Subscribe via RSS Feed

Tag: "ακτιβισμός"

Αυξανόμενη παγκοσμίως η καταστολή σεξουαλικών δικαιωμάτων

Τη διαρκώς αυξανόμενη καταστολή των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων σε πολλές χώρες του κόσμου, οι οποίες δίνουν προτεραιότητα σε κατασταλτικές πολιτικές, καταδεικνύει έκθεση την οποία  δημοσίευσε η Διεθνής Αμνηστία. Είναι χαρακτηριστικό ότι 150 εκατ. κορίτσια κάτω των 18 ετών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Η Διεθνής Αμνηστία ξεκινά σήμερα μια παγκόσμια εκστρατεία με τίτλο «My Body My Rights – Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά Μου», που στοχεύει στην ατομική ενδυνάμωση, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τη σεξουαλικότητά του.

Τα ευρήματα της έκθεσης, σηματοδοτούν ένα επικίνδυνο μέλλον για την επόμενη γενιά, τονίζει η Διεθνής Αμνηστία, εάν η ανθρωπότητα εξακολουθήσει να κάνει τα στραβά μάτια απέναντι στην καταστολή των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων.

Ειδικότερα σύμφωνα με τα ευρήματα της έκθεσης της οργάνωσης:

  • 150 εκατομμύρια κορίτσια κάτω των 18 ετών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης
  • 142 εκατομμύρια κορίτσια είναι πιθανό να παντρευτούν σε παιδική ηλικία (κατά το διάστημα 2011 – 2020)
  • 14 εκατομμύρια έφηβες γεννούν κάθε χρόνο, ως αποτέλεσμα εξαναγκαστικού σεξ και ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης
  • 215 εκατομμύρια γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση στην αντισύλληψη, παρόλο που θέλουν να σταματήσουν ή να καθυστερήσουν την απόκτηση παιδιών
  • Η ομοφυλοφιλική δραστηριότητα είναι σήμερα παράνομη σε τουλάχιστον 76 χώρες, 36 από τις οποίες βρίσκονται στην Αφρική

«Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι στον 21ο αιώνα ορισμένες χώρες εξακολουθούν να παραβλέπουν τους γάμους παιδιών και το συζυγικό βιασμό, ενώ άλλες απαγορεύουν τις εκτρώσεις, το σεξ εκτός γάμου, αλλά και την ομοφυλοφιλική δραστηριότητα, τα οποία μπορεί να τιμωρούνται ακόμα και με θάνατο», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί, γενικός γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

Όπως υπογραμμίζεται από την οργάνωση, τα κράτη πρέπει να αναλάβουν θετική δράση, η οποία δεν μετουσιώνεται μόνο σε απαλλαγή από καταπιεστικούς νόμους, αλλά και σε προστασία των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί με την πληροφόρηση, την εκπαίδευση, τις υπηρεσίες και τον τερματισμό της ατιμωρησίας για τη σεξουαλική βία, επισημαίνει η Διεθνής Αμνηστία.

Κορίτσια που εξαναγκάζονται να παντρευτούν, με συνεχείς εγκυμοσύνες

Η έναρξη της εκστρατείας «Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά Μου» έγινε σε αγροτικές κοινότητες στο Νεπάλ, τις οποίες επισκέφθηκε ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας Σαλίλ Σετί.

Στις αγροτικές κοινότητες του Νεπάλ πολλά κορίτσια εξαναγκάζονται να παντρευτούν ενώ βρίσκονται ακόμα σε παιδική ηλικία και όπου περισσότερο από μισό εκατομμύριο γυναίκες υποφέρουν από μια πάθηση γνωστή ως «πρόπτωση μήτρας», λόγω της συνεχούς εγκυμοσύνης και της σκληρής εργασίας.

Η οργάνωση αφηγείται την ιστορία της Khumeni, που ζει σε μια τέτοιου είδους κοινότητα στο Νεπάλ. Ήταν 15 ετών όταν οι γονείς της αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα να παντρευτεί. Είχε μείνει έγκυος 10 φορές και, κάθε φορά που ερχόταν η ώρα να γεννήσει, εξοριζόταν στο οικογενειακό βουστάσιο. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αναγκαζόταν να μεταφέρει βαριά φορτία, και μερικές φορές έπειτα από τον τοκετό είχε μόνο μια εβδομάδα ανάπαυσης. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο τραυματισμός της μήτρας και η πρόπτωσή της, αλλά παρέμεινε χωρίς χειρουργική θεραπεία επί οκτώ χρόνια.

Εξαναγκάζονται να παντρευτούν τους βιαστές τους

Κορίτσια στο Μαγκρέμπ που εξαναγκάζονται να παντρευτούν τους βιαστές τους, γυναίκες και κορίτσια στο Ελ Σαλβαδόρ και σε άλλες χώρες στα οποία δεν επιτρέπεται να κάνουν έκτρωση ακόμα και εάν απειλείται η υγεία τους ή η ίδια τους η ζωή, καθώς και κορίτσια στη Μπουρκίνα Φάσο που εξαναγκάζονται σε εγκυμοσύνη και τοκετό σε πολύ μικρές ηλικίες, είναι κάποιες από τις υποθέσεις που περιέχονται στις εκθέσεις της Διεθνούς Αμνησίας.

Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις κοριτσιών που επισημαίνει η οργάνωση:

Στο Μαρόκο, η 16χρονη Amina αυτοκτόνησε, αφού αναγκάστηκε να παντρευτεί τον άντρα που την βίασε. Την περίοδο εκείνη, η μαροκινή νομοθεσία επέτρεπε στον βιαστή της να αποφύγει τη δίωξη για το έγκλημά του, εφόσον συμφωνούσε να την παντρευτεί.

Στη Μπουρκίνα Φάσο, το να μιλά κανείς ανοιχτά για το σεξ θεωρείται ταμπού. Η αντισύλληψη δεν είναι ευρέως διαθέσιμη και η απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη πολύ συχνή. Η Hassatou ήταν μόλις 13 ετών όταν έμεινε έγκυος. Δεν είχε καμία ιδέα ότι το σεξ μπορούσε να οδηγήσει σε εγκυμοσύνη. Μετά τη γέννηση του βρέφους η οικογένειά της τους πέταξε στο δρόμο.

Στο Ελ Σαλβαδόρ, η έκτρωση είναι παράνομη ακόμη και σε περιπτώσεις βιασμού ή όταν η ζωή ή η υγεία μιας γυναίκα ή ενός κοριτσιού βρίσκονται σε κίνδυνο, και η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών εξακολουθεί να είναι εκτεταμένη.

Στην Ιρλανδία, οι γυναίκες και τα νεαρά κορίτσια αντιμετωπίζουν έως και 14 χρόνια φυλάκισης, εάν κάνουν έκτρωση χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους από την εγκυμοσύνη.

Η εκστρατεία

«Με την εκστρατεία My Body My Rights -Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά μου, θέλουμε να βοηθήσουμε την επόμενη γενιά να κατανοήσει και να διεκδικήσει τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματά της. Συγχρόνως, θέλουμε να στείλουμε ένα σαφές και κατηγορηματικό μήνυμα προς τις κυβερνήσεις ότι αυτού του είδους ο έλεγχος αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και είναι απαράδεκτος», ανέφερε ο Σαλίλ Σετί.

Η εκστρατεία My Body My Rights – Το Σώμα Μου Τα Δικαιώματά Μου ενθαρρύνει τους νέους σε όλο τον κόσμο να γνωρίσουν και να απαιτήσουν το δικαίωμά τους να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την υγεία τους, το σώμα τους, τη σεξουαλικότητά τους, καθώς και τον τρόπο αναπαραγωγής που θα επιλέξουν, χωρίς αυτά να υπόκεινται σε κρατικό έλεγχο, αλλά και χωρίς φόβο, εξαναγκασμό ή διακρίσεις. Επιδιώκει, επίσης, να υπενθυμίσει στους ηγέτες του κόσμου την υποχρέωσή τους να αναλάβουν θετική δράση, η οποία περιλαμβάνει και την πρόσβαση όλων σε ιατρικές υπηρεσίες.

Κατά τη διάρκεια της διετούς εκστρατείας, η Διεθνής Αμνηστία θα δημοσιεύσει εκθέσεις για διάφορες χώρες όπου οι άνθρωποι στερούνται τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά τους δικαιώματα.

Πηγή: tvxs

 

Share

Κάλεσμα γυναικείων οργανώσεων για τις 8 Μάρτη!

8 ΜΑΡΤΗ 2014 – ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

Στη συγκυρία της κρίσης, κάθε χρονιά που περνάει κάνει την ημέρα της γυναίκας ολοένα και πιο επίκαιρη. Οι πολιτικές που ακολουθούνται από τις τελευταίες κυβερνήσεις, βρίσκοντας εύφορο έδαφος σε παγιωμένες σεξιστικές και μισογύνικες αντιλήψεις για τους ρόλους και τις θέσεις των φύλων, αποτελούν ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών, άμεσα ή έμμεσα.

Όμως οι γυναίκες είμαστε παντού, στους χώρους εργασίας, στην υγεία, την εκπαίδευση, τις γειτονιές , τις πόλεις και τα χωριά, αντιστεκόμαστε και διεκδικούμε!

  • Δουλειά για όλες, με πλήρη ασφάλιση και υγειονομική περίθαλψη.
  • Αυτοδιάθεση του σώματός μας.
  • Ίσα δικαιώματα ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.
  • Νομιμοποίηση των μεταναστριών/των – ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, άσυλο στις/στους πρόσφυγες / ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά.
  • υγειονομική περίθαλψη για όλες, ντόπιες και μετανάστριες – όχι στα διπλά νοσήλια-δωρεάν και ασφαλής αντισύλληψη /άμβλωση/τοκετός.
  • Καταπολέμηση του σεξουαλικού και εργασιακού τράφικινγκ – εργασιακή διέξοδο και ψυχολογική υποστήριξη για τα θύματα.
  • Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών – ενημέρωση, κέντρα στήριξης, καταφύγια, ψήφιση νόμου που αντιμετωπίζει συνολικά τη βία λόγω φύλου.
  • Ισότιμη συμμετοχή και εκπροσώπηση των γυναικών σε όλους τους τομείς.
  • Βελτίωση των συνθηκών κράτησης για τις φυλακισμένες, δυνατότητα εργασίας για μείωση ποινής, ειδική μεταχείριση των μητέρων ανήλικων τέκνων, ιδιαίτερα σε περίπτωση μόνης γονέα.
  • Διακοπή κράτησης γυναικών με σοβαρές μολυσματικές ασθένειες, ιδιαίτερα φορείς hiv/aids.

Στις 8 του Μάρτη, συμπαραστεκόμαστε στις γυναίκες που αγωνίζονται στην Ευρώπη

και σε όλη τη γη για ισότητα, ισονομία, αξιοπρέπεια.

Όχι στην επιβολή οπισθοδρομικών νόμων και πρακτικών.

Ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι διαρκής, έως την εξάλειψή της!

Εκδήλωση διαμαρτυρίας, ενδυνάμωσης και αλληλεγγύης στην Καπνικαρέα

(οδός Ερμού), 8 Μάρτη, 12 μ.μ.

Παίρνουμε τις σφυρίχτρες και τα μουσικά μας όργανα, κάνουμε αισθητή την παρουσία μας στην πόλη που ζούμε. Αγωνιζόμαστε με κέφι και αποφασιστικότητα.

Καλούν οι ομάδες:

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας κατά των γυναικών ● Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας ● Ένωση Αφρικανών Γυναικών ● Γυναίκες για την Υγεία, τα Αναπαραγωγικά και Σεξουαλικά Δικαιώματα- Γυναίκες ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας ● Arcadia Πολιτιστικός Οργανισμός ● Colour Youth, Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας ● QueerTrans

Τα γυναικεία τμήματα κομμάτων – οργανώσεων:

Τμήμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Οικολόγων Πρασίνων ● Γυναίκες ΚΟΚΚΙΝΟ ● Ομάδα Γυναικών Ο.Κ.Δ.Ε.-Σπάρτακος ● Ομάδα Γυναικών ΑΝΤΑΡΣΥΑ ● Ομάδα Φύλου και Σεξουαλικότητας – LGBTQ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ● Ομάδα Γυναικών Θεσσαλονίκη-Ανοιχτή Πόλη ● Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ

Στηρίζει η ηλεκτρονική γυναικεία εφημερίδα ΦΥΛΟ ΣΥΚΗΣ www.fylosykis.gr

Στην εκδήλωση καλούν επίσης:

Οι Αγωνιζόμενες Καθαρίστριες του Υπ.Οικ.

Η Διεθνής Αμνηστία

 

 

Share

Δελτίο τύπου: προπυλακισμοί και απειλές στις καθαρίστριες του Υπ.Οικ.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΙ & ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ, ΑΠΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ, ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΦΑΕΕ ΑΘΗΝΩΝ

Εμείς οι απολυμένες καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών συνεχίζουμε τον αγώνα μας ενάντια στις απολύσεις. Αγώνας καθημερινός (με συγκεντρώσεις έξω από το Υπουργείο), δυναμικός (με συμμετοχή σε συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις κλπ), που έχει αναδειχθεί από τα μέσα ενημέρωσης και τυγχάνει της αποδοχής του συνόλου σχεδόν της κοινωνίας.

Μας δίνει δύναμη η καθημερινή συμπαράσταση των απλών ανθρώπων, αλλά και των κοινωνικών και συνδικαλιστικών φορέων.

Μας δίνει κουράγιο για να αντιμετωπίσουμε τις πολλαπλάσιες δυνάμεις των ΜΑΤ, τα κλειστά ρολά υπουργείων, την αδιαλλαξία της πολιτικής ηγεσίας, την αδικία που βιώνουμε εδώ και μήνες. Συνεχίζουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, με συγκεντρώσεις, συμβολικούς αποκλεισμούς εφοριών και πολύμορφες δράσεις.

Μας συγκινεί ιδιαίτερα η συμπαράσταση των συναδέλφων μας, αλλά και των φορολογουμένων, από τους οποίους ζητάμε συγνώμη για τη μικρή ταλαιπωρία. Θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας, παρά την σημερινή προκλητική, τραμπουκική, συμπεριφορά υπηρεσιακών στελεχών στη ΦΑΕΕ ΑΘΗΝΩΝ, συμπεριφορά που έφτασε στο σκίσιμο αφισών, προπηλακισμούς και απειλές.

Δεν μας φοβίζει αυτή η συμπεριφορά. Μας δυναμώνει και μας πεισμώνει. Ειδικά όταν προέρχεται από ”συναδέλφους” που έχουν αποδείξει μπροστά στους τροικανούς, αλλά και την εκάστοτε πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία, την αξιοπρέπεια και την επάρκειά τους!

 

Αθήνα, 26.2.2014

Πηγή: ΠΟΕ-ΔΟΥ

 

 

Share

Η Ιρλανδή ειρηνίστρια μιλά μέσα από τη φυλακή

της Σίσσυς Βωβού

Η Ιρλανδή ειρηνίστρια Μαργαρέτα Ντ’ Αρκ , μιλώντας μέσα από τη φυλακή, επανέλαβε την διαβεβαίωσή της ότι ο διάδρομος του αεροδρομίου Σάνον χρησιμοποιείται για πολεμικούς στόχους και κάλεσε τον υπουργό Άμυνας να σταματήσει να υπερασπίζεται την στρατιωτική χρήση του αεροδρομίου.

Είπε σε πρόσφατη συνέντευξή της ότι το κράτος έχει την ευθύνη να διασφαλίζει την κατάλληλη χρήση του αεροδρομίου και να το προστατεύει ενάντια σε απειλές ασφάλειας. «Το γεγονός ότι ο Νίαλ Φάρελ κι εγώ περπατήσαμε μέσα στον διάδρομο, δείχνει ότι δεν είναι ασφαλής». «Η στρατιωτική χρήση του αεροδρομίου συνεπάγεται σοβαρούς κινδύνους για όσους βρίσκονται μέσα σ’ αυτό ή κατοικούν τριγύρω, καθώς και βρίσκεται σε αντίθεση με τη διεθνή νομοθεσία και στις διαθέσεις της πλειοψηφίας του ιρλανδικού λαού».

Ο υπουργός Άμυνας είπε ότι από το 2004 έως το 2013 οι δαπάνες που συνδέονται με τις αντιπολεμικές διαμαρτυρίες στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο ανέρχονταν σε 17,3 εκατομμύρια τουλάχιστον, για κόστος ασφάλειας. «Είναι λάθος να λέει ότι αυτές οι δαπάνες συνδέονται με τους αντιπολεμικούς διαδηλωτές», είπε η Μαργκαρέτε. «Συνδέονται με τη στρατιωτική χρήση του αεροδρομίου. Και αποδεικνύεται ότι δεν έχουν και αποτέλεσμα, αφού η παρουσία μας στον διάδρομο υποδείχθηκε στην ασφάλεια από δικούς μας ακτιβιστές».

«Αυτό το κράτος έχει αποδειχθεί ανίκανο να αντεπεξέλθει στο καθήκοντά του απέναντι στο λαό, με πολλούς τρόπους. … Η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση που παρέπεμψε η Louise O’Keeffe, απέδειξε ότι απέτυχε να εμποδίσει την συστηματική κατάχρηση παιδιών. Πολέμησε εναντίον της για περισσότερο από 15 χρόνια, και αρνήθηκε να αναλάβει την ευθύνη του για την κατάχρηση την οποία η ίδια υπέστη. Με τον ίδιο τρόπο αρνείται για χρόνια να παραδεχτεί την συνενοχή του σε βασανιστήρια, όταν επέτρεπε στα αεροπλάνα που έκαναν τις έκνομες μεταγωγές να προσγειώνονται στο Σάνον».

