Subscribe via RSS Feed

Category: Υγεία

Τι έχει να πει η περίοδός σας για την υγεία σας

period glitter

Ξέρω ότι υπάρχει ένας υποτιθέμενος φυσιολογικός εμμηνορροϊκός κύκλος, αλλά στην πραγματικότητα όλα βασίζονται στην προσωπική εμπειρία. Κάποιες γυναίκες μπορούν να περάσουν την ημέρα σαν να μη συμβαίνει τίποτα, ενώ καποιες άλλες μπορεί να νιώθουν έντονους πόνους σε σημείο που καταφεύγουν σε λήψη αναλγητικών.

Ας σημειωθεί πάντως ότι (είμαι σίγουρη ότι όλες και όλοι το γνωρίζετε) κάθε μήνα το σώμα της γυναίκας προετοιμάζεται για γονιμοποίηση, αλλά αν δεν συμβεί τίποτα, το σώμα αποβάλλει τον ιστό.

Κατά μέσο όρο μια γυναίκα μπορεί να χάσει κάπου μεταξύ 30-40 ml αίματος κατά τη διάρκεια ενός κύκλου. Συχνά όσες έχουν έντονη αιμορραγία χάνουν περίπου 60 ml ενώ 9 στις 10 γυναίκες χάνουν λιγότερο από 80 ανά κύκλο.

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίζουμε πόσο αίμα χάθηκε, είναι σημαντικό να προσέξετε το πόσο συχνά αλλάζετε ταμπόν ή σερβιέτα. Εάν αλλάζετε κάθε 2 ώρες ή λιγότερο, καλό θα ήταν να μιλήσετε με το γιατρό σας. Αν λερώνετε τα ρούχα σας από την αιμορραγία αποτελεί ένα ακόμη σημάδι ότι χάνετε πολύ περισσότερο αίμα από το φυσιολογικό. Επίσης, η περίοδος σας δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από επτά έως οκτώ ημέρες.

Οι κράμπες της περιόδου εμφανίζονται όταν συστέλλεται η μήτρα. Όσο ισχυρότερες είναι, τόσο πιο επώδυνες είναι. Οι περισσότερες από εσάς αντιμετωπίζουν διαφορετικά επίπεδα κράμπας που μπορεί να εμφανιστούν πριν ή κατά τη διάρκεια της περιόδου σας. Υπάρχουν δύο τύποι: η πρωτοπαθής και η δευτεροπαθής δυσμηνόρροια. Η πρωτοπαθής δυσμηνόρροια γίνεται αισθητή συχνά στην κάτω κοιλία και η δευτεροπαθής στη μέση, στους μηρούς και μερικές φορές στα κάτω πόδια. Επίσης, η δευτεροπαθής δυσμηνόρροια συνδέεται με άλλα προβλήματα στο αναπαραγωγικό σύστημα, όπως η ενδομητρίωση και τα ινομυώματα. Και οι δύο αυτές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν βαριά αιμορραγία, ακανόνιστους κύκλους εμμήνου ρύσης και αιμορραγία εκτός κύκλου.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου οι γυναίκες παραπονιούνται για πόνο στο στήθος και φούσκωμα.

Σύμφωνα με τον Dr Lee Shulman, M.D., οι ορμόνες είναι υπαίτιες για αυτές τις ενοχλήσεις και αυτούς τους πόνους και οι γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά μπορούν να βιώσουν αυτούς τους πόνους πιο συχνά. Αυτά τα συμπτώματα δεν πρέπει να συγχέονται με αυτά που εμφανίζονται όταν δεν είστε σε εμμηνορροϊκό κύκλο.

Ποτέ μην αγνοείτε την ελαφριά αιμορραγία μεταξύ των περιόδων και των μεγάλων θρόμβων αίματος. Ελέγξτε τα!

Μπορείτε να διακρίνετε από το χρώμα του αίματός σας κατά πόσο η περίοδός σας είναι φυσιολογική ή όχι. Το χρώμα μαρμελάδας φράουλας συχνά υποδηλώνει χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων (συμβαίνει συχνά όταν παίρνεται αντισυλληπτικά), ενώ το χρώμα παγωμένου μύρτιλλου είναι ένδειξη υψηλού επιπέδου οιστρογόνων. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, όμως, αν στο τέλος της περιόδου σας το αίμα γίνεται πιο σκούρο. Μίγμα κόκκινου και πράσινου αίματος καθώς και έντονη οσμή μπορεί να αποτελεί ένδειξη ΣΜΝ (σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα).

Ενημερώστε το γιατρό σας εάν η ροή του αίματός σας είναι υδατώδης, διότι μπορεί να είναι ένδειξη έλλειψης σιδήρου.

Δεν υπάρχει μια φυσιολογική κατάσταση, η καθεμιά είναι διαφορετική, οπότε δεν συνιστά απαραίτητα πρόβλημα κάθε μη συνηθισμένη ένδειξη. Πριν καταλήξετε σε συμπεράσματα, κοιτάξτε τον τρόπο ζωής σας, γιατί τα πάντα, από τη διατροφή μέχρι τη φαρμακευτική αγωγή και το άγχος αποτελούν παράγοντες διαταραχής. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να μιλήσετε στο ιατρό σας για τον κύκλο σας.

Το πρωτότυπο κείμενο δημοσιεύτηκε αρχικά στο BuzzFanzine

Μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Πριν φύγετε δείτε και το παρακάτω βιντεάκι, που διακωμωδεί την φοβικότητα των αντρών, όταν συζητάμε δημόσια για την περίοδο μας!

 

Διαβάστε ακόμα:

Share

Παγκόσμιο ρεκόρ της Ελλάδας στις άσκοπες καισαρικές

image_kaisarikh_1

των Νάντια Βασιλειάδου και Βασίλη Ανδριανόπουλου

Γιατροί εγκληματούν οδηγώντας στο χειρουργικό κρεβάτι γυναίκες που θα μπορούσαν να γεννήσουν με φυσιολογικό τοκετό και παραβιάζουν τον όρκο του Ιπποκράτη στο όνομα της «διαχείρισης του ωραρίου» και της «ευκολίας» των γυναικών. Οι αριθμοί, όσο ξεροί κι αν είναι, λένε την αλήθεια. Οι δείκτες του ΕΟΠΥΥ «ξεφεύγουν» ακόμη περισσότερο και ανεβάζουν το θλιβερό ρεκόρ στο 58% των τοκετών. Στα ιδιωτικά μαιευτήρια η συχνότητα αγγίζει το 59% και στα δημόσια το 55,5%.

Η κατάσταση αυτή έστρεψε την προσοχή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) στη χώρα μας, ο οποίος εδώ και ενάμιση χρόνο διερευνά το φαινόμενο ύστερα από πολιτική πρωτοβουλία του υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξανθού. Μάλιστα, στις αρχές Νοεμβρίου κλιμάκιο ειδικών εμπειρογνωμόνων του ΠΟΥ επισκέφθηκε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία και μίλησε με εκπροσώπους επιστημονικών εταιρειών και επαγγελματιών υγείας προκειμένου να καταλήξει σε συμπεράσματα.

Τρία χρόνια νωρίτερα, το 2013, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW) εξέφρασε την ανησυχία της για το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό καισαρικών τομών στην Ελλάδα, σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, χωρίς ιατρική αιτιολόγηση. Σύμφωνα με την Επιτροπή τα ελληνικά ποσοστά είναι τα υψηλότερα στον κόσμο. Γι’ αυτό προέτρεψε τη χώρα να μειώσει το ποσοστό των καισαρικών τομών που γίνονται χωρίς να υφίσταται ιατρική ανάγκη, εκπαιδεύοντας και επανεκπαιδεύοντας το ιατρικό προσωπικό στον φυσιολογικό τοκετό, και να εφαρμόσει ελέγχους συμμόρφωσης με τις ιατρικές ενδείξεις για καισαρική τομή με σκοπό τη μείωση της χρησιμοποίησής της.

Πρόκειται για μια μέθοδο που δημιουργεί «τρύπα» και στα κρατικά ταμεία, καθώς στοιχίζει σχεδόν τα διπλάσια χρήματα από τον φυσιολογικό τοκετό. Τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό νοσοκομείο ο ΕΟΠΥΥ την κοστολογεί στα 1.100 ευρώ, όταν ο φυσιολογικός τοκετός κοστίζει 600 ευρώ.

Γιατί «ξεφεύγουν» τα ποσοστά;

«Το φαινόμενο είναι πολυπαραγοντικό. Συνδέεται τόσο με τον προγραμματισμό και τη συμπύκνωση του ιατρικού χρόνου όσο και με την κουλτούρα της ταχύτητας που διακατέχει σε μεγάλο βαθμό τις επιτόκους και τους οικείους τους» εκτιμούν πηγές του υπουργείου Υγείας.

Όπως εξηγεί η Έλενα Σερπετίνη, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Επιστημόνων Μαιών – Μαιευτών Αθήνας (ΣΕΜΜΑ), «ένας φυσιολογικός τοκετός διαρκεί από 6 έως 36 ώρες, δεσμεύοντας τον γιατρό που στο μεταξύ θα πρέπει να πάει στο ιατρείο του ή να προχωρήσει σε άλλους τοκετούς. Αντιθέτως, η καισαρική ολοκληρώνεται μέσα σε μία ώρα».

Πηγές του υπουργείου Υγείας αποσαφηνίζουν ότι «ο ΠΟΥ δεν είναι ενάντια στην καισαρική, καθώς μπορεί να σώσει ζωές. Κάθε γυναίκα πρέπει να έχει πρόσβαση σε αυτήν. Μόνο, όμως, αν δεν υπάρχει άλλη λύση. Όταν τα ποσοστά σε μια χώρα υπερβαίνουν το 20%, κάτι συμβαίνει».

Συμπληρώνουν, δε, ότι καισαρική σημαίνει ρίσκο τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί, καθώς πρόκειται για χειρουργική επέμβαση που μπορεί να επιφέρει επιπλοκές. Ταυτόχρονα υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι τα νεογνά που γεννιούνται με καισαρική έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν ανοσολογικά και αναπνευστικά προβλήματα.

Οι λόγοι που οδηγούν στο χειρουργείο

«Είναι όλο το πλέγμα μεταξύ γιατρών, έλλειψης προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και έλλειψης κουλτούρας που διαμορφώνει τα υψηλά ποσοστά καισαρικών» εξηγεί ο καθηγητής Μαιευτικής Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Stony Brook της Νέας Υόρκης Γιώργος Φαρμακίδης. Εκτιμά ότι ο υπ’ αριθμόν ένα λόγος για καισαρική είναι η πρόκληση τοκετού. Ο γιατρός κρίνει ότι έχουν παρέλθει οι ημέρες κατά τις οποίες θα έπρεπε να γεννήσει η γυναίκα, οπότε την οδηγεί σε προκλητή έναρξη τοκετού, η οποία γίνεται σε ανώριμο τράχηλο και συνήθως δεν έχει αποτέλεσμα. Έτσι ακολουθεί η καισαρική. «Σπανίως ακολουθούνται τα κριτήρια που θέτουν διεθνείς επιστημονικές εταιρείες σχετικά με το πότε ο τοκετός δεν προχωράει και πρέπει να γίνει καισαρική. Για τον λόγο αυτό το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας οφείλει να προχωρήσει σύντομα στην έγκριση των αντίστοιχων πρωτοκόλλων. Πρόκειται για ουσιώδη εκκρεμότητα» εξηγεί ο κ. Φαρμακίδης.

Επίσης, ο ΕΟΠΥΥ δεν κάνει ποιοτική ανάλυση των δεδομένων για τις καισαρικές τομές. Θα μπορούσε, δηλαδή, να μην πληρώνει καισαρικές των οποίων η αναγκαιότητα δεν στοιχειοθετείται, περιστέλλοντας έτσι «αχρείαστες» επεμβάσεις.

Η διάρθρωση των υπηρεσιών υγείας δεν επιτρέπει 24ωρη κάλυψη για φυσιολογικό τοκετό. Μια επίτοκος που παρακολουθείται από γιατρό δημόσιου νοσοκομείου σπάνια γεννάει φυσιολογικά, καθώς αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο τοκετός θα γίνει από άλλον ειδικό εκτός της επιλογής της. Ετσι προγραμματίζεται καισαρική που γίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια της εφημερίας της κλινικής.

Τα επιχειρήματα των γιατρών

Συνήθως οι γυναίκες που προσδοκούν να γεννήσουν φυσιολογικά τρομοκρατούνται όταν ακούν τον γιατρό τους να λέει ότι πρέπει να γίνει καισαρική γιατί «το παιδί είναι μεγάλο και δεν μπορεί να βγει» ή ότι «είναι τυλιγμένο με τον ομφάλιο λώρο» ή ότι «ο πλακούντας είναι γερασμένος». «Ολα αυτά μπορεί να συμβαίνουν, δεν λένε ψέματα οι γιατροί. Ωστόσο πολλές φορές εμπεριέχεται μια δόση υπερβολής στις ανησυχίες τους» σχολιάζει ο κ. Φαρμακίδης.

Μαιευτήρες γυναικολόγοι αναφέρουν ότι ένας από τους κύριους λόγους που οδηγούν σε αυτή την πρακτική είναι η άσκηση αμυντικής ιατρικής λόγω του υπάρχοντος νομικού πλαισίου. Θεωρούν ότι θα πρέπει να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ορίζεται η ιατρική αμέλεια.

Ζητήσαμε από τον επίκουρο καθηγητή Μαιευτικής Γυναικολογίας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας Νικόλαο Βραχνή να σχολιάσει τα υψηλά ποσοστά των καισαρικών και να μας εξηγήσει τις αιτίες: «Η Ελληνική και Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία είχε ήδη από το 2014 αναγνωρίσει και επισημάνει το υψηλό ποσοστό καισαρικών τομών στην Ελλάδα. Κάθε περίπτωση γυναίκας που καταλήγει σε καισαρική τομή είναι ξεχωριστή και εξατομικεύεται. Μόνο ο γιατρός που την παρακολουθεί και γνωρίζει όλα τα δεδομένα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού μπορεί να πάρει τη σωστή απόφαση για τον ενδεδειγμένο τρόπο τοκετού».

Αναφερόμενος στους παράγοντες που οδηγούν σε καισαρική, ο κ. Βραχνής σχολίασε: «Ενδεικτικά μπορώ να σας αναφέρω την αυξημένη ηλικία των σημερινών εγκύων στην Ελλάδα σε σχέση με το παρελθόν, αλλά και σε σχέση με άλλες χώρες. Επίσης ο σύγχρονος τρόπος ζωής συμβάλλει περαιτέρω στην πιθανότητα εμφάνισης παθολογικών καταστάσεων που εν τέλει οδηγούν σε καισαρική τομή. Αξιοσημείωτο είναι επίσης για τη χώρα μας το γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες εκφράζουν επιθυμία είτε για απευθείας προγραμματισμένη καισαρική τομή είτε μετά από λίγες ώρες προσπάθειας τοκετού, αντικατοπτρίζοντας τη νοοτροπία “ευκολίας” της σύγχρονης εποχής.

Η Ελληνική Μαιευτική και Γυναικολογική Εταιρεία είναι ήδη σε συνεργασία με το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) και το υπουργείο Υγείας και έχει προχωρήσει στην έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών, όπου ορίζονται με σαφήνεια και σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία οι ενδείξεις καισαρικής τομής, κολπικού τοκετού μετά από καισαρική τομή και πρόκλησης τοκετού. Επιπλέον έχει δημιουργηθεί φόρμα έντυπης συγκατάθεσης για κάθε γυναίκα που θα υποβληθεί σε καισαρική τομή, αναλύοντας την ένδειξη, τους κινδύνους και τα οφέλη για τη μητέρα και το έμβρυο».

Άραγε μια γυναίκα ετοιμόγεννη, που εξαρτάται πλήρως από τον γιατρό της, μπορεί να διαφωνήσει με τη μέθοδο τοκετού που της προτείνει ως την καταλληλότερη για την περίπτωσή της; Με ποια νηφαλιότητα και ποιες γνώσεις καλείται να το κάνει αυτό;

Οι μαίες και τα «birth centers»

Στην αύξηση του αριθμού των φυσιολογικών τοκετών προσβλέπει η δημιουργία κέντρων γεννήσεων ή των λεγόμενων «birth centers». Για το θέμα έγινε σύσκεψη των ειδικών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και μελών του Συλλόγου Μαιών – Μαιευτών στο υπουργείο Υγείας. Για την ταμία του ΣΕΜΜΑ Έλενα Σερπετίνη ένα τέτοιο κέντρο θα ανέτρεπε άρδην τα δεδομένα: «Προτείναμε να ιδρυθεί πιλοτικά ένα birth center σε μεγάλο νοσοκομείο. Πρόκειται για μονάδα όπου πηγαίνουν υποψήφιες μητέρες χαμηλού κινδύνου και οι μαίες αναλαμβάνουν τον τοκετό, έχοντας βέβαια την ασφάλεια της ιατρικής κάλυψης του νοσοκομείου. Αν συγκριθούν τα περιγεννητικά αποτελέσματα –ποσοστά καισαρικής, κόστος κ.λπ.– έναν χρόνο μετά, θα είναι τελείως διαφορετικά».

Τι συμβαίνει διεθνώς

Μπορεί η Ελλάδα να κατέχει μία ακόμη θλιβερή παγκόσμια πρωτιά, εντούτοις δεν είναι η μόνη που έχει αποκτήσει «κουλτούρα καισαρικής», αφού το φαινόμενο αυτό τείνει να αποκτήσει μορφή επιδημίας διεθνώς. Σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 2010 σε 137 χώρες, παρατηρείται εκτεταμένη χρήση της καισαρικής τομής στις περισσότερες χώρες, ενώ τα ποσοστά υπολογίζεται ότι βαίνουν συνεχώς αυξανόμενα. Στην Ευρώπη το ποσοστό των καισαρικών για το 2008 ανέρχεται σε 23% επί του συνόλου των γεννήσεων, στην αμερικανική ήπειρο σε 35,6%, ενώ τα ποσοστά αυτά είναι σαφώς μειωμένα στις υπόλοιπες ηπείρους. Ως ανώτερο ποσοστό καισαρικών τομών που θα πρέπει να πραγματοποιούνται σε μια χώρα ώστε να μειώνεται το ποσοστό θνησιμότητας των μητέρων και των νεογνών αλλά και των διαφόρων επιπλοκών του τοκετού, ορίζεται από τον ΠΟΥ το 15%, ενώ το ιδανικό ποσοστό είναι 5%-10%. Όλες οι καισαρικές που πραγματοποιούνται σε ποσοστό πάνω από 15% χαρακτηρίζονται από τον ΠΟΥ «μη αναγκαίες».

Η Κίνα και η Βραζιλία πραγματοποίησαν σχεδόν 3 εκατομμύρια «αχρείαστες» καισαρικές, δηλαδή περίπου το μισό του συνολικού αριθμού παγκοσμίως (47,2%). Τον χορό σέρνει το σύνολο σχεδόν των «ισχυρών» χωρών. Έτσι, στις ΗΠΑ το ποσοστό των καισαρικών επεμβάσεων επί του συνολικού αριθμού γεννήσεων ανέρχεται σε 30,3%, δηλαδή διπλασιάστηκε μέσα στην τελευταία δεκαπενταετία. Από εκεί και πέρα, στη Γερμανία οι καισαρικές αποτελούν το 27,8% των γεννήσεων, στο Ηνωμένο Βασίλειο το 22%, στη Γαλλία το 18,8%, στη Ρωσία το 18%, στη Βραζιλία το 45,9%, στην Κίνα το 25,9% στην Αυστραλία το 30,3%, στον Καναδά το 26,3% και στην Ιαπωνία το 17,4%. Ωστόσο, η Ελλάδα δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση, αφού σε όλες τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου υπάρχει έξαρση του φαινομένου: στην Ιταλία το ποσοστό φτάνει το 38,2%, στην Πορτογαλία το 34% και στην Ισπανία το 25,9%.

15% Το ανώτερο ποσοστό που ορίζει ο ΠΟΥ για τη χρήση της καισαρικής τομής σε μια χώρα, ενώ το ιδανικό είναι 5%-10%.

23% Το ποσοστό των καισαρικών επί του συνόλου των γεννήσεων στην Ευρώπη

35,6% Το ποσοστό των γεννήσεων με καισαρική στην Αμερική

47,2% Περίπου οι μισές «αχρείαστες» καισαρικές τομές (σχεδόν 3 εκατομμύρια) πραγματοποιήθηκαν σε Κίνα και Βραζιλία

73% των καισαρικών παγκοσμίως πραγματοποιούνται στις χώρες του δυτικού κόσμου

Ποσοστά καισαρικής επί του συνόλου των γεννήσεων

58% ΕΛΛΑΔΑ

45,9% Βραζιλία

38,2% Ιταλία

34% Πορτογαλία

30,3% Αυστραλία

30,3% ΗΠΑ

27,8 % Γερμανία

26,3% Καναδάς

25,9% Ισπανία

25,9% Κίνα

22% Βρετανία

18,8% Γαλλία

18% Ρωσία

17,4% Ιαπωνία

$2,3 δισ. Το κόστος των αχρείαστων καισαρικών τομών το 2008 παγκοσμίως

$135 Το μέσο κόστος της επέμβασης στις χώρες όπου πραγματοποιήθηκαν «αναγκαίες» καισαρικές

$373 Το μέσο κόστος της επέμβασης σε χώρες με υπερβολικό αριθμό καισαρικών

«Εμπόριο» καισαρικών στον δυτικό κόσμο

Σε 69 χώρες, σχεδόν όλες του δυτικού κόσμου, πραγματοποιείται το 73% των καισαρικών, παρά το γεγονός ότι οι γεννήσεις σε αυτές τις χώρες αντιστοιχούν μόνο στο 37% του συνόλου των γεννήσεων παγκοσμίως. Από την άλλη μεριά, στις 54 χώρες σε Αφρική και ΝΑ Ασία που είχαν ποσοστό καισαρικών κάτω του 10% πραγματοποιήθηκε μόνο το 25% των καισαρικών παγκοσμίως, ενώ σε αυτές τις χώρες συντελέστηκε το 60% του συνολικού αριθμού γεννήσεων διεθνώς.

Στις χώρες όπου πραγματοποιήθηκαν «αναγκαίες» καισαρικές το μέσο κόστος της επέμβασης εκτιμάται από τον ΠΟΥ ότι ανέρχεται σε 135 αμερικανικά δολάρια, ενώ στις χώρες με καισαρικές «υπερβολής» το μέσο κόστος εκτιμάται σε 373 δολάρια, 28% πιο υψηλό. Συνολικά οι «αχρείαστες» καισαρικές στοίχισαν το 2008 2.3 δισεκατομμύρια δολάρια, ένα ποσό που αποτυπώνει ανάγλυφα το πόσο επικερδής έχει καταστεί στον δυτικό κόσμο η «φάμπρικα» των καισαρικών, αποδεικνύοντας πως ακόμη και η ιατρική περίθαλψη μετατρέπεται σε επικερδή επιχείρηση σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Επιδημία» στις ΗΠΑ

Στις ΗΠΑ η καισαρική έχει καταστεί η πιο κοινή χειρουργική επέμβαση και στοιχίζει ως και 50% περισσότερο από τον κολπικό τοκετό. Δεν είναι όμως αυτή η μόνη διάσταση του κέρδους για τους Αμερικανούς μαιευτήρες: στα περισσότερα νοσοκομεία στην Αμερική οι μαιευτήρες πληρώνονται σχεδόν αποκλειστικά με προμήθεια από τους τοκετούς που πραγματοποιούν οι ίδιοι, γεγονός που τους οδηγεί να παροτρύνουν τις περισσότερες γυναίκες να γεννήσουν με καισαρική. Από την άλλη μεριά, στο Γενικό Νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο, όπου οι μαιευτήρες δεν λαμβάνουν μπόνους αν ξεγεννήσουν οι ίδιοι το μωρό, το ποσοστό των καισαρικών δεν ξεπερνά το 15%, σε μια περιοχή (Καλιφόρνια) όπου ο αριθμός των καισαρικών σε χαμηλού ρίσκου τοκετούς φτάνει μέχρι και το 68,8%. Για να καταπολεμήσει αυτές τις πρακτικές των μαιευτήρων, το αμερικανικό νοσοκομείο Hoag ανάγκασε τους γιατρούς να δημοσιοποιούν σε όλο το ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου τους λόγους που οδήγησαν στην εκάστοτε καισαρική, με αποτέλεσμα στο νοσοκομείο αυτό ο αριθμός των καισαρικών να μειωθεί δραστικά.

Πηγή: documento

 

 

Share

«Οι πόνοι της περιόδου μπορεί να είναι σχεδόν εξίσου έντονοι με αυτούς της καρδιακής προσβολής». Γιατί λοιπόν οι έρευνες για θεραπείες παραμένουν περιορισμένες;

menstrual flowers

της Olivia Goldhil

Είναι καιρός να μιλήσουμε για τους πόνους της περιόδου. Κάθε μήνα, κάθε γυναίκα που γνωρίζετε μεταξύ  μεταεφηβικής ηλικίας προ-κλημακτηρίου, ματώνει από τον κόλπο της. Η περίοδος είναι ένα από τα πιο βασικά δεδομένα της ζωής. Κάθε αίσθημα αηδίας γύρω από το θέμα είναι ταυτόχρονα γελοίο και επικίνδυνο, καθώς είναι πάρα πολλές οι γυναίκες που υποφέρουν σιωπηλά, μορφάζοντας μέσα στην αγωνία που βιώνουν κατά τη διάρκεια της περιόδου τους.

Αγωνία, ακριβώς. Όχι ενοχλήσεις ή δυσφορία ή ιδιοτροπίες, αλλά πολύ σοβαρό πόνο. Η δυσμηνόρροια, ο κλινικός όρος για την επώδυνη εμμηνόρροια, αναστατώνει την καθημερινότητα σε περίπου 1 στις 5 γυναίκες, σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ακαδημία Οικογενειακών Γιατρών (American Academy of Family Physicians). Και παρόλα αυτά η έρευνα για αυτή την κατάσταση είναι εντυπωσιακά περιορισμένη, σύμφωνα με τους ειδικούς, ενώ πάρα πολλοί γιατροί είναι απορριπτικοί όταν έρχονται αντιμέτωποι με τα συμπτώματα.

Ο Frank Tu, διευθυντής γυναικολογικού πόνου στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο NorthShore University HealthSystem, μιλώντας στο Quartz λέει ότι κάποιοι γιατροί διδάσκονται ότι η ιβουπροφένη «πρέπει να αρκεί». Ωστόσο, δεν αποτελεί επαρκή απάντηση σε τόσο σοβαρό πόνο. Πόσο σοβαρό; ο John Guillebaud, διευθυντής αναπαραγωγικής υγείας στο University College London, λέει στο Quartz ότι οι πόνοι μπορεί να είναι «σχεδόν εξίσου έντονοι με αυτούς της καρδιακής προσβολής».

