Subscribe via RSS Feed

Tag: "Παγκόσμια Πορεία Γυναικών"

Τελική Διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης της ΠΠΓ. Βίγκο, 27-29 Μαΐου 2016

DEGENERADAS

Τελική Διακήρυξη της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

Βίγκο, 27-29 Μαΐου 2016

Εμείς, ακτιβίστριες της ΠΠΓ στην Ευρώπη που συναντηθήκαμε στη Γαλικία, μετά από αρκετές μέρες στοχασμού, συζητήσεων και ανταλλαγών για το πώς θα απαντήσουμε την ανησυχητική διεθνή κατάσταση των πολέμων, των επιθέσεων της δεξιάς με πραξικοπήματα, την καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, την ποινικοποίηση των αγώνων, τις δολοφονίες ακτιβιστριών, τον εκχυδαϊσμό της βίας, την περιστολή της ελευθερίας μας, τη στρατιωτικοποίηση των δημόσιων χώρων, τις στρατηγικές του φόβου, την εργασιακή επισφάλεια, την εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών και των σωμάτων μας, θέλουμε να εκφράσουμε:

  • την αλληλεγγύη μας προς τις Κούρδισες και το λαό τους που συνεχίζει να αντιστέκεται στις εγκληματικές επιθέσεις του ISIS και του Τουρκικού Κράτους. Θυμόμαστε ιδιαίτερα την Σεβέ Ντεμίρ και τις αδερφές μας από την ΠΠΓ, που δολοφονήθηκαν λόγω των αγώνων τους, καθώς και όλες/όλους τουςπολιτικούς κρατούμενους.
  • την καταγγελία μας για τη συνενοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μέσω των κρατών μελών της εμπορεύεται όπλα, χρηματοδοτεί την αποσταθεροποίηση της περιοχής και εκμεταλλεύεται τους φυσικούς πόρους της.
  • την αντίθεσή μας στην ευρωπαϊκή πολιτική για την προσφυγική κρίση και το αίτημά μας να σταματήσουν οι πόλεμοι, να ανοίξουν τα σύνορα και να επιτραπεί η ασφαλής δίοδος, να καταργηθούν οι ποσοστώσεις και να γίνουν αποδεκτοί/ες όλοι/όλες οι πολιτικοί και οικονομικοί πρόσφυγες.
  • την ανησυχία και την απόρριψή μας για την οικολογική κρίση που δημιουργεί ο ληστρικός καπιταλισμός και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων ανά τον κόσμο από πολυεθνικές εταιρείες.
  • την καταγγελία μας για την άνοδο της άκρας δεξιάς, που απειλεί τις δημοκρατίες ανά τον κόσμο, όπως είδαμε στη Βραζιλία με το πρόσφατο ρατσιστικό, καπιταλιστικό και μάτσο πραξικόπημα.
  • την οργή μας για τη βία, τις διώξεις, τις απελάσεις, την ποινικοποίηση και τις δολοφονίες που αντιμετωπίζουν ακτιβίστριες όταν υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
  • την καταγγελία μας για τις εκβιαστικές πρακτικές που εφαρμόζουν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ και η Κομισιόν σε διάφορες χώρες, ειδικότερα σε Ελλάδα, Πορτογαλία και τα Ισπανικά Κράτη, στο όνομα της προώθησης των πολιτικών λιτότητας που υποβαθμίζουν τις ζωές των γυναικών και των λαών.

Ευχαριστούμε τις αδερφές μας από το Γαλικιανό Εθνικό Συντονιστικό της ΠΠΓ για την προσπάθειά τους να μας καλωσορίσουν και τη δουλειά που έβαλαν ώστε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνάντηση. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις γυναίκες της Γαλικίας, ειδικά τη Λόρα Μπουλγκάλο, την αδερφή μας που αντιμετωπίζει δίωξη για την απαρέγκλιτη υποστήριξή της προς τους/τις μετανάστες/τριες, καθώς και τη συλλογικότητα Nós Mesmas, θύματα βίαιων επιθέσεων για τον λεσβιακό ακτιβισμό τους.

Αυτός δεν είναι ο κόσμος που θέλουμε να χτίσουμε, θέλουμε ένα κόσμο ειρήνης, αποστρατιωτικοποιημένο, έναν κόσμο χωρίς τείχη να μας χωρίζουν, έναν κόσμο όπου οι ανθρώπινες ζωές αξίζουν περισσότερο από το χρήμα. Θέλουμε να χτίσουμε έναν κόσμο όπου τα παιδιά θα μπορούν να παίζουν χωρίς να φοβούνται τους βιασμούς, τις δολοφονίες και τις εξαφανίσεις, όπου οι γυναίκες δεν θα είναι θύματα της σεξιστικής βίας και συμπεριφοράς.

 

Το μέλλον μας είναι η διεθνής αλληλεγγύη, θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε έως ότου όλες οι γυναίκες είναι ελεύθερες

 

Share

Τρεις ακόμα Κούρδισσες αγωνίστριες δολοφονήθηκαν από το τουρκικό κράτος

kourdisses2

της Λίνας Φιλοπούλου

Ενημέρωση από τη φίλη Yıldız Temürtürkan, μέλος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών Τουρκίας

Στις 4 Ιανουαρίου, το βράδυ, τρεις κούρδισσες αγωνίστριες δολοφονήθηκαν βάναυσα από τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις. Όλες τους μέλη του κούρδικου γυναικείου κινήματος, μια ομάδα που συμμετέχει ενεργά στην Παγκόσμια Πορεία Γυναικών. Μία από τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν, η Seve Demir, ήταν η συντονίστρια των δραστηριοτήτων στην πόλη Nusaybin από όπου η ΠΠΓ ξεκίνησε το Φεμινιστικό Καραβάνι στο πλαίσιο της 4ης Διεθνούς Δράσης για το 2015.

Οι γυναίκες αυτές δολοφονήθηκαν στην πόλη Silopi, όπου υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας. Οι τούρκικες στρατιωτικές δυνάμεις άνοιξαν πυρ εναντίον τους, καθώς προσπαθούσαν να περάσουν από τη μια γειτονιά στην άλλη. Οι γυναίκες κάλεσαν φίλους τους στο τηλέφωνο λέγοντάς τους ότι είναι βαριά τραυματισμένες και ζήτησαν ασθενοφόρο. Οι φίλοι τους ειδοποίησαν τον κυβερνήτη της πόλης να επιτρέψει στο ασθενοφόρο να περάσει, αλλά αυτό δεν έγινε. Όταν πια ο δήμος κατάφερε να στείλει ασθενοφόρο, τις βρήκαν βάναυσα δολοφονημένες.

Χιλιάδες κόσμος παρέστη την περασμένη Τρίτη στην κηδεία των 12 δολοφονηθέντων από το τουρκικό κράτος, στις πόλεις Cizre, Silopi και Şırnak. Ανάμεσά στα θύματα και οι τρεις κούρδισσες αγωνίστριες, Seve Demir, Fatma Uyar και Pakize Nayir, που δολοφονήθηκαν λίγες μέρες πριν από την 3η επέτειο από τη δολοφονία άλλων τριών κουρδισσών αγωνιστριών στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2013.

This slideshow requires JavaScript.

 

Share

A short travelogue during the start of the feminist caravan of Women’s World March in Kurdistan

5καραβανι3

by Voula Taki *

With the slogan “From Lisbon to Kobane  all women in march” six women from “Women’s Solidarity Venue  – Women’s Initiative Against Debt and Austerity Measures” set off on our journey to participate at the launch of the feminist caravan (4th international action of the World March of Women) in the city Nusaybin, a town in the Turkish Kurdistan at the border with the autonomous region of Rojava opposite the canton Jazira. In Rojava there are three cantons: Jazira, Kobane and Afrin. The launch of the feminist caravan from this area marked the solidarity of women while honoring the heroic struggle of the Kurdish women fighters against the violent and brutal attacks by jihadists (ISIS).

Affected by everything we had seen and heard throughout the previous period about both this great fight of the Kurdish female fighters and their attempt to create a new society from ‘below’, we arrived in the city Mardin on March 4 – two days earlier. Some of us – two women journalists among us – wanted to see, live and share more closely all these experiences of the Kurdish women.

This slideshow requires JavaScript.

So, during the first day, after we propagated the launch of the feminist caravan together with the comrades from Mardin, we organized with their help our visit to refugee camps in Diyarbakir (capital of Turkish Kurdistan).

First we visited the camp where more than 3,000 refugees live, the camp of the Yazidi – an ethno-religious group of Kurdish tribes – who lived in northern Iraq and had been victims of extreme brutality by jihadists (murders, tortures, kidnapping, rapes, sexual slavery) when the latter had conquered huge parts of northern Iraq. In the camp we had a detailed discussion about their life before the attack, the genocide they had suffered and about their plans – if one can speak of “plans” – for the future. Alarmed with their words “We do not want to go back. There is not nothing left there…”, we asked them to explain what they meant. The answer was “… we want to go to the West to tell the whole world what happened in our land, to inform them about us”. After that, we walked through the camp surrounded by children who were happy because they had visitors, we went into some tents and talked to some women about their lives before the attacks of ISIS, the genocide committed and the difficult conditions of life in the present. Though uprooted from their homeland, their tight faces showed how determined they were to continue this uncertain journey into the future.

This slideshow requires JavaScript.

Early in the afternoon we arrived in Diyarbakir. Accompanied by three young Kurdish women who spoke English, we went to a large sports center where Kurdish women from Kobane were hosted. Lots of women with babies in their arms came to greet us and talk with us. Those refugee women described their own personal experiences of the brutal attacks of ISIS on their areas. Central feature to all their narrations was the proud fight of their companions at the battle forefront. Shocking experiences uttered from lips tightened from the pain and tenacity to continue fighting until victory. The shocking stories all had a common denominator: the call for militant solidarity in the combat against barbarism and obscurantism. Full of emotion and with tears in our eyes – for our own common memories awakened with their stories – we hugged them goodbye…

This slideshow requires JavaScript.

March 6th. In the town Nusaybin – at the border with Rojava region, opposite the Jazira canton. The launch of the feminist caravan. The reception was staggering!!! Crowds of people, women of all ages, the elder wearing local costumes, young girls dressed in military uniforms, music, dances, slogans in the courtyard of an imposing building covered with the photos of Kurdish female fighters who had fallen in battles!!! Most of them beautiful young girls, all around us, smiling at us with a proud look…

This slideshow requires JavaScript.

During the forum scheduled, the main subject is the whole project attempted in Rojava. The topic: “Democratic Confederalism and Rojava Revolution under the leadership of women”. The room was packed with Kurdish women who had come from all three cantons of Rojava, local women and us, the women from abroad who had come to take part in the feminist caravan.

Both Kurdish speakers initially welcomed the World March of Women that supported their struggle launching the feminist caravan from their area. Then, they referred to the revolution attempted in Rojava through their struggle to create a different kind of society!!! As Yildan (YPJ) states in some parts of her speech: “We try, through self-management, from the bottom to the top, to give space to all, to create a society with many voices!!! We are building autonomy!!! We create social centres where all women, the minorities, have the opportunity to be self-managed!! We fight for the liberation of all women against the traditions and customs that restrict them!! The women involved in military organizations (YPJ) affect the changes undertaken in society. Women are trained in weapons and women fighters protect themselves and their homes, fighting against violence, but also fighting to win the “battle” for this different kind of society that is being built, in which women participate equally with men in positions of power and decision-making. This new type of organization of society is not political (in terms of politics of the ‘civilized’ West) but self-management with political content. In this, all together, Kurdish Arab and Assyrian women, we organize our lives and participate in the public sphere and this is an example for the rest of the world!! There are “Women’s Homes” where women can put all the issues that concern them – e.g. violence against women – and they can do the same to the whole community!!! There are educational and training courses in Academies on Diplomacy – where posts were held by men until now, but this is now changing with the participation of women even in this field – the Law, women’s studies, culture, history and women’s struggle, etc. We strive to change the old mentality!!!” Meize goes on: “The revolution in Rojava, is the first socializing process that a society creates, a democratic confederation, a multicultural, democratic society which allows for all nationalities to coexist and enables women to fight against patriarchy, those women who give their own “color” in this society being built!! The revolution in Rojava fights against the old to create the new!!!”

This slideshow requires JavaScript.

Other discussions in the same forum were entitled: «Ecology and Exploitation of Nature», «Discussions on Gyneology» and «Women’s Labour and All Forms of Violence Against Women». The next day, on 7/3 there was a massive vigorous demonstration – which brought together over 5,000 women – along the border with a simultaneous march of women from across the canton Jazira which resulted in two major aggregations!!! The women’s slogans and songs of women abolished the borders!!!!

This slideshow requires JavaScript.

On the same afternoon, five women from our group started with a mini-bus our trip to Sourouts, located on the border, five kilometers from Kobane. It was a long trip and we arrived at the refugee camp for Kobane people late in the evening. We decided to stay the next day, so a young couple of Kurds put us up for the night. I should not forget to mention that we received such warm and generous hospitality from those people all these days!! So, the dawn of March 8 found us in the camp “talking” with women and children from Kobane!! March 8, International Women’s Day, and we were sitting close to the women from Kobane!! Kobane, whose heroic struggle had been identified with women!!! Kobane, where a major effort is being made at the moment, not only to rebuild the place, but also to create a new society from below with the same determination and persistence, as is the case throughout Rojava!! Women are at the center of this effort. Despite the objective difficulties, all issues concerning them are open (equality, equal participation in politics, labour, knowledge and information about the history and struggle of women, motherhood, abortion, etc.). Even in the camp of refugees from Kobane there is a “Women’s House” in a tent, where women take part in training seminars on all of the above subjects. A political and social project in progress!!!!

This slideshow requires JavaScript.

Overwhelmed with emotion for those women who fight actual and symbolic battles every day and with whom we were able to communicate without speaking each other’s language but through the eyes, the gestures and especially the heart, we exchanged headscarves, hugged them and bid them goodbye, leaving our souls there as we set off.

Arriving at the border and seeing Kobane right across in front of us, we were informed that we could not get in and the excuse of the Turkish authorities was the paperwork required … However, we went on and approached as close as possible, because we wanted to send a message: “We’re here!!! With you!! Hang in there!!! Keep the good fight until the final victory!!!”. And then two strong explosions were heard, the one – the most powerful – followed by smoke. The people who escorted us informed us that it was missiles and shells exploding and that the whole area was covered in them as well as in mines, left behind by jihadists. We visited the small village and the museum with pictures of the dead men and women fighters who had fallen in battle…

This slideshow requires JavaScript.

Taking the road back and reaching Sourouts, we faced a massive militant demonstration. A lot of people on the street, men, women, children, holding flags, shouting slogans loudly, with raised hands, faces determined!!! We heard gunshots in the air. Our mini-bus stopped and we found ourselves among the crowd… We learned that men from  PKK and YPG were bringing two dead fighters from Kobane and the people were accompanying them to their homes with such a militant demonstration with raised arms showing the sign of victory !!

THERE IS NO MOURNING IN KOBANE!! ONLY DETERMINATION AND FIGHT UNTIL THE FINAL VICTORY!!

This slideshow requires JavaScript.

We arrived late at night in Diyarbakir where a large militant and massive demo had been completed!! March 8, 2015: the feminist caravan – the 4th international action of the World Women’s March was starting its long journey!!!

This slideshow requires JavaScript.

* “Women’s Solidarity Venue – Women’s Initiative Against Debt and Austerity Measures”

 

The Greek version:

Ένα σύντομο οδοιπορικό κατά τη διάρκεια της έναρξης του φεμινιστικού καραβανιού της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στο Κουρδιστάν

 

Share

Rana Plaza, δύο χρόνια αργότερα

ρανια_πλαζα

Στις 24 Απριλίου 2013 περισσότερα από 1.100 άτομα (κυρίως γυναίκες) έχασαν τη ζωή τους και άλλα 2.500 τραυματίστηκαν λόγω της κατάρρευσης του εργοστασίου παραγωγής ενδυμάτων Rana Plaza στο Μπαγκλαντές. Οι γυναίκες εργάζονταν σε απάνθρωπες συνθήκες και με αντάλλαγμα ενός ανήθικου μισθού, φτιάχνοντας ρούχα για μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες ρουχισμού του κόσμου, όπως η Benetton, η Primark, η Mango, η The Children’s Place, η Gap και άλλες.

Στον απόηχο της σφαγής υπήρξε ένα κύμα αλληλεγγύης σε όλο τον κόσμο και εκατομμύρια άνθρωποι από διάφορα μέρη του πλανήτη κινητοποιήθηκαν για να απαιτήσουν δικαιοσύνη για τα θύματα, για να θεωρηθούν υπόλογες οι εταιρείες και να διεκδικήσουν τα αναγκαία μέτρα για να μην επαναληφθεί αυτή η καταστροφή.

Ως συνέπεια της διεθνούς πίεσης, η ασφάλεια στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας στο Μπαγκλαντές φαίνεται να βελτιώνεται. Έχει υπογραφεί μια δεσμευτική «Συμφωνία για Πυρκαγιά και Ασφάλεια Κτιρίων» που καθορίζει τις ελάχιστες προδιαγραφές στους χώρους εργασίας μέσω ενός προγράμματος με ανεξάρτητες επιθεωρήσεις, με ευαισθητοποίηση του κοινού και εκλεγμένες επιτροπές για την υγεία και την ασφάλεια σε κάθε εργοστάσιο.

Η διαδικασία αποζημίωσης των θυμάτων εποπτεύεται από ένα συνασπισμό διαφόρων φορέων, όπως από εκπροσώπους της κυβέρνησης του Μπαγκλαντές, της βιομηχανίας και των συνδικάτων. Μέχρι στιγμής, κατά τη δεύτερη επέτειο της σφαγής, τα θύματα έχουν λάβει μόνο το 40% με 70% της αποζημίωσης. Εταιρείες ρουχισμού που βγάζουν κέρδη πολλών εκατομμυρίων κάθε χρόνο έχουν συμβάλει ελάχιστα στο Ταμείο για τα Θύματα του Rana Plaza, και ως εκ τούτου, δεν συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους.

