελληνικού κράτους συντηρείται από τους τοξικομανείς.

 

Στη Φυλακή

 

Σας οδηγούν στη φυλακή, τι μνήμες ανασύρεις από εκεί;  

Χαμογελάω για να μην κλαίω, γιατί ακόμα δεν μπορεί να τις διαχειριστεί το κεφάλι μου. Εμάς που ήμασταν η δεύτερη παρτίδα, γιατί έτσι ακριβώς μας λέγανε -σας φέρνω πέντε κομμάτια, είναι κρέατα, πέντε κοτόπουλα, πέντε γίδια- ήμασταν λοιπόν τα επόμενα πέντε κομμάτια μετά τις 11 που πιάσανε. Μας πετάξανε όλα μας τα ρούχα, ενώ οι επόμενες που ήρθανε τους τα βάλανε στην αποθήκη. Εγώ ας πούμε αυτά που φόραγα κάνανε 500 ευρώ τα οποία τα είχα πληρωμένα, δεν μου τα είχε χαρίσει κάποιος. Λέω το πιο απλό, αλλά η ουσία είναι γιατί μου πετάς κάτι που μου ανήκει, αφού είσαι υποχρεωμένος να μου το φυλάξεις;

Γιατί τα πετάξανε;  

Γιατί είχα HIV, γιατί είχε μίασμα πάνω, ήταν μιασμένο. Γάντια, μάσκες τα πάντα. Τα παπούτσια που μου έδωσαν να φορέσω, εγώ φοράω 37 και μου έδωσαν 42. Έκανα δυο βήματα μέσα και μετά ένα βήμα έξω, ένα βρακί που μου έφτανε μέχρι το βυζί και ένα παντελόνι που έμπαιναν άλλες δύο μέσα. Αυτά ήταν τα ρούχα της υπηρεσίας, τα οποία εγώ δεν τα ήξερα όλα αυτά τα πράγματα, τα έμαθα, λίγο βίαια, αλλά τα έμαθα.

Μίλησε μας για τη βία στη φυλακή, την κάθε μορφή βίας, γιατί βία ήταν και ότι φορούσαν μάσκες.  

Βία ήταν ότι φορούσαν μάσκες, βία ήταν ότι ερχόντουσαν και μας πετούσαν το φαγητό σαν να ήμασταν σκυλιά. Δεν ερχόντουσαν σε επαφή μαζί μας, δεν μας έδιναν το φαγητό·  μπορώ να πάρω το φαγητό χωρίς να τον ακουμπήσω. Καταρχάς τρώγαμε το φαγητό στις ταΐστρες που τρώνε τα σκυλιά, αυτά που είναι με το χώρισμα στη μέση, που δίπλα μπαίνουν οι κροκέτες και δίπλα το νερό, και που δεν υπήρχε απορρυπαντικό για να το πλύνεις μετά το φαγητό για να πας να πάρεις το επόμενο. Ήταν με τα ίδια βρώμικα λάδια, με την ίδια μούχλα πάνω. Ειδικά τον πρώτο καιρό που δεν μας δίνανε ούτε depon, που δεν μπορούσαμε όχι να πλύνουμε, αλλά που πήγαινε η διάρροια από τα καθαρκτικά που είχαν μέσα τα φαγητά σύννεφο. Είναι πάγια τακτική της φυλακής αυτή, για μην έχεις περάσει οτιδήποτε μέσα. Μα ούτως ή άλλως ήμασταν μέσα στο κελί, και να είχαμε κάτι θα έπεφτε στη λεκάνη μας, ποιος θα το έβλεπε (γελάει). Επίσης εμείς δεν είχαμε χρήματα για απορρυπαντικά και για μπακάλη, από 30 γυναίκες που ήμασταν σε αυτή την ειδική πτέρυγα, εγώ και άλλες δύο είχαμε κάθε εβδομάδα λίγα λεφτά, τα οποία ίσα που φτάνανε για τσιγάρα και εάν, που θα έπρεπε να δώσεις και στη μία και στην άλλη και πάει λέγοντας. Δεν μπορούσες να δώσεις σε όλες, έδινες στο θάλαμό σου.

Πόσες μένατε μαζί;  

Εννιά ήμασταν στο θάλαμο.

Και ήταν θάλαμος για εννιά;

Όχι ήτανε θάλαμος για πέντε. Βάζεις κουκέτες και τους χωράς όλους μια χαρά.

Είσαι από τις τελευταίες γυναίκες που αποφυλακίστηκαν. Πότε άρχισε να καλυτερεύει η κατάσταση;

Μετά το δεύτερο, τρίτο μήνα που άρχισε να αλλάζει η αντιμετώπιση και από τις άλλες κρατούμενες. Εντάξει μάσκες και γάντια τα βγάλανε γρήγορα, αλλά δεν είχαμε τον προαυλισμό και ήμασταν στα υπόγεια που τρέχανε τα λούκια με τα βρομόνερα. Εγώ που είχα θέμα με το πνευμόνι μου, ήμουνα κάθε μέρα πάνω να κάνω μάσκες με φάρμακο γιατί δεν μπορούσα να ανασάνω. Στον επάνω όροφο ήταν πάλι οροθετικές και τοξικομανείς, οι οποίες όμως δεν δεχόντουσαν να πάμε μαζί τους. Δεν ξέρω γιατί, μην με ρωτάς. Η κατάσταση ήταν χάλια στην αρχή, ποντίκια, κατσαρίδες, τα στρώματα που κοιμόμασταν ήταν από τη χούντα, τα ίδια στρώματα, με περιττώματα από γάτες, από τους προηγούμενους κρατούμενους. Εγώ έπαθα μεγάλη ζημιά, έκανα τρεις μήνες αγωγή αφού βγήκα, ήμουνα από το λαιμό μέχρι τα νύχια μία πληγή ολόκληρη, από μικρόβιο από τα στρώματα. Πόσες κοπέλες είχανε ψώρα και άλλες που έπαθαν φυματίωση. Την βγάλαμε μέχρι και το καλοκαίρι χωρίς να βγαίνουμε στο προαύλιο, με τη δικαιολογία ότι δεν δεχόντουσαν οι υπόλοιπες κρατούμενες. Και για τους άντρες όμως έτσι είναι. Έχουν ανθρώπους με καρκίνο που δικαιωματικά βγαίνουν έξω για λόγους υγείας και δεν τους βγάζουν, έχουνε άνθρωπο με κομμένα πόδια και τον έχουν στο δεύτερο όροφο. Για να προαυλιστεί  τον κατεβάζουν οι υπόλοιποι κρατούμενοι στα χέρια. Έχουν τους οροθετικούς με φυματικούς, με ανθρώπους που έχουν πνευμονολογικά, που και ένα κρύωμα από τη στιγμή που δεν παίρνεις την αγωγή σου μπορεί να σε πεθάνει. Μπορεί βέβαια αυτά να σας φαίνονται ψιλά γράμματα, καμία αξία για την ανθρώπινη ζωή· τίποτα, δεν αξίζουμε για το κράτος τίποτα. Δηλαδή παραμέλησες, ήσουνα χρήστης, είσαι οροθετικός, έχεις φυματίωση, έχεις καρκίνο, δεν πα να έχεις ότι έχεις, θα σε πετάξουμε εκεί μέσα και βγάλε άκρη μόνος σου.

Είχατε τηλεόραση;   

Μία είχαμε που μας την παραχώρησαν από τον πάνω όροφο οι οροθετικές που δεν μας δέχονταν. Ήταν στο διάδρομο και έπαιζε μόνο μουσική, αυτό, τίποτε άλλο.

Δεν είχατε δηλαδή πρόσβαση στα κανάλια, δεν γνωρίζατε πώς διαχειρίζονταν ο τύπος εκείνη την εποχή το όλο θέμα. 