Κατά τα δυο τελευταία χρόνια οι πόνοι της περιόδου μου έχουν γίνει τόσο δυνατοί που θυμίζουν εκείνους της δισκοπάθειας. Μιλάω εκ πείρας, μιας και μου έχει συμβεί πάθει δυο φορές. Οι γιατροί ήταν τόσο πεισμένοι ότι μου συνέβαινε για τρίτη φορά, που με παρέπεμψαν για μαγνητική. Κάθε μήνα περνούσα ώρες ξαπλωμένη στο πάτωμα, ανίκανη να κουνηθώ, κυριολεκτικά κλαίγοντας από την αγωνία. Ο μηρός και οι μύες της πλάτης μου πάθαιναν σπασμούς, τόσο ώστε το σώμα μου έστριβε σε σχήμα S όποτε σηκωνόμουν όρθια – μια κατάσταση που δεν περνούσε όταν τέλειωνε η αιμορραγία, αλλά έπρεπε να αντιμετωπίζεται με επισκέψεις σε έναν φυσιοθεραπευτή κάθε τέσσερεις βδομάδες.

Πριν κάνω τις μαγνητικές, είπα στον γιατρό που με παρακολουθούσε ότι μου φαίνεται πως ο πόνος ενεργοποιείται από την περίοδό μου. Δεν το θεώρησε σχετικό και αγνόησε το σχόλιο. Αργότερα, όταν οι μαγνητικές τομογραφίες έδειξαν ότι οι σπόνδυλοί μου ήταν στη θέση τους, ο ειδικός μου είπε ότι ο πόνος μου μάλλον προέρχεται από φλεγμονή στο νεύρο – ένα από αυτά τα οδυνηρά συμπτώματα που κάποια με το δικό μου ιστορικό πολύ πιθανό να έχει κατά διαστήματα. Όταν ρώτησα αν αυτό μπορεί να συνδέεται με τον κύκλο μου και πάλι τα μάτια του γύρισαν στο πλάι και τα χέρια του έκαναν μια απορριπτική κίνηση.

Επόμενη στάση ήταν η γυναικολόγος, που μου έκανε υπέρηχο, μου είπε ότι όλα μοιάζουν φυσιολογικά και, μετά από ένα επόμενο ραντεβού όπου είπα ότι πονάω ακόμα, μου πρότεινε να πάρω αντισυλληπτικά χωρίς διακοπές (η ιδέα του να μην έχω καθόλου περίοδο). Όταν ρώτησα για τους κινδύνους, μου είπε ότι μπορεί να οδηγούσε σε θρόμβους και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού – όμως 1 στις 8 γυναίκες πάσχουν από καρκίνο του μαστού ούτως ή άλλως οπότε δεν θα έπρεπε να ανησυχώ και πολύ.

Φαίνεται τελικά ότι η συνεχής χρήση του χαπιού δεν σταματάει τελείως την περίοδο ή τουλάχιστον τον συνοδευτικό της πόνο. Και στην πορεία της έρευνας για αυτό το άρθρο και μιλώντας με γιατρούς, συνειδητοποίησα ότι έχω όλα τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης – μια πάθηση που δεν μπορεί να διαγνωστεί με υπέρηχους, μα μόνο με λαπαροσκοπικό χειρουργείο (περισσότερα για το θέμα παρακάτω).

Προς το παρόν, και χωρίς επίσημη διάγνωση, οι μηνιαίοι πόνοι μου είναι κάτι σαν μυστήριο. Μόλις όμως άρχισα να μιλάω για τους πόνους της περιόδου, έμαθα ότι δεν είμαι η μόνη που πρέπει να ανέχεται αυτή τη δυσφορία και τη σύγχυση. Μισή ντουζίνα φίλες μου είπαν ότι είχαν παρόμοιες εμπειρίες – άκουσα για μόνιμο χαπάκωμα με αντισυλληπτικά, για συνταγογράφηση Prozac με σκοπό την αντιμετώπιση των μηνιαίων επιθέσεων κατάθλιψης, για μόνιμες ημικρανίες, ακόμα και για εμετούς σε κάθε περίοδο. Τα συμπτώματα ήταν ποικίλα, όμως αυτές οι ιστορίες είχαν ένα πράγμα κοινό: καμιά δεν φαινόταν να παίρνει σαφείς απαντήσεις από το γιατρό της.

Οι ιατρικές παθήσεις που συνδέονται με τους πόνους της περιόδου

Υπάρχουν δύο βασικές αιτίες των πόνων της περιόδου: η πρωταρχική δυσμηνόρροια και η ενδομητρίωση. Η πρώτη είναι απλώς επώδυνη εμμηνόρροια, χωρίς συγκεκριμένη ιατρική εξήγηση, που τείνει να επηρεάζει τις γυναίκες από τη στιγμή που πρωτοέχουν περίοδο. Όμως η διάκριση ανάμεσα στις δύο αιτίες δεν είναι ξεκάθαρη, καθώς πολλές γυναίκες που υποφέρουν από δυσμηνόρροια μπορεί να πάσχουν από ενδομητρίωση που απλώς δεν έχει διαγνωστεί. Υπολογίζεται ότι ενώ το 20% των γυναικών πάσχουν από πρωταρχική δυσμηνόρροια, περίπου 10% των γυναικών με ωορρηξία στις ΗΠΑ έχουν ενδομητρίωση και τους παίρνει κατά μέσο όρο δέκα χρόνια μέχρι να υπάρξει ακριβής διάγνωση.

Η ενδομητρίωση παρουσιάζεται όταν ιστός παρόμοιος με εκείνον που βρίσκεται στο εσωτερικό της μήτρας μεγαλώνει σε άλλες περιοχές, συνήθως εντός της πυέλου, όπως σάλπιγγες και ωοθήκες. Τέτοιος ιστός έχει επίσης βρεθεί στην ουροδόχο κύστη και τα έντερα και, σε σπάνιες περιπτώσεις, ακόμη και στους πνεύμονες και τον εγκέφαλο. Το σώμα αντιδρά σε αυτές τις αλλοιώσεις προσπαθώντας να τις καλύψει με ουλώδη ιστό και δημιουργώντας φλεγμονή. Ένα από τα πιο κοινά συμπτώματα είναι έντονες κράμπες κατά την εμμηνόρροια. Αν παραμείνει χωρίς θεραπεία, προκαλεί στειρότητα. Και παρόλα αυτά επικρατεί μεγάλη σύγχυση σχετικά με την ενδομητρίωση – τις αιτίες, τους λόγους που κάποιες γυναίκες έχουν προδιάθεση για την εμφάνιση της νόσου, αν υπάρχει κληρονομικός παράγοντας.

Στο μεταξύ, οι ιατρικοί λόγοι της πρωταρχικής δυσμηνόρροιας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστοι. Ο Guillebaud αναφέρει ότι ο πόνος δημιουργείται μερικώς από κράμπες της μήτρας, ενώ ο Tu λέει ότι συμβάλλει ένας συνδυασμός από αισθητηριακές διαδικασίες, τοπικές φλεγμονές της μήτρας και θέματα ροής του αίματος στη μήτρα. Αυτό που δεν είναι πλήρως κατανοητό είναι τα συγκεκριμένα δεδομένα που κάνουν κάποιους ανθρώπους να υποφέρουν περισσότερο από άλλους. «Αυτό είναι καλή ερώτηση, την οποία όμως στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πώς να απαντήσουμε» είπε στο Quartz ο Richard Legro, γιατρός στο νοσοκομείο Penn State College of Medicine.

menstrual

Υπάρχουσες θεραπείες και η έλλειψη έρευνας

Παρά τον μεγάλο αριθμό γυναικών που υποφέρουν από έντονες κράμπες, οι υπάρχουσες θεραπείες είναι περιορισμένες. Τόσο για την ενδομητρίωση όσο και τη δυσμηνόρροια, οι ασθενείς μπορούν να αμβλύνουν τα συμπτώματα μέσω της χρήσης παυσίπονων, όπως η ιβουπροφένη, να χρησιμοποιήσουν το χάπι για αντισύλληψη, το οποίο τείνει να μειώνει τη ροή του αίματος της περιόδου, ή ενδομήτρια συστήματα όπως το Mirena.

Εάν η ενδομητρίωση δημιουργεί προβλήματα υπογονιμότητας, οι ασθενείς μπορούν να αφαιρέσουν τον έξτρα ιστό χειρουργικά – παρότι μπορεί να επανέλθει. Τα συμπτώματα ποικίλουν αρκετά από ασθενή σε ασθενή, ενώ αν οι λιγότερο παρεμβατικές μέθοδοι δεν επιφέρουν αποτέλεσμα, μια άλλη επιλογή είναι η υστερεκτομή. «Αυτό είναι πολύ ακραίο για πολλές γυναίκες», λέει ο Guillebaud. «Αλλά είναι εκεί ως τελευταίο καταφύγιο και κάποιες γυναίκες βασικά πρέπει να το κάνουν». Όμως ακόμα και η υστερεκτομή δεν αποτελεί εγγυημένη θεραπεία και ο πόνος μπορεί να επιμείνει.

Καθότι η ενδομητρίωση μπορεί να επιφέρει στειρότητα, γίνονται περισσότερες έρευνες για αυτή απ’ ότι για τη δυσμηνόρροια (παρότι και για τις δύο περιπτώσεις η έρευνα απέχει απ’ το να χαρακτηριστεί άφθονη). Και για τις δυο παθήσεις, οι γιατροί δεν είναι σίγουροι για τους λόγους που ενεργοποιούνται, ποιές είναι οι καλύτερες θεραπείες και γιατί επηρεάζονται κάποιες γυναίκες και όχι άλλες.

Η εμπειρία του Legro είναι διδακτική. Χάρις σε μία προηγούμενη χορηγία, εκείνος και οι συνάδελφοί του ερευνητές ανακάλυψαν ότι το sildenafil (γνωστό και ως Viagra) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της δυσμηνόρροιας. «Δημοσιεύσαμε τα ευρήματά μας σε ένα έγκυρο επιστημονικό περιοδικό γυναικολογίας και νιώθουμε ότι συνεισφέραμε σε μια θεραπεία που οι γιατροί θα μπορούσαν να συνιστούν καθημερινά».

Παρόλα αυτά, πριν μπορέσει να πάρει έγκριση ως θεραπεία χρειάζεται ακόμα περισσότερη έρευνα. Για παράδειγμα, ο Legro θέλει να μελετήσει τις λεπτομέρειες της χρήσης της sildenafil ως θεραπεία – τη σωστή δοσολογία, αν πρέπει να λαμβάνεται κολπικά ή από το στόμα, τι θα συμβεί αν χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια πολλαπλών κύκλων. Κι όμως κανένας δεν χρηματοδοτεί την έρευνα. «Έχω κάνει αίτηση τρεις ή τέσσερεις φορές όμως πάντα απορρίπτεται», λέει ο ίδιος. «Η ουσία νομίζω είναι ότι κανείς δεν θεωρεί τις κράμπες της περιόδου ως ένα σημαντικό θέμα δημόσιας υγείας».

Μια κουλτούρα σιωπής

Προφανώς, οι επιλογές για θεραπεία είναι κάθε άλλο παρά ιδανικές. Μιας όμως και η περίοδος είναι μια κατάσταση που αφορά μόνο τις γυναίκες, πολύ απλά δεν δίνεται η απαραίτητη προσοχή. «Δεν το έχουν οι άντρες και δεν της δίνεται η σημασία που έπρεπε να έχει. Πιστεύω όμως ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται όπως κάθε άλλο ζήτημα στην ιατρική», λέει ο Guillebaud. Επιπλέον, τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν σε περίπτωση γέννας (και πάλι κανείς δεν ξέρει γιατί ακριβώς). Ο ίδιος υποστηρίζει ότι, καθώς η «μητέρα φύση» μπορεί να λύσει κάθε πρόβλημα, ίσως οι ερευνητές που θέλουν να αφήσουν όνομα δεν θεωρούν ότι αποτελεί ένα σημαντικό ερευνητικό πεδίο.

Αυτή η αδιαφορία μπορεί να μεταφέρεται στους γιατρούς, οι οποίοι δεν έχουν εκπαιδευτεί να παίρνουν στα σοβαρά τους πόνους της περιόδου. Ο Guillebaud συμπληρώνει:

«Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει και με τα δύο φύλα γιατρών. Από τη μία, οι άντρες δεν υποφέρουν από τους πόνους και υποτιμούν το πόσο σοβαροί μπορούν να είναι ή να γίνουν σε μερικές γυναίκες. Νομίζω όμως ότι και κάποιες γυναίκες γιατροί μπορούν να γίνουν αρκετά σκληρές είτε γιατί δεν το παθαίνουν οι ίδιες ή, αν το παθαίνουν, σκεπτόμενες ότι ‘αφού εγώ μπορώ να ζήσω με αυτό, το ίδιο μπορούν και η ασθενείς μου’».

Μπορεί οι πόνοι της περιόδου να μην αποτελούν απειλή κατά της ζωής, όμως πρόκειται για μια επώδυνη πάθηση που επηρεάζει την καθημερινότητα των γυναικών. Γιατί λοιπόν το πρόβλημα έχει παραμεληθεί τόσο πολύ από την ιατρική κοινότητα;

Ο Legro λέει ότι χωρίς κάποιο λόμπι να προωθεί την αναγκαιότητα της έρευνας, οι ερευνητές δεν θα αρχίσουν ποτέ να δίνουν σημασία στο θέμα. Εφιστά την προσοχή στη σιωπή που καλύπτει τους πόνους της περιόδου στη δημόσια συζήτηση. Για παράδειγμα, λέει ότι στις ΗΠΑ, αρκετά ενημερωτικά κανάλια αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις λέξεις «κόλπος» ή «έμμηνος ρύση», κάτι που καθιστά κάθε πιθανή συζήτηση πρακτικά αδύνατη.

«Ζούμε σε μια χώρα που δεν θέλει πραγματικά να αντιμετωπίσει αυτές τις διαταραχές γιατί μας κάνουν να σκεφτόμαστε το σεξ και τις αμβλώσεις και τα έμβρυα και όλα αυτά τα ‘κακά’ πράγματα», λέει ο Legro. Κρίνοντας από τις επιλογές θεραπείας και την ιατρική γνώση παγκοσμίως, ούτε και οι άλλες χώρες πρέπει αν έχουν κάποια πιο λογική αντίδραση.

Η λύση, συμπληρώνει, είναι οι γυναίκες που υποφέρουν από πόνους περιόδου να βγουν από την ντουλάπα. Οι πόνοι περιόδου αφορούν εκατομμύρια γυναίκες και πρέπει να συζητήσουμε για αυτό. «Πρέπει να το πούμε στην Oprah και στην εθνική τηλεόραση. Δεν υπάρχει κάτι για να ντρεπόμαστε, είναι μια συνηθισμένη διαταραχή και δεν πρέπει να την αγνοούμε».

Αν λοιπόν υποφέρετε από πόνους κατά την περίοδό σας, μην μορφάζετε και προσπαθείτε να αντέξετε: πείτε το στο/στη γιατρό σας, στους φίλους και τις φίλες σας, στους/στις συναδέλφους σας. Πρέπει να μιλήσουμε για τους πόνους της περιόδου πολύ και αρκετά δυνατά ώστε οι γιατροί να κάνουν επιτέλους κάτι για αυτό.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Quartz και μπορείτε να το βρείτε εδώ

μετάφραση: Δήμητρα Σπανού

 

Share

Θα γίνω ποτέ μάνα επί Μνημονίου;

gustav-klimt-mother-and-child-80958

«Γιατί είμαι κουρασμένη. Γιατί μπούχτισα να έχω χέρια και να μην μπορώ να χαρώ μ’ αυτά κάτι δικό μου. Γι’ αυτό είμαι λυπημένη, ταπεινωμένη αβάσταχτα. Να βλέπω τα στάρια να μεστώνουν, τις βρύσες να τρέχουν αδιάκοπα, τα πρόβατα να γεννάνε. Ολάκερη η χώρα βάλθηκε να μου δείξει πόση ομορφιά έχει η νιότη κι εγώ νιώθω κατάξερη»

«Γέρμα», του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα

Ερευνα: Ντίνα Δασκαλοπούλου

Γέρμα στα ισπανικά σημαίνει «στείρα», «άτεκνη». Και δεν υπάρχει ίσως κείμενο άλλο που να αποτυπώνει με τρόπο πιο ακριβή την οδύνη μιας γυναίκας που λαχταράει ένα μωρό και δεν μπορεί να το αποκτήσει. Η Γέρμα δεν μπορεί να χαρεί τη μητρότητα, αφού ο άντρας της είναι στείρος κι «είναι μια πίκρα ολάκερη». Περίπου 80 χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμά της, η Γέρμα -αν γραφόταν σήμερα- δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με τη στειρότητα του Χουάν, αφού οι θεραπείες για την υπογονιμότητα έχουν εξελιχθεί τόσο, ώστε ελάχιστες περιπτώσεις πια είναι μη αντιμετωπίσιμες. Ομως η λαχτάρα της για έναν γιο θα έμενε πιθανότατα και πάλι ανεκπλήρωτη. Γιατί η Γέρμα σήμερα -άνεργη, ανασφάλιστη, απλήρωτη εργαζόμενη- δεν θα είχε τα υλικά μέσα, για να ικανοποιήσει την επιθυμία της.

«Χρειαζόμαστε μια φεμινιστική επανάσταση νέου τύπου», ξεκινάει την κουβέντα μας η Ελένη, άνεργη δημοσιογράφος που εδώ και δύο χρόνια δοκιμάζει την τύχη της και τις αντοχές της στο Βερολίνο. «Οι μητέρες μας διεκδικούσαν το δικαίωμα να μην κάνουν παιδιά, αν δεν το ήθελαν. Εμείς τώρα πρέπει να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας να κάνουμε παιδιά, αν το θέλουμε. Σε λίγο καιρό κλείνω τα 42, τα περιθώριά μου στενεύουν. Οταν ξεκίνησε η κρίση, ήμουν 37 χρόνων: ώριμη πια, επαγγελματικά καταξιωμένη, ασφαλής. Ημουν έτοιμη να κάνω παιδιά, το ήθελα πολύ. Επειτα απολύθηκα, άλλαξε η ζωή μου. Τώρα εδώ παλεύω να βγάλω 1.000 ευρώ τον μήνα από μεταφράσεις. Το όνειρό μου για παιδιά απομακρύνεται».

Υπογεννητικότητα

«Η οικονομική κρίση έχει μειώσει τις γεννήσεις κατά 30%», μας λέει η Αικατερίνη Στυψανέλλη, που είναι γιατρός στο «Αλεξάνδρα», εκεί όπου «καταφεύγουν οι φτωχότεροι των φτωχών, οι πιο καταφρονεμένοι από τους καταφρονεμένους», όπως περιγράφουν το νοσοκομείο οι εργαζόμενοί του. «Αλλες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, άλλες αναγκάζονται να προχωρήσουν σε εκτρώσεις, παρ’ όλο που θα ήθελαν πολύ ένα μωρό, αλλά τους φαίνεται βουνό το να το μεγαλώσουν. Ακόμα και μια έκτρωση κοστίζει για μια ανασφάλιστη 300 ευρώ σήμερα, έτσι πολλές γυναίκες καταφεύγουν σε φάρμακα διακοπής κυήσεως στο σπίτι, τα οποία παίρνουν χωρίς παρακολούθηση», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» η γιατρός.

Η απόκτηση ενός παιδιού για πολλές γυναίκες -ακόμα και σήμερα- αποτελεί αυτοσκοπό, νοηματοδοτεί την ύπαρξή τους. Ετσι η ατεκνία προκαλεί αφάνταστη οδύνη κι αγωνία. Αυτή μού περιγράφει η 35χρονη Κατερίνα, που βρίσκεται «στον προθάλαμο της ανεργίας». Ηταν εργαζόμενη στο Δημόσιο κι έχει τεθεί σε διαθεσιμότητα. «Ηθελα από μικρή να αποκτήσω πολλά πολλά παιδιά. Ακόμα και χωρίς σύζυγο, θα τα κατάφερνα και μόνη μου, αν τα πράγματα ήταν αλλιώς», τονίζει.

«Τώρα πια δεν μπορώ να ικανοποιήσω ούτε τις βασικές μου ανάγκες, όχι τα όνειρά μου», λέει η Κατερίνα. «Μετά βίας πληρώνω τους φόρους και κάθε μήνα υπολογίζω ποιο λογαριασμό θα αφήσω απλήρωτο. Τα βράδια δεν βγαίνω, δεν πάω πουθενά και δεν κάνω κανένα έξοδο πέρα από τα απαραίτητα. Ετσι, στα 35 μου ζω μια ζωή χωρίς έρωτα, χωρίς συντροφικότητα και χωρίς παιδιά. Και τα βράδια κάθομαι και σκέφτομαι πώς ήταν η ζωή μου πριν από την κρίση, για να με πάρει ο ύπνος. Κι άλλα βράδια, όταν έχω κουραστεί πια να κλαίω, κάνω όνειρα για τη μέρα που όλα αυτά θα έχουν τελειώσει. Αλλά σε 5 χρόνια εγώ θα είμαι 40. Αραγε θα προλάβω;».

«Οικονομική υπογονιμότητα»

Ο γυναικολόγος των Γιατρών του Κόσμου, Γιάννης Μουζάλας, μας εξηγεί με στοιχεία τη νέα για τα ελληνικά δεδομένα έννοια της «οικονομικής υπογονιμότητας», της μη επιλεγμένης ατεκνίας, λόγω οικονομικής δυσπραγίας. Στην περσινή έκθεση των ΓτΚ καταγράφεται πως 4 στις 10 γυναίκες θα γεννήσουν ένα παιδί λιγότερο απ’ ό,τι προγραµµάτιζαν ή δεν θα γεννήσουν καθόλου. «Εχουμε 3.000.000 ανασφάλιστους Ελληνες και 10.000.000 ανασφαλείς: οι άνθρωποι δεν ξέρουν αν θα έχουν δουλειά τον επόμενο μήνα ή αν θα πληρωθούν», μας λέει ο κ. Μουζάλας. «Τα νέα παιδιά δεν συμβιώνουν πια, ζουν με τους γονείς τους. Περίπου 100.000 άνθρωποι σε αναπαραγωγική ηλικία έφυγαν για το εξωτερικό. Τρία χρόνια τώρα η υπογεννητικότητα αυξάνεται ραγδαία».

Η 33χρονη Ζωή είναι ζωγράφος, «χαρά στο επάγγελμα», θα μου πει αυτοσαρκαζόμενη. «Αν και τώρα πια νιώθω λιγότερο ένοχη, αφού και οι φίλοι μου, που έκαναν τις σπουδές τις καλές, αυτές που οδηγούσαν σε λαμπρές καριέρες, τώρα είναι κι αυτοί όλοι άνεργοι. Δεν έχω παιδιά και δεν θα αποκτήσω ποτέ. Κάθε μήνα που έρχεται η περίοδός μου σκέφτομαι «άλλη μια χαμένη ευκαιρία». Και το βράδυ κλαίω στο παιδικό μου δωμάτιο. Φυσικά κι έχω γυρίσει στο σπίτι των γονιών μου, όπως κι ο φίλος μου. Δεν μπορούσαμε πια να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Κι αυτός θα ήθελε να γίνει μπαμπάς. Και νομίζω ότι ντρέπεται που δεν μπορεί να το υποστηρίξει. Αλλά πια δεν μιλάμε γι’ αυτό. Ζούμε σαν έφηβοι και καμωνόμαστε κι οι δυο ότι μας αρέσει».

Αυτή την εικόνα, του άντρα που βουτάει σε απελπισία γιατί δεν μπορεί να στηρίξει τα όνειρα της συντρόφισσάς του –και τα δικά του- για ένα παιδί, μου μεταφέρει κι ο Κώστας Παπαδόπουλος, επιμελητής Β’ στο «Αλεξάνδρα». «Είναι οι άντρες τους αυτοί που βιώνουν το μεγαλύτερο άγχος», εξηγεί ο γιατρός. «Νιώθουν πως πρέπει να προσφέρουν στις γυναίκες τους τις οικονομικές δυνατότητες, για να γίνουν μητέρες. Κι όταν -λόγω ανεργίας- δεν το καταφέρνουν, βιώνουν πολύ μεγάλο άγχος κι οδύνη, πιέζονται πάρα πολύ. Το πιο δραματικό είναι ότι έρχονται ζευγάρια που κάνουν κυριολεκτικά υπολογισμούς σε τεφτέρια –πόσους μισθούς τούς χρωστάνε, πόσους μήνες θα έχουν ακόμα δουλειά– για να αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν σε μια εγκυμοσύνη ή όχι».

Ούτε κατά λάθος

Η Εφη Κοκκινάκη εργάζεται στο «Ελενα» εδώ και 28 χρόνια. Από την κλινική της εμπειρία παρατηρεί κι εκείνη πτώση στις γεννήσεις τα τρία τελευταία χρόνια: «Φέτος το φαινόμενο έχει οξυνθεί. Βλέπω όμως και λιγότερες ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, γεγονός που δείχνει ότι οι γυναίκες προσέχουν πολύ περισσότερο. Ενα πακέτο προγεννητικού ελέγχου σε δημόσιο νοσοκομείο για ανασφάλιστη έγκυο κοστίζει κάτι λιγότερο από 500 ευρώ, μια καισαρική 1.000. Τα ποσά είναι μεγαλύτερα για τις μετανάστριες: εκείνες για μια καισαρική θα πληρώσουν 1.500 ευρώ. Αν το νεογνό έχει κάποιο πρόβλημα και πρέπει μετά να παρακολουθηθεί σε μονάδα, τα έξοδα πολλαπλασιάζονται. Αν λοιπόν κάποιος δουλεύει για 500 ευρώ τον μήνα, θα το σκεφτεί πάρα πολύ να κάνει παιδί. Γυναίκες με ένα παιδάκι διακόπτουν τη δεύτερη κύηση, γιατί σκέφτονται πώς θα επιβιώσει η υπόλοιπη οικογένεια. Παρ’ όλα αυτά, αν μια γυναίκα περάσει τα 35 και θέλει πάρα πολύ ένα μωρό, θα βρει τον τρόπο να το κάνει».

«Αυτός ο τρόπος είναι να πηγαίνει από ΜΚΟ σε ΜΚΟ, για να ψάχνει δωρεάν προγεννητικούς ελέγχους ή να μαζεύει χρήματα όλη η οικογένεια για έναν τοκετό», εξηγεί ο κ. Μουζάλας. «Και, δυστυχώς, οι γυναίκες που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά λόγω κρίσης δεν θυμώνουν με την κατάσταση, αλλά ενοχοποιούν τους εαυτούς τους. Νιώθουν αποτυχημένες κι ανεπαρκείς, πιστεύουν ότι οι ίδιες φταίνε που είναι άνεργες και φτωχιές. Αυτό το πολύ προσωπικό, εξόχως βιωματικό γεγονός της έλλειψης παιδιού βιώνεται σαν αναπηρία. Κι όλη αυτή η οδύνη προκαλεί εντάσεις στα ζευγάρια, αυξάνει τις συγκρούσεις και τη βία μεταξύ τους».