Η Μαργαρέτα είπε ότι η δράση της στο Σάνον «ήταν μια θεμιτή και μη-βίαιη άμεση δράση που έχει χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, από το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες και το κίνημα των Σουφραζετών. Η μη βίαιη δράση είναι αποτελεσματικό μέσο για τη προώθηση της αλλαγής στον κόσμο, αντίθετα με τη βία και τον πόλεμο, που προκαλούν την εκδίκηση, τα αντίποινα και την κλιμάκωση της σύγκρουσης. Η μη-βίαιη δράση μου απέδειξε την απροθυμία μου να συμμετέχω σ’ αυτά που συμβαίνουν στο Σάνον. Άλλοι και άλλες, όπως οι Καθολικοί Εργάτες και η Μέρι Κέλι ένιωσαν υποχρεωμένοι να προχωρήσουν σε παρόμοιες ενέργειες, λόγω της αδιάντροπης χρήσης του αεροδρομίου για παράνομους πολέμους».

Η χρυσή σελίδα του αντιπολεμικού κινήματος

Με την ευκαιρία, θυμόμαστε έναν άλλο αγώνα.

Η κίνηση αυτή του ειρηνιστικού κινήματος της Ιρλανδίας, είναι απλώς μια μικρογραφία και ίσως απόηχος μιας από τις λαμπρότερες σελίδες του ειρηνιστικού-αντιπυρηνικού κινήματος των γυναικών στη Βρετανία, που ξεκίνησε  το 1981 και διάρκεσε για 19 χρόνια. Οι γυναίκες διαμαρτύρονταν για τους πυρηνικούς πυραύλους Κρουζ, και για την εγκατάστασή τους στην αεροπορική βάση του Greenham Common. Η συλλογικότητα ονομάστηκε Στρατόπεδο Ειρήνης Γυναικών (Greenham Common Women’s Peace Camp) και σ’ αυτήν συμμετείχαν γυναίκες από πολλές οργανώσεις ειρήνης αλλά και ανένταχτες. Το στρατόπεδο διάρκεσε μέχρι το 2000, με απόγειο το 1985 και μεγάλο σταθμό την υπογραφή της συνθήκης. Με εκατοντάδες γυναίκες να μένουν διαδοχικά σε σκηνές μέσα σε μια γοητευτική αλλά τελείως αφιλόξενη βλάστηση με την απίστευτη υγρασία της αγγλικής εξοχής, είχε λαμπρές στιγμές, μεγάλο πείσμα, μεγάλη εφευρετικότητα και καμιά υποχώρηση μπροστά στις συλλήψεις, διώξεις, φυλακίσεις και καταστολή. Έμεναν σε σκηνές, απίστευτο για τις συνθήκες της περιοχής, αλλά αργότερα με διάφορες δικαστικές αποφάσεις καταργήθηκαν οι σκηνές και αυτές έμεναν πάνω σε ένα νάιλον πάτωμα με άλλο νάιλον στέγαστρο για τη βροχή. Έμπαιναν συχνά στους διαδρόμους, όπως η Μαργκαρέτε, ανέβαιναν στους πύργους ελέγχου και διάφορες άλλες πράξεις ανυπακοής για να αποδείξουν με τις πράξεις αυτές πόσο ευάλωττη είναι η ασφάλεια τέτοιων τρομακτικών μηχανών θανάτου και πόσο εύκολα μπορεί να γίνει δολιοφθορά ή ατύχημα έστω κι αν δεν γίνει κανονική χρήση των πυραύλων.

Μια από τις λαμπρές στιγμές με μαζική κινητοποίηση, ήταν στις 12 Δεκεμβρίου 1982, οπότε συγκεντρώθηκαν 30.000 γυναίκες και περικύκλωσαν τη στρατιωτική βάση στη μεγαλύτερη αντιπολεμική εκδήλωση στην Βρετανία από το τέλος του Β΄ ΠΠ. Η περίμετρος της βάσης ήταν 16 χιλιόμετρα και την περικύκλωσαν, κρεμώντας διάφορα αντιπολεμικά αντικείμενα στο συρματόπλεγμα καθώς και στο αγκαθωτό σύρμα που την περιέβαλε, ενώ σε πολλά σημεία έκοβαν το σύρμα και έμπαιναν με μεγάλους κινδύνους μέσα στο στρατόπεδο. Στη συγκεκριμένη εκδήλωση έγιναν πάνω από 70 συλλήψεις, δακρυγόνα, ξύλο και καταστολή κάθε είδους.

Σκοπός αυτού του κινήματος ήταν να μην εγκατασταθούν οι πύραυλοι νέας γενιάς που θα αποτελούσε μια κλιμάκωση του ανταγωνισμού των εξοπλισμών, γιατί θα μείωνε δραστικά το χρόνο πλήγματος ενάντια σε σοβιετικές πόλεις όπως η Μόσχα, από βάσεις στη Δυτική Ευρώπη, χωρίς να εγκαθίστανται τέτοιοι πύραυλοι σε κατοικημένες περιοχές των ΗΠΑ οι οποίες τους είχαν κατασκευάσει.

Χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα η εγκατάσταση των πυραύλων SS-20 από μεριάς Σοβιετικής Ένωσης. Οι πύραυλοι αυτοί οδηγούσαν στην πιθανότητα ενός «περιορισμένου πυρηνικού πολέμου», και ήταν σχεδιασμένοι γι’ αυτό, με θύματα, όπως έλεγε δικαίως το κίνημα, αμέτρητους πολίτες και χώρους στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στις βάσεις όπου οι πύραυλοι αυτοί θα εγκαθίσταντο, όπως η βάση του Greenham Common που θα ήταν και στόχοι των «αντιπάλων».

Το πνεύμα των αγωνιζόμενων γυναικών για όλο αυτό το διάστημα ήταν τόσο δυναμικό, ώστε ο αγώνας αυτός έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του αντιπολεμικού κινήματος και θα παραμείνει εκεί για πάντα. Οι πύραυλοι τελικά αποσύρθηκαν το 1991, σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης Πυρηνικών Δυνάμεων Μέσου βεληνεκούς, που υπογράφηκε το 1987 από τον Ρέηγκαν και τον Γκορμπατσόφ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έκταση της λαϊκής αντίστασης στους νέους πυραύλους βοήθησε στην απόφαση που αναφέρουμε, αποτελώντας ένα βήμα προς τον πυρηνικό αφοπλισμό.

 

Διαβάστε ακόμα

Ειρηνίστρια στις ιρλανδικές φυλακές

 

 

Share

Κάλεσμα σε συμπαράσταση στον αγώνα των απολυμένων καθαριστριών

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ,  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  14.2.2014 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΝΟΜΙΚΩΝ

Εμείς οι 595 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, βρισκόμαστε εδώ και 5 μήνες, σε διαθεσιμότητα. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μας απολύει για να  μειώσει τα ελλείμματα.  Η αλήθεια είναι ότι κοστίζουμε στο Ελληνικό Δημόσιο πολύ λιγότερο από τα ιδιωτικά συνεργεία των εργολάβων που μας αντικατέστησαν.  Για την Ελληνική Κυβέρνηση και την Τρόικα, είμαστε αριθμοί και όχι ανθρώπινες ζωές. Μετά το Μάιο, χάνουμε οριστικά τις δουλειές μας, ΑΠΟΛΥΟΜΑΣΤΕ .

Επειδή είμαστε  γυναίκες,  η Κυβέρνηση θεώρησε ότι θα είμαστε  εύκολος στόχος και ο αδύναμος κρίκος. Εμείς όμως μαζί με χιλιάδες ακόμη απολυμένους, αγωνιζόμαστε καθημερινά, ενάντια στα μέτρα της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Τρόικας  που καταστρέφουν τη ζωή μας και μας οδηγούν σε πλήρη εξαθλίωση.

Είμαστε όλες ΓΥΝΑΙΚΕΣ, πάνω από 50 χρονών, και πολύ κοντά στη σύνταξη την οποία ΔΕ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ  ΠΟΤΕ.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ  ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΑ.  

ΑΠΟΛΥΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ.

ΧΩΡΙΣ  ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΝΕΡΓΙΑΣ.

ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ.

Εδώ και 4 μήνες, από 18 Σεπτεμβρίου, βρισκόμαστε σε καθημερινές κινητοποιήσεις έξω από το Υπουργείο Οικονομικών. Έχουμε κάνει ένα τιτάνιο αγώνα που αντιμετωπίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση με βία και καταστολή.

Στα πλαίσια αυτού του αγώνα, εκπρόσωποι Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, Κοινωνικών Οργανώσεων, Κινημάτων που συμμετέχουν στο συντονιστικό του ALTER SUMMIT (σύνοδος εναλλακτικών κινημάτων) που πραγματοποιείται στην Αθήνα, θα βρίσκονται για συμπαράσταση στον αγώνα μας, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών, Νίκης 5-7, την Παρασκευή 8,30 π.μ. Καλούμε όλους τους απολυμένους και απολυμένες να ενώσουν τις φωνές τους με τη δική μας, έξω από το Υπουργείο Οικονομικών.

  • Συνεχίζουμε τον  αγώνα μας και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να δικαιωθούμε.
  • Διεκδικούμε το δικαίωμα στη δουλειά, στην κοινωνική ασφάλιση, στη σύνταξη.
  • Ζητάμε το αυτονόητο. Αξιοπρέπεια στη ζωή μας, μέσα από το ταπεινό μας επάγγελμα .

 

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6939240715/ 6932417439

 

Share

Ειρηνίστρια στις ιρλανδικές φυλακές

Η Μαργκαρέτα Ντ’Αρσί, αριστερά και ο συναγωνιστής της Νίαλ Φάρελ επιχειρούν να μπλοκάρουν τον αεροδιάδρομο στο αεροδρόμιο Σάνον. Φωτογραφία: Niall Carson/PA

της Σίσσυς Βωβού

Η Μαργκαρέτα Ντ’Αρσί (Margaretta D’Arcy), ειρηνήστρια από την Ιρλανδία, βρίσκεται εδώ και τρεις εβδομάδες στη φυλακή εκτίοντας ποινή τριών μηνών, γιατί εισήλθε σε απαγορευμένο έδαφος στο αεροδρόμιο Σάνον τον Οκτώβρη του 2013, διαμαρτυρόμενη για τη χρήση του αεροδρομίου για τη μεταφορά προσωπικού και εξοπλισμών για τους πολέμους των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή. Συνελήφθη σε εκδήλωση διαμαρτυρίας για την προσγείωση αμερικανικών αεροσκαφών.

Η Μαργκαρέτα είναι γνωστή ηθοποιός, καλλιτέχνης και θεατρική συγγραφέας, ηλικίας 79 χρόνων. Είναι μέλος του Ιδρύματος Ιρλανδών ηθοποιών Aosdána από την ίδρυσή του, και είναι γνωστή για τους αγώνες της για τις πολιτικές ελευθερίες και τα γυναικεία δικαιώματα. Έχει γράψει και ανεβάσει πολλά θεατρικά, μεταξύ αυτών το Non-Stop Connolly Show (Συνεχές σόου Κόνολι). Επίσης έχει γράψει πολλά βιβλία.

Ο γιος της Finn Arden μίλησε σε συγκεντρωμένο πλήθος σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στις 27 Ιανουαρίου, διαβεβαιώνοντας τους αλληλέγγυους αντιπολεμικούς αγωνιστές και αγωνίστριες ότι η μητέρα του είναι σε πνευματική εγρήγορση και με πολύ καθαρό λόγο. Ζήτησε την αλληλεγγύη για τη μητέρα του και κάλεσε σε συγκέντρωση στις 9 Φεβρουαρίου, στην είσοδο του αεροδρομίου.

Η Διεθνής Συντονιστική Επιτροπή «Όχι στον Πόλεμο – Όχι στο ΝΑΤΟ», με τα αρχικά ICC, εξέδωσε ανακοίνωση υπεράσπισης της Μαργκαρέτα, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει ότι φυλακίστηκε για την διαμαρτυρία της ενάντια στη χρήση του Αεροδρομίου από εκατομμύρια στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ, που το χρησιμοποιούν για να πετούν προς και από τους διαρκείς πολέμους τους.

Η μαζική αντίθεση του αμερικανικού λαού ενάντια στην απόφαση του Ομπάμα να επεκτείνει τον πόλεμό του στη Συρία το 2013 ήταν μια σημαντική καμπή, καθώς ο λαός των ΗΠΑ άρχισε να αμφισβητεί από το τρομακτικό δόγμα. Μπορεί η Μαργκαρέτα Ντ’ Αρσί να είναι ηλικιωμένη, αλλά απορρίπτοντας το δόγμα του διαρκούς πολέμου είναι πιο ευθυγραμμισμένη με το μέλλον απ’ ότι η ιρλανδική κυβέρνηση, που τώρα, σύμφωνα με την πολιτική που έχει αποφασίσει, επιτρέπει «επιπρόσθετες στρατιωτικές πτήσεις» από το συγκεκριμένο αεροδρόμιο. Δημοσκόπηση στην Ιρλανδία, αναφέρει η ανακοίνωση, που έγινε από τους συνεργάτες μας του Συνασπισμού Ειρήνη και Ουδετερότητα, έδειξε ότι 78% του ιρλανδικού λαού υποστηρίζουν την ουδετερότητα και αρνούνται κάθε συμμετοχή της Ιρλανδίας στους επιθετικούς πολέμους που πραγματοποιούνται από το ΝΑΤΟ/Ε.Ε. σήμερα.

Η ICC χαιρετίζει την γενναιότητα και ετοιμότητα της Μαργκαρέτα στο σκοπό της παγκόσμιας ειρήνης και απαιτεί την άμεση απελευθέρωσή της.

Ζητάει την έκδοση ψηφισμάτων αλληλεγγύης από τις αντιπολεμικές οργανώσεις διεθνώς.

Διεθνές συνέδριο για το Αφγανιστάν θα γίνει στις 25-27 Απριλίου στο Στρασβούργο, με διαδήλωση το Σάββατο 26 Απριλίου, από συντονισμό αντιπολεμικών και ειρηνιστικών οργανώσεων.

Τον Ιούνιο, μια μεγάλη συνεργασία οργανώσεων ειρήνης από Ευρώπη και άλλα μέρη του κόσμου διοργανώνει τριήμερο εκδηλώσεων στο Σεράγεβο, με αφορμή την επέτειο κήρυξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που είναι η συμβολική ημερομηνία της 14ης Ιουλίου 1914 στην πόλη αυτή. Θα γίνουν σεμινάρια, εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά, μαθήματα μη-βίαιης επίλυσης διαφορών. Το τριήμερο αυτό προετοιμάζεται εδώ και ένα χρόνο, και αναμένεται να έχει μαζική συμμετοχή.

 

 

 

Share

Οι άλλες Μαλάλες: κορίτσια ακτιβίστριες στον αναπτυσσόμενο κόσμο – μέρος δ΄

Πώς είναι να οργανώνεις δράσεις για τη μείωση του αναλφαβητισμού, της σεξουαλικής παρενόχλησης ή της εφηβικής εγκυμοσύνης στην ίδια σου την κοινότητα και γιατί είναι τόσο σημαντικό να ακουστούν οι φωνές των κοριτσιών;

Το παρακάτω αφιέρωμα των Anna Leach και Sam O’Neill παρουσιάστηκε στις σελίδες της Guardian. Περιλαμβάνει 12 συνεντεύξεις με κορίτσια κάτω των 20 χρονών, ακτιβίστριες σε χώρες του αποκαλούμενου ως «αναπτυσσόμενου» κόσμου, σχετικά με τις δράσεις που οργανώνουν στις κοινότητές τους και τους λόγους που τις κινητοποίησαν. Αυτό που μας άρεσε είναι ότι προσφέρει μια ματιά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια σε αυτές τις χώρες, αλλά από την οπτική νέων κοριτσιών που έχουν ένα όραμα αλλαγής και μάχονται για αυτό. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί σε τέσσερα μέρη.

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Σιέρα Λεόνε

“Το να μοιραστώ τη δική μου εμπειρία, μου έδωσε την αυτοπεποίθηση να υπερασπίζομαι και άλλες νεαρές μητέρες”, Fatimata, 19

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η ζωή μίας έφηβης δεν τελειώνει εξαιτίας της μητρότητας, λέει η Fatimata. Φωτογραφία: Forward

Στην κοινότητα Γουετερλού (Waterloo), τα κορίτσια δεν αντιμετωπίζονται δίκαια. Βιώνουν πολύ σεξουαλική παρενόχληση και συχνά τις χτυπούν οι άντρες. Πολλά κορίτσια ξεπέφτουν γιατί συμμετέχουν στην πορνεία και πηγαίνουν στα κλαμπ να γνωρίσουν άντρες, όπου πίνουν, καπνίζουν και βάζουν τον εαυτό τους σε ρίσκο εξαιτίας των εκμεταλλευτών του σεξ.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα ήταν τη στιγμή που ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος. Είμουνα μικρή και έπρεπε ν’ αφήσω το σχολείο για να γίνω μία έφηβη μητέρα. Πίστεψα ότι η ζωή μου τέλειωσε. Δεν μπορούσα να ζήσω με τον εαυτό μου. Δεν είχα καμία οικονομική βοήθεια και δεν ήθελα να είμαι σαν τ’ άλλα κορίτσια στους δρόμους. Έπρεπε να κάνω κάτι. Εμπνεύστηκα από το έργο των οργανώσεων Εμπρός/Forward και G2G (κίνηση χειραφέτησης κορίτσι σε κορίτσι) που με έμαθαν ότι η ζωή για μία έφηβη δεν τελειώνει εξαιτίας της μητρότητας και άρχισα να κάνω εκστρατεία.

