Subscribe via RSS Feed

Category: Νομοθεσία

Κόλαφος για διακρίσεις εναντίον ομόφυλων ζευγαριών

athens-pride-20141

του Δημήτρη Αγγελίδη

Σε μια παραδοχή – βόμβα για τον απαξιωτικό τρόπο που αντιμετωπίζει η Ελλάδα την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου στο θέμα του αποκλεισμού των ομόφυλων ζευγαριών από το Σύμφωνο Συμβίωσης, όπως και εκατοντάδες άλλες αποφάσεις του Δικαστηρίου, προβαίνει σε αποστολή εσωτερικού εγγράφου απευθυνόμενο στο κύριο προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους η πάρεδρος του Συμβουλίου Ουρανία Πατσοπούλου, μέλος της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Σημαντικό έγγραφο

Το έγγραφο, που βρίσκεται στη διάθεση της «Εφ.Συν.» (με ημερομηνία 26 Ιουνίου 2014), έχει εξαιρετικά βαρύνουσα σημασία, λόγω της θέσης της κ. Πατσοπούλου, η οποία έχει αποσπαστεί στο Στρασβούργο με αρμοδιότητα ακριβώς να παρακολουθεί τις ελληνικές υποθέσεις που φτάνουν στο Δικαστήριο.

Όσα παραδέχεται αδειάζουν πλήρως τη νομική επιχειρηματολογία της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα του Συμφώνου Συμβίωσης και αφήνουν έκθετη την κυβέρνηση, ενώ αναδεικνύουν την εικόνα της Ελλάδας ως πρωταθλήτριας στη μη εκτέλεση των αποφάσεων του ΕΔΔΑ.

«Το γεγονός ότι η απόφαση αυτή παραμένει ανεκτέλεστη και ούτε έχει γίνει κάποιο ουσιαστικό βήμα για την εκτέλεσή της μέχρι σήμερα, είναι πράγματι πολύ λυπηρό, δεδομένου ότι η πολύ καλή αυτή απόφαση του ΕΔΔΑ αποτελεί μια ευκαιρία για τη χώρα μας να προχωρήσει και να κάνει, επιτέλους, αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει εδώ και καιρό: να αναγνωρίσει την ύπαρξη των ομόφυλων ζευγαριών – τα οποία μέχρι σήμερα εξακολουθεί να αγνοεί– και να ρυθμίσει νομικά την πολιτική κ.λπ. τους κατάσταση», γράφει η κ. Πατσοπούλου.

Πρόσφατα, ο εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης Ιωάννης Σακελλαρίου, πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, είχε δηλώσει στην Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης πως η Ελλάδα αδυνατεί να υποβάλει σχέδιο δράσης για τη συμμόρφωση της χώρας μας με την καταδικαστική απόφαση του ΕΔΔΑ, επικαλούμενος την πρωτάκουστη επιχειρηματολογία πως «απαιτούνται τροποποιήσεις του αστικού κώδικα και ειδικότερα του οικογενειακού δικαίου, οι οποίες προϋποθέτουν τη σε βάθος μελέτη του εθνικού δικαίου […] ». Κι αυτό ενώ, αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση του ΕΔΔΑ τον Νοέμβριο, ο ένας κυβερνητικός εταίρος, το ΠΑΣΟΚ (όπως επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ, η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλά και η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή του υπουργείου Δικαιοσύνης) δήλωνε πως αρκεί μια τροπολογία, που αφαιρεί τη λέξη «ετερόφυλων» («συμφωνία δύο ενηλίκων ετερόφυλων προσώπων») από τον νόμο για το Σύμφωνο Συμβίωσης.

Παρατηρητήριο του Ελσίνκι

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι έχει προειδοποιήσει το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Βενιζέλο πως, αν δεν πάρει πρωτοβουλία μέχρι τις 2 Ιουλίου για την ψήφιση της σχετικής τροπολογίας στο Α΄ Τμήμα Διακοπών της Βουλής, η οργάνωση θα καταθέσει στο ΕΔΔΑ νέες προσφυγές 160 ομόφυλων ζευγαριών. Μέχρι σήμερα, απ’ όσο είναι γνωστό, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταθέσει σχετική τροπολογία.

Αλλά το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο Σύμφωνο Συμβίωσης. Στη συνέχεια της επιστολής της, η κ. Πατσοπούλου αναφέρεται σε στοιχεία που σοκάρουν για τον τρόπο που το ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

«Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν εκτελεί όχι μόνον αυτή την απόφαση, αλλά και πολλές άλλες αποφάσεις του ΕΔΔΑ. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν ανεκτέλεστες 500 περίπου αποφάσεις του Δικαστηρίου αυτού κατά της Ελλάδας!! [sic] Γεγονός που, παρά το περιορισμένο του μεγέθους και του πληθυσμού της χώρας μας την κατατάσσει, δυστυχώς, μεταξύ των 5 χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης (47 σύνολο) με τις περισσότερες εκκρεμείς (ανεκτέλεστες) αποφάσεις !! [sic] Και μάλιστα τη μοναδική, μαζί με τη γειτονική Ιταλία, εκ των παλιών μελών του ΣΤΕ (των λεγομένων και «δυτικών χωρών») – είπε μήπως κανείς ότι η Ελλάδα είναι χώρα που δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα;»

Όχι ότι δεν έχει φροντίσει η κυβέρνηση να μας πει και να μας δείξει με κάθε τρόπο πώς αντιλαμβάνεται τα ανθρώπινα δικαιώματα («δεν μας ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα» δήλωνε πολύ χαρακτηριστικά στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ο γ.γ. της κυβέρνησης Τ. Μπαλτάκος, ενάμιση χρόνο πριν απομακρυνθεί από τη θέση του). Οταν όμως φτάνει στο σημείο να το παραδέχεται με τόσο ρητό και κατηγορηματικό τρόπο ένας άνθρωπος που γνωρίζει όσο λίγοι την κατάσταση στο ΕΔΔΑ, τότε τα πράγματα δεν μπορεί παρά να είναι εξαιρετικά σοβαρά.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Ευρωπαϊκή καταδίκη της Ελλάδας για το Σύμφωνο Συμβίωσης

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι η χώρα μας παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, θεσπίζοντας το Σύμφωνο μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια.

Σε μια ιστορική απόφαση για το ελληνικό κίνημα των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε σε ευρεία σύνθεση την Ελλάδα για το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης που έχει θεσπίσει, το μοναδικό σ΄ όλο τον κόσμο που αποκλείει τα ομόφυλα ζευγάρια.