Υπό διωγμόν η μητρότητα

Η μητρότητα λοιπόν βρίσκεται υπό διωγμόν στην εποχή του προελαύνοντος νεοφιλελευθερισμού, όταν δεν τιμωρείται κιόλας. Η Εκθεση του Συνήγορου του Πολίτη για το Φύλο και τις εργασιακές σχέσεις (2012) αντανακλά με μεγάλη ενάργεια τις ζοφερές περιπέτειες των γυναικών που θέλουν να γίνουν μάνες στην Ελλάδα των μνημονίων: «Οι επιπτώσεις της κρίσης έχουν επηρεάσει εμφανώς όλους τους εργαζομένους, ωστόσο παρατηρείται διαφοροποίηση στη μεταχείριση των φύλων εις βάρος των γυναικών και μάλιστα σε φάσεις που συνδέονται με την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα. Παρ’ ότι η ανεργία και η απασχόληση σε επισφαλείς μορφές εργασίας παραμένουν υψηλότερες στις γυναίκες, διαπιστώνεται πως εκείνες που βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης ή έχουν μόλις επιστρέψει από άδεια μητρότητας διατρέχουν μεγαλύτερους κινδύνους να υποστούν τα παραπάνω ενδεχόμενα. […] Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα εξακολουθούν να επιδρούν ανασταλτικά στην εργασιακή ζωή των γυναικών. Πολύ συχνά η λήψη άδειας μητρότητας, αναρρωτικής άδειας που σχετίζεται με την κύηση και τη λοχεία, καθώς και γονικής άδειας προκαλούν διακρίσεις στην επαγγελματική εξέλιξη και μισθολογικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων».

«Ιδού εγώ, λοιπόν, 40 χρόνων», μου λέει η Μαριλένα. «Με δυο μεταπτυχιακά, τρεις γλώσσες κι έναν μισθό των 850 ευρώ. Οχι παιδί, ούτε το σκυλί μου δεν μπορώ πια να φροντίζω μόνη μου. Εχω σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία κι έκανα εξειδίκευση στην παιδαγωγική για άτομα με ειδικές ανάγκες, τα οποία -ως γνωστόν- στην Ελλάδα πια πετάμε στον Καιάδα σε μια προσπάθεια… αναβίωσης του αρχαίου ελληνικού πνεύματος. Πλέον είμαι σίγουρη ότι δεν θα κρατήσω ποτέ στην αγκαλιά μου ένα δικό μου παιδί. Κι αυτό είναι μια πληγή, βαθιά και σκοτεινή, που με γεμίζει οργή. Κάποια μέρα θα την κάνω κάτι αυτή την οργή, αλλά δεν ξέρω τι. Να σταματήσουμε τώρα; Είμαι έτοιμη να βάλω τα κλάματα και δεν θέλω».

Αποχαιρετώ τη Μαριλένα μ’ έναν στίχο, που εμένα τουλάχιστον με παρηγορεί: «Οσοι χρόνια κολυμπάτε αμέριμνοι μέσα στα μάτια μου, κάποτε θα βάλω τα κλάματα και θα σας πνίξω»…

…………………………………………….

Επί προσωπικού

της Αρτέμιδος Σπηλιώτη

Πάντα πίστευα ότι το πείσμα για ζωή είναι πολύτιμος οδηγός. Το 2011 αποφασίσαμε με τον σύζυγό μου ότι θέλουμε να αποκτήσουμε ένα παιδί. Και για να συμβεί αυτό, χρειαζόμασταν τη βοήθεια της επιστήμης. Τα ωράρια της εργασίας μου εξαντλητικά και γι’ αυτό αποφάσισα να ζητήσω την κατανόηση του εργοδότη μου και να εργάζομαι 8ωρο τις κρίσιμες 2-3 εβδομάδες, ώστε να δημιουργήσω τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις και να τα καταφέρουμε στην πρώτη προσπάθεια.

Το αίτημά μου έγινε σεβαστό, διότι ιερό πράγμα η μητρότητα, αλλά μία εβδομάδα μετά απολύθηκα για… άλλους λόγους! Κάποιοι μου είπαν ότι μπορούσα απλώς να πάρω μια αναρρωτική άδεια και, όταν με το καλό το τεστ εγκυμοσύνης έβγαινε θετικό, να ενημέρωνα τον εργοδότη μου. Δεν μετάνιωσα που δεν είπα ψέματα. Δεν ήθελα.

«Εσας θα σας απασχολεί μόνο να αποκτήσετε ένα μωρό. Τίποτα άλλο», ήταν το μόνο που μας είπε ο γιατρός μου, Χ. Παπανικόπουλος, όταν του ανακοίνωσα ότι απολύθηκα. Και το ίδιο μας είπαν οι φίλοι μας. Και δεν άφησαν να μας απασχολήσει τίποτα, ενώ η αποζημίωση απόλυσης πήγε «υπέρ μητρότητος». Η κόρη μας γεννήθηκε στις αρχές του 2012. Το καλό της ανεργίας ήταν ότι για έναν ολόκληρο χρόνο ήμασταν συνέχεια μαζί, όταν άλλες μανούλες αναγκάζονται να επιστρέψουν άρον άρον στη δουλειά για 500 ευρώ. Αυτό το μωρό είναι η δύναμή μας για να προχωράμε, να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον μας.

Μπορούσαμε να σταματήσουμε την προσπάθεια. Ημουν άνεργη, δεν είχαμε λυμένο το οικονομικό μας πρόβλημα. Αποφασίσαμε όμως ότι κανείς δεν θα μας καθορίσει πότε θα κάνουμε παιδί, πώς θα ζήσουμε τη ζωή μας. Δεν θα επιτρέπαμε σε κανέναν εργοδότη και σε κανένα μνημόνιο να γίνει αφεντικό στη ζωή μας. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι: «Κυνηγήστε το όνειρό σας και μοιραστείτε το». Θα εκπλαγείτε, όταν συνειδητοποιήσετε πόσοι άνθρωποι ζουν την ίδια αγωνία και πόσοι θα σταθούν δίπλα σας.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 

 

Share

Ψύξη ωαρίων στο βωμό της καριέρας

woman-dw

των Miriam Braun/Ειρήνη Αναστασοπούλου

Το facebook και η google στηρίζουν οικονομικά εργαζόμενές τους για να αποκτήσουν παιδί αργότερα, σε μεγαλύτερη και πιο “δύσκολη” ηλικία. Σε πόλεις των ΗΠΑ γίνεται σχετική ενημέρωση τακτικά. Η γυναίκα, εργασιακή μηχανή;

Ακολουθεί το δημοσίευμα της Deutsche Welle:

Η ενημέρωση δεν γίνεται σε ειδικούς χώρους με ειδικευμένο προσωπικό, αλλά μεταξύ τυρού και αχλαδίου, σε κοκτέιλ και διάφορα πάρτι. Όπως πρόσφατα σε ένα ξενοδοχείο στο Σόχο του Μανχάταν, όπου πάνω από 100 γυναίκες έπιναν το ποτό τους και συζητούσαν σε ολιγομελείς ομάδες. Οι άνδρες ήταν ανύπαρκτοι, όπως και στη ζωή πολλών από αυτές.

woman-dw1

Σε πάρτι μαθαίνουν οι γυναίκες πως να ξεγελάσουν το βιολογικό τους ρολόι

«Να εξαπατήσουμε το βιολογικό ρολόι»

Οι περισσότερες ήταν πάνω από 30 και ήρθαν με ένα κοινό σκοπό, να εξαπατήσουν το βιολογικό τους ρολόι. Το πάρτι είχε ως μότο το «let΄s chill», ας το παγώσουμε. Πρόκειται για μια ενημερωτική καμπάνια με θέμα τη ψύξη ωαρίων. Στις παρευρισκόμενες μίλησε η γυναικολόγος Φαχιμέ Σάσαν από το Ιατρικό Κέντρο Όρος Σινά της Νέας Υόρκης. «Την πρώτη φορά που κάνατε έρωτα είχατε δυο πράγματα κατά νου, να μη κολλήσετε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και να μην μείνετε έγκυες. Κι αυτό σε όλη τη δεκαετία των 20 και 30 χρόνων σας. Αλλά ξαφνικά, κάπου στα 37 σας παρατηρείτε ότι θέλετε να αποκτήσετε παιδί».

Στη συνέχεια η γιατρός εξηγεί τη διαδικασία ψύξης των ωαρίων, που φυσικά εγκυμονεί και κινδύνους και δυσκολίες. Στη συνέχεια οι γυναίκες θέτουν ερωτήσεις χωρίς να αναφέρουν όνομα. Η κάθε μια τους έχει πληρώσει 45 δολάρια είσοδο για την εκδήλωση.

Αυτά τα πάρτι έχουν γίνει στόχος σφοδρής κριτικής στις ΗΠΑ και παρομοιάζονται με πάρτι μπότοξ ή πώλησης τάπερ. Γιατί ευτελίζουν μια ιατρικά πολύπλοκη διαδικασία, υποβαθμίζουν τις γυναίκες σε εργασιακές μηχανές ή μανιακές καριερίστριες, που από ανάγκη σκέπτονται να επιμηκύνουν τεχνικά την γονιμότητά τους. Καμιά σχέση, λέει η Τζέι Παλούμπο, που εργάζεται στην Eggbanxx, διοργανώτρια αυτών των πάρτι. Το πραγματικό πρόβλημα σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι η ανύπαρκτη γνώση γύρω από τη γυναικεία γονιμότητα.

woman-dw2

H γυναικολόγος Φαχιμέ Σασάν ενημερώνει τις ενδιαφερόμενες

Επένδυση στα καλύτερα γυναικεία μυαλά

«Μια στις 6 γυναίκες κάτω των 35 έχει πρόβλημα να μείνει έγκυος, μετά τα 35 μέχρι τα 40 είναι μια στις τρεις», επισημαίνει και συμπληρώνει ότι οι δυσκολίες στη γονιμότητα συνήθως αποσιωπούνται, ενώ την ίδια ώρα πολλαπλασιάστηκε τα περασμένα 40 το ποσοστό γυναικών από αποκτά πρώτο παιδί στα 40. Αλλά δεν είναι πια τόσο εύκολο. Η Παλούμπο στέκεται στο δικό της παράδειγμα. Στα 33 της γνώρισε τον σύζυγό της και στα 34 ήθελε να αποκτήσει το πρώτο παιδί. «Τα υπερηχογραφήματα ήταν τέλεια, όπως και οι εξετάσεις του ανδρός μου» λέει. «Ήμουν υγιής, όλα καλά. Όταν ξεκίνησα τη τεχνητή γονιμοποίηση αποδείχθηκε ότι τα ωάριά μου ήταν αδύναμα λόγω ηλικίας. Ήξερα ότι παίζει ρόλο η ηλικία, αλλά το συνειδητοποίησα αργότερα, στα 40 μου». Με τη τεχνητή γονιμοποίηση απέκτησε τελικά παιδί. Αν ήξερε για τα προβλήματα γονιμότητας σε μεγαλύτερη ηλικία θα είχε σήμερα δύο παιδιά.

Η Eggbanxx είναι φορέας παροχής υπηρεσιών που συνεργάζεται με κλινικές και έτσι έχει τη δυνατότητα να προσφέρει στα μέλη του εκπτώσεις. Πάντως ψύξη ωαρίων κάτω από 12.000 δολάρια δεν υπάρχει στις ΗΠΑ. Όποιος διαθέτει τις προϋποθέσεις μπορεί να ζητήσει δάνειο από συνεργαζόμενους με την οργάνωση εταίρους. Το ότι το Facebook και η google στηρίζει οικονομικά εργαζόμενες που θέλουν να καταψύξουν τα ωάριά τους αποτελεί για την Τζέι Παλούμπο ένδειξη ρεαλισμού. «Οι εργαζόμενες θέλουν να είναι αποδοτικές, αλλά και να αποκτήσουν κάποτε και παιδιά και σε αυτό τις στηρίζουν για να μείνουν πιστές στην εταιρεία. Για την εταιρεία πρόκειται για επένδυση στα καλύτερα γυναικεία κεφάλια που διαθέτει».

Πηγή: Left.gr

 

Share

Σκοτώνουν την πρόληψη

survivor

της Ντάνι Βέργου

Απάνθρωπες, πέρα από αντιεπιστημονικές, είναι οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ για τις προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις στην πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Πετσοκόβουν την πρόληψη και μάλιστα για καρκίνους που θερίζουν τον πληθυσμό, όπως του μαστού, του προστάτη, των ωοθηκών, της μήτρας και του τραχήλου, του θυρεοειδούς, αλλά και εξετάσεις κρίσιμες για τη ζωή, όπως το τρίπλεξ καρδιάς, ακόμα και σε χειρουργημένους ασθενείς!

Με άξονα για ακόμη μια φορά τη μείωση του κόστους, αυτή τη φορά των διαγνωστικών εξετάσεων συνολικά στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, το υπουργείο Υγείας εκδίδει και εφαρμόζει με διαδικασίες fast track κατευθυντήριες οδηγίες που εισήγαγε από άλλα συστήματα υγείας, εκείνα της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Καναδά.

Οδηγίες που έχουν λάβει υπόψη τους ξένα δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία και νομικά πλαίσια. Δίχως επιστημονική τεκμηρίωση ή μεθοδολογία που να βασίζεται στα ελληνικά δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία, στην ποιότητα της περίθαλψης, στο νομικό πλαίσιο της χώρας μας, στοιχεία που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ), που λειτουργεί με τη συμβουλή των επιστημονικών εταιρειών οι οποίες έχουν την επιστημονική τεκμηρίωση, ενημερώνονται από τη διεθνή βιβλιογραφία, μελετούν τον πληθυσμό και κρίνουν τι του αρμόζει.

Ο ΕΟΠΥΥ, ακολουθώντας πιστά τις συστάσεις του υπουργείου για άμεση μείωση της δαπάνης μέσω έκδοσης οδηγιών, γκούγκλαρε την πάθηση και αντέγραψε από site βρετανικών και αμερικανικών επιστημονικών εταιρειών αλλά και του υπουργείου Υγείας του Καναδά, βγάζοντας άρον άρον τις οδηγίες, όπως φαίνεται καθαρά στο σχετικό ΦΕΚ, Αρ. Φύλλου 2243 της 18ης Αυγούστου 2014. Σύμβουλοί του στο έργο αυτό, «όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς» (!), όπως δήλωσε στην «Εφ.Συν.» το γραφείο του υπουργού Υγείας.

Μέχρι σήμερα ο γιατρός είχε την πλήρη ευθύνη για τον ασθενή. Αυτό σημαίνει ότι αποφάσιζε για τα πάντα και είχε και τη νομική ευθύνη. Οταν ο γιατρός υποχρεούται πλέον να ακολουθήσει τις εισαγόμενες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ, ποιος θα έχει την ευθύνη για τον καρκίνο που δεν θα διαγνωστεί έγκαιρα ή για τις συνέπειες σε έναν καρδιολογικό ασθενή; Το βρετανικό και το αμερικανικό σύστημα υγείας ή ο ίδιος ο υπουργός;

«Υπολογίζουν στο υπουργείο ότι ένας καρκίνος θέλει τρία χρόνια για να εμφανιστεί. Οταν η σεξουαλική δραστηριότητα ξεκινά από την εφηβεία, τα 21 έτη για το πρώτο δικαιολογημένο τεστ Παπανικολάου (σ.σ. προληπτική δοκιμασία ελέγχου της υγείας του τραχήλου, που ανιχνεύει με επιτυχία κύτταρα ενδεικτικά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ή κύτταρα που μπορεί μελλοντικά να εξελιχθούν σε καρκινικά κύτταρα) είναι πολύ αργά. Κι όταν χαθεί ένας καρκίνος, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Γεώργιος Φαρμακίδης, MD PhD, συντονιστής-διευθυντής της ΣT’ κλινικής του νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» και καθηγητής του Πανεπιστημίου Stony Brook στη Νέα Υόρκη, υπογραμμίζοντας ότι ο εν λόγω προληπτικός έλεγχος πρέπει να αρχίζει έναν χρόνο μετά την πρώτη σεξουαλική επαφή.

«Το ΠΑΠ τεστ δεν θα γίνεται για όλες τις ηλικίες και κάθε χρόνο, το ίδιο και για τον προστάτη και τον μαστό. Επομένως, κόβονται οι προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις για τους πιο συχνούς καρκίνους. Οταν εφαρμόζεται μια τέτοια πολιτική, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αυξηθούν οι καρκίνοι», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, καρδιολόγος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «Ευαγγελισμού», και διερωτάται: «Τι να το κάνεις να εξαγγέλλουν ότι ανοίγουν αίθουσες χειρουργείων όταν κόβουν την πρόληψη;»

Για το τρίπλεξ καρδιάς (υπερηχογράφημα) σε χειρουργημένους ασθενείς, το οποίο οι οδηγίες ορίζουν να γίνεται για πάνω από μία πενταετία μετά την επέμβαση μπαϊπάς, ο Ηλίας Σιώρας εξηγεί ότι οφείλει να εξετάσει τον ασθενή ένα εξάμηνο μετά την επέμβαση, στη συνέχεια πριν κλείσει δύο χρόνια από την επέμβαση και από εκεί και πέρα τουλάχιστον ανά διετία. «Δεν μπορεί», τονίζει, «μία πάθηση που είναι εξελισσόμενη να την παρακολουθήσω μετά από δύο χρόνια. Δηλαδή θέλουν να πληρώσει ο χειρουργημένος από την τσέπη του».

«Οι οδηγίες απωθούν τους πολίτες από το να πάνε να εξεταστούν», εξηγεί. «Είναι αδίστακτοι» καταγγέλλει για τους εμπνευστές των νέων κριτηρίων, «όπως και το πρόγραμμα Υγεία 2020 – Ευρώπη 2020, το οποίο προωθεί περικοπές και τις μετακυλίει στους πολίτες. Με λίγα λόγια, η υγεία χρηματοδοτούμενη από την τσέπη του αρρώστου. Δεν πρέπει να υποκύψει ο κόσμος. Να αντιδράσει, να διεκδικήσει, γιατί τα έχει δουλέψει».

«Το κύριο πρόβλημα είναι ότι πήραν τις οδηγίες από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ και τις φόρεσαν στον ελληνικό πληθυσμό» αναφέρει ο Γ. Φαρμακίδης. «Δεν είναι προσαρμοσμένες στον πληθυσμό, στην ποιότητα της περίθαλψης, στα δημογραφικά δεδομένα κοκ. Δεν συμβουλεύτηκαν επιστημονικές εταιρείες, δεν πέρασαν από το ΚΕΣΥ. Δεν ακολουθήθηκε κάποια μεθοδολογία. Πήγαν από το ένα άκρο στο άλλο, από την πλήρη ευχέρεια και ευθύνη του γιατρού, σε αντιεπιστημονικές οδηγίες που αντέγραψαν από εδώ κι από εκεί».

Η προχειρότητα του υπουργείου

Στο σχετικό ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 2243 της 18ης Αυγούστου 2014, αποκαλύπτεται η προχειρότητα του υπουργείου Υγείας, αφού κάτω από κάθε κατηγορία εξέτασης στην οποία τίθενται όροι γίνεται αναφορά στην «πηγή» και στον «δικτυακό τόπο» απ’ όπου αντιγράφηκε.

Για παράδειγμα, για την εξέταση σιδήρου ή των ορμονών θυρεοειδικής λειτουργίας, το υπουργείο αντέγραψε από τo υπουργείο της Βρετανικής Κολομβίας, δυτικής επαρχίας του Καναδά «Πηγή: Ministry of Health British Columbia, Δικτυακός Τόπος: www.bcguidelines.ca. Iron Deficiency – Investigation and Management» και «Πηγή: Ministry of Health British Columbia, Δικτυακός Τόπος: www.bcguidelines.ca. Thyroid Function Tests in the Diagnosis and Monitoring of Adults. http://www.bcguidelines.ca/guideline_thyroid.html (09.05.14)» αντίστοιχα.

Σε άλλη περίπτωση, για τον προληπτικό έλεγχο του καρκίνου των ωοθηκών, το υπουργείο σημειώνει ως πηγή της οδηγίας του το βρετανικό Εθνικό Ινστιτούτο για την Υγεία και την Κλινική Yπεροχή (ΝICE) «Δικτυακός Τόπος National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE). http://guidance.nice.org.uk/CG122/NICEGuidance/pdf/English (15.05.14)».

Για την εξέταση για τον καρκίνο του προστάτη το υπουργείο έχει αντιγράψει από την Αμερικανική Εθνική Ογκολογική Εταιρεία: «Πηγή: American Cancer Society guidelines for the early detection of prostate cancer. Δικτυακός Τόπος: Νational Guideline Clearinghouse. http://www.guideline.gov/content.aspx?id=24814(30.04.14)».

Για το τεστ ΠΑΠ, από Αμερικανική Ογκολογική Εταιρεία.

Στις οδηγίες για την εξέταση που μετρά την οστική πυκνότητα το υπουργείο έχει αντιγράψει από το Αμερικανικό Εθνικό Ιδρυμα Οστεοπόρωσης και τον δικτυακό τόπο του Αμερικανικού Συμβουλίου Παθολογίας, όπως επισημαίνει.

Σε ό,τι σχετίζεται με καρδιολογικό έλεγχο, το υπουργείο Υγείας έχει αντλήσει στοιχεία από το επιστημονικό περιοδικό που εκδίδει το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Αντισύλληψη, διαδρομή μέσα στην ιστορία

συσκευασία με τρία αντισυλληπτικά, ΗΠΑ, δεκαετία 1930

της Βέρας Σιατερλή

Η προσπάθεια του έλεγχου των γεννήσεων στην ιστορία των ανθρώπων έχει διανύσει μεγάλη πορεία.

Αντισύλληψη είναι η χρήση μίας η περισσοτέρων πρακτικών, συσκευών ή φαρμάκων με σκοπό την πρόληψη ή τη μείωση της πιθανότητας εγκυμοσύνης. Η ιστορία των αντισυλληπτικών μεθόδων ξεκίνησε με την ανακάλυψη της σχέσης μεταξύ της συνουσίας και της εγκυμοσύνης. Οι αρχαιότερες μορφές αντισύλληψης περιελάμβαναν την διακεκομμένη συνουσία, πεσσούς και βότανα που θεωρούνταν αντισυλληπτικά ή ότι προκαλούσαν έκτρωση. Η αρχαιότερη καταγραφή χρήσης αντισυλληπτικής μεθόδου είναι μια σειρά αρχαίων Αιγυπτιακών οδηγιών για την κατασκευή ενός αντισυλληπτικού πεσσού.

Στις αρχαιότερες μεθόδους αντισύλληψης πέρα από την σεξουαλική αποχή συγκαταλέγονται η διακεκομμένη συνουσία, η γαλουχία, κάποιες μέθοδοι φραγμού και κάποια βότανα που προκαλούσαν έμμηνη ρήση και έκτρωση. Η μέθοδος της διακοπτόμενης συνουσίας είναι ίσως από τις παλαιότερες αντισυλληπτικές μεθόδους και συνίσταται στην απόσυρση του πέους από τον κόλπο λίγο πριν από την εκσπερμάτωση Όταν η σχέση μεταξύ εκσπερμάτωσης στον κόλπο και εγκυμοσύνης έγινε αντιληπτή, ξεκίνησε η χρήση αυτής της τεχνικής  που, όπως είναι πλέον γνωστό, δεν αποτελεί αξιόπιστη μέθοδο αντισύλληψης.

Υπάρχουν ιστορικά αρχεία Αιγυπτίων γυναικών που χρησιμοποιούσαν έναν πεσσό (κολπικό υπόθετο, κάτι σαν μικρό ταμπόν) φτιαγμένο από διάφορες όξινες ουσίες και μέλι ή λάδι ως λιπαντικό, που μπορεί να ήταν σε κάποιο βαθμό αποτελεσματικά ως σπερματοκτόνα.

Αρχαίο νόμισμα από την Κυρήνη (σημερινή Λιβύη) που αναπαριστά το φυτό silphium

 

Διάφορα φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί ανά τους αιώνες για την πρόκληση έκτρωσης. Κάποια από αυτά ήταν αποτελεσματικά, άλλα όχι. Αυτά όμως που ήταν πιο αποτελεσματικά είχαν και σημαντικές παρενέργειες. Ένα τέτοιο φυτό, το silphium, που αναφέρθηκε ότι είχε μικρές παρενέργειες, συλλέχθηκε μέχρι εξαφάνισης τον 1ο αιώνα.

Η κατάποση κάποιων δηλητηρίων από τη γυναίκα μπορεί να αναστατώσει το αναπαραγωγικό σύστημα. Γυναίκες έπιναν διαλύματα που περιείχαν υδράργυρο, αρσενικό ή άλλες τοξικές ουσίες για το σκοπό αυτό. Ο Έλληνας ιατρός Soranus το 2ο αιώνα μΧ. συνιστούσε οι γυναίκες να πίνουν το νερό που χρησιμοποιούσαν οι σιδηρουργοί για να ψύχουν τα μέταλλα. Από την αρχαιότητα μέχρι τουλάχιστον τον διαφωτισμό εικάζεται ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν λαδωμένο χαρτί σαν μέθοδο φραγμού στην Ασία και κερί μέλισσας στην Ευρώπη .

Το σπέρμα ανακαλύφθηκε τον 17ο αιώνα όταν ο Άντον Βαν Λέβενχουκ εφηύρε το μικροσκόπιο οπότε αποκαλύφθηκαν οι λεπτομέρειες της αντισύλληψης και οι μέθοδοι φραγμού των προηγούμενων εποχών αποδείχτηκαν ανεπαρκείς. Το ανδρικό προφυλακτικό εμφανίστηκε κάπου τον 17ο αιώνα. Η ιστορία του ξεκινά από τον Fallopi και τον Casanova όπου περιέγραφαν τη χρήση κατασκευών, είτε από λεπτοϋφασμένο λινό εμποτισμένο με λίπος είτε κατασκευές από έντερο ζώων, που παρείχαν προστασία κυρίως έναντι των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων. Δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές ούτε τόσο αποτελεσματικό όσο τα μοντέρνα προφυλακτικά από λάτεξ αλλά χρησιμοποιείτο τόσο ως μέθοδος αντισύλληψης όσο και με την ελπίδα αποφυγής της σύφιλης, η οποία ήταν αντικείμενο φόβου και θανάτου πριν την ανακάλυψη των αντιβιοτικών.