Τι απαιτούμε;

Απαιτούμε να εκπληρώσουν αμέσως όλοι οι υπεύθυνοι των εταιρειών τις δεσμεύσεις τους προς τα θύματα και να εξοφλήσουν την αποζημίωση.

Απαιτούμε να σταματήσει η ποινικοποίηση των ακτιβιστών που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των θυμάτων και των οικογενειών τους. Συνδικαλιστές από διάφορες ομάδες έχουν καταγγείλει την πίεση και την παρενόχληση που υφίστανται από διάφορους τομείς, τόσο μέσα στο Μπαγκλαντές όσο και απ’ έξω. Στο Νιου Τζέρσεϊ (ΗΠΑ), ο Akter (ένας επιζών του Rana Plaza), καθώς και άλλοι 27 ακτιβιστές, συνελήφθησαν στα κεντρικά του The Children’s Place, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας και προσπάθησαν να παραδώσουν μια επιστολή στον διευθυντή της εταιρείας.

Απαιτούμε επίσης μια ισχυρότερη δέσμευση από τις κυβερνήσεις ως προς την τήρηση της υπογραφείσας συμφωνίας, και η παραγωγή κλωστοϋφαντουργίας να γίνεται με υπεύθυνο τρόπο, με σεβασμό στα δικαιώματα του ανθρώπου και της φύσης.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

– να έχουμε επίγνωση της ευθύνης μας ως καταναλωτές και να ενεργούμε με συνειδητό και συνεπή τρόπο, παίρνοντας πληροφορίες σχετικά με την προέλευση των ρούχων μας, μποϊκοτάροντας τις μάρκες που δεν προωθούν μια υπεύθυνη πολιτική παραγωγής ως προς τα δικαιώματα των ανθρώπων που παράγουν και ως προς το περιβάλλον.

– να αναλάβουμε δράση ώστε να ασκηθεί πίεση στις εταιρείες που εμπλέκονται στη σφαγή του Rana Plaza, έτσι ώστε να πραγματοποιήσουν την εξόφληση της αποζημίωσης των θυμάτων, ειδικά οι εταιρείες Benetton, The Children’s Place, Walmart, Mango.

– να συμμετέχουμε στην 24ωρη φεμινιστική δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών. Για να δείξουμε στον κόσμο, μέσα από τις δράσεις μας, ότι το Rana Plaza είναι παντού και ότι οι γυναίκες υφίστανται σε κάθε γωνιά του κόσμου τις συνέπειες της ατέρμονης απληστίας του καπιταλιστικού συστήματος. Στις 24 Απριλίου καλείστε να οργανώσετε τις δράσεις σας καταγγέλλοντας το δικό σας Rana Plaza!!! Μην ξεχάσετε να μοιραστείτε μαζί μας τις φωτογραφίες σας, τα βίντεο, αφίσες και άλλα υλικά. Παρακαλούμε να τους αποστέλλονται: eva@marchemondiale.org και info@marchemondiale.org έτσι ώστε να τα ανεβάσουμε στο: www.wmw-2015.info

Θα είμαστε στο δρόμο μέχρι να τελειώσουμε με κάθε Rana Plaza που καταπιέζει τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο.

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

 

Διαβάστε ακόμα

Όταν στην ούγια γράφει made in Bangladesh…

Οι φάμπρικες μονόδρομος για τις γυναίκες του Μπαγκλαντές

 

Share

Ένα σύντομο οδοιπορικό κατά τη διάρκεια της έναρξης του φεμινιστικού καραβανιού της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στο Κουρδιστάν

5καραβανι3

της Βούλας Τάκη*

Με κεντρικό μας σύνθημα «Από το Κομπάνι ως τη Λισαβόνα όλες οι γυναίκες στο δρόμο του αγώνα», έξι γυναίκες από το «Χώρο Αλληλεγγύης Γυναικών – Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας» ξεκινήσαμε το ταξίδι μας για να συμμετέχουμε στην έναρξη του φεμινιστικού καραβανιού (4η διεθνής δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών) στην πόλη Nusaybin, μια πόλη στο τουρκικό Κουρδιστάν στα σύνορα με την αυτόνομη περιοχή της Rojava απέναντι από το καντόνι Jazira. Στην περιοχή της Rojava υπάρχουν τρία καντόνια: το Jazira, το Kobani και το Afrin. Η έναρξη του φεμινιστικού καραβανιού από αυτήν την περιοχή ήθελε να σηματοδοτήσει την αλληλεγγύη των γυναικών τιμώντας ταυτόχρονα τον ηρωικό αγώνα των Κουρδισών μαχητριών ενάντια στις βίαιες και βάρβαρες επιθέσεις των τζιχαντιστών (ISIS).

Γεμάτες με τις εικόνες και τα ακούσματα όλο το προηγούμενο διάστημα τόσο για αυτόν το μεγάλο αγώνα των Κουρδισσών μαχητριών όσο και για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας από «τα κάτω», φτάσαμε στις 4 Μάρτη – δύο μέρες πιο νωρίς – στην πόλη Mardin. Κάποιες γυναίκες από μας – ανάμεσά μας και δύο γυναίκες δημοσιογράφοι – θέλαμε να δούμε, να ζήσουμε και να μοιραστούμε από κοντά όλες αυτές τις εμπειρίες των Κουρδισών γυναικών.

This slideshow requires JavaScript.

Έτσι, την πρώτη μέρα, αφού συμμετείχαμε με τις συντρόφισσες από το Μardin στην προπαγάνδιση την έναρξης του φεμινιστικού καραβανιού, οργανώσαμε με τη βοήθειά τους την επίσκεψή μας σε καταυλισμούς προσφύγων στο Diyarbakir (πρωτεύουσα του τουρκικού Κουρδιστάν).

Πρώτα επισκεφτήκαμε τον καταυλισμό όπου ζουν πάνω από 3.000 πρόσφυγες, οι Γεζίντι – εθνοθρησκευτική ομάδα κουρδικών φυλών – που ζούσαν στο βόρειο Ιράκ, οι οποίοι έπεσαν θύματα της ακραίας βιαιότητας των τζιχαντιστών (δολοφονίες, βασανιστήρια, απαγωγές, βιασμοί, σεξουαλική δουλεία) όταν αυτοί κατέλαβαν τεράστια τμήματα του βορείου Ιράκ. Στον καταυλισμό είχαμε μία αναλυτική συζήτηση για την ζωή τους πριν την επίθεση, για τη γενοκτονία που υπέστησαν, για τα σχέδια τους – αν μπορεί κανείς να μιλήσει για «σχέδια» – όσον αφορά το μέλλον τους. Θορυβημένες με τις φράσεις τους «Δεν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω. Δεν έχει μείνει πια τίποτα εκεί…» τους ζητήσαμε να το αιτιολογήσουν. Η απάντηση ήταν ότι «…θέλουμε να πάμε στη Δύση να πούμε σ’ όλον τον κόσμο αυτό που συνέβη στα μέρη μας, να τους ενημερώσουμε για μας…». Στη συνέχεια, περπατήσαμε μέσα στον καταυλισμό περικυκλωμένες από παιδιά που ήταν χαρούμενα γιατί είχαν επισκέψεις, μπήκαμε σε κάποια αντίσκηνα και μιλήσαμε με κάποιες γυναίκες για τη ζωή τους πριν τις επιθέσεις του ISIS, τη γενοκτονία που διαπράχθηκε και τις δύσκολες συνθήκες της ζωής τους στο παρόν. Ξεριζωμένες από τον τόπο τους ωστόσο με πρόσωπα σφιγμένα αλλά και αποφασισμένα να συνεχίσουν το αβέβαιο αυτό ταξίδι τους στο μέλλον.

This slideshow requires JavaScript.

Νωρίς το απόγευμα φτάσαμε στο Ντιγιάρμπακιρ και με τη συνοδεία τριών νεαρών Κουρδισών που μιλούσαν αγγλικά, πήγαμε σ’ ένα μεγάλο αθλητικό κέντρο όπου φιλοξενούνταν Κούρδισες από το Kobani. Βγήκαν πολλές γυναίκες με τα μωρά στην αγκαλιά για να μας υποδεχτούν και να μιλήσουν μαζί μας. Οι γυναίκες πρόσφυγες μας εξιστόρησαν τις δικές τους βιωματικές εμπειρίες από τις βάρβαρες επιθέσεις του ISIS στις περιοχές τους. Κεντρική θέση σε όλες τις αφηγήσεις τους ο περήφανος αγώνας που δίνουν συντρόφισσές τους στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων. Εμπειρίες συγκλονιστικές από χείλη σφιγμένα από τον πόνο αλλά και το πείσμα για συνέχιση της μάχης μέχρι τη νίκη. Οι συγκλονιστικές αφηγήσεις είχαν όλες ένα κοινό παρανομαστή: την έκκληση για αγωνιστική αλληλεγγύη στη μάχη ενάντια στη βαρβαρότητα και το σκοταδισμό. Γεμάτες από συγκίνηση και με δάκρυα στα δικά μας μάτια – για τις κοινές μνήμες που μας ξύπνησαν με τις αφηγήσεις τους – τις αγκαλιάσαμε και τις χαιρετίσαμε…

This slideshow requires JavaScript.

6 Μάρτη. Στην πόλη Nusaybin – στα σύνορα με την περιοχή της Rojava απέναντι από το καντόνι Jagira. Η έναρξη του φεμινιστικού καραβανιού. Η υποδοχή συγκλονιστική!!! Πλήθος κόσμου, γυναίκες όλων των ηλικιών, οι πιο μεγάλες με τοπικές ενδυμασίες, νέες κοπέλες ντυμένες στρατιωτικά, μουσικές, χοροί, συνθήματα στην αυλή ενός επιβλητικού κτιρίου όπου παντού υπάρχουν οι φωτογραφίες των Κουρδισών μαχητριών που πέσανε στις μάχες!!! Νέες κοπέλες οι πιο πολλές, όμορφες, μας χαμογελάνε, μας κοιτάνε από παντού μ’ ένα περήφανο βλέμμα…

This slideshow requires JavaScript.

Στο φόρουμ με τις συζητήσεις που έχει προγραμματιστεί, κύριο θέμα είναι όλο αυτό που επιχειρείται στην περιοχή της Rojava. Το θέμα: «Δημοκρατική Συνομοσπονδία και η Επανάσταση στη Rojava κάτω από την ηγεσία των γυναικών» (“Democratic Confederalism and Rojava Revolution under the leadership of women”). Η αίθουσα κατάμεστη από Κούρδισες που έχουν έρθει και από τα τρία καντόνια της Rojava, από ντόπιες Κούρδισες, από τις γυναίκες που συμμετέχουμε στο φεμινιστικό καραβάνι.

Οι δύο Κούρδισες ομιλήτριες, χαιρετίζουν αρχικά την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών που στηρίζει τον αγώνα τους με την έναρξη του φεμινιστικού καραβανιού στον τόπο τους. Στη συνέχεια, η αναφορά τους στην επανάσταση που επιχειρείται στη Rojava  μέσα από τον αγώνα και την προσπάθειά τους να δημιουργήσουν μια άλλη κοινωνία!!! ‘Oπως αναφέρει σε κάποια σημεία της ομιλίας της η Γιλντάν (YPJ) «Προσπαθούμε, μέσα από την αυτοοργάνωση, από τη βάση προς την κορυφή, να  δώσουμε χώρο σε όλους, να δημιουργήσουμε μια κοινωνία με πολλές φωνές!!! Χτίζουμε την αυτονομία!!! Δημιουργούμε κοινωνικά κέντρα όπου όλες οι γυναίκες, οι μειονότητες έχουν την ευκαιρία να αυτοοργανωθούν!! Παλεύουμε για την απελευθέρωση όλων των γυναικών κόντρα στις παραδόσεις και στα έθιμα που περιορίζουν τις γυναίκες!! Οι γυναίκες που συμμετέχουν στις στρατιωτικές οργανώσεις (YPJ) επιδρούν στις αλλαγές που επιχειρούνται στην κοινωνία. Οι γυναίκες που εκπαιδεύονται στα όπλα και οι γυναίκες μαχήτριες προστατεύουν τον εαυτό τους και τα σπίτια τους, μάχονται ενάντια στη βία αλλά μάχονται για να κερδηθεί και η «μάχη» γι αυτήν την άλλη κοινωνία που χτίζεται, όπου με ισοτιμία οι γυναίκες συμμετέχουν σε θέσεις εξουσίας και στη λήψη των αποφάσεων. Αυτή η νέα οργάνωση της κοινωνίας δεν είναι πολιτική αλλά αυτοοργάνωση με πολιτικό περιεχόμενο. Σ’ αυτήν, όλες μαζί, Κούρδισσες, Αράβισσες, Ασσύριες, οργανώνουμε τις ζωές μας και συμμετέχουμε στο δημόσιο χώρο κι αυτό είναι ένα παράδειγμα και για τον υπόλοιπο κόσμο!! Υπάρχουν «Σπίτια γυναικών» όπου οι γυναίκες συμμετέχουν και μπορούν να βάλουν όλα τα θέματα που τις αφορούν – π.χ. τη βία κατά των γυναικών – όπως το ίδιο μπορούν να κάνουν και σ’ όλη την κοινότητα!!! Υπάρχουν προγράμματα μόρφωσης και επιμόρφωσης σε Ακαδημίες που αφορούν τη διπλωματία – που μέχρι τώρα κατέχονταν από τους άνδρες κι αυτό τώρα αλλάζει με τη συμμετοχή των γυναικών και σ’ αυτόν τον τομέα – τη νομοθεσία, τις γυναικείες σπουδές, τις πολιτισμικές, την ιστορία και τον αγώνα των γυναικών κ.ά. Αγωνιζόμαστε να αλλάξουμε την παλιά νοοτροπία!!!..» Και συνεχίζει η Μεϊζέ: «Η επανάσταση στη Rojava, είναι η πρώτη διαδικασία κοινωνικοποίησης που δημιουργεί μια κοινωνία, μια δημοκρατική συνομοσπονδία, μια κοινωνία πολυπολιτισμική, δημοκρατική, που επιτρέπει να υπάρχουν όλες οι εθνότητες μαζί, που δίνει τη δυνατότητα στις γυναίκες να μάχονται ενάντια στην πατριαρχία, στις γυναίκες που δίνουν το «χρώμα τους» σ’ αυτήν την κοινωνία που χτίζεται!! Η επανάσταση στη Rojava μάχεται τις παλιές νοοτροπίες και γεννά το καινούριο!!!»

This slideshow requires JavaScript.

Οι άλλες συζητήσεις που οργανώθηκαν στο ίδιο φόρουμ είχανθέματα: «Ecology and Exploitation of Nature» και «Discussions on Gyneology» και «Women’s Labour and All Forms of Violence Against Women». Την επόμενη μέρα, στις 7/3 έγινε μία μαζική και μαχητική πορεία – όπου πήραν μέρος πάνω από 5.000 γυναίκες – κατά μήκος των συνόρων με ταυτόχρονη πορεία των γυναικών από την απέναντι πλευρά στον καντόνι Jazira που κατέληξαν σε δύο μεγάλες συγκεντρώσεις!!! Τα συνθήματα και τα τραγούδια των γυναικών σπάσανε τα σύνορα!!!!

This slideshow requires JavaScript.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας μια ομάδα πέντε γυναικών από το Χώρο μας, ξεκινήσαμε με ένα μίνι-μπας το ταξίδι για το Σουρούτς που βρίσκεται στα σύνορα, σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το Kobani.  Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι και φτάσαμε στον καταυλισμό των προσφύγων από το Kobani αργά το βράδυ. Αποφασίσαμε να μείνουμε και την άλλη μέρα και μας φιλοξένησε το βράδυ ένα νεαρό ζευγάρι Κούρδων στο σπίτι τους. Πρέπει να αναφέρω ότι η φιλοξενία των ανθρώπων όλες αυτές τις μέρες ήταν απλόχερη και πολύ θερμή!!  Έτσι, ξημερώνοντας 8 του Μάρτη ήμασταν στον καταυλισμό «μιλώντας» με τις γυναίκες και τα παιδιά από το Κομπάνι!! 8 Μάρτη, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, με τις γυναίκες από το Κομπάνι!! Το Κομπάνι που ο ηρωικός αγώνας του ταυτίστηκε με τις γυναίκες!!! Στο Κομπάνι που αυτή την στιγμή γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια όχι μόνο να χτιστεί ξανά αλλά που σ’ ολόκληρη την περιοχή της Rojava «χτίζεται» με την ίδια επιμονή και πείσμα – όπως κι ο αγώνας τους – από τα κάτω μια άλλη κοινωνία!! Οι γυναίκες είναι στο κέντρο αυτής της προσπάθειας. Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, ανοίγονται όλα τα θέματα που τις αφορούν (ισοτιμία, ισότιμη συμμετοχή στην πολιτική, εργασία, γνώση κι ενημέρωση για την ιστορία και τον αγώνα των γυναικών, μητρότητα, έκτρωση, κ.ά). Ακόμη και στον καταυλισμό των προσφύγων από το Κομπάνι υπάρχει σε σκηνή ένα “Σπίτι Γυναικών” όπου συμμετέχουν γυναίκες σε επιμορφωτικά σεμινάρια για όλα τα παραπάνω θέματα. Ένα πολιτικό και κοινωνικό εγχείρημα βρίσκεται σε εξέλιξη!!!!

This slideshow requires JavaScript.

