Subscribe via RSS Feed

Tag: "ακτιβισμός"

Αφορισμένα φιλιά

Φωτογραφία: poustiriot.blogspot.gr

του Ζακ Κωστόπουλου

Θεοφάνεια 2014. Πειραιάς: Την ώρα που ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ ρίχνει τον σταυρό, μια ομάδα lgbt ακτιβιστών και ακτιβιστριών αντάλλαξαν ομόφυλα φιλιά, κρατώντας rainbow σημαίες και μοιράζοντας flyer που έγραφε: «Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ #PoustiRiot», ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι στις ομοφοβικές δηλώσεις του Σεραφείμ.

Δεν ήμουν παρών στη δράση αυτή, το παρακολούθησα όπως και ο περισσότερος κόσμος μέσα από τα social media και τον σχετικό πανικό που ακολούθησε με δημοσιεύματα, αναρτήσεις και σχόλια που είτε επαινούσαν, είτε κατέκριναν την δράση.

Οι επικρίσεις μιας τέτοιας δράσης φυσικά και ήταν αναμενόμενες και στις περισσότερες των περιπτώσεων ούτε καν πρωτότυπες.

«Προκαλούν», «Βλέπουν και μικρά παιδιά», «Είναι άστοχη και άσχετη με τον χώρο και το μυστήριο», «Είναι ασέβεια προς την Εκκλησία»  και άλλα.

Α, όλα κι όλα, η αλήθεια να λέγεται: προκαλούν! Κι εγώ θυμάμαι μια φορά που είχα πάει στην ανάσταση, με το που πάει δώδεκα, αρχίσανε όλοι φιλιά, αγκαλιές και κακό. Η αλήθεια είναι πως ταράχτηκα! Έπρεπε όλοι να φιληθούν ταυτόχρονα, εκείνη την ώρα, μπροστά μου και να μου πετάνε στην μούρη το τι κάνουν στο κρεβάτι τους; Αμάν, φτάνει πια με τις ασέβειες, ε;

Ή μήπως όχι…

Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.

Καταρχήν, σοβαρά τώρα, εγώ δεν είδα τίποτα το προκλητικό και καμία ασέβεια. Το συμβάν έγινε σε δημόσιο χώρο και ήταν μια ειρηνική διαμαρτυρία απέναντι σε έναν Μητροπολίτη που με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης, απειλούσε με αφορισμούς τους βουλευτές και βουλευτίνες που θα το ψηφίσουν και περιέγραψε την ομοφυλοφιλία «ως παρά φύσιν εκτροπή η οποία δεν παρατηρείται ούτε στα ζώα» και είπε πως οι γκέι «συνδυάζουν τον δυναμισμό του άντρα με την μοχθηρία της γυναίκας», δίνοντας έτσι και ένα τόνο μισογυνισμού στο ομοφοβικό του παραλήρημα.

Αντίθετα, βρίσκω ιδιαίτερα προκλητικό εκπρόσωπος ενός θρησκευτικού δόγματος που ευαγγελίζεται την αγάπη, να επιδίδεται σε ρητορική μίσους θεωρώντας πως μπορεί να παρεμβαίνει σε θέματα που είναι πολιτικά και δεν αφορούν την εκκλησία, με το έτσι θέλω και χωρίς να έχει αντίλογο ή συνέπειες. Για να μην αναφέρω εδώ και τον αντιρατσιστικό νόμο που στο αρχικό του σχέδιο ήθελε τους ιεράρχες πάνω και πέρα από τον νόμο, έτσι ώστε να μην μπορούν να διωχθούν για ρητορική μίσους. Αλλά μάλλον αυτό δεν είναι της παρούσης. Άλλη φορά.

Όσο για τα παιδιά – αθώα αγγελούδια – θύματα της γκέι προπαγάνδας, που κινδυνεύουν να πάρουν το στραβό το δρόμο αν μας δουν να φιλιόμαστε, ένα έχω να πω: αν η σεξουαλική ταυτότητα είναι κάτι που μπορούμε να μεταλαμπαδεύσουμε, εμείς δε θα υπήρχαμε γιατί θα είχαμε πέσει θύματα της «στρέιτ προπαγάνδας».

Δεν καταλαβαίνω γιατί για τα «μικρά παιδιά που παρακολουθούν»  είναι προτιμότερο να διδάσκονται το μίσος. Θεωρώ σχεδόν εγκληματικό να διδάσκονται τα παιδιά τυφλή πίστη σε παπάδες, σαν τον Σεραφείμ καλή ώρα, που θα τους υπαγορεύουν ότι οφείλουν να μισούν οτιδήποτε το διαφορετικό, ξένο ή μακριά από τις κοινωνικές νόρμες. Γενικά είναι τουλάχιστον τραγικό να θεωρούμε «φυσιολογική» την τυφλή πίστη και όχι την αγάπη. Γιατί ένα φιλί ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, δεν είναι τίποτα άλλο από αγάπη. Και στο κάτω κάτω, είναι προτιμότερο να δηλητηριάζονται τα παιδιά με μίσος από το να δουν ένα ομόφυλο φιλί; Να δουν ότι υπάρχουν και αυτά τα ζευγάρια, υπάρχει και αυτή η αγάπη και έχει χώρο να εκφράζεται δημόσια;

Άσε που κανείς δεν σκέφτεται ότι ανάμεσα στα παιδιά που παρακολουθούν, σίγουρα υπάρχουν και κάποια που μπορεί να έχουν διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα ή ταυτότητα φύλου. Και ενώ αποζητούν αποδοχή και αγάπη, θα ακούν τον κάθε Σεραφείμ να τα αποκαλεί ανώμαλα, ανάξια αγάπης και σεβασμού, καταστρέφοντας (ίσως και ανεπανόρθωτα) την αυτοεκτίμηση τους και πείθοντας τα πως είναι λάθη της φύσης. Θα άφηνες έναν υποβολέα να λέει στο παιδί σου ότι είναι ανώμαλο και ότι θα καεί στην κόλαση; Εγώ όχι.

Πάνε σχεδόν 40 χρόνια από όταν η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία αφαίρεσε από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών την ομοφυλοφιλία (το 1973), κάτι που το 1990 ασπάστηκε και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Παρόλα αυτά, στο ξημέρωμα του 2014, ο μεσαίωνας βασιλεύει στην Ελλάδα. Και όπως πάντα, στον σκοταδισμό πρωταγωνιστής είναι η εκκλησία. Στην Ελλάδα της κρίσης, της κοινωνικοπολιτικής κρίσης, η συνολική και η συλλογική χειραφέτηση δείχνει να’ ναι μονόδρομος. Ας χωνέψουμε λοιπόν σαν κοινωνία ότι τα lgbt άτομα δεν είμαστε ούτε άρρωστες, ούτε ανώμαλοι, ούτε ψυχικά διαταραγμένοι, αλλά ισότιμα μέλη της και ενεργοί πολίτες και πολίτισσες, που θα έπρεπε να έχουμε τα ίδια δικαιώματα με όλες και όλους.

Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν κινούνται τέτοιου είδους δράσεις. Δράσεις που διεκδικούν την ορατότητα, την ισότητα. Δράσεις αντίδρασης στο σκοτάδι και την μισαλλοδοξία, δράσεις αγάπης.

Έτσι λοιπόν, αν θεωρείς ένα φιλί ανώμαλο, αν θεωρείς τα lgbt άτομα άρρωστα και ανάξια σεβασμού και αγάπης, αν διδάσκεις πως επειδή είμαι γκέι είμαι λιγότερο από άνθρωπος, με προκαλείς. Και εφόσον με προκαλείς θα αντιδράσω. Και κάθε τέτοια ειρηνική αντίδραση που διεκδικεί την ορατότητά μας και την ισότητα μόνο μπράβο αξίζει.

Ας πούμε λοιπόν ναι στα φιλιά και όχι στο μίσος.

Πηγή: tvxs

 

Share

Βίντεο: One billion rising 2014

επιμέλεια Δήμητρα Σπανού

Θυμάστε την περσινή καμπάνια που ζητούσε να χορέψουμε για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, σε δημόσιους χώρους, ανήμερα του Αγ. Βαλεντίνου; Αν και πολλά μπορούν να ειπωθούν για το κατά πόσο μια καμπάνια που εστιάζει σε μια μέρα τον χρόνο μπορεί να είναι αποτελεσματική, η περσινή εμπειρία θεωρήθηκε επιτυχημένη, καθώς είχε μεγάλη ανταπόκριση. Μετά από την περσινή επιτυχία λοιπόν, η οργάνωση V-Day καλεί να επαναληφθεί το εγχείρημα.

Το σκεπτικό των διοργανωτριών είναι ιστορίες που μένουν συνήθως αόρατες να εμφανιστούν στο δημόσιο χώρο. Οι προϋποθέσεις αυτό να γίνει με την παρουσία των ίδιων των θυμάτων δημιουργούνται από τον παγκόσμιο χαρακτήρα της δράσης, αλλά και από το γεγονός ότι δημιουργείται ένα ασφαλές και φιλόξενο περιβάλλον, μέσω του χορού και της μουσικής. Αξίζει πάντως να αναφερθεί ότι στις περσινές δράσεις συμμετείχαν γυναίκες σε μέρη όπου τα δικαιώματα των γυναικών είναι σχεδόν ανύπαρκτα και η βία εναντίον τους μεγάλη. Έτσι, φέτος, στις 14 Φλεβάρη 2014, οι διοργανώτριες καλούν γυναίκες και άντρες σε όλα τα μέρη να χρησιμοποιήσουν τη δύναμη και τη φαντασία τους και να ξεσηκωθούν για δικαιοσύνη για τα θύματα της βίας και για την εξάλειψή της, σε μια κοινή καμπάνια με τίτλο one billion rise for justice –ένα δισεκατομμύριο ξεσηκωνόμαστε για δικαιοσύνη

Δείτε παρακάτω βιντεάκι που δημιούργησαν η οργάνωση V-Day και ο Νοτιοαφρικανός κινηματογραφιστής Tony Stroebel  με αποσπάσματα από τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν σε όλο τον κόσμο στις 14 Φλεβάρη 2013 ως κάλεσμα για την νέα καμπάνια.

YouTube Preview Image

 

Διαβάστε ακόμα

One billion rising: για τη βία κατά των γυναικών

 

 

 

Share

Το τίμημα μιας γυμνής φωτογραφίας στην Αίγυπτο

επιμέλεια Νικολέττα Ρούσσου

Η Αιγύπτια Άλια Έλμαχντυ έγινε το σύμβολο της αραβικής άνοιξης όταν ανέβασε μια γυμνή της φωτογραφία στο facebook. Μετά από αυτή την κίνηση η νεαρή φοιτήτρια από το Κάιρο δέχθηκε απειλές για τη ζωή της, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να μετακομίσει στην Σουηδία.

Για τα τελευταία 2 χρόνια η Έλμαχντυ είναι μια κυνηγημένη γυναίκα καθώς ανέβασε στο ίντερνετ μια φωτογραφία στην οποία φοράει μόνο καλσόν, παπούτσια και ένα λουλούδι στα μαλλιά. Η νεαρή κοπέλα είναι αναγκασμένη να ζει σε ένα απομονωμένο χωριό στη Σουηδία και να είναι πάντα σε ετοιμότητα να φύγει οποιαδήποτε στιγμή αν νιώσει ότι κινδυνεύει.

Η εικόνα αυτή έγινε το σύμβολο της αραβικής άνοιξης. Η Αιγύπτια ακτιβίστρια έγινε σταρ για εβδομάδες, με το να είναι άγνωστο το κατά πόσο ενδιαφερόταν ο κόσμος όντως γα τα φεμινιστικά της κίνητρα. Πολλοί έκαναν λόγο για μια κίνηση διαμαρτυρίας για τις απάνθρωπες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι γυναίκες στις μουσουλμανικές χώρες, ανάγοντας τη νεαρή σε ηρωίδα, ενώ ο ισλαμικός κόσμος μίλησε για μια πόρνη με μηδαμινό σεβασμό προς τους κανόνες του Ισλάμ. Ένας ακραίος Ισλαμιστής πρότεινε την κατάργηση της αιγυπτιακής της υπηκοότητας.

Ποια είναι η Άλια Έλμαχντυ;

Σύμφωνα με συνέντευξή της στη Spiegel η Άλια Έλμαχντυ είναι μια κοπέλα που μεγάλωσε με αυστηρούς γονείς και σύμφωνα με τα μουσουλμανικά πρότυπα. Μολονότι οι γονείς της δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκόληπτοι της είχαν θέσει αυστηρούς κανόνες γα την ανατροφή της, με αποτέλεσμα όπως λέει η ίδια να αισθάνεται ότι πνίγεται στο ίδιο της το σπίτι. “Ο πατέρας μου με χτυπούσε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πολλές φορές χωρίς λόγο, ενώ η μητέρα μου αρκούνταν στο να του επισημάνει να μην με τραυματίσει πολύ σοβαρά.”, τόνισε η Έλμαχντυ. Οι γονείς της μετά το σχολείο την έκλειναν στο σπίτι και δεν της επέτρεπαν να βγει διότι φοβόντουσαν ότι θα χάσει την παρθενιά της, τακτική που ακολούθησαν ακόμα και όταν η νεαρή κοπέλα πέρασε στο πανεπιστήμιο.

Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό όπου όταν η μητέρα της ήθελε να ελέγχει αν ο παρθενικός της υμένας εξακολουθούσε να είναι άθικτος η Έλμαχντυ άρπαξε ένα μαχαίρι και απείλησε ότι θα φύγει από το σπίτι.

Οι γονείς της, τής είχαν καταστήσει σαφές ότι μια τίμια γυναίκα δεν φοράει στενά ρούχα, λουλούδια στα μαλλιά, ούτε κραγιόν ενώ δεν αφήνει να φαίνεται ακάλυπτο κάποιο σημείο του κορμού της. Έτσι θέλοντας να κάνει την επανάσταση της πήρε την φωτογραφική της μηχανή έβγαλε τα ρούχα της φόρεσε κάλτσες και κόκκινο κραγιόν και ένα λουλούδι στα μαλλιά και πόζαρε. Στην αρχή είπε ότι το έκανε για τον εαυτό της, ως μια σιωπηρή διαμαρτυρία κατά των γονιών της.

Απελευθέρωση και λογοκρισία

Μια μέρα η Έλμαχντυ πήγε στο πανεπιστήμιο έχοντας μαζί της ένα σάκο με ρούχα, έφυγε στη μέση του μαθήματος και πήρε το λεωφορείο και πήγε στο κέντρο του Καίρου. Ήξερε ότι δεν θα γυρνούσε ποτέ σπίτι. Στην  αρχή συγκατοίκησε με μια φίλη της και μετά με έναν άντρα. Η νεαρή φοιτήτρια έλαβε μέρος στις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα το 2011, βιώνοντας την προσωπική της απελευθέρωση παράλληλα με την εξέγερση της χώρας της. Για αυτήν, αυτά τα 2 ήταν αλληλένδετα. Κάπου εκεί άρχισε και η κακοτυχίες της.

Τον Οκτώβριο του 2011 αποφάσισε να ανεβάσει στην προσωπική της ιστοσελίδα στο facebook μία από τις γυμνές φωτογραφίες που είχε τραβήξει. Εντούτοις το facebook έχοντας απαγορεύσει την ανάρτηση φωτογραφιών που περιέχουν γυμνό την διέγραψε ύστερα από λίγες ώρες, γεγονός που δεν πτόησε την Έλμαχντυ, καθώς την ανέρτησε στο blog της.

Οι πόλεμοι χρειάζονται κάποια σύμβολα τα οποία θα απαναθατιστούν και θα μείνουν στην ιστορία, προκαλώντας δυνατά αισθήματα στον κόσμο όπως είναι ο φόβος ή η ελπίδα. Σε αντίθεση όμως με την εικόνα ανθρώπων όπως είναι το μικρό κορίτσι που τρέχει γυμνό μετά την επίθεση στο Βιετνάμ, η Έλμαχντυ δεν είναι θύμα, ενώ έβγαλε την φωτογραφία με δική της πρωτοβουλία. Η φωτογραφία αυτή έκανε το γύρο του κόσμου, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις. Οι συμμετέχοντες στα επεισόδια της αραβικής άνοιξης κράτησαν τις αποστάσεις τους, πιστεύοντας ότι πρόκειται για μια προσωπική επαναστατική ενέργεια μιας καταπιεσμένης νεαρής γυναίκας. Η Δύση ευθύνεται για τις διαστάσεις που έλαβε η ανάρτηση της επίμαχης φωτογραφίας, καθώς υποστήριξε ότι τα επεισόδια και οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας είναι ο πρόδρομος μιας πραγματικής επανάστασης και της εγκαθίδρυσης της δημοκρατίας και με αποτέλεσμα η φωτογραφία να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση.

Η παγκόσμια προβολή που είχε η φωτογραφία έκανε ορισμένους εξτρεμιστές να απειλήσουν την Έλμαχντυ, καθώς η ίδια ενθάρρυνε άλλες γυναίκες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της. Όπως είχε τονίσει και η ίδια σε συνέντευξη της στο CNN  “Είναι απαραίτητο να ξεσπάσει μια κοινωνική εξέγερση για να αλλάξει η θέση της γυναίκας στην Αίγυπτο”. Εντούτοις οι απειλές κατά της ζωής της εντάθηκαν, με 2 άντρες να έχουν προβεί και σε επίθεση κατά της Έλμαχντυ. Αυτά τα γεγονότα οδήγησαν την κοπέλα στην αυτοεξορία σε ένα απομονωμένο μέρος στη Σουηδία.

Ισλάμ, γυναίκες και Δύση

Ο ρόλος των γυναικών είναι το πιο κρίσιμο σημείο διαφωνίας μεταξύ Μουσουλμάνων και του υπόλοιπου κόσμου. Κάποιοι ευσεβείς μουσουλμάνοι ανησυχούν ότι οι γυναίκες τους θα επηρεαστούν από τη δυτική κουλτούρα και θα γίνουν όπως η τραγουδίστρια Miley Cyrus. Από την άλλη πλευρά οι άνθρωποι στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες βλέπουν την Αίγυπτο με ανησυχία, διότι πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους να διασώσουν την καταπιεσμένη γυναίκα που φοράει μπούργκα ή μαντίλα από την ανδροκρατούμενη κοινωνία.