Βικτοριανή κάρτα

Από την εποχή του Αριστοτέλη ήταν γνωστό ότι οι γυναίκες που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να συλλάβουν. Η μέθοδος αυτή εφαρμοζόταν εμπειρικά για να εξασφαλιστεί το μεσοδιάστημα μεταξύ των κυήσεων. Η βιολογική βάση της υπογονιμότητας της γαλουχίας μελετήθηκε εντατικά κατά τα τελευταία 30 χρόνια. Σε μελέτες από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 αναφέρεται ότι σε γυναίκες που θηλάζουν καθυστερεί η εμφάνιση εμμήνου ρύσης και ωοθυλακιορρηξίας.

Η στάση των κοινωνιών και των θρησκειών απέναντι στις μεθόδους αντισύλληψης ποικίλουν σημαντικά. Στα κείμενα της “Γένεσης” και του “Ταλμούδ” περιγράφονται συγκεκριμένοι τρόποι αντισύλληψης.

Μολονότι η χρήση της μεθόδου της διακοπτόμενης συνουσίας σε ιστορικές και μοντέρνες κοινωνίες ποικίλλει, είναι συχνές οι αναφορές σε εβραϊκά, χριστιανικά και ισλαμικά κείμενα. Ο Μωάμεθ ενέκρινε τη διακοπτόμενη συνουσία με τη σύμφωνη, όμως, γνώμη της γυναίκας.

Οι Θρησκείες έχουν παίξει ιστορικά το ρόλο του νόμου. Οι απόψεις τους διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά την ηθική πλευρά του ελέγχου των γεννήσεων. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δέχεται μόνο τους “Φυσικού τρόπους Οικογενειακού Προγραμματισμού” απαγορεύει τη χρήση προφυλακτικού  ακόμη και σήμερα που το ΑIDS θερίζει, ενώ οι εκτρώσεις θεωρούνται «φόνος». Οι Προτεστάντες διατηρούν ένα ευρύ φάσμα απόψεων. Οι Ινδουιστές μπορούν να χρησιμοποιούν τόσο τα φυσικά όσο και τα τεχνητά αντισυλληπτικά. Στην βουδιστική άποψη του ελέγχου των γεννήσεων αναφέρεται ότι η πρόληψη της σύλληψης είναι ηθικά αποδεκτή, ενώ η παρέμβαση μετά από τη σύλληψη δεν είναι. Στο Ισλάμ, τα αντισυλληπτικά επιτρέπονται εφόσον δεν απειλούν την υγεία, παρόλο που η χρήση τους αποθαρρύνεται από μερικούς. Στο Κοράνι δεν υπάρχουν ρητές δηλώσεις σχετικά με την ηθική της αντισύλληψης, αλλά περιέχονται και δηλώσεις ενθάρρυνσης της τεκνοποίησης. Ο Προφήτης Μωάμεθ φέρεται να έχει πει «παντρεύεστε και αναπαράγεστε».

Ο έλεγχος των γεννήσεων έχει απασχολήσει πολύ τον επιστημονικό κόσμο. Πιο πρόσφατη ιστορικά αντιμετώπιση είναι η στειροποίηση, με τη μέθοδο της λαπαροσκοπήσης που κυριολεκτικά έφερε την επανάσταση στη διαδικασία αυτή. Άρχισε να εφαρμόζεται το 1937 στις ΗΠΑ από τον Anderson, στη Γαλλία το 1962 από τον Palmer και στην Αγγλία το 1967 από τον Steptoe.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στα 1970, ο φεμινιστικός ακτιβισμός συνήθως κάνει εκστρατείες σε θέματα όπως το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος της γυναίκας και της αναπαραγωγικής της ικανότητας. Από τα σημαντικότερα θέματα που εξερευνώνται στον φεμινισμό είναι η πατριαρχία, τα στερεότυπα (διακρίσεων λόγω φύλου και παραδοσιακών ρόλων των φύλων), η αντικειμενοποίηση, η προβολή της γυναίκας ως σεξουαλικό αντικείμενο και η καταπίεση. Ο έλεγχος των γεννήσεων και το δικαίωμα στην απόφαση τεκνοποίησης αφορά την γυναίκα σαν υπόσταση.

Πολύ συχνά η  μητρότητα επηρεάζει τον ψυχισμό, συμβάλλοντας στο να υποκύψει τελικά στον εκβιασμό του παραδοσιακού ρόλου «της καθώς πρέπει μητέρας και συζύγου»,  εγκλωβίζοντας την ελεύθερη βούλησή των γυναικών. Η αντισύλληψη προσφέρει στη γυναίκα τον έλεγχο του σώματος και της ψυχής της και την απελευθερώνει.

 

Share

Η δίκη του τοκετού στο σπίτι

της Μαρίας – Μυρτώς Γρίβα

Ενενήντα χρόνια πριν, κάποιοι ΔΙΩΚΤΕΣ προσπάθησαν να διώξουν τη Θεωρία της Εξέλιξης σε μια ιλαροτραγική δίκη που πέρασε στην ιστορία ως Δίκη των Πιθήκων. Σήμερα, άλλοι ΟΜΟΤΕΧΝΟΙ τους προσπάθησαν να διώξουν τον Τοκετό στο Σπίτι, με ένα σουρεαλιστικό κατηγορητήριο. Αλλά, ατυχώς, γι’ αυτούς η Πρόεδρος και ο Εισαγγελέας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης συνέβη να διαθέτουν γνώση, ευθυκρισία και ευαισθησία. Στοιχεία ικανά να ακυρώνουν σκευωρίες. Της Μαρίας-Μυρτώς Γρίβα

Στις 10/01/2014, η τεκμηριωμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σε μια ασυνήθιστη δίκη, έβαλε τέλος στην ταλαιπωρία 79 ανθρώπων, (γονιών, γιατρών και μιας μαίας) με την πανηγυρική αθώωσή τους από όλες τις ανυπόστατες κατηγορίες.

Το ερώτημα που προκύπτει απ’ αυτή την υπόθεση είναι απλό: «Πώς 79 άνθρωποι βρέθηκαν στο εδώλιο του κατηγορούμενου, επειδή το μόνο που είχαν κάνει ήταν οι μεν γονείς να επιλέξουν να φέρουν το παιδί τους στον κόσμο στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που υπάρχει (δηλαδή, το σπίτι τους), οι δε γιατροί να βεβαιώσουν το αυτονόητο ότι μια γυναίκα γέννησε;»

Δεδομένου ότι η διερεύνηση κάθε υπόθεσης ευλόγως ξεκινάει από την καίρια ερώτηση «ποιός ωφελείται;», θεωρώ ότι εάν τοποθετήσουμε τα γεγονότα και τα πρόσωπα στο χρόνο, είναι πιθανό να αντιληφθούμε ποιος είχε όφελος από όλη αυτή την πολυεπίπεδη εκστρατεία (με μηνύσεις, δίκες, κ.α), κατά του τοκετού στο σπίτι.

Πριν περίπου 5 χρόνια ένα ζευγάρι που επέλεξε αυτοβούλως να γεννήσει σπίτι του, έκανε μήνυση για «σωματική βλάβη» στη μαία που διενήργησε τον τοκετό και στη φυσιοθεραπεύτρια που παραβρέθηκε σ’ αυτόν. Μάρτυρες κατηγορίες ήταν η γνωστή μαία-μάρτυρας που εμφανίζεται ως πρόεδρος του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης και ένας γυναικολόγος. Οι δύο επαγγελματίες υγείας καταδικάστηκαν πρωτόδικα για απλή σωματική βλάβη. [Σημείωση: Στις 08/11/2013 αθωώθηκαν και οι δύο στο Εφετείο)

Με αφορμή αυτή την μήνυση, το Δ.Σ. του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης κατέθεσε μια γενικόλογη μηνυτήρια αναφορά για ανθρώπους που κάνουν αντιποίηση επαγγέλματος, και άλλα συναφή. Σημαντική λεπτομέρεια: η προαναφερθείσα φυσιοθεραπεύτρια ποτέ δεν καταδικάστηκε για αντιποίηση επαγγέλματος, παρά τις περί του αντιθέτου διαδικτυακές διαδόσεις.

Το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας (ΣΕΥΠ) διεξήγαγε έρευνα, εξέτασε 10 γιατρούς, δεν διαπίστωσε κανένα αδίκημα, και για αυτό δεν παρέπεμψε το θέμα στον Εισαγγελέα (πράγμα που υποχρεούται εκ του νόμου να κάνει κάθε φορά που διαπιστώνει κάποιο αδίκημα).

Περιέργως, η εμφανιζόμενη ως πρόεδρος του Δ.Σ του Συλλόγου Μαιών (στο οποίο είχε κοινοποιηθεί νομίμως το πόρισμα του ΣΕΥΠ, που είναι ο ανώτερος κρατικός πραγματογνώμονας σε θέματα υγείας), αγνόησε το ΣΕΥΠ και το Πόρισμά του και επανήλθε με νέα, πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά, στην οποία κατηγορούσε 10 γιατρούς για ψευδείς βεβαιώσεις γέννησης, 1 μαία για μη διαχείριση πλακούντα σε τοκετό στο σπίτι, και 68 γονείς για…. μόλυνση περιβάλλοντος με τους άκρως «επικίνδυνους» και «μολυσματικούς» πλακούντες.

Στην εν λόγω μηνυτήρια αναφορά, οι μητέρες χαρακτηριζόμασταν από το Δ.Σ του Συλλόγου Μαιών ως «φερόμενες μητέρες» που καταστρέψαμε τους πλακούντες, οι οποίοι «ήταν η μόνη απόδειξη ότι γεννήσαμε τα παιδιά μας», (!) και, επιπλέον, γινόταν τεχνηέντως και σκοπίμως επτά αναφορές σε «κυκλώματα εμπορίας βρεφών», χωρίς πουθενά να αμφισβητείται ότι είμαστε γονείς των παιδιών μας.

Η Εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση, μας έστειλε στο εδώλιο του κατηγορουμένου χωρίς να μας καλέσει σε απολογία, ως καταστροφείς του περιβάλλοντος, με ένα κατηγορητήριο-αντίγραφο της μήνυσης του Συλλόγου Μαιών. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας εναντίον 79 ανθρώπων, η γνωστή μαία.

Εξ’ αυτού και μια πρώτη απορία: Το ζευγάρι που στάθηκε η αιτία ώστε το ΔΣ του Συλλόγου Μαιών να προχωρήσει σε μηνύσεις εναντίον τόσων ανθρώπων, γέννησε την ίδια περίοδο που γεννήσαμε και οι υπόλοιποι. Η μαία που παραβρέθηκε στον τοκετό ήταν συγκατηγορούμενή μας για «μη διαχείριση του πλακούντα» τους. Μ’ άλλα λόγια, με ένα μυστήριο τρόπο, το ζευγάρι αυτό ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΕ από το κατηγορητήριο αλλά ο πλακούντας τους ΟΧΙ. (!)

Στις 08/11/2013 εκδικάστηκε στο Εφετείο η υπόθεση της μαίας και της φυσιοθεραπεύτριας, που είχαν κατηγορηθεί για απλή σωματική βλάβη. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας, η γνωστή μαία. Η απόφαση του Εφετείου: ΑΘΩΩΣΗ

Στις 10/01/2014 εκδικάστηκε η Δίκη των 79. 77 άνθρωποι, οι οικογένειές τους, μάρτυρες, δικηγόροι όλοι παρόντες. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας, η γνωστή μαία.

Ο πρώην Πρόεδρος του Ι.Σ.Θ , κ. Νικολαϊδης, καταθέτοντας μετά λόγου γνώσεως, υπερασπίστηκε αφενός το δικαίωμα κάθε γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, και αφετέρου τους συναδέλφους του, που έπραξαν το αυτονόητο, βεβαιώνοντας ότι ήταν αυταπόδεικτο.

Ο ιατροδικαστής κ. Τσούγκας κατέστησε σαφές ότι ο πλακούντας δεν είναι απόβλητο και ότι άλλα κίνητρα πρέπει να αναζητηθούν πίσω από μια τέτοια δίωξη.

Ο πατέρας μου, Κλεάνθης Γρίβας, ως μάρτυρας τόνισε ότι πίσω από την σκευωρία κατά του τοκετού στο σπίτι και τη δίωξη των 79 υπάρχουν άνομα οικονομικά συμφέροντα (επιχειρηματικά και συντεχνιακά).

Τα επιχειρηματικά αφορούν (α) τις εταιρείες διαχείρισης βιολογικών αποβλήτων (που ανταγωνίζονται λυσσαλέα για την ανάληψη του «έργου»), (β) τις εταιρίες εκμετάλλευσης του πλακούντα (για την παρασκευή καλλυντικών και την καλλιέργεια βλαστοκυττάρων), και (γ) τις ιδιωτικές κλινικές που παρέχουν «τοκετό σαν στο σπίτι». Τα συντεχνιακά αφορούν την μονοπώληση των τοκετών στο σπίτι από μαίες δημοσίους υπαλλήλους που, ως τέτοιες, δεν μπορούν ούτε να παρέχουν ιδιωτικό έργο ούτε και να συνεργάζονται ή να προβάλλουν τον «τοκετό σαν στο σπίτι», που γίνεται σε μία μόνο ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης.

Οι γονείς δήλωσαν ότι, ανεξάρτητα από την έκβαση της σουρεαλιστικής δίωξης, ποτέ δεν θα παρέδιδαν το «τον πλακούντα, δέντρο της ζωής σε εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων». Όλοι μας θα κάναμε και πάλι αυτό που ήδη είχαμε κάνει (και για το οποίο προκάλεσε τη δίωξη και την ταλαιπωρία μας ο Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης): Θα φυτεύαμε τον πλακούντα μας σε ιδιόκτητο χώρο με ένα δενδράκι, τιμώντας τη ζωή και όχι αποτιμώντας… τα διαφεύγοντα κέρδη.

Ο Εισαγγελέας, σε μια αγόρευση είπε ότι αυτή η υπόθεση θα έπρεπε εξαρχής να έχει τεθεί στο αρχείο και κανείς μας δεν θα έπρεπε να υποστεί αυτή την επώδυνη διαδικασία. Ακόμη σπουδαιότερο, όπως είπε: «Μου είναι αδύνατον να χαρακτηρίσω τον πλακούντα μιας γυναίκας, απόβλητο».

Αν όλοι οι Εισαγγελείς και οι Δικαστές αυτής της χώρας ήταν τόσο αξιοπρεπείς και επιμελείς, σήμερα όλα θα ήταν διαφορετικά.

Από την αρχή είχα δηλώσει σε κάθε συνέντευξη ή κείμενό μου ότι δεν είχα αγωνία για το αποτέλεσμα της δίκης. Νιώθω τυχερή που το βίωσα όλα αυτό, γιατί έτσι βάλαμε όλοι μαζί το δικό μας λιθαράκι στην προάσπιση του δικαιώματος των γυναικών να επιλέγουν.

  • Οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι κάθε φυσική δραστηριότητα που δεν παράγει κέρδος για το σύστημα αντιμετωπίζεται ως επικίνδυνη.
  • Οι γυναίκες ποτέ δεν θα επιλέξουν να έχουν στην γέννα τους ή στα μαθήματα προετοιμασίας γέννας, μαίες που διώκουν μητέρες και θεωρούν μολυσματικά απόβλητα τους πλακούντες.
  • Οι γυναικολόγοι δεν θα ξαναχρησιμοποιήσουν μαίες που διώκουν μητέρες προκειμένου να προβάλλουν παροχές των ιδιωτικών τους κλινικών.
  • Οι δημοσιογράφοι (!) που λειτούργησαν ως γραφείο Τύπου του διώκτη, αποσιωπώντας την άποψη του κατηγορούμενου, μπορούν τώρα να αποκρύψουν και τις δύο αθωωτικές αποφάσεις: αυτή που αφορά τη μαία και τη φυσιοθεραπεύτρια και αυτή που αφορά τους 79.

Σε αυτή την διαδρομή, γνώρισα λίγους ποταπούς και πολλούς υπέροχους ανθρώπους, συμπαραστάτες και συναγωνιστές. Για όσα ζήσαμε, νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη.

Όταν ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, ενάντια σε άνομα οικονομικά (επιχειρηματικά οικονομικά και συντεχνιακά) συμφέροντα είχα δώσει δημόσια την υπόσχεση στους δύο εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μας, τη γυναικολόγο Μιλένα Ρούσκοβα και τον Δημήτρη Φαναριώτη (που «έφυγε» αφήνοντας 3 ορφανά και την χήρα του Όλγα Χαλκίδου, συγκατηγορούμενη), ότι θα βάζαμε τα δυνατά μας για να καλύψουμε κάπως την «απουσία» τους απ’ αυτό τον αγώνα.

Είχα υποσχεθεί στην κόρη μου ότι θα έδινα αυτόν τον αγώνα, για να μπορεί αύριο αυτή και μόνο αυτή να αποφασίζει για το σώμα της και την γέννα της.

Όσο άκουγα την Πρόεδρο Πράσα Μαγδαληνή και τον Εισαγγελέα Κωνσταντίνου Νικόλαο στο Δικαστήριο, το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι μάλλον κατάφερα να τιμήσω την υπόσχεσή μου.

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ από καρδιάς στους δικηγόρους μας, που δεν έκαναν απλά την δουλειά τους, αλλά έδωσαν μια μεγάλη μάχη.

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους εσάς, γνωστούς και άγνωστους, που με ένα μήνυμα, μια λέξη, μας δίνατε τόσους μήνες κουράγιο και πίστη ότι η προσπάθειά μας έχει νόημα.

Ευχαριστώ και όσους μας διέβαλλαν, διέδωσαν ψεύδη, μας έβρισαν, γιατί εμάς οι απειλές και η χυδαιότητα μας πεισμώνουν και μας δυναμώνουν.

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή ήταν μια κακιά γυναίκα, η Κρουέλα ντε Βιλ που έκλεβε πλακούντες και τους πουλούσε για να γίνουν κρέμες και βλαστοκύτταρα… Όταν έμαθε ότι κάποιες μανούλες κατάφεραν να γλυτώσουν τους πλακούντες από τα νύχια της, λύσσαξε και άρχισε να τις καταδιώκει και να τις απειλεί… Όμως οι μανούλες δεν φοβήθηκαν και έκρυψαν τους πλακούντες στις αυλές τους, κάτω από όμορφα δεντράκια. Η Κρουέλα ντε Βιλ έχασε την ψυχραιμία της και άρχισε να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, μέχρι που κατέληξε σε ένα μέρος που κλείνουν όλους αυτούς τους ανθρώπους με ψυχολογικά προβλήματα. Μια φορά κι έναν καιρό η Κρουέλα ντε Βιλ (δηλαδή η κακιά της πόλης) έγινε σκέτη Κρουέλα και οι αυλές γέμισαν όμορφα δεντράκια.

Πηγή: tvxs

 

Διαβάστε ακόμα

Είναι Δικαίωμα μας η επιλογή του τόπου, του τρόπου που θα φέρουμε το παιδί μας στη ζωή, αλλά και η διαχείριση του πλακούντα μας

 

Share

Ευάλωτη ζωή: Η μητρότητα στο απόσπασμα του Μνημονίου

της Μαρίας Λούκα

Το «δόγμα του σοκ» που απρόσκοπτα εφαρμόζεται στην Ελλάδα μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα απέραντο ανοιχτό πειραματικό εργαστήριο, δεν έχει μόνο επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας βυθίζοντας την σε μια πρωτοφανή ύφεση, αλλά στην ίδια τη ζωή, αποστερώντας τους όρους αξιοπρεπούς επιβίωσης και καθιστώντας την εντελώς ευάλωτη. Η μητρότητα που υμνήθηκε διαχρονικά σε όλους τους πολιτισμούς δεν ξέφυγε από την αριθμητική κυβέρνησης – τρόικας με επώδυνες συνέπειες για τις μητέρες αλλά και τα παιδιά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσαν σε συνέντευξη τύπου οι Γιατροί του Κόσμου το 40% των γυναικών που βρίσκονται σε γόνιμη ηλικία είναι άνεργες και με δεδομένο ότι 3 εκατ. πολίτες έχουν χάσει την ασφαλιστική τους ικανότητα, πολλές έγκυες γυναίκες είναι ανασφάλιστες και καλούνται να επωμιστούν οι  ίδιες το κόστος της ιατροφαρμακευτικής τους περίθαλψης.

Το οικονομικό κόστος για ιατρική παρακολούθηση σε φυσιολογική εγκυμοσύνη κυμαίνεται στα 650 ευρώ, για φυσιολογικό τοκετό επίσης στα 650 ευρώ, για καισαρική στα 1200 ευρώ και για διακοπή κύησης στα 350 ευρώ. Ενώ με περσινή κατάπτυστη εγκύκλιο του υπουργείου υγείας το κόστος διπλασιάζεται για τις ανασφάλιστες μετανάστριες.

Όπως είναι προφανές είναι αρκετές οι γυναίκες που δε μπορούν να αναλάβουν τα έξοδα του τοκετού με αποτέλεσμα να εκθέτουν τον εαυτό τους σε επικίνδυνες συνθήκες για τη ζωή των ίδιων αλλά και των νεογέννητων παιδιών.

Ο ΕΟΠΠΥ μάλιστα με απόφαση του στις 26/2/2013 «επιδοτεί» τον κίνδυνο, αφού ορίζει ότι σε περίπτωση τοκετού εκτός νοσοκομειακού ιδρύματος θα καταβάλλεται ένα εφάπαξ βοήθημα ισοδύναμο με το κόστος της περίθαλψης τη στιγμή που καταργείται το επίδομα τοκετού για γέννηση σε μαιευτήριο. Το Υπουργείο Υγείας με άλλα λόγια αντί να μεριμνήσει για την πρόσβαση όλων των εγκύων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, εμπορεύεται την απελπισία φτωχών και απελπισμένων γυναικών , ευνοώντας το ρίσκο για παράδειγμα να γεννήσουν στο σπίτι.

Οι Γιατροί του Κόσμου αντικρίζουν καθημερινά φαινόμενα εξαθλίωσης σε εγκύους και παιδιά. Ενδεικτικά, 27χρονη έγκυος από το Αφγανιστάν πήγε σε δημόσιο νοσοκομείο να γεννήσει αλλά η διοίκηση της αρνήθηκε την πρόσβαση λόγω έλλειψης νομιμοποιητικών εγγράφων.

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές ώρες, να λιποθυμήσει η ίδια στην είσοδο του νοσοκομείου και να μεσολαβήσει η οργάνωση για να τη δεχτούν. Σε άλλη περίπτωσης, δύο δημόσια νοσοκομεία αρνήθηκα να αναλάβουν 30χρονη ανασφάλιστη έγκυο με ψυχιατρική διαταραχή. Ενώ ανήλικος 9 χρονος με ανασφάλιστη μητέρα απευθύνθηκε στην οργάνωση, όπου διαπιστώθηκε ότι υποσιτιζόταν και έπασχε από νεανικό διαβήτη χωρίς δυνατότητα λήψης της απαραίτητης φαρμακευτικής αγωγής, την οποία εν τέλει ανέλαβαν οι Γιατροί του Κόσμου.

Σύμφωνα με μελέτη που διεξάχθηκε τα πρώτα χρόνια του Μνημονίου φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της πτώσης του ΑΕΠ και της αύξησης της ανεργία των γυναικών με τη γέννηση νεκρών εμβρύων. Συγκεκριμένα από το 2008 μέχρι το 2001 όπου υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία η αύξηση των νεκρών εμβρύων είναι της τάξης του 21,1%.

Το γεγονός αυτό σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στη φτώχεια των γυναικών που δεν πραγματοποιούν προληπτικό έλεγχο , ενώ επιδεινώνονται οι συνθήκες διαβίωσης τους με κακή διατροφή ή υποσιτισμό. Τάση η οποία θεωρείται βέβαιο ότι θα επιδεινωθεί με τη ραγδαία φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού.

Σαφής συσχέτιση υπάρχει μεταξύ της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας με την πτώση των γεννήσεων. Το 2010 οι γεννήσεις στην Ελλάδα ανέρχονταν σε 114.766, ενώ το 2012 καταγράφηκαν 100.371. Η πτώση είναι της τάξης του 12,5%.

Την ίδια περίοδο το ΑΕΠ υποχώρησε κατά 13% και η ανεργία αυξήθηκε κατά 11,7%. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης για το διάστημα 2008 – 2001 η Ελλάδα , η Ισπανία και η Πορτογαλία – το τόξο του «πόνου» – αναδεικνύονται σε πρωταθλήτριες στην πτώσης των γεννήσεων με 10%, 9,2% και 7,4% αντίστοιχα. Οι επιστήμονες κωδικοποιούν το συγκεκριμένο ζήτημα ως «οικονομική υπογονιμότητα»  και σύμφωνα με τους υπολογισμούς το 2016 4 στις 10 γυναίκες θα γεννήσουν 1 παιδί λιγότερο απ’ ότι προγραμματίζουν.

Πλήγμα έχει δεχτεί και το πρόγραμμα του εμβολιασμού, ως βασικού πυλώνα της προληπτικής ιατρικής. Το κόστος εμβολιασμού ενός ανασφάλιστου παιδιού από τη στιγμή της γέννησης του μέχρι την ηλικία των 6 ετών διαμορφώνεται στα 1400 – 1800 ευρώ ανά παιδί. Το 65% αυτών των παιδιών εμβολιάζονται σε ιδιωτικά ιατρεία επιβαρύνοντας περισσότερο τους ήδη αδύναμους προϋπολογισμούς των ανασφάλιστων οικογενειών.

Ένα άλλο κομμάτι είτε καλύπτει αυτή την ανάγκη με την απεύθυνση σε ΜΚΟ ,είτε δεν εμβολιάζονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα Πολυιατρεία των Γιατρών του Κόσμου δέχτηκαν παιδιά ηλικίας 2 και 3 ετών που δεν είχαν κάνει κανένα εμβόλιο. Το εννιάμηνο του 2013 η οργάνωση εξέτασε 10.633 παιδιά και εμβολίασε 6580. Πλέον όμως τα εμβόλια έχουν τελειώσει και μάλλον είναι αδιανόητο η Πολιτεία να επενδύει στην κάλυψη ζωτικών αναγκών μέσω την υποκατάστασης του κοινωνικού κράτους από το έργο των ΜΚΟ ή απλώς να αδιαφορεί.

Η πραγματική υγειονομική βόμβα είναι αυτή που το ίδιο το Υπουργείο Υγείας έφτιαξε με την κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τον αποκλεισμό των πιο αδύναμων στρωμάτων. Η ανθρωπιστική κρίση δεν είναι απλά τίτλος στα διεθνή πρωτοσέλιδα αλλά συντελεσμένη πραγματικότητα και η επωδός του «success story» κακόγουστο παραμύθι και ανίκανο να υπνωτίσει κανέναν άλλον παρά μόνο τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου.