Δεν ξέραμε τίποτα. Ξέραμε κάποια πράγματα από πολύ συγκεκριμένους ανθρώπους που δεν μπορώ να πω, από κει μαθαίναμε ό,τι μαθαίναμε. Ακόμα και οι γονείς μου δεν μου έδιναν εικόνα τι ακριβώς είχε γίνει. Εγώ είδα ολοκληρωμένα όλο αυτό το πράγμα όταν είδα τα «Ερείπια» της Ζωής Μαυρουδή. Τότε είδα τι είχε γίνει με εμάς. Τα λίγα που ξέραμε ήταν από τις συναντήσεις με την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης για τις Διωκόμενες Οροθετικές, τότε μάθαμε για τη διαπόμπευση, αν δεν υπήρχαν οι γυναίκες της πρωτοβουλίας, δεν θα υπήρχαμε εμείς.

orothetikes2

 

 

Για την αλληλεγγύη

 

Παρότι ήταν μία επιχείρηση του επίσημου κράτους, βρεθήκατε αντιμέτωπες με ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Γνωρίζατε ότι ένα κομμάτι αντιστάθηκε; 

Σίγουρα ήταν πολλοί που αντιστεκόντουσαν, δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήταν όλη η ελληνική κοινωνία εναντίον μας. Το μόνο που μπορούσαμε να ξέρουμε ήταν ότι όταν φεύγαμε από τα δικαστήρια, είδαμε 300 ανθρώπους, δεν ξέρω πόσους, ακριβώς, να φωνάζουν για τα δικαιώματά μας. Μας έπιασε, εμένα προσωπικά, μία ψυχική ανάταση, είπα Ωχ δεν είμαι μόνη μου, δεν με λιθοβολούνε όλοι, είναι και αυτοί οι άνθρωποι που μου συμπαραστέκονται σε αυτό που περνάω. Ήταν από τις λίγες φορές που έκλαιγα από χαρά. Σου δίνουν κουράγιο αυτά. Από εκεί που είσαι εντελώς απομονωμένος, έστω και ένας άνθρωπος να βρεθεί που να αποδεχτεί αυτό που είσαι, είναι πολύ σημαντικό.

Πως αντιλαμβανόσασταν τότε την παρέμβαση της Πρωτοβουλίας, που ουσιαστικά εκπροσωπούσε αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που αντιστέκονταν;

Νιώθαμε ότι μας στηρίζανε ηθικά, ψυχικά, υλικά. Γιατί δώσανε πολλά χρήματα κάθε βδομάδα να μας φέρνουνε τηλεκάρτες, καφέδες, τσιγάρα. Δεν ήταν όμως αυτά για εμάς το θέμα. Όταν είπαν ότι δεν υπάρχουν άλλα χρήματα για να μας φέρνουν πράγματα, εγώ προσωπικά αλλά και άλλες, είπα όχι, θέλουμε να έρχεστε και ας μην δώσετε τίποτα.


Δικαίωση;

 

Δικάστηκες μαζί με άλλες επτά γυναίκες με την κατηγορία μάλιστα του κακουργήματος και αθωωθήκατε. Τι σημαίνει για σένα αυτή η απόφαση;

Ήταν ηθική δικαίωση. Όλο αυτό που είχανε στήσει, ήταν καθαρά ψηφοθηρικό και με καμία βάση αλλιώς δεν θα αθωωνόμασταν παμψηφεί. Αυτό σημαίνει πάρα πολλά πράγματα, δεν ίσχυε τίποτα από όλα αυτά που μας καταλόγισαν. Θα ήθελα να πω ένα ευχαριστώ και στον Κ. Ραγκούση. Έκανε μία αγόρευση δυόμισι ώρες και όταν ήρθε ο αστυνομικός τον έκανε φύλο φτερό κανονικά. Όλο το ψέμα που είχε στηθεί κατέρρευσε, σε σημείο που έφυγε με σκυφτό το κεφάλι, γιατί αυτός περίμενε ότι θα πάρει ίσως και βαθμό.

Ήσουν από τις ελάχιστες γυναίκες που διεκδίκησαν δικαστικά αποζημίωση για την παράνομη κράτηση. Το ύψος ωστόσο της αποζημίωσης ήταν το ελάχιστο προβλεπόμενο. Πως αισθάνεσαι για αυτό;

Μου έκοψαν τα φτερά. Η δικαιολογία του δικαστηρίου ήταν ότι αφού θα κάνετε και άλλη αγωγή θα σας δώσουμε το ελάχιστο που ήταν 10 ευρώ γιατί το μέγιστο ήτανε 30. Χωρίς να ρωτάει, έχετε την οικονομική δυνατότητα να δώσετε αυτά τα δικαστικά έξοδα; Έχετε τη δυνατότητα να πληρώσετε τους δικηγόρους;

Έχεις προσφύγει και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Για σένα ποια θα είναι η δικαίωση, θα μείνει σκιά ή νομίζεις ότι με το χρόνο θα το αφήσεις πίσω σου;

Ναι πάντα, και δεν είναι θέμα οικονομικό. Δεν πληρώνεται αυτό που μας κάνανε, με τίποτα.  Εκατομμύρια να μου δώσουνε, δεν μπορεί να πληρωθεί όλη αυτή η ξεφτίλα. Ξεφτίλα είναι λίγη λέξη, δεν το χωράει αυτό το πράγμα που ζήσαμε ή που έζησα, δεν μπορώ να μιλήσω για όλες, αλλά εγώ αυτό που έζησα δεν πληρώνεται. Αν θες είναι μια βοήθεια το οικονομικό, γιατί στην κατάσταση που βρίσκομαι είναι τα πράγματα δύσκολα, όσον αφορά για μια δουλειά, για οτιδήποτε. Ακόμα είμαι στο στάδιο της απεξάρτησης. Δεν είναι τα πράγματα εύκολα και πλέον συμβαίνουν και τραγικά πράγματα. Για να σε προσλάβουν σε μια δουλειά μπορεί να σου ζητήσουν να κάνεις και τεστ οροθετικότητας, το οποίο είναι απαράδεκτο και παράνομο ή να σου πάρουν αίμα και αν σε βρουν οροθετικό πάλι να σε διώξουνε. Τουλάχιστον είναι μια βοήθεια για κάποια έξοδα ή να ζήσω, να ξεκινήσω κάτι.

Η προσφυγή πιστεύεις ότι θα πάει καλά;

Ναι. Γιατί από τι στιγμή που υπάρχει καταδικαστική απόφαση, έστω αυτή η αποζημίωση, για την Ελλάδα είναι μεγάλο πλήγμα. Η Ελλάδα θα πληρώσει μάνι μάνι πρόστιμο για αυτή τη συμπεριφορά στην Ευρώπη, πλέον δεν μπορούν να τους αντιμετωπίσουν τους Ευρωπαίους, δεν έχουν μία δικαιολογία να πούνε γιατί το κάνανε, όλα κατέρρευσαν.

Αν περνούσε από το χέρι σου, ιδανικά τι θα ήθελες για να δικαιωθείς;

Τι θα ήθελα για να δικαιωθώ; να καταδικαστούνε όλοι αυτοί που μας βγάλανε στις εφημερίδες και στα μανταλάκια, αυτό θα ήθελα, όλοι και πρώτα απ’ όλα ο γιατρός. Γιατί σαν γιατρός ήξερε τι είναι το ιατρικό απόρρητο και έφτασε σε ένα σημείο τους ανθρώπους που είναι οροθετικοί να χάσουν την εμπιστοσύνη τους, να μην πηγαίνουν για εξετάσεις, γιατί φοβούνται ότι θα δοθούν τα στοιχεία τους παραπέρα. Για μένα αυτός είναι ο πρώτος. Ιδανικά θα ήθελα να τον δω κρεμασμένο στο Σύνταγμα, ιδανικά.

Δεν είσαι κατά της θανατικής ποινής; 

Για αυτούς συγκεκριμένα δεν ξέρω. Δεν λέω όμως να τους πεθάνουνε, όχι. Να περνάει ο καθένας και να του κάνει ότι θέλει, να είναι κρεμασμένος σε ένα παλούκι και να του κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, θα ήταν το τέλειο. Θα ήμουνα η πρώτη που θα πήγαινα, με ένα ξυλοπόδαρο από εδώ μέχρι την Αφρική (γελάει). Πρέπει να πληρώσουν όλοι ακριβά.

Οι δημοσιογράφοι;

Είναι δημοσιογράφοι αυτοί; Ερώτηση. Άμα είναι έτσι η δημοσιογραφία καλύτερα να μην έχουμε. Ακόμα υπάρχουνε οι εικόνες μας στο διαδίκτυο. Που έγινε τεράστιος αγώνας να κατέβουν και δύο χρόνια μετά ακόμα υπάρχουν. Η εικόνα ενός παιδόφιλου δεν υπάρχει, η εικόνα η δικιά μου όμως υπάρχει. Όσον αφορά τη διαπόμπευση και όλο αυτό το ξεφτιλίκι  που έγινε, να αναλογιστείς ότι ο πατέρας μου έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Τον έπαιρνε η Στεφανίδου δύο η ώρα τη νύχτα λέγοντας Κάντε μας μία δήλωση για την κόρη σας (μιμείται κοροϊδευτικά μία λεπτή γυναικεία φωνή) Δηλαδή στην πλάτη της κόρης μου θέλεις να κάνεις νούμερα, εδώ εγώ χάνω το παιδί μου και εσύ θέλεις να κάνεις νούμερα; Και αυτό συνεχίζονταν για 40 ημέρες, το όχι δεν τους αρκούσε.