Η σύγκρουση μεταξύ των πολιτισμών διεξάγεται με διαμάχες για θέματα όπως είναι  η απαγόρευση της μαντίλας στις γερμανικές σχολικές αίθουσες, της μπούργκας στη Γαλλία, καθώς και των ψηλοτάκουνων παπουτσιών στο Αφγανιστάν ή η κατάργηση του δικαιώματος των γυναικών στην οδήγηση  στη Σαουδική Αραβία. Στο Πακιστάν, οι Ταλιμπάν πυροβόλησαν την Malala Γιουσαφζάι, στο κεφάλι, γιατί είχε αγωνιστεί για το δικαίωμα των κοριτσιών να πάνε στο σχολείο. Η Ολλανδή ακτιβίστρια και πολιτικός Ayaan Hirsi Ali ζει υπό αστυνομική προστασία, επειδή επέκρινε τη βία κατά των γυναικών από μουσουλμάνους άνδρες σε μια ταινία μικρού μήκους.

Και τώρα μουσουλμάνοι κήρυκες του μίσους έχουν επίσης θέσει ως στόχο τους την Άλια Έλμαχντυ. Ένα άτομο έγραψε στο διαδίκτυο: «Το σώμα της θα πρέπει να καεί στην κόλαση.”

Η παραδειγματική τιμωρία της Άλια Έλμαχντυ

Ένας από τους άνδρες που κατηγορούν την Έλμαχντυ για ασέβεια της ισλαμικής θρησκείας είναι ο Μαχμούντ Αμπντούλ Ραχμάν, ένας 32χρονος δικηγόρος που εργάζεται ως λογιστής στο αιγυπτιακό υπουργείο Οικονομικών.

“Ήμουν λυπημένος όταν είδα την Άλια γυμνή για πρώτη φορά», λέει ο Ραχμάν. Όταν βρήκε ένα βίντεο στο διαδίκτυο την περασμένη άνοιξη στο οποίο στεκόταν γυμνή μπροστά από την αιγυπτιακή πρεσβεία στη Στοκχόλμη, κρατώντας ένα Κοράνι μπροστά από τα γεννητικά της όργανα, ο Rahman ήξερε ότι ήταν καθήκον του προς τον Θεό να αναλάβει δράση. Έγραψε μια επιστολή προς τον Αιγύπτιο Γενικό Εισαγγελέα, ζητώντας να ασκηθούν κατηγορίες κατά της Έλμαχντυ, που έβαλε το Κοράνι μπροστά στο γυμνό της σώμα. Έγραψε: «Ζητώ Εξοχότατε να προβείτε σε όλες τις νόμιμες ενέργειες για να της στερήσετε την αιγυπτιακή της ιθαγένεια.” Το επόμενο πρωί, ο Rahman πήγε στο γραφείο του γενικού εισαγγελέα και κατέθεσε την καταγγελία του. Δεν έχει λάβει απάντηση ακόμα και δεν ξέρει αν το έγγραφο του θα οδηγήσει σε δίκη.

Ο Rahman υποστηρίζει ότι η Έλμαχντυ πρέπει να τιμωρηθεί  αυστηρά εφ’ όσον φοβάται ότι αν δεν γίνει έτσι, οι κόρες του θα μπορούσαν να μιμηθούν τη δράση της  μία ημέρα.

Οι θέσεις των δύο είναι ασυμβίβαστες. Η Έλμαχντυ επικαλείται την προσωπική ελευθερία της και την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ο Ραχμάν επικαλείται τον Θεό. Ίσως θα ήταν πιο εύκολο για την Έλμαχντυ να ήξερε ότι ο Ραχμάν έχει ξεκινήσει προσωπικό πόλεμο, ενώ το «Κόμμα του Φωτός,« έλαβε περίπου το ένα τέταρτο των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές της χώρας πριν από περίπου ένα χρόνο. Φαίνεται πως η Έλμαχντυ δεν θα αλλάξει τις παραδόσεις αιώνων  με γυμνές φωτογραφίες.

Αναζητώντας ένα σκοπό

Μετά την φυγή της από την Αίγυπτο, η Έλμαχντυ έκανε αίτηση για πολιτικό άσυλο στη Σουηδία, όπου μετά βίας βγαίνει από το διαμέρισμά της. Οι κουρτίνες της είναι μονίμως κλειστές και κάθε φορά που άκουει έναν δυνατό θόρυβο, φοβάται ότι οι διώκτες της έχουν έρθει να της επιτεθούν. Καθισμένη πίσω από κλειστές κουρτίνες της, αναρωτιέται τι μέλλει γενέσθαι. Εκείνη δεν έχει πλέον οικογένεια, δεν είναι πλέον φοιτήτρια, δεν έχει δουλειά ή κάποιον στον οποίο να απευθυνθεί. Δεν έχει φίλους στη Σουηδία. Ο φίλος της, τον οποίο βλέπει μόνο περιστασιακά, ζει στη Νορβηγία. Η ζωή της είναι υπό κατάρρευση.

Θα ήταν κατανοητό για την Έλμαχντυ να αλλάξει το όνομά της και να προσπαθήσει να ξεχάσει το παρελθόν. Αντ ‘αυτού, αποφάσισε να κάνει το αντίθετο. Εντάχθηκε στην ομάδα Femen, η οποία έχει βάση την Ουκρανία και αγωνίζεται ενάντια στη θρησκεία και της φυλετικής ανισότητας. Οι γυναίκες της Femen έγιναν διάσημες για τις διαμαρτυρίες που έκαναν γυμνόστηθες.

Η Έλμαχντυ ένωσε τις γυναίκες Femen σε γυμνόστηθη διαμαρτυρία για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στη Ρωσία. Σε μια άλλη περίπτωση, μπήκε κρυφά σε ένα τζαμί της Στοκχόλμης μεταμφιεσμένη με μια μπούρκα, και έβγαλε τα ρούχα της, ενώ οργάνωσε μια διαμαρτυρία κατά της Σαρία. Η Έλμαχντυ είχε μάθει ότι μόνο μια μικρή ομάδα ανθρώπων γνώριζε για αυτές τις διαμαρτυρίες, γεγονός που την έκανε να αισθάνεται ασφαλής από τους διώκτες της. Κάποτε, οι ακτιβιστές Femen έβαλαν φωτιά σε μια σημαία. Η Έλμαχντυ δήλωσε: «Εγώ δεν σέβομαι τη θρησκεία, αν είναι υπέρ του μισογυνισμού.”

Όταν δημοσίευσε τη γυμνή φωτογραφία της, το 2011, ήταν δύσκολο να υποστηρίξει κανείς την Elmahdy, επειδή κανείς δεν ήξερε τι πρεσβεύει. Σήμερα, είναι το ίδιο δύσκολο διότι φαίνεται να αγωνίζεται για τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα: για τους ομοφυλόφιλους, για το μίσος του Ισλάμ, για το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, αλλά και ενάντια στο δικαίωμα στην ελεύθερη άσκηση της θρησκείας. Η Elmahdy φαίνεται να έχει χάσει το δρόμο της στη σύγκρουση μεταξύ των πολιτισμών.

Μια ημέρα του φθινοπώρου το 2013, η Έλμαχντυ εμφανίσθησε σε μια έκθεση βιβλίου στη σουηδική πόλη του Γκέτεμποργκ, που φυλασσόταν από φρουρούς ασφαλείας Υπήρξε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με μια μικρή σκηνή στην οποία τέσσερις γυναίκες μίλησαν για το φεμινισμό. Ο συντονιστής ρώτησε αν τα γυμνά στήθη θα μπορούσαν να κρύβουν το πραγματικό μήνυμα. Η Έλμαχντυ πήρε το λόγο, σήκωσε το πουλόβερ της και στάθηκε γυμνόστηθη μπροστά από τον συντονιστή και το κοινό. Τα μέλη του ακροατηρίου πήραν τα smartphones τους και τράβηξαν φωτογραφίες. «Το σώμα είναι απλώς ένα σύμβολο» είπε η Έλμαχντυ στον συντονιστή.

Οι υποστηρικτές της Έλμαχντυ την σέβονται, πάνω από όλα για το θάρρος της, αλλά ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε τι έχει πετύχει με τις διαμαρτυρίες της. Στην Αίγυπτο, μερικοί άνδρες τώρα συγχέουν τον φεμινισμό με τις γυμνές φωτογραφίες. Υπάρχουν φεμινίστριες στην Αραβία που λένε ότι η Έλμαχντυ έχει κάνει περισσότερο κακό παρά καλό για την ισότητα των γυναικών στην Αίγυπτο. Στη Σουηδία, οι φορείς του τεμένους υπέβαλαν μήνυση εναντίον της για παραβίαση της δημοσίας αιδούς, ενώ οι επισκέπτες της έκθεσης βιβλίου έφυγαν με σουβενίρ φωτογραφίες μιας γυμνόστηθης γυναίκας. Πιθανόν να υπάρχει μόνο ένα άτομο που αντλεί τουλάχιστον κάποιο όφελος από τις γυμνές φωτογραφίες της Έλμαχντυ: Η ίδια η Έλμαχντυ.

Όταν ρωτήθηκε σχετικά με το ποιο είναι το μήνυμά που στέλνει στους Αιγυπτίους, όπως ο Rahman απάντησε: «Η Αίγυπτος δεν είναι η χώρα σας, ποιοι είστε εσείς για να αποφασίσετε, ποιος παίρνει την ιθαγένεια»

Ίσως η Έλμαχντυ δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου αποτελέσματος με τη διαμαρτυρία της. Στόχος της ήταν να στείλει ένα μήνυμα στους γονείς της. Η γυμνή φωτογραφία της Έλμαχντυ λέει : Είμαι ακόμα ζωντανή.

Σε ερώτηση αν έχει μετανιώσει που τράβηξε τη φωτογραφία η ίδια απάντησε όχι, διότι διαφορετικά δεν θα ήταν αυτή που είναι.

Ωστόσο σε αντίθεση με φωτογραφία του παιδιού από το Βιετνάμ, η πράξη της Έλμαχντυ δεν θα παραμείνει στη συλλογική μνήμη του κόσμου. Η συμβολική δύναμη της εικόνας θα εξασθενήσουν σταδιακά. Η φωτογραφία δεν έχει αλλάξει τίποτα – ούτε το Ισλάμ, ούτε την Αίγυπτο, ούτε την πόλη του Καΐρου ούτε ακόμη και τους γονείς της. Μετά από λίγο καιρό, το γυμνό στήθος της δεν θα σημαίνει τίποτα περισσότερο.

Πηγή: tvxs

 

Διαβάστε ακόμη

Η Αίγυπτος η πιο «νοσηρή» χώρα για τις γυναίκες

Νιχάλ Σαάντ Ζαγκλούλ: “η σεξουαλική παρενόχληση είναι κοινωνικά αποδεκτή στην Αίγυπτο”

 

Share

Η 25 Νοέμβρη ανά τον κόσμο σε εικόνες

επιμέλεια Δήμητρα Σπανού

Το Φύλο Συκής έψαξε και βρήκε αρκετές εικόνες από τις διαμαρτυρίες για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, σε πολλές πόλεις του κόσμου. Ιδού το αποτέλεσμα:

Αθήνα

Άγκυρα

Όκλαντ, Νέα Ζηλανδία

Βαρκελώνη

Μπογκοτά

Μπολόνια

Βουδαπέστη

Χιλή

Γουατεμάλα

Καλκούτα

Λισαβόνα

Μαδρίτη

Μάλμο

Παρίσι

Πόρτο

Ραμπάτ

Τελ Αβίβ

Ουρουγουάη

Παλέρμο

Μπεσανσόν

Share

Ρώμη: Διαδηλώσεις υπέρ των Pussy Riot έξω από το ξενοδοχείο όπου διαμένει ο Πούτιν

Οι διαδηλωτές ζήτησαν την απελευθέρωση των μελών του συγκροτήματος υπενθυμίζοντας ότι η 25/11 ήταν αφιερωμένη στην καταπολέμηση της βίας σε βάρος των γυναικών.

Περίπου 50 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους γυναίκες, συγκεντρώθηκαν έξω από το ξενοδοχείο όπου διαμένει ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν στη Ρώμη, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Να πας εσύ στη Σιβηρία», και εκφράζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την υποστήριξή τους στις τραγουδίστριες του πανκ συγκροτήματος Pussy Riot.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από το ξενοδοχείο, στο κέντρο της Ρώμης, όπου θα διανυκτερεύσει ο Πούτιν μετά το δείπνο που θα του παραθέσει ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Λίγο πριν διαλυθούν, με την επέμβαση της αστυνομίας, οι συγκεντρωμένοι πρόλαβαν να ανοίξουν ένα πανό όπου είχαν γράψει το σύνθημα «Φτύνουμε τον Πούτιν, η εξέγερση είναι υπόθεση των κοριτσιών, ελευθερώστε τις Pussy Riot», υπενθυμίζοντας ότι η σημερινή ημέρα ήταν αφιερωμένη στην καταπολέμηση της βίας σε βάρος των γυναικών.

Ο Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται στην Ιταλία για διήμερη επίσκεψη. Το απόγευμα της Δευτέρας συναντήθηκε με τον πάπα Φραγκίσκο, και το πρωί της Τρίτης θα πάει στην Τεργέστη για συνομιλίες με τον πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα.

Οι ρωσικές σωφρονιστικές υπηρεσίες επιβεβαίωσαν την περασμένη Πέμπτη ότι η Ναντιέζντα Τολοκονίκοβα, η μία από τις δύο φυλακισμένες τραγουδίστριες του συγκροτήματος, έφτασε στη Σιβηρία όπου βρίσκεται το στρατόπεδο εργασίας στο οποίο θα εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής της. Η Τολοκονίκοβα και η Μαρία Αλιόχινα έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση δύο ετών επειδή στις αρχές του 2012 τραγούδησαν μια «πανκ προσευχή» εναντίον του Πούτιν μέσα στον καθεδρικό ναό του Χριστού Σωτήρος στη Μόσχα.

Πηγή: left.gr

 

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image

 

Share

25 Νοέμβρη: Σήμερα και κάθε μέρα καταδικάζουμε την έμφυλη βία!

25 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

 Σήμερα και κάθε μέρα καταδικάζουμε την έμφυλη βία!

ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 ΝΟΕΜΒΡΗ

6.30μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ,

Η φετινή διεθνής μέρα για την εξάλειψη της βίας εναντίον των γυναικών, έρχεται σε μια συγκυρία γενικευμένης συζήτησης περί βίας. Μεσούσης της κρίσης, της οικονομικής βίας που δημιουργεί και της καταπάτησης βασικών δημοκρατικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων που τη συνοδεύουν. Με την επιθετική παρουσία του αποκρουστικού φασιστικού φαινομένου, που με τις πρακτικές και τις ιδέες του καλλιεργεί τη βία απέναντι σε συγκεκριμένες ομάδες.

Ξαναζωντανεύει, μετά από πολλά χρόνια και σε νέες αναλογίες, η συζήτηση που αμφισβητεί το δικαίωμα του αδύναμου, του θύματος, να αντισταθεί και να αντεπιτεθεί, με τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο που υπαγορεύει το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της αυτοάμυνας. Φόνοι γυναικών, φόνοι μεταναστών, φόνοι έτσι απλά, χωρίς ιδιαίτερο στόχο όπως συμβαίνει συχνά ακόμη και σε σχολεία σε πολλά μέρη του κόσμου.

Ζούμε πλέον σε ένα περιβάλλον γενικευμένης βίας, που είναι απροκάλυπτα βασανιστικό για τους ανθρώπους, τους ηλικιωμένους, τους μετανάστες, τα ΛΟΑΔ άτομα.

Εμείς οι γυναίκες όμως γνωρίζουμε, ότι η μη αντίσταση στην ανδρική βία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο.

Τη χρονιά που πέρασε είδαμε δημοσιεύματα από μια σειρά βίαιων επιθέσεων εναντίων γυναικών, σε διαφορετικούς τόπους στον πλανήτη, από τις ΗΠΑ μέχρι την Ασία και την Ευρώπη της κρίσης. Ενώ η διεθνής κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από τον ομαδικό βιασμό και φόνο της Ινδής φοιτήτριας, στην Ελλάδα ζήσαμε τον ακραίο βιασμό και φόνο της Ζωής Δαλακλίδου. Οι δολοφονίες και οι βιασμοί των γυναικών όμως είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου και αποτελούν την πιο βάρβαρη μορφή επιβολής της ανδρικής εξουσίας πάνω στα σώματα των γυναικών, σε ένα πατριαρχικό σύστημα βίας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Η βία βρίσκεται παντού στην καθημερινότητά μας, στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο και είναι ψυχολογική, λεκτική, σωματική.

Από πλευράς πολιτείας υπάρχουν τώρα αρκετές συμβουλευτές δομές αλλά ΚΑΝΕΝΑ καταφύγιο για τις επείγουσες ανάγκες, ενώ πολλές απαραίτητες υπηρεσίες πρώτης ανάγκης υπολειτουργούν (νοσοκομεία, ιατροδικαστικές κ.α.). Την ίδια στιγμή, η οικονομική βία, η ανεργία, οι περικοπές, εγκλωβίζουν τις γυναίκες και τις καθιστούν βορά σε πάσης φύσεως «συντρόφους» και αφεντικά.

Πρέπει να την εξαλείψουμε!

Φέτος στις 25 Νοεμβρίου με αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση, παίρνουμε την πρωτοβουλία για να διαδηλώσουμε στο κέντρο της Αθήνας, ότι εμείς, οι γυναίκες, που είμαστε παρούσες σε όλους τους αγώνες κατά των πολιτικών των μνημονίων και της καταστροφής του περιβάλλοντος, με πρωτοπόρες τις γυναίκες στις Σκουριές Χαλκιδικής ορθώνουμε το ανάστημά μας και υπερασπιζόμαστε τη ζωή μας, και το δικαίωμά μας στην αντίσταση και την αξιοπρέπεια.