Πηγή: στο κόκκινο

 

Share

Ανδρικό αντισυλληπτικό χωρίς παρενέργειες δημιούργησαν αυστραλοί επιστήμονες

 

Τη δημιουργία ενός ασφαλούς ανδρικού αντισυλληπτικού χαπιού ανακοίνωσαν αυστραλοί ερευνητές, καθώς ανακάλυψαν έναν αναστρέψιμο τρόπο να σταματούν τα σπερματοζωάρια, ώστε αυτά να μην εισέρχονται στο σπερματικό υγρό, όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Proceedings of the National Academy of Sciences.

Η νέα μέθοδος, που δεν επιδρά αρνητικά στη σεξουαλική λειτουργία του άνδρα, ισοδυναμεί με  εκτομή του σπερματικού πόρου, με την οποία επιτυγχάνεται στείρωση, χωρίς όμως να απαιτείται χειρουργική επέμβαση.

Οι επιστήμονες του Pανεπιστημίου Μόνας, με επικεφαλής τον Δρ Σαμπατίνο Βεντούρα, έκαναν πειράματα με ποντίκια και απέδειξαν ότι είναι δυνατό να μη διοχετευθούν σπερματοζωάρια κατά το σεξ. Αυτό κατέστη δυνατό, επειδή οι ερευνητές είχαν προηγουμένως κάνει την αναγκαία γενετική τροποποίηση στα πειραματόζωα, ώστε τα σπερματοζώαρια να μην εξέρχονται από τον σπερματικό πόρο.

Η μετάλλαξη επιτεύχθηκε με το μπλοκάρισμα δύο συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες χρειάζονται για την προώθηση των σπερματοζωαρίων από τους όρχεις, λίγο πριν την εκσπερμάτιση. Η παραμονή των σπερματοζωάριων στην αρχική θέση τους κατέστησε στείρα τα ποντίκια, χωρίς τα ίδια τα σπερματοζωάρια να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά.

Εφόσον φυσικά δεν είναι δυνατό να γίνει μια ανάλογη μετάλλαξη στους ανθρώπους, οι ερευνητές πρέπει τώρα να βρουν ένα φαρμακευτικό τρόπο για να κάνουν κάτι παρόμοιο στους άνδρες. Εκτιμούν ότι θα χρειαστούν δύο φάρμακα, από τα οποία το ένα ήδη υπάρχει (χρησιμοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια σε ασθενείς με καλοήθη διόγκωση του προστάτη) και το άλλο πρέπει να βρεθεί. Η όλη διαδικασία αναμένεται να πάρει έως μια δεκαετία.

Από την άλλη, επειδή οι δύο πρωτεΐνες που πρέπει να απενεργοποιηθούν, παίζουν ρόλο στον έλεγχο των αιμοφόρων αγγείων, οι επιστήμονες πρέπει να βεβαιωθούν ότι δεν θα υπάρξουν παρενέργειες στους άνδρες, όπως πτώση στην αρτηριακή πίεση του αίματος και στους παλμούς της καρδιάς. Στα ποντίκια παρατηρήθηκε μια πολύ μικρή υπόταση, αλλά κατά τα άλλα ήταν υγιή, όπως και οι απόγονοί τους.

Η έρευνα για ένα ανδρικό αντισυλληπτικό -που αποτελεί πολύ πιο δύσκολο εγχείρημα από τα γυναικεία αντισυλληπτικά- έχει κυρίως επικεντρωθεί στο να παράγουν οι άνδρες μη λειτουργικό σπέρμα. Όμως ορισμένα φάρμακα γι’ αυτό το σκοπό επιφέρουν σοβαρές παρενέργειες, όπως μόνιμη μείωση στην παραγωγή σπέρματος και πτώση της σεξουαλικής διάθεσης. Επίσης είναι δύσκολο να διασφαλιστεί ότι κάθε ένα από τα εκατομμύρια σπερματοζωάρια του σπέρματος όντως θα «αχρηστευθεί», καθώς αρκεί ένα και μόνο ενεργό για να γονιμοποιήσει το ωάριο. Η εναλλακτική αυστραλιανή μέθοδος, που σταματά τα σπερματοζωάρια εν τη γενέσει τους, φαίνεται πολλά υποσχόμενη.

Πηγή: in.gr

 

Share

Η αντιμετώπιση του αιματολογικού ασθενή στην εποχή της οικονομικής κρίσης: προβλήματα και προτεινόμενες λύσεις από μια ασθενή

της Άννας Σαλιάγα

Ονομάζομαι Σαλιάγα Άννα και τον Αύγουστο του 2011 διεγνώσθην με Τ οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Μετά από 2,5 χρόνια θεραπειών τώρα είμαι στην φάση της συντήρησης. Είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα της θεραπείας και πολλές οι δυσκολίες που έχω αντιμετωπίσει. Θα σας παρουσιάσω τις περισσότερες από αυτές παρακάτω, καθώς και κάποιες ευκολίες-λύσεις που θα βοηθούσαν οικονομικά και ψυχολογικά ασθενείς σαν εμένα.

Διάβασα σε μια σελίδα στο διαδίκτυο τον όρο «Οικονομική τοξικότητα» και πιστεύω ότι όχι μόνο ταιριάζει σε ασθενείς με αιματολογικά προβλήματα αλλά μας αντιπροσωπεύει πλήρως, ίσως δε είναι και πιο δύσκολη από την τοξικότητα των φαρμάκων. Η μέριμνα της πολιτείας για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται με λογιστικά κριτήρια και να επηρεάζεται από την οικονομική κρίση. Επειδή για κάθε ασθενή ο παράγων χρόνος διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την εξέλιξη της ασθένειας και την πορεία της υγείας του, η αντιμετώπιση από τη  μεριά της πολιτείας πρέπει να είναι πιο άμεση και κυρίως λιγότερο γραφειοκρατική και περισσότερο  αποτελεσματική.

Παρακάτω θα σας αναπτύξω ανά κατηγορία τα προβλήματα που σχετίζονται με την οικονομική πλευρά της ασθένειάς μου τα τελευταία δύσκολα χρόνια της κρίσης.

Διαμονή

Σοβαρά αιματολογικά περιστατικά αντιμετωπίζονται σε νοσοκομεία  που βρίσκονται σε μεγάλες πόλεις ανά την Ελλάδα. Οι ασθενείς  πρέπει να μετακινηθούν και να διαμείνουν στις πόλεις αυτές για τη θεραπεία τους. Οι αιματολογικοί ασθενείς  πρέπει να παραμείνουν στο νοσοκομείο για διάστημα 1 μηνός περίπου για κάθε θεραπεία. Η ίδια η θεραπεία μπορεί να κρατάει λίγες μέρες αλλά η αιματολογική αποκατάσταση παίρνει  1 μήνα.

Πιο συγκεκριμένα, οι δυνατές χημειοθεραπείες αναγκάζουν τους ασθενείς να έχουν μαζί τους και συνοδό, κάποιον που ίσως να πρέπει να πάρει άδεια ή και να φύγει από την εργασία του για να συνδράμει τον  ασθενή.  Όλο αυτό το διάστημα του μήνα και της νοσηλείας χρειάζεται κάποιο κατάλυμα, ξενοδοχείο ή ακόμα και ενοικιαζόμενο σπίτι για τον ίδιο αλλά και για τον ασθενή. Η δαπάνη για τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα είναι μεγάλη , είτε είναι ξενοδοχείο, είτε διαμέρισμα με ενοίκιο, κοινόχρηστα, λογαριασμοί.

«Κραυγή αγωνίας» βγάζουν οι καρκινοπαθείς για τους ξενώνες φιλοξενίας των ασθενών και των συγγενών τους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Ας ακολουθήσουμε το πετυχημένο μονοπάτι για τους μικρότερους ασθενείς των ξενώνων «ΦΛΟΓΑ» και «ΕΛΠΙΔΑ».

Μία ανακούφιση είναι o Ξενώνας «Πνοή Αγάπης» – Ιωάννης Δ. Κριτικός, που λειτουργεί στην οδό Μεγάλου Σπηλαίου, δίπλα στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας. Διαθέτει 9 δίκλινα δωμάτια με αντίστοιχα μπάνια, δύο κοινόχρηστες κουζίνες και καθιστικό. Η διαμονή στον ξενώνα δεν είναι εντελώς δωρεάν, αφού σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του ξενώνα, οι ασθενείς και οι συνοδοί τους καταβάλλουν 10 ευρώ ημερησίως.

Δυο άλλοι ξενώνες από τη μη κυβερνητική οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος «ΜΕΡΙΜΝΑ» και «ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ».

Άνθρωποι από την επαρχία ή μεγαλύτερης ηλικίας δεν μπορούν να πληροφορηθούν από το διαδίκτυο για την ύπαρξη έστω και αυτών των ξενώνων.

Πέραν της διαμονής είναι και το θέμα της μετακίνησης (διόδια, εισιτήρια). Η ευπαθής αυτή κοινωνική ομάδα των ασθενών που υπόκεινται σε χημειοθεραπείες χρειάζεται πολλά χρήματα για τις μετακινήσεις στο νοσοκομείο. Κάποιες φορές πλοίο  ή αεροπλάνο. Μπορεί για κάποια από αυτά τα έξοδα να καταθέτεις δικαιολογητικά και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα να  παίρνεις ένα ποσό πίσω, αλλά δεν μπορείς να έχεις ένα τσουβάλι χρήματα εύκαιρο και να δίνεις. Υπάρχουν επιτροπές που κρίνουν την κατάστασή σου και την «αναπηρία» σου  και θα μπορούσαν να χορηγούν μια κάρτα ασθενή με συγκεκριμένη διάρκεια  για τα μέσα μεταφοράς και τα διόδια και να διευκολύνουν με τον τρόπο αυτό. Δυστυχώς για μας δε  γιατρεύεσαι τόσο γρήγορα, ώστε  να χρησιμοποιήσεις ίσως παράνομα την κάρτα αυτή.

Εξετάσεις – έλεγχος για μοσχεύματα

Στην πορεία της θεραπείας του αιματολογικού ασθενή  μπαίνουν οι «ακριβές» για την τσέπη του ασθενή λέξεις «μοσχεύματα», «έλεγχος» και «μεταμόσχευση». Ο παράγων χρόνος διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την εξέλιξη της ασθένειας και την πορεία της υγείας τους,  συνεπώς ο έλεγχος των δειγμάτων και η διαδικασία της μεταμόσχευσης δεν πρέπει να καθυστερεί.  Τα ποσά που απαιτούνται για να  ελεγχθούν πολλά δείγματα είναι μεγάλα και σίγουρα όχι διαθέσιμα  από ανθρώπους με χαμηλό μισθό. Οπότε στην περίπτωση αυτή ή δανείζεσαι ή περιμένεις τη γραφειοκρατία του συστήματος υγείας να εξετάσει και να εγκρίνει πότε θα σώσεις τη ζωή σου!  Στην ψυχολογική κούραση και την οικονομική αιμορραγία έχει επιπλέον να αγωνιά και για τα μοσχεύματα. Απαιτείται, λοιπόν, μεγαλύτερη ευελιξία και ταχύτητα από τη μεριά του κράτους σε δαπάνες που αφορούν τη  ζωή του ασθενούς.

Η δαπάνη για τον έλεγχο των μοσχευμάτων είναι μεγαλύτερη για τον ασθενή και τ’ επέκταση για το ταμείο του γιατί οι περισσότεροι αναγκάζονται να αναζητήσουν δότες στο εξωτερικό μιας και στην χώρα μας είναι ελάχιστοι. Κατά πρώτο λόγο μια απλή και ανώδυνη διαδικασία δωρεάς μυελού που με «μαγικό» τρόπο σώζει ζωές, κατά δεύτερο λόγο θα κόστιζε λιγότερο αν περισσότεροι Έλληνες ήταν εθελοντές δότες μυελού.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με μια εξέταση PET- SCAN που χρειάστηκε να κάνω,  ο χρόνος πίεζε και έπρεπε να δώσω 1500 ευρώ και μετά από 2 χρόνια να τα πάρω πίσω από το ταμείο μου.  Ως συνέχεια της εξέτασης ήταν οι ακτινοβολίες, όπου  η αύξηση της ζήτησης στα δημόσια νοσοκομεία σε συνδυασμό με τις ελλείψεις και τις αδυναμίες του εθνικού συστήματος υγείας, που όπως είναι γνωστό προϋπήρχαν της κρίσης, χαλασμένα μηχανήματα που αργούν να φτιαχτούν, έχουν οδηγήσει στο φαινόμενο της πολύμηνης αναμονής για ακτινοθεραπεία. Αναγκάστηκα να πάω σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

Στο διάστημα των θεραπειών μου χρειάστηκε να ελεγχθούν πιθανοί δότες. Το ποσό που έπρεπε να δώσω ήταν γύρω στα 5000 ευρώ. Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα μου επεστράφησαν πίσω με κάποια παρακράτηση. Για να γίνει αυτός ο έλεγχος αναγκάστηκα να δανειστώ χρήματα.

Εργασία – αναρρωτική άδεια

Ο αιματολογικός ασθενής, ιδίως αν η ασθένειά του όπως η δική μου απαιτεί  μέχρι 3 χρόνια θεραπείας και συντήρηση, δεν μπορεί να πάει να εργαστεί.  Η άδεια που μπορεί να πάρει σε μήνες με αποδοχές, είναι όσα και τα χρόνια εργασίας του, οπότε φανταστείτε να αρρωστήσει ένας νέος άνθρωπος με λίγα χρόνια υπηρεσίας.

Λόγω δυσκολιών κατά τη θεραπεία ιώσεων, λοιμώξεων υπάρχει παράταση του χρόνου ολοκλήρωσης του πρωτοκόλλου θεραπείας καθώς και ανεπιθύμητες παρενέργειες από τις θεραπείες,  με αποτέλεσμα την αδυναμία επιστροφής στην εργασία άμεσα. Η ίδια η ασθενής έχει χειρουργήσει το ένα ισχίο της από οστεονέκρωση και σε ένα μήνα θα χειρουργήσει και το άλλο. Η άδειά μου με αποδοχές λήγει τον Δεκέμβριο και εγώ από τη μια τελειώνω τη συντήρηση τον Φεβρουάριο και από την άλλη δεν μπορώ να περπατήσω. Πως λοιπόν θα επιστρέψω στην εργασία μου 2 μήνες πριν το τέλος της συντήρησης; Δε γίνεται να επιστρέψω, οπότε,  άδεια άνευ αποδοχών για να μη χάσω τη δουλειά μου ή να  μπω στο καθεστώς διαθεσιμότητας και την χάσω μετά από 8 μήνες επειδή έτυχε να αρρωστήσω.

Και ενώ μιλάμε για αρνητικά συναισθήματα λόγω της ίδιας της ασθένειάς σου, την κατάθλιψη, την  κούραση και την οικονομική δαπάνη για όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω μια ακόμα πηγή άγχους που δεν πρέπει να υπάρχει προστίθεται. Άγχος να μη χάσεις τη  ζωή σου από τη νόσο, άγχος να μη χάσεις τη  δουλειά σου για να μπορέσεις να ζήσεις όταν θεραπευτείς. Αυτό το πρόβλημα το αντιμετωπίζουν όλοι οι εργαζόμενοι και πρέπει να το αντιμετωπίσει και το κράτος. Οι αρμόδιες επιτροπές θα πρέπει να ενημερωθούν για τέτοιου είδους δυσκολίες  και να μπορούν να χορηγούν με τα πιο αυστηρά  κριτήρια επιπλέον άδεια. Και εφόσον από τη μια μεριά  οι νόμοι αλλάζουν για πολλά άλλα πράγματα  σε αυτή την χώρα της κρίσης, ας αλλάξει άμεσα και για αυτή την περίπτωση.

Ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό – Υλικό νοσοκομείου

Η φύση της νόσου του αιματολογικού ασθενή απαιτεί μεγάλη χρονικά παραμονή στο νοσοκομείο και, λόγω των παρενεργειών από τις χημειοθεραπείες,  αρκετή φροντίδα από τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό.

Ο μικρός αριθμός σε προσωπικό  και οι μεγάλες ανάγκες των ασθενών καλύπτονται χάρη στις υπερβολικά μεγάλες προσπάθειες ,διπλές βάρδιες και εφημερίες,  την καλή θέληση και την ανθρωπιά των γιατρών και των νοσηλευτών.

Ο αριθμός των ασθενών με αιματολογικά προβλήματα συνεχώς αυξάνει. Ο κάθε ασθενής κρατάει το κρεβάτι για αρκετό διάστημα. Η έλλειψη κλινών και κλινικών πολλές φορές οδηγεί στην αναμονή για θεραπεία ή μεταμόσχευση με όλα τα προαναφερθέντα  οικονομικά προβλήματα , όπως  διαμονή, μετακινήσεις, φαγητό.

Προτάσεις βελτίωσης της ζωής του αιματολογικού ασθενούς

Εφόσον αναφέραμε τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση θα ‘θελα να σας παρουσιάσω και τις προτάσεις μου για την βελτίωση της ζωής του αιματολογικού ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας του.

Για τη θεραπεία μας έχουμε τους γιατρούς μας στα νοσοκομεία. Εμείς χρειαζόμαστε άμεσα ξενώνες για τους ασθενείς και τους συνοδούς τους. Ασθενείς που έρχονται από άλλα σημεία της χώρας δεν έχουν πού να μείνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους. Ας ξεκινήσει μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσα από την τηλεόραση, ας κινητοποιήσουμε κάποιους χορηγούς, όπως συνέβη για αντίστοιχες περιπτώσεις με τα παιδιά, εφόσον τα οικονομικά του κράτους δεν είναι σε θέση να συντηρούν τέτοιους ξενώνες. Οι ασθενείς αυξάνονται κάθε μέρα, ας λειτουργήσουν και ας γίνεται έστω με καταβολή ενός μικρού αντιτίμου η διαμονή. Υπάρχουν σύλλογοι με εθελοντές που μπορούν να καθαρίζουν και να αναλάβουν κτιριακά τους ξενώνες, υπάρχουν ακόμα και εθελοντές κοινωνικοί  λειτουργοί  και ψυχολόγοι. Η ανακούφιση, οικονομική και ψυχολογική, θα είναι τεράστια.

Στις χρόνιες παθογένειες του Συστήματος Υγείας, αλλά και στα σοβαρά οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που απορρέουν από την ίδια τη νόσο, έρχονται τώρα να προστεθούν και οι επιπτώσεις από την εφαρμογή των οικονομικών μέτρων. Υγειονομικές Επιτροπές ελέγχου υπάρχουν πολλές. Με ιατρική γνωμάτευση και βεβαίωση από Δημόσιο Νοσοκομείο και με όλη την αυστηρότητά τους, ας δίνουν πραγματικές φοροαπαλλαγές από τα χαράτσια και τους πλειστηριασμούς. Να μην απολύεται κανένας ασθενής κατά τη διάρκεια θεραπείας του και η χρονική διάρκεια της  αναρρωτικής άδειας πρέπει να ελέγχεται  μεν σωστά,  αλλά να παρατείνεται  όπου χρειαστεί.

Υπάρχουν πολλοί σύλλογοι υποστήριξης και βοήθειας ασθενών που όμως οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε. Η δυνατότητα για δωρεάν διαφήμιση και ενημέρωση μέσα από την τηλεόραση από την μεριά της πολιτείας είναι απαραίτητη.

Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η ελλιπής ενημέρωση για τα οικονομικά δικαιώματα και τις ελαφρύνσεις που δικαιούται κάθε ασθενής. Από εμπειρία σας λέω ότι κάθε γραφείο ΕΟΠΥΥ σε διαφορετικές πόλεις μου έδινε και διαφορετικές πληροφορίες. Εφόσον υπάρχουν αντίστοιχοι υπάλληλοι στα νοσοκομεία, ένας από αυτούς να επιμορφωθεί, να ενημερωθεί μόνο για να κατατοπίζει σωστά τους ασθενείς και τους συγγενείς τους.

Ασθένειες που χρονίζουν και απειλούν την ίδια σου τη ζωή όπως οι αιματολογικές, συχνά δημιουργούν ψυχολογικές μεταπτώσεις, κατάθλιψη και απαιτούν κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη. Η καθημερινή επαφή με κατάλληλους ψυχολόγους ή ψυχιάτρους θα πρέπει να καθιερωθεί όπως η καθημερινή επίσκεψη και εξέταση από τον αιματολόγο σου. Γνωρίζετε  πολύ καλά πόσο διαφορετική θα είναι η εξέλιξη και η αποθεραπεία τους ασθενούς όταν είναι σε καλή ψυχολογική κατάσταση.

Να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που αφορούν τον έλεγχο για μοσχεύματα και δαπάνες για μεταμόσχευση ή άλλες δαπανηρές εξετάσεις. Όταν πρόκειται για τη ζωή του ασθενούς ένας έλεγχος και  μια υπογραφή πρέπει να είναι αρκετά.

Να πείσουμε το Υπουργείο Υγείας ότι μέσα από την προβολή και την εντατική ενημέρωση (προβολή με πραγματικούς ασθενείς που έγιναν καλά και αναλυτική επεξήγηση για το πόσο ανώδυνα και εύκολα δίνει κάποιος μυελό) θα σωθούν ασθενείς και θα εξοικονομηθούν χρήματα.

Να υπάρχει η δυνατότητα για δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη και αφού έχει τελειώσει την θεραπεία του ο ασθενής. Γνωρίζετε  όλοι και θα έπρεπε να το μάθει και το Υπουργείο Υγείας ότι μετά από 3 χρόνια π.χ. μέσα σε νοσοκομείο όταν τελειώσεις η αίσθηση της ανασφάλειας ότι δε θα νοσηλευτείς ξανά και δεν θα χεις μια χημειοθεραπεία να σε προστατεύει, είναι πολύ έντονη. Χρειάζεται πολλή δουλειά με κατάλληλους ανθρώπους ακόμα και για να γυρίσεις πίσω στην κανονική σου ζωή.

Μπορεί να ακούγεται ουτοπικό και ιδανικό αλλά είναι πραγματοποιήσιμο. Ένα πρόγραμμα ψυχολογικής αποκατάστασης μετά την αποθεραπεία, όπως κάποιο ταξίδι με ανθρώπους που πέρασαν τα ίδια με σένα  ή κάποιας μορφής σωματική και ψυχολογική χαλάρωση ( κέντρα spa). Υπάρχουν τέτοιου είδους προγράμματα και κέντρα σε άλλες χώρες της  Ευρώπης (Γερμανία) για ασθενείς που γίνονται καλά.

Ελπίζω τα προβλήματα που ανέφερα να ξυπνήσουν κάποιους, να κινητοποιήσουν αρμόδιους και γιατί όχι να δούμε κάποια από αυτά να λύνονται. Θα είναι πολύ ανακουφιστικό.

Τελειώνοντας θα θελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στην γιατρό μου την κα Παγώνη και την ομάδα της  που μέσα από όλες τις αντιξοότητες του συστήματος υγείας με γιάτρεψαν, με στήριξαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να γίνω σοφότερη και δυνατότερη για να ζήσω μια καινούργια και διαφορετική ζωή. Χαίρομαι πολύ που γνώρισα τον σύλλογο σας και σας υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να βοηθήσω οπουδήποτε μπορώ και να ενημερώσω όσο  περισσότερο κόσμο μπορώ για τις δράσεις σας.

 

Share

8 βότανα μόνο για γυναίκες

της Mαρίας Παπαδοδημητράκη

H φύση έχει προνοήσει και «εξόπλισε» τις γυναίκες με βότανα που καταπολεμούν τις πιο συνηθισμένες ενοχλήσεις της υγείας τους.

Oι ημικρανίες, η ναυτία, οι ενοχλήσεις πριν από την περίοδο, οι ουρολοιμώξεις είναι μερικά από τα προβλήματα που ταλαιπωρούν το γυναικείο οργανισμό και οι περισσότερες από εμάς έχουμε κατά καιρούς επισκεφτεί το φαρμακοποιό ή το γιατρό μας για να τα αντιμετωπίσουμε. Ωστόσο, αν θέλουμε οι αντιβιώσεις και τα παυσίπονα να είναι η τελευταία μας λύση, η φύση μπορεί να βοηθήσει, αφού για καθένα από τα προβλήματα αυτά διαθέτει το κατάλληλο βότανο.

Cranberry, για την πρόληψη των ουρολοιμώξεων

Oι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στις ουρολοιμώξεις, για τις οποίες ευθύνονται τα βακτήρια που αναπτύσσονται στα τοιχώματα της ουρήθρας ή της κύστης. Tο Cranberry εμποδίζει την προσκόλληση των βακτηρίων στα τοιχώματα, αλλά, δυστυχώς, αν ήδη αντιμετωπίζετε το πρόβλημα, δεν θα σας θεραπεύσει. Στην περίπτωση αυτή, χρειάζεστε αντιβίωση.

Oδηγίες χρήσης : Aν πάρετε ταμπλέτες, ακολουθήστε τις οδηγίες που αναγράφονται στη συσκευασία κάθε εταιρείας, ενώ στα καταστήματα υγιεινής διατροφής θα βρείτε συμπυκνωμένο χυμό χωρίς ζάχαρη, από τον οποίο μπορείτε να πίνετε 2 κουταλιές διαλυμένες σε νερό γιατί είναι πολύ ξινός.

Nα θυμάστε : Παρενέργειες δεν έχουν παρατηρηθεί, ωστόσο, αν πάσχετε από έλκος στομάχου ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, πρέπει να προσέχετε, επειδή, λόγω της οξύτητάς του, μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση. Oι ταμπλέτες σε αυτή την περίπτωση είναι η καλύτερη λύση.

Λιναρόσπορος, κατά της χοληστερίνης

Tα τελευταία χρόνια ο αριθμός των γυναικών που πάσχουν από καρδιαγγειακά προβλήματα έχει αυξηθεί σημαντικά και μία από τις αιτίες είναι η υψηλή χοληστερίνη. O λιναρόσπορος βοηθάει στη μείωσή της, καθώς περιέχει ω-3 λιπαρά οξέα.

Oδηγίες χρήσης : Mπορείτε να λαμβάνετε 1-5 κουταλιές λιναρόσπορο 3-4 φορές την εβδομάδα προσθέτοντάς τους στα δημητριακά σας ή στο γιαούρτι. Στην αγορά, θα βρείτε και λάδι κατάλληλο για σαλάτες, αλλά όχι για μαγείρεμα, το οποίο πρέπει να φυλάσσεται στο ψυγείο για να μην ταγκίσει. Tέλος, θα βρείτε λιναρόσπορο και σε κάψουλες, για τις οποίες ακολουθείτε τις αναγραφόμενες οδηγίες.

Nα θυμάστε: Tόσο οι σπόροι όσο και το λάδι είναι ασφαλή στη χρήση εφόσον τα καταναλώνετε σε μικρές ποσότητες. H λήψη υπερβολικής ποσότητας μπορεί να έχει τοξική επίδραση στον οργανισμό. Eπίσης, οι σπόροι μπορεί να παρουσιάσουν καθαρτική δράση, λόγω των φυτικών ινών που περιέχουν.

