Subscribe via RSS Feed

Tag: "φορείς και θεσμοί"

Η Δημοκρατία Φύλου στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

της Σίσσυς Βωβού

Σε προηγούμενο άρθρο μου, ενόψει του συνεδρίου, θα υπάρξει δημοκρατία φύλου στον ΣΥΡΙΖΑ?, επικεντρώθηκα κυρίως σε μέρος της νομοθεσίας για την «ουσιαστική ισότητα των δύο φύλων», όπου φαίνεται ότι τα μέχρι τώρα μέτρα πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για τη γυναικεία εκπροσώπηση υστερούν όχι μόνο της δικαιοσύνης προς τις γυναίκες, αλλά ακόμα και της κρατικής νομοθεσίας.

Στο σημερινό άρθρο μου θέλω να παρουσιάσω, κυρίως, στοιχεία από το καταστατικό, τα ήθη και έθιμα του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, στο οποίο μέχρι στιγμής ήταν μέλη ο Συνασπισμός και η ΑΚΟΑ και μετά τη διάλυσή τους πιθανότατα θα επιλέξουμε να είναι μέλος ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχουν ορισμένα κεκτημένα για την ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων.

Ο αγώνας για τα γυναικεία δικαιώματα και ενάντια στην πατριαρχία είναι συστατικό του στοιχείο, και του έχει δώσει δύναμη και αξιοπιστία από την ίδρυσή του. Πιο συγκεκριμένα, ας δούμε κάποιες από τις πρόνοιες που υπάρχουν στο καταστατικό του:

Από το Προοίμιο: 

… “Συνεπώς, αναφερόμαστε στις αξίες και τις παραδόσεις του σοσιαλιστικού, κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, του φεμινισμού, του φεμινιστικού κινήματος και της ισότητας των δύο φύλων, του κινήματος για το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη, της ειρήνης και της διεθνούς αλληλεγγύης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ανθρωπισμού και του αντιφασισμού, της προοδευτικής και φιλελεύθερης σκέψης, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Συνεργαζόμαστε σύμφωνα με την  παράδοση των αγώνων ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, την οικολογική καταστροφή, την πολιτική καταπίεση και τους εγκληματικούς πολέμους, ενάντια στο φασισμό και τη δικτατορία, σε αντίσταση προς την πατριαρχική κυριαρχία και τις διακρίσεις ενάντια στους ‘άλλους/άλλες’.»

Άρθρο 5

“Το ΚΕΑ υποστηρίζει πλήρως την ισότητα των δύο φύλων σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής. Ο Φεμινισμός, η ένταξη της διάστασης του φύλου και η δημοκρατία του φύλου, αποτελούν βασικές αρχές για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του ΚΕΑ».

Τρόπος Εργασίας, Άρθρο 8

“Η δουλειά των οργάνων του ΚΕΑ πρέπει να πραγματοποιείται ανοιχτά και με διαφάνεια, τα ντοκουμέντα του πρέπει να δημοσιοποιούνται. Τα ντοκουμέντα και τα υλικά του ΚΕΑ διατίθενται σε όλα τα κόμματα-μέλη και τις πολιτικές οργανώσεις. Για το συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς για όλα τα σώματα καθώς και για τις ρυθμίσεις που αφορούν τους κανόνες για τις διαδικασίες πρέπει να γίνεται η επεξεργασία τους ή η τεκνοθέτησή τους από αυτά τα όργανα με βάση την πρόταση του συμβουλίου των προέδρων. Για το σεβασμό της αξίας της δημοκρατίας φύλου, το ποσοστό των γυναικών σε όλα τα όργανα (εκτός από το Συμβούλιο των Προέδρων) πρέπει να είναι 50%. Το ΚΕΑ είναι μια πλουραλιστική ένωση, γι’ αυτό οι διαδικασίες που θα επιλέγονται πρέπει να διασφαλίζουν τα δικαιώματα των διαφόρων ευαισθησιών».

Στο τμήμα που αφορά το Συνέδριο: Το Συνέδριο αποτελείται από (Άρθρο 12):

“12 εκπροσώπους από κάθε κόμμα-μέλος. Το κλειδί για τον αριθμό των αντιπροσώπων αποφασίζεται από το κάθε συνέδριο για το επόμενο.

Οι εκπρόσωποι εκλέγονται από τα κόμματά τους με σεβασμό στην ισότητα των φύλων, δηλ. τουλάχιστον 50% γυναίκες.

Το κλειδί για τον αριθμό των αντιπροσώπων για το Ιδρυτικό Συνέδριο καθορίζεται με συμφωνία του Συμβουλίου των Προέδρων. Τα κόμματα δεν υποχρεούνται να χρησιμοποιήσουν τον πλήρη αριθμό των εκπροσώπων τους».

Αναφορικά με τους Προέδρους (Άρθρο 19)

“Ο/η πρόεδρος εκλέγεται από το Συνέδριο. Ένας/μια υποψήφιος/α πρόεδρος για το ΚΕΑ προτείνεται από το Συμβούλιο των Προέδρων μέχρι (και συμπεριλαμβανομένου) του επόμενου συνεδρίου. Η υποψηφιότητα πρέπει να ακολουθεί την αρχή της εναλλαγής… Με βάση την πρόταση του Συμβουλίου των προέδρων, το συνέδριο εκλέγει έναν/μια αντιπρόεδρο, με κριτήριο την αναλογία φύλου».

Επιπλέον, σε πολλά από τα κόμματα-μέλη του ΚΕΑ, η ποσόστωση φύλου είναι 50%, σε άλλα από 40% και πάνω.

Στο ΚΕΑ και σε πολλά κόμματα-μέλη του, έχει καθιερωθεί αντιπρόεδρος ή συμπρόεδρος, με κριτήριο τη δημοκρατία φύλου. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τεθεί ακόμα τέτοιο θέμα, ίσως γιατί υπάρχει αντίρρηση στο θεσμό του προέδρου, θα μπορούσε όμως να τεθεί για το θεσμό του προσώπου που εκπροσωπεί το κόμμα και εκλέγεται από την Κ.Ε. σύμφωα με υπάρχουσες προτάσεις.

Τα παραπάνω έχουν σκοπό να πληροφορήσουν, αλλά και να ενισχύσουν τον προβληματισμό για τη δημοκρατία φύλου στον ΣΥΡΙΖΑ, και ίσως βοηθήσουν όσους και όσες ενδιαφέρονται να ξαναδούν το θέμα αυτό, που συχνά αντιμετωπίζεται με βάση την «εθνική λεβεντιά», που προσβάλλεται όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση με τη νομοθεσία της ή τα κόμματα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, θέλουν να παρέμβουν για να χαλάσουν τα χρηστά πατριαρχικά ήθη. Φυσικά υπάρχουν αρνήσεις της ποσόστωσης για άλλους λόγους και υπό άλλες οπτικές γωνίες.

Ήδη, το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ έχει ανακοινώσει ότι υποστηρίζει την ισόρροπη συμμετοχή του 50% σε όλα τα σώματα, ενώ η πρόταση που εμφανίζεται στο Καταστατικό αναφέρει ότι «κανένα φύλο δεν πρέπει να εκπροσωπείται με ποσοστό μικρότερο του 40%» για όλα τα όργανα.

Ας καταλήξουμε με την υπενθύμιση ότι τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ όσο και στο Alter Summit που έγινε τον περασμένο μήνα στην Αθήνα, η ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων έχει καθιερωθεί και δεν αμφισβητείται. Πολύ περισσότερο, το Μανιφέστο των ευρωπαϊκών Λαών που παρουσιάστηκε στην Αθήνα, μιλάει για μια «Ευρώπη δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική και φεμινιστική». Είναι δυνατόν, ο καινούριος ΣΥΡΙΖΑ να απορρίψει αυτές τις κατακτήσεις του κινήματος στο οποίο με τόση υπερηφάνια δηλώνει και καταγράφει ότι συμμετέχει;

 

 

Share

Θα υπάρξει δημοκρατία φύλου στον ΣΥΡΙΖΑ?

της Σίσσυς Βωβού

Η ισότητα των δύο φύλων αναφέρεται σε πολλές αναλύσεις ως μια από τις δύο μείζονες κοινωνικές επαναστάσεις του 20ού αιώνα, με τη ριζική αλλαγή της θέσης των γυναικών σε πολλές κοινωνίες, χώρες και περιοχές, και πιο έντονα στις κοινωνίες των «ανεπτυγμένων», όπως θεωρούνται, χωρών δηλαδή της Ευρώπης, Βόρειας Αμερικής και Αυστραλίας, χωρίς να παραλείπεται και η πολυάνθρωπη Κίνα στην εποχή του Μάο Τσε Τουνγκ.

Ισότητα βεβαίως υπό διαρκή εξέλιξη, πάντα διαλεκτική, με ανοδικό γενικά δείκτη.

Μετά τη νομική ισότητα που έχει σε κάποιο βαθμό επιτευχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τώρα η συζήτηση επικεντρώνεται στην ουσιαστική ισότητα (και διαμορφώνεται και σχετική νομοθεσία), η επίτευξη της οποίας εμποδίζεται σημαντικά από το γεγονός ότι οι γυναίκες αναμένεται πάντα να επωμίζονται σχεδόν αποκλειστικά τις υποχρεώσεις της αναπαραγωγής, με την οποιαδήποτε μορφή τους, σε ιδιαίτερα δραματικές συνθήκες κατά την περίοδο της κρίσης.

Γι’ αυτόν και για πολλούς άλλους λόγους η πατριαρχία παραμένει ζωντανή, απαιτώντας ακόμα και σήμερα από τις γυναίκες την εκπλήρωση του «παραδοσιακού ρόλου», τη στιγμή που οι ίδιες έχουν μπει δυναμικά τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην εργασία και απασχόληση, έχοντας παράλληλα αναλάβει σημαντικό ρόλο σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες. Το αίτημα των γυναικείων και φεμινιστικών κινημάτων να βγουν οι γυναίκες στο δημόσιο χώρο και να μην περιορίζεται η ζωή τους στην ιδιωτική σφαίρα έχει σε μεγάλο βαθμό κατακτηθεί, χωρίς παράλληλα να έχει αντιμετωπισθεί κοινωνικά ή να έχει επιμεριστεί το βαρύ φορτίο της εργασίας αναπαραγωγής για το οποίο είχαν πάντα την ευθύνη.

Προχωρώντας σ’ αυτό το δυναμικά εξελισσόμενο αλλά και ζοφερό τοπίο για τις γυναίκες, αναρωτιόμαστε γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αγκομαχάει τόσο πολύ να υιοθετήσει τις αντίθετες πολιτικές από αυτές που υιοθετεί η κυβέρνηση και το κράτος απέναντί μας. Η δήλωσή του στις θέσεις του συνεδρίου ότι «επιδιώκει συστηματικά να αποτελεί πρότυπο και εικόνα της κοινωνίας για την οποία αγωνίζεται» ελέγχεται σε όλα τα μέτωπα και υπάρχει μεγάλη αγωνία για το επερχόμενο συνέδριο και τις ρυθμίσεις που θα υιοθετήσει για τη γυναικεία εκπροσώπηση, η οποία θα μπορούσε να γίνει καταλύτης για τη «φεμινοποίησή» του. Υπάρχει η πρόταση στο συζητούμενο καταστατικό ότι «κανένα φύλο δεν μπορεί να εκπροσωπείται με ποσοστό λιγότερο από 40% σε όλα τα όργανα». Όμως, οι μέχρι τώρα συζητήσεις και αντιδράσεις από πολλές μεριές, δημιουργούν φόβους ότι αυτό δεν θα θεσπιστεί, ή ότι θα θεσπιστεί για την Κεντρική Επιτροπή και όχι για την Πολιτική Γραμματεία, όπως έγινε κατά την προηγούμενη συνδιάσκεψη, με αποτέλεσμα η τρέχουσα Πολιτική Γραμματεία να έχει 4 γυναίκες στα 37 μέλη, ποσοστό δηλαδή που διακηρύσσει την αλαζονεία της κομματικής πατριαρχίας και την αποφασιστικότητά της να μην χάσει τις πολυπόθητες καρέκλες ή έστω θέσεις στα κέντρα λήψης των κομματικών αποφάσεων. Φυσικά η γυναικεία εκπροσώπηση δεν είναι το μόνο κριτήριο για την δέσμευση ενός κόμματος στην πολιτική της ισότητας, είναι όμως ένα σημαντικό μέτρο πολιτικής.

Το κράτος και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιο μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ

Κοιτάζοντας τη νομοθεσία που ισχύει σήμερα, είναι θλιβερό να βλέπουμε ότι ένα αριστερό κόμμα που διεκδικεί την κυβέρνηση βρίσκεται πιο πίσω από την κρατική πολιτική στο θέμα της γυναικείας εκπροσώπησης.

Η νομοθεσία που αναφέρουμε εδώ αφορά την ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων σε θεσμούς του κράτους όσο και σε εκλογικές διαδικασίες (η οποία αναφέρεται, δυστυχώς, στο 1/3 τουλάχιστον και όχι στο 50%). Παρ’ όλα αυτά, έχει ήδη αλλάξει το τοπίο και στους δύο αναφερόμενους τομείς.

Ξεκινάμε από το Σύνταγμα της Ελλάδας του 1975, όπου αναφέρεται για πρώτη φορά ότι «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Στην τελευταία συνταγματική αναθεώρηση (του 2001), μετά από προετοιμασία και διεκδίκηση πολλών ετών, εισήχθη διάταξη που δέχεται τις θετικές διακρίσεις υπέρ των γυναικών για την άρση των ανισοτήτων, με εισήγηση των γυναικείων οργανώσεων και ιδιαίτερη συμβολή της Αλίκης Μαραγκοπούλου. Πριν από αυτό, υπήρξαν και κάποιες σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Άρθρο 116 παρ.2 (Συντάγματος)

«Δεν αποτελεί διάκριση λόγω φύλου η λήψη θετικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το Κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών.»

Η νομοθεσία για την προώθηση της «ουσιαστικής ισότητας», η οποία έχει εισαχθεί με βάση κατά καιρούς οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφορά τα υπηρεσιακά συμβούλια του κράτους διαφόρων μορφών και την εκλογική διαδικασία και προβλέπει τουλάχιστον το 1/3 συμμετοχής κάθε φύλου. Είναι ευνόητο ότι τα γυναικεία και φεμινιστικά κινήματα έχουν αγωνιστεί για χρόνια για την υιοθέτηση τέτοιων μέτρων, που είναι βέβαια δειλά αλλά σε σωστή κατεύθυνση.

Συγκεκριμένα:

Με το Ν. 2839/2000 καθιερώθηκε η υποχρεωτική, κατ’ ελάχιστο στο 1/3, συμμετοχή κάθε φύλου στα υπηρεσιακά συμβούλια και στα συλλογικά όργανα του Δημοσίου, των Δημοσίων Οργανισμών και των ΟΤΑ.

Ποσόστωση ανά φύλο, στα ψηφοδέλτια Νομαρχιακών και Δημοτικών εκλογών προβλέπεται στο Ν.2910/2001 (υποχρεωτική ποσόστωση 1/3 επί των υποψηφίων), 3463/2006 (1/3 αριθμός υποψηφίων).