Διδάχθηκα ότι μπορείς να επιτύχεις οτιδήποτε με λίγη σκληρή δουλειά. Το να μοιραστώ τη δική μου εμπειρία μου έδωσε την αυτοπεποίθηση να υπερασπιστώ και άλλες κοπέλες σαν κι εμένα.

Η στιγμή περηφάνιας: Με τη χάρη του Θεού κατάφερα να επιστρέψω στην εκπαίδευση. Επίσης, χάρη στην οργάνωση Εμπρός/Forward, ταξίδεψα με αεροπλάνο σε μία άλλη χώρα, κάτι που συνήθως κάποια σαν κι εμένα δεν θα έχει την ευκαιρία να κάνει. Πήγαμε στη Γκάνα να συναντήσουμε άλλα κορίτσια που ασχολούνται με παρόμοια θέματα εκεί. Είμαι ευχαριστημένη που αποτελώ μέρος αυτού του έργου, έτσι μπορώ να βοηθήσω γυναίκες της κοινότητάς μου και έχω την ευκαιρία να μιλήσω με άλλες νέες κοπέλες όπως εγώ και να τους πω ότι δεν χρειάζεται να είναι θύματα.

Την επόμενη χρονιά, θέλω να δώσω τις τελικές εξετάσεις στο σχολείο και να πάω στο πανεπιστήμιο. Τα επόμενα πέντε χρόνια, εύχομαι να γνωρίσω και να ταξιδέψω σε άλλους τόπους. Τέλος,10 χρόνια από σήμερα εύχομαι να ζω μακριά από τη φτώχεια, σαν μια φυσιολογική περήφανη νέα γυναίκα.

Μετά από παράκληση της οργάνωσης Εμπρός/ Forward, η παρούσα συνέντευξη δημοσιεύθηκε με ψευδώνυμο.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μιας νεαρής ακτιβίστριας – Αφγανιστάν

«Παρόλο που στην κοινότητά μου τα κορίτσια αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας  δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κατάσταση στο Αφγανιστάν αλλάζει», λέει η Farkonda Tahery, 16 χρονών

Η Farkhonda Tahery πιστεύει ότι οι πολιτισμικές παραδόσεις που δεν σέβονται τις γυναίκες μπορούν να υπερνικηθούν με την εκπαίδευση. Φωτογραφία: Frozan Tahery

 Σύμφωνα με τον νόμο του Νεύτωνα, ένα αντικείμενο παραμένει στην ίδια κατάσταση εκτός κι εάν μια δύναμη το επηρεάσει. Τα κοινωνικά φαινόμενα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Άρχισα την καμπάνια μου ως μια μικρή δύναμη με σκοπό ν’αλλάξω τα στερεότυπα της ζωής των γυναικών στο Αφγανιστάν.

Ζώντας στο Αφγανιστάν ως κορίτσι και παρατηρώντας την κατάσταση των γυναικών, ήθελα να συμβάλω στην αλλαγή. Αλλά και η επιρροή που ασκούν οι γυναίκες που τα λένε έξω απ’ τα δόντια, ήταν για μένα μια ακόμη έμπνευση για να ξεκινήσω την καμπάνια μου.

Παρόλο που στην κοινότητά μου τα κορίτσια αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κατάσταση στο Αφγανιστάν αλλάζει. Και όπως αλλάζει το Αφγανιστάν, παράλληλα βελτιώνεται και η κατάσταση για τις γυναίκες.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Τα κορίτσια στην κοινότητα μας έρχονται αντιμέτωπες με πολιτισμικές παραδόσεις που δεν τα σέβονται. Για παράδειγμα, μερικές φορές, οι κόρες δίνονται στην οικογένεια ενός θύματος δολοφονίας  ως αμοιβή εγκλήματος. Επιπλέον, η οικονομική εξάρτηση των κοριτσιών από την οικογένειά τους δημιουργεί πολλά προβλήματα . Τα κορίτσια στα περισσότερα μέρη του Αφγανιστάν δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, πράγμα το οποίο είναι η αρχή για μια σειρά προβλήματα.

Το πιο δύσκολο εμπόδιο είναι ότι οι ίδιες οι γυναίκες αποδέχονται τη σημερινή τους κατάσταση και δεν μας βοηθούν ώστε να τις βοηθήσουμε κι εμείς. Επειδή είναι αναλφάβητες δεν μπορούν να οραματιστούν μια διαφορετική ζωή. Έτσι, ο αναλφαβητισμός είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τους ανθρώπους που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών.

Η στιγμή περηφάνιας: δύο φίλες μου κι εγώ πήραμε μέρος σε ένα πρόγραμμα πολιτισμικών ανταλλαγών με τρία αγόρια από το Helmand  . Τους μιλήσαμε για τις γυναίκες στο Ισλάμ, κι εκείνα, τα οποία πριν δεν δέχονταν τα κορίτσια ως ανθρώπινα όντα, άρχισαν να πιστεύουν ότι τα κορίτσια θα πρέπει να μορφώνονται. Έπεισαν τους γονείς τους να αφήσουν τις αδελφές τους να πάνε στο σχολείο.

Οι βραχυπρόθεσμοι στόχοι μου είναι να βελτιώσω τη λέσχη μου του βιβλίου, να δημιουργήσω μια δημόσια βιβλιοθήκη στην Dasht -e – Barchi, στην Καμπούλ, να σπουδάσω πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις και να συνεχίσω τις σπουδές μου με μάστερ και διδακτορικό .

Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι μου είναι να ενταχθώ σε ένα πολιτικό κόμμα, να διδάξω στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ, να δημιουργήσω μια ένωση  γυναικών συγγραφέων, να ιδρύσω πολιτικό κόμμα και να εργαστώ ως πολιτικός στην κυβέρνηση του Αφγανιστάν.

μετάφραση: Σοφία Ξυγκάκη

 

Η ιστορία μιας νεαρής ακτιβίστριας – Ινδία

«Αφού παρενοχλήθηκα από έναν άντρα πηγαίνοντας στο σχολείο, θέλησα να κάνω ό,τι μπορώ ώστε τα κορίτσια και οι γυναίκες να μη ζήσουν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον» λέει η Shalu Shrivastava, 17 χρονών.

Η Shalu Shrivastava, στο κέντρο, θέλει να διεξάγει καμπάνια σε όλη την Ινδία για τα δικαιώματα των γυναικών. Φωτογραφία: Oxfam India

Όταν ήμουν 12 χρονών, στο δρόμο για το σχολείο μου, ένας ξυλουργός με πείραζε, με ακολουθούσε και με παρενοχλούσε. Προσπάθησα να τον αποφύγω, αλλά η κατάσταση έγινε δύσκολη όταν άρχισε να με σχολιάζει με άσεμνο τρόπο. Μια μέρα, τράβηξε από το κεφάλι την dupatta που φορούσα [σάλι που καλύπτει κεφάλι και ώμους] και αυτό πραγματικά με αναστάτωσε. Του είπα να σταματήσει να με παρενοχλεί∙μερικές φορές τον προειδοποίησα κιόλας  ότι η συμπεριφορά του θα έχει άσχημες συνέπειες, αλλά δεν το πήρε στα σοβαρά. Συνέχισε να κάνει τα ίδια, έτσι κι εγώ μερικές φορές για να τον αποφύγω δεν πήγαινα στο σχολείο.

Γι’ αυτό το λόγο, αποφάσισα να εγκαταλείψω το σχολείο. Η οικογένειά μου με ρώτησε το γιατί, οπότε έπρεπε να τους τα πω όλα. Είπαν ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να με εμποδίσει από το να πηγαίνω στο σχολείο και αποφάσισαν να υποβάλουν καταγγελία στον διευθυντή του σχολείου. Το σχολείο δεν έκανε τίποτα, γι ‘αυτό αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον άνδρα και την οικογένεια του. Το αρνήθηκαν και είπαν ότι έφταιγα εγώ που τον ενθάρρυνα.  Μιλήσαμε σε μιαν panchayat [αντιπροσωπία του δήμου], αλλά κι αυτοί δεν κατάφεραν να επιλύσουν το ζήτημα.

Μετά από αυτό, η οικογένειά μου επικοινώνησε  με το  Empowerment For Rehabilitation Academic and Health της Oxfam Ινδίας. Μας προέτρεψαν να κάνουμε καταγγελία στην αστυνομία, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να συλληφθεί ο βασανιστής μου. Μετά από αυτή τη δοκιμασία, αποφάσισα να συμμετάσχω στο Efrah και να αγωνιστώ κι εγώ για τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών. Θέλω τα κορίτσια και οι γυναίκες να μην έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τέτοια προβλήματα στο μέλλον.

Τα κορίτσια στην κοινότητά μας υποβάλλονται συχνά σε τέτοιες τρομερές δοκιμασίες. Στο δρόμο για το σχολείο ή την αγορά, φοβούνται πάντα για την ασφάλειά τους. Φοβούνται διαρκώς ότι θα τις παρενοχλήσουν σεξουαλικά, ότι θα τις πειράξουν, ότι θα υποστούν ενδοοικογενειακή βία. Δεν αισθάνονται ασφαλή σε αυτήν την κοινωνία.

Μεγαλύτερη πρόκληση: Στην αρχή, οι άνθρωποι κατέκριναν τις προσπάθειές μου∙ εναντιώθηκαν σε κάθε είδους καμπάνια, δική μου και της οικογένειάς μου. Αλλά αυτό ακριβώς με παρακίνησε να δουλέψω σκληρά ώστε να πετύχει η καμπάνια.

Η στιγμή περηφάνιας: Πρόσφατα, μου πήραν συνέντευξη για το πρόγραμμα All India Radio, σχετικά με την παρενόχληση σε δημόσιους χώρους, και μου δόθηκε έτσι η ευκαιρία να μοιραστώ τις εμπειρίες μου και να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο. Μελλοντικός στόχος μου είναι να κάνω καμπάνια σε όλο την Δελχί. Τα επόμενα πέντε έως δέκα χρόνια, θέλω να διεξάγω εκστρατείες σε όλη τη χώρα, έτσι ώστε όλες οι γυναίκες στην Ινδία τα γνωρίσουν τα δικαιώματά τους και ότι είναι νόμιμη η αξίωσή τους να αγωνιστούν για δικαιοσύνη.

μετάφραση: Σοφία Ξυγκάκη

Πηγή: Guardian

 

Share

Κάλεσμα της ομάδας “Φύλο και Φτερό” στη διαμαρτυρία στο Ρέθυμνο

From Crete with love

Στις 30 Ιουνίου του 2013 ψηφίστηκε από την Ρωσική κυβέρνηση νόμος κατά της ορατότητας και της δράσης ΛΟΑΤ ατόμων και κοινοτήτων. Τότε το Ρωσικό κράτος ξεκίνησε ανθρωποκυνηγητό ενάντια στα ΛΟΑΤ άτομα, καταδικάζοντας τη διαφορετικότητα σε μια προσπάθεια να ‘’διαφυλάξει’’ τους πολίτες από την ομοφυλοφιλία, που θεωρεί ανωμαλία, ασθένεια και απειλή. Μετά απ’ την ολοκληρωτική απόφαση του καθεστώτος του Πούτιν, ξέσπασε κύμα ξυλοδαρμών, συλλήψεων και τρομοκρατίας προς τα ΛΟΑΤ άτομα, τόσο από αστυνομικούς, όσο και από φασιστικές οργανώσεις. Οι φασίστες βρήκαν την ευκαιρία να εκδηλώσουν το μίσος τους προς τους γκέι, λεσβίες, τρανς και αμφιφυλόφιλους, ελεύθερα και δημόσια χωρίς να έχουν καμία συνέπεια. Ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο εκφοβισμός έρχονται πρώτα για τους άλλους κι έπειτα για όλους.

Η ελευθερία απαγορεύεται, ενώ οι διακινητές της απαγόρευσης της ελευθερίας, νομιμοποιούνται… Κανένα κράτος και καμία θρησκεία δεν έχει το δικαίωμα να φυλακίζει τις ζωές και τους έρωτες των ανθρώπων. Διανύουμε τον 21ο αιώνα και ακόμα αντιμετωπίζουμε τον παραλογισμό της ομοφοβίας και τις διακρίσεις εξαιτίας των σεξουαλικών προσανατολισμών μας.

Το σύγχρονο ‘’κυνήγι μαγισσών’’ όμως, δεν έχει τέλος ούτε σύνορα. Όπως στη Ρωσία έτσι και στην Ελλάδα διαδραματίζονται ομοφοβικά και τρανσφοβικά περιστατικά. Πρόσφατα, δυο τρανς τραμπουκίστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν στο Πανεπιστήμιο (Αθήνα),ενώ στο παρελθόν,ομόφυλα ζευγάρια, έχουν δεχθεί επιθέσεις επειδή, δεν δίσταξαν να δηλώσουν τις ερωτικές τους προτιμήσεις και στάθηκαν με περιφάνια για τις ερωτικές τις επιλογές. Σε κάποιες χώρες, όπως τη Ρωσία, το Κονγκό, τη Νέα Γουινέα και το Μαρόκο, η ομοφυλοφιλία είναι απαγορευμένη, ενώ υπάρχουν χώρες όπως το Σουδάν, η Μαυριτανία και η Νιγηρία όπου οι ομοφυλόφιλοι θανατώνονται. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε ΛΟΑΤ άτομο που στερείται την ελευθερία της ερωτικής έκφρασης και των επιλογών του.

Με αφορμή, λοιπόν, την έναρξη των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στη Ρωσία την Παρασκευή στις 7 Φεβρουαρίου, που συμπίπτει με την έξαρση της ομοφοβίας στην χώρα, σας καλούμε όλους σε μια πορεία αλληλεγγύης και διαμαρτυρίας κατά της στέρησης των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων και την καταπίεση των ερωτικών προσανατολισμών.

Η πορεία θα ξεκινήσει από το Δημαρχείο του Ρεθύμνου στις 6μμ. και θα καταλήξει στην Ρωσική Πρεσβεία. Ενάντια στη χυδαία καταπάτηση της ανθρώπινης ελευθερίας και την κρατική ανηθικότητα.

Αντισεξιστική και Αντιομοφοβική Ομάδα Ρεθύμνου ‘’Φύλο και Φτερό’’ 

Email: fulokaifteroRethumno@gmail.com

Facebook: www.facebook.com/fylo.kai.ftero

https://www.facebook.com/fylo.kai.ftero

 

Share

Οι άλλες Μαλάλες: κορίτσια ακτιβίστριες στον αναπτυσσόμενο κόσμο – μέρος γ΄

Πώς είναι να οργανώνεις δράσεις για τη μείωση του αναλφαβητισμού, της σεξουαλικής παρενόχλησης ή της εφηβικής εγκυμοσύνης στην ίδια σου την κοινότητα και γιατί είναι τόσο σημαντικό να ακουστούν οι φωνές των κοριτσιών;

Το παρακάτω αφιέρωμα των Anna Leach και Sam O’Neill παρουσιάστηκε στις σελίδες της Guardian. Περιλαμβάνει 12 συνεντεύξεις με κορίτσια κάτω των 20 χρονών, ακτιβίστριες σε χώρες του αποκαλούμενου ως «αναπτυσσόμενου» κόσμου, σχετικά με τις δράσεις που οργανώνουν στις κοινότητές τους και τους λόγους που τις κινητοποίησαν. Αυτό που μας άρεσε είναι ότι προσφέρει μια ματιά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια σε αυτές τις χώρες, αλλά από την οπτική νέων κοριτσιών που έχουν ένα όραμα αλλαγής και μάχονται για αυτό. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί σε τέσσερα μέρη.

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Νιγηρία

“Θέλω να κατορθώσω να πείσω αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία ότι η μόρφωση για τα κορίτσια είναι σημαντική”, λέει η Simon Abigail, 15

Η Simon Abigail μιλάει σε έφηβες μητέρες της κοινότητας της και προσπαθεί να της πείσει να γυρίσουν στο σχολείο. Φωτογραφία: Kate Holt

Όταν τελειώσω το σχολείο θέλω να γίνω ποδοσφαιρίστρια. Αγαπώ το ποδόσφαιρο και νομίζω ότι τα κορίτσια είναι καλύτερες παίκτριες από τα αγόρια. Αν δεν είμαι τόσο καλή στο ποδόσφαιρο ώστε να παίξω επαγγελματικά, θα ήθελα να γίνω δημοσιογράφος. Κι αυτό γιατί θέλω να έχω περισσότερη πληροφόρηση για πράγματα που μας κρύβει η κυβέρνηση. Αυτό συμβαίνει συχνά στη Νιγηρία.