Το ΕΔΔΑ έκρινε κατά ευρεία πλειοψηφία (16-1) ότι με τη θέσπιση του Συμφώνου μόνο για ετερόφυλα ζευγάρια, η Ελλάδα παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 8: δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, σε συνδυασμό με ο άρθρο 14: απαγόρευση διακρίσεων.

Κατά της Ελλάδας είχαν προσφύγει το 2009 τέσσερα ομόφυλα ζευγάρια: ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος και ο Νίκος Μυλωνάς και τρία ανώνυμα, δύο γυναικών και ένα ανδρών. Οι προσφυγές έγιναν από τις οργανώσεις Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι και Ενημέρωση, Ευαισθητοποίηση, Έρευνα για το HIV/AIDS μέσω του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκου Αλιβιζάτου και του διδάκτορα Νομικής Βαγγέλη Μάλλιου.

«Η Ελλάδα ολόκληρη καταδικάστηκε για το πανευρωπαϊκά μοναδικό σύμφωνο συμβίωσης μόνο για ετερόφυλα ζευγάρια, αφού από τότε που το νομοθέτησε η κυβέρνηση της ΝΔ το 2008 καμιά κυβέρνηση δεν το επέκτεινε και καμιά αντιπολίτευση δεν κατέθεσε σχέδιο νόμου για την επέκτασή του στα ομόφυλα ζευγάρια, παρά τη δημόσια έκκληση οργανώσεων ομοερωτικών ατόμων και δικαιωμάτων του ανθρώπου στις 24 Ιουλίου 2011 που έμεινε αναπάντητη. Σήμερα η Ελλάδα ολόκληρη οφείλει να συμμορφωθεί και να τροποποιήσει αμέσως το νόμο, όπως άλλωστε είχε προτείνει νομοπαρασκευαστική επιτροπή το Δεκέμβριο 2010» δήλωσε σήμερα ο Εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ Παναγιώτης Δημητράς.

Στην ακροαματική διαδικασία που έγινε στις 16 Ιανουαρίου 2013, παρενέβησαν ο Νίκος Αλιβιζάτος και η Γαλλίδα δικηγόρος Caroline Mécary με παραστάτες τον δόκτωρα Ευάγγελο Μάλλιο, συνεργάτη του κ. Αλιβιζάτου, και τον Παναγιώτη Δημητρά εκ μέρους του ΕΠΣΕ.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

 

Share

Ευρωπαϊκή Ημέρα για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων: ο δρόμος είναι μακρύς για την επίτευξή της

Σήμερα που είναι η ευρωπαϊκή ημέρα καταπολέμησης του τράφικινγκ, μπορούμε να αναφέρουμε τη θετική εξέλιξη ότι ψηφίστηκε από την ελληνική βουλή Κοινοτική Οδηγία για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, στις 11-10-13, με αριθ. 4198/13 (ΦΕΚ 3679). Αναδημοσιεύουμε σήμερα πιο κάτω, κατατοπιστική ανάλυση του περιεχομένου της Οδηγίας από την Άννα Βουγιούκα.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο που επιτρέπει την εμπορία ανθρώπων και τη σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών που αποτελεί το μεγαλύτερο αντικείμενο της εμπορίας αυτής, που είναι εξαιρετικά κερδοφόρα, είναι η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και η φτωχοποίηση εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη. Έχουμε πει πολλά για τους μαστροπούς, όχι όμως αρκετά για τους πελάτες. Όσο περισσότερα είναι τα θύματα του τράφικινγκ, τόσο περισσότεροι συνάγεται ότι είναι οι πορνοπελάτες, οι οποίοι ασκούν ατιμώρητα το κακούργημα εναντίον των εξαναγκασμένων γυναικών. Στο σημείο αυτό, η οδηγία είναι εξαιρετικά φτωχή. Και αυτή η μεγάλη μάζα των πελατών, που μπορεί να είναι ένας στους τρεις άνδρες, ένας στους τέσσερεις ή ένας στους πέντε, είναι συνένοχοι και θύτες. Εξαχρειώνονται διαπράττοντας αυτό το κακούργημα, τα δικαιώματα των γυναικών τσαλαπατούνται, η ισότητα των δύο φύλων υπονομεύεται και ακυρώνεται.

Φυσικά έχουμε και τη συμμετοχή στα κέρδη από τμήμα των κρατικών μηχανισμών, αστυνομία, δικαστές, συνοριακούς υπαλλήλους κ.λπ, οπότε αν βάλεις όλον αυτό τον πληθυσμό που επωφελείται με διάφορους τρόπους από το κακούργημα της εμπορίας ανθρώπων, σε βάρος ενός ή εκατοντάδων χιλιάδων καταναγκασμένων γυναικών και παιδιών, έχεις ένα ευρύτατο κοινωνικό φαινόμενο με αποτέλεσμα την παρεμπόδιση μιας κοινωνικής προόδου για την οποία αγωνιζόμαστε.

Φυσικά έχουμε και τις συνοριακές και μεταναστευτικές πολιτικές των κρατών, με πολύ ανάλγητη αυτή της Ελλάδας, ώστε να συμπληρώνεται ο πίνακας.

Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών έχει συνδράμει πολλά θύματα τράφικινγκ, ξέρουμε τις πανομοιότυπες ιστορίες τους, και νιώθουμε ότι αυτό που κάνουμε εμείς και άλλες φεμινιστικές και γυναικείες οργανώσεις ανά τον κόσμο είναι σταγόνα στον ωκεανό. Γιατί οι μεγάλες αιτίες, ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός, η πατριαρχία και ο ρατσισμός, συνεργάζονται στενά για την εμπορία ανθρώπων και οι καθημερινές δράσεις μας πρέπει να συνδυάζονται με μια συνολική στρατηγική κοινωνικής αλλαγής.

Σίσσυ Βωβού

 

Για την καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων

της Άννας Βουγιούκα

Την ενσωμάτωση στο εθνικό Δίκαιο Κοινοτικής Οδηγίας για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, προωθεί σχέδιο Νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή χωρίς ωστόσο να έχει μέχρι στιγμής οριστεί η έναρξη ισχύος του.

Πρόκειται για την Οδηγία 2011/36/EE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 2011 για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων της, καθώς και για την αντικατάσταση της απόφασης-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ του Συμβουλίου [Επίσημη Εφημερίδα L 101 της 15.4.2011].

Η έναρξη ισχύος της Οδηγίας ορίστηκε για 15.4.2011, ενώ η προθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών ήταν 6.4.2013. Τον Απρίλιο 2013 εκδόθηκε υπουργική απόφαση για την ενσωμάτωση της Οδηγίας 2011/36/EE.