Ο νόμος 3852/2010 για το πρόγραμμα Καλλικράτης, αναφέρεται το υποχρεωτικό ποσοστό υποψηφίων του 1/3 με βάση τον αριθμό των εδρών, και όχι των υποψηφίων συνολικά (πρόκειται για μια υποχώρηση από την πρόβλεψη των προηγούμενων νόμων), ενώ επίσης προβλέπεται σε κάθε Περιφέρεια οι Περιφερειακές Επιτροπές Ισότητας των Φύλων με διευρυμένη και πιο αντιπροσωπευτική σύνθεση και αρμοδιότητες.

Στο ν. 3839/2010, προβλέπεται το ελάχιστο 1/3 του αριθμού προϊσταμένων   στο Δημόσιο από κάθε φύλο (ενσωματώνεται στο νόμο 3587/2007 για τους ΟΤΑ).

Βουλευτικές εκλογές: το άρθρο 34 του Προεδρικού Διατάγματος 24/2012 καθιερώνεται το ποσοστό τουλάχιστον του 1/3 των υποψηφίων από κάθε φύλο.

Με το Ν.3653/2008, για στη στελέχωση των εθνικών οργάνων και επιτροπών έρευνας και τεχνολογίας απαιτείται επίσης ποσόστωση τουλάχιστον 1/3 ανά φύλο, (άρθρο 57).

Με την παραπάνω νομοθεσία γίνεται φανερό ότι οι γυναίκες που εμποδίζονται από τους μηχανισμούς της «επαγγελματικής πατριαρχίας» αλλά και τις κοινωνικές νοοτροπίες, μπορούν πλέον να αποκτούν θέσεις ευθύνης σε οργανισμούς και υπηρεσίες, και ήδη έχουμε δει μεγάλη αλλαγή στο σχετικό τομέα. Όσον αφορά όμως τις εκλογικές διαδικασίες, η «σώφρων» πρόνοια ότι το ποσοστό είναι επί των υποψηφίων και όχι επί των εκλεγομένων, δημιουργεί συνθήκες για πολύ αργή αλλαγή του τοπίου.

Τι θα συμβεί, όμως, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση; Πάντως τους νόμους αυτούς που έχουν περάσει από τη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ ή προηγουμένως ο Συνασπισμός δεν τους έχει καταψηφίσει. Το ίδιο και σε επίπεδο οργάνων της Ε.Ε.

Ερωτήματα (ρητορικά):

  • Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν γίνει κυβέρνηση θα διατηρήσει το ποσοστό εκπροσώπησης «τουλάχιστον κατά 1/3» στα υπηρεσιακά συμβούλια κάθε μορφής; Ή μήπως θα το αυξήσει;
  • Αν διατηρήσει το 1/3 στα υπηρεσιακά συμβούλια, θα τηρήσει το ίδιο για τα δικά του πολιτικά όργανα; Ή μήπως οι γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ είναι ανώριμες για να βρίσκονται στην Διεύθυνση του Κόμματος και στο Εκτελεστικό Γραφείο, την ίδια ώρα που οι γυναίκες – υπάλληλοι του κράτους είναι ώριμες για να μετέχουν κατά τουλάχιστον 1/3 στα υπηρεσιακά συμβούλια;
  • Ο ΣΥΡΙΖΑ όταν γίνει κυβέρνηση θα μετατρέψει το νόμο για την ποσόστωση στις εκλογές ώστε να ισχύει επί των εκλεγομένων και όχι επί των υποψηφίων;
  • Η υφιστάμενη κεντρική ηγεσία, η οποία είναι, όπως δείξαμε με τους παραπάνω αριθμούς, άκρως ανδροκρατούμενη, θα στηρίξει στο συνέδριο την πρόνοια ότι κανένα φύλο δεν εκπροσωπείται με ποσοστό κάτω του 40% σε όλα τα όργανα;

Το κλειδί είναι στους και στις συνέδρους

Η «ουσιαστική ισότητα» μπορεί να ευημερεί στους νόμους, αλλά υποχωρεί στη ζωή στις σημερινές συνθήκες της κρίσης. Η απότομη αύξηση μελών του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως μετά τα μεγάλα εκλογικά ποσοστά, έφερε στις τάξεις του πολλούς ανθρώπους που δεν ασχολήθηκαν ποτέ με την «πολυτέλεια» της ισότητας των δύο φύλων, έστω κι αν ζουν σε μια κοινωνία που σιγά-σιγά την θεσμοθετεί. Η ίδια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε στις προηγούμενες εκλογές να ναρκοθετήσει τη δράση και τις αξίες του Δικτύου Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ, και ιδιαίτερα τον αγώνα μας για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Όσες γυναίκες θέτουν τέτοια θέματα θεωρούνται περίπου «αναιδείς». Όσο για την ποσόστωση, που θεωρείται από κάποιες συνιστώσες σημαντικό μέτρο πολιτικής, κάποιες την υποστήριζαν στο παρελθόν και την είχαν στο καταστατικό τους, όπως ο Συνασπισμός,  αλλά σήμερα βλέπουμε ήδη υποχώρηση από μέλη του. Οι συνιστώσες της ΑΝΑΣΑ και το τμήμα του «Κόκκινου» που δεν συμμετέχει μεν αλλά στηρίζει, όπως φάνηκε στην Κεντρική Επιτροπή του Δεκεμβρίου, δέχτηκε την καρατόμηση της ποσόστωσης στην Πολιτική Γραμματεία. Άλλες συνιστώσες είναι αντίθετες στην ποσόστωση, γιατί την θεωρούν ένα ακατάλληλο και «διοικητικό μέτρο», άλλες δεν παίρνουν καθόλου θέση.

Μόνον οι σύνεδροι, άνδρες και γυναίκες, μπορούν να στηρίξουν στην πλειοψηφία τους το προτεινόμενο άρθρο του καταστατικού για τουλάχιστον 40% εκπροσώπηση του κάθε φύλου σε όλα τα όργανα ή για την ισόρροπη εκπροσώπηση του 50%, όπως προτείνει το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής αλλά και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Το πρόβλημα είναι ότι καταβάλλονται πολλές προσπάθειες για την «εξημέρωση του κυριαρχούμενου», δηλαδή των γυναικών, έτσι ώστε να δυσκολευόμαστε πολλές φορές στηρίξουμε τα ίδια μας τα δικαιώματα. Ακόμα κι αυτές που ξέρουν, δυσκολεύονται να συγκρουστούν με την τάση ή τη συνιστώσα τους, θεωρώντας αυτή την «πειθαρχία» ισχυρότερη των δίκαιων αιτημάτων μας.

Όλα τα ενδεχόμενα, συνεπώς, είναι ανοιχτά.

 

 

 

Share

Ο σοσιαλισμός του 21ου αιώνα θα είναι και φεμινιστικός

της Αφροδίτης Σταμπουλή

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχει διακηρύξει ως απώτερο στόχο του το σοσιαλισμό, που «αποσκοπεί τελικά στην απάλειψη των σχέσεων εκμετάλλευσης, στην κατάργηση των κοινωνικών τάξεων και των πατριαρχικών σχέσεων και στην αρμονική συμβίωση κοινωνίας και φύσης», έχοντας  έτσι από τη σύστασή του συναντηθεί με τον αριστερό φεμινισμό. Θα ήταν κοινοτοπία να επαναλάβει κανείς ότι είναι ουσιώδης στόχος της αριστεράς η απελευθέρωση ολόκληρης της κοινωνίας, άρα και όλων των γυναικών που αποτελούν το μισό της κομμάτι, και είναι θεμελιώδης παραδοχή του αριστερού φεμινισμού ότι ο καπιταλισμός ως σύστημα εκμετάλλευσης μεταξύ των τάξεων και η πατριαρχία ως σύστημα εξουσίας μεταξύ των φύλων τροφοδοτούν το ένα το άλλο και δεν μπορεί να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά το ένα χωρίς το άλλο.

Στο πλαίσιο αυτό είναι εύλογη η προσδοκία οι προγραμματικοί μας στόχοι και το καταστατικό του φορέα που ιδρύουμε όχι να υστερούν αλλά να προηγούνται των συστάσεων οργανισμών όπως η Επιτροπή Εξάλειψης  Διακρίσεων Κατά Γυναικών του ΟΗΕ, που εποπτεύει την εφαρμογή της CEDAW, να υπερκεράζουν τις προδιαγραφές του Σύνθετου Δείκτη Ισότητας των Φύλων του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου και να εναρμονίζονται με τα κεκτημένα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Ο στόχος της δημιουργίας ασπίδας κοινωνικής προστασίας είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει θετικά μέτρα για τις γυναίκες που όχι μόνο πλήττονται πρώτες από την κρίση, όπως δείχνουν οι δείκτες ανεργίας, αλλά και εξαναγκάζονται να επιστρέψουν στους παραδοσιακούς ρόλους της αποκλειστικής και απλήρωτης φροντίδας παιδιών, ασθενών και ηλικιωμένων. Οι δομές αλληλεγγύης, που πολύ σωστά δημιουργούνται η/και στηρίζονται από μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και μπορούν να αποτελέσουν το πρώτο εργαλείο παροχής τέτοιας φροντίδας, μεταφέρουν την άσκηση αυτών των λειτουργιών και πάλι στο δημόσιο χώρο και είναι δυνατόν να δράσουν απελευθερωτικά, εφόσον λαμβάνεται συνειδητά φροντίδα ώστε να μην αναπαράγεται στο πλαίσιό τους ο παραδοσιακός καταμερισμός εργασίας κατά φύλα.

Η έμφυλη διάσταση είναι αναγκαίο να εμπεριέχεται στο στόχο της αποκατάστασης του κοινωνικού κράτους με σαφή δέσμευση για αναβαθμισμένες παροχές που αφορούν την αναπαραγωγική και σεξουαλική υγεία, όπως και στο στόχο της αναβάθμισης του θεσμικού πλαισίου των εργασιακών σχέσεων με ρητά μέτρα προστασίας της άσκησης των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων.

Ο στόχος της ριζικής αλλαγής της λειτουργίας του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης παραμένει ελλιπής και ακρωτηριασμένος αν δεν περιλαμβάνει την επιδίωξη αναβαθμισμένης συμμετοχής των γυναικών σε κάθε τομέα. Η θεσμοθέτηση ποσοστώσεων σε κάθε όργανο λήψης και εκτέλεσης αποφάσεων έχει αποδειχθεί από τη διεθνή εμπειρία αναντικατάστατο εργαλείο για το σκοπό αυτό.

Η συμμετοχή στην τέχνη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, των οποίων η στήριξη αποτελεί επίσης προγραμματικό στόχο, προϋποθέτει ελεύθερο χρόνο, το ανισότερα, ίσως κατανεμημένο ανάμεσα στα φύλα αγαθό εξ αιτίας κυρίως της άνισης κατανομής των οικιακών εργασιών, ακόμη και στην Ευρώπη των 27. Την ανισότητα αυτή προωθούν, μαζί με το σεξισμό και την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος, διάφορα πολιτιστικά προϊόντα μαζικής απεύθυνσης εμπεδώνοντας τα αντίστοιχα στερεότυπα, η καταπολέμηση των οποίων θα πρέπει να τεθεί στις προτεραιότητες των πολιτιστικών μας παρεμβάσεων.

Στα ζητήματα που τίθενται στα πλαίσια του στόχου καταπολέμησης των διακρίσεων δεν επιτρέπεται να αγνοούνται οι διακρίσεις λόγω φύλου μέσα στις ίδιες τις αποκλεισμένες ομάδες. Είναι αναγκαίο να διατυπώνεται π.χ. η επιδίωξη της εξάλειψης των αλληλένδετων φαινομένων της πρώιμης διακοπής της εκπαίδευσης των κοριτσιών και του πρώιμου η/και αναγκαστικού γάμου μέσα σ’ αυτές τις ομάδες.

Όσον αφορά, τέλος, στο στόχο του περιορισμού της εγκληματικότητας, δεν μπορεί να παραλείπεται η αναφορά σε μια από τις πιο διαδεδομένες μορφές εγκληματικότητας, τη βία κατά των γυναικών. Είτε πρόκειται για ενδοοικογενειακή βία, είτε για σεξουαλική παρενόχληση, είτε για σεξουαλική εκμετάλλευση και καταναγκαστική πορνεία, είτε για βιασμό, είτε για βία που ασκούν οι δυνάμεις καταστολής, η αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών οφείλει να θεωρείται αδιαπραγμάτευτη επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, για την επίτευξη της οποίας απαιτείται επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου, εκπαίδευση των διωκτικών αρχών ώστε να διευκολύνεται και όχι να αποτρέπεται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη, και λειτουργία υποστηρικτικών δομών που θα εξασφαλίζουν την προστασία και την κοινωνική επανένταξη του θύματος.

Εφ’ όσον ο φορέας που ιδρύουμε «επιδιώκει συστηματικά να αποτελεί πρότυπο και εικόνα της κοινωνίας για την οποία αγωνίζεται» οι προσδοκίες από το καταστατικό είναι ακόμη υψηλότερες. Και ασφαλώς ικανοποιούνται, ως ένα βαθμό, αυτές οι προσδοκίες από τις ομόφωνα δεκτές διατυπώσεις «Οι οργανώσεις μελών επιδιώκουν την ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων» και «Τόσο στην άσκηση των δικαιωμάτων όσο και στην κατανομή των καθηκόντων επιδιώκεται η αμφισβήτηση των στερεότυπων ρόλων των φύλων», αν και γίνεται κατανοητό ότι η εφαρμογή τους συνιστά ένα στοίχημα που θα πρέπει να κερδίζεται καθημερινά. Στον ίδιο βαθμό ικανοποιούνται αυτές οι προσδοκίες από το σχήμα συντονιστής/τρια-αναπληρωτής/τρια άντρας γυναίκα υποχρεωτικά.

Εκείνο που αποτέλεσε δυσάρεστη έκπληξη ήταν οι επικρίσεις στην πρόταση ανόδου του ποσοστού συμμετοχής κάθε φύλου σε κάθε όργανο στο 40% τουλάχιστον με προοπτική την κεκτημένη στο ΚΕΑ ισόρροπη συμμετοχή 50-50. Αποτελεί κοινό τόπο ότι, όπου εφαρμόστηκε αυτή η θετική διάκριση, συνέβαλε στο ξεπέρασμα των παραγόντων που ανέστελλαν τη συμμετοχή των γυναικών στη δημόσια σφαίρα και στην ανάδειξη δημοσίων προσώπων ικανών και αποτελεσματικών που εμπλούτισαν τη δράση και ανέβασαν το επίπεδο παρέμβασης του οργάνου στο οποίο συμμετείχαν. Είναι αδιανόητο ο πολιτικός φορέας που διεκδικεί το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα να υπολείπεται στο πεδίο αυτό ως προς τις κατακτήσεις προηγουμένων δεκαετιών. Το ιδρυτικό μας συνέδριο αναμένεται να δώσει την απάντηση που αντιστοιχεί στο μέλλον που μας αξίζει.