Θέλω να είμαι σε θέση να επηρεάζω ανθρώπους που έχουν εξουσία. Για παράδειγμα, όταν βλέπεις ένα ορφανό παιδί, θέλω οι πολιτικοί να αναλαμβάνουν ευθύνη για όσους έχουν την ανάγκη και όσους δεν διαθέτουν τα χρήματα να πληρώσουν τα δίδακτρα του σχολείου για τα παιδιά τους. Η κυβέρνηση πρέπει να παρέχει περισσότερες ευκολίες έτσι ώστε να μπορούμε να διδαχθούμε καλύτερα μαθήματα όπως η φυσική και η χημεία. Επίσης έχουμε ανάγκη από πιο πρακτικά μαθήματα, για να μάθουμε πράγματα εκτός βιβλίου. Οι θετικές επιστήμες, η τεχνολογία και η τέχνη δεν διδάσκονται σωστά γιατί δεν μπορούμε να έχουμε καθόλου πρακτική εξάσκηση.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Στη λέσχη κοριτσιών, ανεβάζουμε θεατρικά έργα για τις επιπτώσεις που έχει το ότι τα κορίτσια δεν μορφώνονται. Παρουσιάζουμε τα έργα μας σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και στην κοινότητά μας. Επισκέφτηκα ένα κορίτσι που είναι έγκυος για να της εξηγήσω ότι αφού γεννήσει πρέπει να προσπαθήσει να γυρίσει στο σχολείο. Κατά πόσο με άκουσε θα φανεί όταν θα γεννήσει, αν και θα είναι δύσκολο για εκείνη γιατί δεν ξέρω ποιος θα της προσέχει το μωρό. Μερικά κορίτσια δυσκολεύονται να διαβάσουν γιατί δεν έχουν διδαχθεί σωστά. Έτσι δεν βλέπουν το λόγο να συνεχίσουν στο γυμνάσιο.

Η στιγμή περηφάνιας: Ένα κορίτσι γέννησε ένα κοριτσάκι και πήγα να την επισκεφτώ και να μιλήσω στην οικογένειά της. Αυτές τις μέρες επέστρεψε στο σχολείο και έγινε μέλος και της λέσχης κοριτσιών. Είναι πολύ καλή στο να προωθεί το μήνυμά μας. Πιστεύω ότι όσο περισσότερα κορίτσια συγκεντρωθούν μαζί τόσο περισσότερη δύναμη θα αποκτήσουμε. Η φιλοδοξία μου είναι να καταφέρω να μιλήσω σε έναν Νιγηριανό πολιτικό και να πω για τη σημασία που έχει η μόρφωση των κοριτσιών στη Νιγηρία. Έχω πολλές ελπίδες για τη μόρφωση των κοριτσιών στη Νιγηρία, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε εκστρατεία και να ενθαρρύνουμε τα κορίτσια να μείνουν για περισσότερο χρόνο στο σχολείο.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Φιλιππίνες

“Η μεγαλύτερη πρόκληση στoν αγώνα μου είναι ο σχεδιασμός και η ανεύρεση πόρων”, λέει η Nafieza Mohammad, 17

Η Nafieza συμμετέχει σε εκστρατείες για το περιβάλλον από 12 χρονών. Φωτογραφία: Nafieza Mohammad

Η καταστροφή που αντιμετώπισε η χώρα μου από τις δυνατές καταιγίδες με παρακινεί να κάνω περισσότερα για τις Φιλιππίνες. Θα ήθελα να επικεντρωθώ περισσότερο σε δράσεις για το περιβάλλον και την ειρήνη και να αγωνιστώ ενάντια στην απάθεια του κόσμου. Είμαι περήφανη να λέω ότι είμαι μία ενεργή αγωνίστρια για το περιβάλλον από 12 χρονών, συμμετέχοντας σε οργανώσεις όπως Κορίτσια Πρόσκοποι των Φιλιππίνων, Αλληλεγγύη Νέων για την Ειρήνη (Youth Solidarity for Peace), Ερυθρός Σταυρός, 9η Βουλή των νέων και το Πρόγραμμα Ηγεσίας Νέων από τις Φιλιππίνες (Philippine Youth Leadership Program).

Η στιγμή περηφάνιας: Πριν από πέντε χρόνια συμμετείχα για πρώτη φορά σ’ ένα μεγάλο περιβαλλοντικό πρόγραμμα για τον καθαρισμό των σκουπιδιών στην κοινότητά μας. Ο κόσμος εντυπωσιάζεται όταν βλέπει ότι μικρά κορίτσια σαν κι εμένα μπορούν να εργαστούν κάνοντας τη διαφορά στον κόσμο. Η τιμή που νιώσαμε με την ολοκλήρωση του προγράμματος με ενέπνευσε να κάνω περισσότερα για τη μητέρα Γη. Το πάθος μου μεγάλωσε μέσα από σεμινάρια και εκπαίδευση ενεργοποίησης (seminars and leadership trainings) για την κλιματική αλλαγή που είχα τη μεγάλη τύχη να παρακολουθήσω. Με ώθησαν να οργανώσω δενδροφυτεύσεις και δραστηριότητες καθαριότητας σε διαφορετικές περιοχές της πόλης μας. Αψηφήσαμε τον καυτό ήλιο και λερώσαμε τα χέρια μας φυτεύοντας σπόρους στη γη για να διασφαλίσουμε περισσότερα δέντρα για την επόμενη γενιά. Έμαθα ότι η συνεργασία μεταξύ των πολιτών και της κυβέρνησης οδηγεί στην ανάπτυξη. Πρόσφατα είμαι περήφανη που εργάστηκα σε πρόγραμμα αντιμετώπισης του προβλήματος των πλαστικών μπουκαλιών (tackling the plastic bottles) στην πόλη της Ζαμποάνγκα (Zamboanga City) όπου ζω. Το πρόγραμμα έχει τρεις φάσεις: ένα ημερήσιο εργαστήρι περιβαλλοντικού φωτορεπορτάζ, φωτογραφική έκθεση σε σχολεία, εμπορικά κέντρα και κυβερνητικά γραφεία, καθώς και εκπαίδευση για την ανακύκλωση πλαστικών μπουκαλιών, όπως για παράδειγμα η χρήση τους ως σημαδούρες. Είναι ανησυχητικό να γνωρίζει κανείς ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας μελέτης τα πλαστικά μπουκάλια χρειάζονται 400 χρόνια να αποσυντεθούν.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Απ’ όταν ξεκίνησα ν’ ασχολούμαι με τον ακτιβισμό η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα ήταν ο σχεδιασμός και η ανεύρεση πόρων. Αυτό είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση. Εντούτοις έμαθα ότι όταν υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Ρουάντα 

“Ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι για τα γυναικεία δικαιώματα όταν συνειδητοποίησα ότι αντιμετώπιζα πολιτισμικά στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία είμουνα ανίκανη να εργαστώ στο χώρο των επιστημών”, λέει η Celeste Dushime, 18

Η Celeste Dushime λέει ότι είναι η παράδοση και όχι η κυβέρνηση που κρατάει τις γυναίκες παροπλισμένες στη Ρουάντα. Φωτογραφία: UN Foundation

Στη Ρουάντα, έχουμε μία από τις πιο ενθαρρυντικές κυβερνήσεις σε σχέση με τη χειραφέτηση των γυναικών. Οι λόγοι που κρατάνε δεμένες τις γυναίκες είναι περισσότερο πολιτισμικοί. Δεν υπάρχει έλλειψη ευκαιριών για τις γυναίκες στη Ρουάντα. Υπάρχει έλλειψη θέλησης εκ μέρους των γυναικών ν’ αξιοποιήσουν αυτές τις ευκαιρίες. Αυτό αγωνίζομαι ν’ αλλάξω.

Ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι για τα γυναικεία δικαιώματα όταν συνειδητοποίησα ότι αντιμετώπιζα πολιτισμικά στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία ήμουν ανίκανη να εργαστώ στο χώρο των επιστημών. Η κυβέρνηση κάνει πολλά για ν’ αλλάξει αυτή η κατάσταση, αλλά οι παραδόσεις που κρατάνε χρόνια δεν αλλάζουν σε μία νύχτα.

Μεγαλύτερη πρόκληση: Ήξερα πως κάτι έπρεπε να γίνει αλλά τίποτα απ’ αυτά που μπορούσα να κάνω δεν φαινόταν αρκετά σημαντικό ώστε να υπάρξει αλλαγή. Τότε ήταν που διάβασα πολλά βιβλία για τις δυσκολίες που οι γυναίκες αντιμετωπίζουν παγκοσμίως, όπως το Half the Sky του Nicholas Kristof και το A Thousand Sisters της Lisa Shannon. Άρχισα να βλέπω το πρόβλημα ως παγκόσμιο, αλλά αυτό μ’ έκανε να νιώσω αδύναμη.

Τότε άκουσα για το Ίδρυμα Girl Up του ΟΗΕ. Από τη στιγμή που είχα δει ένα παγκόσμιο πρόβλημα, είδα ότι μπορεί να υπάρχει μία παγκόσμια λύση, προερχόμενη από ανθρώπους της ηλικίας μου. Αυτή ήταν η ενθάρρυνση που χρειαζόμουνα για να ξεκινήσω να δουλεύω στην κοινότητά μου.

Η στιγμή περηφάνιας: Στη συνέχεια, με τη βοήθεια μίας φίλης, ξεκίνησα μία οργάνωση για τη χειραφέτηση των κοριτσιών. Στόχος μας ήταν να κάνουμε σεμινάρια σε νεαρότερα κορίτσια, να δώσουμε φωνή σε νεαρότερες μαθήτριες, να δημιουργήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο νεαρών κοριτσιών, έτοιμων ν’ αγωνιστούν για κάθε νεαρή γυναίκα που δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Ακόμα κι είναι μία μικρή αλλαγή, ξέρω ότι αυτή η μικρή αλλαγή θα φέρει μία μεγάλη αλλαγή στις ζωές κάποιων, κι αυτό είναι που ελπίζω.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

Πηγή: Guardian 

 

Share

Οι άλλες Μαλάλες: κορίτσια ακτιβίστριες στον αναπτυσσόμενο κόσμο – μέρος β΄

Πώς είναι να οργανώνεις δράσεις για τη μείωση του αναλφαβητισμού, της σεξουαλικής παρενόχλησης ή της εφηβικής εγκυμοσύνης στην ίδια σου την κοινότητα και γιατί είναι τόσο σημαντικό να ακουστούν οι φωνές των κοριτσιών;

Το παρακάτω αφιέρωμα των Anna Leach και Sam O’Neill παρουσιάστηκε στις σελίδες της Guardian. Περιλαμβάνει 12 συνεντεύξεις με κορίτσια κάτω των 20 χρονών, ακτιβίστριες σε χώρες του αποκαλούμενου ως «αναπτυσσόμενου» κόσμου, σχετικά με τις δράσεις που οργανώνουν στις κοινότητές τους και τους λόγους που τις κινητοποίησαν. Αυτό που μας άρεσε είναι ότι προσφέρει μια ματιά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια σε αυτές τις χώρες, αλλά από την οπτική νέων κοριτσιών που έχουν ένα όραμα αλλαγής και μάχονται για αυτό. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί σε τέσσερα μέρη.

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Νησιά Φίτζι

“Θέλω ν’ αλλάξω τον τρόπο που σκέφτονται τα νέα κορίτσια, να τα βοηθήσω να καταλάβουν ότι μπορούν να πετύχουν πολλά, ακόμα και αν έχουν αφήσει το σχολείο “ λέει η Ana Waqatabu Liganisulu, 19

Μία εκστρατεία για ίσα δικαιώματα για τις γυναίκες ενέπνευσε την Άννα να δει ότι υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες γι’ αυτή και τις συνομήλικές της. Φωτογραφία: ICAAD Global

Το να είσαι νέα γυναίκα που μεγαλώνει σε μία αγροτική κοινότητα των Φίτζι είναι πάντα μία πρόκληση. Ο τρόπος που βλέπω αυτή την πρόσκληση άλλαξε από τη στιγμή που έγινα μέλος της Ροσίκα Ντέο – Γίνε η αλλαγή, μία καμπάνια για ισότιμη εκπροσώπηση, ίσα δικαιώματα και ίση αντιμετώπιση, ισότιμη πρόσβαση στις βασικές ανάγκες.

Από τι στιγμή που εμείς οι γυναίκες, οι νέοι και τα παιδιά αντιπροσωπεύουμε πάνω από το μισό του πληθυσμού της χώρας, πιστεύουμε ότι έχουμε το δικαίωμα ν’ ακουστούμε και να έχουμε δικαίωμα λόγου σε ό, τι μας αφορά. Γι’ αυτό αγωνίζομαι.

Στην κοινότητά μου τα κορίτσια θεωρούνται αδύναμα και δεν έχουν λόγο στις συναντήσεις του χωριού. Όταν μιλάμε, γρυλλίζουν απειλητικά λέγοντας ότι πρέπει να φερόμαστε σαν κορίτσια, να καθόμαστε ήσυχα και ν’ ακούμε τους μεγάλους. Επίσης όταν ένα έφηβο κορίτσι μείνει έγκυος είναι δακτυλοδεικτούμενο και το διώχνουν από το σχολείο, ενώ ο τύπος κυκλοφορεί ελεύθερα.

Οι βασικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα κορίτσια στην κοινότητά μου είναι ότι δεν έχουν επιλογές ή δεύτερες ευκαιρίες. Αν αποτύχουν στο σχολείο, η μόνη τους επιλογή είναι να μείνουν στο σπίτι και να βοηθήσουν με τις καθημερινές δουλειές του νοικοκυριού. Επίσης δεν παρακινούνται καθόλου από τους γονείς τους.

Θέλω ν’ αλλάξω τον τρόπο που σκέφτονται τα νέα κορίτσια, να τα βοηθήσω να συνειδητοποιήσουν ότι μπορούν να καταφέρουν πολλά, ακόμα και αν έχουν αφήσει το σχολείο. Δεν είναι απαραίτητο οι ζωές τους να είναι γύρω από το σπίτι και το νοικοκυριό. Θέλω να συνειδητοποιήσουν ότι η φωνή τους είναι το ίδιο σημαντική μ’ αυτή των μεγάλων.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Η έλλειψη συνεργασίας από τα ίδια τα κορίτσια επειδή υπακούουν περισσότερο σ’ αυτό που τους λένε να κάνουν και όχι σ’ αυτό που θέλουν.

Η στιγμή περηφάνιας: Να βλέπω νέους άντρες να γίνονται μέλη της ομάδα μας και ν’ αγωνίζονται για ισότητα.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Μαλάουι

“Μέσα από την ομάδα νέων στην οποία είμαι μέλος καταφέραμε να σώσουμε μία φίλη που παντρεύτηκε μ’ έναν άντρα για τα χρήματα”, λέει η Yaweta, 15

Η συμμετοχή της σε μία λέσχη παιδιών μία δράση της Οργάνωσης Σχέδιο Μαλάουι/ Plan Malawi βοήθησε της Yaweta να μάθει συνειδητοποιήσει τα δικαιώματά της. Φωτογραφία: Plan Malawi

Πολλά κορίτσια στην κοινότητά μου θεωρούνται βάρος για τους γονείς τους. Ο κόσμος αναφέρεται στα κορίτσια ως ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας. Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι είναι χάσιμο χρήματος να επενδύσει κάποιος στην εκπαίδευση ενός κοριτσιού, καλύτερα να την παντρέψουν και να πάρουν προίκα από το γαμπρό. Τα περισσότερα κορίτσια στην κοινότητά μου καταλήγουν να γίνουν μαμάδες, αρκετές ακόμα από τα 14 τους.

Τα περισσότερα σχολεία δεν είναι φιλικά για τα κορίτσια, χωρίς κατάλληλες τουαλέτες για κορίτσια. Στα περισσότερα σχολεία της κοινότητάς μου τα κορίτσια καταλήγουν να πηγαίνουν στο σπίτι τους όταν χρειάζεται να πάνε τουαλέτα και δεν επιστρέφουν στο σχολείο να ολοκληρώσουν τα μαθήματα της ημέρας.

Άλλα βασικά προβλήματα για τις νέες κοπέλες είναι οι πρόωροι εξαναγκαστικοί γάμοι και η έλλειψη κατάλληλης ενημέρωσης και πρόσβασης σε θέματα σεξουαλικής αναπαραγωγής και υγείας.

Το Σχέδιο Μαλάουι καινοτομεί στη διάδοση φιλικής προς τις νέες κοπέλες ενημέρωσης σε θέματα σεξουαλικής υγείας και αναπαραγωγής, βοηθώντας τα κορίτσια να πάρουν πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η συμμετοχή μου στη λέσχη παιδιών του Σχεδίου μού άνοιξε τα μάτια και με έκανε να συνειδητοποιήσω τα δικαιώματά μου. Εκεί απέκτησα ένα πάθος να μάχομαι και να προστατεύω τα δικαιώματα των νέων και των παιδιών, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Στην κοινότητά μου δεν είναι εύκολο για τους πιο ηλικιωμένους ν’ ακούσουν ένα νέο κορίτσι όπως εγώ. Κάποιες φορές οι δημόσιες αρχές, όπως η αστυνομία, δεν μας παίρνουν στα σοβαρά όταν αναφέρουμε περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών, έτσι βασιζόμαστε σε εθελοντές μέσα στην κοινότητα να έρθουν σε επαφή μ’ αυτούς τους ανθρώπους ώστε ν’ ακουστούν οι φωνές μας. Είμαι ακόμα μικρή και δουλεύω σκληρά για να τελειώσω το γυμνάσιο, όπως και τα περισσότερα κορίτσια της κοινότητας. Δεν έρχομαι από μία οικογένεια που τα βγάζει εύκολα πέρα κι έτσι αγωνίζομαι να εξασφαλίσω τα χρήματα για τα δίδακτρα του σχολείου, αλλά είμαι ευγνώμων προς τους γονείς μου που στηρίζουν εμένα και τους αδερφούς μου ισότιμα.