Ήταν πολλοί δημοσιογράφοι που σας παρενοχλούσαν;

Πολλοί… Η Στεφανίδου, ο Ευαγγελάτος, ο Πορτοσάλτε…

Πιστεύεις ότι θα υπάρξει δικαίωση;

Όχι.

orothetikes4

 

Η επόμενη μέρα

 

Δύο χρόνια μετά τι περιμένεις από τη ζωή σου, πώς είναι η επόμενη μέρα και ποιά είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζεις;

Καταρχάς  οι περισσότεροι συγγενείς μου -και μιλάω ας πούμε για τα ξαδέρφια μου που έχουμε μεγαλώσει μαζί- δεν μου μιλάνε, δε με αφήνουνε να δω τα παιδιά τους. Και είναι άνθρωποι που είναι μέσα στο internet, δηλαδή έχουν πληροφόρηση, ξέρουν ότι δεν κολλάει με τον αέρα. Ωστόσο έχω και μία χαρά από τον μικρό μου τον ξάδερφο που είναι 15 χρονών ο οποίος μου λέει Δεν με ενδιαφέρει τι έχεις, με νοιάζει που είσαι καλά, που είσαι πάλι σπίτι και μπορώ να σε βλέπω. Αλλά στα οκτώ άτομα, οι τρεις είναι που με αποδέχονται. Όλοι οι άλλοι όχι, δεν με βάζουν μέσα στο αυτοκίνητό τους. Ακόμα και η μάνα μου στην αρχή δεν το δέχτηκε. Μόλις πήγα την πρώτη μέρα στο σπίτι, μου είπε Να φύγεις από εδώ δεν σε θέλω. Ήτανε μαχαιριά στην καρδιά. Αυτό μπορεί να με πόνεσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο γιατί ήξερε τι είχα περάσει. Μετά μου στάθηκε, η πρώτη αντίδραση όμως ήταν ότι Δεν σε θέλω στο σπίτι με αυτό που έχεις. Άρα καταλαβαίνεις ότι ακόμα και από το ίδιο σου το περιβάλλον, το οικογενειακό, υπάρχει θέμα.

Το φιλικό περιβάλλον;

Δεν έχω φίλους, εκτός από έναν φίλο τέλος πάντων, δεν έχω φίλους, είμαι τελείως απομονωμένη και φοβάμαι και να βγω έξω, να πάω δηλαδή κάπου επειδή είναι έτσι ο χαρακτήρας μου, θα το πω από την πρώτη στιγμή τι έχω, και ξέρω ότι δεν θα γίνει αποδεκτό. Δεν μπορώ να βρω εύκολα ανθρώπους να συναναστραφώ μαζί τους εκτός από ανθρώπους που είναι οροθετικοί.

Πως λοιπόν βλέπεις το μέλλον;

Χλωμό.

Υπάρχουν δομές, φορείς, προγράμματα που μπορείς να απευθυνθείς;

Υπάρχουν. Το Κέντρο Ζωής για παράδειγμα έχει ψυχολογική υποστήριξη.

Και σε πιο πρακτικό επίπεδο; Όπως για παράδειγμα για σκοπούς σύνδεσης με την αγορά εργασίας;

Να σου πω την αλήθεια δεν το έχω ψάξει και πάρα πολύ. Από τον ένα χρόνο και δύο μήνες που είμαι έξω από τη φυλακή, τους τρεις πρώτους μήνες δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω γιατί έτρεμα σαν το ψάρι από τα ψυχοφάρμακα. Ήμουνα σε μια κατάσταση πολύ χάλια και έκανα να βγω μόνη μου από το σπίτι εννιάμιση μήνες. Γενικά όμως είναι υποτυπώδεις οι υποδομές που υπάρχουνε και πρέπει να υπάρχει και η διάθεση κάποιου για να πάει εκεί και να μάθει πέντε πράγματα. Έχω αρχίσει να έχω κάποια σχέση με την ActUp, να κοινωνικοποιούμαι με τους ανθρώπους και να βοηθάω στο μέγιστο που μπορώ. Πιστεύω ότι είμαι σε θέση να βοηθήσω, τουλάχιστον κάποιους ανθρώπους που δεν γνωρίζουνε ακριβώς τι είναι ο ιός. Απλά ακόμα και αυτοί περιμένανε να σταθεροποιηθώ για να με εντάξουνε στην ομάδα τους, γιατί μην ξεχνάς ότι ήμουνα 20 χρόνια στη χρήση και θέλανε να είμαι τουλάχιστον έναν χρόνο καθαρή για να αρχίσω να δραστηριοποιούμαι. Υπάρχουν πράγματα που μπορώ να κάνω, αλλά πρέπει να είμαι καλά για να μπορούν και αυτοί να στηριχτούν πάνω μου και έχουνε απόλυτο δίκιο. Βήμα βήμα έτσι; Δεν γίνεται από το ένα σκαλί στο κεφαλόσκαλο, έγιναν πολύ πολύ μικρά βηματάκια, αλλά πιστεύω ότι είναι καλά.

Μπορείς να συνοψίσεις με λίγες λέξεις τη ζημιά από αυτή την ιστορία;

Ψυχολογικός εκμηδενισμός. Αυτό νομίζω είναι όλα. Ψυχολογία στο πάτωμα, κάτω του μηδενός, στον πάτο. Τόσα χρόνια στη χρήση, τόσο στον πάτο δεν ένιωσα, αυτό μας τσάκισε, γι’ αυτό έκανα και δύο απόπειρες μέσα.

Πιστεύεις ότι με όλη αυτή την ιστορία, τον ντόρο που έγινε, την αθώωσή σας, άλλαξε κάτι, έστω και μικρό;

Όχι αφού η υγειονομική διάταξη επανήλθε. Τι άλλαξε; Τίποτα.

Υπάρχει κάτι τελευταίο που θα ήθελες να πεις;

Θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Πρωτοβουλία, στους δικηγόρους και στη γιατρό μου τη Χρυσούλα Μπότση, που αν υπήρχανε 10 γιατροί σαν και εκείνη δεν θα υπήρχε αυτό το χάλι στην υγεία. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους που μας στηρίξανε, που δεν πάει ο νους τους πόσο μας στηρίξανε, ακόμα και το ένα ευρώ που δίνανε έπιανε τόπο. Δεν πήγε τίποτε χαμένο, το βασικότερο όλων είναι ότι πήγαν για δικαστικά. Θα ήθελα επίσης  να υπάρξει μεγαλύτερη ενημέρωση για το πως μεταδίδεται το HIV, να καταλάβει ο κόσμος ότι δεν μεταδίδεται με τον αέρα. Γιατί να στιγματίζεται τόσο το HIV; Κάποιους συμφέρει; Κάποιες φαρμακευτικές; Πόσα εκατομμύρια βγάζουν στις δικές μας πλάτες, δισεκατομμύρια, όχι εκατομμύρια. Και επιτέλους να μπει η σεξουαλική αγωγή στα σχολεία. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Γιατί ένα αγοράκι το οποίο το πάει ο μπαμπάς του σε μία πόρνη για να το κάνει άντρα, δεν του λέει ξέρεις πρέπει να βάλεις και προφυλακτικό φίλε, αρκεί να τον κάνει άντρα.

 

Share

Δικαίωση για τις καθαρίστριες του ΥΠ.ΟΙΚ.

katharistries3

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαίωσε στο «παρά πέντε» τις 397 καθαρίστριες, οι οποίες ζητούσαν την απόσυρση της ΚΥΑ και την επαναπρόσληψή τους – Αναγνώρισε πως οι καθαρίστριες αποτελούσαν εργαζόμενες του στενού πυρήνα του Δημοσίου.

Θετική ήταν η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, που είχαν κινηθεί δικαστικά κατά της απομάκρυνσής τους από το δημόσιο.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο έκανε δεκτή την αγωγή των 397 καθαριστριών, από το σύνολο των 465 που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα, οι οποίες ζητούσαν την απόσυρση της ΚΥΑ και την επαναπρόσληψή τους, χωρίς να έχει γίνει ακόμα γνωστό αν η απόφαση κρίνεται προσωρινά εκτελεστή ή όχι.

Μάλιστα, όπως ανέφερε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο δικηγόρος των καθαριστριών, Γιάννης Καρούζος το δικαστήριο αναγνώρισε πως οι καθαρίστριες αποτελούσαν εργαζόμενες του στενού πυρήνα του δημοσίου, βάζοντας έτσι σε «κίνδυνο» το μέτρο της διαθεσιμότητας που εφάρμοσε το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και ο υπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η απόφαση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς την Παρασκευή 16 Μαΐου ολοκληρωνόταν η περίοδος της διαθεσιμότητας των καθαριστριών και από την επομένη θα βρίσκονταν εκτός δημοσίου τομέα.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

 

Share

Η άμβλωση δέχεται επίθεση στην Ευρώπη!

abortion

Η άμβλωση δέχεται επίθεση στην Ευρώπη!