Φασκόμηλο, για τις εξάψεις και τους νυχτερινούς ιδρώτες

Δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για τα συγκεκριμένα παραπάνω προβλήματα. Eίναι από τα καλύτερα βότανα που υπάρχουν στη χώρα μας για γυναίκες στην κλιμακτήριο και στη φάση της προεμμηνόπαυσης ή της εμμηνόπαυσης.

Oδηγίες χρήσης : Φτιάχνετε το αφέψημα χρησιμοποιώντας 1 κουταλιά φασκόμηλο για κάθε φλιτζάνι νερό. Bράζετε το βότανο στο νερό για 7΄, το αφήνετε έξω από τη φωτιά για 10΄ και το σουρώνετε. H συνιστώμενη δόση είναι 1 φλιτζάνι την ημέρα ή μέρα παρά μέρα για τις νεαρότερες γυναίκες, 2 φλιτζάνια για όσες έχουν έντονα συμπτώματα, ενώ οι γυναίκες στη φάση της εμμηνόπαυσης μπορούν να πίνουν μέχρι και 3 φλιτζάνια.

Nα θυμάστε : H κατανάλωσή του είναι ασφαλής.

Aγγελική, για την υγεία των γυναικείων οργάνων

Tο κινεζικό αυτό βότανο βοηθάει στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, γι’ αυτό χρησιμοποιείται συχνά για την αντιμετώπιση γυναικολογικών προβλημάτων όπως η αστάθεια του κύκλου και η κόπωση. Eίναι, με άλλα λόγια, το γυναικείο τζίνσενγκ.

Oδηγίες χρήσης : H δόση που χορηγείται εξαρτάται από τις ανάγκες της κάθε γυναίκας, και τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με άλλα βότανα. Eπομένως, καλό είναι να επισκεφτείτε κάποιον ειδικό για να καθορίσει τη δική σας αγωγή. Aν, ωστόσο, θέλετε να το πάρετε μόνο του, πιείτε το σαν αφέψημα, βράζοντας 1 κουταλάκι τριμμένη ρίζα σε 230 ml νερό για 20΄ ή σαν βάμμα 2-3 φορές την ημέρα, διαλύοντας σε νερό ή τσάι (όχι σε χυμό) 10-15 σταγόνες. Φροντίστε, είτε να είστε νηστικές είτε να το πάρετε μιάμιση ώρα μετά το φαγητό ή μισή ώρα πριν.

Nα θυμάστε : Aποφύγετε τη λήψη αγγελικής σε περίπτωση εγκυμοσύνης ή αν παίρνετε φάρμακα για την αραίωση του αίματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει διάρροια.

Πράσινο τσάι, για την πρόληψη του καρκίνου

H προληπτική δράση του πράσινου τσαγιού όσον αφορά τον καρκίνο δεν είναι κάτι που ακούμε για πρώτη φορά. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχει εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων.

Oδηγίες χρήσης : Σε μια μικρή κανάτα με καυτό νερό, προσθέτετε ένα κουταλάκι πράσινο τσάι και το αφήνετε για 5΄. Πίνετε κάθε μέρα 3 φλιτζάνια.

Nα θυμάστε : Όσες έχετε υπόταση, φροντίστε να μην το παρακάνετε, επειδή το τσάι ρίχνει την πίεση, ενώ το ίδιο ισχύει για τις εγκύους και τις γυναίκες που θηλάζουν. Tο τσάι περιέχει τεΐνη, γι’ αυτό αποφύγετε την υπερβολική κατανάλωση.

Λυγαριά, για το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

Φαίνεται πως ανακουφίζει από συμπτώματα όπως η οξυθυμία, οι αλλαγές στη διάθεση και οι πονοκέφαλοι. Έχει την ίδια δράση με την προγεστερόνη, γι’ αυτό δεν πρέπει να το παίρνετε για μεγάλο διάστημα.

Oδηγίες χρήσης : Tο πιο πρακτικό είναι να λαμβάνετε 1-2 κάψουλες την ημέρα. Aν, ωστόσο, προτιμάτε τα ροφήματα, φτιάξτε έγχυμα λυγαριάς ρίχνοντας 1 κουταλιά βότανο σε 1 φλιτζάνι βραστό νερό. Tο αφήνετε για 10-15΄, το σουρώνετε και πίνετε 3 φορές την ημέρα. H λήψη ξεκινάει 10 ημέρες πριν τον κύκλο, αλλά δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται σε περισσότερους από 2-3 συνεχόμενους κύκλους.

Nα θυμάστε : Γενικά η κατανάλωσή της πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Mπορεί να προκαλέσει εξανθήματα και να αλληλεπιδράσει με φάρμακα που αναστέλλουν τη δράση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, όπως, για παράδειγμα, ορισμένα αντικαταθλιπτικά.

Tζίντζερ, για τη ναυτία

Είναι το πιο αποτελεσματικό βότανο για την καταπολέμηση της ναυτίας και του εμετού, όποια και αν είναι η αιτία που τα προκαλεί (εγκυμοσύνη, κίνηση, άγχος).

Oδηγίες χρήσης : Bράστε 10 γρ. ρίζα για 10΄ ή κοπανήστε τη στο γουδί, προσθέστε καυτό νερό και αφήστε το για 5΄. Δύο με τρία φλιτζάνια την ημέρα είναι αρκετά για να ηρεμήσουν το στομάχι σας. Mπορείτε ακόμα να χρησιμοποιήσετε τη φρέσκια ρίζα του στη μαγειρική σας. Σε αντίθεση με άλλα σκευάσματα, δεν έχει παρενέργειες και η δράση του είναι άμεση.

Nα θυμάστε : Σε μορφή σκόνης, μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα ή δυσπεψία.

Xρυσάνθεμο, για τις ημικρανίες

Αν καθόμαστε περισσότερες ώρες μέσα σε χώρους με ζεστό αέρα είναι πολύ πιθανό να μας πονέσει το κεφάλι. Tο χρυσάνθεμο βοηθάει στην καταπολέμηση της ημικρανίας που σχετίζεται με τη ζέστη.

Oδηγίες χρήσης : Bράζετε 9 γρ. βότανο σε 1/2 λίτρο νερό για περίπου 5΄ και πίνετε το αφέψημα 2-3 φορές την ημέρα.

Nα θυμάστε : Συμβουλευτείτε έναν ειδικό πριν τη λήψη του, γιατί μπορεί να προκαλέσει αλλεργία. Δεν πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται από εγκύους.

Πηγή: vita

 

Share

8 πράγματα που κάθε γυναίκα θα πρέπει να γνωρίζει για την περίοδό της

Η έμμηνος ρύση είναι ένα μέρος της ζωής των περισσότερων γυναικών για πολλά χρόνια: η περίοδος συνήθως έρχεται στα κορίτσια ηλικίας 12 -13 ετών ενώ η εμμηνόπαυση αρχίζει γύρω στην ηλικία των 50 ετών. Με απλά λόγια, οι γυναίκες ασχολούνται με τις περιόδους τους για περίπου τέσσερις δεκαετίες.

Αλλά πόσα πραγματικά γνωρίζετε για την έμμηνο ρύση (εκτός από αυτά που έχετε μάθει από τη μητέρα σας); Σύμφωνα με τη huffington post, υπάρχουν τουλάχιστον 8 πληροφορίες που όλες οι γυναίκες θα πρέπει να γνωρίζουν, αλλά ενδεχομένως αγνοούν.

1. Αιμορραγία

Πολλές γυναίκες (ειδικά στην εφηβική ηλικία) παρουσιάζουν «εκρήξεις» αιμορραγίας. Αυτό που ενδεχομένως δε γνωρίζουν είναι ότι υπάρχουν τρόποι για να την ελέγξουν, αν και ο κοινός μύθος που επικρατεί είναι ότι σε όλες το ίδιο συμβαίνει.

Οι έντονες αιμορραγίες είναι σχετικά συχνές (και οι περισσότερες γυναίκες έχουν την τάση να αιμορραγούν περισσότερο κατά τις πρώτες ημέρες), άρα η συνήθης τακτική είναι να αλλάζετε ταμπόν ή σερβιέτα κάθε δύο με τρεις ώρες. Αυτό συμβαίνει ακόμα και σε γυναίκες όπου η περίοδός τους κρατά περισσότερο από 7 ημέρες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ορμονική αντισύλληψη μπορεί να βοηθήσει να μειώσετε την ποσότητα της ροής του αίματος, ενώ και ορισμένα αναλγητικά μπορούν να δράσουν αναλόγως. Υπάρχει επίσης μια μικρή πιθανότητα, η μεγάλη ροή να είναι ένα σημάδι μηνορραγίας. Πρόκειται για έναν όρο, που χρησιμοποιείται για να καθορίσει τις περιόδους που είναι τόσο έντονες, που εμποδίζουν μία γυναίκα ακόμα και από το να κάνει τις καθημερινές της δραστηριότητες.

Καλό θα ήταν να ρωτήσετε το γυναικολόγο σας για την ποσότητα της ροής του αίματος που έχετε, αν παρατηρήσετε ότι είναι αρκετά έντονη.

2. Η απαλλαγή από τον πόνο απαιτεί …διερεύνηση

Για τις γυναίκες που έχουν επώδυνες περιόδους (και τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι αρκετές), η ανακούφιση από τις κράμπες και άλλα κοινά φυσικά συμπτώματα συχνά απαιτούν τη λήψη αναλγητικών, πριν ξεκινήσει καν η αιμορραγία.

Αν πάρετε φάρμακα, όταν τα συμπτώματα είναι ήδη σε εξέλιξη, δε θα καταφέρετε να απαλλαγείτε από τους πόνους. Αν η περίοδός σας είναι πολύ τακτική και αν ξέρετε ακριβώς ότι θα ξεκινήσει για παράδειγμα την Τετάρτη, καλό θα ήταν να ξεκινήσετε τα αναλγητικά φάρμακα από την προηγούμενη μέρα.

Έρευνες, έχουν δείξει επίσης ότι συγκεκριμένες τακτικές, όπως επιπλέον ώρες άσκησης και ύπνου και η κατανάλωση υγιεινών τροφών, μπορούν να βοηθήσουν κάποιες γυναίκες να απαλλαγούν από τις κράμπες περιόδου.

3. Η περίοδός σας δεν πρέπει να χαλάει την καθημερινότητά σας

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η περίοδος δεν επηρεάζει τις συνήθεις δραστηριότητες μιας γυναίκας. Μελέτες μάλιστα, έχουν δείξει ότι το 90% των γυναικών θα βιώσουν κάποια συμπτώματα, αλλά ως επί το πλείστον ήπια.

Ωστόσο, υπάρχει και το ποσοστό του 10% που παρουσιάζουν τόσο έντονα συμπτώματα, τα οποία παρεμβαίνουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες. Τα συμπτώματα μπορεί να παρουσιαστούν λόγω των ορμονικών αλλαγών την εβδομάδα ή ακόμα και δύο εβδομάδες πριν από την περίοδό σας. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας εάν έχετε κράμπες που σας εμποδίζουν να συνεχίσετε την καθημερινότητά σας.

4. Μπορείτε να μείνετε έγκυος κατά τη διάρκεια της περιόδου

Είναι εξαιρετικά απίθανο, αλλά είναι δυνατό να μείνει μία γυναίκα έγκυος κατά τη διάρκεια της περιόδου της. Μάλιστα, μερικές γυναίκες έχουν περιόδους που συμπίπτουν με την έναρξη της ωορρηξίας.

Μια γυναίκα με ένα μικρότερο έμμηνο κύκλο (24 ημέρες, για παράδειγμα), θα μπορούσε να έχει επτά μέρες περίοδο, να έχει σεξουαλική επαφή την τελευταία ημέρα και ωορρηξία τρεις ημέρες αργότερα. Δεδομένου ότι το σπέρμα ζει για τρεις έως πέντε ημέρες, θα μπορούσε κάλλιστα να μείνει έγκυος.

5. Κάθε γυναίκα έχει το δικό της μοτίβο

Όταν πρόκειται για πλήρη κύκλο, κάθε γυναίκα έχει ένα ελαφρώς διαφορετικό μοτίβο. Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες αιμορραγούν, είναι στεγνές για λίγες μέρες και έπειτα έχουν μία ελαφριά βλέννα, η οποία γίνεται πιο θολή και παχιά, σημάδι δηλαδή που υποδεικνύει ότι η ωορρηξία έχει πιθανόν λήξει.

Αυτό που είναι διαφορετικό από τη μία γυναίκα στην άλλη είναι η ποσότητα του αίματος. Είναι ακριβώς όπως το πώς μερικοί άνθρωποι έχουν λιπαρό δέρμα και άλλοι έχουν ξηρό δέρμα. Παρατηρήστε τα στοιχεία στο δικό σας μοτίβο, για να έχετε την αίσθηση του τι συμβαίνει στο σώμα σας και να ενημερώσετε το γυναικολόγο σας για τυχόν αλλαγές.

6. Ακόμα και η τακτική περίοδος, μπορεί να μην είναι εντελώς τακτική

Καταρχήν δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος κύκλος: ο κύκλος μπορεί να κυμαίνεται από 21 έως 35 μέρες. Στις έφηβες μπορεί να κυμαίνεται μάλιστα από 21 ως 45 μέρες. Είναι ωστόσο, απολύτως φυσιολογικό μία γυναίκα να μην έχει ακριβή ημερομηνία, την ίδια ακριβώς δηλαδή ημέρα του μήνα.

Επίσης, δεν είναι κατ ‘ανάγκην ασυνήθιστο να έχετε μία ή δύο μη φυσιολογικές περιόδους κάθε χρόνο. Αυτό μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας διαφόρων αιτιών, μεταξύ των οποίων κάποια ασθένεια, το άγχος, κάποια σημαντική απώλεια ή αύξηση βάρους ή λόγω εγκυμοσύνης.

Εάν αισθάνεστε εντελώς καλά βέβαια, αλλά η περίοδός σας είναι ακανόνιστη, περιμένετε μέχρι να δείτε πως θα αντιδράσει το σώμα σας στην επόμενη περίοδο. Αλλά αν η παρατυπία αυτή γίνεται επίμονη ή αν έχετε οποιεσδήποτε ανησυχίες, θα πρέπει να ενημερώσετε το γιατρό σας.

7. Η σωστή υγιεινή είναι σημαντική

Μπορεί να φαντάζει «ακαθαρσία» σε αρκετούς αλλά η έμμηνος ρύση είναι μια απολύτως φυσιολογική βιολογική διαδικασία και οι γυναίκες δεν θα πρέπει να υπερβάλουν στον τομέα της υγιεινής. Είναι καλό να χρησιμοποιείτε ένα σαπούνι που έχει pH, ανάλογο με το δικό σας σώμα, αλλά προσέξτε σε προϊόντα με αρώματα ή υγρά μαντηλάκια, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμούς.

Σύμφωνα με τους ειδικούς μάλιστα, συχνά οι γυναίκες νομίζουν ότι έχουν προβλήματα με κολπίτιδα ή άλλες βακτηριακές λοιμώξεις, αλλά στην πραγματικότητα απλά δείχνουν υπερβάλλοντα ζήλο στον καθαρισμό τους με σκληρά σαπούνια.

8. Ο ρόλος της κληρονομικότητας

Σε πολλές περιπτώσεις, η περίοδος της εμμηνόπαυσης της μητέρας σας έχει επιπτώσεις για το πότε μπορεί να σταματήσει η δική σας περίοδος. Στην πραγματικότητα, η ηλικία στην οποία η μητέρα σας πέρασε στην εμμηνόπαυση είναι ένας από τους μεγαλύτερους προγνωστικούς παράγοντες για το πότε θα συμβεί και σε σας. Συνήθως, η ηλικία της εμμηνόπαυσης είναι περίπου στα 51 χρόνια αλλά και μεταξύ 40 και 56 ετών θεωρείται φυσιολογική ηλικία.

Πηγή: click at life

 

Share

Solarium, ηλιοθεραπεία και καρκίνος του δέρματος

της Βέρας Σιατερλή

Ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι κυνηγούν ένα ωραίο μαύρισμα την περίοδο του καλοκαιριού. Πολλοί φροντίζουν να το έχουν ήδη αποκτήσει πριν βγουν στις πλαζ με τεχνητό τρόπο. Αν και συνηθίσαμε σε αυτό το αισθητικό μοντέλο και μας φαίνεται όμορφο, οι δερματολόγοι προειδοποιούν ότι είναι αρκετά επικίνδυνο για το δέρμα μας. Μάλιστα τα περιστατικά καρκίνου του δέρματος σε νεαρές γυναίκες έχουν αυξηθεί αισθητά τον τελευταίο καιρό. Παλιότερα το μαύρισμα ήταν μία καλοκαιρινή συνήθεια. Σήμερα η ολοένα αυξανόμενη χρήση μηχανημάτων έχει κάνει το μαύρισμα εφικτό σε κάθε εποχή του χρόνου, ανεξαρτήτως εποχής.

Είναι λοιπόν προτιμότερο να χρησιμοποιούμε τον ήλιο για να μαυρίζουμε -πάντα με σύνεση- και να μην θυσιάζουμε την υγεία μας για μια εφήμερη εξωτερική εμφάνιση.

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που αναπτύσσεται από τα κύτταρα της επιδερμίδας. Οφείλεται κυρίως στην υπερβολική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία με πιο επικίνδυνη την UVB. Υπάρχει όμως και κληρονομική προδιάθεση. Παρά το γεγονός ότι στο 80% των περιπτώσεων εμφανίζεται στο πρόσωπο στα χέρια και στον λαιμό, δηλαδή σε σημεία που εκτίθενται περισσότερο στον ήλιο. Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, με υψηλότερη συχνότητα την 20ετία μεταξύ των 40 και 60 ετών. Έτσι, οποιοδήποτε ασυνήθιστο ογκίδιο ή πληγή που δεν κλείνει στο δέρμα και επιμένει για περισσότερο από 3 μήνες, θα πρέπει ελέγχεται γιατί είναι πολύ πιθανό να είναι δερματικός καρκίνος.

Για πρόληψη φροντίστε να μάθετε τον δείκτη UV, ο οποίος δείχνει την ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας. Όταν ο δείκτης UV είναι 3 (μέτρια ακτινοβολία) ή παραπάνω, τα επίπεδα της ηλιακής ακτινοβολίας είναι τόσο υψηλά ώστε να προκαλέσουν βλάβη του δέρματος και η προστασία από τον ήλιο είναι απαραίτητη. Μείνετε μακριά από τον ήλιο μεταξύ 10 π.μ. και 3 μ.μ. κατά την διάρκεια του καλοκαιριού όταν ο ήλιος είναι πιο έντονος, και μεταξύ 11 π.μ. και 2 μ.μ. τον υπόλοιπο χρόνο. Αυτές τις ώρες της ημέρας, περισσότερο από το 60% της υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου φθάνει στην επιφάνεια της γης. Χρησιμοποιήστε τη σκιά των δέντρων, ομπρέλες, κτίρια ή οποιοδήποτε είδος τέντας. Θυμηθείτε, η υπεριώδης ακτινοβολία αντανακλάται σε επιφάνειες όπως το μπετόν, το νερό ή η άμμος, με αποτέλεσμα να καείτε, ακόμα κι όταν νομίζετε ότι είστε προστατευμένος/η. Φορέστε ρούχα που καλύπτουν όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη του σώματος και το πίσω μέρος του λαιμού. Καλύτερη προστασία δίνουν τα υφάσματα με πυκνή ύφανση. Φορέστε καπέλο που να σκιάζει το πρόσωπο, τον λαιμό και τα αυτιά. Χρησιμοποιήστε αντηλιακά με δείκτη προστασίας (SPF) 30+ που είναι και ευρέως φάσματος και ανθεκτικά στο νερό, ανεξάρτητα από τον τύπο του δέρματός σας. Κάνετε επάλειψη με αντηλιακό 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και επαναλάβετε κάθε δυο ώρες μετά το κολύμπι ή οποιαδήποτε δραστηριότητα που σας κάνει να ιδρώνετε ή αφαιρεί το αντηλιακό. Προστατέψτε τα μάτια σας με γυαλιά ηλίου που ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές AS 1067. Όσο περισσότερο καλύπτουν τα μάτια, τόσο καλύτερα. Φροντίστε να προστατέψετε τα βρέφη και τα μικρά παιδιά από την άμεση έκθεση στο ηλιακό φως. Χρησιμοποιήστε σκιά, ομπρέλες, καπέλα και ρούχα για την προστασία τους. Εάν είναι απαραίτητο, χρησιμοποιήστε αντηλιακό και στις περιοχές του δέρματος που δεν προστατεύονται, όπως το πρόσωπο και το επάνω μέρος των χεριών. Μη χρησιμοποιείτε στρώματα και λάμπες ηλιοθεραπείας, τα οποία εκπέμπουν υπεριώδη ακτινοβολία που αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος.

Η υπεριώδης ακτινοβολία δεν είναι ορατή και δεν γίνεται αισθητή, αλλά μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα, πρόωρη γήρανση του δέρματος (φωτογήρανση), βλάβες στο δέρμα που μεγαλώνουν με το πέρασμα του χρόνου και μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο του δέρματος.

Τύποι καρκίνου του δέρματος

Ο πιο διαδεδομένος καρκίνος του δέρματος είναι το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα. Πρόκειται για τη λιγότερο επικίνδυνη μορφή καρκίνου του δέρματος. Αναπτύσσεται αργά και πολύ σπάνια δίνει μεταστάσεις. Σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση αυτού του τύπου καρκίνου είναι η χρόνια και παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο. Η χρήση σολάριουμ έστω και για μια φορά αυξάνει κατά 29% τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου και συγκεκριμένα βασικοκυτταρικού καρκινώματος σε σύγκριση με τη μη χρήση.

Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC) του δέρματος είναι ένας κακοήθης όγκος που προέρχεται από τα κερατινοκύτταρα της επιδερμίδας ή των εξαρτημάτων του δέρματος. Εμφανίζεται σε περιοχές του δέρματος που είναι εκτεθειμένες στο ήλιο και πιο συχνά στην άκρη της μύτης, στο μέτωπο, στο κάτω χείλος και στα χέρια. Όσοι κάνουν χρήση σολάριουμ έχουν 67% μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα στο δέρμα.

Ενώ ο καρκίνος του δέρματος συνήθως εμφανίζεται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, η βλάβη ξεκινάει σε νεαρή ηλικία εξαιτίας της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία. Νέες έρευνες δείχνουν ότι, ενώ τα κύτταρα συχνά καταστρέφονται κατά την παιδική ηλικία, η έκθεση στον ήλιο κατά την ενηλικίωση είναι δυνατόν να προκαλέσει μετάλλαξη των κυττάρων σε καρκινικά.

Ο τύπος του δέρματος είναι πολύ σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη δερματικού καρκίνου  με την έκθεση στην ακτινοβολία. Όλοι μπορεί να αναπτύξουμε καρκίνο του δέρματος. Ο κίνδυνος αυξάνεται εάν ένα άτομο έχει πολλές κρεατοελιές (σπίλους) στο σώμα του, δεν προστατεύει το δέρμα του από τον ήλιο, ή παραμένει πολύ χρόνο στον ήλιο (π.χ. σε εξωτερικούς χώρους εργασίας), έχει ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό μελανώματος, εκτίθεται περιοδικά αλλά για αρκετή ώρα στον ήλιο (π.χ. στις διακοπές ή κατά τη διάρκεια ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων), ιδιαίτερα αν αυτό καταλήγει σε ηλιακό έγκαυμα, έχει ανοιχτόχρωμο δέρμα με φακίδες που ερεθίζεται εύκολα ή μαυρίζει δύσκολα, έχει κόκκινα ή ξανθά μαλλιά και μπλε ή πράσινα μάτια, έχει κηλίδες ή ακανόνιστου σχήματος κρεατοελιές, ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Τα άτομα με σκούρο ή σταρένιο δέρμα προστατεύονται περισσότερο από τον καρκίνο του δέρματος, επειδή παράγουν περισσότερη μελανίνη σε σύγκριση με τα άτομα που έχουν ανοιχτόχρωμο δέρμα. Ωστόσο και αυτά τα άτομα χρειάζεται να προστατεύουν το δέρμα τους.

Γνωρίστε το δέρμα σας και κάνετε έναν έλεγχο τέσσερις φορές το χρόνο, εξετάζοντας ολόκληρο το σώμα σας μαζί και τα πέλματα των ποδιών σας, ανάμεσα στα δάχτυλα και στα νύχια σας. Χρησιμοποιήστε έναν καθρέφτη για να ελέγξετε περιοχές όπως η πλάτη ή το πίσω μέρος των ποδιών σας.

Συχνά ο καρκίνος του δέρματος αφαιρείται με τη βιοψία και δεν απαιτείται πρόσθετη θεραπεία και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Εάν είναι μεγάλος ή έχει εξαπλωθεί πέρα από την επιφάνεια του δέρματος, πρέπει να αφαιρεθεί περισσότερος ιστός.

Η τρίτη πιο κοινή μορφή καρκίνου του δέρματος είναι το μελάνωμα, το οποίο ξεκινά από τα μελανοκύτταρα. Από τα 64.000 κρούσματα μελανώματος, του σοβαρότερου καρκίνου του δέρματος, που καταγράφονται ετησίως σε 18 χώρες της Ευρώπης, περίπου 3438 ή 5,4% συνδέονται με το τεχνητό μαύρισμα. Υπάρχουν και άλλες σπάνιες μορφές καρκίνου του δέρματος, όπως αυτές που εμφανίζονται στους ιδρωτοποιούς αδένες.

Οι επιπτώσεις του σολάριουμ

Το τεχνητό μαύρισμα ή σολάριουμ βασίζεται στην εκπομπή τεχνητών υπέρυθρων ακτινών που προκαλούν αυξημένη έκκριση μελανίνης στο δέρμα. Πριν μπείτε σε μια καμπίνα τεχνητού μαυρίσματος, σκεφτείτε το καλύτερα. Μια μελέτη ερευνητών στην Αμερική παρουσιάζει άνοδο του αριθμού των περιπτώσεων μελανώματος στους νέους ενήλικες, τη στιγμή που τα άλλα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου πέφτουν. Μάλιστα, η μεγαλύτερη αύξηση παρατηρείται στο γυναικείο πληθυσμό ηλικίας 20 με 30 ετών, όπου τα ποσοστά έχουν ανέλθει έως και οκτώ φορές τα τελευταία σαράντα χρόνια.