  • Παλεύουμε για την κατάργηση των σχέσεων εξουσίας, για μια κοινωνία χωρίς φόβο, φτώχια και βία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, με σεβασμό στην πολυμορφία.
  • Σπάμε τη σιωπή και την ανοχή! Κάνουμε ορατή την «αθέατη» καθημερινή ενδοοικογενειακή βία, τον βιασμό και το τράφικινγκ, τη βία λόγω φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού σε όλες τις μορφές της.
  • Στηρίζουμε όλες τις γυναίκες που τολμούν να καταγγείλουν τη βία, ιδιαίτερα τις μετανάστριες, γυναίκες ΑμεΑ, ρομνί, οροθετικές και τρανς γυναίκες.
  • Δεν επιτρέπουμε την ενοχοποίηση και την περιθωριοποίησή των θυμάτων.
  • Διεκδικούμε τη δημιουργία επαρκών χώρων υποδοχής και υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών και καταφύγια. Κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
  • Διεκδικούμε κατάλληλο νομικό πλαίσιο για την πλήρη και αποτελεσματική προστασία των γυναικών που έχουν υποστεί βία ή διακρίσεις λόγω φύλου. Να κατοχυρωθεί η γρήγορη και δωρεάν εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων.
  • Παλεύουμε για ανατροπή των στερεοτύπων και αλλαγή της νοοτροπίας που κυριαρχεί στην οικογένεια, την εκπαίδευση, τα ΜΜΕ, γενικά στην κοινωνία.
  • Παλεύουμε ενάντια στην οικονομική βία που γεννούν οι πολιτικές της λιτότητας και περιθωριοποιούν την ισότητα των δύο φύλων.
  • Αντιτασσόμαστε στην άνοδο του φασιστικού τέρατος που απροκάλυπτα πλήττει κεκτημένα δικαιώματα των γυναικών και τον αγώνα μας για κοινωνική χειραφέτηση.
  • Παλεύουμε για ένα γυναικείο κίνημα που θα ελέγχει τους θεσμούς (κυβέρνηση, κόμματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, τοπική αυτοδιοίκηση κ.λπ.) για την εγρήγορσή τους στα θέματα βίας κατά των γυναικών και τη συμβολή τους στην καταπολέμησή της.

Δεν έχουμε άλλο χρόνο!

25 Νοέμβρη 2013

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ οι ομάδες:    

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο)

Ένωση Αφρικανών Γυναικών

Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας

Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

Colour Youth, Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας

Ζωντανή Βιβλιοθήκη – Human Library Greece

Γυναίκες για τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα- Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας

Οικογένειες «Ουράνιο Τόξο»

Γυναίκες της Χαλκιδικής κατά της εξόρυξης χρυσού

Γυναικεία Τμήματα Κομμάτων

Θεματική Ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Οικολόγων Πρασίνων

Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου ΣΥΡΙΖΑ

Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Ομάδα Γυναικών ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ομάδα Γυναικών ΚΟΚΚΙΝΟ

Στηρίζουν:

Ηλεκτρονική Φεμινιστική Εφημερίδα «Φύλο Συκής» www.fylosykis.gr

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις διωκόμενες Οροθετικές

ALTER SUMMIT Ελληνικό Δίκτυο

 

Επικοινωνία: info@fylosykis.gr 

Tηλ. 6973-035796 / 6946750743

 

Εκδήλωση συζήτηση, Παρασκευή 22 Νοεμβρίου, 7.00 μ.μ.

Έμφυλη βία, δομές στήριξης και συλλογικές απαντήσεις

ΘΕΑΤΡΟ “ΕΜΠΡΟΣ»

Ρήγα Παλαμήδου 2 – Ψυρρή

 

Share

Κάλεσμα στην Πορεία για τις 25 Νοέμβρη, ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Ενωτική Πρωτοβουλία γυναικείων και Φεμινιστικών Οργανώσεων

 25 ΝΟΕΜΒΡΗ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

 

Γυναίκες,

Κοπέλες, νέες, ώριμες, ηλικιωμένες, εργαζόμενες, άνεργες, νοικοκυρές μορφωμένες, αμόρφωτες, ελληνίδες, ρομά, μετανάστριες l

Γυναίκες,

Μητέρες, ερωμένες, φίλες, συντρόφισσες, σύζυγοι,

Η ανδροκρατούμενη – πατριαρχική κοινωνία, μιλάει για τη βία.

Για μια ακόμα φορά έχει φέρει τη βία στα μέτρα της. Ως εκεί που μπορεί να αναφέρεται σ’αυτήν χωρίς να θίγει τα «ιερά και τα όσια» της εξουσίας της.

Η βία ως παράμετρος των πολιτικών εξελίξεων. Η βία ως μέτρο νομιμότητας. Το δικαίωμα των πλουσίων σε κάθε μορφής βία κατά των φτωχών. Η ποινικοποίηση της αντίδρασης των φτωχών.

Η συζήτηση αυτή σίγουρα μας αφορά.

Αλλά αφήνει απέξω τη διαχρονική βία που εμείς ως γυναικείο φύλο γνωρίζουμε επίσης καλά.

  • Την οικονομική βία που γεννά τη φτωχοποίηση των γυναικών,  ένα ακόμα εμπόδιο για την αντίδραση των γυναικών σε σχέσεις καταπίεσης και κακοποίησης
  •  Τη βία εναντίον της ιδιότητάς μας ως γυναικών. Από το πιο «απλό» χαριτολόγημα, το σεξιστικό σχόλιο ή ανέκδοτο, μέχρι τις άπειρες υποτιμητικές ενέργειες και τις απροκάλυπτες πράξεις βίας: ξυλοδαρμοί, κακοποίηση σωματική και ψυχολογική, κακοποίηση λεκτική, απαξίωση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου, ως την ακραία πράξη του βιασμού και του φόνου.
  • Τη χρονιά που πέρασε ο κόσμος συγκλονίστηκε από τους πολλαπλούς βιασμούς στην Ινδία, αλλά και τον τραγικό θάνατο της Ζωής Δαλακλίδου στη Ξάνθη.
  • Τέρατα – πατέρες, δολοφονούν κόρες στο Αφγανιστάν και την Υεμένη γιατί τηλεφώνησαν ή έκαναν έρωτα με τον αρραβωνιαστικό τους.
  • Καθημερινά όμως, χωρίς να γίνεται είδηση, χιλιάδες γυναίκες, δέχονται τον εξευτελισμό της  κακοποίησης, από συζύγους, συγγενείς, εραστές, εργοδότες. Γυναίκες που βασανίζονται κυριολεκτικά μέσα στο σπίτι τους ή το οικογενειακό και επαγγελματικό περιβάλλον.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Το έχουμε φωνάξει, άπειρες φορές μέχρι τώρα, απ’άκρη- σ’άκρη του πλανήτη ολόκληρου.

Πολλές από μας, είναι γεγονός ότι έχουμε καταφέρει πολλά. Όμως τη σημερινή μέρα, στρέφουμε με αγάπη το βλέμμα μας, σε όλες αυτές τις γυναίκες που ζουν μέσα σε εφιάλτη.

Δεσμευόμαστε για μια ακόμα φορά, ότι με τον ασταμάτητο αγώνα μας και την αξιοποίηση, κάθε θετικού βήματος που γίνεται, όσο μικρό κι αν είναι, όλες μαζί, μπορούμε να αλλάξουμε αυτόν τον άθλιο κόσμο.

Είναι υπόσχεση απέναντι στον εαυτό μας, τα παιδιά μας, τις μανάδες μας, τους ανθρώπους που αγαπάμε και την ίδια τη ζωή.

 

ΟΛΕΣ, ΚΑΙ ΟΛΟΙ, ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 ΝΟΕΜΒΡΗ

6.30μμ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ,

Διαδηλώνουμε, διαμαρτυρόμαστε, κάνουμε ορατή την αόρατη βία κατά των γυναικών.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ οι ομάδες:  

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (ελληνικό δίκτυο)

Ένωση Αφρικανών Γυναικών

Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας

Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης

Colour Youth, Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας

Ζωντανή Βιβλιοθήκη – Human Library Greece

Γυναίκες για τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα- Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας

Οικογένειες «Ουράνιο Τόξο»

 

Γυναικεία Τμήματα Κομμάτων-Οργανώσεων

Θεματική Ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Οικολόγων Πρασίνων

Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου ΣΥΡΙΖΑ

Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

Ομάδα Γυναικών ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ομάδα Γυναικών ΚΟΚΚΙΝΟ

 

Στηρίζουν:

Ηλεκτρονική Φεμινιστική Εφημερίδα «Φύλο Συκής» www.fylosykis.gr

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις διωκόμενες Οροθετικές

ALTER SUMMIT Ελληνικό Δίκτυο

 

  Εκδήλωση συζήτηση, Παρασκευή 22 Νοεμβρίου, 7.00 μ.μ.

Έμφυλη βία, δομές στήριξης και συλλογικές απαντήσεις

στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός

 

 

 

Share

Διαμαρτυρία έξω από το Γ.Ν. Αλεξάνδρα

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ Γ.Ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 17/10/2013 ΚΑΙ ΩΡΑ 12:00μμ.

(στάση μετρό «Μέγαρο Μουσικής»)

Μαζί με τα κοινωνικά ιατρεία, τις γυναικείες, τις ανθρωπιστικές, μεταναστευτικές και κοινωνικές οργανώσεις απαιτούμε να ανοίξει όλο το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) στους δοκιμαζόμενους ανασφάλιστους συμπολίτες και συμπολίτισσες  μας.

ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ!

ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ Ε.Σ.Υ.!

Η γέννα δεν είναι εμπόρευμα!

Η γέννα είναι δικαίωμα!

Η γέννα δεν είναι προνόμιο για τούς πλούσιους!

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τρόμο και ανασφάλεια μας προκαλεί  η φωτογραφία με την νεαρή Μεξικάνα, που γέννησε  στο προαύλιο του νοσοκομείου μόνη και εντελώς αβοήθητη, ενώ φυσικά στο μωρό της δεν παρασχέθηκαν οι απαιτούμενες φροντίδες.

Γιατί δεν είχε να πληρώσει!

Τρόμο και για τη ζοφερή προοπτική της δικιάς μας ζωής. Η κυβέρνηση στο Μεξικό δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να  προχωρά σε μεταρρυθμίσεις και περικοπές στην υγεία σαν κι αυτές που έχουμε ήδη συνηθίσει στην Ελλάδα!

Και πράγματι, σήμερα στην χώρα μας, οι φτωχές και ανασφάλιστες γυναίκες αν θελήσουν να φέρουν στον κόσμο το παιδί τους σε δημόσιο μαιευτήριο, θα επιβαρυνθούν με δυσβάστακτα ποσά: 600 ευρώ για φυσιολογικό τοκετό και 1200 ευρώ για καισαρική τομή, 1200 ευρώ για φυσιολογικό τοκετό για ανασφάλιστες μετανάστριες και 2400 για καισαρική τομή αντίστοιχα. Και δίχως να συνυπολογιστούν σε αυτά, τα έξοδα των επισκέψεων στους γιατρούς σε όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά και  των προγεννητικών εξετάσεων που χρεώνονται. Πολλές γυναίκες φτάνουν στον τοκετό χωρίς να έχουν εξεταστεί από γιατρό!

Σαν να μη φτάνουν αυτά, διοικήσεις νοσοκομείων απειλούν να μη  δίνουν εξιτήριο αν δεν πληρώσουν  οι ανασφάλιστες ή αν δεν δώσουν κάποιο ΑΦΜ για να τις τα χρεώσουν με δόσεις στη φορολογία.

Όταν δεν είναι σε θέση να πληρώσουν το τοκετό τις κυνηγάει η εφορεία και απειλούνται με κατάσχεση των υπαρχόντων τους.

Αλλά υπάρχουν και χειροτέρα!

Με διπλά νοσήλια χρεώνονται «…μη Έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτων χωρών…», δηλαδή προβλέπεται διπλασιασμός του ήδη δυσβάστακτου ποσού για τον τοκετό και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη  για τις συνήθως πιο φτωχές του κόσμου, τις ανασφάλιστες ή χωρίς χαρτιά μετανάστριες και πρόσφυγες.

Μα, δεν είναι αδιανόητο να ζητάνε χρήματα από μια γυναίκα που δεν έχει καν μόνιμη στέγη;

Αποτέλεσμα: Πολλές φεύγουν κυριολεκτικά νύχτα με το μωρό  στα χέρια από τα νοσοκομεία προκειμένου να μην καταβάλουν νοσήλια, παρά το γεγονός πως οι διοικήσεις δεν χορηγούν πιστοποιητικό γέννησης σε περίπτωση που δεν έχει εξοφληθεί το νοσοκομείο.

Παιδιά χρεωμένα από την πρώτη μέρα της ζωής τους, παιδιά φαντάσματα, αδήλωτα, που γεννιούνται, αλλά δεν υπάρχουν.

Αυτό δεν το δεχόμαστε!

ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

  • Κατάργηση της εγκυκλίου (Υ4α/οικ 93443/11/ 18-8-2011) που περιορίζει την πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας μόνο σε επείγουσες καταστάσεις, για ανασφάλιστους/ες, μετανάστες/ριες και πρόσφυγες χωρίς χαρτιά.
  •  Να μη μεταφέρονται  τα απλήρωτα νοσήλια στην εφορεία.
  • Κατάργηση της κοινής υπουργικής απόφασης (ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012), σύμφωνα με την οποία είναι υποχρεωμένοι/ες να πληρώσουν διπλά νοσήλια οι ανασφάλιστοι/ες ή χωρίς χαρτιά μετανάστες/τριες.
  • Κατάργηση του ά. 84 παρ. 1 Ν. 3386/2005, που υποχρεώνει δημόσιες υπηρεσίες, νοσοκομεία, θεραπευτήρια και κλινικές να μη παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε ανθρώπους χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα, διώκοντας πειθαρχικά και τιμωρώντας όσους/όσες προσφέρουν ιατρική φροντίδα.

Ας φωνάξουμε όλοι και όλες μαζί

«Οι Άνθρωποι πάνω από το χρήμα!».

  •  Άμεση αναστολή της αποπληρωμής του χρέους!
  •  Τα λεφτά των τοκοχρεολυσίων να πάνε αμέσως στην υγεία, στη παιδεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στο περιβάλλον και στο πολιτισμό!

 

«Καμπάνια για τα δικαιώματα των γυναικών στην Υγεία, στα Σεξουαλικά και Αναπαραγωγικά δικαιώματα»

 

Share

Δράσεις για την Ελεύθερη Διακίνηση των Σπόρων και των Τροφίμων: Το μήνυμα της Vandana Shiva

 

Καθώς πλησιάζει η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής στις 16 Οκτώβρη, κινήματα πολιτών σε όλο τον κόσμο που αγωνίζονται ενάντια στα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα και τις μεγάλες πολυεθνικές που τα προωθούν, επιδιώκοντας να ελέγξουν την ανθρωπότητα μέσα από τον έλεγχο της τροφής με επικεφαλής την MONSANTO, οργανώνουν δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού ενάντια στον έλεγχο των τροφίμων και την καταστροφή της βιοποικιλότητας του πλανήτη.

Μια από τις μεγαλύτερες οργανώσεις κοινωνικής αντίστασης στο «πατεντάρισμα» και την απαγόρευση της Ελεύθερης Διακίνησης των Παραδοσιακών Ποικιλιών Σπόρων και των Τροφίμων είναι η SEEDFREEDOM με επικεφαλής την Ινδή φεμινίστρια και γνωστή ακτιβίστρια Δρ.Vandana Shiva, η οποία έρχεται στην Αθήνα στις 7 Οκτώβρη προσκαλεσμένη από την κοινότητα ΠΕΛΙΤΙ και τον δήμο Αθηναίων. Μαζί της και η Ινγκά Νιζνίκ από την οργάνωση «Κιβωτός του Νώε» από την Αυστρία.

Η Δρ.Vandana Shiva, με το παρακάτω γράμμα και το βίντεο στέλνει στους πολίτες σε όλο τον κόσμο, καλλιεργητές και καταναλωτές, μήνυμα κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής στους άδικους νόμους, εθνικούς ή κοινοτικούς που υπαγορεύονται από τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιρειών βιοτεχνολογίας, όπως είναι η MONSANTO, η BAYER, και άλλες, που απαγορεύουν την ελευθερία των σπόρων των παραδοσιακών ποικιλιών και των τροφίμων, προσπαθώντας να επιβάλλουν τις δικές τους γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες σπόρων και ζωοτροφών, τα δικά τους λιπάσματα και φυτοφάρμακα.

Χριστίνα Κούρκουλα

 

Το γράμμα της Δρ.Vandana Shiva

Αγαπητοί υποστηρικτές της βιοποικιλότητας και της ελευθερίας,

Είναι καιρός να οργανώσουμε και να επικεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στην απελευθέρωση των σπόρων μας και της τροφής μας από τα τοξικά, άπληστα και θανατηφόρα νύχια των πολυεθνικών εταιρειών όπως η Monsanto. Από τους νόμους που φτιάχνουν οι εταιρείες, κλέβοντας τις δημοκρατίες μας, με απώτερο σκοπό να κλέψουν τους σπόρους και την τροφή μας, την υγεία και την επιβίωσή μας, τον πολιτισμό μας και τη ζωή μας. Πρέπει να πάψουμε να αισθανόμαστε αδύναμοι όπως θέλουν οι εταιρείες για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι είναι παντοδύναμες και δεν έχουμε καμία δυνατότητα αλλαγής. Όμως έχουμε. Εμείς απλά πρέπει να συνενώσουμε τις συλλογικές προσπάθειές μας. Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε.

Σας καλώ να ξετυλίξετε τις δημιουργικές σας δυνατότητες στη διάρκεια του Δεκαπενθήμερου Δράσης για την Ελεύθερη Διακίνηση των Σπόρων και των Τροφίμων, μεταξύ 2 και 16 Οκτώβρη.

Στις 2 Οκτώβρη εορτάζεται η γέννηση του Γκάντι. Ο Γκάντι μας άφησε κληρονομιά την ιδέα της «αυτο-οργανωμένης ελευθερίας» (Swaraj) και της «δύναμης της αλήθειας» (Satyagraha). Ας γιορτάσουμε λοιπόν στις 2 Οκτώβρη την παγκόσμια ημέρα της Satyagraha των Σπόρων. Μια μέρα όπου υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του σπόρου και την ελευθερία των τροφίμων, ταυτοποιώντας κάθε νόμο που διαμορφώθηκε από τις μεγάλες πολυεθνικές για να υπονομεύσουν τις ελευθερίες αυτές, να ποινικοποιήσουν την βιοποικιλότητα, τη διάσωση και ανταλλαγή των σπόρων, τις καινοτομίες και τα δικαιώματα των αγροτών, με την ανάπτυξη παράνομων μονοπωλίων σπόρων μέσω των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και της υποστήριξης της ομοιομορφίας και της μονοκαλλιέργειας των ειδών.

