Subscribe via RSS Feed

Tag: "Ελ Σαλβαδόρ"

Ελ Σαλβαδόρ: 30 χρόνια κάθειρξη σε έφηβη θύμα βιασμού

elsalvador-protest

της Γεωργίας Μανώλη 

Για ακόμη μια φορά το Ελ Σαλβαδόρ παραβιάζει  τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών με το χειρότερο τρόπο. Δικαστήριο του Ελ Σαλβαδόρ καταδίκασε την 19χρονη Evelyn Hernández, θύμα βιασμού, σε 30 χρόνια κάθειρξη επειδή γέννησε νεκρό το παιδί του βιαστή της. Συγκεκριμένα, γυναίκα δικαστής απεφάνθει ότι η αποτυχία της Hernández να εξασφαλίσει προγεννητική φροντίδα ισούται με φόνο. Η Hernández ήταν ακόμη μαθήτρια όταν μετά το συστηματικό βιασμό από μέλος συμμορίας της περιοχής της, γέννησε στη τουαλέτα του σπιτιού της τον Απρίλη του 2016. Στη συνέχεια, λόγω πόνου στην κοιλιακή χώρα μεταφέρθηκε από τη μητέρα της στο νοσοκομείο, το οποίο κατήγγειλε στις αρχές ότι η έφηβη γέννησε το μωρό νεκρό.

Η αστυνομία, αφού βρήκε το έμβρυο στη τουαλέτα, προχώρησε σε σύλληψη και κράτηση της Hernández ενώ νοσηλευόταν για σοβαρές επιπλοκές, κρατώντας την δεμένη με χειροπέδες στο κρεβάτι του νοσοκομείου επί μια βδομάδα. Η δήλωση της ότι δεν γνώριζε ότι ήταν έγκυος μέχρι και τη γέννα δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο το οποίο αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του κατηγόρου, ότι η 19χρονη πέταξε το έμβρυο στη τουαλέτα και ότι δεν αναζήτησε προγεννητική φροντίδα επίτηδες γιατί δεν ήθελε το μωρό. Το δικαστήριο όχι μόνο καταδίκασε την Hernández χωρίς στοιχεία και χωρίς κάποια ιατρική έκθεση που να επιβεβαιώνει αυτές τις υποθέσεις, αλλά πρότεινε και την δίωξη της μητέρας της για συνέργεια σε έγκλημα.

Η δικαστική αυτή απόφαση δεν είναι ούτε η πρώτη και σίγουρα δεν θα είναι και η τελευταία. Το Ελ Σαλβαδόρ είναι μια από τις έξι χώρες (Χιλή, Νικαράγουα, Ονδούρας, Δομινικανή Δημοκρατία και Μάλτα) που απαγορεύουν την άμβλωση σε όλες τις περιπτώσεις (ακόμη και σε περιπτώσεις βιασμού, αιμομιξίας ή στη περίπτωση που κινδυνεύει η ζωή της μητέρας). Επιπλέον, η απόλυτη ποινικοποίηση της άμβλωσης το 1998, μετά από μια καμπάνια κατά των γυναικείων δικαιωμάτων αναπαραγωγής από λόμπι συνδεδεμένα με τη καθολική εκκλησία, συντέλεσε στη φυλάκιση πολλών, κυρίως φτωχών, γυναικών λόγω επιπλοκών κατά τη γέννα. Η εκπρόσωπος της Ένωσης Πολιτών για την Αποποινικοποίηση της Άμβλωσης, δήλωσε ότι η δικαστική αυτή άποψη «δείχνει πώς η δικαιοσύνη στο Ελ Σαλβαδόρ εφαρμόζεται χωρίς άμεσες αποδείξεις και χωρίς επαρκή στοιχεία που να διευκρινίζουν τι έχει κάνει μια γυναίκα» (Independent).