Η διεθνής εταιρεία έρευνας του καρκίνου έχει καταχωρήσει τις καμπίνες του σολάριουμ στην ίδια κατηγορία καρκινογόνων παραγόντων μαζί με το πλουτώνιο και το κάπνισμα. Ενδεικτικά, 10΄-15΄ σε καμπίνα σολάριουμ ισοδυναμούν με 10΄-15΄ έκθεσης στον ήλιο της Μεσογείου». Αν οπωσδήποτε πρέπει να μαυρίσετε  μπορείτε να βρείτε στην αγορά προϊόντα αυτομαυρίσματος που εφαρμόζονται στο δέρμα, ενώ γνωστά κέντρα αισθητικής διαθέτουν υπηρεσίες μαυρίσματος με αερογράφο.

Τα αυξημένα κρούσματα μελανώματος που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία σαράντα χρόνια οφείλονται σε αρκετούς λόγους: «Η αλήθεια είναι ότι έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής. Το μαύρισμα αρέσει, η τρύπα του όζοντος έχει μεγαλώσει και πολλοί είχαν εφησυχάσει τελευταία με τους μεγάλους δείκτες προστασίας.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) καλεί τις εθνικές κυβερνήσεις να απαγορεύσουν το τεχνητό μαύρισμα σε νέους κάτω των 18 ετών. Ενώ παράλληλα επιμένουν να απαγορευθούν οι διαφημίσεις που το παρουσιάζουν σαν μια ασφαλή εναλλακτική της ηλιοθεραπείας.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο αριθμός των θανάτων που συνδέονται με το σολάριουμ θα αυξηθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια. Επίσης, ζητούν το κλείσιμο στα ινστιτούτα σολάριουμ που δεν υπόκεινται σε εποπτεία.Τα σολάριουμ εκπέμπουν κυρίως ακτινοβολία UVA, η οποία δεν προκαλεί κάποιο τύπο εγκαύματος, αλλά διεισδύει βαθιά στο δέρμα, καταστρέφει τις ίνες του κολλαγόνου και δημιουργεί ρυτίδες. Πιθανώς προκαλεί και βλάβες στο DNA και αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Μάλιστα, ορισμένες λάμπες μαυρίσματος εκπέμπουν και ακτινοβολία UVB, η οποία θεωρείται υπαίτια για εγκαύματα, καταρράκτη και καρκίνο.

Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία είναι έντονη και συχνή το πρόβλημα, είναι εξαιρετικής σημασίας.Τέλος, ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι στην Ελλάδα, ακόμη μια φορά και σε όφελος του κέρδους, δεν υφίσταται νομοθετικό πλαίσιο εγκατάστασης και λειτουργίας σολάριουμ, αλλά ούτε και υπεύθυνη ενημέρωση από την πολιτεία για τους πραγματικούς κινδύνους της μεθόδου.

 

Share

Η κρίση σκοτώνει και τις γεννήσεις

της Χάρις Συμεωνίδου

Το έγκριτο Κέντρο Δημογραφικής Έρευνας Max Planck της Γερμανίας ανακαλύπτει σε μία πρόσφατη έρευνα[1], που διεξήγαγε σε 28 ευρωπαϊκές χώρες και δημοσιεύτηκε στις 10/7/2013, ότι τα ποσοστά των γεννήσεων μειώνονται από το 2008, αμέσως μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης, παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας! Και ότι αυτή η μείωση είναι εντονότερη στους νέους κάτω των 25 ετών και στις χώρες της Ν. Ευρώπης, ενώ δεν επηρεάζει τη γονιμότητα των γυναικών άνω των 40 ετών, όσον αφορά την απόκτηση του πρώτου παιδιού!

Αλλά ας εξετάσουμε τα πράγματα πιο συγκεκριμένα, επικεντρωνόμενοι στην Ελλάδα. Από την εποχή του Μάλθους η βιβλιογραφία, που αναφερόταν στη δυναμική της γονιμότητας, υποστήριζε ότι η οικονομική δυσπραγία και η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας θα προκαλέσει αναβολή ή αναθεώρηση των σχεδίων του πληθυσμού για απόκτηση παιδιών. Το αξιοσημείωτο όμως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της παρούσας κρίσης, σε συνάρτηση με τη γονιμότητα, είναι ότι άρχισε ακριβώς την εποχή που τα ποσοστά γεννήσεων στην Ευρώπη είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν από την προηγούμενη πτώση ή στασιμότητα. Η κρίση οδήγησε σε ανατροπή της ανάκαμψης αυτής.

Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα της μείωσης της γονιμότητας ως επακόλουθο της ανεργίας αναφέρονται η Ελλάδα (βλ. Διάγραμμα 1) και η Ισπανία, αλλά και οι Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Εσθονία, Ουγγαρία, Ρουμανία και Λετονία, ενώ, αντίθετα, στη γειτονική της Λιθουανία δεν παρατηρείται έντονη μείωση της γονιμότητας, ούτε και σε Πορτογαλία και Ιταλία, παρ’ όλο που και αυτές παρουσίασαν έντονη ύφεση.

Εδώ βέβαια πιθανόν υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες, όπως για παράδειγμα η υιοθέτηση οικογενειακών πολιτικών ευνοϊκών στην απόκτηση παιδιών, σε κοντινή χρονική απόσταση από την έναρξη της κρίσης, που πιθανόν να είχαν δημιουργήσει θετικό κλίμα για την απόκτηση παιδιών.

Στις σκανδιναβικές χώρες, όπου η κρίση έγινε ελαφρά αισθητή, τα ποσοστά γονιμότητας παρουσίασαν ελαφρά μόνο μείωση, ενώ σε Αυστρία, Ελβετία και Γερμανία, οι δείκτες γονιμότητας παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητοι λόγω της, όπως αναφέρεται στη μελέτη, επιτυχούς αντιμετώπισης της κρίσης!…

Συνοπτικά, η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ γονιμότητας και ανεργίας σε Νότια, Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Όσον αφορά την Ελλάδα, για να κατανοήσουμε την εξέλιξη της γονιμότητας μετά την κρίση, θα πρέπει να αναφερθούμε στην ιδιαιτερότητα του φαινομένου σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης πριν την κρίση.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στην Ελλάδα, που δεν γνώρισε μεταπολεμικά το baby-boom όπως οι άλλες χώρες της Ευρώπης, ξεκινά η τέταρτη φάση της δημογραφικής μετάβασης, με συνεχιζόμενη μείωση της γονιμότητας και ανακοπή της φάσης μείωσης της θνησιμότητας (λόγω της ήδη αυξανόμενης πληθυσμιακής γήρανσης). Η διαφορά υπέρ των γεννήσεων μειώνεται σταδιακά, για να φθάσει τη δεκαετία του 1980 το 2,6 ανά 1.000 κατοίκους και το 1993 μόλις το 0,5. Το 1997 για πρώτη φορά οι θάνατοι υπερτερούν των γεννήσεων. Οδηγούμαστε έκτοτε προς μηδενική ή αρνητική αύξηση του πληθυσμού, με μικρές αυξομειώσεις στη γονιμότητα που οφείλονται κυρίως στις γεννήσεις από μετανάστες. Το σύνολο δε των γεννήσεων σχεδόν λαμβάνει χώρα μέσα στον γάμο, ενώ το ποσοστό των γεννήσεων εκτός γάμου (7,4% το 2011) είναι το χαμηλότερο στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία το 2011[2], οι θάνατοι υπερτερούσαν των γεννήσεων κατά 4.671 άτομα. Ήδη λοιπόν φαίνεται να εγκαθίσταται η επαπειλούμενη εδώ και χρόνια πληθυσμιακή μείωση. Εδώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι συμπεριλαμβάνονται και οι γεννήσεις από μετανάστες, που είναι νεανικότερος πληθυσμός, με υψηλότερους κατά κανόνα δείκτες γονιμότητας και χαμηλότερους δείκτες θνησιμότητας.

Ειδικότερα, η θνησιμότητα και η προσδοκώμενη ζωή κατά τη γέννηση, χωρίς να υπολογίσουμε τις αυτοκτονίες, για τις οποίες βέβαια δεν υπάρχουν στοιχεία, δεν φαίνεται να έχουν «προσαρμοστεί» ακόμη στην κρίση. Τα ακαθάριστα ποσοστά θνησιμότητας ανά 1.000 κατοίκους έχουν αυξηθεί ελαφρά μόνο, από 9,3% το 1991 σε 9,8% το 2011, ενώ η προσδοκώμενη ζωή κατά τη γέννηση είναι τα 78,3 χρόνια για τους άνδρες και τα 83,1 χρόνια για τις γυναίκες (2011). Ζούμε λοιπόν -όπως ζούμε- ακόμη αρκετά χρόνια…

Εξάλλου, είναι γνωστό, από την επιστήμη της δημογραφίας, ότι οι δείκτες γονιμότητας είναι οι πρώτοι που αντιδρούν -με κάποια βέβαια χρονική υστέρηση- στη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού στις «αναπτυγμένες» χώρες, γιατί βέβαια για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου οι αναλύσεις βασίζονται σε άλλα κοινωνικο-οικονομικά και πολιτισμικά δεδομένα. Χαρακτηριστικό δε παράδειγμα υπήρξε η αρνητική μεταβολή των δεικτών αυτών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στην τέως ΕΣΣΔ, μετά τις εξελίξεις του 1989 (μείωση της γονιμότητας, έντονη μείωση της προσδοκώμενης ζωής).

Στη σημερινή Ελλάδα, με την καθημερινή υποβάθμιση των παροχών υγείας και των όποιων κοινωνικών παροχών, είναι δυνατόν να μην επηρεαστεί αρνητικά η γονιμότητα, η θνησιμότητα (συμπεριλαμβανομένης της βρεφικής) και η προσδοκώμενη ζωή; Όταν θα έχουμε τους δείκτες για το 2012 και 2013, θα έχουμε και τις ανάλογες διαπιστώσεις. Αλλά τότε θα τρέχουν -εκτός αν υπάρξει η πολυπόθητη ανατροπή- ακόμη πιο δυσοίωνες εξελίξεις για το 2014 και το 2015.

Η εξέλιξη της γονιμότητας στην Ελλάδα, οι αιτίες και τα πιθανά μέτρα ανάκαμψης, (με ανάλυση κόστους-οφέλους) εξετάστηκαν διεξοδικά σε σειρά εκτεταμένων ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ)3[3], το 1983, 1997, 1999 και 2004. Από τις έρευνες αυτές είχε φανεί ότι ο επιθυμητός αριθμός παιδιών ήταν σαφώς υψηλότερος του πραγματικού και ξεπερνούσε το επίπεδο αναπλήρωσης των γενεών (2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας).

Οι λόγοι της μειωμένης γονιμότητας των γυναικών, πάντα με τη δημογραφική έννοια του όρου, συνοψίζονται στο χαμηλό οικογενειακό εισόδημα και στο ισχνό, ελλειμματικό και πλέον ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας.

Ο σημαντικός ρόλος των γυναικών στην υποκατάσταση του κράτους πρόνοιας επηρεάζει αρνητικά τη συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό και επομένως την απόκτηση επιπλέον οικονομικών πόρων για τη δημιουργία μεγαλύτερης οικογένειας. Τα ζευγάρια, λόγω σοβαρών οικονομικών δυσχερειών και λόγω έλλειψης κρατικών υποδομών για την εναρμόνιση οικογενειακής και εργασιακής ζωής, αποκτούν μικρότερο από τον επιθυμητό αριθμό παιδιών.

Άμεση επίπτωση της μείωσης της γονιμότητας αποτελεί η πληθυσμιακή γήρανση, όπως εκφράζεται με την αναλογία των ατόμων 65+ ετών στο σύνολο του πληθυσμού (Πίνακας 1).

Πίνακας 1

Ποσοστιαία (%) κατανομή του πληθυσμού κατά Μεγάλες Ομάδες Ηλικιών

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, Απογραφές Πληθυσμού 1971, 1981, 1991, 2001

ΕΛΣΤΑΤ, Έρευνα Εργατικού Δυναμικού, Α’ τρίμηνο 2013.

 

Όπως φαίνεται από τα στοιχεία αυτά, η αναλογία των ατόμων 65+ ετών έχει διπλασιαστεί μεταξύ 1971 και 2013, ενώ τα ποσοστά της ομάδας 0-14 ετών έχουν κατά πολύ μειωθεί.

Ανάμεσα στις έμμεσες επιπτώσεις της μείωσης της γονιμότητας, η οποία περαιτέρω επιτείνει τις συνέπειες της άγριας πολιτικής της τρόικας, είναι και η επιδείνωση των παροχών του ασφαλιστικού συστήματος, εφόσον συνεχώς συρρικνώνεται η αναλογία των οικονομικά ενεργών (δηλαδή των απασχολούμενων και των ανέργων) έναντι των μη οικονομικά ενεργών πολιτών. Βρισκόμαστε δηλαδή σε έναν διαρκώς διευρυνόμενο φαύλο κύκλο.

Οι δείκτες βέβαια που εκτινάχθηκαν στα ύψη είναι αυτοί της ανεργίας. Το ετήσιο μέσο ποσοστό ανεργίας από 8,9% το 2006 και 12,5% το 2010, έφθασε το 27,4% το Α’ τρίμηνο του 2013 (24,7% για τους άνδρες και 31% για τις γυναίκες, που βρίσκονται πάντα στην «πρωτοπορία»). Τα γενικά όμως αυτά ποσοστά υπολογίζονται, από τη Στατιστική Υπηρεσία, για τις ηλικίες 15-75 ετών και δεν εκφράζουν την πραγματικότητα.

Για τις ηλικίες 20-44 ετών τα ποσοστά ανεργίας ανέρχονται σε 28,5% για τους άνδρες και 35,8% για τις γυναίκες. Στους νέους 15-24 ετών, από τους οποίους αναμένονται τα όποια σχέδια για απόκτηση παιδιών, τα ποσοστά είναι 54,9% για τους άνδρες και 66,3% για τις γυναίκες! Πόσο πιο ζοφερή θα μπορούσε να είναι η αποτύπωση των δημογραφικών μας προοπτικών; Οι νέοι φαίνεται ότι όχι μόνο δεν σκέπτονται τον γάμο και την απόκτηση παιδιών (η μέση ηλικία γάμου των γυναικών έχει αυξηθεί από 22,9 χρόνια το 1970 σε 28,9 χρόνια το 2011), αλλά ούτε τη συμβίωση, ούτε, συχνά, και τη δημιουργία σχέσης, και είναι γνωστό ότι επιστρέφουν ολοένα περισσότεροι για πολύ μετά τα 30 χρόνια τους στο πατρικό σπίτι, ξαναβρίσκοντας «το παιδικό τους δωμάτιο», συντηρούμενοι από γονείς ή/και παππούδες-γιαγιάδες, ή μεταναστεύουν -ίσως μόνιμα- στο εξωτερικό. Δυστυχώς, οι ερευνητές για τη μετανάστευση θα έχουν άφθονα στοιχεία από νέους με υψηλή πανεπιστημιακή μόρφωση, διασκορπισμένους σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία.

Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, λόγω ανεργίας, πλήττει κυρίως τις γυναίκες και τις μονογονεϊκές οικογένειες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας SILC (Statistics of Income and Livivng Conditions), της Ε.Ε., το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας (το όριο για κάθε χώρα καθορίζεται στο 60% της διαμέσου τού εθνικού εισοδήματος και στην περίπτωση της Ελλάδας ισοδυναμεί με 6.591 ευρώ ανά άτομο και αντιστοιχεί σε 3.430.000 άτομα, μετά μάλιστα από τις όποιες κοινωνικές παροχές), ανέρχεται στο 21,4%. Ο αριθμός αυτός όμως υπερδιπλασιάζεται στα μονογονεϊκά νοικοκυριά, με ένα τουλάχιστον παιδί, που πλήττει η ανεργία (43,2%) και που συνήθως αποτελούνται από τη μητέρα και τα παιδιά.

Αλλά ακόμη και ο χαμηλός αριθμός διαζυγίων στην Ελλάδα -χαμηλότερος στην Ε.Ε., μαζί με την Ιταλία- δεν θα πρέπει να αποδίδεται απαραίτητα στην ύπαρξη πιο έντονων οικογενειακών δεσμών, ή συντηρητικής συμπεριφοράς, σε σύγκριση με τις λοιπές χώρες της Ε.Ε., αλλά και στο οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, σαν συνέπεια της αδυναμίας τους να ενταχθούν ή να επανενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, επειδή υποκαθιστούν το κράτος πρόνοιας στη φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων μελών της οικογένειας. Σε περίπτωση διαζυγίου θα διέτρεχαν και πριν από την οικονομική κρίση, αλλά πολύ περισσότερο τώρα, μεγάλο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Βρίσκονται λοιπόν συχνά εγκλωβισμένες σ’ έναν αποτυχημένο γάμο. Το κοινωνικό δε αυτό πρόβλημα φαίνεται να χειροτερεύει διαρκώς με την κρίση και την ανεργία, που οδηγεί σε τριβές και συγκρούσεις στα ζευγάρια πολύ συχνότερα από πριν, όπως προκύπτει από τη γραμμή SOS της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, που δέχεται ολοένα μεγαλύτερο αριθμό τηλεφωνημάτων-καταγγελιών κακοποίησης γυναικών.

Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα της γονιμότητας, με τα μέτρα για την τόνωση των γεννήσεων, όπως είχαν προκύψει από τα αποτελέσματα των ερευνών του ΕΚΚΕ.

Μία αποτελεσματική πολιτική, που θα επέτρεπε στα ζευγάρια ν’ αποκτήσουν τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν, συνίσταται σε συνδυασμό διαφόρων μέτρων που να σχετίζονται με: α) εισοδηματική πολιτική που να ευνοεί την οικογένεια με παιδιά (π.χ. ουσιαστικές φοροαπαλλαγές στις οικογένειες, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, παροχή επιδομάτων που να αναμορφώνονται με βάση τον δείκτη πληθωρισμού και να κλιμακώνονται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, ουσιαστικά επιδόματα γέννησης και φύλαξης παιδιών), β) πολιτική εναρμόνισης εργασιακής και οικογενειακής ζωής (π.χ., ρυθμίσεις για τη φύλαξη των παιδιών, ιδιαίτερα των παιδιών κάτω των δύο ετών, παροχή αμειβόμενων γονικών αδειών, μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας, με εξασφάλιση στη συνέχεια όχι μόνο της εργασίας αλλά και της θέσης στην εργασία, ενεργοποίηση του θεσμού των βοηθών μητέρων), γ) στεγαστική πολιτική (π.χ. στεγαστικά προγράμματα ειδικά σχεδιασμένα για τα νέα ζευγάρια), δ) ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης ανεργίας.

Τα παραπάνω μέτρα είχαμε αξιολογήσει και κοστολογήσει, στην αντίστοιχη έρευνα του ΕΚΚΕ, για το σύνολο της χώρας και για τις επί μέρους περιφέρειες και νομούς με την τεχνική της ανάλυσης κόστους-οφέλους (βλ. υποσημείωση 2).

Σήμερα όμως, αυτά τα μέτρα φαίνονται εντελώς ανέφικτα. Αντί γι’ αυτά θεσπίζονται και εφαρμόζονται άλλα βάρβαρα «μέτρα», όπως η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η μείωση ή κατάργηση σειράς επιδομάτων που προβλέπονταν από συλλογικές συμβάσεις για να διευκολύνουν τη ζωή των γυναικών και την ανατροφή των παιδιών. Παραδειγματικά αναφέρονται: η κατάργηση των επιδομάτων γάμου, βρεφονηπιακού σταθμού, παιδικής μέριμνας, κατασκήνωσης, τοκετού, γέννας και πολλών προγεννητικών εξετάσεων και η μείωση -κατά 22%- του επιδόματος φροντίδας του παιδιού για 6 μήνες μετά τον τοκετό, που ήταν ίσο με τον βασικό μισθό.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, η απόκτηση παιδιού γίνεται απαγορευτική στους νέους. Καταστρατηγείται το δικαίωμα στη μητρότητα και πολλές νέες γυναίκες δεν θα αποκτήσουν κανένα παιδί, ή θα τεκνοποιήσουν σε μεγάλη ηλικία, ή δεν θα αποκτήσουν ποτέ τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν. Βασικό λόγο αποτελεί η ανεργία των ίδιων ή και των συντρόφων τους ή η επισφάλεια της τυχόν απασχόλησής τους (συχνά χωρίς κοινωνική ασφάλεια) και των εισοδημάτων τους. Το ήδη, πριν την κρίση, χαμηλό ποσοστό γονιμότητας αναμένεται να παρουσιάζει διαρκή επιδείνωση.

Το δημογραφικό ζήτημα μας αφορά όλους. Αποτελεί βασικό στοιχείο ενός προοδευτικού προγράμματος ανόρθωσης της κοινωνίας. Η Αριστερά θα πρέπει να ενσκύψει στο σοβαρό αυτό ζήτημα με προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δημογραφικής πολιτικής, με άξονα την ισότητα των φύλων.

Ο «υποχρεωτικός αλτρουισμός» των γυναικών, στο πλαίσιο ενός κράτους πρόνοιας «λατινικού περιθώριου», που συνεχώς εξαθλιώνεται, δεν αρκεί για να περισώσει την διαρκώς επιδεινούμενη δημογραφική εξέλιξη. Αντίθετα, φαίνεται ότι τη χειροτερεύει. Όσον αφορά δε την επίδραση της μετανάστευσης στην εξέλιξη αυτή, θα μπορούσε, βραχυχρόνια τουλάχιστον, να συμβάλει στην ανανέωση του πληθυσμού και αυτό να αποτελέσει ένα αντίβαρο στην εξαπλούμενη ξενοφοβία και τον ρατσισμό.

Τέλος, θα πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί το έντονο ρεύμα αποδημίας των νέων ατόμων με υψηλή ειδίκευση, που στερούν τη χώρα από το δυναμικότερο τμήμα του πληθυσμού της, το οποίο θα συνέβαλε ουσιαστικά στην οικονομική, κοινωνική και δημογραφική της ανάκαμψη.

 

* Η Χάρις Συμεωνίδου είναι πρώην διευθύντρια Ερευνών του ΕΚΚΕ



[1] Goldstein, J. et al., 2013 “Fertility reactions to the ‘Great Recession’ in Europe: Recent evidence from order-specific data”, Demographic Research vol. 29, art. 4, pp 85-104.

[2] Τα συγκεκριμένα στοιχεία για το 2012, που θα αποτύπωναν την κρίση πολύ καθαρότερα, δεν διατίθενται ακόμη από τη Στατιστική Υπηρεσία για γραφειοκρατικoύς και πιθανόν και για άλλους λόγους.

[3] Συμεωνίδου Χ., κ.ά. (1992,1997). Κοινωνικο-οικονομικοί Προσδιοριστικοί Παράγοντες της Γονιμότητας στην Ελλάδα, τόμος Α, Β, Αθήνα: ΕΚΚΕ.

Συμεωνίδου Χ., Καβουριάρης Ε., κ.ά., (2000). Επιθυμητό και Πραγματικό Μέγεθος Οικογένειας. Γεγονότα του Κύκλου Ζωής. Μια Διαχρονική Προσέγγιση: 1983-1997, Αθήνα: ΕΚΚΕ.

Symeonidou, H., (2002). Standard Country Report Greece. Fertility and Family Surveys in Countries of the ECE Region. New York and Geneva: United Nations.

Συμεωνίδου Χ., Μαγδαληνός Μ., (2007). Πολιτικές για την Οικογένεια στις Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανάλυση Κόστους-Οφέλους για την Ελλάδα, Αθήνα: Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα.

 

Πηγή: Αυγή

 

Share

Ένας άλλου τύπου ρατσισμός

της Βέρας Σιατερλή

Τώρα που ξεθύμανε η υπερπαραγωγή με τους μαστούς της  Αντζελίνα Τζολί, τώρα που δεν είναι πρωτοσέλιδο και δεν κάνει πια τόσο ντόρο θέλω να καταθέσω δύο σκέψεις και το παράπονο όσων υφίστανται το ρατσισμό του καρκινοπαθή. Οι Έλληνες λέγεται ότι δεν είναι ρατσιστές!!! Ποιος γνωρίζει πόσο πέφτουν τα νούμερα ακροαματικότητας στα ΜΜΕ  όποτε το θέμα είναι ο καρκίνος με στόχο την πρόληψη, την ενημέρωση, καινούριες μεθόδους αντιμετώπισης; Πέφτουν κάθετα!

Το στίγμα, τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις που σχετίζονται με τις καταληκτικές και ψυχικές ασθένειες αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειές τους. Οι ασθενείς στιγματίζονται και αποτελούν προσωποποίηση διαφόρων ειδών μύθων.

Στίγμα σημαίνει κηλίδα, ανεξίτηλο σημάδι. Μεταφορικά, το στίγμα είναι ένας έντονα μειωτικός χαρακτηρισμός που αποδίδεται σε κάποιον και από τον οποίο είναι πολύ δύσκολο να απαλλαχθεί. Είναι η κακή φήμη και η ηθική απαξία που συνοδεύει και βαρύνει οριστικά κάποιον.

Στιγματίζω σημαίνει σημαδεύω, κατηγορώ, επικρίνω κάποιον με οξύτητα, του αποδίδω ένα βαρύ χαρακτηρισμό που έχει ως αποτέλεσμα την οριστική ηθική του μείωση ή εξόντωση. Κατά το Μεσαίωνα υπήρχε η συνήθεια να σημαδεύεται ο εγκληματίας με πυρακτωμένη σφραγίδα.

Σε διάφορες εποχές και κοινωνίες, πολλές ήταν οι ασθένειες που πήραν το χαρακτήρα «στίγματος», όπως ο καρκίνος, η φυματίωση, το AIDS, οι ψυχικές νόσοι.

Ο τυπικός ορισμός του στίγματος αναφέρεται στο εξής: το άτομο χάνει την κοινωνική υπόσταση και υφίσταται διακρίσεις εξαιτίας της ασθένειας του. Το στίγμα είναι μια ανεπιθύμητη, δυσφημιστική ιδιότητα που στερεί από κάποιον το δικαίωμα της πλήρους κοινωνικής αποδοχής ενώ ταυτόχρονα τον αναγκάζει να προσπαθεί να κρύψει την αιτία που προκαλεί αυτήν την αντιμετώπιση.

Πόσες πιθανότητες έχει στην Ελλάδα μια μαστεκτομημένη να συνάψει σχέση ή δεσμό; Ίσως, αν δεν το μαρτυρήσει και δώσει την ευκαιρία πρώτα να αποκαλυφθεί η προσωπικότητά της και μετά ο ακρωτηριασμός της!

Τη διαιώνιση του στίγματος εξαιτίας νόσου εκτός από την έλλειψη γνώσεων έρχεται να εξηγήσει και η ροπή του ανθρώπου στο να διατυπώνει προκατειλημμένες και στερεότυπες εκτιμήσεις. Συχνά ο άνθρωπος οδηγείται σε αυθαίρετες εκτιμήσεις της πραγματικότητας, ιδιαίτερα υπό το καθεστώς έντονου άγχους και φόβου. Προϊόν της παραπάνω διαδικασίας είναι οι προκαταλήψεις και τα στερεότυπα.