Αφού ταυτοποιήσουμε τους νόμους που εξυπηρετούν τη δουλεία των σπόρων, ας δεσμευτούμε να μην υπακούουμε αυτούς τους ανήθικους και βάρβαρους νόμους που απειλούν τη ζωή στη γη, μαζί και τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας. Ο Γκάντι μας υπενθύμισε πριν από 100 χρόνια, ότι «Όσο παραμένει η αντίληψη ότι οι άδικοι νόμοι πρέπει να τηρούνται, τόσο θα υπάρχει και η δουλεία». Έχουμε ένα όνειρο, και το όνειρό μας είναι ότι κάθε σπόρος, κάθε μέλισσα, κάθε πεταλούδα, κάθε σκουλήκι, κάθε άτομο, κάθε παιδί θα ζήσει χωρίς χειραγώγηση, έλεγχο, πείνα και ασθένειες, ότι θα εξελίσσονται και θα συν-εξελίσσονται με ελευθερία, ευημερία και υγεία. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να υποβάλλεται στην αντίληψη ότι η νόμοι της Monsanto πρέπει να τηρούνται. Στο όνομα των νόμων της Γαίας, της ανανέωσης της ζωής με ελευθερία και της δικαιοσύνης των νόμων, είναι οικολογικό και ηθικό καθήκον μας να παρακούσουμε τους νόμους της Monsanto. Και καθώς αντιστεκόμαστε και δεν υπακούουμε στους καταστροφικούς νόμους της δικτατορίας των σπόρων, ας γιορτάσουμε την Ελεύθερη Διακίνηση των Σπόρων και των Τροφίμων υιοθετώντας τον Νόμο των Σπόρων και φτιάχνοντας Κήπους Ελπίδας (Gardens of Hope) – ιερά καταφύγια σπόρων – και Ζώνες Ελεύθερης Διακίνησης Σπόρων, χωρίς διπλώματα ευρεσιτεχνίας και γενετικά τροποποιημένα είδη.

Στις 12 Οκτώβρη θα οργανώσουμε παγκόσμια πορεία διαμαρτυρίας κατά της Monsanto, όπως κάναμε στις 25 του Μάη.

Η 16η Οκτώβρη είναι η Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής. Η Monsanto και άλλοι γίγαντες της βιοτεχνολογίας είναι τόσο ανόητοι και αλαζόνες ώστε να απονέμουν στον εαυτό τους το Διεθνές Βραβείο Τροφίμων του οποίου είναι οι χορηγοί εκείνη την ημέρα. Ας δώσουμε τα πραγματικά Βραβεία Τροφίμων σε πραγματικούς Ήρωες Τροφίμων στις τοπικές κοινωνίες μας, σ’ αυτούς που μας προσφέρουν πραγματικά υγιεινά τρόφιμα. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, το 72% των τροφίμων που τρώνε οι άνθρωποι προέρχεται από μικρά αγροκτήματα και αγρόκηπους.

Μπορούμε να φθάσουμε το 72% στο 100% από την Διάσωση των Παραδοσιακών Σπόρων και την καλλιέργεια Κήπων της Ελπίδας παντού. Η βιομηχανική γεωργία που καθοδηγείται από τις εταιρείες έχει καταστρέψει το 75% της βιοποικιλότητας του πλανήτη με αποτέλεσμα την πείνα και τις ασθένειες. Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι πεινούν, 2 δισεκατομμύρια υποφέρουν από ασθένειες που σχετίζονται με τα τρόφιμα. Αυτό το σύστημα διατροφής δεν μας εξασφαλίζει ζωή και υγεία. Είναι ένα εμπορευματικό σύστημα που καθοδηγείται από την απληστία και το κέρδος, και έχει εξαπολύσει το θάνατο και την καταστροφή. Πρέπει να σταματήσουμε αυτή την καταστροφή. Δεν υπάρχει χώρος για τα δηλητήρια και την δουλεία των πολυεθνικών στο διατροφικό σύστημα. Είμαστε ό, τι τρώμε.

Οι σπόροι μας και η τροφή μας είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή. Δεν είναι δυνατόν να επιτρέπουμε να συνεχίζεται η καταστροφή του πλανήτη και της υγείας μας. Δεν μπορούμε να επιτρέπουμε να συνεχίζεται η δουλεία των σπόρων και η δικτατορία των τροφίμων. Πρέπει να πάρουμε πίσω τους σπόρους μας, το φαγητό μας, την ελευθερία μας.

Με αγάπη και δύναμη για κάθε έναν από εσάς, να αξιοποιήσετε τις δυνάμεις σας στο έπακρο και να ξεδιπλώσετε στο μέγιστο βαθμό τις δυνατότητές σας για δράσεις δημιουργίας και συνεργασίας, ώστε μαζί να διαμορφώσουμε ένα διατροφικό σύστημα που θα προστατεύει τη ζωή στη γη, τη μικρή αγροτική παραγωγή, την υγεία μας και το μέλλον μας.

Vandana Shiva

Το βίντεο εδώ

 

Βασικές Ημέρες Διεθνούς Δράσης / Ιδέες Δράσης

 

2 Οκτ.: Satyagraha Σπόρων – Παγκόσμια Ανυπακοή των πολιτών ενάντια στους άδικους νόμους για τους σπόρους, στο πνεύμα του Γκάντι

12 Οκτ.: Παγκόσμια Πορεία Διαμαρτυρίας κατά της Monsanto – www.march-against-monsanto.com

16 Οκτ.: Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής και Αναγνώρισης των Ηρώων της Πραγματικής Τροφής –Αναζητήστε και τιμήστε τους Ήρωες της Πραγματικής Τροφής – Real Food Heroes – στην τοπική κοινωνία σας και στον κόσμο.

2-16 Οκτ.: Δράσεις για την Ελεύθερη Διακίνηση των Σπόρων – Δημιουργήστε Τράπεζες Σπόρων και Ζώνες παραδοσιακών, μη γενετικά τροποποιημένων Σπόρων – Δημιουργήστε Κήπους Ελπίδας – Οργανώστε Ανταλλαγές Σπόρων και δράσεις με Βόμβες Σπόρων.

 

Περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο συμμετοχής δείτε εδώ

Ιδέες για Δράσεις, δείτε εδώ και εδώ

 

Share

Τούρκοι μαθητές έβαλαν φούστες μετά την απαγόρευση να τις φορούν οι συμμαθήτριές τους

Κοντές φούστες φόρεσε μια ομάδα αγοριών από το λύκειο Αττάλειας στην Τουρκία, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, όταν ο λυκειάρχης του σχολείου απαγόρευσε στις μαθήτριες του σχολείου να φορούν φούστες ως μέρος της σχολικής τους αμφίεσης.

Περίπου δέκα κορίτσια, αυτοαποκαλούμενες ως η «νέα ελπίδα των γυναικών από το Λύκειο», κρατώντας πλακάτ που έγραφαν «Όχι στην απαγόρευση της φούστας» και «Οι φούστες δεν είναι διαφθορείς», πραγματοποίησαν πορεία στην οδό Καζίμ Οζάλπ.

Όπως δήλωσε ένας νεαρός διαδηλωτής: «Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι υπερσυντηρητικές προσωπικότητες βλέπουν το γυναικείο σώμα ως σεξουαλικό σκεύος. Εάν οι γυναίκες φορούν κοντές φούστες, τότε οι άνδρες έχουν το δικαίωμα να τις κοιτούν και να τις βιάζουν. Αυτές οι αναχρονιστικές απόψεις οδήγησαν στην απαγόρευση της κοντής φούστας».

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο διευθυντής του σχολείου, Χαϊρί Μπας, είχε δηλώσει στην Τζουμχουριέτ, ότι φέτος η ενιαία στολή για μαθητές και μαθήτριες ήταν να φορούν γκρι παντελόνι και λευκό μπλουζάκι, μία απόφαση που είχε εγκρίνει και ο Σύλλογος Γονέων και Διδασκόντων.

Όπως είχε επισημάνει, «η απόφαση αυτή είχε να κάνει με τη νέα νομοθεσία. Συμφωνήθηκε τα παιδιά να φορούν στολή. Ωστόσο, συμφωνήσαμε αγόρια και κορίτσια να φορούν παντελόνια. Με τον τρόπο αυτό μπορούν τα παιδιά μας να είναι περισσότερο άνετα».

Πηγή: iefimerida

 

Share

Έξι μέρες με την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

της Δήμητρας Σπανού

Για έξι ημέρες το Σάο Πάολο βρέθηκε στο επίκεντρο του φεμινιστικού ενδιαφέροντος, καθώς πλήθος συζητήσεων και δράσεων φεμινιστικής αλληλεγγύης έλαβαν χώρα στη βραζιλιάνικη μητρόπολη. Όλα αυτά στα πλαίσια της 9ης διεθνούς συνάντηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, που πραγματοποιήθηκε από τις 26-31 Αυγούστου, με τη συμμετοχή πάνω από 1500 γυναικών από όλες τις περιοχές της Βραζιλίας, καθώς και αντιπροσωπείες από 48 χώρες.

Η Παγκόσμια Πορεία είναι ένα κίνημα γυναικών που υποστηρίζει τον λεγόμενο «φεμινισμό από τα κάτω»- «feminismo popular», δηλαδή έναν φεμινισμό που πηγάζει από τις καθημερινές εμπειρίες, ενάντια στην πατριαρχία, τον καπιταλισμό, τον ρατσισμό και τη (νέο-)αποικιοκρατία. Εμφανίστηκε με την πρώτη διεθνή δράση της το 2000, που απαιτούσε το τέλος της φτώχειας και της βίας κατά των γυναικών, έχοντας πρώτα δικτυωθεί με χιλιάδες οργανώσεις γυναικών και φεμινιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία των Παγκόσμιων Φόρουμ, ενώ διατηρεί σταθερές σχέσεις και με άλλες κινηματικές δικτυώσεις, όπως η Via Campesina. Η παρουσία της στην Ελλάδα, αν και με ασυνέχειες, χρονολογείται από την ιδρυτική συνάντηση του ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, που έγινε στην Αθήνα το 2003, με συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών και πολύ ενθουσιασμό. Αρκετές από αυτές συμμετείχαν ως αποστολή και στις πρώτες κεντρικές εκδηλώσεις στις Βρυξέλλες και στη Νέα Υόρκη.

Στην 9η Διεθνή Συνάντηση, σκοπός ήταν αφενός να επιβεβαιωθούν και πάλι οι αρχές και αξίες της ΠΠΓ και αφετέρου να συζητηθεί η τέταρτη δράση, που θα λάβει χώρα το 2015. Η συνάντηση ξεκίνησε δύο ημέρες συνεδρίων ανοιχτές στο κοινό, με στόχο την ανάπτυξη της φεμινιστικής εκπαίδευσης των μελών του κινήματος. Η πρώτη συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την τροχιά του φεμινισμού στη Λατινική Αμερική, με ομιλήτριες την Nalu Faria και την Sandra Moran, μέλη της ΠΠΓ από τη Βραζιλία και τη Γουατεμάλα αντίστοιχα, καθώς και την ερευνήτρια Sonia Alvarez από τις ΗΠΑ. Οι ομιλήτριες εστίασαν στους πολλούς φεμινισμούς που πηγάζουν από την καθημερινή ζωή, από «καθημερινές» γυναίκες και προβάλλουν μια φεμινιστική εναλλακτική. Οι γυναίκες -φεμινίστριες κατά την Sandra Moran- αποτελούν σημαντικό μέρος των αντιστάσεων απέναντι σε μεγάλα έργα, που απειλούν τη ζωή των τοπικών κοινωνιών και είναι εκείνες που υπερασπίζονται, ακόμα και με τα σώματά τους, τη γη και τις κοινότητές τους.

Στην απογευματινή συζήτηση, με θέμα «συσσώρευση μέσω υφαρπαγής: εργασία, φύση και γυναικεία σώματα», ομιλήτριες ήταν η Helena Hirata από τη Γαλλία, η Ariel Salleh από την Αυστραλία, η Malalai Joya από το Αφγανιστάν και η Jean Enriquez από τις Φιλιππίνες. Όλες οι ομιλίες εστίασαν στο πώς οι επιθέσεις στα δικαιώματα, αλλά και στη φύση, καταλήγουν  να επηρεάζουν τις καθημερινές ζωές και επιλογές μας, μέχρι το επίπεδο των ίδιων των σωμάτων, χρωματισμένες με προσωπικές αφηγήσεις και εμπειρίες. Μέσα από τις διαφορετικές οπτικές έγιναν εμφανείς οι πολλαπλοί τρόποι με τους οποίους οι γυναίκες αποτελούν τα πρώτα θύματα του συστήματος, ενώ κάποιοι άλλοι επωφελούνται. Τα γυναικεία σώματα ανήκουν στο κράτος, την εκκλησία και τις εταιρείες, που καθορίζουν πώς θα μοιάζουμε, τι θα φοράμε και πώς θα συμπεριφερόμαστε.

YouTube Preview Image

Η δεύτερη μέρα επικεντρώθηκε στον φεμινισμό και στο κίνημα. Στο πρώτο πάνελ, στο οποίο συμμετείχε η Georgina Alfonso από την Κούβα, η Souad Mahamud από την Τυνησία, η Francisca Rodriguez από τη Χιλή και η Graça Samo από τη Μοζαμβίκη, δόθηκε έμφαση στη σύνδεση της ΠΠΓ με άλλες κινηματικές δομές. Η φεμινιστική παρέμβαση τόσο σε μόνιμες δικτυώσεις (π.χ. φόρουμ, via campesina) όσο και στα συνδικάτα και τα κοινωνικά κινήματα έχει φέρει αποτελέσματα για τις ζωές πολλών γυναικών.

Το απόγευμα, η συζήτηση επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, μέσα από τις εισηγήσεις των μελών της απερχόμενης Διεθνούς Συντονιστικής Επιτροπής Miriam Nobre (Βραζιλία), Nana Aicha Cisse (Μάλι), Emilia Castro (Κεμπέκ) και  Judite Fernández (Πορτογαλία). Μέσα από μια ανασκόπηση στη διαδικασία δημιουργίας της Πορείας, δόθηκε η ευκαιρία να υπενθυμιστούν οι αρχές και οι αξίες λειτουργίας της. Στη συνέχεια τονίστηκε η σημασία της στο σήμερα, ως μια ζωντανής δικτύωσης γυναικών που αναζητούν έναν άλλο τρόπο ζωής και ένα διαφορετικό μέλλον, βασισμένο στη συλλογική ζωή και στις ανάγκες τους.

Από την τρίτη ημέρα, οι διεθνείς αντιπρόσωποι συγκεντρώθηκαν σε μια ξεχωριστή συνέλευση για να συζητήσουν την κατεύθυνση της Πορείας τα επόμενα χρόνια και τον προγραμματισμό της 4ης διεθνούς δράσης, καθώς και τη μεταφορά της Διεθνούς Γραμματείας από τη Βραζιλία. Την ίδια ώρα, το βραζιλιάνικο τμήμα είχε διοργανώσει μια σειρά από εργαστήρια ανοιχτά προς κάθε ενδιαφερόμενη, με θέματα όπως: την εμπορευματοποίηση των σωμάτων, τον έλεγχο του σώματος και της σεξουαλικότητας , γιατί ο φεμινισμός πρέπει να είναι αντιρατσιστικός , τον αγώνα ενάντια στην εμπορευματοποίηση της φύσης, την οικονομική αυτονομία, τη βία κτλ, καθώς και  τεχνικές για στένσιλ και γκράφιτι, εργαστήρια για ραδιόφωνο και ίντερνετ, Batucada κτλ.

Παράλληλα, κάθε μεσημέρι και απόγευμα η τέντα της αλληλεγγύης ήταν ο τόπος όπου γυναίκες από την Τυνησία, το Μαρόκο, την Κούβα, την Ελλάδα, το Μπαγκλαντές, τη Δυτική Σαχάρα, την Παλαιστίνη, το Κονγκό, την Κεντρο-αφρικανική Δημοκρατία, τη Γουατεμάλα και την Αϊτή μοιράστηκαν τις εμπειρίες από τους αγώνες στις χώρες τους. Όλη την εβδομάδα στον χώρο λειτουργούσε αγορά με προϊόντα αλληλέγγυου εμπορίου από γυναικείους συνεταιρισμούς. Εκτός από τα εργαστήρια, η συνάντηση πλαισιώθηκε και με εξωστρεφείς δράσεις. Στις 29/8, ημέρα για την λεσβιακή ορατότητα, έγινε δράση με Batucada σε μια κεντρική πλατεία της πόλης. Μια άλλη δράση ήταν η διαμαρτυρία κατά πολυεθνικής βραζιλιάνικων συμφερόντων για τον ρόλο της στην εκμετάλλευση των εδαφών στη Μοζαμβίκη για εξορύξεις.

Το συνέδριο κορυφώθηκε με μια μεγάλη συνέλευση-γιορτή, όπου μέσα στους χορούς, το τραγούδι και τα Batucada ανακοινώθηκε ότι τον συντονισμό της Διεθνούς Γραμματείας αναλαμβάνει η Μοζαμβίκη, ενώ η δέκατη διεθνής σύνοδος θα γίνει στο Μάλι το 2016. Στη συνέχεια ακολούθησε η μεγάλη διαδήλωση με πάνω από 4.000 γυναίκες, που ξεκίνησε στην Avenida Paoulista, έναν σύγχρονο κεντρικό δρόμο με ουρανοξύστες και καταστήματα και κατέληξε στην Πλατεία Δημοκρατίας, στο παλιό κέντρο, με συναυλία. Το κέφι, η ενέργεια και η αισιοδοξία ήταν τα στοιχεία που χαρακτήρισαν όλη την εβδομάδα, ακόμα και τις πιο δύσκολες διαδικασίες και παρέμειναν μέχρι τέλους καθοριστικά. Μιας εβδομάδας όπου γυναίκες από πολύ διαφορετικές κουλτούρες, υπόβαθρα, ηλικίες και εμπειρίες προσπαθήσαμε να χτίσουμε πάνω στα κοινά που μας ενώνουν ώστε να αγωνιστούμε μαζί για ένα καλύτερο μέλλον. Έξι μέρες  που μόνο να προσφέρουν έχουν στο κίνημα!

 

YouTube Preview Image

 

Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες στο blog της συνάντησης

 

Διαβάστε ακόμα

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε για το Διεθνές Συνέδριο της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών στην Ελλάδα

 

Share

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών στην Ελλάδα

της Σίσσυς Βωβού

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών εμφανίστηκε με την πρώτη διεθνή της εκδήλωση το 2000, με ευρωπαϊκή εκδήλωση στις Βρυξέλλες και παγκόσμια εκδήλωση στη Νέα Υόρκη, έχοντας για τα προηγούμενα λίγα χρόνια δικτυωθεί με χιλιάδες οργανώσεις γυναικών και φεμινιστικά κινήματα σε όλο τον κόσμο. Η σύλληψη για την αναγκαιότητα και συγκρότησή της, έγινε μετά τη Σύνοδο του Πεκίνου για τις γυναίκες, που ήταν το 1995. Στόχος της ο αγώνας ενάντια στη βία κατά των γυναικών και ενάντια στη φτώχια των γυναικών. Αγωνίζεται ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό, και στοχεύει σε μια κοινωνία κοινωνικής δικαιοσύνης, με βάση αξίες τις οποίες επεξεργάζεται και για τις οποίες παλεύει. Ήδη έχει εκδώσει το 2005 την Παγκόσμια Χάρτα των Γυναικών για την Ανθρωπότητα, που είναι η βάση για τις δραστηριότητές μας.