Σε χώρες όπου η άμβλωση ήταν νόμιμη και δωρεάν στο παρελθόν, τώρα απαγορεύεται.

Σε χώρες όπου η πρόσβαση είναι ήδη περιορισμένη, δεν υπάρχει πολιτική βούληση για να νομιμοποιηθεί ενώ υπάρχουν επίσης προσπάθειες να περιοριστεί ακόμη περισσότερο.

Σε άλλες χώρες, όπου η πρόσβαση είναι δωρεάν, υπάρχουν νομικές και πρακτικές απειλές απέναντι σε αυτό το δικαίωμα.

Το δικαίωμα στην άμβλωση και την πρόσβαση, σε συνδυασμό με την αντισύλληψη και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, είναι θεμελιώδη αναπαραγωγικά δικαιώματα, απαραίτητα, ώστε να εξασφαλίζεται η ελευθερία μας για έλεγχο του σώματός μας και της ζωής μας. Η σωματική μας ακεραιότητα αποτελεί αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη αξία στην ενδεχόμενη μελλοντική ζωή (του εμβρύου) από τη ζωή μιας γυναίκας που ήδη ζει.

Οι γυναίκες κάνουν αμβλώσεις, είτε είναι νόμιμες είτε είναι παράνομες. Περιοριστικοί νόμοι που απαγορεύουν την άμβλωση, δεν μειώνουν τον αριθμό των γυναικών που κάνουν αμβλώσεις. Αντιθέτως αυξάνουν τις οικονομικές ανισότητες, με στόχο τις γυναίκες που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά σε μία παράνομη άμβλωση ή να ταξιδέψουν σε χώρα του εξωτερικού, όπου γίνεται νόμιμα. Οι παράνομες αμβλώσεις πραγματοποιούνται συχνά κάτω από επικίνδυνες συνθήκες και αποτελούν απειλή για τη ζωή και την υγεία των γυναικών.

Γιατί δέχεται επίθεση η άμβλωση;

Η λεγόμενη «κρίση» αξιοποιείται από τις πατριαρχικές, οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις ως επιχείρημα για την κατεδάφιση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας και των κοινωνικών δομών. Οι ελευθερίες των ανθρώπων δέχονται επίθεση, όπως και οι υφιστάμενες μορφές αλληλεγγύης. Για άλλη μια φορά, η επισφάλεια της ζωή των καταπιεσμένων είναι σε άνοδο.

Καθώς ο δεξιός εθνικισμός συνεχίζει να αυξάνεται, γινόμαστε μάρτυρες όλο και περισσότερων επιθέσεων ως προς την ελεύθερη επιλογή μας και τα αναπαραγωγικά μας δικαιώματα. Εφαρμόζονται κυβερνητικές πολιτικές που υποστηρίζουν τις γεννήσεις με σκοπό την αύξηση του πληθυσμού της χώρας, την επιστροφή των γυναικών στο σπίτι και την αξιοποίησή μας ως εκκολαπτήρια ή ως «μητέρες των εθνών».

Είναι οικονομικά και ιδεολογικά χρήσιμο για το κράτος να μένουν οι γυναίκες στο σπίτι ή να φέρουν το τριπλό βάρος ως εργαζόμενες, ως μητέρες και ως μη αμειβόμενες πάροχοι φροντίδας. Το κράτος μάς έχει εργαλειοποιήσει και μας έχει πετάξει έξω από την αγορά εργασίας για να εξυπηρετήσει εθνικιστικές πολιτικές και το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα.

Το κράτος, τα κόμματα της δεξιάς και η εκκλησία χρησιμοποιούν εθνικιστικά επιχειρήματα («πρέπει να προστατέψουμε το έθνος»), συντηρητικά επιχειρήματα («η άμβλωση έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες μας») και οικονομικά επιχειρήματα («δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις δωρεάν εκτρώσεις») για να νομιμοποιήσουν τον περιορισμό των γυναικείων δικαιωμάτων να παίρνουν οι ίδιες αποφάσεις για το σώμα τους. Το κράτος, η εκκλησία και άλλες θρησκευτικές οργανώσεις και τα κόμματα της δεξιάς συνεργάζονται κάτω από το πατριαρχικό σύστημα για να εξυπηρετήσουν ένα και μόνο σκοπό: να διατηρήσουν τα λευκά, ευρωκεντρικά, αρσενικά τους προνόμιά.

Πολιτικοί, κρατήστε τη συνείδησή σας για τον εαυτό σας, μείνετε μακριά από τις μήτρες μας, και δώστε μας πίσω την υγεία μας, την ελευθερία επιλογής και την ισότιμη πρόσβαση στα δικαιώματά μας – διότι αυτά δεν θα πρέπει να εξαρτώνται από το πόσα χρήματα έχουμε στις τσέπες μας. Θέλουμε νόμιμη άμβλωση σε ΟΛΗ την Ευρώπη, ΤΩΡΑ και ΠΑΝΤΑ. Ζητάμε τουλάχιστον αυτό!

Η αλληλεγγύη μας

Καλούμε σε διεθνιστική αλληλεγγύη τις γυναίκες και τους άντρες που εργάζονται για την ενίσχυση των υπαρχόντων φεμινιστικών δικτύων στην Ευρώπη, και τα οποία είναι σε επαφή με παγκόσμια κινήματα, με στόχο να ενισχύσουν τα δικαιώματα των γυναικών σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τους κινδύνους και να ανταποκριθούμε σε κάθε αλλαγή στη νομοθεσία και το δημόσιο διάλογο, και να αποτρέψουμε τους παραμικρούς περαιτέρω περιορισμούς στα δικαιώματά μας, στην ελευθερία μας ή στην αυτονομία μας.

Στεκόμαστε αλληλέγγυες με όλες τις γυναίκες στον κόσμο που αγωνίζονται για το δικαίωμα και την πρόσβαση σε δωρεάν άμβλωση. Ο αγώνας μας δε θα σταματήσει μέχρι να έχουμε όλες τα ίδια δικαιώματα.

Καλούμε κάθε γυναίκα που ενδιαφέρεται για το δικαίωμα στην άμβλωση και στην πρόσβαση να ενημερώνεται και να υπερασπίζεται τα δικαιώματα αυτά. Καλούμε όλες τις γυναίκες να σταθούν αλληλέγγυες.

Οι μήτρες μας δεν είναι πεδίο δοκιμών για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του κράτους και της ανδρικής κυριαρχίας.

Δεν είμαστε περιουσία των ανδρών και του κράτους!!!

 

Από μια ομάδα φεμινιστριών που συνδέονται με το Δίκτυο Νέων Φεμινιστριών Ευρώπης,

Παρίσι, Γαλλία, Ιανουάριος 2013

Εγκρίθηκε στο Κάμπινγκ Νέων Φεμινιστριών Ευρώπης – Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

Vieira Do Minho, Πορτογαλία, Αύγουστος 2013

Επικοινωνία: mmfjeunes@gmail.com

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Διαβάστε ακόμα

Ναι, κατασκηνώνουμε! Θερινό κάμπινγκ νέων φεμινιστριών της Ευρώπης

Share

Πρόσκληση σε Ημερίδα: “Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση, παιδιά – γονείς – εκπαιδευτικοί”

homo

Η  Ομάδα “Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση”, σε συνεργασία με το Σχολείο Παιχνιδιού, τη Ζωντανή Βιβλιοθήκη και το Σύλλογο Διδασκόντων 66ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, διοργανώνει ημερίδα με θέμα “Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση, παιδιά – γονείς – εκπαιδευτικοί”, την Παρασκευή 2 Μαΐου 2014 στις 16:45, στο 66ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών.

Σκοπός της ημερίδας είναι να ανοίξει γόνιμο διάλογο γύρω από αυτό το θέμα, το οποίο απασχολεί σοβαρά τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο χώρο της εκπαίδευσης.

Θα έχουμε την ευκαιρία,

  • να ακούσουμε και να παρατηρήσουμε με προσοχή τα σχετικά περιστατικά που εμφανίζονται στη σύγχρονη σχολική πραγματικότητα,
  • να περιγράψουμε τις στάσεις και τις συμπεριφορές που διακρίνουμε μεταξύ των παιδιών, των εκπαιδευτικών και των γονέων,
  • να εστιάσουμε στους εκπαιδευτικούς στόχους που σχετίζονται με τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών και
  • να διατυπώσουμε ερωτήματα που προκύπτουν.