Τελικώς, σύμφωνα με τα επίσημα Πρακτικά της Κ’, 24 Σεπτεμβρίου 2013, κατατίθεται σχετικό σχέδιο νόμου στη βουλή.

Η νέα οδηγία που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) θεσπίζει ελάχιστους κοινούς κανόνες για τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων και των κυρώσεων στον τομέα της εμπορίας ανθρώπων.

Τιμωρούνται η πρόσληψη, μεταφορά, διακίνηση, στέγαση ή υποδοχή προσώπων, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής ή της μεταβίβασης εξουσίας επί των προσώπων αυτών, με σκοπό εκμετάλλευσης.

Η εκμετάλλευση περιλαμβάνει, τουλάχιστον:

  • την εκμετάλλευση της εκπόρνευσης άλλων ή άλλες μορφές σεξουαλικής εκμετάλλευσης
  • την καταναγκαστική παροχή εργασίας ή υπηρεσιών (συμπεριλαμβανομένης της επαιτείας, της δουλείας ή άλλων πρακτικών παρεμφερών προς τη δουλεία, της οικιακής δουλείας, της εκμετάλλευσης εγκληματικών δραστηριοτήτων ή της αφαίρεσης οργάνων.

Υφίσταται εκμετάλλευση από τη στιγμή που έχει ασκηθεί εξαναγκασμός σε πρόσωπο (απειλή χρήσης ή χρήση βίας, απαγωγή, απάτη, παραπλάνηση κ.λπ., ασχέτως εάν το θύμα έχει συναινέσει. Όταν το θύμα είναι παιδί πρόσωπο κάτω των 18 ετών, οι εν λόγω πράξεις εκμετάλλευσης συνιστούν αυτομάτως πράξεις εμπορίας ανθρώπων, ακόμη και εάν δεν έχει χρησιμοποιηθεί κανένα μέσο εξαναγκασμού που προσδιορίζεται παραπάνω.

Κυρώσεις

Η υποκίνηση στην εμπορία ανθρώπων καθώς και η υποβοήθηση, η συνεργία ή η απόπειρα τιμωρούνται. Η οδηγία ορίζει το ανώτατο όριο της ποινής για τα εν λόγω αδικήματα σε τουλάχιστον πέντε έτη στέρηση της ελευθερίας και σε τουλάχιστον δέκα έτη όταν μπορούν να διαπιστωθούν οι ακόλουθες επιβαρυντικές περιστάσεις:

  • το αδίκημα διεπράχθη εις βάρος ιδιαίτερα ευάλωτου θύματος (τα παιδιά περιλαμβάνονται πάντα σε αυτήν την κατηγορία)·
  • το αδίκημα διεπράχθη στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης·
  • το αδίκημα, εκ προθέσεως ή λόγω σοβαρής αμέλειας, έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του θύματος·         
  • το αδίκημα διεπράχθη με τη χρήση σοβαρής βίας ή προκάλεσε ιδιαίτερα σοβαρή βλάβη στο θύμα.

Τα νομικά πρόσωπα μπορούν επίσης να υπέχουν ευθύνη, εάν τα αδικήματα διαπράττονται προς όφελός τους από οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατέχει ιθύνουσα θέση. Το ίδιο ισχύει στις περιπτώσεις όπου η απουσία εποπτείας ή ελέγχου από το εν λόγω πρόσωπο κατέστησε δυνατή τη διάπραξη αδικημάτων από πρόσωπο που ενεργεί υπό τη δικαιοδοσία του. Οι κυρώσεις κατά των νομικών προσώπων περιλαμβάνουν χρηματικές ποινές ή πρόστιμα, καθώς και άλλες κυρώσεις, όπως θέση υπό δικαστική εποπτεία ή εκκαθάριση. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην ασκήσουν δίωξη ούτε να επιβάλουν κυρώσεις σε θύματα εμπορίας ανθρώπων λόγω της συμμετοχής τους σε εγκληματικές δραστηριότητες, εφόσον η συμμετοχή αυτή ήταν αποτέλεσμα εξαναγκασμού. Όσον αφορά τη δίωξη των δραστών, η οδηγία προβλέπει, συγκεκριμένα, τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να ασκούν δίωξη στους υπηκόους τους για αδικήματα που διαπράχτηκαν σε άλλη χώρα της ΕΕ, και να προσφεύγουν σε μέσα έρευνας που είναι χαρακτηριστικά της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος, όπως η τηλεφωνική παρακολούθηση.

Παροχή συνδρομής, στήριξης και προστασίας στα θύματα

Τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε να παρέχεται συνδρομή και στήριξη στα θύματα, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ποινική διαδικασία, προκειμένου αυτά να μπορέσουν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους βάσει του καθεστώτος των θυμάτων σε ποινικές διαδικασίες. Η εν λόγω στήριξη συνίσταται κυρίως στην παροχή στέγης, ιατρικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένης και της ψυχολογικής βοήθειας, αλλά και στην παροχή ενημέρωσης και υπηρεσιών διερμηνείας και μετάφρασης, εφόσον χρειάζεται.

Για τα παιδιά, επειδή είναι ιδιαίτερα ευάλωτα θύματα, πρέπει να ισχύουν συμπληρωματικά μέτρα, όπως φυσική και ψυχοκοινωνική στήριξη, πρόσβαση στην εκπαίδευση και, ενδεχομένως, η δυνατότητα διορισμού κηδεμόνα ή εκπροσώπου.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας και της ποινικής διαδικασίας, τα θύματα πρέπει να τυγχάνουν της δέουσας προστασίας, η οποία περιλαμβάνει την πρόσβαση σε νομική συνδρομή και εκπροσώπηση, δωρεάν εφόσον χρειάζεται, και, ενδεχομένως, σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Πρέπει να αποφεύγεται η πρόκληση περαιτέρω τραυμάτων στα θύματα, διά της απαλλαγής τους, για παράδειγμα, από κάθε επαφή με τον κατηγορούμενο. Για τα παιδιά πρέπει να ισχύουν ειδικά μέτρα, ιδίως όσον αφορά τις συνθήκες των συνεντεύξεών τους. Συγκεκριμένα, οι συνεντεύξεις πραγματοποιούνται χωρίς καθυστέρηση, σε προσαρμοσμένους χώρους και από επαγγελματίες εκπαιδευμένους προς τον σκοπό αυτό. Τα θύματα εμπορίας ανθρώπων πρέπει να έχουν πρόσβαση στα προγράμματα αποζημίωσης θυμάτων εγκλημάτων βίας εκ προθέσεως.