Φορτισμένες συναισθηματικά και με πολύ μεγάλη συγκίνηση γι αυτές τις γυναίκες που δίνουν πραγματικές αλλά και συμβολικές μάχες καθημερινά, που χωρίς να ξέρουμε η μία τη γλώσσα της άλλης καταφέραμε με τα μάτια, με τις κινήσεις και κυρίως με την καρδιά να επικοινωνήσουμε, τις αγκαλιάσαμε, τις χαιρετήσαμε, ανταλλάξαμε τα μαντήλια μας και ξεκινήσαμε να φύγουμε αφήνοντας εκεί την ψυχή μας.

Φτάνοντας στη συνοριακή γραμμή και βλέποντας απέναντί μας το Κομπάνι, ενημερωθήκαμε ότι δεν μπορούσαμε να μπούμε μέσα και η δικαιολογία των τουρκικών αρχών ήταν η γραφειοκρατία που απαιτείται… Ωστόσο προχωρήσαμε και πλησιάσαμε όσο πιο κοντά γινόταν, θέλοντας να στείλουμε ένα μήνυμα:«Είμαστε εδώ!!! Μαζί σας!! Κουράγιο!!! Καλόν αγώνα μέχρι την τελική νίκη!!!». Κι έπειτα ακούστηκαν δύο δυνατές εκρήξεις και η μία – η πιο δυνατή – συνοδεύονταν και από καπνό. Οι άνθρωποι που μας συνόδευαν μας ενημέρωσαν ότι ήταν βλήματα που σκάγανε και ότι υπήρχαν τέτοια όπως και νάρκες σ’ όλη την περιοχή που άφησαν φεύγοντας οι τζιχαντιστές. Επισκεφτήκαμε τον μικρό οικισμό και το μουσείο με τις φωτογραφίες των νεκρών αγωνιστών και αγωνιστριών που πέσανε πολεμώντας…

This slideshow requires JavaScript.

Παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής και φτάνοντας στο Σουρούτς, βρεθήκαμε μπροστά σε μια μεγάλη μαχητική διαδήλωση. Κόσμος πολύς στο δρόμο, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, κρατώντας σημαίες, φωνάζουν δυνατά συνθήματα, με χέρια υψωμένα, με πρόσωπα αποφασισμένα!!! Ακούγονται πυροβολισμοί στον αέρα. Το μίνι-μπας σταματάει, είμαστε ανάμεσα στο πλήθος… Μαθαίνουμε ότι άνδρες του PKK και του YPG φέρνουν δύο νεκρούς μαχητές από το Κομπάνι και ο κόσμος τους συνοδεύει μέχρι τα σπίτια τους μ’ αυτήν τη μαχητική διαδήλωση με τα υψωμένα χέρια με το σήμα της νίκης!!

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΡΗΝΟΣ ΣΤΟ ΚΟΜΠΑΝΙ!! ΜΟΝΟ ΠΕΙΣΜΑ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!!

This slideshow requires JavaScript.

Φτάσαμε αργά το βράδυ στο Ντιγιάρμπακιρ όπου είχε ολοκληρωθεί μια μεγάλη μαχητική και μαζική πορεία!! 8 Μάρτη 2015: το φεμινιστικό καραβάνι – η 4η διεθνής δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών ξεκινούσε το μεγάλο ταξίδι του!!!

This slideshow requires JavaScript.

*«Χώρος Αλληλεγγύης Γυναικών – Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στο χρέος και στα μέτρα λιτότητας»

 

Διαβάστε ακόμα

Ακολουθώντας το καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

 

 

Share

Το καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών φτάνει στην Ελλάδα  

afisa1

«Από το Κομπάνι ως τη Λισσαβώνα όλες οι γυναίκες στο δρόμο του αγώνα!!!»

Στα πλαίσια της  4η Διεθνούς δράσης της, η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών Ευρώπης διοργανώνει το φεμινιστικό καραβάνι. Το Καραβάνι αυτό, θα ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη από 8 Μαρτίου έως 17ης Οκτωβρίου 2015. Οι στόχοι του καραβανιού είναι να ενδυναμώσει τους δεσμούς μεταξύ των φεμινιστριών από διαφορετικές χώρες, και να γίνουν φανεροί οι αγώνες και οι αντιστάσεις των γυναικών σήμερα στην Ευρώπη. Θέλουμε οι αγώνες αυτοί να γίνουν γνωστοί και να επεκταθεί η αλληλεγγύη και οι πρωτότυπες ιδέες της συλλογικής αντίστασης μεταξύ μας. Θέλουμε να ενισχύσουμε τις φεμινιστικές ομάδες σε όλα τα εδάφη έτσι ώστε η Δύναμη και η Ελπίδα να κυκλοφορήσουν ανάμεσα μας!

Επειδή η διαφορετικότητά μας είναι η δύναμή μας, πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε αλληλέγγυα με όλα τα φεμινιστικά κινήματα στον κόσμο, δημιουργώντας δίκτυα και ενισχύοντας τις συμμαχίες μας και τις φεμινιστικές πολιτικές πρακτικές μας.

Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι όλες οι γυναίκες να είναι ελεύθερες!

 

Πρόσκληση

17 -18 -19 Μάρτη Θεσσαλονίκη-Έδεσσα

Η πόλη μας από τις 17 έως τις 19 Μαρτίου θα έχει την χαρά να φιλοξενήσει τη 4η Διεθνή Δράση της Παγκόσμια Πορείας Γυναικών, το Παγκόσμιο Φεμινιστικό Καραβάνι, που θα ξεκινήσει από το Κουρδιστάν και θα φτάσει μέχρι την Πορτογαλία. Με σύνθημα μας «από το Κομπάνι ως τη Λισαβόνα, όλες οι γυναίκες στο δρόμο του αγώνα», θα συναντηθούμε εδώ για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στις αγωνιζόμενες γυναίκες όλου του κόσμου, να ανταλλάξουμε τις απόψεις και τις εμπειρίες μας και να συντονίσουμε την κοινή διεθνή μας δράση.

Σας προσκαλούμε στη Συνέντευξη Τύπου που θα γίνει την Τετάρτη 18/3, 12:00, στο Χώρο Αλληλεγγύης Γυναικών (Βύρωνος 5), όπου θα συμμετέχουν γυναίκες από το Κουρδιστάν και το Κομπάνι, την Τουρκία, το Διεθνές Φεμινιστικό Κίνημα και την Ελλάδα.

Σας προσκαλούμε στην υποδοχή του Καραβανιού την Τρίτη 17/3, 12:00, Τσιμισκή με Πλατεία Αριστοτέλους και στην κοινή μας Συνέλευση- Εκδήλωση που διοργανώνουμε την Τετάρτη 18/3, 18:30 στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο (Λεωφόρος Στρατού με 3ης Σεπτεμβρίου) όπου θα μιλήσουν γυναίκες από όλο τον κόσμο και θα χαιρετίσουν τα κινήματα της πόλης.

 

Τρίτη 17 Μάρτη Θεσσαλονίκη

12.00-13.00: Υποδοχή καραβανιού στην πλατεία Αριστοτέλους – πορεία

13.30-15.00: Γεύμα

15.00-20.00: Ελεύθερο απόγευμα για ξεκούραση και περιήγηση στην πόλη

20.30: Μουσική βραδιά στο «ΧΩΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ» (Βύρωνος 5- πλατεία Ναυαρίνου)

Τετάρτη 18 Μάρτη Θεσσαλονίκη

10.00 – 12.00: Συνάντηση στο «ΧΩΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ»

12.00 – 13.30: Συνέντευξη τύπου για το φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών και ενημέρωση για τα προβλήματα των γυναικών λόγω οικονομικής κρίσης

13.30 – 15.30: Γεύμα

15.30 – 18.30: Ελεύθερο απόγευμα

18.30 – 22.00: Ανοιχτή συνέλευση με τα κινήματα της πόλης στο Βελλίδειο

Πέμπτη 19 Μάρτη Έδεσσα

9.00: Αναχώρηση για Έδεσσα. Στάση στον αρχαιολογικό χώρο Βεργίνα

12.00 – 13.00: Υποδοχή – Γεύμα

15.30 – 17.30: Ανοιχτή συνέλευση γυναικείων ομάδων και κινημάτων (παλιό «Παρθεναγωγείο»)

17.30: Πορεία στην πόλη

18.00: Αναχώρηση για Θεσσαλονίκη.

Παρασκευή 20 Μάρτη Θεσσαλονίκη

Το φεμινιστικό καραβάνι συνεχίζει το ταξίδι!!!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – ΧΩΡΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ – ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΕ ΔΡΑΣΗ

afisa

 

Συνεχής ενημέρωση για την πορεία το καραβανιού, με φωτό και ανταποκρίσεις εδώ

 

Share

Ακολουθώντας το καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

COMPLETO_FINAL_EN

Το καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών ξεκίνησε! Το καραβάνι, που οργανώνεται στα πλαίσια της 4ης Δράσης της ΠΠΓ, από τις 8 Μάρτη ως τις 17 Οκτώβρη 2015 θα διασχίσει την Ευρώπη, από την Τουρκία μέχρι την Πορτογαλία, φέρνοντας το μήνυμα της αλληλεγγύης και συνδέοντας φεμινιστικά κινήματα βάσης, αγώνες και αντιστάσεις. Φιλοδοξία αυτού του ποστ είναι η ενημέρωση για την πορεία του καραβανιού, για αυτό και θα προσπαθούμε να το ενημερώνουμε σε τακτικά διαστήματα. Περισσότερα για το καραβάνι μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ


 

 

23-25 Μαΐου – Γενεύη, Ελβετία

23.5.: Συζήτηση για την αντίσταση των γυναικών ενάντια στο μιλιταρισμό.

24.5.: Συζήτηση για τη λιτότητα εναντίον των γυναικών, για τις γυναίκες μετανάστριες χωρίς νομικό καθεστώς στην Ελβετία και μαρτυρίες από την εκμετάλλευση που υφίστανται. Δράση αλληλεγγύης προς τις γυναίκες μετανάστριες στην Ελβετία: Ζουν εδώ, εργάζονται εδώ, θα μείνουν εδώ. Το βράδυ ακολούθησε μουσική και χορός με το κολομβιανό γκρουπ La puntica.

Στις 25 Μαΐου έγινε δράση για την επάρκεια στην τροφή με την κολλεκτίβα Les Artichauts.

This slideshow requires JavaScript.

 

22 Μαΐου – Λωζάνη, Ελβετία

Το φεμινιστικό καραβάνι φτάνει επισκέπτεται το Κέντρο Γυναικών «Appartenances». Πολλές γυναίκες συμμετείχαν στη σημερινή μας δράση, από την Ερυθραία, τη Βοσνία, το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, το Περού, τον Ισημερινό, τη Βενεζουέλα, το Πράσινο Ακρωτήριο, το Τόγκο, το Μπαγκλαντές και την Αργεντινή.

This slideshow requires JavaScript.

 

20-21 Μαΐου – Neuchâtel, Ελβετία

Στην κατάληψη Prise Imer στο Neuchâtel.

21 maiou Neuchâtel

 

18-19 Μαΐου – Βέρνη, Ελβετία

16 μέρες ενάντια στη βία κατά των γυναικών: Από τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2015, το φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών κάνει στάση στη Βέρνη. Γυναίκες από διάφορες χώρες συγκεντρώνουν από τις 8 Μαρτίου τις εμπειρίες τους διασχίζοντας την Ευρώπη σχετικά με το πώς να εξαλείψουμε τις αδικίες. Στη Βέρνη έγινε μια δράση δρόμου με το πλοίο «αλληλεγγύη-ισότητα-ελευθερία», μια δράση αλληλεγγύης στις Κούρδισσες και παρουσίασης του φεμινιστικού καραβανιού.

Στις 19 Μαΐου επίσκεψη σε έκθεση για την ιστορία του γυναικείου κινήματος στην Ελβετία.

 

This slideshow requires JavaScript.

 

14-17 Μαΐου –Τίτσινο και Λουγκάνο, Ελβετία

Στις 14 Μαΐου βαδίσαμε περίπου 4 ώρες από το Chiasso στο Λουγκάνο, κάτω από ένα λαμπρό ήλιο. Σταματήσαμε στο Λουγκάνο για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας προς τις χιλιάδες μετανάστριες που έχασαν τη ζωή τους στη Μεσόγειο. Ακολούθησε θεατρική παράσταση. Στις 15 Μαΐου, οι γυναίκες από την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών Ελβετίας εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους με τη Γουατεμάλα στον αγώνα τους για παραίτηση του προέδρου της.

Στις 17 Μαΐου έγινε περφόρμανς στο Λουγκάνο.

This slideshow requires JavaScript.

 

7-9 Μαΐου – Ebensee, Αυστρία

Το Φεμινιστικό Καραβάνι φτάνει στη λίμνη Ebensee στην Αυστρία, όπου παρατίθεται συνέντευξη τύπου για το φεμινιστικό καραβάνι στο γυναικείο φόρουμ Salzkammergut – που μας φιλοξένησε – και τη Via Campesina, ανάμεσα σε άλλες οργανώσεις. Την επόμενη μέρα επίσκεψη σε έκθεση γυναικών καλλιτεχνών και το ίδιο απόγευμα επίσκεψη στο μουσείο κατά του ναζισμού.

Στις 9 Μάη επίσκεψη στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης. Εκεί αποτίσαμε φόρο τιμής στις γυναίκες που εξαναγκάστηκαν σε σεξουαλική σκλαβιά για τους αξιωματικούς και τους στρατιώτες των ναζί, αλλά και για άντρες κρατούμενους,

This slideshow requires JavaScript.

 

 

28 Απριλίου – Ζάγκρεμπ, Κροατία

Διοργάνωση θεάτρου του καταπιεσμένου από μια φεμινιστική σκοπιά, προκειμένου να εντοπιστούν οι διαφορετικές μορφές καταπίεσης των γυναικών ώστε μέσω της συλλογικής συζήτησης και ανταλλαγής ιδεών να βρεθούν στρατηγικές για την αντίσταση στα κοινά προβλήματα και την καταπολέμησή τους. Το θέατρο του καταπιεσμένου είναι ένα εργαλείο για την ατομική και συλλογική χειραφέτηση.

zagreb

Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ

 

24 Απριλίου – 24ωρη φεμινιστική δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

24ωρη φεμινιστική δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών σε όλο τον κόσμο για τα 2 χρόνια από την κατάρρευση του οκταόροφου εργοστασίου παραγωγής ενδυμάτων Rana Plaza στην Dhaka, Μπαγκλαντές, όπου έχασαν τη ζωή τους περισσότερα από 1.100 άτομα (κυρίως γυναίκες) και άλλα 2.500 τραυματίστηκαν.

Μέσα από τις δράσεις μας θέλουμε να αναδείξουμε ότι το Rana Plaza είναι παντού και ότι οι γυναίκες υφίστανται σε κάθε γωνιά του κόσμου τις συνέπειες της ατέρμονης απληστίας του καπιταλιστικού συστήματος. Ενδεικτικά δράσεις έγιναν στο Μπιλμπάο (Χώρα των Βάσκων), στη Γαλικία, στη Λισαβώνα, στην Κοΐμπρα, στις Αζόρες και στο Πόρτο (Πορτογαλία), στο Σάο Μπερνάρδο (Ισπανία), στο Σαντιάγο της Χιλής, στο Πόρτο Αλέγκρε, στο Μοσσορό, στο Καρουάρο Ρεσίφε, στο Καμπίνας και στη Φορταλέζα (Βραζιλία), στο Μόντρεαλ και στο Κεμπέκ (Καναδάς), στην Ελβετία, στην Αυστραλία, στην Αγγλία, στη Βιέννη (Αυστρία), στο Παρίσι (Γαλλία), στις Φιλιππίνες, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στο Μπουένος Άιρες (Αργεντινή), στο Περού, στη Γουαδαλαχάρα και Χουάρες (Μεξικό), στο Μπαγκλαντές, στο Μπενίν, στη Μοζαμβίκη.

Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ:

https://www.facebook.com/caravanafeminista?fref=ts

 

 

1 Μάη

Το Φεμινιστικό Καραβάνι συμμετέχει στην Πορεία για την 1η Μάη στη Βιέννη

YouTube Preview Image

 

This slideshow requires JavaScript.

 

16 Απριλίου

Λεσβιακή Πορεία στο Βελιγράδι:

Αδερφές,

Ελάτε στην λεσβιακή άνοιξη!

Απευθυνόμαστε σε όλες εσάς που θέλετε να συμμετάσχετε στις τετραήμερες εκδηλώσεις στο Βελιγράδι (Σερβία). Θα διεξαχθούν από τις 16 έως τις 19 Απριλίου.

Είμαστε μια οργάνωση βάσης που αποτελείται από λεσβίες, φίλους/ες, ακτιβιστές/στριες από διάφορες ομάδες στην Σερβία και θέλουμε να μαζευτούμε για να ανταλλάξουμε ενέργεια και να ενθαρρύνουμε η μια την άλλη, να ανταλλάξουμε γνώση κι εμπειρίες για την λεσβιακή μας ύπαρξη/πολιτική δράση/λεσβιακή κουλτούρα και να αλληλοϋποστηριχτούμε. Η δράση μας βασίζεται στον εθελοντισμό και τα φεμινιστικά ιδεώδη. Άρα, θέλουμε να σπάσουμε την πατριαρχία και την λεσβιοφοβία στην Σερβία! Όσο πιο αγριεμένες, τόσο πιο χαρούμενες!