 

Με την ευκαιρία αυτή ελπίζουμε ότι ο χώρος της εκπαίδευσης θα αρχίσει να ευαισθητοποιείται και θα κινητοποιηθεί γύρω από αυτό το σοβαρό θέμα που μέχρι τώρα καλύπτεται από σιωπή και αμηχανία.

Θα χαρούμε πολύ αν παραβρεθείτε,

τα μέλη της Ομάδας “Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση”

 

ιστοσελίδα:    www.omofovia.gr

επικοινωνία:  info@omofovia.gr  και omofovia@hotmail.com

Η εκδήλωση στο facebook:  https://www.facebook.com/events/467731603358746/

 

Πρόγραμμα Ημερίδας

Πρώτο μέρος

17:00 – 17:05     Καλωσόρισμα

Συντονίστρια Ασημίνα Αραπάκη, Εκπαιδευτικός

17:05 – 17:10     Εισαγωγή στη θεματική της ημερίδας και  παρουσίαση της Ομάδας “Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση”

 Σάββας Γεωργιάδης, Παιδοψυχίατρος

17:10 – 17:25     “Ας γνωριστούμε πριν τα πούμε”

Παιχνίδια γνωριμίας και επικοινωνίας με τη μέθοδο του θεατρικού παιχνιδιού από την Ομάδα Εμψυχωτών του Σχολείου Παιχνιδιού, Εργαστήρι Πολιτιστικής Εκπαίδευσης.

17:25 – 17:40     “Ομοφοβικά και Τρανσφοβικά περιστατικά από τη σχολική ζωή”

 Εύα Φιλανθρωποπούλου, Ψυχολόγος

Πέτρος Σαπουντζάκης, Εκπαιδευτικός

17:40 – 17:50     “Μπορεί η  αντισεξιστική εκπαίδευση να συμβάλει στη μείωση τηςομοφοβίας και της τρανσφοβίας;”

Δήμητρα Κογκίδου, Καθηγήτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ

17:50 – 18:00     “Η κοινωνική κατασκευή της διαφοράς: Με αφορμή την ομοφοβία”

Μαίρη Λεοντσίνη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΤΕΑΠΗ – ΕΚΠΑ

18:00 – 18:15     “Θεσμικό Πλαίσιο για την προστασία του Σεξουαλικού Προσανατολισμού και της Ταυτότητας Φύλου”

Καραγεώργου Μαρία, Νομικός – εκπαιδευτικός, Ειδική Επιστήμονας στο Συνήγορο του Πολίτη.

18:15 – 18:25     Παρουσίαση του παιδικού βιβλίου “Τα δύο μικρά αυγά”

 Στέλλα Μπελιά, Νηπιαγωγός, μάστερ στο Θέατρο στην Εκπαίδευση

18:25 – 18:35     “Η ομοφοβία στα πλαίσια του σχολικού εκφοβισμού”

Αλίκη Δημοπούλου, Ψυχολόγος, υποψήφια Διδακτόρισσα Παν. Αθηνών

18:35 – 18:50     Συζήτηση

Τέλος πρώτου μέρους

18:50 – 19:00     Διάλειμμα

Δεύτερο μέρος

19:00 – 19:15     Εσύ κ’ Εγώ  ≈› Εμείς

“Δάνεισέ μου κάτι από εσένα κι εγώ θα στο επιστρέψω με ένα δικό μου τρόπο”

Παιχνίδι ανταλλαγής στοιχείων μεταξύ μας ώστε  να μπούμε στη θέση του άλλου, από την Ομάδα Εμψυχωτών του Σχολείου Παιχνιδιού, Εργαστήρι Πολιτιστικής Εκπαίδευσης.

19:15 – 19:30     Χαιρετισμοί από Οργανώσεις την Κοινωνίας των Πολιτών

ColourYouth, ΣΥΔ, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο

19:30- 19:40      “Ο Oμοφοβικός/τρανσφοβικός εκφοβισμός (bullying) ως διάσταση των προγραμμάτων σεξουαλικής αγωγής – διαφυλικών σχέσεων. Καλές Πρακτικές στη σχολική κοινότητα.”

 Μαίρη Χιόνη, Υπεύθυνη Αγωγής Υγείας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Α΄ Διεύθυνση Αθήνας

19:40 – 19:50     “Η Σεξουαλική Αγωγή στο σχολείο. Βήματα σημειωτόν”

Χάρης Παπαδόπουλος, Σχολικός Σύμβουλος της 10ης Περιφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Αττικής

19:50 – 20:30     Τράπεζα Βιωμάτων

Σύντομες διηγήσεις εμπειριών από άτομα που έχουν βιώσει σχετικό εκφοβισμό στην εκπαίδευση και συζήτηση-ερωτήσεις με το κοινό.

Συντονισμός από τη Ζωντανή Βιβλιοθήκη – Human Library Greece

20:30 – 20:45     Συζήτηση

20:45 – 21:00     “Πώς πέρασαν αυτές οι ώρες;”

Κλείσιμο Ημερίδας με το Σχολείο Παιχνιδιού, Εργαστήρι Πολιτιστικής Εκπαίδευσης.

Παιχνίδια ρόλων και δράσεις βασισμένες στην εμπειρία αυτής της συνάντησης. Σκηνικοί αυτοσχεδιασμοί και δρώμενα.

Περιλήψεις

“Ομοφοβικά και Τρανσφοβικά περιστατικά από τη σχολική ζωή”

Παρουσίαση αποτελεσμάτων Έρευνας-Καταγραφής που πραγματοποιήθηκε  στην Αθήνα αλλά και πανελλαδικά μέσω διαδικτύου, από το 2010 έως το 2013, κυρίως σε ενήλικες. Σύγκριση με ερευνητικά δεδομένα άλλων χωρών, συμπεράσματα και ερευνητικά ερωτήματα.

“Μπορεί η  αντισεξιστική εκπαίδευση να συμβάλει στη μείωση της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας; “

Το σχολείο μπορεί να αποτελέσει ένα προνομιακό πεδίο παρέμβασης προς την κατεύθυνση της έμφυλης συμμετρίας και της άρσης του ετεροσεξισμού –σε συνεργασία και με άλλους θεσμούς – προς όφελος των ίδιων των υποκειμένων και γενικότερα της κοινωνίας – αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση για μια αντισεξιστική εκπαίδευση, γιατί τεχνογνωσία υπάρχει.

Συζητείται η αναγκαιότητα και  τα κύρια σημεία μιας αντισεξιστικής εκπαιδευτικής πολιτικής που θα συμβάλει στη μείωση της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας –στο χώρο της εκπαίδευσης  αλλά και γενικότερα στην κοινωνία. Επισημαίνεται ότι απαραίτητο στοιχείο στη πορεία αυτή είναι η προώθηση μιας νέας αντίληψης για τον ανδρισμό – θέμα που συνδέεται άμεσα με τον ομοφοβικό και τρανσφοβικό εκφοβισμό και την ετεροσεξιστική παρενόχληση. H επικέντρωση, λοιπόν, της προσοχής στη συγκρότηση του ανδρισμού στο σχολείο, ιδιαίτερα στην προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αποτελεί ζήτημα άμεσης προτεραιότητας.

“Θεσμικό Πλαίσιο για την προστασία του Σεξουαλικού Προσανατολισμού και της Ταυτότητας Φύλου”

Η ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ για την ίση μεταχείριση σε θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, και η ενσωμάτωσή της στο εθνικό δίκαιο (Ευρωπαϊκές Οδηγίες και αντίστοιχοι ελληνικοί νόμοι).

Η ευρωπαϊκή νομολογία στα θέματα αυτά, (Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) με έμφαση σε περιπτώσεις εκπαιδευτικές (λ.χ. η υπόθεση του ΕΔΔΑ Vejdeland and Others v. Sweden, που μιλάει για λόγο μίσους κατά των γκέι στο σχολείο).

Ο ρόλος του ΣτΠ θεσμικά και η εμπειρία του στις περιπτώσεις αυτές.

Παρουσίαση του παιδικού βιβλίου “Τα δύο μικρά αυγά”

Τα γονεϊκά πρότυπα των παραμυθιών ως δύναμη ένταξης των παιδιών στη σχολική κοινότητα. Ένα βιβλίο που δίνει λόγο σε παιδικές σκέψεις.

Τα δυο μικρά αβγά είναι η προσπάθεια να βρεθεί μια αφήγηση που να εξηγεί, να καθησυχάζει, να διαλύει τη σύγχυση, να αίρει τους αποκλεισμούς και τις προκαταλήψεις και –ίσως το σημαντικότερο όλων– να καταπολεμά το φόβο.