Πρόληψη

Όσον αφορά την πρόληψη της εμπορίας ανθρώπων, η οδηγία ζητά από τα κράτη μέλη:

  • την αποθάρρυνση της ζήτησης μέσω της εκπαίδευσης και της κατάρτισης
  •  τη διεξαγωγή ενημερωτικών εκστρατειών και εκστρατειών ευαισθητοποίησης
  • την επιμόρφωση των λειτουργών που ενδέχεται να έλθουν σε επαφή με θύματα της εμπορίας
  • τη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την ποινικοποίηση της χρήσης υπηρεσιών, σεξουαλικών ή άλλων, που παρέχει θύμα της εμπορίας ανθρώπων.

Επιπλέον, θεσπίστηκε Ευρωπαίος Συντονιστής Δράσης κατά της Εμπορίας, με στόχο να διασφαλίζει συνεκτική προσέγγιση σε θέματα καταπολέμησης του εν λόγω φαινομένου στην ΕΕ. Η Δανία δεν συμμετέχει στην οδηγία.

Πλαίσιο

Η εμπορία ανθρώπων απαγορεύεται ρητά από τον Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η ΕΕ έχει θέσει ως μια από τις προτεραιότητές της την καταπολέμηση αυτού του φαινομένου στο πλαίσιο του προγράμματος της Στοκχόλμης. Αυτή η νέα οδηγία αντικαθιστά την οδηγία-πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων. Θεσπίζει ευρύτερο ορισμό αυτού του φαινομένου, συμπεριλαμβάνοντας και άλλες μορφές εκμετάλλευσης.

Πηγή: διοτίμα

 

Share

Μηδενική Ανοχή προς την Εμπορία Γυναικών

«Όσοι ενδιαφέρονται για αυτή την δουλειά επισκέπτονται μπαρ, καμπαρέ ή όπου γνωρίζουν ότι θα βρουν εμπόρευμα….εμπορεύματα  από διάφορες χώρες, και διαλέγεις με βάση την εθνικότητα που προτιμάς, πληρώνεις, και κάνεις την δουλειά σου. Γνωρίζεις ότι θα αγοράσεις κάποια ποτά για να ευχαριστήσεις και πληρώνεις τον ιδιοκτήτη και παίρνεις το κορίτσι»

«Είναι σαν να πηγαίνεις για ψώνια»

«Θα πλήρωνα 200 για ένα βράδυ… μετά έμαθα πως εάν αγόραζα 2 σαμπάνιες θα την έπαιρνα δωρεάν…αυτή η ανταλλαγή δεν είναι παράλογη»

Αυτά είναι μόνο μερικά αποσπάσματα από την έρευνα που διεξήγαγε το Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου με τίτλο «Ερευνώντας τη πλευρά της ζήτησης σχετικά με την σωματεμπορία γυναικών με σκοπό την σεξουαλική εκμετάλλευση στην Κύπρο».

Είναι προφανές ότι ο ρόλος της ζήτησης είναι τεράστιος στην διατήρηση του φαινομένου της εμπορίας. Η  Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Δράση κατά της Εμπορίας Ανθρώπων (την οποία η Κύπρος κύρωσε) και η νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων,  (που ακόμα να ενσωματώσει η Κύπρος) περιλαμβάνουν άρθρα ως προς την αποτροπή της ζήτησης και της ποινικοποίησης της. Ειδικότερα το άρθρο 18 της Οδηγίας, περιλαμβάνει παραγράφους για την αποτροπή της ζήτησης υπηρεσιών από θύματα εμπορίας αλλά και για την ποινικοποίηση της. Η πρόσφατη Ευρωπαϊκή Στρατηγική προς την Εξάλειψη της Εμπορίας Ανθρώπων 2012-2016 περιλαμβάνει επίσης δράση συγκεκριμένα για την καταπολέμηση της ζήτησης για υπηρεσίες από θύματα εμπορίας.  Στην Κύπρο, πολύ λίγα βήματα έχουν γίνει ως προς την αποτροπή της ζήτησης και καθόλου βήματα ως προς την ποινικοποίηση της.

Το σύστημα όπως λειτουργεί στην Κύπρο διατηρεί το φαινόμενο προστατεύοντας τον πελάτη και όχι τις γυναίκες στην πορνεία, πιθανά θύματα εμπορίας, αφού δεν έχουν παρθεί οποιαδήποτε μέτρα που να αφορούν τον παράγοντα ζήτηση. Αντίθετα, οι πελάτες παραμένουν αόρατοι όταν πρόκειται να δουν το φως της δημοσιότητας υποθέσεις γυναικών στην πορνική αγορά, πιθανά θύματα εμπορίας. Διαβάζουμε και γνωρίζουμε περιπτώσεις όπου η αστυνομία βρίσκει πελατολόγια των γυναικών, τα οποία παραμένουν κρυφά για να προστατέψουν τους πελάτες, ενώ για τις γυναίκες γνωρίζουμε τις ηλικίες τους, το εθνικό υπόβαθρο τους και πολλές φορές τα ονόματα τους στιγματίζοντας και ενισχύοντας όλα τα αρνητικά στερεότυπα προς τις γυναίκες.

Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα κατά της Εμπορίας Ανθρώπων ζητούμε να παρθούν τα ανάλογα μέτρα ως προς την καταπολέμηση της εμπορίας γυναικών ακλουθώντας μια ολιστική προσέγγιση ως προς την αντιμετώπιση του φαινομένου. Συγκεκριμένα απαιτούμε όπως η Κύπρος προχωρήσει στην ποινικοποίηση της ζήτησης, μαζί με μέτρα αποτροπής (ενημερωτικές εκστρατείες κτλ) και ολοκληρωμένα προγράμματα εξόδου των γυναικών από την πορνεία. Είναι καιρός η Κύπρος να δείξει μηδενική ανοχή ως προς την εμπορία γυναικών, με την ανάληψη των πιο πάνω δράσεων που να στηρίζονται στα διαθέσιμα νομοθετικά και πολιτικά εργαλεία.

Πηγή: Mediterranean Institute of Gender Studies

 

Share

Προστέθηκε η ταυτότητα φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους

Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών

(Αρ. Αποφ. Πρωτ. 7646/2010 – Αρ. Μητρ. Περιφ. Αττ. 19388).

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: «Προστέθηκε η ταυτότητα φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους».

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), αναγνωρισμένη συλλογικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ισονομίας για τα διεμφυλικά/τρανς άτομα, με ικανοποίηση ενημερώνει για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην Ελληνική νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους.