Η δράση στο Βελιγράδι είναι η συμμετοχή μας στο φεμινιστικό καραβάνι που οργανώνεται από την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών. Το καραβάνι ξεκινάει στις 6 Μαρτίου στο Κουρδιστάν και για τους επόμενους οκτώ μήνες θα ταξιδέψει στην Ευρώπη (Βαλκάνια, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία, Γερμανία, Αυστρία και τέλος Πορτογαλία). Στόχος του είναι να συναντήσει γυναίκες από διαφορετικές χώρες και να υποστηρίξει τους αγώνες τους ενάντια στην καταπίεση, την πατριαρχία και τον καπιταλισμό.

Είναι σημαντικό ώστε να καταλάβουμε τις διαφορετικές εμπειρίες των γυναικών με ερωτήσεις σχετικά με συγκεκριμένες πολιτισμικές παραδώσεις, ποιότητα ζωής, οικονομία και να μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα τη θέση των γυναικών, να μοιραστούμε γνώσεις για να βοηθήσουμε τον αγώνα μας, την ενδυνάμωση μας και την δημιουργία ενός δικτύου γυναικών.

Η κατάσταση στην Σερβία δεν είναι ακριβώς θετική για τις λεσβίες –υπάρχει πολλή λεσβιοφοβία και πολλές επιθέσεις εις βάρος λεσβιών και το να κρατιέσαι από το χέρι ή να εκφράζεις οικειότητα σε δημόσιους χώρους μπορεί να αποβεί επικίνδυνο. Παρόλα αυτά οι λεσβίες στη Σερβία πάντα ήταν θαραλλέες: το 2001 οργανώσαμε το πρώτο Pride στο Βελιγράδι, αλλά δεχτήκαμε βίαιη επίθεση. Άσχετα με το πως έληξε, το Pride ήταν πολύ σημαντικό μιας και ήταν η πρώτη φορά που ως λεσβίες εμφανιστήκαμε δημόσια, δείξαμε την δύναμη μας και αποδείξαμε πως είμαστε ανίκητες!

Οι ρίζες του λεσβιακού κινήματος στη Σερβία εντοπίζονται στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όπου φεμινίστριες και λεσβίες, μέλη του αντιπολεμικού κινήματος, οργανώθηκαν γύρω από κοινά γι’ αυτές ζητήματα. Από τότε υπήρξαν περίοδοι έντονης επιστροφής στις παραδόσεις, η θρησκεία εδραιώθηκε ως ισχυρός κοινωνικός παράγοντας, ενώ η όλη διαδικασία παρήγαγε μια ωμή εκδοχή του καπιταλισμού με μόνο σκοπό τη διαίρεση και απομάκρυνση των ανθρώπων.

Αυτή η δράση έχει σκοπό να δυναμώσει και να καθιερώσει διευρωπαϊκά λεσβιακά δίκτυα και να βοηθήσει στην ορατότητα των λεσβιών μέσω της προώθησης της λεσβιακής κουλτούρας. Η ίδια η δράση αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο θα είναι μια καλλιτεχνική δράση σε γνωστό πάρκο στο Βελιγράδι (ακριβώς απέναντι από την προεδρία), μια τοποθεσία που επιλέχθηκε λόγω των πολλών λεσβιοφοβικών επιθέσεων που συνέβησαν. Θα διαβαστεί ακτιβιστική λεσβιακή ποίηση μιας φίλης λεσβίας ακτιβίστριας, της Κάρνα Κόσικ (Carna Cosik), η οποία ήταν μέλος της λεσβιακής  οργάνωσης Novi Sad αλλά δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας και θέλουμε να την θυμόμαστε και με αυτόν τον τρόπο.

Έπειτα η πομπή θα ανέβει σε πλατό μπροστά από τη Σέρβικη βουλή όπου θα γίνει διαμαρτυρία για τα δικαιώματα των λεσβιών και των γυναικων, με σκοπό να φανεί η αλληλεγγύη μεταξύ του φεμινιστικού και του λεσβιακού κινήματος. Παρότι είμαστε κατά της αστυνομικής παρουσίας, λόγω της υποχρέωσης να αναφέρονται οι διαμαρτυρίες στην αστυνομία, αναμένουμε μια μικρή παρουσία.

Μετά την πορεία των νταλικών (Dyke March) θα προχωρήσουμε στην κατάληψη Inex[1]  όπου θα υπάρξει ένα πλούσιο και ποικίλο πρόγραμμα. Η τοποθεσία επιλέχθηκε διότι για μας έχει μεγάλη πολιτική σημασία να ανοιγόμαστε σε νέους χώρους και να στηρίζουμε πολιτιστικές πρωτοβουλίες. Στο Inex θα προσφέρουμε vegan γεύματα, μιας και για μας η vegan στάση είναι πολύ σημαντική.

Είναι σημαντική η συμμετοχή σας σε αυτήν την εορταστική περίσταση γιατί θα γιορτάσουμε τα 20 χρόνια του Σέρβικου λεσβιακού κινήματος! Θα είναι επίσης μια εξαιρετική ευκαιρία συνάντησης φεμινιστριών και λεσβιών ακτιβιστριών από τις χώρες τις πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Η αδελφότητα ανθίζει, η άνοιξη μας δεν θα ναι ποτέ πια ίδια!

Πώς να συμμετάσχετε;

Απλό: γράψτε μας, πείτε μας το όνομα σας, από που είστε, την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και το τηλέφωνο σας και πότε σοπεύετε να ρθετε και να πότε να φύγτε. Επίσης, όλα τα πάνελ και οι συζητήσεις θα είναι στα αγγλικά, οπ΄΄οτε άμα χρειάζεστε  διερμηνεία σε κάποια άλλη γλώσσα παρακαλούμε να μας το πείτε. Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία επικοινωνίστε μαζί μας.

Επικοινωνία:

lesbianspringbelgrade@gmail.com

Η διαμονή θα γίνει είτε σε σπίτια γυναικών στο Βελιγράδι είτε στο Inex squat, ανάλογα με την προσέλευση.

Περισσότερεα σχετικά με την διαμονή, τον προγραμματισμό και επιπλέον χρήσιμες πληροφορίες θα σας σταλούν μετά την εγγραφή σας.

Μετάφραση: Άννα Σιγαλού

[1] Inex squat (κατάληψη Inex): Κατηλημένο κτίριο στο Karaburma, προάστιο του Βελιγράδι, που άνηκε παλιότερα σε δημόσια εταιρία με το όνομα Inex Film. Το 2001, ομάδες και άτομα, πολλοί εκ των οποίων καλλιτέχνες, κατέλαβαν τον χώρο. Αρχικά περιορίστηκαν στο να αποκαταστήσουν τον χώρο, σύντομα όμως μετατράπηκε σε έναν χώρο που στεγάζει συζητήσεις, εκθέσεις, συναυλίες, φεστιβάλ κ.α.

 

6 Απριλίου

Το καραβάνι φτάνει στο Πίροτ, στην νοτιοανατολική Σερβία στο άνοιγμα του Πανηγυριού Γυναικών που οργάνωσε η ομάδα Žene juga (Γυναίκες του Νότου). Το Πανηγύρι Γυναικών τιμά τους αγώνες των γυναικών του Πίροτ για την οικονομική τους ανεξαρτησία, τη δημιουργικότητα και δύναμη που έχουν στην καθημερινή ζωή. Πάνω από 25 γυναίκες εκθέσαν τα προϊόντα τους, έδειξαν πώς και πάνω σε τι δουλεύουν και αντάλλαξαν εμπειρίες. Η είσοδος ήταν δωρεάν, ενώ στο χώρο υπήρχαν επίσης workshop πλεξίματος και χούλα χουπ.

This slideshow requires JavaScript.

 

3 Απριλίου

Το καραβάνι φτάνει στη Σόφια και ενώνεται με την ομάδα Beyond Borders: Linking our Stories. Σκοπός της ομάδας είναι να φέρει κοντά γυναίκες από την Τουρκίακ αι την Αρμενία και να χτίσει την αλληλεγγύη μέσω της αφηγηματικής και παρασττικής τέχνης.

Περισσότερα για την ομάδα εδώ

 

28-29 Μαρτίου

Βουκουρέστι. Το Φεμινιστικό Καραβάνι συμμετέχει στη συνάντηση και τις συζητήσεις με ακτιβιστές/ακτιβίστριες για το δικαίωμα στην κατοικία και τις στρατηγικές ενάντια στις εξώσεις, που οργάνωσε η οργάνωση FCDL (Common Front for the Right to Housing-Κοινό Μέτωπο για το Δικαίωμα στην Κατοικία).

Εκεί μάθαμε πώς η ομάδα “Vulturilor 50”, που αποτελείται από θύματα εξώσεων, αντιστέκεται και αγωνίζεται, από τον Σεπτέμβρη 2014, έχοντας καταστκηνώσει στο κέντρο της πόλης· για τους Ρουμανικούς νόμους σχετικά με το δικαίωμα στη στέγη και στην κατοικία· για το πώς οι δημοτικές αρχές (δεν) αντιμετωπίζουν αυτή και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. Ακούσαμε μαρτυρίες και μοιραστήκαμε εμπειρίες πάνω στο θέμα της κατοικίας από άλλες χώρες, όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία.

This slideshow requires JavaScript.

 

Συνάντηση με γυναίκες Ρομά στον αυτόνομο χώρο Centrul Claca: μαρτυρίες και συζήτηση με την Elena Garofita Rupa, τη Mihaela Dragan και τη Giorgiana Lincan για την κατάσταση των γυναικών στις κοινότητες Ρομά στη Ρουμανία, τους γάμους σε μικρή ηλικία και τις ακτιβίστριες Ρομά.

This slideshow requires JavaScript.

Περισσότερα: centrul clacaCommon Front for the Right to Housing

 

27 Μαρτίου

Στο δρόμο για Βουκουρέστι

βουκουρεστι

 

19 Μαρτίου

Η Πρωτοβουλία Γυναικών σε Δράση φιλοξενεί σήμερα στην Έδεσσα, στο παλιό Παρθεναγωγείο της πόλης, τις γυναίκες που συμμετέχουν στο φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών λίγο πριν φύγουν για να συνεχίσουν το μακρύ συμβολικό τους ταξίδι προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Υποδέχεται τις αγωνίστριες κούρδισσες σε μια συζήτηση για να στηρίξει τον αγώνα τους. Ακολουθεί το πρόγραμμα εκδηλώσεων:

13.00-15.00 Υποδοχή του Καραβανιού στο Παρθεναγωγείο – Καλωσόρισμα

15.00-17.30 Συνάντηση γυναικείων οργανώσεων και κινημάτων  – Συζήτηση

17.30 Πορεία στην πόλη

This slideshow requires JavaScript.

 

17-18 Μαρτίου

Φωτογραφίες από τη συνέντευξη τύπου και την ανοιχτή συνέλευση των γυναικών του φεμινιστικού καραβανιού με τα κινήματα της πόλης. Μαζί με το “ΧΩΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ” ήταν όλο το διήμερο οι απολυμένες καθαρίστριες, οι εργαζόμενες/νοι της ραδιοτηλεόρασης ΕΡΤ 3, οι απολυμένοι της Coca-Cola, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ, οι σχολικοί φύλακες, κοινωνικό ιατρείο, εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα, η Γ΄ΕΛΜΕ-Θ, το SOS Χαλκιδική κ.α.

This slideshow requires JavaScript.

Την Τετάρτη 18 Μαρτίου παραχωρήθηκε συνέντευξη τύπου του καραβανιού και ενημέρωση για τα προβλήματα των γυναικών στην κρίση. Το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο ανοιχτή συνέλευση-εκδήλωση με συμμετοχή των γυναικών του καραβανιού και των κινημάτων της πόλης, με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών από τους αγώνες και τη δημιουργία δικτύων αντίστασης και ανατροπής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Φωτογραφίες από την υποδοχή του φεμινιστικού καραβανιού στη Θεσσαλονίκη και την πορεία που ακολούθησε στο κέντρο της πόλης

This slideshow requires JavaScript.

 

12-13 Μαρτίου

Φτάνοντας στην Αττάλεια, οι γυναίκες συναντήθηκαν στην πλατεία Cumhuriyet με εργαζόμενες γυναίκες στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ο δήμος της Αττάλειας υπό τη διοίκηση του Μεντερές Τουρέλ (κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ) είχε απολύσει ή μεταθέσει γυναίκες υπαλλήλους σε απομακρυσμένες περιοχές, διότι ήταν μέλη συνδικάτου. Η πορεία βάδισε μαζί με αυτές τις γυναίκες έξω από το δημαρχείο ζητώντας από το δήμαρχο να τις επαναπροσλάβει. Το συνδικάτο δημοσίων υπαλλήλων KESK καταγγέλει ότι το ΑΚΡ διοικεί εδώ και 12 χρόνια μέσω μιας πολιτικής εκφοβισμού και καταστολής. “Οι γυναίκες δεν θα το επιτρέψουν, ούτε θα υπακούσουν στο πατριαρχικό σουλτανάτο του Ταγίπ Ερντογάν και του Μεντερές Τουρέλ” δηλώνει η Gülistan Atasoy, μέλος του KESK. Το πρόγραμμα της Αττάλειας συνέχισε με μια συζήτηση σχετικά με τις γυναίκες και την πόλη.

This slideshow requires JavaScript.

Στην Αττάλεια οι γυναίκες επισκέφθηκαν το απόγευμα το μνημείο Alyazma, το οποίο χτίστηκε στις 7 Μαρτίου 2012 στη μνήμη των 476 δολοφονημένων γυναικών από γυναίκες, και στη συνέχεια βγήκαν στους δρόμους της πόλης σε μια χαρούμενη βραδινή πανηγυρική πορεία φωνάζοντας συνθήματα κατά της ανδρικής βίας και υπέρ της αλληλεγγύης των γυναικών και τραγουδώντας τραγούδια της Ajda Pekkan και των Bandista

YouTube Preview Image

 

12 Μαρτίου

Το μικρό χωριό Ahmetler στην Αλάνια ήταν η πρώτη στάση στην επαρχία της Αττάλειας για το φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, όπου έγινε μια εκδήλωση ανταλλαγής εμπειριών με γυναίκες της τοπικής κοινωνίας με θέμα την αντίστασή τους ενάντια στην κατασκευή μιας μονάδας υδροηλεκτρικής ενέργειας. Οι ντόπιες γυναίκες μοιράστηκαν την ιστορία για το πώς κατάφεραν να εμποδίσουν με επιτυχία την κατασκευή της μονάδας στήνοντας σκηνές και μπλοκάροντας το δρόμο προς το εργοτάξιο.

Στις φωτογραφίες μπορείτε να δείτε γυναίκες αγρότισσες, την ώρα που ετοιμάζουν παραδοσιακές πίτες.

This slideshow requires JavaScript.

 

11 Μαρτίου

Αφήνοντας πίσω τους την Αντιόχεια, οι γυναίκες του φεμινιστικού καραβανιού έφτασαν στην πόλη Μερσίν, όπου επισκέφθηκαν τους τάφους σημαντικών γυναικών του κινήματος στην Τουρκία και το Κουρδιστάν: της Leyla Şaylemez, μίας από τις τρεις κούρδισσες ακτιβίστριες που δολοφονήθηκε στο Παρίσι το 2013 και της Özgecan Aslan, της φοιτήτριας που βιάστηκε, κάηκε μέχρι θανάτου και διαμελίστηκε από τρεις άνδρες, το βράδυ που πήρε το λεωφορείο από την πανεπιστημιούπολη για να επιστρέψει στο σπίτι της. Η αντίστασή της έγινε σύμβολο της εξέγερσης των γυναικών στην Τουρκία.

Στη συνέχεια επισκέφτηκαν την οικογένεια της Yasemin Çakar, η οποία δολοφονήθηκε πρόσφατα από το σύζυγό της στο Gaziantep, στη σκηνή όπου δέχονταν συλλυπητήρια. Τέλος, επισκέφθηκαν μια έκθεση φωτογραφίας για τις γυναίκες στο θέατρο Hadra Hamam.

Περισσότερα για την υπόθεση της Özgecan Aslan εδώ και εδώ

Περισσότερα για τρεις κούρδισσες ακτιβίστριες εδώ, εδώ και εδώ

 

10 Μαρτίου

Το φεμινιστικό καραβάνι φτάνει στην Αντάκια (Αντιόχεια). Χιλιάδες γυναίκες συμμετείχαν στις διαδηλώσεις φωνάζοντας το σύνθημα “Jin jiyan azadi” (γυναίκα ζωή ελευθερία), κάποιες με παραδοσιακές στολές και τραγουδώντας στα κουρδικά, τούρκικα και αραβικά, κρατώντας πανό που έγραφαν συνθήματα ενάντια στις γυναικοκτονίες, στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στη βία, στην εργασιακή εκμετάλλευση, στη σεξουαλική παρενόχληση, αλλά και πλακάτ με τις φωτογραφίες των τριών κουρδισσών ακτιβιστριών που είχαν δολοφονηθεί στο Παρίσι το 2013, και εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στις γυναίκες που αντιστέκονται και αγωνίζονται και στις γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας στο Κομπάνι.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ

This slideshow requires JavaScript.

 

9 Μαρτίου

Μανιφέστο που διαβάστηκε από την οικολογική επιτροπή του KJA στο δάσος της πόλης Talaytepe στο Diyarbakir (Κουρδιστάν) στις 9 Μαρτίου, μετά από δενδροφύτευση.

Τα δέντρα μας είναι η ελπίδα και η αντίστασή μας

Προς τον τύπο και την κοινή γνώμη:

Ως οικολογική επιτροπή του KJA (Συνέδριο Ελεύθερων Γυναικών), χαιρετίζουμε την αντιπροσωπία της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών και όλες τις γυναίκες προλαιτάριες που βρίσκονται σήμερα εδώ. Βρισκόμαστε στο Talaytepe, μια από τις σημαντικότερες περιοχές που βοηθούν την πόλη να αναπνεύσει. Αυτή η έκταση ανακυρήχθηκε δάσος της πόλης από τον δήμο, αλλά δυστυχώς αντιμετωπίζει πολλούς κινδύνους. Η κυβέρνηση θέλει να χρησιμοποιήσει αυτή την έκταση αλλιώς, να την καλύψει με τσιμέντο, δηλαδή να μας αφήσει χωρίς ανάσα.