Τα στερεότυπα, οι προκαταλήψεις και οι επακόλουθες διακρίσεις είναι τρεις έννοιες που συνδέονται στενά με την έννοια του στίγματος.

Στερεότυπα είναι αρνητικές κρίσεις που προκαθορίζουν τη συμπεριφορά μας, σύμφωνα με τις οποίες διάφορα χαρακτηριστικά αποδίδονται αυθαίρετα σε ομάδες ατόμων (π.χ. η αρνητική πεποίθηση ότι τα άτομα με καρκίνο είναι καταθλιπτικά).

Προκατάληψη είναι γνώμη διαμορφωμένη εκ των προτέρων από επηρεασμό και χωρίς μελέτη του θέματος, κρίση η οποία έχει συναχθεί αυθαίρετα, χωρίς επαρκείς αποδείξεις (π.χ. αποδέχομαι την πεποίθηση ότι τα άτομα με καρκίνο είναι καταθλιπτικά και φοβάμαι μην με επηρεάσουν αρνητικά).

Διάκριση είναι η συμπεριφορά που ακολουθεί την προκατάληψη και είναι έκφραση αρνητικών απόψεων (π.χ. πιστεύω ότι τα άτομα με καρκίνο είναι λόγω ασθένειας ευπαθή, καταθλιπτικά και ανεπαρκή στη δουλειά, τα φοβάμαι και αποφεύγω να δουλέψω μαζί τους). Οι διακρίσεις έχουν αρνητικές συνέπειες στην πορεία της νόσου και μεγαλώνουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά στην προσπάθειά τους να επανενταχθούν στην κοινωνία.

Πιο απλά, το στίγμα είναι ένα σημάδι εξευτελισμού, ατίμωσης και ντροπής.

Έχει τα εξής συστατικά: Κολλάμε σε κάποιον μια ετικέτα, έναν χαρακτηρισμό, μια ρετσινιά.  Δημιουργούμε στερεότυπα για τους ανθρώπους που έχουν αυτό το χαρακτηριστικό.  Έπειτα κάνουμε ένα διαχωρισμό: από τη μια είμαστε εμείς, που είμαστε υγιείς, φυσιολογικοί και από την άλλη πλευρά βρίσκονται «οι άλλοι», οι άρρωστοι, που έχουν χάσει την αξία τους.  Τέλος, προβαίνουμε σε αρνητικές διακρίσεις εναντίον όσων έχουν τα παραπάνω στερεότυπα χαρακτηριστικά.

Ανεξάρτητα, πάντως, από το βαθμό διάκρισης που υφίσταται το άτομο, το υποκειμενικό βίωμα υποτίμησης και περιθωριοποίησης είναι αυτό που επηρεάζει άμεσα την αυτοεκτίμησή του. Έτσι ο ασθενής εσωτερικεύει το στίγμα και αισθάνεται υποτίμηση, ντροπή και δυσφορία. Εμφανίζει επίσης συμπεριφορές απόσυρσης και απόκρυψης. Έτσι, εκτός από την ίδια τη νόσο οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν να αντιμετωπίσουν το κοινωνικό στίγμα, την προκατάληψη και το φόβο της κοινωνίας.

Για τον περιορισμό του στίγματος της ασθένειας προτείνεται:

  • Αγωγή κοινότητας με τη διάδοση έγκυρων πληροφοριών για τον καρκίνο
  • Αντίκρουση όταν παρουσιάζονται εσφαλμένες αντιλήψεις από τα ΜΜΕ όπως πολύ συχνά συμβαίνει να μην κατονομάζεται ο καρκίνος αλλά να χρησιμοποιείται ο όρος «η επάρατος νόσος»
  • Να ενθαρρύνουμε τη χρήση θετικών περιστατικών, να αναφερόμαστε σε ανθρώπους με καρκίνο και να υπογραμμίζουμε ότι ο καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί
  • Να δίνουμε έμφαση στις ικανότητες και όχι στους περιορισμούς
  • Μην εξισώνουμε τους ανθρώπους με την ασθένεια. Δεν είναι ο άνθρωπος η ασθένεια. Για αυτό, αντί να λέμε «καρκινοπαθής» να λέμε «το άτομο που έχει καρκίνο» ή «ογκολογικός ασθενή ς».
  • Η ανοικτή συζήτηση βοηθάει στο να έρθει το θέμα στην επιφάνεια και να φύγει από τα στενά προσωπικά όρια.

Αυτή ακριβώς είναι η θετική πλευρά της δημοσιοποίησης του περιστατικού Αντζελίνα Τζολί! Το σύμβολο του σεξ, της επιτυχίας, με την απροσμέτρητη οικονομική άνεση, τον σύζυγο που την στηρίζει και ο οποίος είναι όνειρο πολλών γυναικών, συζητάει  δημόσια ένα θέμα προσωπικό, ένα θέμα «στίγμα», φωτογραφίζεται, περιγράφει λεπτομέρειες ταμπού, εκτίθεται!

Ο Σταύρος Θεοδωράκης πρόσφατα  στην εκπομπή «πρωταγωνιστές» φιλοξένησε την μαρτυρία μιας ελληνίδας γυναίκας ομοιοπαθούς με την Αντζελίνα Τζολί, η οποία είχε υποβληθεί στην ίδια επέμβαση για τους ίδιους προληπτικούς  λόγους!

Η επιλογή της διπλής μαστεκτομής για λόγους πρόληψης δεν σημαίνει ταυτόχρονα και την αποκατάσταση. Εξασφαλίζει όμως την Ζωή απέναντι στο Θάνατο -παρεμπίπτοντος η αποκατάσταση μαστού από τον ΕΟΠΥΥ δεν χρηματοδοτείται διότι χαρακτηρίζεται Lifestyle…

Αυτό που με άγγιξε λοιπόν και αποφάσισα να επανέλθω στο θέμα  είναι ότι η γυναίκα περιέγραφε την σκληρότητα των σχόλιων στο facebook, πόσο σοκαριστικό ήταν και πόσο, κατά την γνώμη μου, ρατσιστική νοοτροπία βαθειά ριζωμένη αποκάλυπτε! Αν και η Αντζελίνα Τζολί μπορεί όντως να κάνει πανάκριβες εξετάσεις, την πιο ακριβή αποκατάσταση και άλλα έξοδα, έχει σημασία ότι δεν επέλεξε να κρατήσει μυστική την επέμβασή της όπως χιλιάδες άλλες γυναίκες -και δεκάδες ηθοποιών- αλλά τη δημοσιοποίησε ακριβώς για αυτό: Να γίνει ανοικτή συζήτηση και να βοηθήσει να έρθει το θέμα στην επιφάνεια και να ξεφύγει από τα στενά προσωπικά όρια.

Η ορατότητα απελευθερώνει από το «στίγμα» και τις προκαταλήψεις, όχι μόνο τους ομοφυλόφιλους στο gay pride, αλλά και τους καρκινοπαθείς ή άλλους ασθενείς ξέρετε. Ας αφήσουμε λοιπόν τις υποκρισίες γιατί οι διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους είναι οπωσδήποτε ρατσισμός.

 

Share

Δεν τραβάτε να πνιγείτε με τα βυζιά της Αντζελίνα;

της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου

Η είδηση κατέκλυσε από χτες τις τηλεοράσεις ενώ σήμερα πήραν τη σκυτάλη και οι μισές εφημερίδες της χώρας. Η Αντζελίνα Τζολί είχε μόλις ανακοινώσει, μέσω ενός κειμένου της στους New York Times, την προληπτική μαστεκτομή στην οποία προέβη με σκοπό να ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες να προσβληθεί από καρκίνο του μαστού, ασθένεια από την οποία έχασε τη μητέρα της σε ηλικία 56 χρόνων.

Με ειδική αιματολογική εξέταση γενετικού υλικού διαπίστωσε ότι και η ίδια έχει προδιάθεση, ότι διατρέχει δηλαδή τον κίνδυνο κατά 87% να προσβληθεί  από καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών. Με το κείμενό της λοιπόν, με το οποίο απευθυνόταν σε όλες τις γυναίκες του κόσμου, ζητούσε να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε εξετάσεις, ενώ επιχειρούσε να πείσει ότι αφενός το χειρουργείο δεν είναι και τόσο φρικτό και αφετέρου το αποτέλεσμα, τα πρόσθετα δηλαδή νέα στήθη της, είναι πανέμορφα.

Ας αφήσουμε κατά μέρους το πώς θα μπορούσε να διστρεβλωθεί το «ηθικό δίδαγμα» του παραδείγματος της προληπτικής ιατρικής σε μια χώρα σαν τη δική μας, όπου οι καισαρικές γίνονται για ψύλλου πήδημα – παρότι είμαι βέβαιη ότι μερίδα χειρουργών θα τρίβει τα χέρια της από χτες.

Και το αφήνω στην άκρη συνειδητά ως ούτε καν δευτερεύον. Γιατί τίποτα, κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να μπει πλάι στην εικόνα της γυναίκας που μου ήρθε στο μυαλό όταν είδα και το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Τα Νέα, όπου κυριαρχεί η πελώρια φωτογραφία της Αντζελίνα Τζολί ως Λάρα Κροφτ, με αυτό το υπέροχο στήθος να διαγράφεται κάτω από την στενή, μαύρη της μπλούζα και τον τίτλο «Η μάχη της Αντζελίνα».

Ε, λοιπόν, δεν με ενδιαφέρει καθόλου η μάχη της Αντζελίνα. Και δεν με ενδιαφέρει γιατί δεν έχω διαθέσιμο χώρο στο μυαλό μου. Έχει καταληφθεί από την εικόνα που είχαμε δημοσιεύσει πριν λίγους μήνες στο UNFOLLOW 13, όταν με την συνάδελφό μου Έφη Γιαννοπούλου ασχοληθήκαμε με τα αποτελέσματα της «Υγείας της κρίσης». Σε αυτό το ρεπορτάζ, είχαμε δημοσιεύσει μια εικόνα που τράβηξε η Στεφανία Μιζάρα και απεικόνιζε τον προσφάτως χειρουργημένο μαστό μιας γυναίκας αποκλεισμένης από την περίφημη «δημόσια και δωρεάν υγεία». Αποκλεισμένη από την φροντίδα του κράτους το οποίο βάσει Συντάγματος υποτίθεται ότι μεριμνά για την υγεία των πολιτών, υποτίθεται ότι παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας, για την περίθαλψη των απόρων (Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 21, παρ. 3).

Μας είχε προβληματίσει πολύ το εάν έπρεπε να δημοσιεύσουμε την εικόνα αυτή. Το είχαμε γράψει κιόλας. Σκεφτόμασταν μήπως είναι πολύ σκληρή, μήπως είναι πολύ επιθετική, μήπως εκληφθεί ως φτηνή πρόκληση. Η εικόνα όμως είναι αληθινή, τραβηγμένη με την άδειά της και μάλλον η πιο χαρακτηριστική μιας άλλης, μεγαλύτερης εικόνας. Αυτής ακριβώς που οδήγησε την γυναίκα της φωτογραφίας στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.

Η γυναίκα αυτή εργαζόταν, είχε ένα κατάστημα στα δυτικά προάστια. Η κρίση της έβαλε λουκέτο. Ενδιαμέσως της διαγνώστηκε καρκίνος. Είχε όμως πάψει να πληρώνει τις ασφαλιστικές της εισφορές στον ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) γιατί πολύ απλά: δεν είχε. Έτσι προστέθηκε στους 635.767 ανθρώπους που δεν έχουν ταμείο υγείας (πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, Β’ τρίμηνο του 2012).

Με όσα λεφτά κατάφερε τότε να συγκεντρώσει χειρουργήθηκε. Της συνέστησαν να ακολουθήσει χημειοθεραπεία. Δεν είχε χρήματα και έτσι δεν έκανε. Υποτροπίασε. Μόνη της. Στο σπίτι της. Εκεί όπου την βρήκε μια φίλη της πνευμονολόγος και την έστειλε στο Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού να την βοηθήσουν.

Πριν ξεκινήσω να γράφω αυτές τις γραμμές, τηλεφώνησα στον κ. Γιώργο Βήχα, τον γιατρό του Μητροπολιτικού Ιατρείου στο Ελληνικό. Η γυναίκα μοιάζει να τα καταφέρνει, μου είπε. Ξεκίνησα να του εξηγώ με τι αφορμή τον καλώ. Κάτι είχε πάρει το μάτι του αλλά τώρα το σύμπαν του έχει καταληφθεί από δύο νέα περιστατικά. Ένα 14χρονο παιδί με λέμφωμα που έφτασε χθες στο ιατρείο με ανασφάλιστους γονείς και άρα ανασφάλιστο και το ίδιο. Και ένα δεύτερο 8 ετών. Κι αυτό ανασφάλιστο με αγγειονευρωτικό οίδημα. Όταν το παιδί είναι σε κρίση, χρειάζεται να νοσηλευτεί. Έχει χρειαστεί ήδη δύο φορές μέσα στο 2013. Οι γονείς του έχουν κληθεί να πληρώσουν από την τσέπη τους αρκετές φορές μια ένεση που κοστίζει 500 ευρώ. Και δεν τα έχουν.

Από τα δελτία ειδήσεων χτες, αν συγκράτησα καλά τα νούμερα, ενημερώθηκα ότι μόνο ο γενετικός έλεγχος που έκανε η Τζολί ξεκινά από 1.500 ευρώ. Η δε προληπτική μαστεκτομή της σταρ περιελάμβανε ένα πρώτο χειρουργείο για να κρατήσει τη θηλή της, ένα δεύτερο για την μαστεκτομή και ένα τρίτο για την προσθετική.

Δεν τραβάτε να πνιγείτε με τα βυζιά της Αντζελίνα;

Πηγή: unfollow

 

Share

Ζητήματα γυναικείας καρδιάς!

της Ελένης Καρασαββίδου

Αν πιστεύουμε ότι η επιστήμη, και μάλιστα η ιατρική που στηρίζεται στην «ουδέτερη» φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος, είναι αποκαθαρμένη από σεξισμό ας το ξανασκεφτούμε! Όμοια με ό,τι συνέβαινε στην αντιμετώπιση του παιδιού για αιώνες, που αντιμετωπιζόταν ως μινιατούρα ενηλίκου, πρωτοπόρες έρευνες (από εκείνες που προχωρούν με συγκρούσεις την επιστήμη μπροστά) επισημαίνουν ότι η γυναίκα (η γυναικεία καρδιά πιο συγκεκριμένα) αντιμετωπίζεται επίσης ως μινιατούρα του άνδρα. «Οι γυναίκες έχουν πληρώσει πανάκριβο τίμημα από το γεγονός ότι η ιατρική κοινότητα δεν γνώριζε τις διαφορές φύλου σε σχέση με τις καρδιοπάθειες», όπως η Bairey Merz, υπεύθυνη του κέντρου Καρδιολογικών Ερευνών στο περίφημο Cedars Sinai.

Πράγματι, σε αντίθεση με το ευρέως διαδεδομένο στερεότυπο, η καρδιοπάθεια σκοτώνει περισσότερες γυναίκες όλων μάλιστα των ηλικιών από όσες όλες οι μορφές καρκίνου μαζί. Περισσότερες από πεντακόσιες χιλιάδες γυναίκες πεθαίνουν μόνο στις ΗΠΑ από καρδιακό επεισόδιο κάθε χρόνο και πολλές από αυτές δεν είχαν ιδέα ότι έπασχαν από καρδιά. Το συντριπτικό αυτό ποσοστό θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί εάν δεν υπήρχαν (ανάμεσα σε αρκετούς άλλους) δυο κυρίως παράγοντες:

Οι μεταβολές στον τρόπο ζωής που συμπεριλαμβάνουν το άγχος το οποίο δημιουργεί ένας κόσμος στον οποίο το άτομο είναι ξεκρέμαστο, αλλά και η μίμηση λάθος προτύπων καθημερινής, καταναλωτικής, διαβίωσης από το άτομο αυτό. Σε ό,τι αφορά όμως τις γυναίκες και ένας τρίτος, κρυφός και καταλυτικός, παράγοντας προστίθεται:

Η αρνητική στερεοτυπία και η συνεπαγόμενη υποτίμηση στη φωνή της γυναίκας ασθενούς. Άπειρα «Γιατρέ -ή φίλε/η- έχω δύσπνοια» ή «γιατρέ νιώθω πόνους» αντιμετωπίστηκαν ως συμπτώματα γυναικείας φαντασιοπληξίας, ή κατάθλιψης, (από επιστήμονες που έβλεπαν, με προσοχή και καλή προαίρεση συνήθως, τις γνωστές -προσαρμοσμένες στο άλλο φύλο- εξετάσεις) ή ό,τι κάθε πιθανός απίθανος (πιθανή κι απίθανη) σκεφτεί.

«Γνωρίζουμε τα πολύ τελευταία χρόνια ότι η γυναικεία καρδιά διαφέρει στη φυσιολογία της από την ανδρική, κι ότι άνδρες και γυναίκες μπορούν να αναπτύξουν διαφορετικές μορφές ασθενειών. Οι γυναίκες, τις περισσότερες φορές, έχουν τις κύριες αρτηρίες τους καθαρές από αθυρωματικές πλάκες -σε αντίθεση με το μοτίβο που συναντάμε στους άνδρες, αλλά ότι τα μικρότερα στεφανιαία αγγεία παύουν να συστέλλονται και να διαστέλλονται σωστά. Καλούμε αυτήν την κατάσταση ως μικροαγγειακή στεφανιαία δυσλειτουργία», τονίζει η υπεύθυνη της ερευνητικής ομάδας του Cedars Sinai.

Αντί για τις μάζες λιπαρών πλακών που οι άνδρες αναπτύσσουν, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν λεπτότατη φέτα πλάκας επάνω στον τοίχο της αρτηρίας, κάτι που είναι αόρατο στο παραδοσιακό αγγειογράφημα. Για τον λόγο αυτόν οι πρωτοπόροι της έρευνας εργάζονται για την ανάπτυξη νέων διαγνωστικών εργαλείων, ώστε να μπορούν με ακρίβεια να ανιχνεύσουν μικρές αρτηρίες σε δυσλειτουργία.  Υπάρχουν γυναίκες, όπως προσθέτει η Bairey Merz, που πηγαίνουν σε διάφορους γιατρούς για χρόνια και ποτέ δεν έχουν διαγνωστεί σωστά. Πρόκειται για πεπειραμένους καρδιολόγους, που όμως δεν έχουν εκπαιδευτεί σε σχέση με τις διαφορές φύλου στην καρδιά.

«Η κατάσταση αυτή έχει μετατρέψει αυτό που κάποτε θεωρούνταν ως ανδρική ασθένεια σε γυναικεία επιδημία», όπως η Barbra Streisand, βασική χρηματοδότης (πιθανότατα στη μνήμη του πατέρα της που πέθανε από καρδιά όταν η ίδια ήταν ενός έτους) του κέντρου στο Cedar Sinai, επισημαίνει:

 

YouTube Preview Image

 

Αυτή η έρευνα που δεν έχει κλείσει ακόμη 17 χρόνια έχει βοηθήσει και την υγεία ανδρών με καρδιοπάθεια, αφού έχουν ανακαλύψει ότι τα γυναικεία βλαστικά κύτταρα είναι ικανότερα στην εύρεση των περιοχών της καρδιάς που χρήζουν επιδιόρθωση μετά από μια καρδιακή προσβολή, παρέχοντας καλύτερες προοπτικές στην αναγεννητική διαδικασία. Όπως οι επιστήμονες επισημαίνουν με χιούμορ, ούτε στα ανδρικά βλαστικά κύτταρα αρέσει να δέχονται οδηγίες! Παρόλα αυτά το ζήτημα δεν είναι αστείο! Όπως τονίζεται πρέπει να ασχοληθούμε με τα ζητήματα της (έτσι κι αλλιώς συκοφαντημένης) γυναικείας καρδιάς ώστε να μην θρηνούμε μάνες, κόρες, φίλες, συνεργάτριες, που φεύγουν γιατί η φωνή τους ως ασθενών πρέπει να περάσει από αξιολογικούς διαύλους αιώνων οι οποίοι τις υποτιμούν, και οι οποίοι, λιγάκι πιο πολύπλοκα καλυμμένοι, εξακολουθούν να λειτουργούν…

 

Share

Η κρίση αυξάνει τις αποβολές

της Νικολέττας Ρούσσου

Οι μέλλουσες μητέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποβάλλουν λόγω του γενικευμένου άγχους το οποίο προκαλούν τα μέτρα λιτότητας, όπως αναφέρουν πρόσφατες έρευνες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Independent, ερευνητές δήλωσαν στο Royal Economic Society Cοnference ότι οι μειώσεις των εισοδημάτων ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας προκαλούν στρες στην έγκυο, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα της αποβολής.

Οι οικονομολόγοι Σιμόνα Μπετζενάριου από το πανεπιστήμιο του Γκόθενμπεργκ, η Αντρέα Μίτρουτ από το πανεπιστήμιο της Ουψάλα και το ιατρικό κέντρο της Ουψάλα για τη μελέτη του τοκετού εξέτασαν τον αντίκτυπο των πρόσφατων μέτρων λιτότητας στη Ρουμανία. Οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες ανακοινώθηκαν τον Μάιο του 2010 περιελάμβαναν μείωση του 25% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και περικοπές στα επιδόματα παιδικής μέριμνας.

Οι συντάκτες της έρευνας ανέλυσαν όλες τις γεννήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα στη Ρουμανία τα τελευταία 3 χρόνια. Η μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα της γέννησης των παιδιών τα οποία ήταν έμβρυα τη στιγμή της ανακοίνωσης των μέτρων λιτότητας με τα αντίστοιχα εκείνων που γεννήθηκαν το 2009.

Η έρευνα κατέδειξε ότι γεννήθηκαν λιγότερα αγόρια, με την πιθανότητα να γεννηθεί αγόρι να έχει μειωθεί κατά 4,5% σε σχέση με πιο ευημερείς περιόδους. Ωστόσο, τα αγόρια τα οποία επιβίωσαν αποδείχθηκαν υγιέστερα σε σχέση με πιο φυσιολογικές εποχές. Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι αυτά τα αποτελέσματα αποδεικνύουν πως ένα ισχυρό σοκ στη ζωή της μητέρας επηρεάζει σε μεγαλύτερο βαθμό τα ευάλωτα έμβρυα αρσενικού γένους.

Παλιότερες έρευνες είχαν καταδείξει ότι τα έμβρυα αρσενικού γένους έχουν λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσουν από ένα έντονο τραύμα σε σχέση με τα έμβρυα θηλυκού γένους.

Η νέα μελέτη απέδειξε ότι τα παιδιά τα οποία γεννήθηκαν στη Ρουμανία μετά το 2010 είναι κατά 17% λιγότερο πιθανό να έχουν χαμηλό σωματικό βάρος, ενώ το ποσοστό γεννητικότητας έχει μειωθεί σημαντικά στη χώρα μετά τις περικοπές.

Τον Φεβρουάριο του 2011, ακριβώς 9 μήνες μετά τις μεταρρυθμίσεις, ο αριθμός των γεννήσεων μειώθηκε σε λιγότερο από 15.000 για πρώτη φορά μετά το 1956, οπότε ο αριθμός των γεννήσεων ήταν 13.844, ο χαμηλότερος που έχει ποτέ καταγραφεί στη χώρα.

Οι μελετητές υπογραμμίζουν ότι οι πολιτικοί πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους το γεγονός ότι οι μη αναμενόμενες αλλαγές πολιτικής μπορεί να προκαλέσουν μεγάλο άγχος στις έγκυες γυναίκες, γεγονός με απροσδόκητες συνέπειες.

Πηγή: tvxs

Share

Παροχή συμβουλευτικής σε γυναίκες από την ΓΓΙΦ

Παροχή Πληροφόρησης και Συμβουλευτικής στο Πολύκεντρο Γυναικών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων,  σε θέματα αναπαραγωγικής  και σεξουαλικής υγείας

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) διευρύνοντας τις δραστηριότητες του Συμβουλευτικού Κέντρου Αθήνας στο Σύνταγμα, το οποίο λειτουργεί από το 1988, δημιούργησε το Πολύκεντρο Γυναικών στα Εξάρχεια το Μάρτιο 2012, το οποίο παρέχει εξειδικευμένες και εξατομικευμένες υπηρεσίες σε γυναίκες όπως:

  • Ψυχοκοινωνική στήριξη σε θύματα βίας λόγω φύλου
  • Πληροφόρηση και συμβουλευτική σε θέματα απασχόλησης και επιχειρηματικότητας
  • Νομική συμβουλευτική (οικογενειακό δίκαιο, βία, εργασία, άδεια παραμονής στη χώρα κ.ά)
  • Νομική βοήθεια
  • Πληροφόρηση και συμβουλευτική σε θέματα αναπαραγωγικής /σεξουαλικής υγείας και δημόσιας υγείας
  • Παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες

Ειδικότερα, σε ότι  αφορά την αναπαραγωγική και σεξουαλική υγεία παρέχεται ομαδική πληροφόρηση και συμβουλευτική σε εβδομαδιαίες συναντήσεις, από εξειδικευμένο προσωπικό (Μαία) του Νοσοκομείου «ΕΛΕΝΑ», με το οποίο η ΓΓΙΦ έχει συνάψει προγραμματική συμφωνία. Η πληροφόρηση και συμβουλευτική περιλαμβάνει τις εξής θεματικές ενότητες:

  • Όσα πρέπει να γνωρίζει μία γυναίκα για το σώμα της (Υγιεινή – Έμμηνος Ρύση – Test Pap – Εξέταση μαστού – Οστεοπόρωση – Κλιμακτήριος).
  • Σεξουαλική Υγεία -Οικογενειακός Προγραμματισμός -Αντισύλληψη – Αμβλώσεις -Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα
  • Ισότητα των φύλων και η διαφορετικότητά τους ως προς την αναπαραγωγική τους ιδιότητα
  • Μητρικός Θηλασμός – Στάση Ζωής

Οι συναντήσεις των ομάδων πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη πρωί και διαρκούν για κάθε ενότητα δύο ώρες (10.00π.μ -12.00π.μ). Η κάθε ομάδα αποτελείται από 4 έως 10 άτομα.

Ενημερώνουμε επίσης ότι κάθε Τρίτη 12.00-17.00 στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ σε συνεργασία με το Νοσοκομείο-Μαιευτήριο «ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ» παρέχεται ατομική συμβουλευτική σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας σε ενδιαφερόμενες (κατόπιν ραντεβού)

 

Δηλώστε συμμετοχή με τους εξής τρόπους:

τηλεφωνικά: 210 3898085 (ώρες 09:00-17:00)

fax:  210 38.98.079

e-mail: polykentro@isotita.gr

 

Share