“Ο Oμοφοβικός/τρανσφοβικός εκφοβισμός (bullying) ως διάσταση των προγραμμάτων σεξουαλικής αγωγής – διαφυλικών σχέσεων. Καλές Πρακτικές στη σχολική κοινότητα.”

Τα ζητήματα διαχείρισης της σεξουαλικότητας αποτελούν ένα σημαντικό κεφάλαιο της προαγωγής και της αγωγής υγείας στη σχολική κοινότητα. Ένας τρόπος προσέγγισής τους είναι η εκπόνηση ολοκληρωμένων προγραμμάτων -μακρόχρονων ή βραχύχρονων- σεξουαλικής αγωγής υγείας που απευθύνονται και στους τρεις πληθυσμούς στόχους αυτής, μαθητές/τριες, εκπαιδευτικούς και γονείς. Η κλασική θεματολογία της σεξουαλικής αγωγής-διαφυλικών σχέσεων δεν καλύπτει πλέον τις ανάγκες του σύγχρονου σχολείου, εφόσον σήμερα αναδύονται θέματα όπως η βία ανάμεσα στους ερωτικούς συντρόφους, η πορνογραφία, η παράνομη διακίνηση παιδιών/εφήβων/γυναικών, τα ζητήματα στο διαδίκτυο, το ομοφοβικό/τρανσφοβικό bullying, η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, οι νέες μορφές οικογένειας. Τα περισσότερα δεν αναγνωρίζονται, δεν προλαμβάνονται και  ούτε αντιμετωπίζονται με αποτέλεσμα  να προκύπτουν ακραίες καταστάσεις για τη διαχείριση των οποίων  η εκπαίδευση των εμπλεκομένων είναι σχεδόν μηδενική. Η εισήγηση θα διασαφηνίσει τους βασικούς όρους, θα περιγράψει καλές πρακτικές και θα προτείνει βελτιωτικές κινήσεις που θα συμβάλλουν στη δημιουργία ενός  σχολείου, ασφαλούς, για όλα τα μέλη του.

 

 

Share

Σεράγεβο 2014 – 100 χρόνια από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο

της Σίσσυς Βωβού

Πλησιάζει πλέον η ημερομηνία διεξαγωγής του φόρουμ ειρηνιστικών και αντιπολεμικών οργανώσεων, που θα γίνει στο Σεράγεβο από 6-9 Ιουνίου, με στόχο την αναδειξη του πνεύματος και της πολιτικής της ειρήνης. Σύμφωνα με την αρχική διακήρυξη της οργανωτικής επιτροπής…

«Το 2014 έχουμε την πρώτη επέτειο από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που θεωρείται η δολοφονία του αυστριακού διάδοχου του θρόνου στο Σεράγεβο, στις 28 Ιουνίου του 1914. 

Η ημερομηνία αυτή είναι συμβολική, για έναν αιώνα «Κουλτούρας του Πολέμου και της Βίας», με δύο παγκοσμίους πολέμους και αμέτρηγους περιφερειακούς πολέμους, μεταξύ αυτών στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας»…

Οι προετοιμασίες έχουν προχωρήσει, όπως δείχνει και το ηλεκτρονικό τετρασέλιδο που κυκλοφορεί από την οργανωτική επιτροπή, με όλες τις εξελίξεις μέχρι το τέλος Μαρτίου. Η ιστοσελίδα της διοργάνωσης εδώ. Δηλώσεις συμμετοχής και επικοινωνία εδώ.

Στην οργανωτική επιτροπή μετέχουν περίπου 100 οργανώσεις από Βοσνία – Ερζεγοβίνη, πολλοί αγωνιστές και γωνίστριες του αντιπολεμικού κινήματος  από την πρώην Γιουγκοσλαβία καθώς και πάνω από 100 οργανώσεις ή μέλη τους από Ευρώπη και άλλες ηπείρους. Ήδη έχουν ετοιμαστεί πάνω από 120 εργαστήρια, ολομέλειες, συνέδρια και 5 στρογγυλά τραπέζια, οι τελετές έναρξης (6 Ιουνίου) και λήξης (9 Ιουνίου). Για τη νεολαία υπάρχει κατασκήνωση, (youth camp), με άφθονο χώρο για διάφορων ειδών δρώμενα, για εκπαίδευση στη μη βια, δράσεις διαφόρων ειδών, καλλιτεχνική έκφραση και προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ.

Οι πέντε θεματικές: Πολιτισμός της ειρήνης και της μη βιας – Φύλο, γυναίκες και ειρήνη – Ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη – Συμφιλίωση και αντιμετώπιση του παρελθόντος – Μιλιταρισμός και εναλλακτικές κατευθύνσεις.

Οι μεγάλες πλατείες του Σεράγεβο θα έχουν ποικίλες εκδηλώσεις και η ειρήνη θα είναι το κύριο θέμα σε πολλούς από τους χώρους εκθέσεων και σε πολιτιστικά ιδρύματα.

Από πλευράς Ελλάδας υπάρχουν ήδη κάποιες συμμετοχές, πιθανώς θα αυξηθούν, ιδιαίτερα από τη Θεσσαλονίκη όπου υπάρχει (ακόμα) φθηνό εισιτήριο Βελιγράδι-Σεράγεβο. Θα μιλήσει ο αντιρρησίας συνείδησης και ιστορικός Γιάννης Γκαρνέτατζης [ggklrn@yahoo.gr] στο εργαστήριο του ευρωπαϊκού Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, με τίτλο «100 χρόνια από τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο – Το σοσιαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα και η ιδέα της βαλκανικής Ομοσπονδίας». Επίσης, η υπογράφουσα, μέλος της Αντιεθνικιστικής Αντιμιλιταριστικής πρωτοβουλίας και της γερμανικής οργάνωσης ειρήνης «Kultur des Friedens», σε στρογγυλό τραπέζι με τίτλο «Φύλο, γυναίκες και Ειρήνη», καθώς και σε εργαστήριο για τη συμμετοχή των γυναικών στην οικοδόμηση της ειρήνης.

Η συμμετοχή των γυναικών στην οικοδόμηση της ειρήνης

Το παραπάνω κείμενο δόθηκε στη δημοσιότητα σε διάφορα media, εδώ δίνουμε περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες φεμινιστικών οργανώσεων. Στο πρόγραμμα μέχρι τέλους Μαρτίου, βλέπουμε 9 εργαστήρια και ένα συνέδριο, εκτός από τα στρογγυλά τραπέζια που αναφέρονται πιο πάνω.

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών, οργανώνει τρία εργαστήρια, με τίτλους:

  • Γυναίκες στη διάρκεια του πολέμου, σήμερα και στο παρελθόν – Θύματα αλλά και ενεργοί παράγοντες (Γαλλία)
  • Γυναίκες ως θύματα πολέμου και αγωνίστριες για την ειρήνη στους αλαιότερους και τους σύγχρονους πολέμους στην Ευρώπη (Γαλλία)
  • Η αντίσταση των γυναικών ενάντια στη στρατιωτικοποίηση, την εγκληματοποίηση και τη βία.

Τα άλλα εργαστήρια έχουν αναλάβει οι οργανώσεις IFE/EFI (Γαλλίας), Μεταπτυχιακό τμήμα σπουδών φύλου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Η Διεθνής Ένωση Γυναικών για την Ειρήνη και την Ελευθερία, Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Έρευνας της Ρουμανίας και Δράση για την Ειρήνη, Διεθνές Ινστιτούτο Ιατρών Ενάντια στα Πυρηνικά (Γαλλία), Διεθνές Δίκτυο Όχι στον Πόλεμο-Όχι στο ΝΑΤΟ. Το συνέδριο έχει τον τίτλο Γυναίκες στον Πόλεμο, Σεράγεβο 7-8 Ιουνίου.

Περισσότερες πληροφορίες: Σίσσυ Βωβού [svovou@otenet.gr]

 

 

Share

Αυτές οι Γυναίκες Ξέρουν να “Καθαρίζουν”

της Μαρίας Λούκα – Φωτογραφίες Αλέξανδρος Κατσής

Πριν λίγο καιρό δεν τις ήξερε κανείς. Πήγαιναν κάθε πρωί στη δουλειά τους και επέστρεφαν το απόγευμα στις οικογένειες τους. Δεν πολυασχολούνταν με την πολιτική, ούτε κατέβαιναν συχνά στις διαδηλώσεις. Δε γνωρίζονταν καν μεταξύ τους οι περισσότερες. Τους τελευταίους 7 μήνες τις έμαθε όλη η χώρα. Στρατοπεδεύουν κάθε μέρα στο Υπουργείο Οικονομικών. Συμμετέχουν σε όλες τις κινητοποίησες. Στέκονται μπροστά στα ΜΑΤ. Τρώνε χημικά και καμιά φορά ξύλο. Δεν κουβαλάνε πέτρες ή κοντάρια. Στα χέρια τους κρατάνε αυτό που μέχρι πρότινος ήταν το βασικό εργαλείο της εργασίας τους… σφουγγαρίστρες. Είναι οι 595 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών. Πριν μερικούς μήνες η ζωή τους τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Στις 25 του Σεπτέμβρη πήραν στα χέρια τους τις διαπιστωτικές πράξεις που ισοδυναμούσαν με προαναγγελία ανεργίας και εξαθλίωσης. Δεν το βαλαν όμως κάτω. Αντίθετα έκαναν την πόλη άνω κάτω.