Αν και  πρόσφατα έχουν ξεκινήσει κάποιες προσπάθειες να αλλάξει ο νόμος και να αποδέχεται την άμβλωση έστω σε περιπτώσεις βιασμού ή τράφικινγκ, ωστόσο παρά τις κοινοβουλευτικές ακροάσεις των νομοθετικών προτάσεων κατά την άνοιξη του 2017 καμία αλλαγή δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής ούτε έχει κατατεθεί σχετικό νομοσχέδιο από τη Νομοθετική Επιτροπή. Έτσι, το Ελ Σαλβαδόρ συνεχίζει να τιμωρεί τις γυναίκες ακόμα και όταν αποβάλουν και να ελέγχει το σώμα τους με το πιο κατάπτυστο τρόπο. Όμως, η Hernández, θύμα παραπάνω από μια φορές της πατριαρχικής σκληρότητα,ς μαζί με τη δικηγόρο της δήλωσαν ότι θα κάνουν έφεση και θα αγωνιστούν να αλλάξουν αυτή την τόσο άδικη απόφαση.

 

Διαβάστε ακόμη:

Το Ελ Σαλβαδόρ δεν απονέμει χάρη σε γυναίκες που έχουν φυλακιστεί για άμβλωση ή για αποβολή

Στον δρόμο της προσφυγιάς λόγω δίωξης για άμβλωση

Η στείρωση ως ευγονική των φτωχών

 

Share

Στον δρόμο της προσφυγιάς λόγω δίωξης για άμβλωση

της Χριστίνας Πάντζου

Η Μαρία Τερέσα Ριβέρα πέρασε τέσσερα χρόνια σε ένα κελί του Ελ Σαλβαδόρ, καταδικασμένη επειδή απέβαλε.

Αποφυλακίστηκε πέρσι τον Μάιο, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο αναίρεσε την καταδίκη της σε κάθειρξη 40 ετών για φόνο, όπως χαρακτηρίζει τις περισσότερες αμβλώσεις η νομοθεσία της χώρας, η οποία από το 1997 τις απαγορεύει σε οποιαδήποτε περίσταση.

Ηλπιζε πως η απελευθέρωσή της θα της επέτρεπε να συμφιλιωθεί με όσα πέρασε, με τον χαμό του δεύτερου παιδιού της, με την άδικη ποινή της, με τα χαμένα χρόνια της φυλάκισής της και πως θα μπορούσε να ξεκινήσει μια νέα ζωή μαζί με τον 11χρονο γιο της. Αλλά η πραγματικότητα της υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της Καθολικής Εκκλησίας χώρας διέψευσε τις ελπίδες της.

«Για όλους ήμουν η “φόνισσα” του μωρού μου. Κανείς δεν μου έδινε δουλειά. Με είχαν κι αυτοί καταδικάσει και σε κάθε μου βήμα έβρισκα εμπόδια και απόρριψη», λέει η 34χρονη γυναίκα.

Τον περασμένο Οκτώβριο ο γενικός εισαγγελέας προσέβαλε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου: ανά πάσα στιγμή μπορεί να την έστελναν πίσω στη φυλακή. Ηταν τότε που αποφάσισε να φύγει από τη χώρα.

Στις 17 Μαρτίου η Μαρία Τερέσα Ριβέρα έγινε η πρώτη γυναίκα που πήρε άσυλο στη Σουηδία λόγω των διώξεων που υπέστη από έναν άδικο νόμο περί αμβλώσεων, ο οποίος τιμωρεί τις γυναίκες ακόμη και σε περιπτώσεις αποβολών, γέννησης νεκρού εμβρύου ή επιπλοκών στην κύηση.

«Οι σουηδικές αρχές αναγνώρισαν πως τα δικαιώματά της ως γυναίκας παραβιάστηκαν κατάφωρα και πως το κράτος, αντί να την προστατεύσει, την καταδίωξε νομικά και κοινωνικά. Θεώρησαν πως η ποινή της, ο χρόνος που πέρασε στη φυλακή και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει εάν επιστρέψει στο Ελ Σαλβαδόρ συνιστούν δίωξη», δήλωσε μιλώντας για μια ιστορική απόφαση η Καταλίνα Μαρτίνες, δικηγόρος και διευθύντρια Λατινικής Αμερικής του Κέντρου για τα Αναπαραγωγικά Δικαιώματα που στήριξε σε κάθε της βήμα τη Ριβέρα.

«Η χορήγηση ασύλου σε αυτή τη βάση αποτελεί ένα τεράστιας σημασίας προηγούμενο όχι μόνο για τις γυναίκες του Ελ Σαλβαδόρ αλλά συνολικά για τις γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο».