Η στιγμή περηφάνιας: Μέσα από την ομάδα νέων στην οποία είμαι μέλος, καταφέραμε να σώσουμε μία από τις φίλες μας η οποία παντρεύτηκε έναν άντρα επειδή οι γονείς της του χρωστούσαν χρήματα. Αναφέραμε την περίπτωση στην αστυνομία και τον διευθυντή του σχολείου μέσω ενός εθελοντή. Προσωπικά, ο στόχος μου είναι να τελειώσω το γυμνάσιο και να φθάσω μέχρι το πανεπιστήμιο, κάτι που πολύ λίγα κορίτσια της κοινότητάς μου καταφέρνουν. Θα ήθελα τα περισσότερα κορίτσια της κοινότητας να τελειώσουν το γυμνάσιο και όχι να παντρεύονται.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Νεπάλ

“Όταν μιλάμε για γυναίκες κι εργασία εννοούμε κάτι περισσότερο από το κέντημα, το πλέξιμο και το νοικοκυριό”, Menuka Gurung, 19

Μετά τις σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων στην Ταιλάνδη, η Menuka θέλει να επιστρέψει στο Νεπάλ ν’ αλλάξει την κοινωνία μέσω κοινωνικά προσανατολισμένων επιχειρήσεων. Φωτογραφία: Ewen Bell

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Κατμαντού. Οι γονείς μου μετακόμισαν στην πρωτεύουσα από ένα χωριό μόλις παντρεύτηκαν. Παρότι δεν είχαν την ευκαιρία να σπουδάσουν φρόντισαν να έχουμε την ευκαιρία εγώ και η αδερφή μου.

Η γιαγιά μου ήθελε έναν εγγονό από τον πατέρα μου. Απογοητεύτηκε όταν γεννήθηκα γιατί ήμουν δεύτερο παιδί και περίμεναν να είναι αγόρι. Παρόλο που ο πατέρας μου ήταν ο μεγαλύτερος γιός της δεν μας έδειξε ποτέ αγάπη γιατί ήθελε εγγονό. Λυπόμουνα γι’ αυτό. Ωστόσο αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτή δεν είναι μόνο η δική μου ιστορία. Υπάρχουν πολλές γυναίκες που αντιμετώπισαν ανισότητα λόγω του φύλου τους. Το πρώτο εμπόδιο για ένα κορίτσι είναι η ίδια της η οικογένεια. Σήμερα, περισσότερος κόσμος στηρίζει τη μόρφωση των κοριτσιών στο Νεπάλ. Υπάρχουν εντούτοις πολλές αμόρφωτες οικογένειες που δεν έχουν ιδέα για την εκπαίδευση και τα δικαιώματα των γυναικών. Εάν θέλουμε ισότητα πρέπει να εμπλέξουμε τ’ αγόρια όσο και τα κορίτσια σε θέματα υπεράσπισης. Τα αγόρια πρέπει να ξέρουν πως αισθάνονται τα κορίτσια όταν τα πειράζουν ή όταν τ’ αγόρια μπορούν να βγουν έξω αλλά τα κορίτσια πρέπει να μένουν σπίτι μετά τις 7 μμ.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Να ισορροπήσω τις σπουδές μου με επιπλέον δραστηριότητες είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για μένα. Οι γονείς μου χαίρονταν να με βλέπουν να νοιάζομαι για τα γυναικεία δικαιώματα και για τη δράση μου στην κοινότητα, αλλά πάντα φοβόντουσαν ότι μπορεί να επηρεαστούν οι σπουδές μου.

Η στιγμή περηφάνιας: Μία από τις πιο περήφανες στιγμές για μένα ήταν η διοργάνωση μίας κινητοποίησης (a flashmob) με την Hollaback, η οποία μάχεται να βάλει τέλος στον εκφοβισμό στους δρόμους. Πάνω απ’ όλα το να είμαι μέλος, στην πρώτη και μοναδική οργάνωση για νέες γυναίκες στο Νεπάλ, με κάνει περήφανη. Σαν μαθητευόμενη και σαν ασκούμενη είχα τη δυνατότητα να έρθω σε επαφή με ανθρώπους από διαφορετικά περιβάλλοντα και να διαδώσω το λόγο για τη χειραφέτηση των γυναικών αλλά και να μάθω από τις εμπειρίες τους.

Για την ώρα, είμαι φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο Webster στην Ταϊλάνδη, στη διοίκηση επιχειρήσεων και τις διεθνείς σχέσεις. Θέλω να κάνω καριέρα στην κοινωνική επιχειρηματικότητα. Το όνειρο μου είναι ν’ αλλάξω τη νεπαλέζικη κοινωνία μέσα από υπεύθυνες κοινωνικά προσανατολισμένες επιχειρήσεις.

Όταν μιλάμε για γυναίκες και εργασία, εννοούμε κάτι περισσότερο από το ράψιμο, το πλέξιμο και το νοικοκυριό. Κάποιοι στο Νεπάλ πιστεύουν ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν κάτι περισσότερο απ’ αυτό. Θέλω ν’ αλλάξω τη λάθος αντίληψη που έχουν για τις γυναίκες στην εργασία αλλά και γενικά.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

Πηγή: Guardian

 

 

Share

Διαμαρτυρία στο ρωσικό Προξενείο στο Ρέθυμνο ενάντια στην ομοφοβία

Προστατεύουμε και Διεκδικούμε τα ΛΟΑΤ Δικαιώματα – Love is not Propaganda

Στις 7 Φλεβάρη ξεκινούν οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στη Ρωσία, η βουλή της οποίας το καλοκαίρι ψήφισε ένα νόμο που απαγορεύει κάθε δημόσια έκφραση και «προπαγάνδιση» της ομοφυλοφιλίας. Με βάση αυτό το νόμο, ΛΟΑΤ (Λεσβιακά Ομοφυλοφιλικά Αμφισεξουαλικά και Τρανς) άτομα μπορούν να συλληφθούν αν φιλιούνται στο δρόμο, κρατάνε χέρια, φοράνε ρούχα με το ουράνιο τόξο (!) ή με οποιοδήποτε τρόπο δείχνουν τον προσανατολισμό τους. Μεταξύ άλλων, ο νόμος περιλαμβάνει μια διάταξη που επιτρέπει στην κυβέρνηση να συλλαμβάνει και να κρατά μέχρι και 14 μέρες οποιονδήποτε ξένο επισκέπτη εκδηλώνει gay συμπεριφορά και έπειτα απελαύνεται από τη χώρα.

Οι ομάδες που έχουν στόχο την ενημέρωση και την υποστήριξη ΛΟΑΤ δικαιωμάτων, σελίδες στο διαδίκτυο που τους παρέχουν ενημέρωση για το AIDS και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα θεωρούνται πλέον παράνομες.

Ταυτόχρονα, το ομοφοβικό αυτό παραλήρημα του Πούτιν έχει οπλίσει το χέρι δεκάδων φασιστών, που ασκούν καθημερινά βία σε μέλη της ρώσικης ΛΟΑΤ κοινότητας και σε όσους τους υποστηρίζουν, ανενόχλητοι, πολλές φορές ανεβάζοντας εξευτελιστικά βίντεο με τα βασανιστήριά τους στο διαδίκτυο. Οι βίαιες και δολοφονικές αυτές συμπεριφορές, όχι απλά δεν τιμωρούνται, αλλά συχνά υποκινούνται από τη ρώσικη κυβέρνηση. Παρ’όλα αυτά, οι “παράνομοι” Ρώσοι ακτιβιστές δε σταματούν να αγωνίζονται, με κίνδυνο της ζωής τους, διεκδικώντας τα αυτονόητα.

Το κυνήγι αυτό κατά των ομοφυλόφιλων δεν παρουσιάστηκε από το πουθενά. Η Ρωσία είναι μια χώρα με ακραίες κοινωνικές ανισότητες- μεγάλα ποσοστά φτώχειας αλλά και τεράστια πλούτη συγκεντρωμένα σε λίγα χέρια- που εντάθηκαν από την παγκόσμια κρίση. Το ξέσπασμα από την αδικία και την εξαθλίωση του ρώσικου λαού αντιμετωπίζεται από τις ρωσικές κυβερνήσεις εδώ και χρόνια με αυταρχισμό, κρατική καταστολή και καλλιέργεια ακροδεξιών απόψεων. Με πρακτικές “διαίρει και βασίλευε”, πλασάρονται ως εχθροί και υπαίτιοι μειονοτικές ομάδες πάνω στις οποίες εκτονώνεται και καταστέλλεται η οργή του κόσμου. Αρχικά δαιμονοποίησαν τους μετανάστες, με εθνικιστικές καμπάνιες και επιθέσεις φασιστικών ομάδων στους δρόμους και έπειτα ακολούθησε η στόχευση των ΛΟΑΤ.

Η στοχοποίηση κοινωνικών ομάδων δεν είναι τυχαία, ούτε καινούρια, αλλά είναι πολύ επικίνδυνη. Στην Ελλάδα, οι μετανάστες παρουσιάζονται να ευθύνονται για τη φτώχεια, την ανεργία και την εγκληματικότητα και γίνονται θύματα φασιστικών επιθέσεων καθημερινά, με πρόσφατο θλιβερό δείγμα τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι. Σταδιακά εντείνεται η στοχοποίηση και της ΛΟΑΤ κοινότητας. Καθηγήτρια μπαίνει σε διαθεσιμότητα επειδή υπερασπίστηκε τρανς μαθήτρια και αυξάνονται οι βίαιες επιθέσεις σε τρανς άτομα. Εκκλησία, χρυσή αυγή και κυβέρνηση, εκφέρουν καθημερινά μισογυνιστικό και ομοφοβικό λόγο. Η Κυβέρνηση αρνείται την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, παρά τα πρόστιμα που θα επιβληθούν, και βάζει συνεχώς εμπόδια στην ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου επειδή περιέχει διατάξεις που αφορούν τη διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου. Το σκηνικό συμπληρώνει η χρυσή αυγή, με ομοφοβικές επιθέσεις στο Γκάζι, στην Πάτρα και αλλού, απειλώντας ότι “είστε οι επόμενοι”.

Για τα προβλήματά μας δεν ευθύνονται οι gay, ούτε οι λεσβίες, ούτε οι τρανς, ούτε οι μετανάστες. Σ’ένα κόσμο που κυριαρχεί η βία της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης κανείς δεν είναι ασφαλής.

Δε θα αφήσουμε τους ρώσους gay, λεσβίες και τρανς να γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος της πολιτικής του Πούτιν. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους ΛΟΑΤ της Ρωσίας, αγωνιζόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή εκφασισμού κάθε κοινωνίας και καλούμε σε διαμαρτυρία στο ρώσικο προξενείο στο Ρέθυμνο στις 7 Φλεβάρη, 6μμ.

Πρωτοβουλία για την δημιουργία αντισεξιστικής / αντιομοφοβικής ομάδας

Ηράκλειο 2014

 

e-mail επικοινωνίας: lgbtqheraklion@yahoo.com

facebook group: Conqueer- Lgbt Heraklion

https://www.facebook.com/events/704795246221053/

 

Share

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Καμάρα ενάντια στην ομοφοβία σε Ελλάδα και Ρωσία

Respect and fight Gay and trans rights now!

Οι χειμερινοί Ολυμπιακοί στο Sochi είναι μόνο η αφορμή. Τον τελευταίο καιρό έχει ψηφιστεί νόμος στη Ρωσία που απαγορεύει κάθε δημόσια έκφραση διαφορετικής σεξουαλικής συμπεριφοράς ή και ταυτότητας φύλου, ως επιστέγασμα σειράς τέτοιων νομοθετημάτων, ενδεικτικών της ακραίας συντηρητικοποίησης της ρωσικής κοινωνίας. Με την υιοθέτηση τέτοιων μέτρων, απαγορεύτηκαν τα Pride φεστιβάλ σε πολλές πόλεις της Ρωσίας, ποινικοποιήθηκε κάθε δράση από lgbt οργανώσες, gay ακτιβιστές φυλακίστηκαν, ενώ πολλά άτομα της lgbt κοινότητας κακοποιήθηκαν ή και δολοφονήθηκαν από φασιστικά, νεοσυντηρητικά στοιχεία της χώρας. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μεμονωμένο και δεν αφορά μόνο τη Ρωσία, αλλά η καταπάτηση των lgbt δικαιωμάτων συμβαίνει σε πολλές  περιοχές ολόκληρου του κόσμου. Σε σχεδόν 80 χώρες στον κόσμο η διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα ή ταυτότητα φύλου καταδικάζεται με πληθώρα ποινών, ακόμη και με θανατική ποινή (Σαουδική Αραβία, Ιράν, Βόρεια Νιγηρία κλπ)!

Αλλά και στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι δεν ποινικοποιείται η ομοφυλοφιλία και η διεμφυλικότητα ούτε η δημόσια έκφραση τους, δεν είναι λίγα τα περιστατικά σωματικής και λεκτικής βίας απέναντι σε lgbt άτομα ή ο αποκλεισμός τους από βασικά δικαιώματα, όπως η εκπαίδευση, η στέγαση και η υγεία. Πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν, οι επιθέσεις σε ομοφυλόφιλα άτομα στο Γκάζι της Αθήνας, η εκδίωξη trans μαθήτριας από νυχτερινό σχολείο της Αθήνας, η λογοκρισία της αναπαράστασης της ομοφυλοφιλίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ο ξυλοδαρμός trans γυναίκας στο μετρό της Αθήνας, οι αναίτιες προσαγωγές trans γυναικών στη Θεσσαλονίκη, η επίθεση  νεοναζιστών σε μέλη της lgbt ομάδας «Blender»στην Πάτρα. Επίσης, στην Ελλάδα, εκπρόσωποι της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη αντιρατσιστικού νόμου που να συμπεριλαμβάνει το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα ή και την έκφραση φύλου, εξαπολύουν ακραία κηρύγματα μίσους κατά των ομοφυλόφιλων, των διεμφυλικών και των υποστηρικτών των δικαιωμάτων τους. Με άλλα λόγια όλων αυτών που ξεφεύγουν από τα καλούπια της κανονικότητας που επιβάλλει το κράτος.

Για το λόγο αυτό, διαμαρτυρόμαστε για τα φαινόμενα βίας  και αγωνιζόμαστε υπέρ των δικαιωμάτων της lgbt κοινότητας στην Ρωσία, την Ελλάδα και παγκοσμίως. Καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Καμάρα, την Παρασκευή 7 Φλεβάρη στις 18:00 και πορεία προς το Ρωσικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΝΣΦΟΒΙΑ!

ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!

 

Good As You(th)

HOMOphonia – Thessaloniki Pride

 

 

Share

Οι άλλες Μαλάλες: κορίτσια ακτιβίστριες στον αναπτυσσόμενο κόσμο – μέρος α΄

Πώς είναι να οργανώνεις δράσεις για τη μείωση του αναλφαβητισμού, της σεξουαλικής παρενόχλησης ή της εφηβικής εγκυμοσύνης στην ίδια σου την κοινότητα και γιατί είναι τόσο σημαντικό να ακουστούν οι φωνές των κοριτσιών;

Το παρακάτω αφιέρωμα των Anna Leach και Sam O’Neill παρουσιάστηκε στις σελίδες της Guardian. Περιλαμβάνει 12 συνεντεύξεις με κορίτσια κάτω των 20 χρονών, ακτιβίστριες σε χώρες του αποκαλούμενου ως «αναπτυσσόμενου» κόσμου, σχετικά με τις δράσεις που οργανώνουν στις κοινότητές τους και τους λόγους που τις κινητοποίησαν. Αυτό που μας άρεσε είναι ότι προσφέρει μια ματιά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια σε αυτές τις χώρες, αλλά από την οπτική νέων κοριτσιών που έχουν ένα όραμα αλλαγής και μάχονται για αυτό. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί σε τέσσερα μέρη. 

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Αιθιοπία

“Δημιούργησα ένα πρόγραμμα κινητοποίησης για την ανεύρεση πόρων με το όνομα Βουνό των Μολυβιών που απέφερε περισσότερο από μισό εκατομμύριο σχολικούς πόρους για τα παιδιά της Αιθιοπίας”, λέει η Hannah Godefa, 15

Κάθε δράση για αλλαγή μετράει, ακόμα κι η πιο μικρή λέει η Hannah. Φωτογραφία: Unicef

Όταν ήμουν επτά χρονών επισκέφτηκα την αγροτική περιοχή του ‘Αξουμ (Axum), γενέτειρα των γονιών μου, όπου έμεινα με τη γιαγιά μου. Εκεί γνώρισα ένα κορίτσι περίπου στην ηλικία μου και γίναμε πολύ καλές φίλες. Πριν φύγω, ήθελα να μείνω σ’ επαφή μαζί της, να είμαστε φίλες δια αλληλογραφίας αλλά οι γονείς μου μού εξήγησαν ότι δεν είχε ούτε μολύβια, ούτε τα μέσα για να μπορεί να μου γράφει.

Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι το να υπερασπιστώ κορίτσια σαν κι εμένα ώστε να έχουν ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση θα γινόταν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Δημιούργησα ένα πρόγραμμα κινητοποίησης για την ανεύρεση πόρων με το όνομα Βουνό των Μολυβιών το οποίο απέφερε περισσότερο από μισό εκατομμύριο σχολικούς πόρους για τα παιδιά της Αιθιοπίας.

Τα κορίτσια που ζουν στις αγροτικές περιοχές της Αιθιοπίας αντιμετωπίζονται ως πηγή εισοδήματος. Η αξία του κοριτσιού για μία οικογένεια είναι η ικανότητά του να δουλέψει. Σε σύγκριση με τ’ αγόρια, τα κορίτσια δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στον αναλφαβητισμό μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Αν μία οικογένεια έχει τη δυνατότητα να διαλέξει εάν θα στείλει στο σχολείο το κορίτσι ή το αγόρι, σχεδόν πάντα επιλέγεται το αγόρι.