«Πιάστε τώρα τους φοροφυγάδες και στις καθαρίστριες αφήστε τους κουβάδες» φωνάζουν καθημερινά. Μπορεί να μην έμαθαν την πολιτική μέσα από τα εγχειρίδια του Μαρξ και του Λένιν, την κάνουν όμως πράξη μέσα από τη βιωμένη εμπειρία ενός αγώνα για το δικαίωμα στην εργασία. Οι περισσότερες καθάριζαν επί χρόνια τις σκάλες και τους διαδρόμους των εφοριών και των γραφείων. Σήμερα είναι άνω των 40 με αποτέλεσμα να μη μπορούν ούτε να συνταξιοδοτηθούν, ούτε να βρουν ξανά δουλειά στο εντελώς άνυδρο εργασιακό περιβάλλον της χώρας. Τη θέση τους έχουν πάρει σε πολλές περιπτώσεις ιδιωτικά συνεργεία καθαριότητας. Εργολάβοι δηλαδή που πληρώνονται από το δημόσιο και απασχολούν εργαζόμενες σε συχνά άθλιες συνθήκες εργασίας με αυθαιρεσίες και απειλές. Τις περιφρόνησαν βουλευτές και υπουργοί, τις λοιδόρησαν στα δελτία των 8, τις κορόιδεψαν κάποιοι περαστικοί. Ταυτόχρονα χιλιάδες γυναίκες που παλεύουν διαρκώς με την ανεργία, την επισφάλεια και κυρίως την κατάθλιψη συγκινήθηκαν με την επιμονή και την ενότητα τους. Είδαν να αναγεννιέται στα πρόσωπα τους ένας αυθόρμητος και λαϊκός φεμινισμός. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτές οι γυναίκες ξέρουν να «καθαρίζουν» κυριολεκτικά και συμβολικά.

Ευαγγελία Αλεξάκη

Είμαι 57 ετών, παντρεμένη με δύο παιδιά. Δούλευα επί 19 χρόνια, πρώτα στη ΔΟΥ Χαϊδαρίου και μετά στο ΣΔΟΕ Ιονίων Νήσων. Δε μπορώ να βγω στη σύνταξη. Τίποτα δε μπορώ να κάνω αν μας απολύσουν. (…) Στο ραντεβού που είχαμε στις 8 Απριλίου με τον Στουρνάρα αναγνώρισε ότι είναι άδικο αυτό που συμβαίνει αλλά ισχυρίστηκε ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Δε δεσμεύτηκε σε τίποτα παρά μόνο ότι είναι σε συνεννόηση με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για να βρεθούν κάποιες θέσεις. Αυτό το ραντεβού το κυνηγούσαμε 6,5 μήνες. Ήταν μεγάλο φάουλ του Υπουργού που δε δεχόταν να δει τις γυναίκες που καθάριζαν το γραφείο του τόσα χρόνια. Δεν έχουν δει όμως ακόμα πόσοι δύναμη κρύβουμε μέσα μας. Θυμάμαι σε μια συγκέντρωση στο Υπουργείο οι αστυνομικοί με τραβούσαν από τα μαλλιά. Δε δέχομαι κανείς να ακουμπά χέρι πάνω μου. Αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα εκείνη τη μέρα όταν επέστρεψα σπίτι μου και είδα τα χέρια μου γεμάτα μελανιές. Ντρεπόμουν να φορέσω κοντομάνικο μπλουζάκι. Μια καλή μου φίλη από την Κέρκυρα μου είπε κάποια στιγμή: «Ρε συ Ευαγγελία, σε ζηλεύω. Πως ξεπέρασες έτσι το φόβο;». Της απάντησα ότι όλοι πρέπει να ξεπεράσουμε το φόβο γιατί στο φόβο στηρίζονται και κάνουν ότι θέλουν.

Γεωργία Οικονόμου

Είμαι 48 ετών. Δούλευα επί 11,5 χρόνια στην Ε’ ΔΟΥ Πειραιά και στις 18 Μάιου λήγει το 8μηνο της διαθεσιμότητας. Δεν είμαι παντρεμένη. Ζω μόνη μου και αυτά τα 9 χιλιάρικα το χρόνο ήταν το μόνο που είχα. Να είσαι 25 – 30 χρονών είναι δύσκολο μεν αλλά υπάρχουν δυνατότητες. Εμείς σ’ αυτή την ηλικία δεν υπάρχουμε στην αγορά εργασίας. Εγώ έχω κάνει αιτήσεις για παράδειγμα. Δε χτύπησε το τηλέφωνο ούτε για να δουν πως είμαι, όχι για να με προσλάβουν. Ανατράπηκε η ζωή μου. Χάνοντας το μισθό μου είναι σα να χάνω την αξιοπρέπεια μου. Είναι πολύ μεγάλο το βάρος. Εγώ πηγαίνω και βλέπω δωρεάν έναν ψυχολόγο για υποστήριξη. Εγώ είμαι λίγο τυχερή γιατί έχω δικό μου σπίτι και δεν πληρώνω ενοίκιο. Φοβάμαι όμως ότι θα το χάσω. Αν απολυθώ δε θα μπορώ να πληρώσω λογαριασμούς και εφορία. Μας έκανε χάρη όμως ο Στουρνάρας γιατί με εκείνα και τούτα αδυνατίσαμε. Δυο πράγματα θυμάμαι έντονα από τη δουλειά μου, μια καλή και μια κακή στιγμή. Ο πρώτος μου έφορος που με προσέλαβε ήταν πολύ καλός άνθρωπος , ερχόταν τα μεσημέρια και με ρωτούσε αν είμαι καλά και αν χρειάζομαι κάτι. Μια άλλη φορά όμως, παρακολουθούσα κάτι σεμινάρια στο Υπουργείο Οικονομικών το 2004. Με βλέπει ο τότε γενικός γραμματέας του Υπουργείου και γυρνάει και μου λέει: «Εσύ τι γυρεύεις εδώ;». Ήταν η πρώτη προσβολή που έφαγα δημόσια. Θέλω όμως να είμαι αισιόδοξη. Μέχρι τις 18 του μηνός τουλάχιστον θα πιστεύω ότι θα γυρίσω στη δουλειά μου.

Φωτεινή Δημητρίου

Είμαι 52 ετών. Έχω δύο παιδιά, 30 ετών και 25. Δόξα το Θεό δουλεύουν και τα δύο. Ο άντρας μου είναι συνταξιούχος. Δούλευα για 18 χρόνια στην εφορία Νεαπόλεως στη Θεσσαλονίκη. Τώρα παίρνουμε το 75% του μισθού μας. Είχαμε κάνει έναν προγραμματισμό ζωής που τώρα είναι στον αέρα. Έχουμε ένα στεγαστικό δάνειο με τον άντρα μου και πλέον ζοριζόμαστε. Έχω απελπιστεί λίγο. Πιστεύω ότι θα λήξει το 8μηνο και δε θα τοποθετηθούμε αλλού. Η μόνη λύση που απομένει είναι η τιμωρία στις εκλογές. Δεν είχα παράπονο στη δουλειά μου. Ήμουν ευχαριστημένη. Οι συνάδελφοι και οι προϊστάμενοι μας αντιμετώπιζαν με ευγένεια. Στη δική μου εφορία τώρα έχει πάει ένα ιδιωτικό συνεργείο. Κάνανε πρόταση σε κάποιες από μας να πάνε να δουλέψουνε. Καμία δε δέχτηκε. Είμαστε ενωμένες και θέλουμε τις θέσεις μας πίσω. Τις ώρες που παλιά πήγαινα στη δουλειά, τώρα είμαι στο δρόμο. Ευτυχώς μας βοηθάει ο Σύλλογος Εφοριακών. Καλύπτει τα έξοδα μετακίνησης. Μακάρι να τα καταφέρουμε. Μου λείπουν όλα από τη δουλειά μου.