 

Share

Ο πρώτος ευρωπαϊκός Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποκαλύπτει

Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων εγκαινιάστηκε στις 13 Ιουνίου του 2013 κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης υψηλού επιπέδου στις Βρυξέλλες. Φιλοδοξεί να γίνει ένα από τα βασικά εργαλεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) – κέντρο πληροφόρησης και γνώσης σχετικά με θέματα ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τρία χρόνια σκληρής δουλειάς, αναλύοντας δεδομένα σχετικά με την κατάσταση της ισότητας των γυναικών και των ανδρών σε διάφορους τομείς, μελετώντας ξανά και ξανά τους δείκτες και τις μεταβλητές κατέληξε στη δημιουργία ενός αξιόπιστου Δείκτη Ισότητας των Φύλων. Είναι ο μόνος δείκτης της ισότητας των φύλων ειδικά προσαρμοσμένος στα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, με σκοπό την στήριξη των μελλοντικών πολιτικών στον τομέα αυτόν. Η μοναδικότητα του δείκτη έγκειται στην ικανότητα να εντοπίσει με ακρίβεια τα κενά της ισότητας που υφίστανται ανάμεσα στις γυναίκες και στους άνδρες στους τομείς της εργασίας, της αμοιβής, της γνώσης, του χρόνου, της εξουσίας  και της υγείας.

Wikigender: Ο πρώτος Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποκαλύπτει – η ΕΕ είναι μόνο στα μισά του δρόμου προς την κατεύθυνση της ισότητας των φύλων

Πώς μπορούμε να προχωρήσουμε εμπρός, όταν οι μισοί από εμάς κρατούνται πίσω;

Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) εγκαινιάζει τον Δείκτη Ισότητας των Φύλων για την Ευρωπαϊκή Ένωση. «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων παρουσιάζει διαφορές στα αποτελέσματα μεταξύ γυναικών και ανδρών σε ατομικό επίπεδο στα κράτη μέλη της ΕΕ», λέει η Virginija Langbakk, διευθύντρια του EIGE. «Αυτό το μοναδικό εργαλείο μέτρησης υποστηρίζει την τεκμηριωμένη χάραξη πολιτικής και δείχνει προς ποιά κατεύθυνση πρέπει να μετατοπιστούν οι πολιτικές προτεραιότητες για να επιταχυνθεί η διαδικασία για την επίτευξη της ισότητας των φύλων στην Ευρώπη». Παρά το γεγονός ότι οι αξίες της ισότητας των φύλων έχουν αναγνωριστεί  από τις πρώτες ημέρες της, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μόνο στα μισά του δρόμου προς την κοινωνία της ισότητας των φύλων, με μέσο όρο βαθμολογίας τις 54 μονάδες (όπου 1 σημαίνει απουσία ισότητας των φύλων και 100 πλήρης ισότητα).

«Τα στατιστικά της ισότητας των φύλων θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τα εμπόδια που πρέπει να μειωθούν για να γίνουν όλοι οι πολίτες πραγματικά ίσοι, και ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων κάνει ακριβώς αυτό. Στον αγώνα μας κατά της ανεργίας, η βελτίωση των ευκαιριών απασχόλησης για τις γυναίκες είναι θέμα δικαιοσύνης, αλλά είναι επίσης καλό για την κοινωνία και την οικονομία», λέει ο Herman Van Rompuy, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων, που προτείνεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αναπτύχθηκε από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων, παρέχει στοιχεία για κάθε κράτος μέλος και παρουσιάζει τον μέσο όρο της ΕΕ σε κάθε έναν από τους ακόλουθους κρίσιμους τομείς της ισότητας των φύλων: εργασία, αμοιβές, γνώση, χρόνο, εξουσία και υγεία. Οι διάφορες μορφές βίας και οι αντίστοιχες ανισότητες, επίσης θεωρούνται κρίσιμοι τομείς, αλλά αντιμετωπίζονται χωριστά, καθώς υιοθετούν διαφορετικές προοπτικές. «Είμαι πολύ χαρούμενος που το EIGE έχει αναπτύξει δείκτη για την ισότητα των φύλων», λέει ο Michael Gustafson, πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Δίνει τη δυνατότητα στα κράτη-μέλη να αξιολογούν και να συγκρίνουν μεταξύ τους την πρόοδο που έχουν κάνει σε διάφορους τομείς της ισότητας των φύλων, καθώς και πού απαιτείται μεγαλύτερη πρόοδος. Ελπίζω ότι αυτό το εργαλείο θα χρησιμοποιηθεί εκτενώς και θα οδηγήσει στην καλύτερη γνώση, και το σημαντικότερο ,στην περαιτέρω πρόοδο όσον αφορά την ισότητα των φύλων».

Το χαμηλότερο επίπεδο της ισότητας των φύλων εμφανίζεται στη λήψη αποφάσεων

Η χαμηλότερη βαθμολογία παρατηρείται στον τομέα της εξουσίας στη λήψη αποφάσεων, με μέσο όρο βαθμολογίας μόλις 38 μονάδες σε επίπεδο ΕΕ: η ΕΕ και τα κράτη μέλη χρειάζονται περισσότερες γυναίκες στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η μεγαλύτερη απόσταση όσον αφορά στην ισότητα των φύλων είναι εμφανής στην εκπροσώπηση των γυναικών και των ανδρών στα διοικητικά συμβούλια των μεγάλων επιχειρήσεων, με μέση βαθμολογία για την ΕΕ μόνο 23,3 μονάδες. Μέτρα όπως ένα σύστημα ποσοστώσεων θα μπορούσε να βελτιώσει την ισότητα των φύλων στον τομέα αυτό και να οδηγήσει σε μια θετική επίδραση σε όλους τους άλλους τομείς.

Το ισότιμο μοίρασμα των δραστηριοτήτων κοινωνικής φροντίδας είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη του στόχου απασχόλησης της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να επιτύχει πιο γρήγορα τον στόχο της απασχόλησης όπως αυτός καθορίζεται στο πλαίσιο της στρατηγικής για την ανάπτυξη, για το 2020 – απασχόληση για τουλάχιστον το 75% του πληθυσμού της ΕΕ, ηλικίας 20 έως 64 ετών – με τη βελτίωση της ισότητας των φύλων στον τομέα του χρόνου που δαπανάται για μη αμειβόμενη φροντίδα και οικιακές δραστηριότητες.

Η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας είναι περιορισμένη λόγω της δυσανάλογης συμμετοχής τους στους ρόλους φροντίδας. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων δείχνει μεγάλες διαφορές μεταξύ γυναικών και ανδρών στον τομέα αυτό, με μέσο όρο βαθμολογίας μόλις 39 μονάδες σε επίπεδο ΕΕ – πολύ κάτω από τα μισά του δρόμου προς την κατεύθυνση της ισότητας των φύλων. Για τη διασφάλιση της βιώσιμης ανάπτυξης για την Ευρώπη, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί η ίση κατανομή των ωρών που δαπανώνται για την παροχή φροντίδας, μεταξύ γυναικών και ανδρών. Παράλληλα με τη δημιουργία νέων ευκαιριών απασχόλησης, είναι ζωτικής σημασίας η βελτίωση των υποδομών παιδικής μέριμνας, όπως αναφέρεται στους στόχους της Βαρκελώνης, και η εντατικοποίηση των προσπαθειών για την αύξηση της συμμετοχής του πατέρα στη φροντίδα των παιδιών.

Η καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών παρεμποδίζεται σοβαρά από την έλλειψη δεδομένων

Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν δεσμευτεί να εξαλείψουν τη βία για όλους από την ΕΕ, αλλά ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων δείχνει ότι δεν υπάρχουν συγκρίσιμα δεδομένα ανά φύλο σε αυτόν τον τομέα, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επειδή η έμφυλη βία παραμένει μια από τις ευρύτερα διαδεδομένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της εποχής μας, έχει τις ρίζες της στις ανισότητες μεταξύ των φύλων και τις ενισχύει, ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων καλεί όλους τους φορείς χάραξης πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτού του κενού.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Δείκτη Ισότητας των Φύλων εδώ

Μετάφραση: Χριστίνα Κούρκουλα

 

Share

Η «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ»: μια ανδροκρατική σύλληψη για την πολιτική

της Φλώρας Νικολιδάκη

Η λέξη «οργανική», έχει την έννοια μιας σχέσης ποιότητας, με το σύνολο, και δηλώνει ταυτοχρόνως τη σχέση συνόλου- υποσυνόλου. Η λέξη «πλειοψηφία», δηλώνει μέτρο ποσότητας.

Εννοιολογικά η φράση : «οργανική πλειοψηφία», τίθεται σε κάποιους περιορισμούς. Ένας περιορισμός είναι, ότι ανήκει σε ένα σύνολο. Δεύτερος περιορισμός είναι ότι έχει σχέση και ποιοτική και ποσοτική ως υποσύνολο με το σύνολο.

Η πολιτική, όπως όλα,  εξελίσσεται και δημιουργεί καινούργιες έννοιες, περιγράφοντας νέο-εμφανιζόμενες καταστάσεις.

Έτσι εδώ και μερικούς μήνες, συναντάμε τον όρο: «οργανική πλειοψηφία», στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, για να δηλωθεί μια εσωκομματική συμμαχία, προσώπων και πολιτικών θέσεων, χωρίς να θεωρείται απαραίτητη η ιδεολογικοπολιτική προετοιμασία της.

Δηλ. κάτι σαν κεραυνοβόλος έρωτας. Ακούμε καμιά φορά:

Ερωτεύθηκαν με την πρώτη ή δεύτερη ματιά, και παντρεύτηκαν σε 2 μήνες! Είναι οι περίπτωση που ενθουσιασμένοι είναι μόνο οι νεόνυμφοι. Ο περίγυρος, έχει έναν ανομολόγητο προβληματισμό, μήπως πάνε χαμένα τα δώρα. Μη σας πω ότι υπάρχει επίδραση και στην ποιότητα των δώρων.

Αυτά όμως συμβαίνουν στα λεξικά. Ας επιστρέψουμε στην πολιτική, στην οποία συμβαίνουν όλα:

Ένα ερώτημα λοιπόν για το πεδίο της πολιτικής είναι, αν μια «οργανική πλειοψηφία», μπορεί να είναι μια συγκεκριμένη «πράξη», σε μια συγκεκριμένη πολιτική «στιγμή». Και κατά ακολουθία, αν μια τέτοια «στιγμή», μπορεί να είναι οι εσωκομματικές εκλογές και τα συνέδρια.

Στην πράξη το ερώτημα έχει απαντηθεί θετικά. Έχουμε δει λοιπόν να συγκροτούνται συμμαχίες, με σκοπό τη «νίκη», είτε πρόκειται για κάποια επίκαιρη πολιτική θέση, ή για εκλογή προσώπων.

Αν τώρα προσπαθήσουμε να φανταστούμε, ένα κόμμα στο οποίο αυτή η λειτουργία, της οργανικής πλειοψηφίας, ή δυνάμει πλειοψηφίας, αρμόζει, ως φυσική, λογική και αναμενόμενη, δύσκολα σκέφτεσαι ένα κόμμα της αριστεράς, με σφραγίδα την ανυποχώρητη πάλη για τα συμφέροντα των εργαζομένων. Και το λέω από τη σκοπιά της πολιτικής ηθικής, αλλά και της αποτελεσματικότητας για τον κοινό σκοπό.

Μια αποτελεσματικότητα που την έχουμε ανάγκη, γιατί είμαστε απλοί άνθρωποι που χρειάστηκε να σπάσουμε ένα πραγματικό φαύλο κύκλο, για να γίνουμε μέλη αριστερού κόμματος που δρα στον καπιταλισμό.

Θα είχε ενδιαφέρον η συζήτηση αυτή με ένα/μια οπαδό της άποψης, για την ύπαρξη διακριτών -και εκλογικά- παρατάξεων, μέσα στο κόμμα. Θα είχε ενδιαφέρον να σκεφτούμε αν υπάρχει κάποια αντίφαση, ανάμεσα στην ύπαρξη μιας τάσης για ένα ιδεολογικό ζήτημα, όπως το κοινωνικό σύστημα της πατριαρχίας και τις συμφύσεις του με τον καπιταλισμό, και τα αρχικά στάδια του σοσιαλισμού, με τη συμμετοχή της τάσης αυτής, στη συγκρότηση μιας οργανικής πλειοψηφίας, για την κατάκτηση θέσεων σε όργανα, χωρίς καν να τίθενται τα ζητήματα ύπαρξης της τάσης. Λέω ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί σε αριστερό κόμμα.

Τι θα ήθελα να συμβαίνει? Θα ήθελα να μπορώ να δουλεύω για να γίνει κτήμα όλου του κόμματος η άποψή μου για την πατριαρχία, να μπορώ να ψηφίζω για τα όργανα συντρόφους και συντρόφισσες, που εκτός των ικανοτήτων τους θα ήταν και πιο κοντά στη δική μου ιδεολογική κατεύθυνση. Θα ήθελα επίσης, κάθε φορά να μπορώ να συμφωνώ και να διαφωνώ χωρίς να με απασχολεί η ταυτότητα της πρότασης. Να έχω τα αυτιά μου και το μυαλό μου ανοιχτά, να βιώνω την ελευθερία σκέψης και επικοινωνίας, που στερούμαι στην καθημερινή μου ζωή, υπάρχοντας σε ένα σύστημα εχθρικό για μένα.

Θα ήθελα επίσης, όταν συμφωνώ ή διαφωνώ με μια ιδέα, αυτό να μη με χαρακτηρίζει και για την επομένη ιδέα που θα ακουστεί. Θα ήθελα κανείς και καμιά, να μην με «κατατάξει», από μια φράση, μια πρόταση ή μια ψηφοφορία.

Θέλω την πνευματική μου αυτοδιάθεση, μέσα σ’ ένα σύνολο ανθρώπων, που επέλεξα να αγωνιστώ μαζί τους, σαν ίση προς ίσους.

Δεν μπορώ να κατανοήσω διαφορετικά τη λειτουργία μου σαν μέλος  ενός κόμματος της αριστεράς. Αντιθέτως, αν ήμουν μέλος ενός κόμματος του συστήματος, με σκοπό δηλ. την συνέχεια της ύπαρξης του καπιταλισμού, τότε θα κατανοούσα ότι μοναδικός τρόπος είναι η «κομματική διαχείριση», δηλ. η ομαδοποίηση πάνω σε εφευρισκόμενα επίδικα.

Η «οργανική πλειοψηφία», είναι ανδροκρατική σύλληψη, γιατί υπακούει στη λογική «χτυπάω και φεύγω», λογική που καθόλου δεν μπορεί να εκφράσει την αντίληψη του γυναικείου φύλου για βάθος, υπομονή και αποτέλεσμα,  με το συναισθηματικό υπόβαθρο σε πρώτο πλάνο.

 

 

Share

Τι είναι καλύτερο, να είσαι βιαστής του ελληνικού λαού ή βιαστής τουριστριών;

της Σίσσυς Βωβού

Τι είναι καλύτερο, να είσαι βιαστής του ελληνικού λαού ή βιαστής τουριστριών;  Ή, αν το βάλουμε αλλιώς ποιο είναι το χειρότερο;

Κάπως έτσι εξελίχτηκε ένας ακόμα διαξιφισμός μέσα στην Επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρ που οι εργασίες της διεξάγονται κεκλεισμένων των θυρών, αλλά όποιο Μέσον θέλει τις δημοσιεύει.

Στο koutipandoras.gr γράφτηκε ένα άρθρο με τίτλο Μήνυση Κωνσταντοπούλου σε Ρήγα για συκοφαντική δυσφήμιση. Και γιατί θα μηνύσει η Κωνσταντοπούλου τον Ρήγα, σύμφωνα με το δημοσίευμα;

Το ποτήρι ξεχείλισε για τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία αναγκάστηκε να καταθέσει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Ρήγα, ο οποίος κατά τη διάρκεια της κατάθεσης στην Προανακριτική Επιτροπή για τη Λίστα Λαγκάρντ του πρώην υπουργού Φίλιππου Σαχινίδη θεώρησε σκόπιμο να χαρακτηρίσει για μια ακόμα φορά τη συνάδελφό του «υπερασπίστρια βιαστών».