Συμμετέχουν περισσότερες από 6000 συλλογικότητες στις δράσεις της και λιγότερες με συστηματική δικτύωση και με συντονιστικά ανά χώρα ή περιοχή, τα οποία ακολουθούν το γενικό πρόγραμμα που αποφασίζεται στις συνόδους ανά ήπειρο και διεθνώς. Από τότε μέχρι σήμερα, ομάδες και άτομα από την Ελλάδα συμμετέχουν συστηματικά, άλλοτε με μεγαλύτερο δυναμισμό άλλοτε με λιγότερο. Από την Ελλάδα μετέβησαν στις Βρυξέλλες το 2000, μετά από αρκετή προετοιμασία και συλλογική δουλειά, 35 γυναίκες, ενώ 7 προχώρησαν και στις εκδηλώσεις της Νέας Υόρκης. Ενδιαφέρον από την Ελλάδα για δικτύωση στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Πορείας εκδηλώθηκε αρχικά από 18 συλλογικότητες, ενώ στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων πολλές από αυτές διαλύθηκαν, πολλές νέες δημιουργήθηκαν και κάποιες είχαν μια συστηματική παρουσία.

Η ιδρυτική συνάντηση του ελληνικού Δικτύου της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών έγινε στην Αθήνα στις 10-11 Μαίου 2003, με συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών και πολύ ενθουσιασμό. Λίγους μήνες αργότερα εκδόθηκε και ένα βιβλιαράκι 110 σελίδων με όλες τις ομιλίες, το οποίο είναι πολύ χρήσιμο και σήμερα και αρκετά αντίτυπα υπάρχουν για όποια ενδιαφέρεται να το προμηθευτεί, στο αρχείο της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Η συγκρότηση του διεθνούς αυτού δικτύου ήταν προάγγελος της δημιουργίας του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ που συγκλήθηκε για πρώτη φορά στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας το 2001, ενώ τον ίδιο χρόνο υπήρξε η μεγάλη κινητοποίηση της Γένοβας ενάντια στη σύνοδο των G8 (των οκτώ πιο «ανεπτυγμένων» χωρών του πλανήτη) και το 2002 συγκλήθηκε το πρώτο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Το παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ συνέρχεται αδιαλείπτως από το 2001 και μετά, με τελευταίο σταθμό το 2013 στην Τυνησία. Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ είχε μια πτώση μετά το 2008, με τελευταία σύνοδο στην Ιστανμπούλ το 2010. Φέτος υπήρξε μια πρωτοβουλία ανασύστασης της διεθνιστικής δικτύωσης των κινημάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη διοργάνωση της Εναλλακτικής Συνόδου των Κοινωνικών Κινημάτων (Alter Summit) στην Αθήνα στις 7-8 Ιουνίου, που, όπως έχουμε διακηρύξει, δεν αποτελεί επανάληψη του Κοινωνικού Φόρουμ αλλά μια νέα πνοή του ευρωπαϊκού συντονισμού των κινημάτων. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών είχε τη συστηματική και σημαντική παρουσία της στο Alter Summit.

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών συμμετείχε στα τρία ιδρυτικά γεγονότα της αρχής της 10ετίας του 2000, που αναφέρονται παραπάνω, με γυναίκες από πολλές χώρες και όλες τις ηπείρους, δίνοντας τη φεμινιστική διάσταση στον παγκόσμιο και ανά ήπειρο αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Είχε πάντα εκπροσώπους της στα διεθνή όργανα λήψης αποφάσεων ή συντονισμού των δράσεων και θεωρούμε ότι ο διεθνιστικός αγώνας έχει μπολιαστεί από πολλές ιδέες που παράγονται από τις φεμινιστικές και γυναικείες οργανώσεις και την Παγκόσμια Πορεία.

Επιστρέφοντας στη συμμετοχή των οργανώσεων-ομάδων από Ελλάδα, να πούμε ότι η παρουσία και η δράση μας σε όλα τα μέτωπα ήταν συστηματική όλα αυτά τα χρόνια, και πολύ πλούσια, παρά τις μικρές δυνάμεις του γυναικείου κινήματος. Τελευταίος σταθμός της μεγάλης κινητοποίησής μας ήταν το 2010, κατά το Φόρουμ της Ιστανμπούλ, όπου είχαμε το λεωφορείο των γυναικών από Ελλάδα και Βαλκάνια και μεταβήκαμε εκεί μαζικά αλλά και διοργανώνοντας δράσεις «στο δρόμο», σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σκόπια και άλλες μικρότερες πόλεις.

Έκτοτε, και με την αποδυνάμωση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ, η αναφορά μας στην Παγκόσμια Πορεία ήταν λιγότερο συχνή, αλλά και είχε αποδυναμωθεί η συμμετοχή μας στις ευρωπαϊκές συνόδους, λόγω των τεράστιων προβλημάτων και καταιγιστικών αλλαγών που επέφερε ο μνημονιακός κατήφορος, τα οποία αντιμετωπίζουμε τα τελευταία τρεισήμισυ χρόνια.

Πολλές γυναικείες και φεμινιστικές οργανώσεις συμμετείχαν συστηματικά ή στήριξαν κατά τους τελευταίους 8 μήνες τις προσπάθειες αναβίωσης της διεθνιστικής μας δράσης, με τη συμμετοχή στη Φλωρεντία και την προετοιμασία και συμμετοχή στο Alter Summit αλλά και την διοργάνωση της συνέλευσης των γυναικών στις 6 Ιουνίου, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία. Οι οργανώσεις που συμμετείχαν σε αυτή την προσπάθεια ήταν: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, ΔΙΟΤΙΜΑ Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, και το τμήμα Φύλου των Νέων ΣΥΡΙΖΑ (πολιτικά κόμματα ως τέτοια δεν μπορούν να συμμετέχουν, με βάση τις κοινές αποφάσεις, αλλά καλούνται να στηρίξουν). Στήριξε η ομάδα για τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματα και η Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας.

Αποφασιστική ήταν επίσης η στήριξη από το Φύλο Συκής, που ασχολήθηκε συστηματικά με αρθρογραφία, ενημέρωση και παρουσίαση των εκδηλώσεων.

Η συμμετοχή μας στο Παγκόσμια Συνέδριο της ΠΠΓ, για πρώτη φορά μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, είναι προϊόν και των τελευταίων μας δράσεων αλλά επίσης σηματοδοτεί την επανασύνδεση του ελληνικού δικτύου με την Παγκόσμια Πορεία, σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων της, ή έστω στο μέτρο των δυνατοτήτων που μας επιτρέπει η σημερινή εποχή.

Η συνέχεια, στην εκδήλωση που θα οργανωθεί με την επιστροφή της εκπροσώπου μας από τη Βραζιλία, και θα ανακοινωθεί όπως πάντα στο Φύλο Συκής.

Για περισσότερες πληροφορίες: www.poreiagynaikon.gr , www.marchemondiale.org

 

Share

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε για το Διεθνές Συνέδριο της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

της Δήμητρας Σπανού

Γυναίκες από όλο τον κόσμο συναντιούνται στη Βραζιλία

Από τις 25 μέχρι τις 31 Αυγούστου στο Σάο Πάολο της βραζιλίας θα διεξαχθεί η 9η διεθνής Συνάντηση της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών με σύνθημα “Feminism on the march to change the world!”- Ο φεμινισμός στον δρόμο για να αλλάξει τον κόσμο! Στη συνάντηση αναμένεται να 150 συμμετέχουσες από περισσότερες από 40 χώρες από όλες τις ηπείρους καθώς και πάνω από 1400 ακτιβίστριες από τη Βραζιλία και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η συνάντηση θα περιλαμβάνει σεμινάρια, πάνελ, ομάδες εργασίας, θεματικές συζητήσεις καθώς και εργαστήρια. Θα πλαισιώνεται από πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες  που προτάθηκαν από τις διάφορες χώρες, μια αγορά με προϊόντα αλληλέγγυας οικονομίας από ντόπιες ομάδες γυναικών και, βέβαια, την «τέντα της αλληλεγγύης» όπου θα εκτίθεται υλικό από κινητοποιήσεις γυναικών σε όλο τον κόσμο, τις ανάγκες και τις εκκλήσεις τους για αλληλεγγύη. Σε αυτό τον χώρο θα πραγματοποιηθεί εκτός κεντρικού προγράμματος και μια σειρά από συζητήσεις για την κατάσταση σε διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.  Ο υπόλοιπες είναι: η Τυνησία, το Μαρόκο, η Κούβα, το Μπαγκλαντές,  η Παλαιστίνη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, η Δυτική Σαχάρα, η Γουατεμάλα και η Αϊτή.

Τι θα συζητηθεί

Η συνάντηση θα πιάσει το νήμα των προηγούμενων αναλύσεων που είχαν αποκρυσταλλωθεί το 2011 στις Φιλιππίνες, τις τάσεις και τις εκτιμήσεις που αναδείχτηκαν εκείνη την περίοδο. Η έμφαση τότε δόθηκε στην κρίση και στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, οι οποίες θίγουν ακόμα και κεκτημένα δικαιώματα των γυνακών- όπως και όλων. Σε αυτό το πλαίσιο αναδείχτηκαν τα προβλήματα της εργασίας των γυναικών, ο ρόλος της μετανάστευσης, η υφαρπαγή των φυσικών πόρων και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, το ζήτημα του χρέους και της ελεύθερης αγοράς, η στρατιωτικοποίηση, καθώς και η βία κατά των γυναικών.

Αυτή τη φορά φαίνεται ότι βασικό στοιχείο των συζητήσεων θα είναι οι αντιστάσεις και οι εναλλακτικές που οι γυναίκες χτίζουν καθημερινά απένταντι στον καπιταλισμό, τον πατριαρχία και την νεο-αποικιοκρατία, ως κομμάτι μιας παγκόσμιας κοινότητας των κινημάτων. Γιατί στην κρίση, μια από τις συνήθεις συνταγές που ακολουθούνται είναι ακριβώς η ενίσχυση της πατριαρχίας και  η περαιτέρω επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών. Οι μορφές που παίρνει αυτή η επίθεση θα συζητηθούν μέσα από τέσσερεις άξονες: α) την υφαρπαγή των φυσικών πόρων και την εμπορευματοποίησή τους, β) την υφαρπαγή των εισοδημάτων και δικαιωμάτων των εργατών/τριών, γ) τον έλεγχο του γυναικείου σώματος και των ζωών των γυναικών και δ) την στρατιωτικοποίηση, την ποινικοποίηση των αντιστάσεων και την πατριαρχική βία, κυρίως με τη μορφή της σεξουλικής βίας κατά των γυναικών.

Όμως, καθώς η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών δεν είναι κάποιο φόρουμ ανταλλαγής απόψεων, αλλά μια διεθνής οργανωση των κινημάτων, όλες αυτές οι συζητήσεις θα οδηγήσουν σε ένα σχέδιο δράσης για την επόμενη περίοδο. Στον πυρήνα του βρίσκονται οι τοπικές αντιστάσεις και οι ομάδες που «ξεχνιούνται», που απομονώνονται και αποκλείονται από την βαρβαρότητα της πατριαρχίας και του καπιταλισμού. Η διεθνής αλληλεγγύη και ο συντονισμός είναι το όπλο με το οποίο αποκτούν φωνή και δυναμώνουν οι τοπικοί αγώνες.

Εκπροσώπηση από την Ελλάδα

Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών θα βρίσκεται στη Βραζιλία σε όλη τη διάρκεια των διαδικασιών για να συμβάλει με τις εμπειρίες που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια στη χώρα και να μεταφέρει τη συζήτηση μέσω του Φύλου Συκής, χάρις στην ευγενική χορηγεία των υψηλών εξόδων μετακίνησης εκ μέρους της διοργάνωσης.Τα υπόλοιπα έξοδα συμμετοχής θα καλυφθούν μέσα απο τις δωρεές πολλών γυναικών που συμβάλλουν συστηματικά στις δράσεις μας. Πιστεύουμε ότι σε αυτή τη δύσκολη για όλες μας περίοδο, η σύδεση με το διεθνές κίνημα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία. Ελπίζουμε λοιπόν σε μια γόνιμη διαδικασία στη Βραζιλία, αλλά και σε μια δημιουργική συνέχεια κατά την επιστροφή.

Ήδη ετοιμάζουμε εκδήλωση ενημέρωσης για το διεθνές συνέδριο στην Αθήνα τον Σεπτέμβρη, καθώς και ρεπορτάζ στο Φύλο Συκής.

 

 

Share

Κύπρος: Θεσμική βία κατά των μεταναστριών γυναικών

 

Η  κοινωνία μένει άφωνη με τα πρόσφατα περιστατικά κατά μεταναστριών, τόσο υπηκόων τρίτων χωρών όσο και κρατών μελών της ΕΕ. Τα περιστατικά αφορούν την παράνομη απέλαση γυναίκας από την Ουκρανία, ενώ είναι αναγνωρισμένο  θύμα εμπορίας ανθρώπων, την παράνομη απέλαση γυναίκας από τη Ρουμανία, ενώ εκδόθηκε διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου για αποτροπή απέλασης της, και τέλος τον ξυλοδαρμό άλλης γυναίκας από τη Ρουμανία, εγκύου, με αποτέλεσμα να αποβάλει το μωρό.

Σύμφωνα με τα όσα είδαν το φώς της δημοσιότητας:

Η γυναίκα από την Ουκρανία είναι αναγνωρισμένο θύμα εμπορίας ανθρώπων, η οποία βοήθησε το κράτος να οδηγήσει ιδιοκτήτη καμπαρέ στη φυλακή. Αντί για επαναπατρισμό του θύματος με ασφάλεια, όπως εξάλλου ορίζεται στην κυπριακή νομοθεσία και όλες τις διεθνείς συμβάσεις που η Κύπρος έχει κυρώσει, το Υπουργείο Εσωτερικών και το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης προσχώρησαν στην απέλασή της.

Η γυναίκα από τη Ρουμανία, η οποία βρισκόταν  στην Κύπρο από το 2006, είχε συλληφθεί για απέλαση επειδή θεωρήθηκε ύποπτη για τέλεση εικονικού γάμου. Το Ανώτατο Δικαστήριο όμως απέτρεψε την απέλασή της με διάταγμα του. Το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, με τη συμφωνία του Υπουργού  Εσωτερικών εξέδωσε  εκ νέου διάταγμα σύλληψης και απέλασης με αποτέλεσμα να απελαθεί, αγνοώντας πλήρως το διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Αναφορικά με τον ξυλοδαρμό της εγκύου γυναίκας από τη Ρουμανία, έγινε πριν από μερικούς μήνες αλλά το περιστατικό  πέρασε απαρατήρητο. Συγκεκριμένα, η  έγκυος γυναίκα κτυπήθηκε από αστυνομικούς ενώ  βρισκόταν σε αστυνομικό σταθμό,  λόγω κατ΄ισχυρισμό  αντιδραστικής συμπεριφοράς της προς τους αστυνομικούς , με αποτέλεσμα να χάσει το μωρό της.

Θεωρούμε ότι τα πιο πάνω περιστατικά αποτελούν κατάχρηση εξουσίας του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και του Υπουργείου Εσωτερικών, καθώς και της Αστυνομίας, η οποία κατάχρηση προέρχεται από βαθιά ριζωμένες ρατσιστικές και σεξιστικές προκαταλήψεις, με αποτέλεσμα να ασκείται πλέον ανοικτά και χωρίς προσχήματα θεσμική βία κατά των μεταναστριών και ευρωπαίων γυναικών. Σημειώνεται ότι τα πιο πάνω περιστατικά είναι μόνο οι περιπτώσεις που έχουν δει  το φως της δημοσιότητας. Παρόλα αυτά, είναι μια ένδειξη της εκτεταμένης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστριών στην Κύπρο.

Τέτοιες πρακτικές είναι αντίθετες προς την αρχή του  κράτους δικαίου και την αρχή της προάσπισης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας.

Ζητούμε από τη Γενική Εισαγγελία, το Ανώτατο Δικαστήριο και το Αρχηγείο Αστυνομίας να λάβουν όλα τα νόμιμα απαραίτητα μέτρα και να σταματήσει αμέσως η θεσμική βία κατά των μεταναστριών γυναικών. Ταυτόχρονα ανησυχούμε για τη θέση της κυβέρνησης σε σχέση με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και των δικαιωμάτων  των μεταναστριών  γυναικών ειδικότερα.

Το Δελτίο Τύπου συνυπογράφουν οι ακόλουθοι οργανισμοί:

• Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου (MIGS)

• Σοσιαλιστική Γυναικεία Κίνηση

• Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό (ΚΙΣΑ)

• Οργάνωση Προστασίας Θυμάτων Σεξουαλικής Βίας και Εκμετάλλευσης, ΣΤΙΓΜΑ

• Κυπριακός Σύνδεσμος Οικογενειακού Προγραμματισμού

 

Share

ΠΕΚΟΠ: Κάτω η εργοδοτική τρομοκρατία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

30 Ιουνίου, 2013

Σήμερα Κυριακή 30 Ιουνίου έγινε σύσκεψη που κάλεσε η Παναττική Ένωση Καθαριστριών & Οικιακού Προσωπικού στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Παραβρέθηκαν και συμμετείχαν συνδικαλιστές, εργαζόμενοι και ταξικά εργατικά σχήματα. Στην σύσκεψη συμμετείχαν εργαζόμενες από τον χώρο της καθαριότητας και οι απολυμένες συναδέλφισσες από το Γεννηματά εκτός από την απολυμένη συνάδελφο Αγγελική Κότσιρα, η οποία νοσηλεύεται με εγκεφαλικό μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.