Ως κοινωνίες γινόμαστε χρόνια μάρτυρες τέτοιων αντιλήψεων. Λόγω πολλών καταστροφών, φραγμάτων, υδροηλεκτρικών σταθμών, τεράστια έργα στο Κουρδιστάν και την Τουρκία, όλοι σχεδόν οι κοινοί χώροι κινδυνεύουν να καταστραφούν.

Η αντίδραση στους υδροηλεκτρικούς σταθμούς στη Μαύρη Θάλασσα, η αντίσταση στο πάρκο Gezi, στο Πολυτεχνείο της Μέσης Ανατολής και στους κήπους Hevsel ήταν η εκούσια κραυγή της κοινωνίας ενάντια σ αυτές τις επιθέσεις.

Πριν ένα χρόνο η κυβέρνηση ανήγγηλε πως θα εφαρμόσει τρελά έργα όπως την λεηλασία της κοιλάδας του Τίγρη, υδρηλεκτρικούς σταθμούς και την μετατροπή ενός σταδίου σε εμπορικό κέντρο. Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα αυτής της αντίληψης. Στόχος αυτών των έργων δεν είναι μόνο το κέρδος αλλά και η συντριβή του πολιτισμού και της ταυτότητας μας μέσω της καταστροφής της μνήμης μας.

Εμείς όμως δηλώναμε και δηλώνουμε την νόμιμη, δημοκρατική αντίδραση μας σ αυτά τα έργα λεηλασίας. Δεν θα επιτρέψουμε τα έργα καταστροφής.

Σήμερα στην Talaytepe φυτέψαμε τα δέντρα μας με το σύνθημα «ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΑΣ». Όλοι και όλες πρέπει να μάθουν ότι τα φυτέψαμε χάρη στις προσπάθειες όλων των προλετάριων γυναικών και ότι [αυτά τα δέντρα] θα μεγαλώσουν. Αυτό το κάναμε σήμερα για να υπερασπιστούμε τους κοινούς χώρους των ανθρώπων. Ξανά, λέμε δυνατά ότι θα υπερασπιστούμε τον πολιτισμό μας, τους κοινούς χώρους και την φύση μας μέχρι τέλους!

 

ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!

ΖΗΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΧΩΜΑ, Η ΔΙΚΑΙΩΣΥΝΗ ΚΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΥΣΗ!»

Πηγή: caravana feminista 

This slideshow requires JavaScript.

 

8 Μαρτίου

ανταπόκριση από τη Βούλα Τάκη, από τον Χώρο Αλληλεγγύης Γυναικών στη Θεσσαλονίκη, που συμμετέχει στο φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών:

8 ΜΑΡΤΗ παγκόσμια ημέρα της γυναίκας με τις γυναίκες από το Κομπάνι!!!! Το Κομπάνι που ο ηρωικός αγώνας του ταυτίστηκε με τις γυναίκες!!! Στο Κομπάνι που αυτή την στιγμή γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια όχι μόνο να χτιστεί ξανά αλλά που σ’ ολόκληρη την περιοχή της Ροζάβα “χτίζεται” με την ίδια επιμονή και πείσμα – όπως κι ο αγώνας τους – από τα κάτω μια άλλη κοινωνία!! Οι γυναίκες είναι στο κέντρο αυτής της προσπάθειας. Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, ανοίγονται όλα τα θέματα που τις αφορούν (ισοτιμία, ισότιμη συμμετοχή στην πολιτική, εργασία, γνώση κι ενημέρωση για την ιστορία και τον αγώνα των γυναικών, μητρότητα, έκτρωση, κ.ά). Ακόμη και στον καταυλισμό των προσφύγων από το Κομπάνι – όπου βρεθήκαμε σήμερα – υπάρχει σε σκηνή ένα “ΣΠΙΤΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ” όπου συμμετέχουν γυναίκες σε επιμορφωτικά σεμινάρια για όλα τα παραπάνω θέματα. Ένα πολιτικό και κοινωνικό εγχείρημα βρίσκεται σε εξέλιξη!!!!

photo6

Στο μεταξύ, το καραβάνι έχει φτάσει στο Ντιγιάρμπαρκιρ, όπου και πραγματοποιείται συγκέντρωση και πορεία

This slideshow requires JavaScript.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Διαβάστε ακόμα: Women of the world assemble in Diyarbakır

 

6 Μαρτίου

Έναρξη της 4ης Παγκόσμιας Δράσης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στην κουρδική πόλη Nusaybin. Το Φεμινιστικό Καραβάνι ξεκινάει τη διαδρομή του από το τουρκικό Κουρδιστάν στις 8 του Μάρτη για να καταλήξει τον Οκτώβριο του 2015 στην Πορτογαλία.

Εκατοντάδες γυναίκες συγκεντρώθηκαν στις 6 Μάρτη στην πόλη Nusaybin (τουρκικό Κουρδιστάν) για την έναρξη της 4ης Παγκόσμιας Δράσης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών. Γυναίκες από τη Γερμανία, τη Σερβία, την Πορτογαλία, τη Βραζιλία, τη Χώρα των Βάσκων, την Καταλονία, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, το Αφγανιστάν, το Λίβανο, την Τουρκία, το Μπασούρ (Κουρδιστάν του Ιράκ) τη Ροτζάβα (Κουρδιστάν της Συρίας), το Ροτζιλάτ (Κουρδιστάν του Ιράν), το Μπακούρ (Κουρδιστάν της Τουρκίας). Μίλησαν για την επανάσταση στη Ροτζάβα, για την οικολογία και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, για τη βία κατά των γυναικών.

This slideshow requires JavaScript.

Για περισσότερες φωτογραφίες και βίντεο από την έναρξη του καραβανιού εδώ

5 Μαρτίου

Με κυρίαρχη σκέψη το σύνθημα για το φεμινιστικό καραβάνι «Από το Κομπάνι ως τη Λισσαβόνα όλες οι γυναίκες στο δρόμο του αγώνα», γυναίκες που συμμετέχουν στο φεμινιστικό καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών επισκέφθηκαν στις 5 Μαρτίου το στάδιο που φιλοξενούνται πρόσφυγες από το Κομπάνι, στο Ντιγιάρμπακιρ. Εκεί συναντήθηκαν με γυναίκες πρόσφυγες, οι οποίες τους εξιστόρησαν τις δικές τους βιωματικές εμπειρίες από τις βάρβαρες επιθέσεις του ISIS στις περιοχές τους, καθώς, και από τον περήφανο αγώνα που δίνουν συντρόφισσές τους στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων. Εμπειρίες συγκλονιστικές από χείλη σφιγμένα από τον πόνο αλλά και το πείσμα για συνέχιση της μάχης μέχρι τη νίκη. Οι συγκλονιστικές αφηγήσεις είχαν όλες ένα κοινό παρανομαστή: την έκκληση για αγωνιστική αλληλεγγύη στη μάχη ενάντια στη βαρβαρότητα και το σκοταδισμό.

This slideshow requires JavaScript.

Share

Βίντεο: η 4η παγκόσμια δράση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών ξεκινάει στις 8 Μάρτη 2015 από το Κουρδιστάν

unnamed

Το Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών ετοιμάζεται να ξεκινήσει. Δείτε το βίντεο-κάλεσμα στις δράσεις που θα λάβουν χώρα στο Ντιγιάρμπακιρ, καθώς και τις ίδιες τις γυναίκες από την πόλη Nusaybin να μας καλούν, με σύνθημα “Women on the march until we are all free” ή αλλιώς “Γυναίκες στο δρόμο μέχρι να είμαστε όλες ελεύθερες”!

Το καραβάνι θα ξεκινήσει επίσημα στις 8 Μάρτη από το Ντιγιάρμπακιρ με την πορεία για τη Μέρα της Γυναίκας και άλλες εκδηλώσεις, για να συνεχίσει σε άλλες τουρκικές πόλεις. Θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη στις 17 Μάρτη. Το ταξίδι θα συνεχιστεί καθώς το καραβάνι θα περάσει από μια σειρά από πόλεις, διασχίζοντας την Ευρώπη, για να καταλήξει στις 17 Οκτώβρη στην Πορτογαλία.

Περισσότερες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένου και του χάρτη της διαδρομης εδώ

Διαβάστε ακόμα

Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

 

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image
Share

Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

verkami_2

Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

8 Μαρτίου – 17 Οκτωβρίου 2015

Γυναίκες που έχουμε απηυδήσει με τη ρατσιστική, σεξιστική, ταξική, φασιστική, βίαια, μισογυνιστική, μιλιταριστική και καπιταλιστική, αποικιακή πατριαρχία γράφουμε τη δική μας ιστορία!

Θέλουμε να οικοδομήσουμε την αλληλεγγύη και τη βιωσιμότητα των γυναικείων αγώνων και κινημάτων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, προκειμένου να δημιουργήσουμε δεσμούς με τους αγώνες των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε από τις 8 Μαρτίου και έως τις 17 Οκτωβρίου 2015 – ως Παγκόσμια Πορεία Γυναικών – να συνδέουμε φεμινιστικά κινήματα βάσης, αγώνες και αντιστάσεις σε ένα Φεμινιστικό Καραβάνι.

Το καραβάνι θα ξεκινήσει από την Ανατολική Τουρκία και θα ταξιδέψει βόρεια, δυτικά, ανατολικά και νότια και θα καταλήξει στην Πορτογαλία. Το 8μηνο ταξίδι μας θα ξεκινήσει στις 8 Μαρτίου από το Κουρδιστάν, στην Τουρκία, με μια μεγάλη εναρκτήρια εκδήλωση που θα διοργανωθεί από το γυναικείο κουρδικό κίνημα και το τουρκικό Συντονιστικό της ΠΠΓ. Στη συνέχεια θα περάσουμε από την Ελλάδα (Θεσσαλονίκη) στα τέλη Μαρτίου, από τα Βαλκάνια (Απρίλιος), από την Ιταλία και την Ελβετία (Μάιος). Στη συνέχεια θα διασχίσουμε τη βόρεια Γαλλία (Ιούνιος), το Βέλγιο και τη Γερμανία (Ιούλιος) και θα σταματήσουμε στην Πολωνία για μια διεθνή φεμινιστική κατασκήνωση (Αύγουστος). Θα επιστρέψουμε νότια μέσω της Ουγγαρίας και της Αυστρίας για Ρώμη, Ιταλία (Αύγουστος), στη συνέχεια θα διασχίσουμε τη νότια Γαλλία προς Καταλονία, Χώρα των Βάσκων και Γαλικία (Σεπτέμβριος), για να καταλήξουμε στην Πορτογαλία για μια άλλη μεγάλη τελετή λήξης στις 17 Οκτώβρη.

Στόχος μας είναι να δώσουμε ορατότητα σε διάφορους πολιτικούς, οικονομικούς, πολιτιστικούς και κοινωνικούς αγώνες και αντιστάσεις στο πλαίσιο της 4ης διεθνούς δράσης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών έχει δραστηριοποιηθεί στον αγώνα των γυναικών από το 1998, πορευόμενη για την εξάλειψη των βαθύτερων αιτίων της βίας και της φτώχειας στις ζωές των γυναικών.

Επειδή υπάρχουν πάρα πολλές μορφές καταπίεσης των γυναικών και των γυναικείων αγώνων σε όλο τον κόσμο και πρέπει να ενώσουμε τους αγώνες μας, τα αιτήματά μας, τις πραγματικότητες και τις στρατηγικές μας σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο!

Επειδή υπάρχουν πάρα πολλές μορφές καταπίεσης των γυναικών και των γυναικείων αγώνων σε όλο τον κόσμο και πρέπει να ενώσουμε τους αγώνες μας, τα αιτήματά μας, τις πραγματικότητες και τις στρατηγικές μας σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο!

Επειδή εμείς οι γυναίκες δεν έχουμε στη διάθεσή μας αρκετούς πόρους, ώστε να μάθουμε τις ιστορίες της καταπίεσης και της αντίστασής μας και πρέπει να καταγράψουμε τις ζωές μας μόνες μας, προκειμένου να αντισταθούμε όλες μαζί!

Επειδή πρέπει να κάνουμε ορατούς τους δικούς μας εναλλακτικούς τρόπους ζωής και αντίστασης ενάντια στον καπιταλισμό και την πατριαρχική πραγματικότητα διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.

Επειδή η φτώχεια, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, η μεγάλη απώλεια και η στέρηση των δικαιωμάτων μας, η λιτότητα, και η άνοδος του φασισμού κάνουν τη ζωή των γυναικών αβίωτη και πρέπει να συνδέσουμε αυτές τις τεμνόμενες καταπιέσεις προκειμένου να ενωθούμε και να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις μας και τους απελευθερωτικούς αγώνες.

Επειδή η διαφορετικότητά μας είναι η δύναμή μας. Πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με αλληλεγγύη, επικοινωνώντας τις φεμινιστικές εναλλακτικές μας λύσεις στον κόσμο και στις αδελφές του κινήματός μας, δημιουργώντας δίκτυα και ενισχύοντας τις συμμαχίες μας και τις φεμινιστικές πολιτικές πρακτικές μας.

Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να απελευθερωθούν όλες οι γυναίκες!

 

Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τα παρακάτω λινκ:

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

Verkami.com

Fem Van

unnamed

 

Share

Αλληλεγγύη στις γυναίκες που αντιστέκονται στο Κουρδιστάν

solidarity quilt

Ανακοίνωση αλληλεγγύης του Ευρωπαϊκού τμήματος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών προς τις γυναίκες της αντίστασης στο Κουρδιστάν

Εμείς, 60 γυναίκες από 18 Ευρωπαϊκές χώρες που μαζευτήκαμε στο Ευρωπαϊκό Συντονιστικό της ΠΠΓ στη Ντονόστια, στη Χώρα των Βάσκων, χαιρετίζουμε την αντίσταση των Κουρδισσών στο Κομπάνι (Rojava) – στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας, όπου Κούρδοι, Ασσύριοι, Αρμένιοι, Γεζίντι, Άραβες και Τσετσένοι από διαφορετικές θρησκείες συνυπάρχουν ειρηνικά και αναπτύσσουν εναλλακτικές για την κατανομή της εξουσίας σε κάθε επίπεδο της δημοκρατικής ζωής. Αυτά τα εναλλακτικά στον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και την πατριαρχία πρότυπα είναι που υπερασπίζεται σήμερα η γενναία αντίσταση του YPG (People’sProtectionUnity) και του YPJ (women’sunity).

Καταδικάζουμε την παραβίαση των στοιχειωδών γυναικείων και ανθρώπινων δικαιωμάτων, καθώς και όλες τις μορφές φονταμενταλισμού, είτε θρησκευτικού, εθνικού ή πολιτικού. Καταγγέλλουμε τις αυξανόμενες συμμαχίες μεταξύ υπερσυντηρητικών κύκλων, μεταξύ των οποίων είναι και οι θρησκευτικοί φονταμενταλισμοί, ως στρατηγικές που ενδυναμώνουν το καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα ως «λύση» στην κρίση.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε σε περιοχές συγκρούσεων για την οριστική εξάλειψη της δουλείας και των βιασμών ως εργαλεία πολέμου. Θα συνεχίσουμε να χτίζουμε έναν άλλο κόσμο που θα αποκλείει όλες τις μορφές καταπίεσης: ενός ανθρώπου σε άλλον, μιας ομάδας σε μια άλλη, μιας πλειοψηφίας σε μια μειοψηφία, ενός λαού σε έναν άλλο.

Με αφορμή τις πρόσφατες επιθέσεις ενάντια στις εναλλακτικές και ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την 4η Διεθνή Καμπάνια της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στο Κουρδιστάν στις 8 Μάρτη 2015, στοχεύοντας στην ενδυνάμωση και τη στήριξη των κουρδισσών στον αγώνα τους για αυτονομία και αυτό-προσδιορισμό της περιοχής, αλλά και των ίδιων τους των σωμάτων. Καλούμε γυναίκες από την Ευρώπη και όλο τον κόσμο να στηρίξουν και να συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Φεμινιστικό Καραβάνι που σκοπό έχει να ενδυναμώσει και να κάνει ορατές τη γυναικεία αντίσταση και τις εναλλακτικές.

Θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε μέχρι όλες οι γυναίκες να είναι ελεύθερες!

Ντονόστια (Σαν Σεμπαστιάν), Χώρα των Βάσκων, 12 Οκτωβρίου 2014

 

Share

Η άμβλωση δέχεται επίθεση στην Ευρώπη!

abortion

Η άμβλωση δέχεται επίθεση στην Ευρώπη!

Σε χώρες όπου η άμβλωση ήταν νόμιμη και δωρεάν στο παρελθόν, τώρα απαγορεύεται.

Σε χώρες όπου η πρόσβαση είναι ήδη περιορισμένη, δεν υπάρχει πολιτική βούληση για να νομιμοποιηθεί ενώ υπάρχουν επίσης προσπάθειες να περιοριστεί ακόμη περισσότερο.

Σε άλλες χώρες, όπου η πρόσβαση είναι δωρεάν, υπάρχουν νομικές και πρακτικές απειλές απέναντι σε αυτό το δικαίωμα.

Το δικαίωμα στην άμβλωση και την πρόσβαση, σε συνδυασμό με την αντισύλληψη και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, είναι θεμελιώδη αναπαραγωγικά δικαιώματα, απαραίτητα, ώστε να εξασφαλίζεται η ελευθερία μας για έλεγχο του σώματός μας και της ζωής μας. Η σωματική μας ακεραιότητα αποτελεί αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα. Δεν πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη αξία στην ενδεχόμενη μελλοντική ζωή (του εμβρύου) από τη ζωή μιας γυναίκας που ήδη ζει.