Κι γιατί να ξεχειλίσει το ποτήρι αν σε αποκαλούν «υπερασπίστρια βιαστών», όταν καμαρώνεις εδώ και χρόνια ότι υπερασπίζεσαι έναν αθώο άνθρωπο, που καθόλου βιαστής δεν είναι, παρά το ότι έχει καταδικαστεί και σε βαθμό Εφετείου σε 5ετή κάθειρξη για βιασμό μιας τουρίστριας από βορειοευρωπαϊκή χώρα;

Στις στιχομυθίες που ανταλλάχτηκαν μεταξύ του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ρήγα και της βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ Κωνσταντοπούλου, ο μεν την αποκαλούσε «υπερασπίστρια βιαστών» που παρακώλυε τη δικαιοσύνη, η δε τον κατάγγειλε για «βιαστή του ελληνικού λαού». Ποιό είναι καλύτερο και ποιο χειρότερο;

Αν βέβαια γίνει αυτή η μήνυση και διεξαχθεί αυτή η δίκη, πράγμα χλωμό, θα γελάσει ο κάθε πικραμένος βιαστής, γιατί θα δει σχεδόν σύσσωμη την αντιμνημονιακή και αριστερή παράταξη που αγωνίζεται για την κοινωνική δικαιοσύνη, να υπερασπίζεται τον βιαστή και να λέει ότι δεν είναι βιασμός όταν έχει κάποιος παρασύρει μια τουρίστρια σε ξενοδοχείο αφού πρώτα της έδωσε υπνωτικό χαπάκι μυστικά, και μετά την οδήγησε να πιει αλκοόλ, πράγμα που αντενδείκνυται και φέρνει το άτομο σε παραλυσία, είναι «μια συναινετική σεξουαλική πράξη». Και όταν έχει τέσσερις καταγγελίες καρμπόν από γυναίκες που δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, και καταγγέλλουν τον ίδιο άντρα, τότε ο κάθε αντιμνημονιακός και η κάθε αντιμνημονιακή θα πουν ότι «τις ξέρουμε τις τουρίστριες, έρχονται για να ξεσκιστούν με τους μεσογειακούς εραστές».

Υπάρχει η βεβαιότητα, ότι αυτός ο βουλευτής Ρήγας και κάθε άλλος που προσπαθεί να συγκαλύψει τις ατασθαλίες του ΠΑΣΟΚ και της εξουσίας γενικά, ανακαλύπτει ένα ελάττωμα βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα πολύ σοβαρό αφού πρόκειται για αρνησιδικία σε βιασμό, για να κρύψει τα δικά του. Και φυσικά δεν ξεφεύγει από κανέναν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο έκανε αυτή τη γυναίκα βουλεύτρια, αλλά στη συνέχεια και υπεύθυνη του τομέα Δικαιοσύνης και αυτό προλειαίνει το τι θα γίνει με τους βιαστές στην περίπτωση που πάρει την κυβέρνηση. Είναι αναμενόμενο η κάθε πολιτική παράταξη να προσπαθεί βγάλει στα φόρα τα άπλυτα της άλλης για να κερδίσει πόντους.

Ξαναείπαμε ότι για κάποιες από εμάς τις φεμινίστριες, οι δύο αξίες που οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε δεν συμψηφίζονται. Δηλαδή, και οι πλούσιοι πρέπει να πληρώσουν φόρους και οι κυβερνήσεις δεν πρέπει να τους συγκαλύπτουν με την απόκρυψη αυτής ή της όποιας άλλης λίστας, και οι βιαστές πρέπει να τιμωρούνται. Όταν όμως λειτουργεί κάποιος σε μια πατριαρχική κοινωνία όπου τα δικαιώματα των γυναικών έρχονται δεύτερα ή εκατοστά, τότε όπως πολλά κόμματα, ακόμα και το κόμμα της αριστεράς θεωρεί δικαίωμά του να συγκαλύπτει την βουλεύτρια και τη δράση υπεράσπισης του βιαστή, και μάλιστα όταν κάποιες μιλάμε γι’ αυτό να βγάζει ανακοινώσεις ότι αυτά προέρχονται από σκοτεινούς κύκλους. Έστω κι αν μας ξέρει μια μια και όλες μαζί.

Και ας μην ξεχνάμε ότι το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ έχει καταγγελθεί από την ίδια στο δικαστήριο, όταν ένα μυστικό και προσωπικό γράμμα του προς αυτήν το υπέβαλε ως αναγνωστέο έγγραφο. Θεωρητικά δηλαδή αυτό το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παραπεμφθεί και να δικαστεί γιατί της έστειλε ένα μυστικό γράμμα όπου της έλεγε περίπου τα ανωτέρω.

Το επόμενο ερώτημα, είναι γιατί το Κουτί της Πανδώρας, και γιατί τόσοι άνθρωποι της αριστεράς, άνδρες και γυναίκες, ακόμα και κάποιες φεμινίστριες δεν θέλουν να στηλιτεύσουν, τουλάχιστον δημόσια, τέτοιες συμπεριφορές που αντιμάχονται τα γυναικεία δικαιώματα;

Εξηγήσεις πάντα υπάρχουν. Όταν έχουμε να κάνουμε με μια δηλωμένη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν θα αντιστρατευθεί τέτοια συμπεριφορά, αντίθετα θα καταγγείλει όσες μιλάνε, γιατί «βλάπτουν τον αγώνα για την αποκάλυψη των ενόχων της φοροδιαφυγής ή των συνενόχων τους πολιτικών», τότε ο κάθε ένας και η κάθε μια που πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κοινωνική αλλαγή προτιμούν να ακολουθήσουν την επίσημη θέση. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι. Εξαρτήσεις, άνθρωποι που δεν θέλουν για διάφορους λόγους να τα χαλάσουν με την ηγεσία και την ομοψυχία, που συναρτούν την υπόστασή τους σε διάφορα μετερίζια της πολιτικής και της διανόησης με αυτή την ομοψυχία, αλλά και άνθρωποι που για ποταπότερους λόγους είτε σιωπούν είτε ξιφουλκούν ενάντια σε κάποιες φεμινίστριες. Γιατί στο τέλος τέλος ποιός ξεχνάει ότι αύριο μεθαύριο ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κυβέρνηση, άρα όποιος/όποια τεντώνει τα σχοινιά με την ηγεσία, μπορεί να χάσει.

Αν δεν υπήρχε ο φόβος και η συνενοχή, πατριαρχία δεν θα υπήρχε. Αν εμείς οι γυναίκες αγωνιζόμασταν για τα δικαιώματά μας χωρίς συμψηφισμούς, θα ήμασταν σε καλύτερη θέση. Αν είχαμε ένα ισχυρό φεμινιστικό κίνημα, τέτοια δεν θα περνούσαν. Το συμπέρασμα πάντα ίδιο, έως μονότονο: Να μην φοβόμαστε την αλήθεια, είναι σκληρό να συγκρουόμαστε, αλλά είναι το μόνο που φέρνει αλλαγή.

Τη Δευτέρα 3 Ιουνίου είναι ορισμένη δικάσιμος για τρεις από τις τέσσερεις τουρίστριες, με κατηγορούμενο τον ίδιο άνδρα ως κατά συρροή βιαστή.

Εμείς θα είμαστε έξω από τα δικαστήρια της Αλεξάνδρας, για να πούμε για μια ακόμα φορά «όχι άλλη αναβολή της δίκης» και να θυμίσουμε ότι η υπόθεση είναι του 2005, και οκτώ χρόνια μετά δεν έχει ξεκινήσει η δίκη.

Ζητάμε δικαιοσύνη για τα θύματα του βιασμού και γενικότερα της έμφυλης βίας.

 

Περισσότερα

Όχι άλλη αναβολή για τη δίκη βιασμού τριών τουριστριών!

 

Share

Σαν σήμερα οι Ελληνίδες αποκτούν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι

Στις 28 Μαΐου 1952 ο νόμος 2159, κατοχυρώνει το δικαίωμα της γυναίκας όχι μόνο να εκλέγει, αλλά και να εκλέγεται στις Δημοτικές και Βουλευτικές εκλογές. Παρόλα αυτά, οι Ελληνίδες δεν μπορούν να ψηφίσουν στις εκλογές του Νοέμβρη που ακολουθεί, αφού δεν έχουν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Στις επαναληπτικές εκλογές, ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα, εκλέγεται στη Θεσσαλονίκη πρώτη γυναίκα βουλευτής στην ιστορία της Ελλάδας, η Ελένη Σκούρα.

Το 1844 πραγματοποιείται η Α΄ Εθνοσυνέλευση και ψηφίζεται το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας, το οποίο ορίζει στο άρθρο 3 ότι « οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του Νόμου», ξεχνώντας παντελώς να αναφέρει τον υπόλοιπο πληθυσμό, ήτοι τις Ελληνίδες, οι οποίες είχαν μάλιστα προσφέρει ουκ ολίγα στον πόλεμο για την ανεξαρτησία από τον οθωμανικό ζυγό. Έτσι, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘20 θεωρούνταν δεδομένο ότι μόνον οι άνδρες είχαν δικαίωμα να μετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες, ενώ η γυναικεία ψήφος θεωρείτο «πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον».

Το 1921 ο πρωθυπουργός Γούναρης επαναφέρει στη Βουλή την πρόταση για ψήφο των γυναικών αλλά προκαλούνται βίαιες αντιδράσεις από πολλούς πολέμιους της ιδέας. Η πρόταση επιστρέφει εκ νέου το 1924 και μετά από ακόμα πέντε χρόνια διαμάχης, υπερψηφίζεται και με Προεδρικό Διάταγμα. Στις 5 Φεβρουαρίου 1930, αναγνωρίστηκε το δικαίωμα (μόνο) του εκλέγειν για τις Ελληνίδες.

Δεν έλειπαν ωστόσο οι περιορισμοί, αφού το δικαίωμα ψήφου ίσχυε μόνο για τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές και αφορούσε μόνο στις εγγράμματες γυναίκες, που είχαν συμπληρώσει το 30ο έτος της ηλικίας τους. Έτσι, για πρώτη φορά οι γυναίκες ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934. ΟΙ προκαταλήψεις, η μη εγγραφή στους καταλόγους και ο μεγάλος αριθμός αναλφάβητων γυναικών έχει ως αποτέλεσμα να ψηφίσουν μόλις 240 – 480 κυρίες.

Η Ελληνική Βουλή ψηφίζει το νόμο 2159 στις 28 Μαΐου 1952 ο οποίος παραχωρεί ίσα πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες. Ωστόσο δεν ασκείται το δικαίωμα στις προσεχείς εκλογές του Νοεμβρίου αφού δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι. Λίγους μήνες αργότερα, όμως, σε επαναληπτικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Θεσσαλονίκη, εξελέγη η πρώτη γυναίκα βουλευτής. Πρόκειται για την Ελένη Σκούρα, του Ελληνικού Συναγερμού, η οποία μαζί με την Βιργινία Ζάννα, του Κόμματος Φιλελευθέρων, υπήρξαν οι πρώτες γυναίκες υποψήφιες για το βουλευτικό αξίωμα.

Σε βουλευτικές εκλογές, οι Ελληνίδες ψήφισαν για πρώτη φορά στις 19 Φεβρουαρίου 1956, οπότε η Λίνα Τσαλδάρη της ΕΡΕ και η Βάσω Θανασέκου της Δημοκρατικής Ένωσης κέρδισαν την είσοδό τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Μάλιστα η Λίνα Τσαλδάρη έγινε και η πρώτη γυναίκα υπουργός, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Καραμανλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια χρονιά εξελέγη και η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος, η Μαρία Δεσύλλα στην Κέρκυρα. Πρέπει να περάσουν ακόμα δυο δεκαετίες, ώσπου το Σύνταγμα του 1975 να ορίσει επιτέλους ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι».

Η Εφημερίδα Κυριών και η Καλλιρόη Παρρέν

Στον αγώνα για τη συμμετοχή των γυναικών στα πολιτικά πράγματα της χώρας, πρωτοστάτησε το φεμινιστικό κίνημα, με πιο σημαντική φωνή έκφρασης των διεκδικήσεων αυτήν της Καλλιρρόης Παρρέν, το γένος Σιγανού. Πρόκειται για την πρώτη γυναίκα στην Ελλάδα που δημοσιογράφησε και εξέδιδε από το 1887 και για 31 χρόνια την «Εφημερίδα των Κυριών». Η Εφημερίδα των Κυριών διατύπωνε από τον 19ο αι. το θαρραλέο σύνθημα «Ψήφος στη Γυναίκα» παρά τα ειρωνικά, υβριστικά, και απειλητικά σχόλια εναντίον της «αναρχικής» Καλλιρρόης Παρρέν από τον Τύπο της εποχής.

Η Καλλιρόη Παρρέν, αγωνίστηκε κατά της αμάθειας και των προλήψεων, εκφράζοντας έναν υγιή φεμινισμό που ζητούσε ισοτιμία των δύο φύλων και όχι αναστροφή ρόλων. Με την βοήθεια όμως κάποιων λιγοστών υποστηρικτών της, μεταξύ των οποίων και οι Κωστής Παλαμάς και Γρηγόρης Ξενόπουλος, η Παρρέν κατόρθωσε να επιβάλει τον διεκδικητικό λόγο της και να συνεχίσει τον αγώνα της για 31 συνεχή χρόνια, διακόπτοντας μόνον όταν το 1918 εξορίστηκε για περίπου 10 μήνες στην Ύδρα λόγω των πολιτικών της φρονημάτων.

Η Καλλιρόη Παρρέν, στην οποία ο Παλαμάς είχε αφιερώσει και ένα ποίημά του («Χαίρε γυναίκα της Αθήνας, Μαρία, Ελένη, Εύα. Να η ώρα σου. Τα ωραία σου φτερά δοκίμασε και ανέβα και καθώς είσαι ανάλαφρη και πια δεν είσαι σκλάβα προς τη μελλούμενη άγια γη πρωτύτερα εσύ τράβα και ετοίμασε τη νέα ζωή, μιας νέας χαράς υφάντρα και ύστερα αγκάλιασε, ύψωσε και φέρε εκεί τον άντρα…») εκπροσώπησε την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα την Ελλάδα σε διεθνή Συνέδρια Γυναικών στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Σικάγο (1888, 1889, 1893, 1896, 1900).

Η Καλλιρόη Παρρέν, παρόλο που πέτυχε να πείσει τον πρωθυπουργό Δ. Γούναρη να τοποθετηθεί προσωπικά υπέρ την χορήγησης ψήφου στις γυναίκες, δεν πρόλαβε να δει την χορήγηση των ίσων εκλογικών δικαιωμάτων αφού πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 16 Ιανουαρίου 1940 στην Αθήνα. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο 1ο Νεκροταφείο, όπου πέντε δεκαετίες αργότερα, στις 6 Ιουνίου 1992, έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής της από τον Δήμο Αθηναίων.