Για μένα, η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν να προωθήσω την ιδέα μου στις αγροτικές κοινότητες όπου υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων για τους αρχηγούς των κοινοτήτων. Η παράδοση ορίζει ότι τα κορίτσια της ηλικίας μου πρέπει είτε να παντρεύονται, είτε να μένουν στην οικογένεια και να την υποστηρίζουν οικονομικά. Δεν είναι πάντα εύκολο να σπάσεις αυτή τη νοοτροπία. Παρόλα αυτά, η ηγεσία στην Αιθιοπία και αρκετές ΜΚΟ δεσμεύτηκαν ν’ αλλάξουν αυτό τον τρόπο σκέψης.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Είναι δύσκολο να βρω μία ισορροπία μεταξύ των υποχρεώσεων στο σχολείο και του ακτιβισμού. Έμαθα να βάζω πάνω απ’ όλα τη δική μου εκπαίδευση, έτσι ώστε να έχω μεγαλύτερη επιρροή στο μέλλον. Πιστεύω ακράδαντα ότι κάθε προσπάθεια για αλλαγή, ακόμη και η πιο μικρή, μετράει.

Η στιγμή περηφάνιας: Γνώρισα τον πρωθυπουργό του Καναδά τον Στέβεν Χάρπερ (Stephen Harper) και τον πρωθυπουργό της Αιθιοπίας Hailemariam Desalegn. Είναι σε θέση να επιφέρουν μεγάλες αλλαγές σε σχέση με τα δικαιώματα στην εκπαίδευση. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα είναι ότι έγινα πρέσβειρα καλής θέλησης της Unicef για την Αιθιοπία, γιατί έτσι έχω την ευκαιρία να μεταφέρω τη φωνή των κοριτσιών σε διεθνές επίπεδο και ενημερωθεί ο κόσμος σε θέματα εκπαίδευσης.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μία νεαρής ακτιβίστριας – Μπελίζ

“Η σωστή, διασκεδαστική και διαδραστική πληροφόρηση για την εγκυμοσύνη των εφήβων βοηθάει τα κορίτσια να πάρουνε καλύτερες και πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις” λέει η  Thandiwe Diego, 14

Η Thandiwe Diego 14 ετών αγωνίζεται για να ενισχύσει την αυτοεκτίμηση των κοριτσιών στην κοινότητα της Γκαριφούνα στην Μπελίζ. Φωτογραφία: UN Foundation

Ο αγώνας μου είναι για τη χειραφέτηση των κοριτσιών στην κοινότητά μου, μέσα από την πληροφόρηση, την εκπαίδευση και τη διάδοση θετικών ιδεών.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Τα περισσότερα κορίτσια στην κοινότητά μου είναι φτωχά. Τα περισσότερα απ’ αυτά δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και σε άλλα βασικά πράγματα όπως φαγητό, νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Μερικά απ’ αυτά ζούνε σε δυσλειτουργικά σπίτια και σπίτια στα οποία κακοποιούνται. Οι παράγοντες αυτοί εμποδίζουν τη συναισθηματική, πνευματική και σωματική ανάπτυξη των κοριτσιών.

Η στιγμή περηφάνιας: Διευρύνουμε τις εμπειρίες των κοριτσιών μέσα από τη δημιουργία ενός συγκροτήματος παραδοσιακού τραγουδιού των Γκαριφούνα (λαός αφρικανικής και ινδιάνικης καταγωγής στην Κεντρική Αμερική). Μαθαίνουμε τραγούδια στη διάλεκτο Γκαριφούνα και τα τραγουδάμε στην εθνική γιορτή των Γκαριφούνα. Εμπειρίες όπως αυτές δίνουν στα κορίτσια την ευκαιρία ν’ αναδειχθούν και κάνουν την κοινότητα να τις δει με θετική ματιά.

Η σωστή, διασκεδαστική και διαδραστική πληροφόρηση βοηθά τα κορίτσια να πάρουν καλύτερες και πιο τεκμηριωμένες αποφάσεις. Η μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση είναι ένα μεγάλο κομμάτι στον αγώνα για τη χειραφέτηση των κοριτσιών. Επειδή είναι φτωχά, πολλά κορίτσια περιφρονούνται από την υπόλοιπη κοινότητα. Έχοντας μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση τα κορίτσια μπορούν να επιτρέψουν στον εαυτό τους να κάνουν μεγάλα όνειρα.

Όταν έχεις τη σωστή πληροφόρηση έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και είσαι σε θέση να πάρεις καλύτερες αποφάσεις. Αυτή είναι η φιλοσοφία στον αγώνα μας για να μειώσουμε τις εγκυμοσύνες των έφηβων κοριτσιών.

Όταν ένα κορίτσι μείνει έγκυος δεν μπορεί να γυρίσει στο σχολείο, είτε γιατί δεν την δέχεται το σχολείο είτε εξαιτίας του βάρους για την ανατροφή του παιδιού. Χωρίς μόρφωση τα κορίτσια πιθανότατα να μην είναι ποτέ σε θέση να επιτύχουν τους επαγγελματικούς τους στόχους ή να βρουν μία αξιοπρεπή μισθωτή εργασία, συνεχίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τον κύκλο φτώχειας, αναλφαβητισμού και εκμετάλλευσης.

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

 

Η ιστορία μίας νεαρής ακτιβίστριας – Αίγυπτος

“Αγωνίζομαι για ειρήνη, πολιτικά δικαιώματα, ελευθερία, δικαιοσύνη, γυναικεία δικαιώματα  – Αγωνίζομαι για την ουτοπία μου”, λέει η Yara Hady, 17

Η Yara Hady άρχισε να διδάσκει φυσική και χημεία σε κορίτσια σε μία υποβαθμισμένη περιοχή του Καΐρου μετά την Αιγυπτιακή επανάσταση. Φωτογραφία: Yara Hady

Πριν από τις 25 Ιανουαρίου 2011*, ο κόσμος όπως εγώ ζούσε σε μία φυσαλίδα. Ναι, κάποιοι από εμάς είχαμε μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική συνείδηση σε σχέση με άλλους, αλλά ήμασταν πολύ εγωιστές. Οι περισσότεροι της γενιάς μου που είναι πιο ευνοημένοι από τους περισσότερους, κοίταζαν του άλλους αφ’ υψηλού. Θέλαμε να γίνουν καλύτερα τα πράγματα, αλλά σκεφτόμασταν περισσότερο με βάση ένα κοσμικό κράτος, ελευθερία λόγου και σύνταγμα. Ο κόσμος ήθελε καλύτερους μισθούς, περισσότερο ψωμί, και ιατρική περίθαλψη. Εξαιτίας αυτού του χάσματος, οι διαδηλώσεις μας πριν από τις 25 Ιανουαρίου 2011 δεν είχαν και μεγάλο αντίκτυπο.

Η απάντηση ήταν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό το εργαλείο ήταν ο τρόπος για να εμπλέξεις άλλους. Έτσι στις 25 Ιανουαρίου 2011, φωνάξαμε “ψωμί, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη”. Ξαφνικά, μαζεύτηκαν 30-40000, από 15 έως 25 ετών, ήταν μια επανάσταση! Ο κόσμος κατάφερε ν’ αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Από τότε ξέρω ακριβώς για τι πράγμα αγωνίζομαι για: ειρήνη, πολιτικά δικαιώματα, ελευθερία, δικαιοσύνη, γυναικεία δικαιώματα, αγωνίζομαι για την ουτοπία μου. Η επανάσταση μου δίδαξε να μην συμβιβάζομαι όταν πρόκειται για το σωστό, να μην αρκούμαι στα λιγότερα.

Η μεγαλύτερη πρόκληση: Σε ότι αφορά τα γυναικεία δικαιώματα τα πράγματα στην Αίγυπτο ίσως είναι λίγο καλύτερα (με έμφαση στο λίγο) σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Μέσης Ανατολής, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες είναι ατιμωτικός. Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει ότι οι γυναίκες έχουν μόνο τρία σπίτια: της οικογένειας τους, του άνδρα τους και τον τάφο τους. Πολύ συχνά λένε στις γυναίκες ότι η σεξουαλική παρενόχληση και ο βιασμός είναι δικό τους λάθος, γιατί φοράνε αποκαλυπτικά ρούχα, δεν φοράνε με μαντίλα, γελάνε δυνατά, ή απλά γιατί οι άνδρες δεν έχουν ποτέ άδικο.

Όχι πολύ μετά την επανάσταση, όταν ήμουν 15 χρονών, ξεκίνησα να εργάζομαι σε μία οργάνωση για την υπεράσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων. Μου ανέθεσαν να διδάξω σ’ ένα γυμνάσιο θηλέων σε μία υποβαθμισμένη περιοχή. Δίδασκα επιστήμες, φυσική για την ακρίβεια και ήταν δύσκολο να τις κάνω να ενδιαφερθούν.

Η στιγμή περηφάνιας: Δίδασκα το πιο συναρπαστικό πράγμα στην ιστορία (η φυσική είναι φανταστική) και καμία μαθήτρια δεν έδινε σημασία. Καθώς το εξάμηνο προχωρούσε, κάποια κορίτσια άρχισαν ν’ ανταποκρίνονται. Ιδιαίτερα ένα κορίτσι, έδειξε τον ίδιο ενθουσιασμό μ’ εμένα για τη δυναμική. Τελικά, στο τέλος του εξαμήνου, ρώτησα αν το συγκεκριμένο μάθημα άλλαξε τον τρόπο που βλέπουνε τις επιστήμες, τη φυσική, την Αίγυπτο, τα κορίτσια. Ένα κορίτσι είπε ότι θα ήθελε να πάει στο πανεπιστήμιο και να σπουδάσει αεροδιαστημική, κάποιο άλλο κορίτσι είπε πόσο αναπάντεχα συναρπαστική βρίσκει την έννοια της σχετικότητας. Ένιωσα απέραντη ευτυχία και περηφάνια.

*Η πρώτη ημέρα διαδηλώσεων της Αιγυπτιακής επανάστασης που ονομάστηκε από τους διοργανωτές Ημέρα Οργής

μετάφραση: Βαγγελιώ Σουμέλη

Πηγή: Guardian

 

 

Share

Χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν για το δικαίωμα στην έκτρωση σε όλη την Ευρώπη

επιμέλεια Δήμητρα Σπανού

Ενημέρωση από την κινητοποίηση που έγινε στην Αθήνα ως ένδειξη αλληλεγγύης στις γυναίκες στην Ισπανία και ενάντια στο προωθούμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης Ραχόι για τον περιορισμό του. Παρόμοιες εκδηλώσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης, με χιλιάδες γυναικών να φωνάζουν δυνατά «Δική μας η επιλογή!». Το Φύλο Συκής κατάφερε και μάζεψε φωτογραφίες και βίντεο από μερικές από τις πολλές διαμαρτυρίες που έγιναν. 

 

Αθήνα, 1/2/2012

της Σίσσυς Βωβού

 

 

Με πολύ κέφι, πολλές φίλες από πολλές ομάδες, πανό και καπέλα μάγισσας και σε κλίμα φεμινιστικής αλληλεγγύης, πραγματοποιήθηκε η διαδήλωση στην Ισπανική Πρεσβεία το Σάββατο 1η Φεβρουαρίου ενάντια στην απόπειρα περιορισμού του δικαιώματος της έκτρωσης στην Ισπανία. Την ίδια μέρα όπως και στις 8 Φεβρουαρίου, έγιναν ή προετοιμάζονται μαζικές διαδηλώσεις στην ίδια την Ισπανία, καθώς και σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις.

Στην εκδήλωση ακούστηκε το σύνθημα «Nosotras Decidimos, Εμείς Αποφασίζουμε» -στα ισπανικά και τα Ελληνικά- καθώς και πολλά άλλα και εκφωνήθηκε πολλές φορές η ανακοίνωση των φεμινιστικών οργανώσεων, η οποία έλαβε θετική ανταπόκριση από όσους και όσες έτυχε να διέρχονται από τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Αφροδίτη Σταμπουλή εκφώνησε ψήφισμα υπογεγραμμένο από εκατοντάδες μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και μέλη εθνικών κοινοβουλίων της Ευρώπης, και ανακοίνωσε ότι η συλλογή υπογραφών, συνεχίζεται. Το ψήφισμα αυτό θυροκόλλησε στην πόρτα της πρεσβείας. Στη διαδήλωση έδωσε το παρόν και η ισπανίδα Μαιτέ Μολά, αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που βρισκόταν στην Αθήνα για εργασίες, με την αφίσα των γυναικών της Ισπανίας.

Η ανακοίνωση που μοιράστηκε στην Αθήνα:

Εάν, πότε και πόσα παιδιά θα κάνουμε, δική μας η απόφαση

Ελεύθερη και δωρεάν άμβλωση σε Ελλάδα, Ισπανία και παντού

Στην Ισπανία, η δεξιά κυβέρνηση Ραχόι, ετοιμάζει νόμο για τον περιορισμό του δικαιώματος των γυναικών στην αυτονομία του σώματός τους, για την απαγόρευση της άμβλωσης, εφαρμόζοντας τις αντιδραστικές επιταγές της Εκκλησίας. Ως απάντηση, ετοιμάζεται σήμερα μεγάλη κινητοποίηση στη Μαδρίτη, με γυναίκες που θα φτάσουν από όλη τη χώρα, για να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε αυτά τα σχέδια και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ενώ σε όλη την Ευρώπη οργανώνονται κινητοποιήσεις φεμινιστικής αλληλεγγύης σήμερα και την εβδομάδα που έρχεται.

Το δικαίωμα στην επιλογή για τη μητρότητα και τον οικογενειακό προγραμματισμό έχει κατοχυρωθεί στην Ευρώπη σταδιακά εδώ και δεκαετίες, σε πολλές χώρες, ενώ στις υπόλοιπες γίνεται μάχη από τις γυναικείες οργανώσεις για την κατάκτησή του. Στην Ισπανία έχει ετοιμαστεί πρόταση νόμου για την κατάργηση του δικαιώματος στην άμβλωση μέχρι τις 14 εβδομάδες κύησης, το οποίο έχει θεσμοθετηθεί από το 2010, ενώ σχετικός νόμος υπήρχε ήδη από το 1985.

Οι ισπανίδες φεμινίστριες και πολλές κοινωνικές οργανώσεις και κόμματα, έχουν ξεσηκωθεί για να υπερασπίσουν το αυτονόητο, με το σύνθημα: Δικό μου το σώμα, δική μου η απόφαση.

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί πλήγμα σε ένα από τα βασικά γυναικεία δικαιώματα, για τον αυτοπροσδιορισμό του σώματός μας, και παράλληλα μια σκληρή ταξική επίθεση εναντίον των γυναικών των λαϊκών τάξεων, που δεν έχουν χρήματα να διακόψουν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη καταφεύγοντας σε ακριβοπληρωμένους ιδιωτικούς γιατρούς ή στο εξωτερικό, και έτσι, όταν χρειαστεί, θα εξαναγκάζονται να πραγματοποιούν εκτρώσεις σε επισφαλείς για την υγεία τους συνθήκες.

Στην περίοδο της κρίσης, βασικά δικαιώματα όπως αυτό της εργασίας, της κοινωνικής πρόνοιας, της αξιοπρεπούς διαβίωσης, της κατάλληλης ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής φροντίδας για τις εγκυμονούσες και την υγεία των γυναικών και των νεογνών υποβαθμίζονται, σε διαφορετικούς βαθμούς, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στην Ελλάδα η άμβλωση είναι νόμιμη και παρέχεται δωρεάν από τα δημόσια νοσοκομεία με νόμο του 1986 στις ασφαλισμένες. Όμως τωρα, που η δημόσια υγεία καταρρέει, περισσότερο από το ένα τέταρτο των γυναικών είναι ανασφάλιστες, και η άμβλωση κοστίζει 300 ευρώ για τις Ελληνίδες και τα διπλάσια για τις ανασφάλιστες αλλοδαπές. Συνεπώς, το δικαίωμα φαλκιδεύεται μέσα από έναν άλλο δρόμο.

Αυτή η σκοταδιστική προσπάθεια που εξελίσσεται στην Ισπανία πρέπει να μην ολοκληρωθεί, εμείς οι γυναίκες ζητούμε κατάλληλες υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού, αντισύλληψης και επιλογής σε περίπτωση ανεπιθύμητης κύησης.

Ζητούμε από όλα τα κόμματα της Ευρώπης και τους κοινωνικούς φορείς να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των γυναικών, ώστε η προσπάθεια της ισπανικής κυβέρνησης να καταρρεύσει.

φεμινιστικές ομάδες:

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο), Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο Χρέος και τα Μέτρα Λιτότητας – Γυναίκες για τα Σεξουαλικά και Αναπαραγωγικά Δικαιώματα, Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Οικολόγων Πρασίνων, Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ

Στηρίζει η φεμινιστική ηλεκτρονική εφημερίδα Φύλο Συκής

 

Βρυξέλλες, 29/1/2014

Χιλιάδες άτομα διαδήλωσαν στις Βρυξέλλες ενάντια στον νόμο των αμβλώσεων

«Ο νόμος Γαγιαρδόν σημαίνει επίθεση ενάντια σε όλες τις γυναίκες της Ευρώπης».

Μέλη του ευρωκοινοβουλίου, Ισπανίδες του εξωτερικού και πολίτιδες των Βρυξελλών πραγματοποίησαν χθες πορεία στην πόλη, για να καταγγείλουν την οπισθοδρόμηση των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλη την Ευρώπη.