Οι γυναίκες κάνουν αμβλώσεις, είτε είναι νόμιμες είτε είναι παράνομες. Περιοριστικοί νόμοι που απαγορεύουν την άμβλωση, δεν μειώνουν τον αριθμό των γυναικών που κάνουν αμβλώσεις. Αντιθέτως αυξάνουν τις οικονομικές ανισότητες, με στόχο τις γυναίκες που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν οικονομικά σε μία παράνομη άμβλωση ή να ταξιδέψουν σε χώρα του εξωτερικού, όπου γίνεται νόμιμα. Οι παράνομες αμβλώσεις πραγματοποιούνται συχνά κάτω από επικίνδυνες συνθήκες και αποτελούν απειλή για τη ζωή και την υγεία των γυναικών.

Γιατί δέχεται επίθεση η άμβλωση;

Η λεγόμενη «κρίση» αξιοποιείται από τις πατριαρχικές, οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις ως επιχείρημα για την κατεδάφιση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας και των κοινωνικών δομών. Οι ελευθερίες των ανθρώπων δέχονται επίθεση, όπως και οι υφιστάμενες μορφές αλληλεγγύης. Για άλλη μια φορά, η επισφάλεια της ζωή των καταπιεσμένων είναι σε άνοδο.

Καθώς ο δεξιός εθνικισμός συνεχίζει να αυξάνεται, γινόμαστε μάρτυρες όλο και περισσότερων επιθέσεων ως προς την ελεύθερη επιλογή μας και τα αναπαραγωγικά μας δικαιώματα. Εφαρμόζονται κυβερνητικές πολιτικές που υποστηρίζουν τις γεννήσεις με σκοπό την αύξηση του πληθυσμού της χώρας, την επιστροφή των γυναικών στο σπίτι και την αξιοποίησή μας ως εκκολαπτήρια ή ως «μητέρες των εθνών».

Είναι οικονομικά και ιδεολογικά χρήσιμο για το κράτος να μένουν οι γυναίκες στο σπίτι ή να φέρουν το τριπλό βάρος ως εργαζόμενες, ως μητέρες και ως μη αμειβόμενες πάροχοι φροντίδας. Το κράτος μάς έχει εργαλειοποιήσει και μας έχει πετάξει έξω από την αγορά εργασίας για να εξυπηρετήσει εθνικιστικές πολιτικές και το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα.

Το κράτος, τα κόμματα της δεξιάς και η εκκλησία χρησιμοποιούν εθνικιστικά επιχειρήματα («πρέπει να προστατέψουμε το έθνος»), συντηρητικά επιχειρήματα («η άμβλωση έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες μας») και οικονομικά επιχειρήματα («δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις δωρεάν εκτρώσεις») για να νομιμοποιήσουν τον περιορισμό των γυναικείων δικαιωμάτων να παίρνουν οι ίδιες αποφάσεις για το σώμα τους. Το κράτος, η εκκλησία και άλλες θρησκευτικές οργανώσεις και τα κόμματα της δεξιάς συνεργάζονται κάτω από το πατριαρχικό σύστημα για να εξυπηρετήσουν ένα και μόνο σκοπό: να διατηρήσουν τα λευκά, ευρωκεντρικά, αρσενικά τους προνόμιά.

Πολιτικοί, κρατήστε τη συνείδησή σας για τον εαυτό σας, μείνετε μακριά από τις μήτρες μας, και δώστε μας πίσω την υγεία μας, την ελευθερία επιλογής και την ισότιμη πρόσβαση στα δικαιώματά μας – διότι αυτά δεν θα πρέπει να εξαρτώνται από το πόσα χρήματα έχουμε στις τσέπες μας. Θέλουμε νόμιμη άμβλωση σε ΟΛΗ την Ευρώπη, ΤΩΡΑ και ΠΑΝΤΑ. Ζητάμε τουλάχιστον αυτό!

Η αλληλεγγύη μας

Καλούμε σε διεθνιστική αλληλεγγύη τις γυναίκες και τους άντρες που εργάζονται για την ενίσχυση των υπαρχόντων φεμινιστικών δικτύων στην Ευρώπη, και τα οποία είναι σε επαφή με παγκόσμια κινήματα, με στόχο να ενισχύσουν τα δικαιώματα των γυναικών σε όλο τον κόσμο. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τους κινδύνους και να ανταποκριθούμε σε κάθε αλλαγή στη νομοθεσία και το δημόσιο διάλογο, και να αποτρέψουμε τους παραμικρούς περαιτέρω περιορισμούς στα δικαιώματά μας, στην ελευθερία μας ή στην αυτονομία μας.

Στεκόμαστε αλληλέγγυες με όλες τις γυναίκες στον κόσμο που αγωνίζονται για το δικαίωμα και την πρόσβαση σε δωρεάν άμβλωση. Ο αγώνας μας δε θα σταματήσει μέχρι να έχουμε όλες τα ίδια δικαιώματα.

Καλούμε κάθε γυναίκα που ενδιαφέρεται για το δικαίωμα στην άμβλωση και στην πρόσβαση να ενημερώνεται και να υπερασπίζεται τα δικαιώματα αυτά. Καλούμε όλες τις γυναίκες να σταθούν αλληλέγγυες.

Οι μήτρες μας δεν είναι πεδίο δοκιμών για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα του κράτους και της ανδρικής κυριαρχίας.

Δεν είμαστε περιουσία των ανδρών και του κράτους!!!

 

Από μια ομάδα φεμινιστριών που συνδέονται με το Δίκτυο Νέων Φεμινιστριών Ευρώπης,

Παρίσι, Γαλλία, Ιανουάριος 2013

Εγκρίθηκε στο Κάμπινγκ Νέων Φεμινιστριών Ευρώπης – Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

Vieira Do Minho, Πορτογαλία, Αύγουστος 2013

Επικοινωνία: mmfjeunes@gmail.com

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Διαβάστε ακόμα

Ναι, κατασκηνώνουμε! Θερινό κάμπινγκ νέων φεμινιστριών της Ευρώπης

Share

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών: Διακήρυξη για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

8 ΜΑΡΤΗ 2014

Ενισχύουμε τους αγώνες και την αλληλεγγύη μας για να προωθήσουμε την αυτονομία, ελευθερία και υπεράσπιση των σωμάτων μας καθώς και την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από τα φεμινιστικά κινήματα όλου του κόσμου.

Οι γυναίκες στον κόσμο αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις πολιτικών συνθηκών, βίας, ακραίας φτώχιας και φυσικών φαινομένων που προέρχονται από την καταστροφή και υπερ-εκμετάλλευση της φύσης, στην οποία εκμετάλλευση συμμετέχουν οι εταιρίες εξόρυξης. Οι καταστάσεις αυτές επιδρούν στις ζωές όλων των γυναικών στον κόσμο και μας ωθούν να βρούμε δημιουργικούς τρόπους αντιμετώπισής τους. Στο μεταξύ, οργανωνόμαστε και συνεχίζουμε να προωθούμε δράσεις και αγώνες που μπορούν να οικοδομήσουν εναλλακτικές λύσεις για μια ικανοποιητική ζωή των γυναικών.

• Στην Αφρική, γνωρίζουμε ότι σε συνθήκες πολέμου, οι γυναίκες της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας εργάστηκαν σκληρά και πέτυχαν να εκλέξουν μια γυναίκα, την Catherine Samba- Panza, ως επικεφαλής  της κρατικής Μετάβασης. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην εξελισσόμενη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, που παράλληλα δημιουργεί νέες προκλήσεις: μια από αυτές είναι η επιστροφή των 500.000 εκτοπισμένων ανθρώπων στο Μπανγκούι, στους οποίους περιλαμβάνονται άτομα που εκτοπίστηκαν στους 16 δήμους και 78 κοινότητες  ή πρόσφυγες, η αποκατάσταση της λειτουργίας του νόμου, η ανάκαμψη της οικονομίας μετά την οικονομική ύφεση της χώρας.

Πρόσφατα η κυβέρνηση της Ουγκάντα ψήφισε ένα νόμο που ποινικοποιεί την ομοσεξουαλικότητα προβλέποντας έως και την ποινή του θανάτου, και ακόμα περισσότερο, ο υπουργός Ηθών και Ακεραιότητας ισχυρίστηκε ότι «το να βιάζουν οι άνδρες κορίτσια είναι φυσικό και φαίνεται να υπαινίσσεται ότι ο ετεροσεξουαλικός βιασμός είναι ηθικά προτιμότερος απ’ ότι η συναινετική ομοερωτική δραστηριότητα».

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Μουγκάμπε της Ζιμπάμπουε χαιρέτισε την κυβέρνηση της Ουγκάντα και υποσχέθηκε ότι και η δική του χώρα θα περάσει παρόμοιο νόμο στο μέλλον. Αυτές οι θέσεις που παίρνουν οι αρχηγοί κρατών δείχνουν καθαρά την αντεπίθεση ενάντια στα γυναικεία δικαιώματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα.

• Στη Δυτική Σαχάρα συνεχίζει η βάρβαρη καταστολή των Μαροκινών Σαχαράουι που ζουν στην επικράτεια που κατέχουν οι δυνάμεις. Η Εθνική Ένωση των Γυναικών Σαχαράουι (UNMS), καταγγέλλει  την συνενοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που υπέγραψαν τη συνθήκη για την αλιεία μεταξύ της ΕΕ και του Μαρόκο, και καλούν σε αλληλεγγύη τις γυναίκες όλου του κόσμου. Η κατάληψη του πρόσφατου συνεδρίου αλληλεγγύης με τις γυναίκες Σαχαράουι, ήταν μια έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα, τον ΟΗΕ, την Αφρικανική Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για τον τερματισμό της λεηλασίας των πόρων της Δυτικής Σαχάρα, την καταγγελία των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κατεχόμενη από το Μαρόκο περιοχή της Σαχάρα, μέσα από έναν μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την εξάλειψη του τείχους του αίσχους και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ, που προβλέπουν ένα δημοψήφισμα για την αυτο-διάθεση του λαού Σαχαράουι, ο οποίος θα εκφραστεί ελεύθερα και με διαφάνεια.

• Στην Ασία, η επιθετική ιδιωτικοποίηση και η κατάληψη των δημόσιων γαιών και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις εξακολουθούν να φτωχοποιούν τις γυναίκες και τις οικογένειές τους, ιδιαίτερα στις αγροτικές και τις ιθαγενικές κοινότητες και τις στερούν από πόρους τροφής και ευημερίας. Αυτή η κατάσταση κάνει τις γυναίκες, τα κορίτσια και τα παιδιά ευάλωττα στο τράφικινγκ, την εκμετάλλευση, την πορνεία και τη σεξουαλική βία. Σε πολλές περιπτώσεις, η αρπαγή αστικών χώρων από ιδιωτικές επιχειρήσεις έχει καταλήξει σε εκτοπισμό των αστικών κοινοτήτων φτωχών ανθρώπων, που τους έχουν οδηγήσει στα δάση, σε περιοχές εξόρυξης και ερημωμένες περιοχές. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που αρπάζουν τη γη, έχουν εντείνει την καταστροφή και τις επιπτώσεις από τυφώνες και άλλα φυσικά φαινόμενα. Με την αποστέρηση κοινωνικών υπηρεσιών, εισοδήματος και ευημερίας, η αυτονομία των γυναικώ, κινδυνεύει περισσότερο από τις φονταμεντσλιστικές θρησκευτικές δυνάμεις που τους αρνούνται τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, καθώς προωθούν την ομοφοβία και τη λεσβοφοβία.

Από την άλλη μεριά, η εκταταμένη κυριαρχία της βίας εναντίον των γυναικών είναι ένα σοβαρό ζήτημα, ιδιαίτερα αναφορικά με την ενδοοικογενειακή βία και τον συζυγικό βιασμό, τους γάμους παιδιών και το τράφικινγκ γυναικών και κοριτσιών. Οι ομαδικοί βιασμοί στην Ινδία και η υποβάθμιση των εργασιακών συνθηκών στην περιοχή, αποτελούν στοιχείο ανησυχίας.

• Στην Ευρώπη, οι γυναίκες είναι στους δρόμους για την υπεράσπιση του δικαιώματος για ασφαλή έκτρωση που απειλείται σε πολλές χώρες της ηπείρου όπου η έκτρωση ήταν ήδη κατοχυρωμένη. Στο ισπανικό κράτος, η υπερσυντηρητική δεξιά κυβέρνηση θέλει να αλλάξει τον νόμο που προβλέπει την πρόσβαση στην έκτρωση. Διαδηλώσεις επίσης καταγγέλλουν την άνοδο του συντηρητισμού και των δεξιών ομάδων, που επιτίθενται ιδιαίτερα στα δικαιώματα και τα επιτεύγματα των γυναικών, και την κρατική καταστολή λαϊκών κινητοποιήσεων. Στην Ευρώπη, οι γυναίκες παλεύουν καθημερινά ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα μέτρα λιτότητας που καταστρέφουν την πρόσβασή μας στην υγεία, την εκπαίδευση, την κατοικία και τις κοινωνικές υπηρεσίες και ωθούν κάποους ανθρώπους στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

• Στη Λατινική Αμερική υπάρχουν προσπάθειες πραξικοπήματος ενάντια στην συνταγματική κυβέρνηση της Βενεζουέλας, μέσα από βίαιες και συστηματικές επιθέσεις των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, μέσα από την κοινωνική δικτύωση. Οι αδελφές μας από την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών έχουν μιλήσει δημόσια καταγγέλλοντας τις επιθέσεις και τις μανούβρες που γεννούν τη δεξιά και που υποστηρίζονται από τα τηλεοπτικά κανάλια των ΗΠΑ και τα λατινοαμερικάνικα κανάλια στις ΗΠΑ.

• Πολλές χώρες συνεχίζουν να υπερασπίζονται τις περιοχές τους καθώς αντιμετωπίζουν φυσικές και ψυχολογικές επιθέσεις. Οι γυναίκες επίσης αντιμετωπίζουν σεξουαλική βία μέσα από εξαναγκαστικούς γάμους και γάμους μικρής ηλικίας, που θέτουν τις κοπέλες σε μια ζωή σκλαβιάς, όπως γίνεται και με την παγκόσμια ανάπτυξη της βιομηχανίας του σεξ.

• Η αυξημένη δύναμη των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων έχει συμβάλει στην εκτόπιση πληθυσμών και στην συσσώρευση φυσικών πόρων όπως η γη, το νερό, τα δάση και αντικαθιστούν την οικιακή αγροοικονομία από την εξόρυξη και τις μονοκαλλιέργιες, ωθώντας τις γυναίκες και πολλές κοινότητες σε αδιέξοδο, χωρίς εναλλακτικές λύσεις για τις ζωές τους. Το κράτος αποσύρεται από την ευθύνη του να διασφαλίζει την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης και στέγασης, εκεί όπου οι γυναίκες και οι οικογένειές τους εξαναγκάζονται να αναλάβουν το βάρος και την ευθύνη μετακίνησης χωρίς μέσα και το κόστος που αυτή συνεπάγεται. Παρόμοια, συνεχίζουμε να συμβάλουμε στον αγώνα για την εξάλειψη της πατριαρχίας, του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας, προωθώντας την κοινωνική οργάνωση για την υπεράσπιση των προοδευτικών κυβερνήσεων στις διάφορες ηπείρους, αυτών που πιστεύουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Σε αυτές τις καταστάσεις, εμείς οι γυναίκες εξακολουθούμε να αυτοοργανωνόμαστε, να βρίσκουμε δημιουργικούς τρόπους να υπερασπίζουμε τη ζωή, να επεκτείνουμε τα κινήματά μας, τις συμμαχίες μας, να δημιουργούμε εναλλακτικές λύσεις, έτσι ώστε να συμβαδίζουμε στη δράση.

• Η 9η Διεθνής Συνάντησή μας στο Σάο Πάολο ήταν στιγμή επαναβεβαίωσης της σημαντικής μας παρουσίας, της δύναμής μας, της ποικιλομορφίας μας και πάνω απ’ όλα της ενότητας και αλληλεγγύης στην δέσμευσή μας να συνεχίσουμε την πορεία μας. Με αυτή την δύναμη και έμπνευση ζητούμε από όλς τις γυναίκες που συναντήσαμε και τις νέες κοπέλες που πορεύονται πλάι μας, να προετοιμάζονται για την 4η Παγκόσμια Δράση το 2015, να επιτύχουμε την κινητοποίηση που μας ενδυναμώνει στην υπεράσπιση των σωμάτων και των περιοχών μας, και να αναπτύξουμε την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την ειρήνη για τις γυναίκες και τους λαούς.

Η αλληλεγγύη των γυναικών σε όλο τον κόσμο είναι ουσιώδης για την επιβίωση, την αυτοπροστασία μας και την εξέλιξή μας.

Γυναίκες του κόσμου, πορευόμαστε μέχρι να είμαστε όλες ελεύθερες

 

World March of Women International Secretariat Rua Vilanamwali, 246 • Malhangalene • Maputo • Moçambique • Caixa Postal: 3632 Tel. +258 21414189 • Fax: +258 21414037 • info@marchemondiale.org • www.worldmarchofwomen.org

Μετάφραση: Σίσσυ Βωβού

 

 

Share

Ναι, κατασκηνώνουμε! Θερινό κάμπινγκ νέων φεμινιστριών της Ευρώπης

Ανταπόκριση για το Φύλο Συκής από το φεμινιστικό κάμπινγκ νέων φεμινιστριών Ευρώπης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών – Occupy Vieira do Minho, Πορτογαλία. Συντάχθηκε από μέλη της ΠΠΓ Πορτογαλίας.