Πηγή: tvxs

 

Share

Αφγανιστάν… πολλά βήματα πίσω

της Ρένας Δούρου

Η συζήτηση στη Βουλή του Αφγανιστάν κράτησε δύο ώρες και απέδειξε πόσος δρόμος χρειάζεται ακόμη να διανυθεί ως ότου να υπάρξει πρόοδος σε ό,τι αφορά στην κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών στην πολύπαθη χώρα. Συγκεκριμένα, οι βουλευτές συζητούσαν την τροποποίηση του νόμου για τη βία κατά των γυναικών. Ένας νόμος που απαγόρευε τη βία κατά των γυναικών, τους γάμους μεταξύ ανηλίκων και τους αναγκαστικούς γάμους, είχε τεθεί σε ισχύ με προεδρικό διάταγμα του Χαμίντ Καρζάι το 2009, και δεν χρειαζόταν την έγκριση των βουλευτών… Μάλιστα εκατοντάδες άνδρες είχαν διωχθεί, βάσει του νόμου, και φυλακιστεί…

Ωστόσο, η Φαούζια Κούφι, επικεφαλής της Επιτροπής Γυναικών της Βουλής (που επέζησε ενέδρας των Ταλιμπάν πριν από δύο χρόνια), επέμεινε να περάσει από τη Βουλή, προκειμένου να καταστεί μη αναστρέψιμος. Οι κακές γλώσσες λένε ότι το έκανε και για τις πολιτικές της προσωπικές φιλοδοξίες… Ωστόσο, μια μερίδα γυναικών – ακτιβιστριών, μεταξύ τους και η πολύ γνωστή βουλευτής Ζάχρα Νάντερι, είχαν ταχθεί κατά της έγκρισης του Νόμου Κατά της Βίας κατά των Γυναικών, από τη Βουλή, φοβούμενες αυτό ακριβώς που συνέβη: ότι δηλαδή οι συντηρητικοί βουλευτές θα επιχειρούσαν να το τον «κατεδαφίσουν», βάζοντάς τον στο… ντουλάπι… Όπερ και εγένετο. Η τελική συζήτησή του αναβλήθηκε χωρίς να οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία…

Οι συντηρητικοί βουλευτές εναντιώθηκαν σε τουλάχιστον οκτώ άρθρα του νόμου, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που κρατούσε τη νόμιμη ηλικία γάμου για τις γυναίκες στα 16 χρόνια, αυτού που αφορούσε σε ιδρύματα περίθαλψης γυναικών που έχουν πέσει θύματα ενδοοικογενειακής βίας καθώς κι εκείνου που περιόριζε τον επιτρεπόμενο αριθμό γυναικών συζύγων στις δύο. Οι περισσότεροι από αυτούς υποστήριξαν ότι πολλές από τις διατάξεις παραβιάζουν τον ισλαμικό νόμο. Ότι ο νόμος είναι «μη ισλαμικός» («un-islamic» όπως επί Μπους στις ΗΠΑ γινόταν λόγος για «un-american» ενέργειες)…

«Είναι λάθος μια γυναίκα και ένας άνδρας να μην μπορούν να παντρέψουν την κόρη τους μέχρις ότου να γίνει 16 ετών», είπε ο Ομπαϊντουλάχ Μπαρεκζάι, βουλευτής της νοτιοανατολικής επαρχίας Ουρουζγκάν. Για τους άνδρες το όριο ηλικίας είναι 18 ετών. Ο βουλευτής μάλιστα έφερε τα ιστορικό παράδειγμα ενός συνοδοιπόρου του Προφήτη Μωάμεθ, του Χάζρατ Άμπου Μπακρ Σίντικ, που πάντρεψε την κόρη του στα επτά της χρόνια!!!

Στο τέλος, ο πρόεδρος της Βουλής, Αμπντούλ Ραούφ Ιμπραχίμι, δήλωσε ότι το σώμα θα επανεξετάσει το νόμο αργότερα, χωρίς να διευκρινίσει το πότε ακριβώς. Αυτή η άκρως αρνητική εξέλιξη πάει πίσω τη σκληρή, πολύχρονη προσπάθεια των αφγανών γυναικών για την αντιμετώπιση τόσο της βίας όσο και των αναγκαστικών σε πολύ μικρή ηλικία  – ειδικά στην ύπαιθρο οι γάμοι μεταξύ ανηλίκων είναι θεσμός… Η εξέλιξη αυτή, πέραν των άλλων, αποδεικνύει και το πόσο δύσκολο είναι να αλλάξουν παγιωμένες νοοτροπίες, ανακατεμένες μάλιστα με αμφισβητούμενες θρησκευτικές ερμηνείες. Και ότι ένας νόμος δεν αρκεί. Πόσο μάλλον όταν επιχειρείται και να καταργηθεί…

 

Share

H βία κατά των γυναικών δεν μπορεί να συμψηφίζεται

της Σίσσυς Βωβού*

Σε χθεσινό άρθρο στην “Αυγή“, η αγαπητή Ευγενία Λουπάκη θέλησε να υποστηρίξει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για τη σκληρή μάχη που δίνει, όπως λέει, εξ ονόματος όλων μας, στην επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ.

Αντί όμως να υποστηρίξει απλώς τις αδικίες που, όπως αναφέρει, γίνονται σε βάρος της, εγκαλεί κάποιες γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ γιατί την έχουν καταγγείλει ως συνήγορο βιαστή. Και αναρωτιέται «ποιες και πόσες είναι αυτές οι ‘γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ’ και γιατί θεωρούν ότι μας εκπροσωπούν όλες όσες κινούμαστε στον χώρο αυτό».

Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: δεν κατήγγειλαν την κυρία Κωνσταντοπούλου «οι γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ», αλλά το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή μία από τις θεματικές του οργανώσεις, η οποία λειτούργησε συστηματικά για τρία χρόνια και ανέστειλε τη λειτουργία της όταν δεν έγινε δεκτό το αίτημά της προς την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να μην είναι υποψήφια η Ζ.Κ. Ο λόγος της άρνησής μας ήταν ότι ήταν συνήγορος βιαστή για 7 χρόνια ενός βιαστή που είχε 4 καταγγελίες από 4 διαφορετικές τουρίστριες για το 2005, όπου τις γνώριζε στην Πλάκα, τους έλεγε να τις ξεναγήσει, μετά από λίγο τους πρόσφερε μια τυρόπιττα όπου είχε κρύψει μέσα ένα βαρύ υπνωτικό χάπι STILLNOX, μετά τις πήγαινε να πιουν ένα αλκοολούχο ποτό σε μπαράκι (κάτι το οποίο αντενδείκνυται απολύτως με το συγκεκριμένο φάρμακο), στη συνέχεια τις πήγαινε υποβασταζόμενες και τις βίαζε στο ξενοδοχείο, τις παρατούσε αναίσθητες και έφευγε.

Αυτή είναι η σύντομη περιγραφή της μιας υπόθεσης, που έχει τελεσιδικήσει με 5 χρόνια κάθειρξη του βιαστή, σε βαθμό και εφετείου, και περίπου τα ίδια υπάρχουν στις καταγγελίες των άλλων τριών, για τις οποίες η δίκη δεν έχει ξεκινήσει ακόμα εξαιτίας των βαριών προβλημάτων της ελληνικής δικαιοσύνης, και ταυτόχρονα της απίστευτης αρνησιδικίας της δικηγόρου. Θεωρούσαμε ότι η υπεράσπιση αυτού του βιαστή αντέβαινε προς τους αγώνες που κάναμε για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.

Για να επιστρέψουμε στο Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ, ήμασταν κάποιες γυναίκες που θέλαμε να αναδεικνύουμε τα δικαιώματα των γυναικών και να αγωνιζόμαστε γι’ αυτά μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως κάναμε όλα τα χρόνια της λειτουργίας μας. Η συμμετοχή ήταν ελεύθερη για όσες ενδιαφέρονταν, δημοσιοποιούσαμε πάντα τα ραντεβού για τις συναντήσεις και την πολιτική του συνδιαμορφώναμε με άμεση δημοκρατία των παρουσών. Δεν διακηρύξαμε ποτέ ότι εκπροσωπούσαμε όλες τις γυναίκες του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, όλες οι θεματικές της εποχής εκείνης επεξεργάζονταν πολιτική και οργάνωναν δράσεις. Και μάλιστα, η συγκεκριμένη θεματική ήταν η πιο συστηματική στη δράση της. Υπάρχουν γυναίκες που θεωρούν ότι τα δικαιώματα των γυναικών και ο αγώνας ενάντια στην πατριαρχία είναι μια δευτερεύουσα αντίθεση μέσα στην καπιταλιστική μας κοινωνία και ποτέ δεν ήρθαν σε καμιά μας εκδήλωση. Γενικά, αφού τίθεται το ερώτημα, δεν ήμασταν πολλές, αλλά κάναμε πολύ σημαντικά πράγματα.

Επικαλείται την ανάγκη, η Ευγενία, για δίκαιη δίκη όλων των κατηγορουμένων. Κι εμείς γι’ αυτό πασχίζαμε, γι’ αυτό και εξοργιζόμασταν όταν ζήταγε η συγκεκριμένη δικηγόρος του βιαστή τη μία αναβολή μετά την άλλη, και τα χρόνια περνούσαν. Αυτό το θεωρούσαμε αδικία απέναντι στα θύματα του βιασμού, που δεν μπορούσαν να βρουν το δίκιο τους όταν έρχονταν από τις μακρινές τους χώρες, με μεγάλο κόστος. Μάλιστα, είχαμε στείλει ως ΔΓΣ προσωπική επιστολή προς τη συγκεκριμένη δικηγόρο, το 2010, όπου της αναφέραμε την αντίρρησή μας για τη συνηγορία προς τον βιαστή και για την αρνησιδικία. Μας απάντησε με επιστολή της ότι δεν ξέρει ποιο είναι αυτό το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ και παράλληλα έλεγε διάφορα ψέματα και δικαιολογίες για τις ενέργειές της. Αυτό όμως δεν της έφθασε, και την επιστολή μας αυτή, παρ’ ότι ήταν προσωπική, την ανέφερε στο δικαστήριο, ως πίεση εναντίον του πελάτη της, και μας κατάγγειλε βάζοντάς τη στα αναγνωστέα έγγραφα. Αυτό ήταν το ήθος της Ζ.Κ. απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ.

Φυσικά, η λίστα Λαγκάρντ είναι μεγάλο θέμα, αφορά την άρνηση των κυβερνώντων να φορολογήσουν τους πλούσιους, εκτός από όλα τα εγκλήματα που έχουν κάνει εναντίον των λαϊκών τάξεων και που, αν τους επιτρέψει ο λαός, θα συνεχίσουν να κάνουν. Χρειάζεται να αγωνιστούμε μέσα και έξω από τη Βουλή για την αποκάλυψη της διαπλοκής και πρέπει να το κάνουμε με τρόπους πάντα που αρμόζουν στην Αριστερά. Γιατί όμως να συμψηφίζουμε και να λέμε ότι όποια αγωνίζεται εναντίον της λίστας Λαγκάρντ δεν πειράζει να είναι συνήγορος βιαστή; Γιατί και οι δύο αυτές αξίες, δηλαδή η αντίσταση στη διαπλοκή των πολιτικών με το μαύρο και το άσπρο χρήμα και το δικαίωμα των γυναικών να ζουν χωρίς βία ή φόβο βίας ή βιασμού δεν αξίζει εξίσου να υπηρετηθούν;

Αγαπητή Ευγενία, όταν βίασε και έκαψε ο βιαστής στην Ξάνθη την άτυχη Ζωή Δαλακλίδου, τα Χριστούγεννα, έλεγες πολλά στην εκπομπή σου και δικαίως. Τώρα που οι τέσσερεις τουρίστριες δεν φονεύθηκαν μετά τον βιασμό τους, θέλεις να συγκαλύψεις την αρνησιδικία. Πράγματι, δεν σου πάει.

Για περισσότερα περί της αρνησιδικίας και της υπόθεσης συνολικότερα, στο www.fylosykis.gr. Έχουμε πολλά σχετικά και αναλυτικά δημοσιεύματα.

* μία από τα στελέχη του πάλαι ποτέ τιμημένου Δικτύου Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: Αυγή

 

 

Share

Παροχή συμβουλευτικής σε γυναίκες από την ΓΓΙΦ

Παροχή Πληροφόρησης και Συμβουλευτικής στο Πολύκεντρο Γυναικών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων,  σε θέματα αναπαραγωγικής  και σεξουαλικής υγείας

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) διευρύνοντας τις δραστηριότητες του Συμβουλευτικού Κέντρου Αθήνας στο Σύνταγμα, το οποίο λειτουργεί από το 1988, δημιούργησε το Πολύκεντρο Γυναικών στα Εξάρχεια το Μάρτιο 2012, το οποίο παρέχει εξειδικευμένες και εξατομικευμένες υπηρεσίες σε γυναίκες όπως:

  • Ψυχοκοινωνική στήριξη σε θύματα βίας λόγω φύλου
  • Πληροφόρηση και συμβουλευτική σε θέματα απασχόλησης και επιχειρηματικότητας
  • Νομική συμβουλευτική (οικογενειακό δίκαιο, βία, εργασία, άδεια παραμονής στη χώρα κ.ά)
  • Νομική βοήθεια
  • Πληροφόρηση και συμβουλευτική σε θέματα αναπαραγωγικής /σεξουαλικής υγείας και δημόσιας υγείας
  • Παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες

Ειδικότερα, σε ότι  αφορά την αναπαραγωγική και σεξουαλική υγεία παρέχεται ομαδική πληροφόρηση και συμβουλευτική σε εβδομαδιαίες συναντήσεις, από εξειδικευμένο προσωπικό (Μαία) του Νοσοκομείου «ΕΛΕΝΑ», με το οποίο η ΓΓΙΦ έχει συνάψει προγραμματική συμφωνία. Η πληροφόρηση και συμβουλευτική περιλαμβάνει τις εξής θεματικές ενότητες:

  • Όσα πρέπει να γνωρίζει μία γυναίκα για το σώμα της (Υγιεινή – Έμμηνος Ρύση – Test Pap – Εξέταση μαστού – Οστεοπόρωση – Κλιμακτήριος).
  • Σεξουαλική Υγεία -Οικογενειακός Προγραμματισμός -Αντισύλληψη – Αμβλώσεις -Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα
  • Ισότητα των φύλων και η διαφορετικότητά τους ως προς την αναπαραγωγική τους ιδιότητα
  • Μητρικός Θηλασμός – Στάση Ζωής

Οι συναντήσεις των ομάδων πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη πρωί και διαρκούν για κάθε ενότητα δύο ώρες (10.00π.μ -12.00π.μ). Η κάθε ομάδα αποτελείται από 4 έως 10 άτομα.

Ενημερώνουμε επίσης ότι κάθε Τρίτη 12.00-17.00 στο Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ σε συνεργασία με το Νοσοκομείο-Μαιευτήριο «ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ» παρέχεται ατομική συμβουλευτική σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας σε ενδιαφερόμενες (κατόπιν ραντεβού)

 

Δηλώστε συμμετοχή με τους εξής τρόπους:

τηλεφωνικά: 210 3898085 (ώρες 09:00-17:00)

fax:  210 38.98.079

e-mail: polykentro@isotita.gr

 

Share

Στο «κόκκινο» η ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών

10.176 κλήσεις στα δύο χρόνια λειτουργίας της Γραμμής SOS

Η ενδοοικογενειακή βία αναδεικνύεται πρωταθλήτρια ανάμεσα σε άλλες μορφές βίας κατά των γυναικών στα δύο χρόνια λειτουργίας της Τηλεφωνικής Γραμμής SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, μέσω της οποίας παρέχεται ψυχοκοινωνική στήριξη και συμβουλευτική σε κακοποιημένες γυναίκες. Το σύνολο των κλήσεων που δέχθηκε η γραμμή το διάστημα 11 Μαρτίου 2011 μέχρι 11 Μαρτίου 2013 ήταν 10.176, ενώ ελήφθησαν και 74 ηλεκτρονικά μηνύματα.