Συγκεκριμένα, στον νόμο: «περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις», στο Κεφάλαιο που αφορά τις  Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, Άρθρο 66, αναφέρεται:

Η τέλεση πράξης από μίσος εθνοτικό, φυλετικό, θρησκευτικό ή μίσος λόγω διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου κατά του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.

Από πλευράς Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποστηρίχθηκε η προσθήκη της ταυτότητας φύλου από την Εισηγήτρια, κυρία Βασιλική Κατριβάνου καθώς και από την ομιλήτρια του του Συ.Ριζ.Α κυρία Αφροδίτη Σταμπουλή.

Από πλευράς της Δημοκρατικής Αριστεράς, κατατέθηκε τροπολογία της κυρίας Μαρίας Ρεπούση για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου, και, τέλος από μέρους του Πα.Σο.Κ., ο βουλευτής κύριος Κωνσταντίνος Τριαντάφυλλος, επίσης υποστήριξε την προσθήκη της ταυτότητας φύλου.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κύριος Ρουπακιώτης, στην επί των άρθρων συζήτηση της 6ης Μαρτίου, αποδέχθηκε την τροπολογία και τις προτάσεις των βουλευτών που αναφέραμε και στην ψηφοφορία έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία..

Θα υπάρξει ξεχωριστή ανακοίνωση που θα αναφερθούμε στις συναντήσεις εκπροσώπων του ΣΥΔ με κοινοβουλευτικά κόμματα στο πλαίσιο των συναντήσεων των λοαδ οργανώσεων με κόμματα.

Πέραν της νομοθεσίας για τα εγκλήματα μίσους, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική την σημερινή ημέρα για την τρανς κοινότητα, καθώς είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται ρητώς η ταυτότητα φύλου στο Ελληνικό δικαιϊκό σύστημα και ως εκ τούτου μία πρώτη νίκη της τρανς κοινότητας.

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), ευχαριστεί θερμά όσους και όσες ανταποκρίθηκαν θετικά στο δίκαιο αίτημά μας και υποστήριξαν την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους, και θα συνεχίσει να εργάζεται για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου σε όλο το φάσμα του Ελληνικού δικαίου και ιδιαίτερα στην νομοθεσία κατά των διακρίσεων (3304/2005 και στον 3896/2010), στην νομοθεσία για την ρητορική μίσους (729/1979) και ιδιαίτερα για την κατάθεση νομοθεσίας για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου και της δυνατότητας αλλαγής των εγγράφων των διεμφυλικών άτομων.

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΏΝ

Ζαν Μωρέας 32, Κουκάκι, Αθήνα, ΤΚ. 11741

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

 

 

Share

Κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ

ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

 

ΑΘΗΝΑ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΟΗΕ

Την ίδια μέρα, 1η Μαρτίου 2013, που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών-CEDAW, το κείμενο των καταληκτικών παρατηρήσεων (εδώ), στο οποίο:

13. Η Επιτροπή προτρέπει το Κράτος μέλος:

(α) Να διατηρήσει και να ενδυναμώσει την ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων και να της παρέχει επαρκείς ανθρώπινους, οικονομικούς και τεχνικούς πόρους έτσι ώστε αυτή να μπορεί να συντονίζει και ναι εργάζεται αποτελεσματικά για την προώθηση της ισότητας των φύλων και την ένταξη της οπτικής της ισότητας των φύλων σε όλες τις πολιτικές, και να επανενεργοποιήσει την Εθνική Επιτροπή για την Ισότητα μεταξύ Ανδρών και Γυναικών

(β) Να παρέχει κατάρτιση σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών στις γυναίκες και τους άνδρες που εργάζονται στον εθνικό μηχανισμό για την πρόοδο των γυναικών, και

(γ) να ενδυναμώσει τους μηχανισμούς εκτίμησης επιπτώσεων έτσι ώστε να εξασφαλίσει ότι οι πολιτικές για την ισότητα των φύλων παρακολουθούνται και αποτιμώνται και η εφαρμογή τους αξιολογείται κατάλληλα.

Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης υπό τον Πρωθυπουργό προτείνει ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ και την αντικατάστασή της από μία Διεύθυνση Ισότητας και Ίσων Ευκαιριών- περικόπτοντας περίπου το 80% των οργανικών μονάδων της, λίγες ημέρες πριν από την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (εδώ).

Περιμένουμε την έμπρακτη απάντηση της τρικομματικής Κυβέρνησης στην παραπάνω σύσταση της Επιτροπής του ΟΗΕ, που δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ του προτεινόμενου σχεδίου και η διατήρηση και ενίσχυση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων

 

 

Share

Ένας άνδρας στον ΟΗΕ για τις γυναίκες της Ελλάδας

του Παναγιώτη Δημητρά*

Στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 2013, στη Γενεύη, η Επιτροπή για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ (CEDAW) εξέτασε την εφαρμογή από την Ελλάδα της αντίστοιχης Σύμβασης για την Εξάλειψη Όλων των Μορφών Διακρίσεων κατά των Γυναικών. Στις 18 Φεβρουαρίου, έγινε η συνηθισμένη κλειστή άτυπη ενημέρωση μελών της Επιτροπής από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και ακολούθησε η προγραμματισμένη δημόσια συνεδρίαση της Επιτροπής για την ανεπίσημη ενημέρωση από τις ΜΚΟ και τους εθνικούς μηχανισμούς ανθρώπινων δικαιωμάτων (περίληψη του διαλόγου Επιτροπής με ΜΚΟ στην ιστοσελίδα). Τα μέλη της Επιτροπής εξέφρασαν την έκπληξή τους ότι για την Ελλάδα πήγε στη Γενεύη να τα ενημερώσει μόνος ένας άνδρας, ο γράφων ως εκπρόσωπος των τριών συνεργαζόμενων ΜΚΟ Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ) και Συνεργαζόμενες Οργανώσεις και Κοινότητες για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ρομά στην Ελλάδα (ΣΟΚΑΔΡΕ) που είχαν υποβάλει δύο εκθέσεις στην Επιτροπή (διαθέσιμες στην ιστοσελίδα της  μαζί με τις εκθέσεις της Ελλάδας και άλλων ΜΚΟ). Πού είναι οι γυναικείες οργανώσεις αναρωτήθηκαν κατ’ επανάληψη οι εμπειρογνώμονες της Επιτροπής (22 γυναίκες και ένας άνδρας που ήταν και ο εισηγητής για την Ελλάδα); Την επόμενη ημέρα, στις 19 Φεβρουαρίου, κατά το δημόσια διάλογο με την ελληνική αντιπροσωπεία υπό τη Γενική Γραμματέα Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) Ζέττα Μακρή, η Επιτροπή ρώτησε επίσημα για την απουσία αυτή. Στέλεχος της ΓΓΙΦ απάντησε πως λόγω της οικονομικής κρίσης δεν υπήρχαν κρατικά κονδύλια για να καλυφθούν τα έξοδα συμμετοχής γυναικείων οργανώσεων στη συνεδρίαση της Επιτροπής, ως εάν το θέμα αφορούσε την απουσία των γυναικείων μη κυβερνητικών οργανώσεων από την κρατική αντιπροσωπεία! (περίληψη του δημόσιου διαλόγου της Επιτροπής με Ελλάδα στην ιστοσελίδα ). Στο γράφοντα πάντως ταξίδι και διαμονή κόστισαν το «ιλιγγιώδες» ποσό των 550 ευρώ… Στο πρόγραμμα της Επιτροπής για τις 18 Φεβρουαρίου υπήρχε και χρόνος διαλόγου με εθνικούς μηχανισμούς ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και ο Συνήγορος του Πολίτη επίσης έλαμψαν με την απουσία τους…