Αδελίνα Παστόρ, Βρυξέλλες

Περίπου 2.000 άτομα διαδήλωσαν χθες το απόγευμα στις Βρυξέλλες υπέρ του δικαιώματος στην άμβλωση και εναντίον του νόμου τον οποίο θέλει να επιβάλει η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι. Στη διαδήλωση συμμετείχαν φεμινιστικές συλλογικότητες, φορείς οικογενειακού προγραμματισμού, φοιτητικές οργανώσεις, μέλη του κινήματος της 15ης Μαΐου και ουσιαστικά όλα τα κόμματα της Αριστεράς που εκπροσωπούνται στις Βρυξέλλες, τόσο στο βελγικό όσο και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αποδεικνύοντας τον σημαντικό αντίκτυπο του νόμου στην Ευρώπη.

Η Μονίκ Βαν Τισελέμ, ιδρύτρια της κίνησης «Δικαίωμα στην Άμβλωση» στο Βέλγιο είναι οργισμένη και αυτό είναι εμφανές στη φωνή της: «Δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Τώρα που έχουμε επιτέλους νομοθεσία ευνοϊκή όχι μόνο για τα δικαιώματα των γυναικών αλλά και των παιδιών». Η Βαν Τισελέμ, όπως σχεδόν το σύνολο των παρευρισκομένων στη διαδήλωση, θεωρεί ότι ο ισπανικός νόμος εντάσσεται στη γενικότερη οπισθοδρόμηση των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλη την Ευρώπη. Η πρόσφατη απόρριψη της έκθεσης Εστρέλα [Εντίτ Εστρέλα ονομάζεται η ευρωβουλευτής που την προώθησε], η οποία περιλάμβανε σειρά προτάσεων σχετικά με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία για όλες τις ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ αυτών και τις νόμιμες και ασφαλείς αμβλώσεις) και καταψηφίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με διαφορά μόλις έξι ψήφων, έχει ευαισθητοποιήσει μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης ως προς την οπισθοδρόμηση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Με αυτή την έννοια ο νόμος Γαγιαρδόν δεν είναι μόνο ισπανικό πρόβλημα, αλλά πρόβλημα θεμελιωδών δικαιωμάτων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μήνυμα είναι ότι, αν αφαιρέσουν τα δικαιώματα μιας γυναίκας, θα αφαιρέσουν τα δικαιώματα όλων των γυναικών. «Η Ισπανία είναι ευρωπαϊκή χώρα και η επίθεση ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών μιας ευρωπαϊκής χώρας συνιστά επίθεση ενάντια στα δικαιώματα όλων των γυναικών της Ευρώπης», υπογραμμίζει μια από τις πενήντα περίπου γυναίκες του «Οικογενειακού Προγραμματισμού» από τη Λίλλη, οι οποίες ήρθαν από τη Γαλλία ειδικά για τη διαδήλωση. Το ίδιο πνεύμα απηχούν και οι δηλώσεις της Βελγίδας υπουργού Κοινωνικής Πρόνοιας: «Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας. Οι γυναίκες της Ισπανίας πρέπει να υπολογίζουν στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».

Η διαδήλωση, που διοργανώθηκε από το Ευρωπαϊκό Λόμπι Γυναικών (στο οποίο συμμετέχουν γυναικείες οργανώσεις από όλη την Ευρώπη), την κίνηση abortionrights.eu και τη Διεθνή Ομοσπονδία Γονεϊκού Προγραμματισμού, είναι η ευρωπαϊκή απάντηση στο Τρένο της Ελευθερίας, τη διαδήλωση υπέρ των ελεύθερων αμβλώσεων, η οποία θα πραγματοποιηθεί αυτό το σαββατοκύριακο στην Ισπανία.

Μετάφραση: Δήμητρα Κοκκινίδου

Πηγή: Diagonal, 30-1-2014

 

 

 

Λονδίνο, 1/2/214

Στο Hungerford Bridge του Λονδίνου συγκεντρώθηκαν γυναίκες από διάφορες βρετανικές πόλεις. Σε μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης έδεσαν τις δικές τους κρεμάστρες στα κάγκελα, για να δηλώσουν «δικό μου το σώμα, δική μου η επιλογή».

Περισσότερα στο event στο facebook 

κρεμάστρα με φωτογραφία της Savita Halappanavar, που πέθανε στην Ιρλανδία όταν οι γιατροί αρνήθηκαν να τερματίσουν την εγκυμοσύνη της λόγω της νομοθεσίας

 

 

Παρίσι, 1/2/2014

Χιλιάδες γυναικών διαδήλωσαν στο Παρίσι και σε άλλες γαλλικές πόλεις σε ένδειξη αλληλεγγύης. Στην γαλλική πρωτεύουσα η διαδήλωση ξεκίνησε από την Place Joffre και κατέληξε στην ισπανική πρεσβεία, με σύνθημα «η έκτρωση είναι επιλογή μου, η έκτρωση είναι δικαίωμά μου». Αρκετές γυναίκες κρατούσαν βελόνες πλεξίματος και κρεμάστρες, υπενθυμίζοντας τα μέσα στα οποία οι γυναίκες κατέφευγαν όταν οι εκτρώσεις ήταν παράνομες. Το παρόν έδωσαν και ακτιβίστριες των femen.

YouTube Preview Image

 

Λισαβώνα, 1/2/2014

 

Μιλάνο, 1/2/2014

 

 

 

Share

30.000 άτομα ζήτησαν την απόσυρση του νόμου για τις αμβλώσεις και την παραίτηση του Γαγιαρδόν

Η Μωβ Παλίρροια συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη με την ευκαιρία της άφιξης του Τρένου της Ελευθερίας προς υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών.

Ντιέγο Ρεπρέσα, Μαδρίτη 1/2/2014

Η Μαδρίτη ντύθηκε σήμερα στα μωβ για να αντισταθεί στην αλλαγή του νόμου για τη «Σεξουαλική υγεία και την εθελούσια διακοπή της κύησης». Χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ισπανία έδωσαν ραντεβού στην πρωτεύουσα με την ευκαιρία της άφιξης του Τρένου της Ελευθερίας, μια πρωτοβουλία την οποία ανέλαβε και πραγματοποίησε η Φεμινιστική Συνάθροιση «Φίλες και Γυναίκες για την Ισότητα» (Tertulia Feminista “Les Comadres y Mujeres por la Igualdad”) από το Μπαρέδος της Αστούριας και την ακολούθησαν πολυάριθμες οργανώσεις, πολιτικά κόμματα και συνδικάτα.

Από τις 11 το πρωί άρχισαν να συγκεντρώνονται διάφορες οργανώσεις που είχαν έρθει από την Καταλονία, την Ανδαλουσία, την Αστούριας, την Καστίγια λα Μάντσα κ.λπ., για να υποδεχτούν το «Τρένο» και να ξεκινήσουν την πορεία.

Η Μωβ Παλίρροια ξεκίνησε από τον σταθμό της Ατότσα και έφτασε μέχρι την πλατεία Λεαλτάδ και την αρχή της οδού Σαν Χερόνιμο συνενώνοντας δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτριών σε μια εορταστική ατμόσφαιρα και χωρίς επεισόδια, αλλά υπό την επιτήρηση ισχυρής αστυνομικής δύναμης.

Η διαδήλωση των γυναικών στράφηκε κυρίως εναντίον του υπουργού Δικαιοσύνης Αλμπέρτο Ρουίθ-Γαγιαρδόν, ο οποίος θεωρείται υπεύθυνος της μεταρρύθμισης. «Γαγιαρδόν, στη μήτρα μου κάνω κουμάντο εγώ» ήταν ένα από τα συνθήματα. Δεν εξαιρέθηκε ούτε η υπουργός Υγείας Άννα Μάτο, όταν η διαδήλωση πέρασε μπροστά από το υπουργείο της για να απαιτήσει «νόμιμες αμβλώσεις στο νοσοκομείο».

«Νομίζουν ότι όλες οι γυναίκες θέλουν να κάνουν έκτρωση, όμως ο ισχύων νόμος είναι εργαλείο, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη ζωή τους. Δεν θέλουμε την αναγκαστική μητρότητα, όπως δεν θέλουμε και την αναγκαστική άμβλωση. Είναι επιλογή, δεν μπορούν να μας την επιβάλουν», λέει η Μαρία Χοσέ Πέρεθ από τη Μωβ Παλίρροια της Μάλαγας.

Για τη Λόλα Φερνάντεθ, από την επιτροπή της Μωβ Παλίρροιας της ίδιας πόλης, η μεταρρύθμιση δεν σημαίνει επιστροφή στο 1985 ούτε στην εποχή του Φράνκο, αλλά επιστροφή στο μεσαίωνα, τότε που κύριος του σώματος των γυναικών ήταν το κράτος και της ψυχής τους η εκκλησία. «Αγωνιζόμαστε για να γίνονται οι αμβλώσεις σε ισπανικό έδαφος, ούτε στο Παρίσι ούτε στο Λονδίνο», σημειώνει.

Στο ψήφισμα, το οποίο σκοπεύουν να επιδώσουν στην κυβέρνηση, ζητούν τη διατήρηση του ισχύοντος νόμου, ο οποίος κατοχυρώνει το δικαίωμα των γυναικών στη ελεύθερη άμβλωση μέχρι τη 14η εβδομάδα. Ένας νόμος που θεωρείται από τους πιο προοδευτικούς στην Ευρώπη, σε ό,τι αφορά την υπεράσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων. Η κατάργησή του θα σήμαινε, κατά τη γνώμη των διαδηλωτριών, «οπισθοδρόμηση με απίστευτες διαστάσεις», σημειώνει η Εστεφανία Μαρτίν Παλόπ, τοπική γραμματέας Υγείας και Κατανάλωσης του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ανδαλουσίας. «Δεν πρόκειται να δεχτούμε ούτε βελτιώσεις ούτε τροποποιήσεις, θα δεχτούμε μόνο τη συνολική απόσυρση του νομοσχεδίου», υπογραμμίζει.

Η διαδήλωση κατέληξε στo κοινοβούλιο, όπου οι εκπρόσωποι των κύριων οργανώσεων μπήκαν στην Κάτω Βουλή, για να επιδώσουν στον πρωθυπουργό, τον υπουργό Δικαιοσύνης, την υπουργό Υγείας και τις κοινοβουλευτικές επιτροπές που είναι αρμόδιες για την προκαταρτική συζήτηση του νομοσχεδίου «Προστασία του εμβρύου και τα δικαιώματα της εγκύου», ψήφισμα με τίτλο Επειδή αποφασίζω εγώ, στο οποίο αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία υπέρ του δικαιώματος των γυναικών να επιλέγουν τη μητρότητα.

Το «Τρένο της Ελευθερίας» έκανε μια τελευταία στάση στην «ανοιχτή συνέλευση» στην αίθουσα «Μαρσελίνο Καμάτσο» των Εργατικών Επιτροπών (Comisiones Obreras), όπου πήραν τον λόγο εκπρόσωποι περισσότερων από πενήντα γυναικείες οργανώσεις, συνδικάτων, κομμάτων και ανώνυμες πολίτιδες.

Μετάφραση: Δήμητρα Κοκκινίδου

Πηγή: El Público

 

Βίντεο:

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image

 

 

Share

Κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στις γυναίκες στην Ισπανία

Εάν, πότε και πόσα παιδιά θα κάνουμε, δική μας η απόφαση

Ελεύθερη και δωρεάν έκτρωση σε Ελλάδα, Ισπανία και παντού

Εκδήλωση διαμαρτυρίας και φεμινιστικής αλληλεγγύης το Σάββατο 1η Φεβρουαρίου, 12.00μμ, μπροστά στην Ισπανική Πρεσβεία στην Αθήνα, Διονυσίου Αρεοπαγίτου 21 (μετά το Μουσείο Ακρόπολης)

Στην Ισπανία, η κυβέρνηση ετοιμάζει νόμο για τον περιορισμό του δικαιώματος των γυναικών στην αυτονομία του σώματός τους, για την απαγόρευση της έκτρωσης.

Ως απάντηση, ετοιμάζεται μεγάλη κινητοποίηση στη Μαδρίτη, την 1η Φεβρουαρίου, με γυναίκες που θα φτάσουν από όλη τη χώρα, για να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε αυτά τα σχέδια και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, ενώ σε όλη την Ευρώπη οργανώνονται κινητοποιήσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Αντιστεκόμαστε σε κάθε απόπειρα περιορισμού της αυτοδιάθεσης του σώματός μας!

Αλληλεγγύη στις γυναίκες στην Ισπανία!

 

φεμινιστικές ομάδες:

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο)

Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας

Οικογένειες Ουράνιο Τόξο

Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο Χρέος και τα Μέτρα Λιτότητας – Γυναίκες για τα Σεξουαλικά και Αναπαραγωγικά Δικαιώματα

Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Οικολόγων Πρασίνων

Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-Σπάρτακος

Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ

Στηρίζει η φεμινιστική ηλεκτρονική εφημερίδα Φύλο Συκής

 

Share

Αερογραμμές «Αμβλώσεις»

Ρεπορτάζ: Raúl Solís / Φωτογραφίες: Laura León

Μια αεροσυνοδός κατευθύνει μια ομάδα γυναικών σε σειρά προς τον έλεγχο εισιτηρίων των Αερογραμμών «Αμβλώσεις» (Abortos Airlines), της αεροπορικής εταιρείας που αναλαμβάνει να μεταφέρει κοπέλες σε κλινικές του Λονδίνου με σκοπό τη διακοπή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Η Φεμινιστική Συνάθροιση (Ágora Feminista) κατήγγειλε χθες με ένα δρώμενο τις συνέπειες της αντιμεταρρύθμισης του νόμου για τις αμβλώσεις. Ένα ταξίδι που οδηγεί κατευθείαν στον περασμένο αιώνα. Ή στο μέλλον.

Πενήντα γυναίκες αναπαρέστησαν χθες στο αεροδρόμιο της Σεβίλλης αυτό που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Πες μου πώς έγινε (Cuéntame cómo pasó), αν δεν ήταν η πραγματικότητα που θα ξαναζήσουν όσες Ισπανίδες δεν θέλουν να γίνουν μητέρες.

Μια αεροσυνοδός κατευθύνει μια ομάδα γυναικών σε σειρά προς τον έλεγχο εισιτηρίων των Αερογραμμών «Αμβλώσεις», της αεροπορικής εταιρείας που αναλαμβάνει να μεταφέρει σε κλινικές του Λονδίνου κοπέλες με σκοπό τη διακοπή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, η οποία θα είναι παράνομη στην Ισπανία, αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο που ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο πριν από μερικές εβδομάδες.

Δίπλα στην αεροσυνοδό μια διερμηνέας για να βοηθήσει, κατά την άφιξή τους στη βρετανική πρωτεύουσα, όσες γυναίκες δεν μιλούν αγγλικά. Και πίσω από τη διερμηνέα εικοσάχρονες εγκυμονούσες μεταφέρουν τις βαλίτσες τους, όπου είναι γραμμένα συνθήματα υπέρ του δικαιώματος των γυναικών να ορίζουν το σώμα τους: «Εμείς γεννάμε, εμείς αποφασίζουμε», «Δικαίωμα στην άμβλωση: γυρίζουμε στο παρελθόν», «Επιβίβαση για Λονδίνο για γυναίκες πρώτης θέσης».

Οι γυναίκες, μερικές νέες και άλλες όχι τόσο, κατάφεραν χθες να αφαιρέσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο από τις οθόνες αναχωρήσεων και αφίξεων στο αεροδρόμιο της Σεβίλλης και να κερδίσουν τη συμπαράσταση των επιβατών και του προσωπικού του αεροδρομίου. Το δρώμενο δεν επιδίωκε τίποτε περισσότερο παρά να «καταγγείλει ότι η Ισπανία επιστρέφει στη δεκαετία του ’60», σύμφωνα με την Τερέζα Γκαρθία, εκπρόσωπο της συλλογικότητας «Φεμινιστική Συνάθροιση», μια κίνηση γυναικείων οργανώσεων που σκοπός της είναι να «αποτρέψει την ψήφιση του νόμου πάση θυσία».

Στο ταξίδι στο παρελθόν –ή στο μέλλον, ανάλογα με την οπτική γωνία– συμμετείχαν επίσης γυναίκες του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της Ενωμένης Αριστεράς, για να εκφράσουν την πλήρη στήριξή τους στη συλλογικότητα «Φεμινιστική Συνάθροιση» και την απόρριψή του νόμου Γαγιαρδόν, ο οποίος, αν δεν αποσυρθεί, θα μετατρέψει την Ισπανία σε πνευματική εφεδρεία του πιο φανατικού καθολικισμού. Ενώ οι Ισπανίδες είχαν δικαιώματα ανάλογα με εκείνα προοδευτικών χωρών, όπως η Σουηδία ή η Δανία, ο Γαγιαρδόν θα περιορίσει τις ελευθερίες τους, όπως συμβαίνει σε ακραία καθολικά κράτη, την Ιρλανδία ή τη Μάλτα, όπου η άμβλωση είναι σχεδόν αδύνατη.

Η Άνα Ισαμπέλ Χιμένεθ, γραμματέας Ισότητας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σεβίλλης, ζήτησε την «άμεση» απόσυρση του νόμου Γαγιαρδόν και δήλωσε ότι το κόμμα της ετοιμάζεται να καταθέσει προτάσεις σε όλους τους δήμους, τα περιφερειακά συμβούλια και τα τοπικά κοινοβούλια της χώρας κατά των σχεδιασμών του Λαϊκού Κόμματος.

Η Λουθία Μάρκεθ, εκπρόσωπος της Ανοικτής Αριστεράς και μέλος της γραμματείας της Ενωμένης Αριστεράς Ανδαλουσίας, κατέστησε σαφές ότι, αν τελικά ψηφιστεί το νομοσχέδιο, η κυβέρνηση της Ανδαλουσίας «θα προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο εναντίον αυτού του νόμου που παραβιάζει την ελευθερία των γυναικών και τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας».