Συζητήθηκαν οι απολύσεις και οι αντεργατικές πρακτικές της εταιρείας «ΦΑΣΜΑ ΑΕ» εδώ και χρόνια, ξεκινώντας με την απόλυση της συνδικαλίστριας και μέλους του Δ.Σ. της ΠΕΚΟΠ, Παρασκευής Κυτιάννη και φτάνοντας μέχρι σήμερα στην απόλυση των 3 συναδέλφισσών. Η εργοδοτική αυθαιρεσία στο «δουλεμπορικό» του ΓΝΑ Γεννηματά, που τόσα χρόνια καταπατά κάθε γραπτό και άγραφο νόμο, αφήνοντας απλήρωτες εργαζόμενες και απολύοντας όποιον αντιστέκεται, έχει την πλήρη κάλυψη της διοίκησης του νοσοκομείου που με υποκρισία άλλα δηλώνει στο συνδικάτο και τους συνδικαλιστές και άλλα πράττει. Ευθύνη για αυτήν την κατάσταση έχει και το κοινοβούλιο, καθώς οι επερωτήσεις για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες, καταντάνε ανούσιες αγορεύσεις, ακόμη και από τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς, χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο και παρακολούθηση για το αν εφαρμόστηκε στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία ή λύθηκε το πρόβλημα.

Η ΠΕΚΟΠ έχει βιώσει εδώ και πολλά χρόνια στον χώρο των «εργολαβικών» συνεργείων την πιο άγρια μορφή της εργοδοτικής τρομοκρατίας. αλλά και την αληθινή και χωρίς όρους αλληλεγγύη στον αγώνα της από αγωνιστές εργαζόμενους, και ταξικούς συνδικαλιστές. Καλεί σε αγώνα για την επαναπρόσληψη των 3 συναδέλφισσών που αρνήθηκαν να υποκύψουν στον εκβιασμό και να υπογράψουν για χρήματα που δεν πήραν και αντιστάθηκαν στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

 

Στο πλαίσιο αυτό καλεί:

  • Την Δευτέρα 1 Ιουλίου στις 8.30 πμ, στην Επιθεώρηση Εργασίας Καλλιθέας για την καταγγελία των απολύσεων.
  • Την Τετάρτη 3 Ιουλίου 11πμ, ενημέρωση με προκήρυξη, των εργαζόμενων στο ΓΝΑ «Γεννηματά» με μαζική παρέμβαση της ΠΕΚΟΠ και αλληλέγγυων συνδικαλιστών.
  • Την Παρασκευή 5 Ιουλίου στις 6μμ, κάλεσμα σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΚΟΠ με θέμα απεργιακή κινητοποίηση για τις απολύσεις.
  • Το Σάββατο 6 Ιουλίου 7 μμ, νέα σύσκεψη εργαζόμενων συνδικαλιστών και ταξικών εργατικών κινήσεων, για τον προγραμματισμό διαδήλωσης στα γραφεία της εταιρείας την ερχόμενη εβδομάδα και αποτίμηση των μέχρι τώρα ενεργειών μας.
  • Ενημέρωση από δικηγόρο για τις ποινικές ευθύνες της εργοδοσίας στο εγκεφαλικό της συναδέλφου Αγγελικής Κότσιρα μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.
  • Δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης για τις 3 απολυμένες συναδέλφους στο ΓΝΑ «Γεννηματά».
  • Την ανάρτηση πανό στον χώρο του νοσοκομείου ΓΝΑ «Γεννηματά» με συνθήματα: ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΤΩΡΑ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ – ΚΑΤΩ Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους ταξικούς συνδικαλιστές να στηρίξουν τον αγώνα μας για την επαναπρόσληψη των 3 απολυμένων συναδελφισσών μας. Καλούμε το Δ.Σ. του σωματείου των εργαζόμενων στο νοσοκομείο να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας καλώντας το προσωπικό του νοσοκομείου σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για την ανάκληση των απολύσεων.

Πιστεύουμε πως ο αγώνας μας για την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδελφισσών μας, είναι ένα ακόμη οδόφραγμα ενάντια στα μνημόνια και στην κυβερνητική πολιτική που σαρώνει και καταργεί τα δικαιώματα εργαζόμενων σπρώχνοντας τους στην ανεργία την απελπισία τις αυτοκτονίες και τα εγκεφαλικά.

30/6/2013

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

 

Πηγή: ΠΕΚΟΠ

 

Share

Εισηγήσεις της εληνικής αποστολής στην Φεμινιστική Συνέλευση του Alter Summit

Στην κρίση απαραίτητη η δράση των Φεμινιστριών

της Βέρας Σιατερλή*

Από την πλευρά της Φεμινιστικής πρωτοβουλίας, θελήσαμε να εντοπίσουμε τα θέματα της βίας κατά των γυναικών με τα οποία ασχολούμαστε συστηματικά και με υπευθυνότητα εδώ και χρόνια.

Η οξεία ανθρωπιστική κρίση,  που επιβάλλεται από την πλουτοκρατική ολιγαρχία στην Ευρώπη πλήττει διπλά στη ζωή τις γυναίκες  γιατί οι περικοπές ενισχύουν τις ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα και επιτίθενται, σε ό,τι από χρόνια  με αγώνες κατέκτησε το φεμινιστικό κίνημα.

Οι πολιτικές αποδόμησης του κοινωνικού κράτους, και οι ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων υπηρεσιών καταπατούν τα βασικά μας δικαιώματα με συνέπεια η πρόσβαση στην πρόληψη της υγείας (μαστογραφία, ΡΑΡ test κλπ) να γίνεται απρόσιτη, καθώς οι ανασφάλιστοι στην Ελλάδα είναι ενάμιση εκατομμύριο περιλαμβανομένων και των μεταναστών δηλαδή σχεδόν το 20%.  Επίσης τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών γνωρίζουν σημαντική οπισθοχώρηση, (τοκετός και επίδομα τοκετού προγεννητική πρόληψη και υγεία).

Η συρρίκνωση των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας, οι οποίες γυναικοκρατούνται,έχει επίσης ως αποτέλεσμα την απώλεια πλήθους θέσεων εργασίας παράλληλα με την απώλεια της κοινωνικής προστασίας των εξυπηρετουμένων ομάδων (βοήθεια στο σπίτι, παιδικοί σταθμοί κ.λπ.). Έτσι οι γυναίκες, καλούνται να καλύψουν το κενό, που προκαλείται από την κατάργηση των κοινωνικών παροχών, σαν απλήρωτη εργασία φροντίδας, σε μια απώλεια δικαιωμάτων και κεκτημένων.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις οξύνεται η βία κατά των γυναικών και η προϋπάρχουσα πατριαρχική νοοτροπία ελέγχου του σώματος των γυναικών για την άσκηση εξουσίας.

Το αίτημα των γυναικείων οργανώσεων, για δομές στήριξης και κοινωνική αρωγή, στις γυναίκες θύματα της βίας, δεν βρίσκει ανταπόκριση, αφού τα περισσότερα καταφύγια έχουν ήδη κλείσει.

Σε τέτοιες συνθήκες, η σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο της εργασίας είναι δυσκολότερο να αντιμετωπισθεί και τα δικαιώματά μας, στην άδεια κύησης και λοχείας, καταπατιούνται αφού απολύονται γυναίκες που κυοφορούν ή δεν προσλαμβάνονται όσες θεωρούνται σε αναπαραγωγική ηλικία.

Η ενδοοικογενειακή βία αναδεικνύεται πρωταθλήτρια ανάμεσα σε άλλες μορφές βίας και με τις περικοπές στην χρηματοδότηση ή και την εξαφάνιση των δομών φροντίδας για τα θύματα βίας οδηγεί συχνά στην ατιμωρησία των ενόχων.

Όπως και άλλα κοινωνικά κινήματα, οι φεμινίστριες πλήττονται σε μια δημοκρατία που παραβιάζεται και οδηγείται στην άνοδο των συντηρητικών, φασιστικών, σεξιστικών κινημάτων και της κρατικής καταστολής.

Ένας  πρόσφατος αγώνας μας αφορά την αθώωση των οροθετικών γυναικών οι οποίες συνελήφθησαν με απόφαση Λοβέρδου – Χρυσοχοίδη, υποβλήθηκαν από το ΚΕΕΛΠΝΟ σε υποχρεωτική λήψη αίματος για εξέταση και παραπεμφθήκαν στη δικαιοσύνη για «βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη».

Καταγγείλαμε την υγειονομική διάταξη “Ρυθμίσεις που αφορούν τον περιορισμό της διάδοσης Λοιμωδών Νοσημάτων” στην οποία βασίστηκε η αναγκαστική λήψη αίματος, δίωξη, φυλάκιση αλλά προπάντων διαπόμπευση 27 οροθετικών γυναικών στα τέλη Απρίλη και Μάη του 12.

Απαιτήσαμε απάντηση στο εύλογο ερώτημα:  ότι αν διώκονται οι γυναίκες ως φορείς του ιού, γιατί δεν διώκονται και οι πελάτες;

Περισσότερες οργανώσεις και άτομα αντισταθήκαμε, καταγγείλαμε και συμμετείχαμε στην Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών, συμβάλαμε με την οικονομική μας ενίσχυση, δημοσιοποιήσαμε την βαριά αυτή παραβίαση δικαιωμάτων των γυναικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνδιοργανώσαμε και συμμετείχαμε στις δύο δημόσιες και μαζικές εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας στα δικαστήρια στις 2 Μαΐου και στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου.

Με συστηματικές επισκέψεις στις φυλακές, αλλά και στο  υπουργείο και παρουσία  στους δικαστικούς αγώνες συμπαρασταθήκαμε ηθικά και υλικά στις συλληφθείσες στις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής τους. Τέλος οι αστήριχτες κατηγορίες κατέπεσαν και οι κατηγορούμενες αθωώθηκαν.

Είμαστε περήφανες γιατί με τους αγώνες μας ενάντια σ’ αυτή τη βαρβαρότητα, δικαιωθήκαμε. Πιστεύουμε ότι το υπουργείο αναγκάστηκε και κατάργησε την υγειονομική διάταξη. Θεωρούμε την κατάργηση αυτή σημαντική νίκη της δράσης μας.

Από 1η Οκτωβρίου και για  8 μήνες τώρα λειτουργεί το «φύλο συκής» η πολύ πετυχημένη ηλεκτρονική εφημερίδα μας. Στόχος μας δεν είναι μόνο η παρουσίαση των φεμινιστικών δραστηριοτήτων αλλά τα γενικότερα ζητήματα των γυναικών η πολύπλευρη παρουσία τους στο δημόσιο χώρο, η δημιουργικότητά τους και οι αναζητήσεις τους.

Μια σημαντική δράση που συντονίστηκε με την μεγάλη συμβολή του Φύλου Συκής ήταν η διαδήλωση στην Ξάνθη για το βιασμό- δολοφονία της Ζωής Δαλακλίδου, που μέχρι τότε τον κάλυπτε η σιωπή. Η Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας Ξάνθης και πολλές άλλες οργανώσεις από την Ελλάδα πραγματοποιήσαμε μαζική πορεία για τις 9 Μάρτη στην Ξάνθη.

Επίσης καταγγέλλουμε τια συστηματικές διώξεις των διεμφυλικών γυναικών αλλά και αγωνιζόμαστε από κοινού με τις ΛΟΑΤ οργανώσεις για τα αιτήματά τους.

Τέλος  συμπαραστεκόμαστε στον δύσκολο αγώνα που διεξάγουν οι γυναίκες στις Σκουριές ενάντια στην κρατική καταστολή, για να σώσουν τη γη και το μέλλον τους από βέβαιη οικολογική καταστροφή.

Πιστεύουμε ότι οι γυναίκες πρωτοστατούν στα κινήματα και στους δρόμους ενώ δεν εκπροσωπούνται στο δημόσιο λόγο. Δίνουμε βήμα λοιπόν στην καλεσμένη του κινήματος από την Ιερισσό ενάντια στην εξόρυξη του χρυσού η οποία θα αναφερθεί στις συγκρούσεις και τα αιτήματά τους

Στις προτεραιότητές μας είναι η αλληλεγγύη προς τις  μετανάστριες που υφίστανται τη μεγαλύτερη βία: ως οι χαμηλότερα αμειβόμενες, ως γυναίκες και ως μετανάστριες.

 

Οι ελληνικές φεμινιστικές οργανώσεις προτείνουν στην οργανωτική επιτροπή τις παρακάτω ημερομηνίες και δράσεις προκειμένου να τις εντάξει στο πανευρωπαϊκό πρόγραμμα του Alter Summit:

Προτάσεις για δράσεις από την Φεμινιστική Συνέλευση

25η Νοέμβρη ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη

  • διαμαρτυρία κατά της έμφυλης βίας σε δημόσιους χώρους Υπουργία ή υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας.
  • αιτήματα προς το κράτος για καταφύγια και δομές στήριξης των θυμάτων βίας που καταργήθηκαν ή δεν χρηματοδοτούνται λόγω λιτότητας αυστηροποίηση των ποινών των κακοποιητικών ατόμων
  • εκδηλώσεις με ομιλίες για την ενθάρρυνση των γυναικών να σπάσουν τη σιωπή, ανάδειξη του εύρους του φαινόμενου, προβολή του ρόλου της λιτότητας στην όξυνση του προβλήματος.

8η Μάρτη διαδήλωση και εκδηλώσεις για τα τις  επιπτώσεις της κρίσης στην εργασία:

  • ανεργία
  • επισφάλεια
  • σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας
  • απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης
  • μη πρόσληψη κατά τις αναπαραγωγικές ηλικίες

διαρκή καμπάνια για τα δικαιώματα στην υγεία και την αναπαραγωγική υγεία των γυναικών

 

*Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

Δικαιώματα των γυναικών και σύγχρονα διακυβεύματα

της Άννας Βουγιούκα*

Στόχος της εισήγησής μας είναι να συμβάλουμε στη δημιουργία κοινών τόπων συνάντησης των γυναικών της Ευρώπης, προκειμένου να αναδειχθεί ένα διαφορετικό παράδειγμα αντίστασης, αλληλεγγύης, δράσης και άρθρωσης πολιτικών και φεμινιστικών αιτημάτων. Η συμμετοχή μας στη Φεμινιστική Συνέλευση του Alter Summit, συνιστά ένα άνοιγμα ώστε από τη συμμετοχή, τη δικτύωση και τη συνεργασία σε εθνικό επίπεδο να περάσουμε στην κοινή δράση των φεμινιστικών κινημάτων της Ευρώπης.

Από άκρη σε άκρη σε ολόκληρη την Ευρώπη, συνιστά κοινό τόπο ότι στο πλαίσιο των πολιτικών λιτότητας και της εφαρμοζόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής αγνοήθηκε παντελώς η επίδραση της οικονομικής κρίσης στις ανισότητες φύλου και στα κεκτημένα δικαιώματα των γυναικών. Μέσα σε ένα περιβάλλον γενικής υποχώρησης των δημοκρατικών, κοινωνικών και εργασιακών κατακτήσεων στην Ευρώπη και κοινωνικής οπισθοδρόμησης, η ισότητα των φύλων και η χειραφέτηση των γυναικών απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από τα οράματα και τους στόχους του φεμινιστικού κινήματος. Γι’ αυτό και έχει τόσο μεγάλη σημασία σήμερα η ανανέωση και κυρίως η ριζοσπαστικοποίηση της φεμινιστικής ατζέντας και η ενδυνάμωση της φωνής των γυναικών σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Ένα κεντρικό ζήτημα, επομένως, είναι να ανατρέψουμε τις αρνητικές επιπτώσεις που έχουν οι πολιτικές αυτές στην ισότητα των φύλων και στα δικαιώματα των γυναικών – ως πολιτισσών, εργαζομένων και κοινωνικά δρώντων υποκειμένων. Επίσης, θα πρέπει να ανατρέψουμε μια άλλη, εξαιρετικά σημαντική συνέπεια της κρίσης που επίσης συνδέεται με την άρση των δικαιωμάτων των γυναικών: η αναπαραγωγή των υφιστάμενων ανισοτήτων συνυπάρχει και διαπλέκεται με τη δημιουργία νέων έμφυλων ανισοτήτων. Συμπυκνώνοντας τα σημαντικότερα αιτήματα της φεμινιστικής ατζέντας, θα λέγαμε ότι αφορούν τα εξής:

Καταρχήν την κοινή δράση για την άσκηση πίεσης στις κυβερνήσεις, τα όργανα της Ε.Ε. και στην τρόικα (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε.) με στόχο την άμεση αντιμετώπιση των αρνητικών επιπτώσεων της λιτότητας στην ισότητα των φύλων. Επομένως, επειδή ένα μέρος της κοινής δράσης και των διεκδικήσεών μας κατευθύνονται στις κυβερνήσεις και στα όργανα της Ε.Ε., απαιτείται μεγαλύτερη συσπείρωση και αποτελεσματικότερος συντονισμός, ώστε να προτάξουμε τα κοινά μας αιτήματα για τα δικαιώματα των γυναικών και εντός κάθε χώρας, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κατά δεύτερον, την άμεση συνεργασία, τη δικτύωση και την κοινή δράση των εναλλακτικών κινημάτων, δικτύων αλληλεγγύης, ομάδων αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης, συνδικαλιστικών οργανώσεων και ΜΚΟ, ιδιαιτέρως των φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων, σε ευρωπαϊκό επίπεδο με δύο στόχους: Αφενός τον σχεδιασμό δράσεων και την ανταλλαγή εμπειριών και πρακτικών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την ενίσχυση της αυτοδύναμης δράσης και της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ανεξαρτησίας και ενδυνάμωσης των γυναικών. Αφετέρου, την υλοποίηση κοινών πρωτοβουλιών σε συνεργασία με άλλα κινήματα πολιτών, ΜΚΟ και συνδικαλιστικές οργανώσεις, κινήσεις και ομάδες αλληλεγγύης, εναλλακτικές και κοινωνικές επιχειρήσεις, κ.λπ. για να εμπλουτιστεί η ατζέντα τους με φεμινιστικά αιτήματα και διεκδικήσεις για την ισότητα των φύλων και τα κοινωνικά, εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα των γυναικών.

Επειδή οι απαιτήσεις των καιρών δεν είναι μόνο επιτακτικές αλλά και αρκετά περίπλοκες, θεωρούμε ότι η δικτύωση και η συνεργασία με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας για τον τρόπο οργάνωσης της αντίστασης και της δράσης μας αποτελούν το πρώτο βήμα. Να δημιουργήσουμε έναν κοινό τόπο συνάντησης των γυναικών της Ευρώπης που θα μπορούσε να γίνει το παράδειγμα για ένα μοντέλο αντίστασης, αλληλεγγύης, άρθρωσης πολιτικών και φεμινιστικών αιτημάτων και κυρίως ένα καινοτόμο μοντέλο δράσης των γυναικών της Ευρώπης.