Η μεγάλη πλειοψηφία των καταγγελιών σε ποσοστό 79%, δηλαδή 8.040 περιπτώσεις, αφορούσαν καταγγελίες έμφυλης βίας, ενώ από αυτές οι 5.968 έγιναν από τις ίδιες τις γυναίκες θύματα. Οι υπόλοιπες καταγγελίες, που ανέρχονται σε 2.072, έγιναν από τρίτα πρόσωπα του περιβάλλοντος των κακοποιημένων γυναικών με τους φίλους να αποτελούν το 25%, τους γονείς το 18% και ακολουθούν άλλοι συγγενείς, αδέλφια, γείτονες και άλλα άτομα.

Από τις 5.968 κλήσεις που έγιναν από τις ίδιες τις κακοποιημένες γυναίκες, οι 4.629 κλήσεις (78%) αφορούσαν σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, οι 88 σε περιπτώσεις βιασμού, οι 82 σε σεξουαλική παρενόχληση, οι 7 σε πορνεία, οι 2 ήταν καταγγελίες για trafficking και οι υπόλοιπες 709 αφορούσαν άλλες μορφές βίας. Από αυτές τις γυναίκες, η μεγάλη πλειοψηφία που αγγίζει το 68% είναι Ελληνίδες, ενώ ακολουθούν οι μετανάστριες σε ποσοστό 8%, τα ΑμεΑ (1%), οι μειονότητες και τα μειονεκτούντα άτομα με μικρά ποσοστά.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι από τις γυναίκες θύματα βίας που απάντησαν σε ερώτηση σχετική με την οικογενειακή τους κατάσταση, ποσοστό 48% είναι έγγαμες και βρίσκονται ως επί το πλείστον ανάμεσα στις ηλικίες 25 – 54. Συγκεκριμένα, από εκείνες που απάντησαν στην σχετική ερώτηση ποσοστό 25% ήταν ηλικίας από 25 έως 39 ετών, ενώ στην κατηγορία 40 – 54 ανήκει ποσοστό 27% των γυναικών θυμάτων.

Τα αιτήματα των κλήσεων αυτών αφορούσαν: 2.583 κλήσεις (43%) σε ψυχοκοινωνική στήριξη, 1950 κλήσεις (33%) σε νομική συμβουλευτική, 734 κλήσεις(12%) σε νομική βοήθεια, 451 κλήσεις (8%) σε αναζήτηση φιλοξενίας και 186 κλήσεις (3%) σε αναζήτηση εργασίας. Από τις 5968 γυναίκες που κάλεσαν τη γραμμή, οι 3683 (62%) είναι μητέρες.

Αναλυτικά τα στοιχεία που προέκυψαν από τα πρώτα δύο χρόνια λειτουργίας της Τηλεφωνικής Γραμμής SOS 15900

Από τις γυναίκες θύματα βίας που απάντησαν στην ερώτηση για την εργασιακή τους κατάσταση φαίνεται ότι:

  • 1697 (28%) είναι απασχολούμενες (από τις οποίες 214 (13%) είναι αυτοαπασχολούμενες)
  • 1826 (31%) είναι άνεργες   (από τις οποίες 267 (15%) μακροχρόνια άνεργες) και
  • 764 (13%) είναι οικονομικά ανενεργές  (από τις οποίες 50 (7%) παρακολουθούν εκπαίδευση ή κατάρτιση)

Από τις γυναίκες θύματα βίας που απάντησαν στην ερώτηση για την οικογενειακή τους κατάσταση φαίνεται ότι:

  • 2890 (48%) είναι έγγαμες 
  • 571 (10%) είναι άγαμες 
  • 456 (8%) σε διάσταση 
  • 310 (5%) διαζευγμένες 
  • 89 (1%) χήρες 
  • 184 (3%) σε συμβίωση 

Από τις γυναίκες που απάντησαν στην ερώτηση για την ηλικία τους φαίνεται ότι:

  • 197 (3%) είναι  από 15 έως 24 ετών
  • 1488 (25%) είναι από 25 έως 39 ετών
  • 1603 (27%) είναι  από 40 έως 54 ετών
  • 540 (9%) είναι  από 55 έως 64 και
  • 304 (5%) είναι από 65 ετών και άνω.

Από τις γυναίκες που απάντησαν στην ερώτηση για το μορφωτικό τους επίπεδο φαίνεται ότι:

  • 8 (0,1%) είναι τυπικά αναλφάβητες
  • 509 (9%) έχουν ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια ή κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
  • 594 (10%) την ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
  • 317 (5%) τη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση μη τριτοβάθμιου επιπέδου και
  • 759 (13%) την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Από το σύνολο των γυναικών που κάλεσαν στην τηλεφωνική γραμμή προκύπτει ότι:

  • 4083 (68%) είναι Ελληνίδες
  • 502 (8%) είναι μετανάστριες
  • 18 (0,3%) ανήκουν σε μειονότητες
  • 52 (1%) είναι ΑΜΕΑ και
  • 16 (0,3%) ανήκουν στην κατηγορία των άλλων μειονεκτούντων ατόμων.

Ως προς την οικονομική κατάσταση, από τις γυναίκες που απάντησαν στην αντίστοιχη ερώτηση, 1204 (20%) την περιγράφουν ως κακή, 1106 (19%) την αναφέρουν ως μέτρια και 679 (11%) ως καλή.

Η τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900 είναι εθνικής εμβέλειας, λειτουργεί όλο το 24ωρο, όλες τις ημέρες του χρόνου και η κλήση χρεώνεται μία αστική μονάδα.  Οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι απολύτως εμπιστευτικές, καλυπτόμενες από το απόρρητο της συμβουλευτικής. Οι ειδικά εκπαιδευμένοι επαγγελματίες, που στελεχώνουν την τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900, δύνανται να παρέχουν συμβουλευτική στήριξη και στην αγγλική γλώσσα.

Πηγή: Βήμα

Share

Η εμποροπανήγυρις για τις γυναίκες στο Δήμο Αγίου Δημητρίου

της Γεωργία Πετράκη

H Επιτροπή Ισότητας και Ίσων Ευκαιριών του Δήμου Αγίου Δημητρίου σε συνεργασία με τους τοπικούς συλλόγους γυναικών του Δήμου διοργάνωσε εκδήλωση στις 8 Μαρτίου για να τιμήσουν την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Η επέτειος στις 8 του Μάρτη θα μπορούσε να αποτελέσει μια μέρα αφύπνισης, αλληλεγγύης, συλλογικής μνήμης, ακόμα και γιορτής,  των ίδιων των γυναικών, που «συσπειρώνονται για να αμφισβητήσουν συλλογικά τα κοινωνικά πρότυπα, τις διακρίσεις σε βάρος τους, τις εξουσιαστικές σχέσεις και να διεκδικήσουν την πολύμορφη έκφρασή τους και την αυτόνομη ύπαρξη κάθε γυναίκας» . Στο σημερινό κοινωνικό τοπίο της υποβάθμισης και της διάλυσης που απειλεί να γίνει πολιτισμική κατάπτωση έχουμε ανάγκη να διεκδικήσουμε ακόμα μια φορά την ύπαρξη μας αλλά συχνά πυκνά και την ακεραιότητα μας. Στα δεινά της κρίσης, και της φτώχιας, η βία κατά των γυναικών διακρίνεται ανάμεσα στα υπόλοιπα δεινά και μαζί της, τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας η ντροπή της ατιμώρητης βίας ή και η ανοχή της καλλιέργειας της από καλλιτέχνες και ΜΜΕ που παρακολουθούμε από μακριά ή και ζούμε στα ίδια μας τα σπίτια .

Η εκδήλωση του Δήμου Οι «εκφράσεις γυναικών» μας απογοήτευσε και μας έβαλε σε σκέψεις και προβληματισμό για τον τρόπο που οι γυναίκες δήμαρχοι αντιλαμβάνονται τη γυναικεία κατάσταση και τελικά ποια είναι η συμβολή των ίδιων ως γυναίκες αιρετές στο να αναπαράγεται η υποτέλεια ή να καλλιεργείται μια εικόνα αναξιοπρεπής για τις ίδιες τις γυναίκες.

Δύο τα κύρια χαρακτηριστικά της εκδήλωσης: Ο έντονος εμπορευματικός χαρακτήρας της, αφού έκανε προμόσιον διαφόρων προϊόντων, βιβλίων, δίσκων, σχολών χορού αλλά και η χαμηλή ποιότητα (μεγάλου μέρους) του προσφερόμενου  θεάματος που θεωρούμε ότι υποβίβαζε και υποτιμούσε τις γυναίκες καλλιεργώντας για αυτές τα πλέον αντιδραστικά και αναχρονιστικά πρότυπα.

Η παρουσίαση των προσκεκλημένων και της βραδιάς έβριθε από τις παραδοσιακές σαχλαμάρες περί «ουσίας των γυναικών», «που είναι το χαμόγελο και μια αγκαλιά», «των γυναικών που δοξάζονται και μισούνται μα πάντα παραμένουν γυναίκες», για «κοινωνική ισότητα που έχει επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό», για «το DNA των γυναικών», «τη καταλυτική επίδραση της γυναίκας στο πέρασμα των αιώνων» και άλλες τρομερές αλήθειες που συνιστούν τη συνηθισμένη υμνητική σάλτσα που περιχύνεται στο δηλητηριώδες πιάτο της γυναικείας κατωτερότητας.

Περνώντας από τη ποίηση (της Κική Δημουλά), και το θέατρο, (μονόπρακτο της Φράνκα Ράμε) φθάσαμε στις κυρίες του ΚΑΠΙ που μας ανέλυσαν πως πλέκουν τα εργόχειρα, την ιστορία του εργόχειρου, πολλές νέες ιδέες για τη διατήρηση της ελληνικής παράδοσης που εμείς οι γυναίκες την κρατάμε και άλλες σπαρακτικές ιστορίες γύρω από το πλεκτό και το εργόχειρο. Στη συνέχεια απολαύσαμε καλλίγραμμη χορεύτρια, σχολής χορού της περιοχής, στην ανδρική μυσταγωγία του ζεϊμπέκικου.  Η βραδιά διέθετε επίσης, καθόλου άσχημες, φωτογραφίες γυναικών από γυναίκες φωτογράφους, συμπαθές γυναικείο συγκρότημα παραδοσιακών οργάνων, αλλά και οικογενειακή σύμβουλο:  Το γκράν σουξέ της βραδιάς ήταν η τηλεπαρουσιάστρια –οικογενειακή σύμβουλος- Τένια Μακρή η οποία με ύφος υψηλού εμπειρογνώμονα της ψυχής άρχισε να αναλύει τα βιβλία της : πώς «οι σχέσεις χωρίζουν» «πώς δεν χωρίζουν» «πώς αγαπιόμαστε», «πώς κρατάμε την οικογένεια μας» κλπ. Η κυρία Τένια Μακρή ξέρει να μιλάει στο κοινό της και να το κάνει να κολακεύεται που έχει τη τύχη να την ακούει επί 20 λεπτά σε μια εκδήλωση «οικογενειακής συμβουλευτικής» και στο τέλος να του πουλάει και ένα πολύτιμο βιβλίο «Αγάπη με το Ζόρι;», ένα μεταξύ των πολλών που μπήκαν αμέσως στη λίστα των best sellers όπως μας πληροφορούν τα διάφορα γκόσιπ-blogs που εκθειάζουν την τηλεοπτική περσόννα .

Μπορούσε κανείς να ξεχάσει τελείως ποια ήταν η ευκαιρία και το υποτιθέμενο επετειακό πλαίσιο της εκδήλωσης ενώ εμείς νιώσαμε ότι η εκδήλωση αυτή όχι μόνο δεν μετέδιδε κάποιο προβληματισμό γύρω από τη γυναικεία κατάσταση σήμερα αλλά βύθιζε το κοινό της στα πλέον συντηρητικά και αναχρονιστικά πρότυπα για τις γυναίκες. Κάποιες «γιαγιάδες» σίγουρα θα έμειναν ευχαριστημένες σε μια εκδήλωση που υπολείπονταν ενός ποιοτικού μέσου όρου.

Όσα η δήμαρχος είπε εισαγωγικά καλώντας τις γυναίκες να διεκδικήσουν και να συμμετέχουν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, λίγη σημασία έχουν όταν οι αιρετές χρησιμοποιούν τη συμμετοχή τους στα κέντρα λήψης των αποφάσεων για να καλλιεργήσουν τέτοιες σαχλαμάρες που είναι μακριά από τα σημερινά προβλήματα των γυναικών. Και μάλιστα σε μια συγκυρία σαν τη σημερινή θα περιμέναμε από τη δημοτική αρχή μια διαφορετική εκδήλωση αλλά και κάτι περισσότερο από μια γιορτή-έστω και ποιοτική- όπως ήταν η αντίστοιχη περυσινή εκδήλωση στις 8 Μαρτίου (Διαδρομές γυναικών στον Άγιο Δημήτριο).  Δεν ακούσαμε τίποτα για την απειλή που υφίσταται μέσα από τη διοικητική μεταρρύθμιση, η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων (περικοπή κατά 80% των οργανικών της μονάδων), ο μόνος αυτοτελής δημόσιος φορέας στην Ελληνική κοινωνία που σχεδιάζει και υλοποιεί πολιτικές για τα θέματα της ισότητας. Δεν αντιληφθήκαμε αν η δημοτική αρχή υπέγραψε την Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Ισότητα των Φύλων στις Τοπικές Κοινωνίες, και αν ναι –κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει δημοσίως γνωστό-με ποιο τρόπο η διάσταση του φύλου εντάσσεται στο σχεδιασμό των πολιτικών του. Περιμένουμε από τις αιρετές να ανοίξουν δρόμους στην ανάδειξη και την αντιμετώπιση των διακρίσεων που βιώνουμε αλλά και στη διεκδίκηση της γυναικείας αξιοπρέπειας ενάντια στον συντηρητικό εθισμό των εορταστικών επετείων «για τις γυναίκες» .

 

 

Share

Η ACT UP που εγώ γνωρίζω

Το κείμενο που ακολουθεί, στάλθηκε στην εφημερίδα «Αυγή» ως διαμαρτυρία για την ακατάλληλη και τελείως στρεβλωμένη παρουσίαση της οργάνωσης ACT UP-ΔΡΑΣΕ, με την οποία συνεργαζόμαστε συστηματικά τους τελευταίους 10 μήνες στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές. Η Αυγή με ενημέρωσε ότι το κείμενο ήταν μεγάλο και ότι, επίσης, ανέφερε θέματα που δεν περιέχονταν στο άρθρο της. Συνεπώς, έστειλα στην εφημερίδα μικρότερο κείμενο, το οποίο και δημοσιεύθηκε στις 13/3, ενώ το συνολικό το δημοσιεύω εδώ, με στόχο την αποκατάσταση της αλήθειας αλλά και την αλληλοϋποστήριξη που απαιτείται με τους συναγωνιστές και συναγωνίστριές μας.