Τα βασικά ζητήματα που έθεσε η Επιτροπή στην Ελλάδα ήταν:

  • η πρόσβαση ιδίως των ευάλωτων και μεταναστριών γυναικών στη δικαιοσύνη,
  • οι επιπτώσεις της κρίσης και των περικοπών του προϋπολογισμού στα κοινωνικο-οικονομικά δικαιώματα των πολιτών,
  • η έλλειψη προόδου στην εφαρμογή προσωρινών ειδικών μέτρων για την επιτάχυνση της de facto ισότητας των γυναικών και την παροχή προστασίας στις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες,
  • η ενδοοικογενειακή βία,
  • η απαγόρευση λειτουργίας μειονοτικών οργανώσεων στη Θράκη,
  • η διαιώνιση των στερεοτύπων σε βάρος των γυναικών,
  • η απουσία στοιχείων και αξιολόγησης για την υλοποίηση προγραμμάτων και την εφαρμογή των νόμων περιλαμβανόμενων καταδικών σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, εμπορίας ανθρώπων και άλλων μορφών βίας κατά των γυναικών,
  • οι ποσοστώσεις φύλου,
  • το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας γυναικών σε σχέση με το αντίστοιχο των ανδρών,
  • οι αμβλώσεις ως μορφή αντισύλληψης σε συνδυασμό με την περιορισμένη χρήση αντισυλληπτικών και την απουσία σεξουαλικής εκπαίδευσης,
  • το υψηλότατο ποσοστό γεννήσεων με καισαρική,
  • ο αλκοολισμός και το κάπνισμα, καθώς και
  • η κατάσταση των γυναικών Ρομά και των γυναικών της μειονότητας στη Θράκη με έμφαση στη γενικευμένη πρακτική γάμων ανηλίκων και στην εφαρμογή της σαρίας χωρίς ουσιαστικό δικαστικό έλεγχο της συμβατότητας με το Σύνταγμα και τη Σύμβαση των αποφάσεων που βασίζονται στο ισλαμικό δίκαιο.

Οι απαντήσεις της ελληνικής αντιπροσωπείας είχαν μια πρωτοτυπία. Η Ζέττα Μακρή είναι το πρώτο κυβερνητικό στέλεχος επικεφαλής ελληνικής αντιπροσωπείας σε παρόμοια Επιτροπή του ΟΗΕ που έκανε -και μάλιστα επανειλημμένα- αναφορά σε κακώς κείμενα στην Ελλάδα. Η αρχική φράση στην εναρκτήρια παρουσίασή που έκανε (διαθέσιμης την ιστοσελίδα) έδωσε τον τόνο των επόμενων παρεμβάσεών της: «Δεν είναι πρόθεσή μου σήμερα να σας παρουσιάσω μια εξωραϊσμένη εικόνα της κατάστασης των γυναικών στην Ελλάδα. Η χώρα μας, όπως και σε όλες τις χώρες, έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο της ισότητας που όλοι επιθυμούμε για την κοινωνία μας». Αργότερα, αναφερόμενη μεταξύ άλλων στην περιορισμένη αποτελεσματικότητα της κατά 33% ποσόστωσης φύλου στα ψηφοδέλτια, επικαλέστηκε τη δική της εμπειρία να ψηφίζεται από περισσότερους άνδρες παρά γυναίκες και να βλέπει σε ένα δημοτικό ψηφοδέλτιο που ήταν επικεφαλής τις γυναίκες υποψήφιες να καταποντίζονται. Παρ’ όλα αυτά, δήλωσε δυο φορές αντίθετη με την εισαγωγή ποσόστωσης φύλου στις βουλευτικές έδρες και στα δημοτικά συμβούλια.

Σε άλλο μήκος κύματος κινήθηκε η υπόλοιπη ελληνική αντιπροσωπεία: όπως και στις εννέα προηγούμενες εξετάσεις της Ελλάδας από Επιτροπές του ΟΗΕ που έχει παρακολουθήσει ο γράφων, υπήρχε η γενική τάση να περιγράφονται προγράμματα, να απορρίπτεται κάθε κριτική ακόμα και να διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα. Με επιμονή προσπαθούσαν υπηρεσιακά στελέχη να πείσουν πως στην Ελλάδα οι αμβλώσεις για μη ιατρικούς λόγους απαγορεύονται, άρα δεν μπορεί η χώρα να έχει στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό τους. Ενώ το μεγάλο ποσοστό γεννήσεων με καισαρική τομή αποδόθηκε στο γεγονός πως οι Ελληνίδες σήμερα γεννούν σε μεγαλύτερη ηλικία από ότι παλαιότερα. Φυσικά οι καλά προετοιμασμένες εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ δεν πείθονταν αφού θύμισαν πως οι αμβλώσεις είναι νόμιμες και πως οι καισαρικές συνδέονται με οικονομικά συμφέροντα γιατρών. Επίσης, παρά τα συντριπτικά στοιχεία που υπάρχουν και είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή ήδη από το 2006 για εκτεταμένη πρακτική γάμων ανηλίκων στις κοινότητες των Ρομά και της μειονότητας στη Θράκη, η αντιπροσωπεία ισχυρίστηκε πως η πρακτική αυτή δεν είναι γενικευμένη.