Οι πενήντα γυναίκες, που ταξίδεψαν χθες στο Λονδίνο με τρόπο αναπαραστατικό, ασεβή και πρωτότυπο για να προχωρήσουν σε διακοπή κύησης, θα πρωταγωνιστήσουν και σε άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες: «Δεν θα ανεχτούμε να χρησιμοποιεί ο Γαγιαρδόν το σώμα μας προς όφελος της δεξιάς πολιτικής του», διαβεβαίωσε τους επιβάτες, που περίμεναν την αναχώρηση της πτήσης τους, η εκπρόσωπος της Φεμινιστικής Συνάθροισης με τον τηλεβόα στο χέρι.

Στο τέλος του δρώμενου οι συμμετέχουσες φωτογραφήθηκαν και δεν ήταν λίγοι οι επιβάτες που ζήτησαν να απαθανατιστούν μαζί με την ομάδα: «Μην ανησυχείτε για τις φωτογραφίες, από τον Νοέμβριο και μετά αυτή η εικόνα θα είναι συνηθισμένη σε όλα τα ισπανικά αεροδρόμια», παρατήρησε μια νεαρή αγανακτισμένη κρατώντας ένα πλακάτ της εταιρείας Αερογραμμές «Αμβλώσεις», η οποία οδηγεί κατευθείαν στον περασμένο αιώνα. Ή στο μέλλον με τη βοήθεια του Γαγιαρδόν.

Μετάφραση: Δήμητρα Κοκκινίδου

Πηγή: andaluces.es, 24-1-2014

 

YouTube Preview Image

 

 

Share

Κοινό κάλεσμα Ισπανίδων και Γαλλίδων φεμινιστριών

Όχι στην υποχώρηση των δικαιωμάτων των γυναικών στην Ισπανία και αλλού!

20 Δεκεμβρίου 2013: η ισπανική κυβέρνηση Ραχόι θέλει να ακυρώσει το νόμο που επιτρέπει την άμβλωση, υπενθυμίζοντας τις σκοτεινές ημέρες του Φράνκο.

Επιστρέφει στο νόμο του 2010 που νομιμοποιούσε την άμβλωση έως τη 14η εβδομάδα της κύησης (22 για ιατρικούς λόγους) για να τον αλλάξει κατά παράβαση των συστάσεων διεθνών κειμένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Αναβιώνοντας πρακτικές που αμφισβητούν την ελευθερία επιλογής των γυναικών, κατά παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανακοινώνει σαφώς το σχέδιό του για την κοινωνία: να κρατήσει τις γυναίκες σε ένα καθεστώς στενό κοινωνικά και υποταγής. Αυτή η επίθεση της ισπανικής κυβέρνησης αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής επίθεσης στα δικαιώματα των γυναικών, όπως απεικονίζεται το Δεκέμβρη του 2013 με την απόρριψη της έκθεσης Estrela από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (έκθεση σχετικά με την υγεία και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, που ασχολείται με την πρόσβαση στην αντισύλληψη και την άμβλωση, την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και την ελευθερία της συνείδησης). Αυτή η έκθεση πρότεινε η έκτρωση να έγκειται στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη να την εγκρίνουν.

Αυτή η άρνηση να αποδεχθεί το δικαίωμα των γυναικών να έχουν τον έλεγχο του σώματός τους, αυτή η επιμονή να τις θεωρούν ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας που αδυνατούν να αποφασίσουν για τον εαυτό τους θέτει το ζήτημα τι είδους κοινωνία θέλουμε.

Ο αγώνας των γυναικών, των ισπανικών δημοκρατικών δυνάμεων και συλλογικοτήτων για αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα είναι και δικός μας, και εμείς θα το υποστηρίξουμε εδώ και αλλού, επειδή είναι ο αγώνας εκείνων που θέλουν την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών.

Ξανασυναντάει τους αγώνες που έχουμε δώσει και θα συνεχίσουμε να δίνουμε στη χώρα μας. Γιατί, αν και το δικαίωμα στην άμβλωση περιλαμβάνεται στο γαλλικό νόμο, η υλοποίησή του από την πληθώρα των κέντρων άμβλωσης, που επιτρέπουν την υποδοχή και την ποιοτική φροντίδα, δεν έχει διασφαλιστεί ακόμα επαρκώς σε όλες τις περιοχές.

Είναι επίσης μια υποστήριξη σε όλες τις γυναίκες που αναγκάζονται να πάνε σε άλλη περιοχή ή σε άλλη χώρα επειδή εκεί που ζουν η πρόσβαση στην άμβλωση είναι δύσκολη ή και απαγορεύεται.

Καλούμε σε:

– αγώνα για μια Ευρώπη όπου όλες οι γυναίκες θα μπορούν να διαθέτουν ελεύθερα το σώμα τους χωρίς την κρατικό και θρησκευτικό εξαναγκασμό και θα συμπεριλαμβάνει αυτά τα δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων

– υποστήριξη του αγώνα των ισπανίδων γυναικών να διατηρήσουν τα κεκτημένα που έχουν κερδίσει με πολλούς αγώνες

Οι ισπανίδες φεμινίστριες οργανώνουν μια διαδήλωση στη Μαδρίτη την 1η Φεβρουαρίου.

Ας κινητοποιηθούμε για να τις υποστηρίξουμε.

Ας διαμαρτυρηθούμε μαζί τους την 1η Φεβρουαρίου:

όχι στην ηθική τάξη που θέλει να διαχειριστεί τις ζωές μας,

ναι στα δικαιώματά μας, σε όλα τα δικαιώματά μας και την ελευθερία της επιλογής να κάνουμε ή να μην κάνουμε παιδιά.

Οι γυναίκες στην Ισπανία, τη Γαλλία και αλλού, ενωμένες στον κοινό αγώνα!

1η Φεβρουαρίου στις 14.00 στην πλατεία Place Joffre έξω από την Πρεσβεία της Ισπανίας

Πρώτες υπογράφουν οι οργανώσεις: ANCIC, CADAC, Collectif Tenon XXe, Planning familial confédéral

40 ans de mouvement

Alternative Libertaire

APEL-Egalité

Assemblée des femmes

Association Droits des Femmes XXeme

Association pour la Mixité l’Égalité La Laïcité

Association Nationale des Études Féministes

Association Nationale Sages-Femmes Orthogénistes

Attac

CAP 21 (citoyenneté action participation pour 21e siècle)

CGT

CNAFAL

Collectif 8 mars pour touTes

Collectif Oui oui oui

Collectif National pour les Droits des Femmes

Collectif de Pratique et de Réflexion Féministe Rupture

Comité Laïcité République

Coordination Française pour le Lobby Européen des Femmes

Coordination lesbienne en France

Coordination nationale des comités de défense des hôpitaux et maternités de proximité

“DEMAIN LES FEMMES”(sud77)

Du côté des femmes

Encore Féministes

Ensemble

Elu/es Contre les Violences faites aux Femmes

Europe Écologie Les Verts

FASTI

Femm’Ecolos

Femmes pour le Dire Femmes pour Agir

Fédération Régionale d’IDF du Planning Familial

Féminisme enjeux Théâtre de l’opprimé

Féminisme et géopolitique

Féministes pour une Autre Europe

FièrEs

Fondation Copernic

Fédération syndicale unitaire

Grande Loge Féminine de France

Gauche unitaire

Groupe Cadre de Vie

Hétéros au boulot

Inter-LGBT

Izquierda Anticapitalista (Espagne)

La Mutuelle des Étudiants

Le Long YangClub-Paris

Les efFRONTé-e-s

Les Jeunes Écologistes

Lesbiennes of color (LOCS)

LGBT Formation Avignon

Ligue des Droits de l’Homme

Ligue du droit international des Femmes

Lutte ouvrière

Maison des Femmes de Montreuil

Maison des Femmes de Paris

Marche Mondiale des Femmes France

Marea Granate Paris

Médecins du Monde

Mouvement de la Jeunesse Communiste de France

Mouvement des Jeunes Socialistes

Mouvement du Nid

Nouveau Parti Anticapitaliste (NPA)

Osez le Féminisme

Parti Communiste Français

Parti de Gauche

Parti Socialiste

Regards de femmes

Réseau Féministe Rupture

Réseau de Jeunes Féministes d’Europe (MMF)

Les Sœurs de la Perpétuelle Indulgence

Solidarité féministe

Syndicat général des lycéens

UFAL (Union des Famille Laïques)

UL-CGT 20

Union Nationale des Étudiants de France

Union Syndicale Solidaires

 

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Πηγή: Entre les lignes entre les mots

 

Share

Το Τρένο της Ελευθερίας

μετάφραση και επιμέλεια Λίνα Φιλοπούλου

Το επόμενο Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014 φτάνει στη Μαδρίτη το Τρένο της Ελευθερίας. Γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις από διάφορες πόλεις της Ισπανίας έρχονται στη Μαδρίτη για να απαιτήσουν να παραμείνει η ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και την άμβλωση.

Στο σταθμό της Ατότσα στις 12 το μεσημέρι θα υπάρχει επιτροπή υποδοχής. Εκεί θα βρίσκεται και το συγκρότημα σάμπα «Kontra Bloko» Sound Antisistem για να συνοδεύσει την πορεία των φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων στο Paseo del Prado, όπου θα κάνουν στάση μπροστά από το Υπουργείο Υγείας, Κοινωνικών Υπηρεσιών και Ισότητας, και θα συνεχίσουν μέχρι το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, όπου και θα παραδοθεί το ψήφισμα «επειδή είναι επιλογή μου» στον πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο του Συνεδρίου, στον υπουργό Ana Mato, τον υπουργό Gallardón και σε διάφορες κοινοβουλευτικές ομάδες.

Μετά την παράδοση του ψηφίσματος θα διοργανωθεί η Συνέλευση για την Ελευθερία στην έδρα των CCOO Μαδρίτης (συνδικάτα Κομισιόνες Ομπρέρας), η οποία θα διαρκέσει περίπου τρεις ώρες και θα συμμετάσχουν οργανώσεις αλλά και άτομα, με σκοπό να ανταλλάξουν απόψεις και να συνδιαμορφώσουν τη στρατηγική και την πολιτική τους πάνω στα θέματα των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών.

Ακολουθεί το κείμενο του ψηφίσματος

Επειδή είναι επιλογή μου

Επειδή είναι επιλογή μου από ηθική σκοπιά, τη βάση της αξιοπρέπειας ενός ατόμου, δεν αποδέχομαι την επιβολή ή απαγόρευση σε σχέση με τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά μου δικαιώματα που αντιτίθεται στα πλήρη ανθρώπινα δικαιώματά μου. Ως ανεξάρτητος άνθρωπος αρνούμαι να υποβάλλομαι σε αυθαίρετες παρεμβάσεις και εξευτελιστικές πρακτικές καθώς και στην ομηρία του κράτους, σχετικά με την απόφασή μου αν θα γίνω μητέρα.

Επειδή είμαι ελεύθερη, επικαλούμαι την ελευθερία της συνείδησής μου να αποφασίσω με βάση τις ηθικές πεποιθήσεις μου. Μόνο οι υποκριτές επικαλούνται την ελευθερία την ίδια στιγμή που την περιορίζουν. Μόνο κακόβουλα μυαλά περιφρονούν τα δεινά που προκαλούν επιβάλλοντας τις θρησκευτικές τους αρχές στον καθένα και την καθεμιά μας. Ως ελεύθερος άνθρωπος αρνούμαι να μου επιβληθεί να γίνω μητέρα και να θεωρούμαι από το νόμο ανήλικη σε σχέση με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική μου ζωή.

Επειδή ζω σε μια δημοκρατία και πιστεύω στη δημοκρατία, αποδέχομαι τον διαχωρισμό των δικαιωμάτων από τις αμαρτίες, του νόμου από τη θρησκεία. Κανένα πολιτικό κόμμα, ακόμα κι αυτό που βγήκε με σαρωτική νίκη στις εκλογές, δεν έχει το δικαίωμα να μετατρέψει τα δικαιώματα σε εγκλήματα και να μας υποχρεώσει να ακολουθήσουμε θρησκευτικές πεποιθήσεις με την απειλή ποινικών κυρώσεων. Ως πολίτης απαιτώ από την κυβέρνηση να αποφύγει να μετατρέψει τη δημοκρατική εξουσία (που είναι διασφάλιση της πολυφωνίας) σε δεσποτισμό.

Επειδή είναι επιλογή μου, επειδή είμαι ελεύθερη και ζω σε δημοκρατία, απαιτώ από την κυβέρνηση, και από οποιαδήποτε κυβέρνηση, να θεσπίσει νόμους που να προωθούν την αυτονομία, να διατηρούν την ελευθερία της συνείδησης και να εγγυώνται τη διασφάλιση της πολυφωνίας και της πολυμορφίας.

Επειδή είναι επιλογή μου, επειδή είμαι ελεύθερη και ζω σε δημοκρατία απαιτώ να παραμείνει η ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και την άμβλωση για να προωθείται η αυτονομία, να διατηρείται η ελευθερία της συνείδησης και να διασφαλίζεται ο πλουραλισμός και η πολυμορφία όλων των γυναικών.

Εδώ οι οργανώσεις συμμετέχουν και έχουν υπογράψει το ψήφισμα μέχρι στιγμής

twitter: #TrenDeLaLibertad

 

Διαβάστε ακόμα

Διαμαρτυρία στην ευρωβουλή για το ισπανικό σχέδιο νόμου για την έκτρωση

Η κληρονομιά του φρανκισμού

Ισπανία: Σχέδιο νόμου για τον περιορισμό των Αμβλώσεων

 

Share

Διαμαρτυρία στην ευρωβουλή για το ισπανικό σχέδιο νόμου για την έκτρωση

 

Με πρωτοβουλία της αριστερής ευρω-ομάδας GUE/NGL διακινείται κείμενο καταγγελίας του ισπανικού νομοσχεδίου για την απαγόρευση της έκτρωσης, για υπογραφή από ευρωβουλευτές/τριες και εθνικούς βουλευτές/βουλεύτριες της Ευρώπης. Ήδη έχουν συγκεντρωθεί πολλές υπογραφές, τις οποίες μπορούμε να βρούμε εδώ. Στο μεταξύ, έκαναν και μια διαμαρτυρία μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, όπως δείχνει η φωτογραφία που παραθέτουμε. Μια θετική κίνηση από τους/τις εκλεγμένους μας, η οποία θα πρέπει όμως να προχωρήσει και σε περισσότερες πρωτοβουλίες για αυτό το θέμα, όπως και για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών ευρύτερα.

Ολόκληρο το κείμενο:

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΡΩΣΗ

Εμείς, μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εθνικών κοινοβουλίων, εκφράζουμε τη βαθιά ανησυχία μας για την πρόταση της ισπανικής κυβέρνησης να ανατραπεί ο σημερινός νόμος για την σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και για την εθελοντική διακοπή της κύησης.

Στις 20 Δεκεμβρίου, το υπουργικό συμβούλιο της Ισπανίας αποδέχθηκε το σχέδιο νόμου «για την προστασία του αγέννητου παιδιού και των εγκύων γυναικών». Η νομοθετική πρόταση αφαιρεί από τις γυναίκες το δικαίωμα να λάβουν τις αποφάσεις για την υγεία τους, αφού επιτρέπει την έκτρωση μόνο στις περιπτώσεις βιασμού ή αν η κύηση δημιουργεί σοβαρό φυσικο ή πνευατικό κίνδυνο για τις γυναίκες. Αυτός ο περιοριστικός νόμος επίσης αφαιρεί τη δυνατότητα του τερματισμού μιας κύησης στην περίπτωση δυσμορφίας του εμβρύου, που επιτρέπεται από τον ισπανικό νόμο για την έκτρωση από το 1985.

Εάν περάσει αυτός ο νόμος, θα δημιουργήσει μια κατάσταση όπου για μια ακόμα φορά οι Ισπανίδες θα έχουν δύο επιλογές: να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, αυτές που έχουν την δυνατότητα για ασφαλή και νόμιμη έκτρωση, ή να καταφύγουν σε παράνομες και κρυφές εκτρώσεις με μεγάλο κίνδυνο για την υγεία τους. Κάθε έκτρωση που πραγματοποιείται και δεν εμπίπτει στις δύο κατηγορίες που αναφέρεται ότι επιτρέπεται, θα θεωρείται έγκλημα, τόσο για την γυναίκα που την πραγματοποιεί όσο και για το ιατρικό προσωπικό που εμπλέκεται.

Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις πιστεύουμε ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη να υποστηρίξουμε τις Ισπανίδες στην υπεράσπιση του δικαιώματός τους για  επιλογή στα θέματα που αφορούν την υγεία τους. Εάν τελικά περάσει αυτός ο νόμος, θα σημαίνει οπισθοδρόμηση 30 ετών για τα γυναικεία δικαιώματα.

Είναι θεμελιώδες δικαίωμα των γυναικών να παίρνουν τις αποφάσεις τους για το σώμα τους. Εμείς, ως Ευρωβουλευτές/ευρωβουλεύτριες και Εθνικοί βουλευτές/βουλεύτριες, εκφράζουμε την βαθιά αλληλεγγύη μας με τις Ισπανίδες και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των γυναικών, και πιο συγκεκριμένα θα επιμείνουμε σταθερά στην υπεράσπιση της σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας των γυναικών και των δικαιωμάτων τους στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

μετάφραση: Σίσσυ Βωβού

Πηγή: GUE/NGL

 

Share