Επομένως, σε πρώτη φάση, θα μπορούσαμε στο πλαίσιο του Alter Summit να δημιουργήσουμε μια Διαδικτυακή Φεμινιστική Πλατφόρμα με βασικές θεματικές ενότητες της φεμινιστικής ατζέντας (π.χ., φτώχεια – απασχόληση – υγεία – έμφυλη βία – συμμετοχή στην πολιτική), προτείνοντας τη συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων φεμινιστικών ομάδων, κινημάτων και γυναικείων οργανώσεων ή ΜΚΟ από κάθε χώρα, και με βάση την ειδική εμπειρία και τεχνογνωσία κάθε μιας να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε βασικές προτεραιότητες και αιτήματα για τις γυναίκες της Ευρώπης σε μια κοινή βάση. Αναφέρουμε ενδεικτικά το παράδειγμα του VDAY και της φετινής καμπάνιας με τίτλο One Billion Rising, που διοργανώθηκε τον Φεβρουάριο του 2013 σε παγκόσμια κλίμακα και είχε τεράστια επιτυχία. Βασικό εργαλείο για τη μοναδική αυτή κινητοποίηση κατά της βίας κατά των γυναικών ήταν το διαδίκτυο, που διέδωσε το τραγούδι και τον χορό ως μέσα “εξέγερσης” και ευαισθητοποίησης και κατάφερε να ξεσηκώσει και να ενώσει γυναίκες, νεαρά κορίτσια και άνδρες σε παγκόσμια κλίμακα κατά της έμφυλης βίας1. Στο πλαίσιο της Πλατφόρμας μπορούμε να ορίσουμε τακτικές (θεματικές), συναντήσεις, είτε διαδικτυακά (π.χ. μία φορά τον μήνα), είτε οργανώνοντας φεμινιστικές συνελεύσεις και εργαστήρια σε διαφορετικές χώρες (π.χ. μία φορά τον χρόνο). Επίσης, μπορούμε να διοργανώσουμε και online συζητήσεις κατά το παράδειγμα της συζήτησης που οργανώθηκε για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και κοριτσιών από το Wikigender, το Breakthrough, το End Violence Against Women (EVAW), το Partners for Prevention, το Womankind Worldwide και το υπουργείο Εξωτερικών της Φινλανδίας2.

Σε καμία περίπτωση το διαδίκτυο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την άμεση, ενεργητική και ζωντανή συμμετοχή των γυναικών στο φεμινιστικό ή στα άλλα κινήματα πολιτών. Μπορεί όμως να μειώσει τις γεωγραφικές αποστάσεις και το κόστος των μετακινήσεων και να συμβάλει στη δικτύωση, την ανταλλαγή εμπειριών και τεχνογνωσίας και την ενίσχυση της κοινής δράσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Μια άλλη πρόταση, βασισμένη στην πολυετή εμπειρία του Κέντρου Διοτίμα, αφορά την πανευρωπαϊκή δικτύωση των φεμινιστικών και γυναικείων ΜΚΟ στη βάση τριών αλληλένδετων και συμπληρωματικών λειτουργιών ή κατευθύνσεων που μπορεί να συμβάλει στα εξής:

Α) Άμεση επαφή και εμπλοκή με το πεδίο και ενεργητική υποστήριξη των γυναικών με ποικίλους τρόπους. Για παράδειγμα, παροχή υποστηρικτικών και συμβουλευτικών υπηρεσιών, υποστήριξη σε θύματα έμφυλης βίας, σε άνεργες, σε γυναίκες που χρειάζονται νομική υποστήριξη ή πληροφόρηση για θέματα δικαιωμάτων, συνηγορία για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων που παραβιάζονται, παραπομπή σε αρμόδιους φορείς, ενδυνάμωση, υποστήριξη για την αναζήτηση εργασίας και την ένταξη στην απασχόληση και στην αυταπασχόληση, αναβάθμιση δεξιοτήτων κ.λπ.

Β) Στενότερη συνεργασία των φεμινιστικών και γυναικείων ΜΚΟ με κοινωνικά δίκτυα, κινήματα αλληλεγγύης, ομάδες αυτοοργάνωσης, κ.λπ. που δημιουργούνται ή λειτουργούν σε κάθε χώρα, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη βάση κοινών δράσεων για θέματα αιχμής (πχ. φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός, Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατά της Φτώχειας / ΕΑΡΝ, πρόληψη της βίας κατά των γυναικών, υγεία και αναπαραγωγικά δικαιώματα γυναικών, απασχόληση και εργασιακά δικαιώματα, κ.λπ.).

Γ) Πραγματοποίηση ερευνών και μελετών για θέματα φύλου και ισότητας και δικτύωση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για την ανταλλαγή στοιχείων, συμπερασμάτων, προτάσεων, προσεγγίσεων και μεθοδολογιών κ.λπ. Από την εμπειρία του ΚΓΜΕ Διοτίμα στην Ελλάδα διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε αξιόπιστα ή επίκαιρα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία για μια σειρά ζητήματα και τομείς που αφορούν τις έμφυλες ανισότητες και διακρίσεις στις συνθήκες της κρίσης. Η συλλογή και η επεξεργασία στοιχείων για την κατάσταση των γυναικών, είτε αφορά τη μικροκλίμακα, είτε αφορά ειδικότερα θέματα, είναι αναγκαίες για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, αλλά και για την αποτελεσματικότερη διαμόρφωση της φεμινιστικής ατζέντας με επίκαιρα και ρηξικέλευθα αιτήματα που θα βρίσκονται σε άμεση διασύνδεση με τις φωνές, τις ανάγκες και τα αιτήματα των γυναικών.

Θεωρούμε ότι εκτός από τις απώλειες των κατακτήσεών μας, η συγκυρία έχει ανοίξει δρόμους για νέες μορφές αντίστασης και διεκδίκησης “από τα κάτω”, στη βάση τοπικών ή και θεματικών συσπειρώσεων και κινημάτων αλληλεγγύης και έχει αναδείξει διαφορετικούς, πιο άμεσους, πιο οικείους και πιο δυναμικούς τρόπους αντίστασης και διεκδίκησης. Έχει εμπλουτίσει τα προτάγματα και τα αιτήματα των κινημάτων με τη φωνή και τον πολιτικό λόγο των γυναικών, ανατρέποντας συχνά στερεότυπες αντιλήψεις όχι μόνο για το φύλο, αλλά και για τους τρόπους αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και καθημερινής αντίστασης και φέρνοντας στο προσκήνιο ανατρεπτικές διαστάσεις των διεκδικήσεων. Διαστάσεις που κινούνται πέρα από στενά συνδικαλιστικά και οικονομικά αιτήματα και μετακινούν την πολιτική ατζέντα σε μια συνολικότερη αμφισβήτηση του νεοφιλελεύθερου και αυταρχικού καπιταλιστικού παραδείγματος και της ανάπτυξης που ταυτίζεται με οικολογική καταστροφή και τη χρήση της φύσης ως οικονομικού πόρου.

Το φεμινιστικό κίνημα της Ευρώπης μπορεί και πρέπει να αξιοποιήσει την εμπειρία και τις νέες μορφές αντίστασης και διεκδίκησης, να αμφισβητήσει παράλληλα μια εκ νέου χρησιμοποίηση των γυναικών ως εφεδρικό στρατό για την αναπλήρωση της υποχώρησης του κοινωνικού κράτους και της συρρίκνωσης της αγοράς εργασίας, την αναπαραγωγή του έμφυλου κοινωνικού καταμερισμού εργασίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό ενεργά στην άρση των συνεπειών της λιτότητας στις έμφυλες ανισότητες, στον αυταρχισμό και τις φασιστικές αντιλήψεις που έχουν απλωθεί επικίνδυνα στην Ευρώπη. Μπορεί και πρέπει να πιέσει για την κατάργηση των συντηρητικών, νεοφιλελεύθερων και αυταρχικών πολιτικών που επιχειρούν να ανατρέψουν τα κατακτημένα δικαιώματα των γυναικών και να επιβάλουν με πολύ δριμύτερους όρους πατριαρχικές, σεξιστικές και φασιστικές αντιλήψεις. Η ισότητα των φύλων – όλων των φύλων – και ο φεμινισμός συνιστούν αδιαπραγμάτευτη διάσταση του αγώνα και των διεκδικήσεών μας για μια Ευρώπη των λαών

 

*Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών – Διοτίμα

 

1. Βλέπε αναλυτικότερα: http://www.onebillionrising.org/home

2. Σκοπός της διαδικτυακής συζήτησης ήταν να καταγραφούν οι ποικίλες απόψεις και προσεγγίσεις που προκύπτουν από την εμπειρία στο πεδίο και αφορούν τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να μετασχηματίσουμε τα κοινωνικά πρότυπα και τις αντιλήψεις προκειμένου να έχει αποτέλεσμα η πρόληψη της βίας κατά των γυναικών.

Βλέπε: Wikigender, Transforming social norms to prevent violence against women and girls Synthesis of the Wikigender online discussion.

http://www.wikigender.org/index.php/Wikigender_Polls

 

 

Share

Φεμινιστικά κινήματα και γυναικεία δικαιώματα στην Ευρώπη της κρίσης: προτάσεις για μια φεμινιστική Ευρώπη

Δελτίο Τύπου Φεμινιστικής Συνέλευσης Alter Summit

H Φεμινιστική Συνέλευση  του Alter Summit θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 7 Ιουνίου στις 12 το μεσημέρι με θέμα:

Φεμινιστικά κινήματα και γυναικεία δικαιώματα  στην Ευρώπη της κρίσης: προτάσεις για μια φεμινιστική Ευρώπη

Τη συζήτηση θα συντονίσουν  από την Ελλάδα η Δήμητρα Σπανού (Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη τηs βίας κατά των γυναικών) και από την Ευρώπη η Frédérique Payen  (Παγκόσμια Πορεία Γυναικών Γαλλίας).

Οι συντονίστριες  θα αναφερθούν  στα γενικά προβλήματα και προτάγματα που αφορούν την πατριαρχία, τον καπιταλισμό και την όξυνσή τους την εποχή της κρίσης.

Από την Ελλάδα εισήγηση θα κάνουν από κοινού δεκάλεπτη η Άννα Βουγιούκα (ΔΙΟΤΙΜΑ) και η Βέρα Σιατερλή  (Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την εξάλειψη τηs βίας κατά των γυναικών), αιχμές της οποίας θα είναι η κρίση και τα εργασιακά (επισφάλεια ανεργία κλπ), η βία κατά των γυναικών, καθώς και ο πετυχημένος αγώνας ενάντια  στη δίωξη των Οροθετικών Γυναικών.

Θα ακολουθήσει η εισήγηση της Nicoletta Pirotta  (μέλος  του ευρωπαϊκού δικτύου «Φεμινίστριες για μια Άλλη Ευρώπη» από την Ιταλία) και στη συνέχεια εκπροσώπων  χωρών της Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης.

Επιδίωξή μας είναι αφενός να ενημερωθούμε για την κατάσταση και τους αγώνες των γυναικών στην Ευρώπη σήμερα και αφετέρου, με τις παρεμβάσεις μας, να ανοίξει η συζήτηση γύρω από τους κοινούς μας στόχους και τις κοινές δράσεις που μπορούμε να δρομολογήσουμε, στο πνεύμα του μανιφέστου που έχουμε συντάξει.

Τέλος, σημαντική παρουσία στη συνέλευσή μας θα έχει μια γυναίκα που συμμετέχει στο κίνημα ενάντια στην εξόρυξη του χρυσού,  ενός  πολύ σημαντικού αγώνα που διεξάγουν οι γυναίκες της Ιερισσού ενάντια στα συμφέροντα των εταιρικών κολοσσών με τη στήριξη  ολόκληρου του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και των μηχανισμών καταστολής.

Ενός αγώνα που είναι παράδειγμα αντίστασης, ανατροπής των προτεραιοτήτων ως προς τις ανάγκες των ανθρώπων και της τοπικής κοινωνίας και αμφισβήτησης του μονόδρομου του κέρδους και της οικονομικής «ανάπτυξης» με κάθε κόστος μέσα σε συνθήκες κρίσης, ένα ελπιδοφόρο παράδειγμα για ένα καλύτερο και διαφορετικό μέλλον που οι γυναίκες ενεργά στηρίζουν και προωθούν.

Γνωρίζουμε ότι Παρασκευή μεσημέρι είναι ώρα δύσκολη για πολλές από εμάς, παρ όλα αυτά θα είναι καλό να είμαστε όλες εκεί.

 

Share

Γιατί συμμετέχω στο Alter Summit;

Το Φύλο Συκής ζήτησε από γυναίκες που βρίσκονται στην Αθήνα αυτές τις μέρες για το Alter Summit να μας περιγράψουν τους λόγους που τις έφεραν στη διοργάνωση και ιδιαίτερα στην Φεμινιστική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 7 Ιουνίου στις 12.30.

Ονομάζομαι Heidi Ambrosch, είμαι εκπρόσωπος των γυναικών του Κομμουνιστικού Κόμματος Αυστρίας. Το 2010 σχηματίστηκε μια ευρεία συμμαχία γυναικών και γυναικείων οργανώσεων για να προετοιμάσει την 100ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, και κατέληξε με ένα κοινό όραμα και μια κινητοποίηση 15.000 γυναικών. Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το όραμα σε πολλές γλώσσες στο σάιτ του Δικτύου Γυναικών που ήταν αποτέλεσμα αυτής της κινητοποίησης.

Έρχομαι στην Αθήνα γιατί οι γυναίκες αυτού του δικτύου γνωρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές ενάντια στο λαό της Ελλάδας αποτελούν μια επίθεση στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις γυναίκες, και συνεπώς χρειάζεται δικτύωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Φυσικά η κοινωνική κατάσταση των γυναικών στην Αυστρία είναι ακόμα καλύτερη απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες, αλλά η αυξανόμενη φτώχια είναι ορατή στη χώρα μας. Πολλές γυναίκες ζουν σε επισφάλεια. Απόλυτη απαίτηση είναι ο καθορισμός κατώτερου μισθού και κατώτερου βασικού εισοδήματος. Ίσως θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε κοινές διεκδικήσεις και να τις διαδώσουμε σε όλες τις χώρες. Ίσως μπορούμε να δουλέψουμε με το πνεύμα της Αλληλεγγύης για όλους και όλες.

 

Είμαι η Βέρα, από την ομάδα UMAR στην Κοΐμπρα, Πορτογαλία. Θα είμαι στην Αθήνα γιατί θεωρώ σημαντική τη συζήτηση και την ανταλλαγή ιδεών για την συγκρότηση πολιτικών προτάσεων που προωθούν την ατομική χειραφέτηση και αυτονομία και την οριζόντια διασύνδεση στην πολιτική και κοινωνικοοικονομική οργάνωση, όπου στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων πρέπει να συμμετέχουν όλες και όλοι. Μ’ αυτή την έννοια, οι Ευρωπαίες πρέπει να αγωνιζόμαστε γι’ αυτές τις διεκδικήσεις, για κοινωνίες με κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς βία, ιεραρχίες, ανισότητες και διακρίσεις.

Στην Πορτογαλία οι πολιτικές για την οικονομία, την εργασία, τους νόμους και τις ποινές εξακολουθούν να διαιωνίζουν μορφές διακρίσεων ενάντια στις γυναίκες με την επιβολή κοινωνικών, οικονομικών και δικαστικών περιορισμών που καταλήγουν σε μεγαλύτερη φτώχια, ανεργία και επισφάλεια στην εργασία, σε βία, σε υψηλότερη ποινή για τις γυναίκες που παραβαίνουν τους νόμους και τις κοινωνικές επιταγές και στην παραμέληση της απαιτούμενης προστασίας για τις γυναίκες-θύματα.

Επίσης σημειώνω ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές προκαλούν την θηλυκοποίηση της φτώχιας και την διατήρηση του μοντέλου της νοικοκυράς. Εδώ, οι γυναίκες που ήδη υφίστανται διπλή εκμετάλλευση, είναι υπεύθυνες για τη φροντίδα της οικογένειας και την οικιακή εργασία και πρέπει να διατηρήσουν και τα οικονομικά της οικογένειας με τη δική τους εργασία. Η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί και η επισφαλής εργασία πλήττουν πρωτίστως τις γυναίκες.

Ένα άλλο ζήτημα είναι η βία κατά των γυναικών που στην Πορτογαλία έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις και διαπερνά όλες τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις, αλλά ιδιαίτερα βαθαίνει στις ομάδες των γυναικών με μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες, που επιβαρύνει περισσότερο την κοινωνικά ευάλωτη θέση τους, ενώ οι περιορισμοί που επιβάλλονται είναι συνώνυμοι μεγαλύτερου κοινωνικού ελέγχου της βίας την οποία υφίστανται.

 

Lídia Fernandes, Πορτογαλία, UMAR – (Γυναίκες Ενωμένες για Εναλλακτικές Πολιτικές και Ανταπόκριση).

Έρχομαι στην Αθήνα για να καταλάβω την κατάσταση που υπάρχει σε κάθε χώρα, τι κάνουν τα κινήματα για να αντιμετωπίσουν την τεράστια επίθεση μέτρων λιτότητας που αντιμετωπίζουμε σε όλη την Ευρώπη και για να οικοδομήσουμε δεσμούς αλληλεγγύης με φεμινιστικές ομάδες, ομάδες άνεργων – συγκεκριμένα από την Ελλάδα – προσπαθώντας να οικοδομήσουμε κοινές στρατηγικές, δράσεις και εναλλακτικές λύσεις σ’ αυτό το πατριαρχικό, καπιταλιστικό και οικολογικά καταστροφικό σύστημα το οποίο, αν και είναι ξεπερασμένο, οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ επιμένουν να το διατηρούν με κάθε κόστος.