Σύμφωνα με την Ομάδα Πολιτών για την Αποποινικοποίηση των Αμβλώσεων (CFDA), στο διάστημα 2000-2014 49 γυναίκες καταδικάστηκαν για πρόκληση άμβλωσης.

Ανάμεσά τους και 26 που εκτίουν ποινές κάθειρξης 30 έως 40 ετών.

Από τη Σουηδία, η Μαρία Τερέσα Ριβέρα έχει ξεκινήσει εκστρατεία ευαισθητοποίησης για τις καταχρήσεις αυτής της νομοθεσίας και την αποφυλάκιση των γυναικών θυμάτων της.

«Υποσχεθήκαμε η μία στην άλλη ότι όποια καταφέρει να φύγει από το Ελ Σαλβαδόρ θα μιλήσει εξ ονόματος όλων όσες βρίσκονται στη φυλακή. Υπάρχουν στα κελιά μητέρες που έχουν περισσότερα από δέκα χρόνια να δουν τα παιδιά τους. Δεν τους αξίζει να είναι στη φυλακή για εγκλήματα που δεν έκαναν».

Η στιγμή είναι πρόσφορη καθώς τον Φεβρουάριο το κυβερνών πρώην αντάρτικο FMLN κατέθεσε σχέδιο νομοθετικής τροποποίησης ώστε να επιτρέπεται η άμβλωση σε περιπτώσεις βιασμού, κινδύνου της ζωής της μητέρας ή μη βιώσιμου εμβρύου.

το κείμενο δημοσιεύτηκε αρχικά στην Εφημερίδα των Συντακτών

 

Διαβάστε ακόμα

Το Ελ Σαλβαδόρ δεν απονέμει χάρη σε γυναίκες που έχουν φυλακιστεί για άμβλωση ή για αποβολή

Οι αρχές του Ελ Σαλβαδόρ παίζουν ρώσικη ρουλέττα με τη ζωή μιας νέας γυναίκας

 

Share

Το Ελ Σαλβαδόρ δεν απονέμει χάρη σε γυναίκες που έχουν φυλακιστεί για άμβλωση ή για αποβολή

0

Τον Ιανουάριο, στο Ελ Σαλβαδόρ, απονεμήθηκε επιτέλους χάρη σε μια γυναίκα που είχε φυλακιστεί για εφτά χρόνια επειδή απέβαλε. Η γυναίκα, γνωστή ως “Γουαδελούπη” είχε κατηγορηθεί ότι είχε κάνει άμβλωση, αδίκημα το οποίο αργότερα μετατράπηκε σε κακούργημα με αποτέλεσμα η γυναίκα να φυλακιστεί για φόνο[1]. Αλλά παρόλο που η Γουαδελούπη αποφυλακίστηκε, 15 άλλες γυναίκες παραμένουν στην φυλακή με τις ίδιες κατηγορίες.

Το Κέντρο για τα Δικαιώματα Αναπαραγωγής[2] και η Ένωση Πολιτών για την Αποποινικοποίηση της Άμβλωσης, εργάζονται εδώ και αρκετό καιρό μαζί για να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση 17 γυναικών που εκτίουν ποινή κάθειρξης από 30 έως και 40 έτη επειδή είχαν επιπλοκές στην εγκυμοσύνη οι οποίες οδήγησαν σε αποβολή. Μόνο η Γουαδελούπη έχει καταφέρει να πάρει χάρη μέχρι στιγμής. Άλλη μια αποφυλακίστηκε αφού όμως εξέτισε όλη την ποινή της. Η Ένωση Πολιτών εξέδωσε ανακοίνωση στις 20 Φεβρουαρίου ότι το Νομοθετικό Σώμα θα αρνηθεί να εξετάσει αιτήσεις για χάρη για οποιαδήποτε από αυτές τις κατηγορούμενες.

Η Μόνικα Αράνγο, εκπρόσωπος του Κέντρου για τα Δικαιώματα Αναπαραγωγής και Περιφερειακή Διευθύντρια για την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική δήλωσε σε συνέντευξη τύπου ότι οι οργανώσεις δεν θα σταματήσουν να αγωνίζονται μέχρι να απονεμηθεί χάρη σε όλες τις φυλακισμένες: «Το Κέντρο για τα Δικαιώματα Αναπαραγωγής θα συνεχίσει να διερευνά τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν γυναίκες στο Ελ Σαλβαδόρ και δεν θα σταματήσουμε μέχρι η κυβέρνηση να τροποποιήσει τους νόμους έτσι ώστε να σέβονται, να προστατεύουν και να εκπληρώνουν τα δικαιώματα της γυναίκας στην ζωή και την υγεία».