Δήμητρα Μανώλη

Είμαι 52 χρονών , παντρεμένη με δύο μεγάλα άνεργα παιδιά. Δούλευα για 18 χρόνια στην Εφορία Νέας Ιωνίας στο Βόλο. Όταν έμαθα ότι θα χάσω τη δουλειά μου ένιωσα ότι χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Βλέπεις όταν είσαι καθαρίστρια δεν το κάνεις από επιλογή αλλά από ανάγκη. Κι εγώ να σπουδάσω ήθελα αλλά μεγάλωσα σε μια πολύ φτωχή οικογένεια και δε μπορούσα. Μετά το πρώτο ταρακούνημα αποφάσισα να παλέψω για να ξαναγυρίσω στη δουλειά μου. Ξέρω συναδέλφισσα που όταν βρήκε αυτή τη δουλειά αποφάσισε να χωρίσει για να γλιτώσει από το ξύλο και μεγάλωσε έτσι το παιδί της. Τώρα τι θα κάνει; Πλέον υπάρχουν γυναίκες που τρώνε από τα συσσίτια και οικογένειες που αφήνουν απλήρωτους τους λογαριασμούς τους. Εμείς τόσα χρόνια δε γνωριζόμασταν μεταξύ μας. Ούτε μια απεργία δεν είχαμε κάνει. Τώρα δεθήκαμε και κανείς δε θα υπονομεύσει την ενότητα μας. Οι συναδέλφισσες μου είναι λεβέντισσες και δεν τις αλλάζω με τίποτα.

Φωτεινή Νικηταρά

Είμαι 45 χρονών, έχω 3 κόρες και 1 εγγόνι. Παντρεύτηκα όταν ήμουν 16. Πριν μερικά χρόνια χώρισα. Έκανα 17 χρόνια αυτή τη δουλειά. Ήταν 10 Αυγούστου όταν το έμαθα. Ανέβηκα στον 6ο όροφο του Υπουργείου. Έπεσα πάνω στον Θεοχάρη. «Είναι αλήθεια;» τον ρώτησα. «Δυστυχώς» μου απάντησε. Του εξήγησα ότι είμαι σε απόγνωση. «Λυπάμαι πολύ. Δε μπορώ να κάνω κάτι» είπε. «Κι εγώ δε μπορώ να πληρώσω το ενοίκιο μου με την απάντηση σας». Ο κόσμος στην αρχή ήταν καχύποπτος απέναντι μας. Πίστευαν ότι παίρναμε 3.000 μισθό. Εξηγήσαμε στον κόσμο ότι παίζεται η ζωή μας. Αναγκαζόμαστε να βγούμε στο δρόμο. Τώρα μάθαμε να το κάνουμε. Κι εμένα η ζωή μου γύρισε ανάποδα 360 μοίρες. Θυμάμαι τη φορά που έκλαψα περισσότερο, ήταν η τελευταία φορά που μας χτύπησαν έξω από το Υπουργείο. Μετά κλείσαμε το ραντεβού με το Στουρνάρα. Του το πα κι από κοντά: «Έπρεπε να φάμε ξύλο Υπουργέ για να σας δούμε;»

Πηγή: vice

 

Share

Κατάληξη της Ευρωπαϊκής Αντιφασιστικής Συνάντησης

Εβδομήντα χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του φασισμού, η Ευρώπη δοκιμάζεται από την άνοδο της ρατσιστικής και της ναζιστικής ακροδεξιάς.

Όμως οι ρατσιστές και οι νεοναζί έχουν αντίπαλο: το μαζικό και πολύμορφο κίνημα το οποίο στους δρόμους όλης της Ευρώπης αγωνίζεται, όχι μόνο κατά της φασιστικής τρομοκρατίας, αλλά και όλων εκείνων που τη συντηρούν και την προστατεύουν: των αντιλαϊκών πολιτικών, της αστυνομικής ασυδοσίας, του νεοφιλελεύθερου απολυταρχισμού και του συστήματος που τον επιβάλλει.

Στις 11, 12 και 13 Απρίλη οι αντιστάσεις συναντήθηκαν στην Αθήνα και μέσα από συνελεύσεις, πολιτικές εκδηλώσεις, εργαστήρια και συζητήσεις ανταλλάξαμε εμπειρίες και κάναμε ένα σημαντικό βήμα για την οργάνωση της διεθνιστικής αλληλεγγύης και του συντονισμένου αντιφασιστικού αγώνα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Δώσαμε ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στον φασισμό, το σεξισμό, το ρατσισμό, τον ολοκληρωτισμό του κράτους και το αδιέξοδο του καπιταλισμού.

Καταλήξαμε στις εξής προτάσεις:

– Κοινή ημέρα πανευρωπαικής δράσης το Σάββατο 8 Νοέμβρη 2014, με βάση το ότι τη Κυριακή 9 Νοέμβρη είναι η μαύρη επέτειος από «την νύχτα των πογκρόμ».

– Διεθνείς ημέρες μνήμης και αλληλεγγύης τις ημερομηνίες όπου είχαμε δολοφονίες αντιφασιστών από φασίστες με συμβολικές κινητοποιήσεις σε πόλεις ή πρεσβείες:

Ελλάδα: 1 χρόνος από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, Πέμπτη 18 Σεπτέμβρη 2014

Γαλλία: 1 χρόνος από τη δολοφονία του αντφασίστα Κλεμάν Μερίκ στο Παρίσι Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

– Δημιουργία κοινής διαδικτυακής πλατφόρμας αντιπληροφόρησης, αλληλοενημέρωσης και ανταλλαγής απόψεων ώστε να οργανώνονται με έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο οι διεθνείς δράσεις και η διεθνής αλληλεγγύη.

Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Αντιφασιστικής Συνάντησης

Πηγή: αντιφασιστικός συντονισμός Αθήνας-Πειραιά 

Διαβάστε ακόμα

Ευρωπαϊκή Αντιφασιστική Συνάντηση: το πρόγραμμα

 

Share

Υποσχέσεις ο Στουρνάρας – αλληλεγγύη οι δημοσιογράφοι

της Σίσσυς Βωβού

Το προγραμματισμένο ραντεβού των εκπροσώπων των καθαριστριών με τον υπουργό Οικονομικών έγινε την Τρίτη στις 12.30, συνοδεία συνδικαλιστών και συνδικαλιστριών του δημοσίου τομέα.

Η συγκέντρωση μαζική, ο παλμός μεγάλος, αγωνιστικός, οι σημαίες μαύρες και τα πανό, στα ελληνικά και αγγλικά, να δείχνουν την διεθνή πλέον προώθηση του αγώνα τους. Συνθήματα και αγωνιστικά τραγούδια έκαναν κάτι παραπάνω από αισθητή την παρουσία των αγωνιζόμενων καθαριστριών στο πλήθος που περνούσε στους γύρω δρόμους.

Η συνάντηση κράτησε μια ώρα και η ενημέρωση που ακολούθησε έλεγε ότι ο υπουργός έδωσε κάποιες ελπίδες, είπε ότι θα εξετάσει την μετακίνησή τους σε άλλα υπουργεία που χρειάζονται καθαρίστριες με βάση την κινητικότητα και ότι κάποιες που είναι ένα-δύο χρόνια πριν τη σύνταξη θα φροντίσει να συμπληρώσουν τα απαραίτητα ένσημα.

Δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε, είπαν οι συνδικαλίστριες, απαιτούμε και οι 595 να επιστρέψουν στη δουλειά, δεν θα μας διασπάσουν, απαιτούμε τώρα λύσεις. Την ενημέρωση συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος της ΟΜΕ ΔΟΥ.

Στο μεταξύ κατέφθασαν οι απεργοί δημοσιογράφοι και τεχνικοί, σε μεγάλη και μαχητική πορεία, με πολλά πανό, ενώ τα ΜΑΤ τους εμπόδισαν αρχικά να ενωθούν με τις καθαρίστριες στην οδό Βουλής, απειλώντας με καταστολή.

Σύντομα οι δυνάμεις έκαναν στην άκρη και οι δύο διαδηλώσεις ενώθηκαν σε μια συγκινητική αγωνιστική ατμόσφαιρα και προχώρησαν προς την Βουλή.

Και το πανό της ERTOPEN, με πολλούς απολυμένους εργαζόμενους και εργαζόμενες, που αν και έχουν φθάσει σε απόγνωση εξακολουθούν να παράγουν πρόγραμμα και να κάνουν δημοκρατική ενημέρωση μέσα από τα κανάλια στα οποία έχουν πρόσβαση και πολλά περιφερειακά ραδιόφωνα.

Την Πέμπτη, 9 το πρωί οι καθαρίστριες καλούν στην Ευελπίδων, κτήριο 11, όπου θα εκδικαστεί η αγωγή τους και τα ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της μαζικής τους απόλυσης.

 

 

 

Share