Στην Πορτογαλία, ο κόσμος είναι εξαντλημένος. Λέω κόσμος, αλλά δεν είναι δύσκολο να μαντέψουμε την διάσταση του φύλου αυτού του κράτους, αν εξετάσουμε την εργασία και τις αμοιβές, τη βία κατά των γυναικών, την σεξουαλική και αναπαραγωγική διάσταση και λοιπά. Αλλά υπάρχει μια άλλη διάσταση, ψυχική θα έλεγα, που θέλω να υπογραμμίσω: οι γυναίκες, ειδικά οι φτωχότερες, έχουν να αντιμετωπίσουν όλων των ειδών τα προβλήματα. Κάποια είναι κοινά με των ανδρών, άλλα είναι ιδιαίτερα: Αγωνίζονται να διατηρήσουν τη δουλειά (και ανέχονται την παρενόχληση), να επιβιώσουν χωρίς δουλειά, να δουλεύουν με έναν άθλιο μισθό, αγωνίζονται να διατηρήσουν το σπίτι, να εξασφαλίσουν την τροφή για τις ίδιες και τις οικογένειες, να αντιμετωπίσουν τα υπονοούμενα ότι είναι τεμπέλες ή κακές μητέρες. Ή τα υπονοούμενα ότι είναι ασύδοτες, προκλητικές. Ή αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας (περιλαμβανομένης της ψυχικής) για τις ίδιες και τους συγγενείς τους, και λοιπά. Και μερικές φορές, συχνά, πολύ συχνά, νιώθουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο… Και ενώ μας κατηγορούν για την κρίση, ακούμε από τον κάποιο τραπεζίτη, την ώρα που παρουσιάζει τα κέρδη των 249,1 εκατομμυρίων ευρώ:

«Αν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες μπορούν να ανεχτούν μια πτώση του ΑΕΠ της τάξης του 25%, γιατί όχι και οι Πορτογάλοι; Είμαστε ίσοι ή όχι; (…)»

Αυτό είναι το πρόβλημα με τις ελίτ που μας κυβερνούν: δεν έχουν ιδέα για τι μιλάνε. Ή, ακόμα χειρότερα, έχουν…

Καλούμε τις Ευρωπαίες να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας, την τρυφερότητά μας, την ευφυΐα μας, την οργή μας, τη χαρά μας και την δημιουργικότητά μας για να αντεπιτεθούμε σ’ αυτή την βάρβαρη επίθεση κατά των δικαιωμάτων μας, ενάντια στις ζωές μας. Πρέπει να το πούμε πολύ καθαρά: Δεν είμαστε σκλάβες του σπιτιού, των προκαταλήψεων, του αφεντικού, του κεφαλαίου, του τραπεζίτη. Ούτε και του χρέους!

 

Ονομάζομαι Magda Alves, είμαι 31 ετών, είμαι από την Πορτογαλία και μετέχω στην Παγκόσμια Πορεία Γυναικών. Είμαι φεμινίστρια που παλεύω ενάντια σε διαφορετικά συστήματα εκμετάλλευσης, κυριαρχίας και καταπίεσης, όπως ο καπιταλισμός και η πατριαρχία, και ζω σε μια χώρα κατειλημμένη εδώ και δύο χρόνια από την τρόικα, και μια παράνομη κυβέρνηση. Πιστεύω ότι αυτή η Εναλλακτική Σύνοδος στην Αθήνα είναι για μένα πολύ σημαντική. Γιατί θα καταλήξει στη σύγκλιση των διαφορετικών κινημάτων, κοινωνικών, ακτιβιστικών, συνδικαλιστικών. Σημαντική γιατί ενωμένες είμαστε δυνατές, πολύ δυνατές, και μαζί μπορούμε να νικήσουμε. Σημαντική γιατί μπροστά σε μια συνολική επίθεση, ο αγώνας μας, οι αγώνες μας, πρέπει να είναι διεθνείς. Σημαντική γιατί μας επιτρέπει να δούμε, να κατανοήσουμε, να ανταλλάξουμε, να μοιραστούμε, να οικοδομήσουμε, να δημιουργήσουμε συνδέσμους, που θα μας ξαναδώσουν τη δύναμη να συνεχίσουμε.

Επειδή είμαι φεμινίστρια, ξέρω, ξέρουμε, ότι όλες οι διαδικασίες πρέπει να είναι αληθινά χειραφετητικές, επαναστατικές, πρέπει να έχουν ανάλυση φύλου και ότι οι γυναίκες έχουν θεμελιώδη ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία. Η Πορτογαλία είναι μια από τις χώρες της ΕΕ όπου οι ανισότητα των μισθών μεταξύ γυναικών και ανδρών έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Το ύψος της ανεργίας των γυναικών είναι μεγαλύτερο απ’ αυτό των ανδρών, για να μην μιλήσουμε για την επισφάλεια και για την μη πληρωμένη απασχόληση των γυναικών. Ο κατά φύλο καταμερισμός της εργασίας αυξάνεται και εντείνεται.

Οι περικοπές στους προϋπολογισμούς κάνουν την πρόσβαση στην έκτρωση πιο δύσκολη σε κάποιες ζώνες της νότιας Πορτογαλίας, τις εσωτερικές ζώνες ή στα νησιά Αζόρες και Μαδέρα. Οι πολιτικές της λιτότητας ακολουθούνται εξίσου από συντηρητικό λόγο.

Οι νοσοκόμες κατάγγειλαν ότι όλο και πιο πολύ οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση στην προγεννητική συμβουλευτική. Η αύξηση της τιμής των μέσων μεταφοράς, δυσκολεύει ακόμα και τη μετακίνηση. Το μητρικό γάλα είναι ακριβό, και καμιά φορά απρόσιτο και υπάρχουν όλο και περισσότερες μητέρες που δίνουν στα μωρά γάλα αγελαδινό βάζοντάς τα σε κίνδυνο. Και μάλιστα κατά τα τελευταία χρόνια, όπου το ύψος της βρεφικής θνησιμότητας ήταν το χαμηλότερο του κόσμου και θα έπρεπε να συνεχίζει να πέφτει, αντίθετα, έχουμε μια αντιστροφή αυτής της θετικής πτωτικής τάσης. Επίσης, οι περιπτώσεις του θανάτου γυναικών λόγω βίας έχουν αυξηθεί:  Το παρατηρητήριο των δολοφονημένων γυναικών δείχνει ότι η βία είναι όλο και πιο δυνατή και τραυματική. Με τα μέτρα λιτότητας, οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στη βία λόγω φύλου. Μια γυναίκα που είναι θύμα βίας δεν μπορεί πια να φύγει από το σπίτι αν δεν έχει την οικονομική αυτονομία. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαμε να πούμε. Μαζί και Ενωμένες. Συνεργαζόμαστε. Οικοδομούμε. Μεταμορφώνουμε. Η επανάσταση θα είναι φεμινιστική.

 

 

 

Share

Η δίκη του βιαστή με την τυρόπιττα

των Σίσσυ Βωβού και Ζωή Γεωργίου

Άρχισε επιτέλους σήμερα η δίκη του κατηγορούμενου για βιασμούς κατά συρροή, τριών τουριστριών το 2005, στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, όπου η Φεμινιστική Πρωτοβουλία είχε καλέσει για διαμαρτυρία με το αίτημα «Όχι Άλλη Αναβολή». Η διαμαρτυρία έγινε το πρωί έξω από τον Άρειο Πάγο, ενώ μετά τις 10.30 μπήκαμε στο δικαστήριο για να παρακολουθήσουμε τη δίκη.

Ο κατηγορούμενος έχει ήδη καταδικαστεί σε 5 χρόνια κάθειρξης για το ίδιο κακούργημα, τον βιασμό μιας τέταρτης τουρίστριας, τον Μάρτιο του 2012 τελεσίδικα.

Οι παθούσες και ενάγουσες δεν ήταν παρούσες, γιατί προφανώς δεν μπορούσαν να έρθουν για πολλοστή φορά από τις μακρινές τους χώρες (Αυστραλία, Καναδά) υφιστάμενες όλη την ταλαιπωρία και ξοδεύοντας χρήματα που ποτέ δεν τους επέστρεψε το ελληνικό κράτος όπως όφειλε.

Συνήγορος πολιτικής αγωγής η Ηλέκτρα Κούτρα και ο κ. Κούτρας, από το Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Δικηγόρος του κατηγορουμένου ήταν ο κ. Φώτιος Χαρίτος, απ’ ότι μάθαμε υποψήφιος βουλευτής του ΛΑΟΣ στις τελευταίες εκλογές. Αν και έλειπαν οι εγκαλούσες, δεν ζήτησε αναβολή και δήλωσε πως αν και η απουσία συνιστά λόγο για αναβολή, εκείνος δεν την ζητά επειδή έχουν γίνει πολλά δημοσιεύματα στο εξωτερικό και είναι εις βάρος της χώρας.

Ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε στο δικαστήριο με χειροπέδες, προφανώς εκτίοντας κάποιο τμήμα της ποινής του για την πρώτη βιασθείσα, ή επειδή έχει παραβιασει κάποιους όρους.  Όταν διαβάστηκε το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος ρωτήθηκε αν αποδέχεται την κατηγορία. Είπε ότι ναι μεν έβαλε το χάπι STILNOX σε κάποια τυρόπιττα που τους πρόσφερε, πράγμα για το οποίο έχει μετανιώσει και ζητά συγνώμη από τις γυναίκες, όμως δεν υπήρξε καμιά σεξουαλική επαφή με τις εγκαλούσες, άρα δεν υπήρξε βιασμός. Το γιατί τις πήγαινε στο ξενοδοχείο αφού δεν είχε σκοπό ούτε συναινετική σεξουαλική επαφή ούτε βιασμό, είναι ένα ερώτημα που καλούνται να αναλύσουν οι ψυχίατροι και σίγουρα θα του υποβληθεί στη συνέχεια της δίκης.

Οι δηλώσεις των δύο από τις τρεις εγκαλουσών διαβάστηκαν στο ακροατήριο, και συνεπώς είναι πλέον δημόσια έγγραφα. Επικαλούνται τις ανακριτικές καταθέσεις του κατηγορούμενου.

Στην δήλωσή της η Dana Saint, αυστραλιανής εθνικότητας, αναφέρει:

Επαναλαμβάνω την υποβληθείσα στις 22 Μαρτίου 2010 παράσταση πολιτικής αγωγής κατά του κατηγορουμένου Εμμανουήλ Αριστόβουλου του Κωνσταντίνου για χρηματική ικανοποίηση με το ποσό των 50 ευρώ με επιφύλαξη της ηθικής βλάβης που υπέστην από την ενέργειά του βιασμού μου στις 9 Ιουλίου 2005 στην Αθήνα, όπως περιγράφεται στο βούλευμα 802/2006 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών. Τα γεγονότα του βιασμού μου έχουν άλλωστε συνομολογηθεί από τον κατηγορούμενο στις απολογίες του. Σύμφωνα με το Άρθρο 336.1 ΠΚ «Όποιος με σωματική βία … εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία … τιμωρείται με κάθειρξη». Σύμφωνα με το Άρθρο 13.Δ ΠΚ «σωματική βία συνιστά και η περιαγωγή άλλου σε κατάσταση αναισθησίας ή ανικανότητας για αντίσταση με υπνωτικά ή ναρκωτικά ή άλλα ανάλογα μέσα». Ο κατηγορούμενος στις 26 Σεπτεμβρίου 2005, στην έκθεση εξέτασής του ανέφερε ότι «πλησίασα τις τέσσερις αυτές κοπέλες [μια από τις οποίες ήμουνα εγώ] … τους προσέφερα τυρόπιτα ή σπανακόπιτα στις οποίες έριχνα ένα (1) χαπάκι “STILNOX” το οποίο διέλυα με τα χέρια μου, προκειμένου να τις χαλαρώσω και όχι να τις κοιμίσω, τις πήγαινα στο … κατάστημα πωλήσεως ποτών στο οποίο πίναμε και οι δύο μερικά ποτά κυρίως κρασί και κανένα ούζο και στη συνέχεια τις οδηγούσα σε διάφορα ξενοδοχεία της περιοχής της Πλάκας όπου και ερχόμουν σε εξώγαμε συνουσία μαζί τους … όλες οι κοπέλες που προανέφερα ζαλιζόντουσαν λόγω του συνδυασμού του “STILNOX” και του ποτού … όταν κάναμε έρωτα ήταν ζαλισμένες είχαν όμως τις αισθήσεις τους.» Επιπρόσθετα, στο απολογητικό υπόμνημά του της 29 Σεπτεμβρίου 2005, προσέθεσε πως «χορήγησα σε αυτές με τέχνασμα το φάρμακο “Stilnox”… χωρίς να τις ενημερώσω και χωρίς τη συγκατάθεσή τους». Συνομολόγησε δηλαδή ότι χρησιμοποίησε σωματική βία με περιαγωγή των θυμάτων του –άρα και εμένα- σε κατάσταση ανικανότητας για αντίσταση με υπνωτικό που τους χορήγησε με δόλο και χωρίς να αυτά να το γνωρίζουν, του οποίου η κεντρική κατασταλτική επίδραση είναι αυξημένη όταν συνδυάζεται με λήψη οινοπνευματώδους ποτού όπως φαίνεται και στο φύλλο οδηγιών χρήσης του “STILNOX” που περιλαμβάνεται στη δικογραφία, ώστε να εξαναγκάσει τα θύματά του –άρα και εμένα- σε συνουσία.

Η Νatalie Karneef από τον Καναδά, επικαλείται επίσης τις ίδιες δηλώσεις του κατηγορούμενου κατά την ανάκριση.

Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο αστυνομικός που είχε δεχθεί ως τότε αξιωματικός υπηρεσίας την καταγγελία στο Α.Τ. της Ακρόπολης της μιας από τις εγκαλούσες και εξέθεσε τα γεγονότα τα οποία καταγράφονται και στις ανακριτικές καταθέσεις, τα οποία συμφωνούν με τις παραπάνω δηλώσεις του ίδιου του κατηγορούμενου.

Η δίκη διακόπηκε για την Παρασκευή 7 Ιουνίου, ενώ φαίνεται ότι τα στοιχεία είναι τόσο συντριπτικά, ώστε μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι θα τελειώσει επιτέλους η ατιμωρησία του βιασμού για 8 χρόνια από την τέλεση του κακουργήματος.

Νιώθουμε ότι έχουμε βάλει ένα μικρό λιθαράκι για να δικαστεί επιτέλους ο «βιαστής με την τυρόπιττα», αφού καταγγείλαμε τόσο τεκμηριωμένα την αρνησιδικία της προηγούμενης δικηγόρου του και την κωλυσιεργία, ώστε κανένα δικαστήριο να μην μπορεί πια να καιροπετάξει άλλο την υπόθεση.

Η ανησυχία είναι μήπως η απόφαση του δικαστηρίου, που έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα είναι καταδικαστική, δώσει στον Ε.Α. την ελευθερία μέχρι την έφεση, οπότε θα υπάρξει ένα ακόμα γαϊτανάκι αναβολών.

3/6/2013

 

Περισσότερα

Όχι άλλη αναβολή για τη δίκη βιασμού τριών τουριστριών!

8 Φεβρουαρίου, έξω από τον Άρειο Πάγο

Ο βιασμός είναι κακούργημα – Ζητούμε δικαιοσύνη για τα θύματα

Θύμα βιασμού σε Κωνσταντοπούλου: «Αντί να είσαι μαζί μας, είσαι εναντίον μας»

Ζωή με τον βιασμό επί οκτώ χρόνια!

 

 

Share

Η ανακοίνωση της HOMOphonia για το 2ο Thessaloniki Pride

Διαδηλώνουμε – Γιορτάζουμε

στο 2o Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης

14 και 15 Ιούνη 2013

 

Έχουν όλοι δικαίωμα στην δημόσια έκφραση του έρωτα και της αγάπης τους;

Έχουν όλοι δικαίωμα στη συντροφική ζωή;

Στην Ελλάδα του 2013 μάλλον όχι! Οι περισσότεροι από όσους ερωτευόμαστε πρόσωπα του ίδιου με εμάς φύλου περιορίζουμε στο ελάχιστο τη δημόσια έκφραση του ομοερωτικού μας προσανατολισμού υπό την απειλή της διαπόμπευσης, του χλευασμού ή ακόμα και της τιμωρίας μας, περικλείοντας την ερωτική μας ζωή στο στενό πλαίσιο του «ιδιωτικού». Στην Ελλάδα αποθαρρύνεται και καταπιέζεται η ελεύθερη έκφραση των ομοφυλόφιλων και των λεσβιών σε κάθε δημόσιο χώρο: στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, την εργασία, τη γειτονιά, το νοσοκομείο, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα καταστήματα, ακόμα και στους περισσότερους χώρους ψυχαγωγίας και διασκέδασης.

Στον τόπο αυτό η ομοφυλοφιλία γίνεται ανεκτή μόνο αν δε φαίνεται δημόσια. Και αν…

Ειδικά στις μέρες μας, επιχειρείται οι εκφοβισμός των ομοφυλόφιλων και των διεμφυλικών ανθρώπων από το νέο-ναζισμό και αυξάνονται οι επιθέσεις εναντίον τους. Ο ναζισμός και οι φίλιες σε αυτόν δυνάμεις που τον επωάζουν (και τον επώαζαν…) εκμεταλλεύονται προκαταλήψεις – άγνοια – προσωπικές φοβίες μεγάλου μέρους της κοινωνίας, για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τους πραγματικούς κινδύνους. Δεν είναι βέβαια οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες, οι αμφί και οι τρανς (ΛΟΑΤ) υπαίτιοι της λεγόμενης «σύγχρονης ηθικής κατάπτωσης» ούτε και οι μετανάστες είναι υπαίτιοι της οικονομικής κρίσης.

Απέναντι σε μια τέτοια οπισθοδρόμηση δεκαετίες πίσω, οι ομοφυλόφιλοι και οι τρανς απαντάμε με μαζική διαδήλωση στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, στο 2ο Thessaloniki lgbt Pride! Όμως ο αγώνας αυτός, για ίσα δικαιώματα και ελεύθερη ερωτική έκφραση, δεν αφορά μόνο τη ΛΟΑΤ κοινότητα της πόλης. Οι κάθε είδους εξαιρέσεις από την ισοπολιτεία δεν απειλούν αποκλειστικά εμάς τους ομοφυλόφιλους, τις λεσβίες και τους/τις τρανς, αλλά όλους και όλες! Γι’ αυτό καλούμε και τους ετεροφυλόφιλους της πόλης να πορευτούν όπως πέρσι μαζί μας στο πολύχρωμο ποτάμι της ελευθερίας και της ισότητας, στην μεγάλη πορεία το Σάββατο 15 Ιούνη στις 7 το απόγευμα, στο Λευκό Πύργο!

Και επειδή ο έρωτας εκφράζει την ενότητα συναισθημάτων αγάπης και σωματικών ηδονών, φωνάζουμε όλοι μαζί υπερήφανα και αγωνιστικά:

 

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΩΜΑΤΑ!

 

HOMOphonia – Thessaloniki Pride

 

Στηρίζουν οι:

Good as You(th)  

Λεσβιακή Ομάδα Θεσσαλονίκης   

Σύμπραξη για το κοινωνικό φύλο

Πρωτοβουλία Γυναικών ενάντια στο χρέος και τα μέτρα λιτότητας

lgbt/Κόκκινο

 

Share