μετάφραση: Γεωργία Μανώλη

Πηγή: Jezebel

 

Σημειώσεις της μεταφράστριας:

[1] Το 1999 μέσω της Αναθεώρησης του Συντάγματος το Ελ Σαλβαδόρ αναγνώρισε το δικαίωμα στη ζωή από την στιγμή της σύλληψης. Για περισσότερες πληροφορίες στην Έκθεση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Άμβλωση στο Ελ Σαλβαδόρ του Κέντρου για τα Δικαιώματα Αναπαραγωγής.

[2] Το Κέντρο για τα Δικαιώματα Αναπαραγωγής είναι ένας παγκόσμιος οργανισμός με έδρα την Νέα Υόρκη. Εργάζεται με νομικούς για να εξασφαλίσει  το Δικαίωμα στην Άμβλωση στις Η.Π.Α αλλά και σε 45 χώρες. Για περισσότερες πληροφορίες εδώ 

 

Διαβάστε ακόμα

Οι αρχές του Ελ Σαλβαδόρ παίζουν ρώσικη ρουλέττα με τη ζωή μιας νέας γυναίκας

 

 

 

 

Share

Οι αρχές του Ελ Σαλβαδόρ παίζουν ρώσικη ρουλέττα με τη ζωή μιας νέας γυναίκας

της Esther Major*

Λιγότερo από έναν μήνα πριν, πολύ λίγοι γνώριζαν ποιά ήταν η Beatriz.

Όμως, μέσα στις τελευταίες λίγες μέρες και βδομάδες, τα φριχτά δεινά αυτής της 22χρονης γυναίκας από το Ελ Σαλβαδόρ έχουν κατακλύσει τα social media και έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο.

Η Beatriz, ήδη μητέρα ενός παιδιού, είναι έγκυος και σοβαρά άρρωστη. Βρίσκεται στο νοσοκομείο με λύκο και προβλήματα στα νεφρά. Η κατάσταση της υγείας της είναι τόσο σοβαρή που οι γιατροί ισχυρίζονται ότι μπορεί να πεθάνει αν η εγκυμοσύνη συνεχιστεί. Οι γιατροί έχουν επίσης διαγνώσει μια σοβαρή ασθένεια στο έμβρυο (του λείπει ένα τμήμα του εγκεφάλου και του κρανίου), η οποία σχεδόν πάντα οδηγεί σε θάνατο λίγο πριν ή μετά τη γέννηση.

Κι όμως, οι γιατροί της Beatriz δεν της έχουν παράσχει τη σωτήρια έκτρωση που χρειάζεται και αποζητά, γιατί φοβούνται ότι θα διωχθούν από το νόμο που προβλέπει φυλάκιση σε οποιονδήποτε κάνει έκτρωση, γιατρό ή ασθενή.

Πριν από δύο μήνες, οι γιατροί έστειλαν επιστολή στις αρχές ζητώντας κατ’ εξαίρεση προστασία από δίωξη εφόσον προσφέρουν στην Beatriz τη θεραπεία που τόσο χρειάζεται. Παρά την προφανή αναγκαιότητα, κανένας δεν έχει απαντήσει.

Μέσα στην απόγνωση, οι δικηγόροι της Beatriz πήγαν την υπόθεση μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας τους να υποστηρίξουν τα δικαιώματά της στη ζωή και την υγεία.

Πιστεύαμε ότι με μια τέτοια υπόθεση, καθαρή και επείγουσα, σίγουρα τα δικαστήρια θα ανταποκρίνονταν γρήγορα για μα σώσουν τη ζωή αυτής της νέας γυναίκας. Κι όμως, βδομάδες μετά, οι δικαστές απέτυχαν να διαχειριστούν αυτή την υπόθεση με τον κατεπείγοντα χαρακτήρα που της αντιστοιχεί. Οι καθυστερήσεις τους είναι ασυνείδητες, όπως και η αποτυχία τους να εκδόσουν μια απόφαση που θα σέβεται  τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα της Beatriz.