Ίσως τη σημαντικότερο σημείο του διαλόγου της ελληνικής αντιπροσωπείας με την Επιτροπή ήταν η αναφορά στο έργο των τριών ειδικών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών για την επεξεργασία σχεδίων νόμου για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και την τροποποίηση διατάξεων του οικογενειακού δικαίου περιλαμβανόμενης της κατάργησης της σαρίας και του αποκλεισμού των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης. Στέλεχος της ΓΓΙΦ ανέφερε επανειλημμένα πως οι τρεις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές ολοκλήρωσαν το έργο τους και υπέβαλαν προτάσεις νομοθετικών ρυθμίσεων (που είναι δημοσιευμένες στην ιστοσελίδα της ΓΓΙΦ ). Την ευθύνη της κατάθεσης στη Βουλή για ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων έχει κυρίως το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει απορρίψει τις προτάσεις, αλλά ούτε και τις έχει προωθήσει προς ψήφιση. Ο γράφων, στις ενημερώσεις της Επιτροπής, είχε τονίσει πως η ψήφιση αυτών των αλλαγών θα βελτιώσει σημαντικά την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των ευάλωτων και μειονοτικών γυναικών στην Ελλάδα. Μετά την επανειλημμένη  στήριξη των προτάσεων αυτών από τη ΓΓΙΦ ενώπιον της Επιτροπής, ΕΠΣΕ, ΕΟΔΜ και ΣΟΚΑΔΡΕ έκαναν δημόσια έκκληση στην Επιτροπή να περιλάβει ειδική σύσταση προς την Ελλάδα για την άμεση προώθηση των προτάσεων των νομοπαρασκευαστικών επιτροπών στη Βουλή (διαθέσιμη στην ιστοσελίδα).

Στις αρχές Μαρτίου 2013 θα δημοσιοποιηθούν οι καταληκτικές παρατηρήσεις και συστάσεις της Επιτροπής για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών του ΟΗΕ προς την Ελλάδα: στην κοινωνία των πολιτών εναπόκειται να πιέσουν επίμονα και συστηματικά την κυβέρνηση και τα δημοκρατικά κόμματα να τις υλοποιήσουν…

*Ελληνικό παρατηρητήριο των συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)

Πηγή: protagon.gr

 

 

Share

Νέες αρμοδιότητες για τον Συνήγορο του Πολίτη

Αλιεύει η Σοφία Βογιατζή

Διευρύνονται οι αρμοδιότητες του Συνηγόρου του Πολίτη. Η ανεξάρτητη Αρχή θα εξετάζει πλέον αν παραβιάζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών και στους αυτοαπασχολούμενους εργαζόμενους, όταν δέχεται καταγγελίες για διακρίσεις λόγω φύλου σε εργασιακά θέματα.

Συγκεκριμένα, ο ΣτΠ έχει οριστεί ως φορέας παρακολούθησης της εφαρμογής των ρυθμίσεων του νέου νόμου 4097/2012, που στοχεύει στην εφαρμογή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική απασχόληση. Σημαντική καινοτομία του νόμου είναι η δυνατότητα χορήγησης επιδόματος μητρότητας στις αυτοαπασχολούμενες μητέρες, που επιτρέπει την προσωρινή διακοπή του επαγγέλματός τους λόγω εγκυμοσύνης ή μητρότητας για τουλάχιστον 14 εβδομάδες. Η ανεξάρτητη Αρχή αναμένει την έκδοση της κοινής υπουργικής απόφασης που θα ορίζει ποιος είναι ο αρμόδιος φορέας για τη χορήγηση του επιδόματος, τον τρόπο, τη διαδικασία, αλλά και το ύψος του.

Πηγή: Αυγή

Share

«Θετική νομοθετική δράση υπέρ των γυναικών»: επιβεβλημένη ή απλά ανεκτή;

της Δήμητρας Ρωμανού

Η ισότητα των φύλων καθιερώνεται στο Σύνταγμα από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 2 «οι Έλληνες  και Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις» και 116 παρ. 2 του Συντάγματος που προβλέπει ότι « δεν αποτελεί διάκριση λόγω φύλου η λήψη θετικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών». Τα παραπάνω μας κάνουν να αναρωτιώμαστε: έχουν πραγματικά ίσα δικαιώματα οι γυναίκες στην κοινωνία που ζούμε; Είναι ανεκτή η διαφορετική και θετική μεταχείριση των γυναικών νομοθετικά; Κρίνεται επιβεβλημένη κατά την γνώμη μου και δικαιολογείται με κριτήρια πραγματικών καταστάσεων ή ανάγκης (π.χ. βία στην οικογένεια), αξιολογικά (π.χ. ποσόστωση σε κατάληψη δημόσιων θέσεων ή στα κέντρα λήψης αποφάσεων), κοινωνικά, πολιτισμικά (π.χ. θρησκείες που θέλουν τη γυναίκα ως κατώτερο ον), πολιτικά (π.χ. καθεστώτα που επιβάλλουν την πατριαρχία). Η θετική διάκριση του νομοθέτη υπέρ των γυναικών όμως κρίνεται επιβεβλημένη και για έναν ακόμη λόγο, τον σημαντικότερο: γιατί οι γυναίκες στην άνιση, πατριαρχική κοινωνία κινδυνεύουν διπλά. Από τη μία πέφτουν θύματα διακρίσεων σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους και από την άλλη κινδυνεύουν περισσότερο από τους άντρες να πέσουν θύματα παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ζήτημα αν υπάρχει μία χώρα στον κόσμο που να μεταχειρίζεται τις γυναίκες της τόσο καλά όσο τους άντρες της, αφού οι διακρίσεις με βάση το φύλο είναι μια διεθνής πραγματικότητα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι παρ’ όλο που η παρουσία των γυναικών σε εθνικές και διεθνείς δομές λήψης αποφάσεων είναι ισχνή, η εκπροσώπησή τους μεταξύ των θυμάτων των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εντυπωσιακή: σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε ο ΟΗΕ τον Μάρτιο του 2012 μόλις μία στους πέντε βουλευτές στα νομοθετικά σώματα όλου του πλανήτη είναι γυναίκα και τονίζει τους πολύ αργούς ρυθμούς με τους οποίους αυξάνεται αυτός ο αριθμός. Σημειώνει ακόμη ότι παρά τις προσδοκίες που καλλιέργησαν πολιτικά γεγονότα όπως η Αραβική Άνοιξη αυτές δεν μετουσιώθηκαν σε  εκπροσώπηση των γυναικών. Στην κορυφή της κατάταξης παραμένουν οι σκανδιναβικές χώρες με μέσο όρο 42% ενώ σε δύο χώρες το ποσοστό ξεπερνά το 50%, στην Ανδόρα και τη Ρουάντα. Γενικά σε 20 από τις 188 χώρες τα Κοινοβούλια έχουν ποσοστό συμμετοχής γυναικών μεγαλύτερο από 33%.