 

Φεμινιστικούς χαιρετισμούς από την Πορτογαλία!

Τις ημέρες μεταξύ 4 και 11 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε η τρίτη συνάντηση του ευρωπαϊκού θερινού κάμπινγκ νέων φεμινιστριών σε ένα όμορφο μέρος μέσα στη φύση, στα βόρεια της Πορτογαλίας.

Πρώτα θα θέλαμε να εκφράσουμε τη λύπη μας που δεν είχαμε φεμινίστριες από την Ελλάδα στο φετινό κάμπινγκ, όπως περιμέναμε στην αρχή. Όπως κάποιες από σας ίσως γνωρίζετε, δεν είχαμε τη δυνατότητα να συμβάλλουμε οικονομικά στα έξοδα του ταξιδιού των συμμετεχουσών γι’ αυτή την τρίτη συνάντηση, όπως κάναμε τις προηγούμενες φορές, λόγω έλλειψης χρηματοδότησης, η οποία περιόρισε σε μεγάλο βαθμό τη συμμετοχή πολλών αδελφών μας.

Μαζί με την καμπάνια για μαζική οικονομική ενίσχυση για το σκοπό αυτό, συνυπολογίζαμε την υποστήριξη του προγράμματος Νέοι σε Δράση. Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να πάρουμε αυτή τη χρηματοδότηση, όπως είχε γίνει τις δύο προηγούμενες φορές.

Παρά τις δυσκολίες, αποφασίσαμε να το κάνουμε έτσι κι αλλιώς, ακόμη και με μικρό προϋπολογισμό, με το σύνθημα «Yes we camp! » – «ναι, κατασκηνώνουμε».

Μας προσκάλεσαν σε ένα αγρόκτημα που ονομάζεται «Quinta de Ciparros», το οποίο είναι επίσης το μέρος που στεγάζεται ένας καινούριος πολιτιστικός σύλλογος με το όνομα Montezurra και συνδέεται με οικολογικές αρχές και πρακτικές.

Από την πρώτη στιγμή λάβαμε υπόψη μας όλες τις φροντίδες που ήταν απαραίτητες για να διατηρήσουμε σωστά το μέρος, στις οποίες περιλαμβανόταν η μη χρήση σαμπουάν με χημικές ουσίες στα ντους, για να υπάρχει η δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης του νερού. Είχαμε, επίσης, δύο οικολογικά μπάνια και ένα ηλιακό ντους. Για το πλύσιμο των πιάτων, έπρεπε επίσης να χρησιμοποιήσουμε μόνο φυσικό σαπούνι (και μερικά πριονίδια για να καθαρίζει το λίπος!). Αξίζει επίσης να πούμε ότι έπρεπε να μαζεύουμε καυσόξυλα από το δάσος για να μαγειρεύουμε! Είχαμε και μια πολύ ωραία εξωτερική κουζίνα με όλα όσα χρειαζόμασταν, συμπεριλαμβανομένων μιας ξύλινης σόμπας και ενός ξύλινου φούρνου!

Κάναμε και κάποιες προσπάθειες σχετικά με την κατανάλωση τοπικών προϊόντων: αγοράσαμε τα λαχανικά και τα φρούτα από την παραδοσιακή αγορά, το κρέας από το τοπικό κρεοπωλείο και παίρναμε καθημερινά το ψωμί μας από το φούρναρη του γειτονικού χωριού.

Μία από τις αρχές που καθιερώθηκαν απ’ όταν πρωτοξεκινήσαμε αυτό το πρότζεκτ ήταν η αυτοδιαχείριση, έτσι και φέτος, εμείς οι ίδιες οργανωθήκαμε σε αυτή τη βάση, από την πρώτη κιόλας συνέλευση, το οποίο σήμαινε ότι κάθε απόφαση ήταν συλλογική και κάθε μια έπαιρνε μέρος σε κάθε καθήκον, όχι μόνο στην επεξεργασία των προτάσεων που θα συζητιούνταν κατά τη διάρκεια του κάμπινγκ, στο περιεχόμενο και πρόγραμμα  των εργαστηρίων, αλλά και σε όλα τα καθήκοντα της καθημερινής ζωής, όπως το μαγείρεμα, την καθαριότητα, κλπ.

Ως φεμινίστριες θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό να μπορούμε να οργανωθούμε σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, πιστεύοντας επίσης ότι οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να διανέμονται ισότιμα σε όλους και όλες, έτσι ώστε όλες οι γυναίκες να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε διάφορα τα πράγματα, χωρίς να αισθάνονται υπερφορτωμένες από τις δουλειές και τα καθήκοντα.

Ο κύριος στόχος αυτού του κάμπινγκ ήταν να χτίσουμε δεσμούς ανάμεσα σε φεμινίστριες απ’ όλη την Ευρώπη, καθώς και με άλλες που προέρχονται από άλλες χώρες, να  σκεφτούμε εναλλακτικές πολιτικές, να χτίσουμε κοινές στρατηγικές και να δημιουργήσουμε δίκτυα, προκειμένου να δυναμώσουμε τις εαυτές μας και να ενισχύσουμε το φεμινιστικό κίνημα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το φετινό κάμπινγκ συνδιοργανώθηκε από τα εθνικά σώματα της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών από την Πορτογαλία και τη Γαλικία. Η επιλογή της τοποθεσίας της εκδήλωσης, Vieira do Minho, επέτρεψε τη συνεργασία, καθώς και τη δυνατότητα να απολαύσουμε το φυσικό μεγαλείο ενός τόπου κοντά σε ένα από τα πιο διάσημα βουνά της Πορτογαλίας – τη Serra do Gerês.

Το κάμπινγκ ξαναέφερε κοντά 50 νέες γυναίκες από την Πορτογαλία (περιλαμβάνοντας δύο κοπέλες από τη Βραζιλία που σπουδάζουν στην Coimbra), από τη Γαλικία, τη Χώρα των Βάσκων, τη Γαλλία, την Ελβετία, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Αυστρία, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Χώροι

Ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε το μέρος μόλις φτάσαμε εκεί την Παρασκευή 2 Αυγούστου: η μεγάλη σκηνή νοικιάστηκε σε μας από το δημαρχείο για να χρησιμοποιηθεί για τις συνελεύσεις, τις ολομέλειες και ορισμένα εργαστήρια. Για να υπάρχει αρμονία με το περιβάλλον, χρησιμοποιούσαμε αχυρένια μαξιλάρια για να καθόμαστε!

Κοντά στην περιοχή του κάμπινγκ, χρησιμοποιήσαμε ένα όμορφο μικρό τροχόσπιτο για τη δημιουργία του «ασφαλούς χώρου»: μια ιδέα που είχε προταθεί στο πρώτο κάμπινγκ, για να χρησιμοποιείται ως καταφύγιο για τις γυναίκες που ήθελαν να ξεκουραστούν, να χαλαρώσουν ή απλά να είναι μόνες. Το διακοσμήσαμε με μαξιλάρια, κεριά και αρωματικά θυμιάματα. Η δημιουργία αυτού του χώρου δικαιολογείται από το βαρύ συναισθηματικό φορτίο, το οποίο θα μπορούσε να προκύψει από μια συνέλευση με παρόμοιο θέμα.

Είχαμε ένα χώρο με κανονικές ντουζιέρες και τουαλέτες και οικολογικά μπάνια κοντά στην περιοχή του κάμπινγκ, εξωτερική κουζίνα (βλέπε παραπάνω), μια δεξαμενή νερού με σιντριβάνι, όπου μπορούσαμε να κολυμπήσουμε, ένα παλιό πέτρινο σπίτι μετατράπηκε σε σπίτι με κουζίνα και μπάνιο. Σε αυτό το σπίτι, είχαμε μια βιβλιοθήκη της κοινότητας και διαφόρων ειδών παιχνίδια, ενημερωτικό υλικό και πωλητήριο. Σε αυτό το μέρος πραγματοποιήθηκαν επίσης κάποια εργαστήρια και λειτούργησε ως ξενώνας για τις κοπέλες που, για διάφορους λόγους, χρειάζονταν περισσότερη άνεση στον ύπνο.

Το πρόγραμμα

Αξιοποιήσαμε την Κυριακή για να καλωσορίσουμε τις φεμινίστριες συντρόφισσες και να τους παρουσιάσουμε το χώρο, ενώ το βράδυ ακολούθησε ένα ευχάριστο γεύμα με φαγητό που μαγείρεψε η πορτογαλική ομάδα, και για χορτοφάγους και με vegan επιλογές!

Τη Δευτέρα έφτασαν περισσότερες κοπέλες και κάποιες από μάς πήγαμε για ψώνια στην τοπική αγορά … και πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνέλευση! Συγκεντρωθήκαμε όλες οι συμμετέχουσες, βρήκαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε η μία την άλλη, να παρουσιάσουμε το θερινό κάμπινγκ, και αφού χωριστήκαμε σε ομάδες, να μιλήσουμε τις προσδοκίες μας και τα θέματα που θέλαμε να συζητηθούν κατά τη διάρκεια των επόμενων ημερών. Στη συνέχεια μοιραστήκαμε τις ιδέες που προέκυψαν από τις διάφορες ομάδες και τελικά άρχισε να διαμορφώνεται το πρόγραμμα. Μετά την ανταλλαγή απόψεων και τη συζήτηση, διαμορφώσαμε το περιεχόμενο για τα διάφορα εργαστήρια που θα πραγματοποιούνταν κατά τη διάρκεια του κάμπινγκ, τα θέματα που θα συζητιούνταν στις ολομέλειες καθώς και ορισμένες πρακτικές λεπτομέρειες που συνδέονταν με τη διαχείριση των κοινών χώρων και τη δημιουργία ομάδων για το μαγείρεμα και το καθάρισμα.
Την Τρίτη, η μέρα ξεκίνησε το πρωί με μια συνέλευση σχετικά με την πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση της κάθε χώρας, το τι θα έπρεπε να είχε γίνει από τα κοινωνικά κινήματα, εργασιακά ζητήματα, την πραγματικότητα και τις προκλήσεις του φεμινιστικού κινήματος στις χώρες μας. Το απόγευμα πραγματοποιήθηκαν τρία παράλληλα εργαστήρια, συμπεριλαμβανομένης μιας ομάδας εργασίας που θα έφτιαχνε ένα φεμινιστικό φανζίν κατά τη διάρκεια του κάμπινγκ, μια άλλη ομάδα για οικολογικές εναλλακτικές λύσεις για το σώμα και την σπιτική υγιεινή, και άλλη μία για μεικτούς και μη μεικτούς χώρους και την αυτοδιαχείριση.

Οι επόμενες μέρες ήταν πολύ έντονες και το ημερήσιο πρόγραμμα καθορίστηκε για όλες μας όταν συγκεντρωθήκαμε στη συνέλευση την προηγούμενη ημέρα, ανάλογα με τις γνώσεις και τις προσδοκίες των συμμετεχουσών. Ο στόχος ήταν να μοιραστούμε τις γνώσεις μας και τους πόρους μας, να μάθουμε η μία από την άλλη και να χτίσουμε πράγματα από κοινού. Με αυτήν την έννοια δεν υπήρχαν «ειδικές» που θα μιλούσαν για τα διάφορα θέματα. Κάθε μέρα έκλεινε με συνελεύσεις, στις οποίες γινόταν ο απολογισμός της ημέρας, είτε για το περιεχόμενο, είτε για τη διαχείριση του χώρου και τη συλλογική δυναμική.

Την Τετάρτη, μετά το πρωινό που ετοιμάστηκε από τις αδελφές που είχαν χρεωθεί αυτό το καθήκον, συγκεντρωθήκαμε για να συζητήσουμε τις επιπτώσεις της κρίσης και τις επιπτώσεις που έχουν οι πολιτικές λιτότητας στη ζωή μας. Μοιραστήκαμε επίσης τις προοπτικές μας σχετικά με το καθεστώς λιτότητας παρά  τις διαφορετικές ταχύτητες σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και πέρα απ’ αυτήν. Μιλήσαμε για την τρόικα και τους τροϊκανούς, για τους απολυταρχισμούς, το νέο κύμα συντηρητισμού, το οποίο, για μια ακόμη φορά, προσπαθεί να μας βάλει σε κουτάκια, να μας πάρει πίσω τα δικαιώματα που έχουμε ήδη αποκτήσει, επιδεινώνοντας τις ανισότητες, να μας στιγματίσει και να μας καταπιέσει. Μοιραστήκαμε τις ανησυχίες μας, αλλά και τις στρατηγικές αντίστασης και μετασχηματισμού.

Κατά τη 1 το μεσημέρι: Γεύμα(τα) που προετοιμάστηκε από κάποιες αδελφές μας. Στις 3μμ.: τρία παράλληλα εργαστήρια. Θέματα: λεσβιασμοί και φεμινισμοί, άνοδος της ακροδεξιάς και αντι-φασιστικές πρακτικές, θεατρική παράσταση. Μετά από ένα διάλειμμα ακολούθησαν ακόμα τρία εργαστήρια: υποκείμενα του φεμινισμού, φεμινισμοί και κοινωνικά κινήματα: εργαλεία μετασχηματισμού, εργαστήριο για χορό. Μετά το γεύμα έγινε η ολομέλεια, ακολούθησε το δείπνο και η προβολή ταινιών (και συζήτηση) σχετικά με την Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών (το φεμινιστικό και αντι-παγκοσμιοποιητικό κίνημα που γεννήθηκε το 2000, αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε σε όλο τον κόσμο).

Την Πέμπτη: αφιερώσαμε όλο το πρωί σε ένα μόνο εργαστήριο – φεμινιστική αυτοάμυνα – έτσι ώστε η καθεμιά θα μπορούσε να έχει την ευκαιρία να συμμετάσχει, αφού το θέμα θεωρήθηκε σημαντικό από πολλές γυναίκες. Το απόγευμα ήταν ελεύθερο: ορισμένες από εμάς μείναμε στο ο χώρο του κάμπινγκ, ενώ κάποιες πήγαν στην Ilha do Ermal (μια χερσόνησο που βρίσκεται κοντά στο κάμπινγκ).

Παρασκευή: το πρωί έγινε ολομέλεια σχετικά με τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα, το απόγευμα έγινε εργαστήριο για το θέατρο των καταπιεσμένων, συνεδρίαση για τις νέες φεμινίστριες: ανάγκη για αυτοοργάνωση, και τέλος, φεμινιστικές ουτοπίες: εμπειρίες της κοινότητας.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου επικεντρωθήκαμε στο πολιτικό κείμενο που θα συζητηθεί στη διεθνή συνάντηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών σε δύο ολομελειακές συσκέψεις και παράλληλα γίνονταν κάποια εργαστήρια: για bodypainting, για την πορνεία και τη σεξουαλική εργασία, για φεμινιστικά γραπτά, για τη μη σεξιστική εκπαίδευση. Ολοκληρώσαμε την ημέρα με ένα πάρτι γιορτάζοντας το γεγονός ότι συναντηθήκαμε όλες μαζί για μία εβδομάδα! Στον χώρο του πάρτι ήταν κρεμασμένο το «Μανιφέστο του Πάρτι» που βγήκε από το πρώτο θερινό κάμπινγκ φεμινιστριών, όπου μπορούσες να διαβάσεις: «Ως φεμινίστριες επανοικειοποιούμαστε τα κόμματα για να αμφισβητήσουμε το σύστημα (…) για την προώθηση της γυναικείας τέχνης και δημιουργικότητας, για την αναψυχή και την ευχαρίστηση των γυναικών (…) για να δημιουργήσουμε φεμινιστικούς χώρους, ασφαλείς και επαναστατικούς» και κάναμε πρόποση σ’ αυτό όλο το βράδυ!

Η Κυριακή ήταν η τελευταία ημέρα του κάμπινγκ και έτσι αρχίσαμε με μια συνέλευση αξιολόγησης, την οποία ακολούθησε η προετοιμασία μιας δημόσιας πρωτοβουλίας που θα γινόταν στις 4μμ. στην κεντρική πλατεία της Braga. Φτιάξαμε κάποια πανό και αυτοκόλλητα για να χρησιμοποιηθούν στο δρώμενο που έληξε στην προγραμματισμένη ώρα. Κατά τη διάρκεια του δρώμενου, πήραμε κατσαρόλες και ξύλινες κουτάλες και περπατήσαμε στο δρόμο φωνάζοντας συνθήματα όπως  «Companheira me ajuda que eu não quero andar só, eu sozinha ando bem mas com você ando melhor! (Συντρόφισσα βοήθησέ με, γιατί δε θέλω να προχωράω μόνη, μόνη μου προχωράω καλά, αλλά μαζί σου καλύτερα ακόμη!)», «Feminismo para a frente, machismo para trás! (ο φεμινισμός προς τα εμπρός, πίσω ο υπερβάλλων αντρισμός!)», «so-so-so solidarité, avec les femmes du monde entier! (αλληλεγγύη στις γυναίκες όλου του κόσμου)» και «nossa luta é todo o dia, somos mulheres e não mercadoria! (ο αγώνας μας είναι κάθε μέρα, είμαστε γυναίκες και όχι εμπόρευμα!)».

Στο τέλος της ημέρας, κάποιες από μας αποχαιρετιστήκαμε με λύπη, όπως κάποιες είχαν κάνει ήδη από την προηγούμενη ημέρα ή νωρίτερα το απόγευμα. Δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε κάποια δάκρυα, ενώ ευχόμασταν καλό ταξίδι στις αδελφές μας, με την πεποίθηση ότι θα ξανασυναντηθούμε και πάλι στο επόμενο κάμπινγκ, που θα πραγματοποιηθεί του χρόνου στην Εσθονία!

Μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

 

 

Share

Έξι μέρες με την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

της Δήμητρας Σπανού

Για έξι ημέρες το Σάο Πάολο βρέθηκε στο επίκεντρο του φεμινιστικού ενδιαφέροντος, καθώς πλήθος συζητήσεων και δράσεων φεμινιστικής αλληλεγγύης έλαβαν χώρα στη βραζιλιάνικη μητρόπολη. Όλα αυτά στα πλαίσια της 9ης διεθνούς συνάντηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, που πραγματοποιήθηκε από τις 26-31 Αυγούστου, με τη συμμετοχή πάνω από 1500 γυναικών από όλες τις περιοχές της Βραζιλίας, καθώς και αντιπροσωπείες από 48 χώρες.

Η Παγκόσμια Πορεία είναι ένα κίνημα γυναικών που υποστηρίζει τον λεγόμενο «φεμινισμό από τα κάτω»- «feminismo popular», δηλαδή έναν φεμινισμό που πηγάζει από τις καθημερινές εμπειρίες, ενάντια στην πατριαρχία, τον καπιταλισμό, τον ρατσισμό και τη (νέο-)αποικιοκρατία. Εμφανίστηκε με την πρώτη διεθνή δράση της το 2000, που απαιτούσε το τέλος της φτώχειας και της βίας κατά των γυναικών, έχοντας πρώτα δικτυωθεί με χιλιάδες οργανώσεις γυναικών και φεμινιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία των Παγκόσμιων Φόρουμ, ενώ διατηρεί σταθερές σχέσεις και με άλλες κινηματικές δικτυώσεις, όπως η Via Campesina. Η παρουσία της στην Ελλάδα, αν και με ασυνέχειες, χρονολογείται από την ιδρυτική συνάντηση του ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, που έγινε στην Αθήνα το 2003, με συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών και πολύ ενθουσιασμό. Αρκετές από αυτές συμμετείχαν ως αποστολή και στις πρώτες κεντρικές εκδηλώσεις στις Βρυξέλλες και στη Νέα Υόρκη.

Στην 9η Διεθνή Συνάντηση, σκοπός ήταν αφενός να επιβεβαιωθούν και πάλι οι αρχές και αξίες της ΠΠΓ και αφετέρου να συζητηθεί η τέταρτη δράση, που θα λάβει χώρα το 2015. Η συνάντηση ξεκίνησε δύο ημέρες συνεδρίων ανοιχτές στο κοινό, με στόχο την ανάπτυξη της φεμινιστικής εκπαίδευσης των μελών του κινήματος. Η πρώτη συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την τροχιά του φεμινισμού στη Λατινική Αμερική, με ομιλήτριες την Nalu Faria και την Sandra Moran, μέλη της ΠΠΓ από τη Βραζιλία και τη Γουατεμάλα αντίστοιχα, καθώς και την ερευνήτρια Sonia Alvarez από τις ΗΠΑ. Οι ομιλήτριες εστίασαν στους πολλούς φεμινισμούς που πηγάζουν από την καθημερινή ζωή, από «καθημερινές» γυναίκες και προβάλλουν μια φεμινιστική εναλλακτική. Οι γυναίκες -φεμινίστριες κατά την Sandra Moran- αποτελούν σημαντικό μέρος των αντιστάσεων απέναντι σε μεγάλα έργα, που απειλούν τη ζωή των τοπικών κοινωνιών και είναι εκείνες που υπερασπίζονται, ακόμα και με τα σώματά τους, τη γη και τις κοινότητές τους.

Στην απογευματινή συζήτηση, με θέμα «συσσώρευση μέσω υφαρπαγής: εργασία, φύση και γυναικεία σώματα», ομιλήτριες ήταν η Helena Hirata από τη Γαλλία, η Ariel Salleh από την Αυστραλία, η Malalai Joya από το Αφγανιστάν και η Jean Enriquez από τις Φιλιππίνες. Όλες οι ομιλίες εστίασαν στο πώς οι επιθέσεις στα δικαιώματα, αλλά και στη φύση, καταλήγουν  να επηρεάζουν τις καθημερινές ζωές και επιλογές μας, μέχρι το επίπεδο των ίδιων των σωμάτων, χρωματισμένες με προσωπικές αφηγήσεις και εμπειρίες. Μέσα από τις διαφορετικές οπτικές έγιναν εμφανείς οι πολλαπλοί τρόποι με τους οποίους οι γυναίκες αποτελούν τα πρώτα θύματα του συστήματος, ενώ κάποιοι άλλοι επωφελούνται. Τα γυναικεία σώματα ανήκουν στο κράτος, την εκκλησία και τις εταιρείες, που καθορίζουν πώς θα μοιάζουμε, τι θα φοράμε και πώς θα συμπεριφερόμαστε.

YouTube Preview Image

Η δεύτερη μέρα επικεντρώθηκε στον φεμινισμό και στο κίνημα. Στο πρώτο πάνελ, στο οποίο συμμετείχε η Georgina Alfonso από την Κούβα, η Souad Mahamud από την Τυνησία, η Francisca Rodriguez από τη Χιλή και η Graça Samo από τη Μοζαμβίκη, δόθηκε έμφαση στη σύνδεση της ΠΠΓ με άλλες κινηματικές δομές. Η φεμινιστική παρέμβαση τόσο σε μόνιμες δικτυώσεις (π.χ. φόρουμ, via campesina) όσο και στα συνδικάτα και τα κοινωνικά κινήματα έχει φέρει αποτελέσματα για τις ζωές πολλών γυναικών.

Το απόγευμα, η συζήτηση επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, μέσα από τις εισηγήσεις των μελών της απερχόμενης Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής Miriam Nobre (Βραζιλία), Nana Aicha Cisse (Μάλι), Emilia Castro (Κεμπέκ) και  Judite Fernández (Πορτογαλία). Μέσα από μια ανασκόπηση στη διαδικασία δημιουργίας της Πορείας, δόθηκε η ευκαιρία να υπενθυμιστούν οι αρχές και οι αξίες λειτουργίας της. Στη συνέχεια τονίστηκε η σημασία της στο σήμερα, ως μια ζωντανής δικτύωσης γυναικών που αναζητούν έναν άλλο τρόπο ζωής και ένα διαφορετικό μέλλον, βασισμένο στη συλλογική ζωή και στις ανάγκες τους.

Από την τρίτη ημέρα, οι διεθνείς αντιπρόσωποι συγκεντρώθηκαν σε μια ξεχωριστή συνέλευση για να συζητήσουν την κατεύθυνση της Πορείας τα επόμενα χρόνια και τον προγραμματισμό της 4ης διεθνούς δράσης, καθώς και τη μεταφορά της Διεθνούς Γραμματείας από τη Βραζιλία. Την ίδια ώρα, το βραζιλιάνικο τμήμα είχε διοργανώσει μια σειρά από εργαστήρια ανοιχτά προς κάθε ενδιαφερόμενη, με θέματα όπως: την εμπορευματοποίηση των σωμάτων, τον έλεγχο του σώματος και της σεξουαλικότητας , γιατί ο φεμινισμός πρέπει να είναι αντιρατσιστικός , τον αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση της φύσης, την οικονομική αυτονομία, τη βία κτλ, καθώς και  τεχνικές για στένσιλ και γκράφιτι, εργαστήρια για ραδιόφωνο και ίντερνετ, Batucada κτλ.

Παράλληλα, κάθε μεσημέρι και απόγευμα η τέντα της αλληλεγγύης ήταν ο τόπος όπου γυναίκες από την Τυνησία, το Μαρόκο, την Κούβα, την Ελλάδα, το Μπαγκλαντές, τη Δυτική Σαχάρα, την Παλαιστίνη, το Κονγκό, την Κεντρο-αφρικανική Δημοκρατία, τη Γουατεμάλα και την Αϊτή μοιράστηκαν τις εμπειρίες από τους αγώνες στις χώρες τους. Όλη την εβδομάδα στον χώρο λειτουργούσε αγορά με προϊόντα αλληλέγγυου εμπορίου από γυναικείους συνεταιρισμούς. Εκτός από τα εργαστήρια, η συνάντηση πλαισιώθηκε και με εξωστρεφείς δράσεις. Στις 29/8, ημέρα για την λεσβιακή ορατότητα, έγινε δράση με Batucada σε μια κεντρική πλατεία της πόλης. Μια άλλη δράση ήταν η διαμαρτυρία κατά πολυεθνικής βραζιλιάνικων συμφερόντων για τον ρόλο της στην εκμετάλλευση των εδαφών στη Μοζαμβίκη για εξορύξεις.

Το συνέδριο κορυφώθηκε με μια μεγάλη συνέλευση-γιορτή, όπου μέσα στους χορούς, το τραγούδι και τα Batucada ανακοινώθηκε ότι τον συντονισμό της Διεθνούς Γραμματείας αναλαμβάνει η Μοζαμβίκη, ενώ η δέκατη διεθνής σύνοδος θα γίνει στο Μάλι το 2016. Στη συνέχεια ακολούθησε η μεγάλη διαδήλωση με πάνω από 4.000 γυναίκες, που ξεκίνησε στην Avenida Paoulista, έναν σύγχρονο κεντρικό δρόμο με ουρανοξύστες και καταστήματα και κατέληξε στην Πλατεία Δημοκρατίας, στο παλιό κέντρο, με συναυλία. Το κέφι, η ενέργεια και η αισιοδοξία ήταν τα στοιχεία που χαρακτήρισαν όλη την εβδομάδα, ακόμα και τις πιο δύσκολες διαδικασίες και παρέμειναν μέχρι τέλους καθοριστικά. Μιας εβδομάδας όπου γυναίκες από πολύ διαφορετικές κουλτούρες, υπόβαθρα, ηλικίες και εμπειρίες προσπαθήσαμε να χτίσουμε πάνω στα κοινά που μας ενώνουν ώστε να αγωνιστούμε μαζί για ένα καλύτερο μέλλον. Έξι μέρες  που μόνο να προσφέρουν έχουν στο κίνημα!

 

YouTube Preview Image

 

Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες στο blog της συνάντησης

 

Διαβάστε ακόμα

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε για το Διεθνές Συνέδριο της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών στην Ελλάδα

 

Share

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών στην Ελλάδα

της Σίσσυς Βωβού

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών εμφανίστηκε με την πρώτη διεθνή της εκδήλωση το 2000, με ευρωπαϊκή εκδήλωση στις Βρυξέλλες και παγκόσμια εκδήλωση στη Νέα Υόρκη, έχοντας για τα προηγούμενα λίγα χρόνια δικτυωθεί με χιλιάδες οργανώσεις γυναικών και φεμινιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Η σύλληψη για την αναγκαιότητα και συγκρότησή της, έγινε μετά τη Σύνοδο του Πεκίνου για τις γυναίκες, που ήταν το 1995. Στόχος της ο αγώνας ενάντια στη βία κατά των γυναικών και ενάντια στη φτώχια των γυναικών. Αγωνίζεται ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό, και στοχεύει σε μια κοινωνία κοινωνικής δικαιοσύνης, με βάση αξίες τις οποίες επεξεργάζεται και για τις οποίες παλεύει. Ήδη έχει εκδώσει το 2005 την Παγκόσμια Χάρτα των Γυναικών για την Ανθρωπότητα, που είναι η βάση για τις δραστηριότητές μας.

Συμμετέχουν περισσότερες από 6000 συλλογικότητες στις δράσεις της και λιγότερες με συστηματική δικτύωση και με συντονιστικά ανά χώρα ή περιοχή, τα οποία ακολουθούν το γενικό πρόγραμμα που αποφασίζεται στις συνόδους ανά ήπειρο και διεθνώς. Από τότε μέχρι σήμερα, ομάδες και άτομα από την Ελλάδα συμμετέχουν συστηματικά, άλλοτε με μεγαλύτερο δυναμισμό άλλοτε με λιγότερο. Από την Ελλάδα μετέβησαν στις Βρυξέλλες το 2000, μετά από αρκετή προετοιμασία και συλλογική δουλειά, 35 γυναίκες, ενώ 7 προχώρησαν και στις εκδηλώσεις της Νέας Υόρκης. Ενδιαφέρον από την Ελλάδα για δικτύωση στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Πορείας εκδηλώθηκε αρχικά από 18 συλλογικότητες, ενώ στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων πολλές από αυτές διαλύθηκαν, πολλές νέες δημιουργήθηκαν και κάποιες είχαν μια συστηματική παρουσία.

Η ιδρυτική συνάντηση του ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών έγινε στην Αθήνα στις 10-11 Μαίου 2003, με συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών και πολύ ενθουσιασμό. Λίγους μήνες αργότερα εκδόθηκε και ένα βιβλιαράκι 110 σελίδων με όλες τις ομιλίες, το οποίο είναι πολύ χρήσιμο και σήμερα και αρκετά αντίτυπα υπάρχουν για όποια ενδιαφέρεται να το προμηθευτεί, στο αρχείο της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Η συγκρότηση του διεθνούς αυτού δικτύου ήταν προάγγελος της δημιουργίας του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ που συγκλήθηκε για πρώτη φορά στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας το 2001, ενώ τον ίδιο χρόνο υπήρξε η μεγάλη κινητοποίηση της Γένοβας ενάντια στη σύνοδο των G8 (των οκτώ πιο «ανεπτυγμένων» χωρών του πλανήτη) και το 2002 συγκλήθηκε το πρώτο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Το παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ συνέρχεται αδιαλείπτως από το 2001 και μετά, με τελευταίο σταθμό το 2013 στην Τυνησία. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ είχε μια πτώση μετά το 2008, με τελευταία σύνοδο στην Ιστανμπούλ το 2010. Φέτος υπήρξε μια πρωτοβουλία ανασύστασης της διεθνιστικής δικτύωσης των κινημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη διοργάνωση της Εναλλακτικής Συνόδου των Κοινωνικών Κινημάτων (Alter Summit) στην Αθήνα στις 7-8 Ιουνίου, που, όπως έχουμε διακηρύξει, δεν αποτελεί επανάληψη του Κοινωνικού Φόρουμ αλλά μια νέα πνοή του ευρωπαϊκού συντονισμού των κινημάτων. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών είχε τη συστηματική και σημαντική παρουσία της στο Alter Summit.

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών συμμετείχε στα τρία ιδρυτικά γεγονότα της αρχής της 10ετίας του 2000, που αναφέρονται παραπάνω, με γυναίκες από πολλές χώρες και όλες τις ηπείρους, δίνοντας τη φεμινιστική διάσταση στον παγκόσμιο και ανά ήπειρο αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Είχε πάντα εκπροσώπους της στα διεθνή όργανα λήψης αποφάσεων ή συντονισμού των δράσεων και θεωρούμε ότι ο διεθνιστικός αγώνας έχει μπολιαστεί από πολλές ιδέες που παράγονται από τις φεμινιστικές και γυναικείες οργανώσεις και την Παγκόσμια Πορεία.

Επιστρέφοντας στη συμμετοχή των οργανώσεων-ομάδων από Ελλάδα, να πούμε ότι η παρουσία και η δράση μας σε όλα τα μέτωπα ήταν συστηματική όλα αυτά τα χρόνια, και πολύ πλούσια, παρά τις μικρές δυνάμεις του γυναικείου κινήματος. Τελευταίος σταθμός της μεγάλης κινητοποίησής μας ήταν το 2010, κατά το Φόρουμ της Ιστανμπούλ, όπου είχαμε το λεωφορείο των γυναικών από Ελλάδα και Βαλκάνια και μεταβήκαμε εκεί μαζικά αλλά και διοργανώνοντας δράσεις «στο δρόμο», σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σκόπια και άλλες μικρότερες πόλεις.

Έκτοτε, και με την αποδυνάμωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, η αναφορά μας στην Παγκόσμια Πορεία ήταν λιγότερο συχνή, αλλά και είχε αποδυναμωθεί η συμμετοχή μας στις ευρωπαϊκές συνόδους, λόγω των τεράστιων προβλημάτων και καταιγιστικών αλλαγών που επέφερε ο μνημονιακός κατήφορος, τα οποία αντιμετωπίζουμε τα τελευταία τρεισήμισυ χρόνια.

Πολλές γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις συμμετείχαν συστηματικά ή στήριξαν κατά τους τελευταίους 8 μήνες τις προσπάθειες αναβίωσης της διεθνιστικής μας δράσης, με τη συμμετοχή στη Φλωρεντία και την προετοιμασία και συμμετοχή στο Alter Summit αλλά και την διοργάνωση της συνέλευσης των γυναικών στις 6 Ιουνίου, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία. Οι οργανώσεις που συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια ήταν: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ΔΙΟΤΙΜΑ Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, και το τμήμα Φύλου των Νέων ΣΥΡΙΖΑ (πολιτικά κόμματα ως τέτοια δεν μπορούν να συμμετέχουν, με βάση τις κοινές αποφάσεις, αλλά καλούνται να στηρίξουν). Στήριξε η ομάδα για τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματα και η Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας.

Αποφασιστική ήταν επίσης η στήριξη από το Φύλο Συκής, που ασχολήθηκε συστηματικά με αρθρογραφία, ενημέρωση και παρουσίαση των εκδηλώσεων.

Η συμμετοχή μας στο Παγκόσμια Συνέδριο της ΠΠΓ, για πρώτη φορά μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, είναι προϊόν και των τελευταίων μας δράσεων αλλά επίσης σηματοδοτεί την επανασύνδεση του ελληνικού δικτύου με την Παγκόσμια Πορεία, σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων της, ή έστω στο μέτρο των δυνατοτήτων που μας επιτρέπει η σημερινή εποχή.

Η συνέχεια, στην εκδήλωση που θα οργανωθεί με την επιστροφή της εκπροσώπου μας από τη Βραζιλία, και θα ανακοινωθεί όπως πάντα στο Φύλο Συκής.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.poreiagynaikon.gr , www.marchemondiale.org

 

Share