Όταν η υπόθεση της Beatriz ήρθε στο προσκήνιο ήμουν στην πρωτεύουσα του Ελ Σαλβαδόρ, το Σαν Σαλβαδόρ.

Η Διεθνής Αμνηστία αμέσως ανταποκρίθηκε με μια επείγουσα έκκληση και μια διεθνή καμπάνια.

Οι σκέψεις μας τότε ήταν σαν εκείνες πολλών άλλων στο Ελ Σαλβαδόρ: σίγουρα το κράτος θα επιστράτευε την κοινή λογική και συμπόνοια, με το να εγγυηθεί σε αυτή τη νεαρή γυναίκα το ανθρώπινο δικαίωμά της στη ζωή.

Ευχόμαστε ότι οι δικαστές γνωρίζουν το γεγονός ότι ο κόσμος παρακολουθεί, περιμένει και ελπίζει ότι δεν θα αποτύχουν σε αυτό το σημαντικό τεστ της ικανότητάς τους να προστετεύουν και να υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η εμφανής αδιαφορία μέχρι στιγμής για τον πόνο της Beatriz έχει αυξήσει το ενδιαφέρον σε βαθμό η φήμη τους να αμφισβητείται.

Αυτή είναι μια υπόθεση στην καρδιά της οποίας βρίσκονται οι διακρίσεις: η Beatriz χρειάζεται μια θεραπεία που μόνο γυναίκες και κορίτσια χρειάζονται και επιπλέον είναι φτωχή. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι θα συνέβαινε αν είχε τους πόρους ή γνωριμίες με επιρροή.

Καθώς οι μέρες και οι βδομάδες πέρασαν, με φόβο είδα τις αρχές του Σαλβαδόρ και τους διακαστές σε στάση αναμονής, να παρακολουθούν την Beatriz να υποφέρει και να αγωνιά και να μην ξέρει αν θα επιβιώσει της εγκυμοσύνης. Τα Ηνωμένα Έθνη και η the Inter-American Commission on Human Rights έχουν ζητήσει από το κράτος να διασφαλίσει άμεσα την πρόσβαση της Beatriz στη θεραπεία που θα της σώσει τη ζωή. Η ίδια έχει προβεί σε μαγνητοσκοπημένη έκκληση προς τον πρόεδρο.

Είναι ασυγχώητο για τις αρχές του Ελ Σαλβαδόρ να αρνούνται τη σωτήρια θεραπεία στην Beatriz. Κάθε αρμόδιος πρέπει να θυμάται ότι έχει προσωπική ευθύνη –και πιθανώς συνέργεια- για τον ρόλο του στον πόνο και τα βάσανα που η αποτυχία τους να δράσουν επιφέρει.

Δεκάδες γυναίκες και άντρες έχουν ξεκινήσει διαμαρτυρίες μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας δικαιοσύνη για την Beatriz. Την τελευταία φορά που ήμουν εκεί, κάποιοι/ες φώναζαν ένα δυνατό προειδοποιητικό μήνυμα προς τους δικαστές μέσα. «Η αδιαφορία σκοτώνει και η σιωπή είναι συνενοχή!». Άλλοι/ες στέκονταν με πλακάτ που απλώς ρωτούσαν: «Ποιός θα εγγυηθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα της Beatriz?».

Δύο μήνες μετά το αίτημα να σωθεί η ζωή της και ακόμα δεν γνωρίζουμε την απάντηση στην ερώτηση.

Καλούμε τις αρχές να δράσουν τώρα για τη ζωή της Beatriz.

Κάθε αρμόδιος από τις αρχές και δικαστής που δεν θα κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει την Beatriz ή να προλάβει σοβαρά προβλήματα υγείας διακινδυνεύει να έχει το αίμα της στα χέρια του.

Η υφήλιος παρακολουθεί το Ελ Σαλβαδόρ. Μέρα με τη μέρα αυξάνει η πίεση προς τις αρχές και τους δικαστές για να γίνει το σωστό και να βοηθήσουν μια νέα γυναίκα που θέλει απεγνωσμένα να ζήσει.

* Ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστία στην Κεντρική Αμερική

μετάφραση: Δήμητρα Σπανού

Πηγή: livewire

Share