Στην Ελλάδα,  στη  νέα Κυβέρνηση που σχηματίστηκε τον Ιούνιο, από τους 39 Υπουργούς και Υφυπουργούς μόνο οι 2 είναι γυναίκες! Είναι λοιπόν φανερή ακόμα μία οπισθοδρόμηση στις κατακτήσεις των γυναικών, ταυτόχρονα όμως κρίνεται επιτακτικός και αναγκαίος ο αγώνας για την εισαγωγή της ισότητας στο νομικό και πολιτικό επίπεδο. Αν τώρα, με την διάλυση του κοινωνικού κράτους και τον οδοστρωτήρα του Μνημονίου που καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα καθίσταται ευάλωτος απέναντι στην αυθαιρεσία του κεφαλαίου ο εργαζόμενος δεν καθίσταται διπλά ευάλωτη η γυναίκα εργαζόμενη;

Η μάχη δίνεται διπλά λοιπόν από μεριάς μας όχι μόνο για την μη κατάργηση της εργατικής νομοθεσίας αλλά και για την θετική λήψη μέτρων υπέρ των γυναικών για την άρση των ανισοτήτων που η συντηρητική κοινωνία επιβάλει. Αποτελεί για παράδειγμα μία σχετική θωράκιση για τις γυναίκες στη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, ο Ν. 3896/2010 ο οποίος προβλέπει την αρχή της ισότητας των αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών για την παροχή της ίδιας εργασίας (αφού συχνά για την ίδια θέση μία γυναίκα αμοιβόταν λιγότερο από έναν άνδρα), την ίση μεταχείριση στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης,  την αρχή της ισότητας στην πρόσβαση στην απασχόληση. Ακόμα ο ν. 3488/2006 που τιμωρεί την σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, φαινόμενο πολύ συχνό που σπάνια καταγγέλεται, πόσο μάλλον στις σημερινές συνθήκες που η εύρεση εργασίας είναι τόσο δύσκολη!

Ένα άλλο θέμα που είχε προκαλέσει προβληματική στη χώρα μας ήταν η ποινικοποίηση της ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα (Ν. 3500/2006). Πολλοί προέβαλαν το ερώτημα «αφού ο Ποινικός Κώδικας τιμωρεί τη σωματική βλάβη γιατί χρειάζεται ξεχωριστός νόμος γι’αυτό;». Κατ’αρχάς διότι ο παραπάνω νόμος ποινικοποιεί και τον βιασμό εντός γάμου, κάτι το οποίο πρώτερα θεωρείτο «συζυγικό καθήκον» και άρα δεν μπορούσε να καταγγελθεί ή να αποτελέσει τεκμήριο ισχυρού κλονισμού για την λύση του γάμου. Επίσης, η βία εντός της οικογένειας πρέπει να έχει ξεχωριστή απαξία ως αδίκημα με ειδική πρόβλεψη για τη φροντίδα και την αποκατάσταση των θυμάτων. Πρόκειται για ένα διεθνές πρόβλημα. Σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί τη βασική αιτία θανάτου και αναπηρίας για τις γυναίκες ηλικίας 16 έως 44 ετών και ευθύνεται για περισσότερους θανάτους και προβλήματα υγείας απ’ότι ο καρκίνος ή τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Σε χώρες όπως η Ινδία ενδοοικογενειακή βία υπάρχει στα πλαίσια διαφωνιών για την προίκα, θεσμός ο οποίος στην Ελλάδα καταργήθηκε το 1983 με τον νόμο 1329/83. Ένας λόγος όμως που οι κυβερνήσεις «δυσκολεύονται» ή δεν θέλουν την θεσμοθέτηση τέτοιων νόμων είναι η πρόβλεψη ειδικών κονδυλίων του κρατικού προϋπολογισμού για την υλοποίησή τους, κάτι που θεωρείται «περιττό» ή «πολυτέλεια» ειδικά την υπάρχουσα περίοδο. Όμως το πρόβλημα της βίας μέσα στην οικογένεια πρέπει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα, διαφορετικά θα αναπαράγεται και θα διαιωνίζεται το πρότυπο και κατ’αποτέλεσμα η συμπεριφορά του βίαιου άντρα, ένα πρότυπο που δεν γνωρίζει σύνορα,πολιτισμούς και τάξεις.

Ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της ισότητας των φύλων, έγινε με τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου με τον προαναφερθέντα Ν. 1329/1983 που προβλέπει μεταξύ άλλων και τη μη μεταβολή του επωνύμου των συζύγων μετά το γάμο στις έννομες σχέσεις τους. Ωστόσο, αντισυνταγματική είναι η πρόβλεψη του άρθ. 1505 παρ. 3 ΑΚ

«αν οι γονείς παραλείψουν να δηλώσουν το επώνυμο των τέκων τους αυτά λαμβάνουν το επώνυμο του πατέρα τους». Εισάγεται έτσι αδικαιολόγητη διάκριση υπέρ των ανδρών, κατάλειπο παρωχημένων ανδροκρατικών αντιλήψεων. Το 2008 όμως, με το νόμο υπ’αριθμ. 3719/2008, εισάγεται η ευχέρεια «με συμφωνία των συζύγων ο καθένας απ’ αυτούς να προσθέτει το επώνυμό του στο επώνυμο του άλλου». Τίθεται πάλι εδώ το ερώτημα: υπάρχει όντως η δυνατότητα επιλογής πολλών γυναικών στο να ΜΗΝ φέρουν το επώνυμο του συζύγου τους ή αν γνωρίζουμε πολλούς άντρες που να θέλησαν να προσθέσουν στο δικό τους επώνυμο αυτό της συζύγου τους;

Οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο αγωνίζονται ώστε οι κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν τα δικαιώματά τους και να τα προστατέψουν και νομοθετικά. Είναι ένας συνεχής αγώνας για ισότητα, για εξάλειψη των διακρίσεων. Αυτό που ενώνει τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο πέρα από τάξεις, φυλή, πολιτιστικό περιβάλλον, θρησκεία, καταγωγή είναι το γεγονός ότι είναι ευάλωτες στην άρνηση και τη στέρηση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, αλλά κυρίως η αφοσίωση στις προσπάθειές τους να διεκδικήσουν αυτά τα δικαιώματα. Όλες έχουν ένα κοινό σημείο, είναι γυναίκες που αποφάσισαν να βελτιώσουν τις κοινωνίες τους και αποφάσισαν να κάνουν κάτι γι’αυτό! Ήταν και είναι θαρραλέες και αποφασισμένες αγωνίστριες…

Share