Σίσσυ Βωβού

Αναρωτιέμαι από πού γνωρίζει ο αρθρογράφος της Αυγής Βασίλης Βενιζέλος ότι η οργάνωση ACT UP Δράσε είναι μια σφραγίδα, όπως αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε εκτεταμένο ρεπορτάζ στις 12 Μαρτίου με τον τίτλο «Θέμα δημόσιας υγείας και όχι καταστολής».

Εγώ που συνεργάζομαι με την οργάνωση αυτή, στο πλαίσιο της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών» στην οποία μετέχει η συγκεκριμένη οργάνωση, το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα, η Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η Ομάδα αλληλεγγύης δικηγόρων σε πρόσφυγες και μετανάστες/μετανάστριες και πολλοί μεμονωμένοι ακτιβιστές και ακτιβίστριες, γνωρίζω την πολύτιμη και καθημερινή συμβολή της ACT UP στον αγώνα μας ενάντια στη διαπόμπευση των 27 οροθετικών γυναικών και για την απελευθέρωσή τους.

Από την ημέρα που διαπομπεύθηκαν και συνελήφθησαν οι γυναίκες αυτές, η πρωτοβουλία μας είχε καθημερινή δραστηριότητα σε όλα τα επίπεδα, με επισκέψεις στις φυλακές, ανθρωπιστική βοήθεια, ψυχολογική στήριξη, νομική στήριξη, δημόσιες παρεμβάσεις, διαβήματα στο υπουργείο Δικαιοσύνης, ενημέρωση του προσωπικού των φυλακών για τους τρόπους μετάδοσης του ιού HIV/AIDS και δουλειά στο δρόμο για όσες απελευθερώθηκαν σταδιακά.

Η γιατρός Χρύσα Μπότση και μέλος της ACT UP εργάζεται στο ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο παρουσιάζεται αρνητικά στην Αυγή, ενώ είναι ένας φορέας δημόσιας υγείας υπεύθυνος για τα λοιμώδη νοσήματα, όπου κάποιοι γιατροί εργαζόμενοι συνεργάστηκαν απαράδεκτα και αντιδεοντολογικά με την αστυνομία για το αναγκαστικό τεστ για την οροθετικότητα. Συγκεκριμένα η συνεργάτις μας Μπότση, τράβηξε το βάρος της διαμαρτυρίας για το υγειονομικό και δημοκρατικό μέρος της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, και ακόμα κατήγγειλε συγκεκριμένες αντιδεοντολογικές ενέργειες συναδέλφων της στον ίδιο οργανισμό.

Επίσης, μέλη της ACT UP με την πείρα τους στη δουλειά στο δρόμο, καθοδήγησαν τα υπόλοιπα μέλη της πρωτοβουλίας μας για να βρούμε όσες απελευθερώθηκαν σταδιακά και να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε. Ιδιαίτερα ο Κωσταντής Καμπουράκης, ο οποίος αναφέρεται απαξιωτικά, ανέλαβε πρωτίστως και μάλιστα με μεγάλο ψυχικό απόθεμα, την πιο απελπισμένη περίπτωση, της 19χρονης (και κωφής από κακοποίηση) Μαριάννας, που είναι από μικρή σε πλήρες AIDS, προσπαθώντας με τις ενέργειές του (και μας) να της δώσουμε αν όχι μια αξιοπρεπή ζωή (αν αυτό δεν είναι εφικτό) τουλάχιστον έναν αξιοπρεπή θάνατο.

Εκτός της συγκεκριμένης συνεργασίας μας για το ζήτημα των οροθετικών γυναικών, οι τελευταίες από τις οποίες αθωώθηκαν χθες, έχουμε συναντήσει την ACT UP σε πολλές δράσεις.

Δεν μπορώ να εξηγήσω, λοιπόν, πώς όλα αυτά που κάνουν αυτοί οι άνθρωποι ταιριάζουν με τον χαρακτηρισμό της οργάνωσής τους ως «σφραγίδα».

Τέλος, αν παίρνει αυτή η «ΜΚΟ» χρηματοδοτήσεις αφειδώς, όπως αναφέρεται, δεν το γνωρίζω, γνωρίζω όμως σίγουρα ότι πολλές ΜΚΟ παίρνουν χρηματοδοτήσεις και τις βάζουν στην τσέπη τους, ενώ πολλές άλλες παίρνουν χρηματοδοτήσεις και τις κάνουν κοινωνικό έργο.

Από τη δράση της ACT UP που εγώ γνωρίζω, δεν φαντάζομαι ότι όλη αυτή η δράση της μπορεί να την εντάσσει στις ΜΚΟ που καταχρώνται χρήματα.

Με τη διαμαρτυρία μου αυτή για το δημοσίευμα της ΑΥΓΗΣ, πιστεύω ότι διερμηνεύω τα αισθήματα και των άλλων μελών της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές γυναίκες.

 

Share

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Για μια κοινωνία χωρίς σεξισμό και βία κατά των γυναικών

Παρά τους σημαντικούς κοινωνικούς αγώνες που έχουν γίνει και έχουν κατορθώσει να κατοχυρώσουν καλύτερες θέσεις για τις γυναίκες, τα ζητήματα που αφορούν τη γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση παραμένουν υπαρκτά. Τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και την απορρύθμιση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, παράλληλα με τη χειροτέρευση των όρων διαβίωσης των εργαζόμενων στρωμάτων, επέφερε και την ένταση των έμφυλων διακρίσεων. Στη συγκυρία της οικονομικής κρίσης και της επίθεσης του κεφαλαίου, οι γυναίκες αποτελούν έναν ιδιαίτερα ευάλωτο στόχο. Στη σημερινή πραγματικότητα της Ελλάδας του Μνημονίου και του ΔΝΤ ο διάχυτος σεξισμός και οι έμφυλες διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες εντείνονται ακόμη περισσότερο, αν αναλογιστούμε ότι τα βάρη, που πέφτουν κυριολεκτικά στην πλάτη τους, μεγαλώνουν με την κατάρρευση των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών (π.χ. παιδικοί σταθμοί) στο βωμό της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Στον ίδιο βωμό θυσιάζονται και οι ελάχιστες δομές υποδοχής κακοποιημένων γυναικών που υπάρχουν. Ο ένας μετά τον άλλον κλείνουν οι ξενώνες υποστήριξης θυμάτων κακοποίησης, ξενώνες που ήδη υπολειτουργούσαν. Μια έμμεση, μολονότι σημαντική, επίπτωση της οικονομικής κρίσης είναι η εντατικοποίηση της οικιακής εργασίας, λόγω του γεγονότος ότι  τα μέλη αυξάνονται ανά νοικοκυριό, καθώς εντείνεται με ταχύτατους ρυθμούς το φαινόμενο των οικογενειών με τους παππούδες τους γονείς και τα παιδιά να ζουν όλοι μαζί κάτω από την ίδια στέγη. Οι γυναίκες είναι αυτές που θίγονται άμεσα από την εντατικοποίηση της οικιακής εργασίας, αφού κατά κανόνα παραμένει δική τους υπευθυνότητα και δεν επιμερίζεται σε άλλα άτομα της οικογένειας, εξαιτίας του κυρίαρχου μοντέλου πυρηνικής οικογένειας, στο οποίο οι γυναίκες τοποθετούνται από θέση υποταγής. Έτσι, οι γυναίκες εξακολουθούν να ταυτίζονται με τη μη αμειβόμενη και μη παραγωγική εργασία με έναν αόρατο ρόλο στην κοινωνική αναπαραγωγή , ενώ οι άνδρες με την αμειβόμενη και παραγωγική εργασία. Όσο για την πραγματικότητα της αγοράς εργασίας οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές ανισότητες.

Μετά τα πρόσφατα απανωτά κρούσματα βιασμών, δολοφονιών και λοιπών επιθέσεων σε βάρος γυναικών που έλαβαν δημοσιότητα, έστω κι αν αυτό έγινε με τον παραδοσιακό πλέον τρόπο διαστρέβλωσης της πραγματικής βαθειά σεξιστικής διάστασής τους, είναι πλέον απόλυτα σαφές ότι το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών, είτε αφορά τη δημόσια σφαίρα είτε την «ιερή» ενδοοικογενειακή ιδιωτικότητα, δεν είναι ούτε ρετρό ούτε επετειακού χαρακτήρα αλλά πραγματικό καθημερινό βίωμα για εκατομμύρια γυναίκες. Η βία κατά των γυναικών έχει τις ρίζες της στις ιστορικά διαμορφωμένες άνισες σχέσεις, στις σχέσεις εξουσίας μεταξύ των φύλων, οι οποίες εδραίωσαν την κυριαρχία των ανδρών και επέφεραν ένα καθεστώς γενικευμένων διακρίσεων σε βάρος των γυναικών. Οι βιασμοί και οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν ακραία έκφραση του «δικαιώματος» που έχουν οι άνδρες πάνω στο γυναικείο κορμί, ακραία επίδειξη της έμφυλης κυριαρχίας.

Ο διάχυτος σεξισμός και οι έμφυλες διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε διάφορες εντάσεις και εκφάνσεις έρχεται τώρα να συναντηθεί με τη βίαιη πραγματικότητα του Μνημονίου, που τις έχει φέρει στο σημείο να παραπαίουν ανάμεσα στην ανεργία και την ελαστική εργασία, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μίγμα και καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητα τους. Τώρα είναι σημαντικότερο και πιο αναγκαίο παρά ποτέ να παλέψουμε περήφανα για τη γυναικεία αξιοπρέπεια στην εργασία, στον δρόμο, στο σπίτι, στη ζωή!

Για μια κοινωνία χωρίς σεξισμό και βία, απαλλαγμένη από κάθε είδους καταπίεση και εκμετάλλευση.

  • Ανάπτυξη δικτύου δομών υποστήριξης για τα θύματα της βίας υπό δημόσιο έλεγχο και χρηματοδότηση
  • Αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για τις κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες
  • Καταπολέμηση του trafficking και του σύγχρονου δουλεμπορίου. Νομιμοποίηση μεταναστών – στριων
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθεισών οροθετικών και αποζημίωσή τους για ηθική βλάβη.
  • Ανατροπή του Μνημονίου Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ
Share

Ο σύλλογος ΚΕΦΙ για την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων & Ιατρών Αθηνών συμμετέχει στα δρώμενα στο Μοναστηράκι με την: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών, γυναικείες οργανώσεις και ανένταχτες

Σ’ όλο τον κόσμο οι γυναίκες  οργανώνονται και πρωτοστατούν στις δράσεις αλληλεγγύης, ανθρωπιστικής συμπαράστασης και φροντίδας των αναξιοπαθούντων. Έτσι και στο σύλλογο καρκινοπαθών γυναίκες εμπνεύστηκαν και  τον ίδρυσαν. Ακόμη,  παρ’ όλο που συμμετέχουν και τα δύο φύλα, οι γυναίκες είναι η συντριπτική πλειοψηφία των μελών. Γι αυτό σήμερα  την ημέρα της γυναίκας ενώνουμε τη φωνή μας με τις φωνές των γυναικών όλου του κόσμου διεκδικώντας τον σεβασμό των δικαιωμάτων των ογκολογικών ασθενών, για ειδικές παροχές όπως κοινωνικής και προνοιακής φροντίδας στο σπίτι, ασφαλιστικά δικαιώματα, πρόληψη.

Ο Σύλλογος Καρκινοπαθών-Εθελοντών-Φίλων-Ιατρών “Κ.Ε.Φ.Ι.”Αθηνών, ιδρύθηκε την άνοιξη του 2004, με σκοπό να προσφέρει ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη σε κάθε νέο ασθενή και την οικογένειά του.

Στόχος του Συλλόγου είναι να αποτελέσει στήριγμα στις δύσκολες στιγμές της διάγνωσης, του χειρουργείου και των θεραπειών, να αποτελέσει χώρο ανταλλαγής εμπειριών & συναισθημάτων με στόχο την αλληλοβοήθεια και τη δυναμική διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ογκολογικών ασθενών  (υγειονομικών, κοινωνικών, εργασιακών), ώστε να ανατραπεί η αμηχανία και ο φόβος που συνοδεύει την ασθένεια του καρκίνου στην κοινωνία.

Εδώ και αρκετό καιρό ο σύλλογος συγκεντρώνει  φάρμακα  από δωρητές και τα δίνει σε ασθενείς που τα έχουν απόλυτη ανάγκη. Μέσα από ένα δίκτυο οργανωμένο και σε συνεργασία  με νοσοκομεία κοινωνικά ιατρεία,  και γηροκομεία πολλοί ασθενείς με οικονομική δυσκολία έχουν μπορέσει να λύσουν προβλήματα.

Επίσης ο σύλλογος καρκινοπαθών ΚΕΦΙ ενημερώνει επεξηγεί και στηρίζει στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους  όλους τους ασθενείς , χωρίς διάκριση φυλής, χρώματος, θρησκείας, φύλου, εθνικότητας, οικονομικής κατάστασης, ηθικών και πολιτικών πεποιθήσεων.

Σύλλογος Καρκινοπαθών Εθελοντών Φίλων & Ιατρών Αθηνών, Αιτωλίας 33-35, 115 23, Αθήνα, τηλ.: 210 6468222, 210 3244390, fax: 210 6468221

www.anticancerath.gr

e-mail: info@anticancerath.gr

 

Share

Η ΓΣΕΕ για τη μέρα της γυναίκας

8 Μαρτίου Παγκόσμια Hμέρα της γυναίκας

Από την απαισιοδοξία της θεωρίας των δικαιωμάτων

στην αισιοδοξία της πράξης για την ισότητα των φύλων

Η προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις αποτελεί στρατηγικό στόχο της Γ.Σ.Ε.Ε.

Η Συνομοσπονδία για τον σκοπό αυτό υλοποιεί ειδικό Πρόγραμμα Δράσης για την προώθηση και την ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στα όργανα εκπροσώπησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Σήμερα, που η οικονομική και κοινωνική κρίση επιτείνει τα δυσμενή και άνισα χαρακτηριστικά της γυναικείας απασχόλησης, σήμερα που η ανεργία έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις, η δραστηριοποίηση και η εκπροσώπηση των γυναικών στα συνδικάτα επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε.

Τα στοιχεία τόσο της στατιστικής υπηρεσίας που έχει επεξεργαστεί το ΙΝΕ /ΓΣΕΕ όσο και της Ευρωπαϊκής επιτροπής αποδεικνύουν ότι η ανεργία είναι γένους θηλυκού και οι αμοιβές των γυναικών υπολείπονται αυτές των ανδρών κατά μέσο όρο 16,2%.

ΠΟΣΟΣΤΙΑΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ

Γ΄βάθμια

Β΄βάθμια

Α΄βάθμια

Δεν πήγε σχολείο

ΣΥΝΟΛΟ

15-19

59,6

54,5

43,0

53,4

20-24

71,6

44,7

31,8

33,2

53,9

25-29

56,9

38,1

29,6

23,4

47,7

30-34

59,4

43,0

28,0

77,9

48,6

35-39

63,6

49,6

30,7

34,0

51,6

40-44

63,5

55,4

39,5

100

54,7

45-49

59,7

52,9

41,2

40,7

51,6

50-54

39,1

44,6

46,9

44,1

55-59

24,4

40,0

36,4

46,8

35,9

60-64

44,9

24,4

30,6

100

31,2

65-69

49,2

0,0

35,4

100

42,9

ΣΥΝΟΛΟ

59,3

46,4

37,2

38,9

49,4

Πηγή: Γ.Γ. ΕΛΣΤΑΤ, ΕΕΔ, 2012 Β΄ τριμήνου Επεξεργασία: ΙΝΕ/ΓΣΕΕ (Γ. Κρητικίδης)

 

Για την υλοποίηση του Σχεδίου δράσης της ΓΣΕΕ για την προώθηση και την ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στα όργανα εκπροσώπησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων, έχουν δημιουργηθεί 11 Δομές Ισότητας των Φύλων στις εξής δευτεροβάθμιες οργανώσεις: Ε.Κ.Ηρακλείου, Ε.Κ.Φθιώτιδας, Ε.Κ.Πάτρας, Ε.Κ.Βόλου, ΕΚ.Κοζάνης, Ε.Κ. Έβρου, στην Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων (ΟΤΟΕ), Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), Ομοσπονδία Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων Επισιτισμού (ΟΥΤΕΕ) και στην Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΟΙΕΛΕ).

Στο πλαίσιο του Προγράμματος εντάσσεται η λειτουργία τηλεφωνικής γραμμής υποστήριξης Help Line: 801-110-1900, που είναι πανελλαδικής εμβέλειας και λειτουργεί καθημερινά από 9:00 – 17:00, με το συντονισμό της Κεντρικής Δομής Ισότητας της Γ.Σ.Ε.Ε., τηλ. 210-8202259, για την παροχή πληροφόρησης προς τις γυναίκες που δραστηριοποιούνται στα σωματεία σχετικά με εργασιακά ζητήματα που συνδέονται με την ανάπτυξη των συνδικαλιστικών δράσεων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ενθάρρυνση και η ενεργός συμμετοχή των γυναικών στα όργανα εκπροσώπησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Η Γ.Σ.Ε.Ε. προχωρά σε ουσιαστικές ενέργειες για την κατάκτηση του δικαιώματος της ισότητας με στόχο την αποτροπή των συγκυριών εκείνων που υπονομεύουν τη γυναίκα και την καταδικάζουν στην επισφαλή εργασία, την ανεργία και την περιθωριοποίηση.

Για το λόγο αυτό ΟΛΕΣ οι γυναίκες:

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥN ΙΣΟΤΙΜΑ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥN ΙΣΟΤΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥN ΙΣΟΤΙΜΑ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥN ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ TOYΣ ΑΞΙΖΕΙ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

 

 

 

Share

Ανακοίνωση του Ελληνικού Λόμπυ Γυναικών για την 8η Μάρτη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η επέτειος του εορτασμού της Ημέρας της Γυναίκας αποτελεί σήμερα ευκαιρία για επείγουσα αποτίμηση των επιπτώσεων της κρίσης στις Γυναίκες, τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ευρώπη.

Φέτος, το Ευρωπαϊκό Λόμπυ Γυναικών η μεγαλύτερη Συνομοσπονδία Γυναικείων Οργανώσεων με μέλη της περισσότερο από 2.500 οργανώσεις και αντιπροσωπείες σε όλα τα Κράτη της Ε.Ε., θεσμικός συνομιλητής της Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των Εθνικών Κυβερνήσεων, έχει εκπονήσει μελέτη για τις επιπτώσεις αυτές και έχει εκδώσει Διακήρυξη (Μανιφέστο) για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να υπάρξει απεμπλοκή από το φαύλο κύκλο της κρίσης. Αποδεικνύεται με αδιάσειστα στοιχεία ότι η κρίση και τα μέτρα λιτότητας πλήττουν άνισα τις γυναίκες και δημιουργούν μια κρίσιμη κατάσταση.

Η ανεργία των γυναικών, ιδιαίτερα στις χώρες του Νότου, με πρωταθλήτρια την Ελλάδα, είναι διπλάσια εκείνης των ανδρών και έχει ανέλθει σε εφιαλτικά επίπεδα και φτάνει το 64% στις νέες γυναίκες. Το χάσμα αμοιβών μεταξύ ανδρών και γυναικών στην Ε.Ε είναι 16,4%, ενώ στην Ελλάδα ανέρχεται στο 22%. Ο μέσος όρος συμμετοχής γυναικών στα Εθνικά Κοινοβούλια είναι 24% και 35% στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η ενδοοικογενειακή βία κοστολογείται σε απώλειες 17,5 δις ευρώ ετησίως, ενώ στη χώρα μας οι δομές υποστήριξης των θυμάτων παραμένουν ελλιπείς. Η συμφιλίωση οικογενειακής με επαγγελματική ζωή καθίσταται ανέφικτη, καθώς οι δημόσιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί κλείνουν καθημερινά, ενώ απουσιάζουν οι δομές φροντίδας των ηλικιωμένων. Ο εφιάλτης του δημογραφικού απεικονίζεται στο γεγονός ότι οι θάνατοι στη χώρα μας υπερβαίνουν πλέον τις γεννήσεις.

Οι Γυναικείες Εθελοντικές Οργανώσεις δοκιμάζονται σκληρά, καθώς είναι υποχρεωμένες να υποκαταστήσουν με εθελοντική εργασία και αυταπάρνηση τα τεράστια κενά που δημιουργούν τα μέτρα λιτότητας στο κοινωνικό κράτος.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες θα ήταν αδιανόητη η οποιαδήποτε υποβάθμιση των Δομών Ισότητας της χώρας και ειδικότερα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, για την οποία οι Γυναικείες Οργανώσεις έχουν ζητήσει επανειλημμένα να αναβαθμιστεί περαιτέρω.

Αυτό ακριβώς το καταγραφόμενο δημοκρατικό έλλειμμα με υποχώρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ γυναικών και ανδρών πρέπει να αποτελέσει συγχρόνως και κομβικό σημείο εκκίνησης για ιστορικές αλλαγές. Καμία βιώσιμη λύση στην κρίση δεν είναι δυνατή χωρίς την ισότιμη συμμετοχή του γυναικείου δυναμικού που αποτελεί πάνω από το μισό του πληθυσμού της χώρας, της Ευρώπης και του κόσμου ολόκληρου. Η ισότητα δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά προαπαιτούμενο ανάκαμψης και ανάπτυξης σε υγιείς βάσεις.

Η Ε.Ε. υπολογίζει ότι το κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ της συμμετοχής των γυναικών στην οικονομία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του ΑΕΠ των χωρών της ευρωζώνης κατά 13%. Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε σωτήρια έκβαση και για τη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία.

Πρέπει να ξαναβάλουμε τα θέματα της ίσης μεταχείρισης στην καρδιά της πολιτικής ενός νέου μοντέλου για το παρόν και το μέλλον, διαφορετικά το οικοδόμημα των αρχών και αξιών πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η Ευρώπη θα καταρρεύσει, με ανυπολόγιστο οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τους ευρωπαίους πολίτες, γυναίκες και άνδρες.

 

Για την Ελληνική Αντιπροσωπεία του ΕΛΓ

Η Τριμελής Συντονιστική Επιτροπή

Μίκα Ιωαννίδου – Χρυσηίς Σφανδού – Έφη Πετρέα

 

 

Share

Αλλάζουμε τα κοινωνικά πρότυπα – προλαμβάνουμε τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών

Μετάφραση, προσαρμογή, επιμέλεια κειμένων Χριστίνα Κούρκουλα

Στη Νότια Αφρική, μια γυναίκα δολοφονείται κάθε έξι ώρες από τον σύζυγο ή τον σύντροφό της. Στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, μια γυναίκα δέχεται επίθεση κάθε 15 δευτερόλεπτα. Στην Ινδία, όπου τα κορίτσια συχνά τρέφονται μετά από τα αγόρια, το 47% των κοριτσιών ηλικίας 11-19 είναι ολιγοβαρή.

Ωστόσο, και στις χώρες της Δύσης, τα στατιστικά είναι αποκαρδιωτικά. Μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα αξιόπιστα στοιχεία για τη σεξουαλική βία είναι σπάνια και δεν είναι εύκολα συγκρίσιμα. Εντούτοις, οι διαθέσιμες πηγές μπορούν να δώσουν μια κατά προσέγγιση εικόνα της έκτασης του προβλήματος:

Στη Βρετανία, κάθε τρεις µέρες δολοφονείται µία γυναίκα. Στη Σουηδία, κάθε δέκα µέρες µία γυναίκα κακοποιείται µέχρι θανάτου από τον σύζυγο ή τον σύντροφό της. Στην Ελβετία, το 20% των γυναικών έχει κακοποιηθεί σωµατικά. Στην Ισπανία, µία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερεις µέρες, περίπου 100 τον χρόνο! Το 1/3 από τις γυναίκες που βρίσκουν τον θάνατο, µαχαιρώνεται, το 1/3 φονεύεται µε πυροβόλο όπλο, το 20% στραγγαλίζεται και το 10% ξυλοκοπείται µέχρι θανάτου.

Στη Δημοκρατία της Τσεχίας, η σεξουαλική βία από τον σύντροφο/ή μη υπολογίζεται σε 35%, στη Δανία στο 28%, στη Γερμανία στο 13% και στην Πολωνία σε 17%. Μια μελέτη στην Ιρλανδία διαπίστωσε ότι πάνω από το 40% των γυναικών ανέφεραν κάποια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή επίθεσης στη διάρκεια της ζωής τους και το 10% των γυναικών είχαν πέσει θύματα βιασμού κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής τους. Στη Γαλλία, το ποσοστό για τη σεξουαλική βία κατά ενηλίκων γυναικών είναι 11%. Τα στοιχεία έρευνας έδειξαν ότι το 23,7% των Ιταλίδων είχαν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τη Σουηδία είναι 34%.(Στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων, EIGE)

Στην Ελλάδα είναι ακόμη πιο δύσκολη η καταγραφή των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης ή άλλης μορφής βίας κατά των γυναικών, καθώς η ελληνική αστυνομία καταγράφει συνολικά τις εγκληματικές πράξεις χωρίς να τις διαφοροποιεί. Σύμφωνα με την Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, μία στις τέσσερις γυναίκες στην Ελλάδα έχει ήδη υποστεί ή πρόκειται να υποστεί ενδοοικογενειακή βία κατά τη διάρκεια της ζωής της. Και σύμφωνα με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), η πλειοψηφία των κακοποιημένων γυναικών ανέφεραν ότι υφίστανται βία οποιασδήποτε μορφής επί δέκα έτη και άνω. Το 28% των γυναικών που είχαν υποστεί βία σε παρελθοντικές σχέσεις, παραµένουν θύµατα βίας στην παρούσα σχέση τους.

Η σεξουαλική βία που διαπράττεται από τον σύντροφό εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρή πρόκληση. Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ότι ένας ξένος διαπράττει τον βιασμό, οι μελέτες δείχνουν ότι πολύ συχνά το θύμα γνωρίζει το θύτη. Αυτό επιβεβαιώνεται και από μια σε βάθος μελέτη σχετικά με τα ποσοστά των κρουσμάτων βιασμού σε 11 χώρες της ΕΕ που δείχνουν τον ιδιωτικό χώρο (61%) ως τον πιο συνηθισμένο τόπο επίθεσης και ότι τα δύο τρίτα των θυμάτων γνώριζαν τον θύτη τους.

Η σεξουαλική βία που βιώνουν οι έφηβοι είναι αρκετά συνηθισμένη μορφή βίας. Μια έρευνα  από τις χώρες της Βαλτικής περιοχής προσδιόρισε ένα υψηλό ποσοστό των κοριτσιών που είχαν κακοποιηθεί σεξουαλικά: 42,5% των κοριτσιών στην Εσθονία και 56,2% στη Σουηδία ανέφεραν ότι τις έχουν αγγίξει με άσεμνο τρόπο, ενώ περίπου το 10% σε όλες τις χώρες ανέφεραν καταχρηστική σεξουαλική επαφή. Μια άλλη μελέτη σε πέντε χώρες της ΕΕ (μεταξύ αυτών η Κύπρος και η Ελλάδα), διαπίστωσε ότι «ανεπιθύμητες σεξουαλικές εμπειρίες είναι μέρος των σχέσεων των εφήβων κοριτσιών», και έδειξε μια τάση της ανδρικής κυριαρχίας σε σχέση με νεαρές γυναίκες.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων ακόμα και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια άλλη μορφή έμφυλης βίας που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο, 180.000 γυναίκες υφίστανται ή κινδυνεύουν να υποστούν αυτή τη διαδικασία. Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) ξεκίνησε μια μελέτη για να χαρτογραφήσει την τρέχουσα κατάσταση και τις τάσεις. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναμένονται.

Η σεξουαλική βία παραμένει ένα από τα λιγότερο καταγγελλόμενα εγκλήματα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις μόλις το 1-12% των βιασμών καταγγέλλεται και ένα μικρότερο ποσοστό των περιπτώσεων εκδικάζεται. Τα χαμηλότερα ποσοστά αναφοράς του βιασμού (λιγότερο από 6 ανά 100.000 κατοίκους) βρίσκονται στην Ανατολική και Νότια Ευρώπη, ενώ η Σουηδία καταγράφει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αναφοράς (46,51). Οι γυναίκες φοβούνται τις αντιδράσεις της οικογένειας και του κοινωνικού περίγυρου και επίσης δυσπιστούν απέναντι στο νομικό σύστημα, με αποτέλεσμα να είναι απρόθυμες να αναφέρουν τις περιπτώσεις, ειδικά αν η βία συμβαίνει μέσα στην οικογένεια. Τα στοιχεία δείχνουν ότι σε 14 ευρωπαϊκές χώρες έχει σημειωθεί πτώση σε καταδικαστικές αποφάσεις βιασμού από το 2000, παρά την αύξηση του αριθμού των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν, ενώ συνολικά, τα δύο τρίτα των ευρωπαϊκών χωρών έχουν πτωτική τάση του ποσοστού καταδικαστικών αποφάσεων (Στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων, EIGE).

Το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο

Η ισότητα των φύλων αποτελεί θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία κατοχυρώνεται με τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Το 1995, μετά την Παγκόσμια Διάσκεψη του Πεκίνου για τις γυναίκες, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε τη διεξαγωγή ετήσιας επισκόπησης της εφαρμογής του προγράμματος δράσης του Πεκίνου στα κράτη μέλη. Άλλες πρωτοβουλίες του Συμβουλίου που ασχολούνται με τη βία λόγω φύλου περιλαμβάνουν: το 2008 τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ σχετικά με τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών και την καταπολέμηση όλων των μορφών διακρίσεων εις βάρος τους, το 2010 τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για την Ισότητα, 2010-2020. Οι οδηγίες, που αφορούν στην σεξουαλική παρενόχληση (2002/73/ΕΚ) και στην εμπορία ανθρώπων (2011/36/ΕΕ), περιλαμβάνουν νομικά δεσμευτικές αποφάσεις σχετικά με τη σεξουαλική βία.

Το 2009, το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, κάλεσε τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν τις πράξεις σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που διαπράττονται εντός του γάμου και στενών ανεπισήμων σχέσεων ή που διαπράττονται από άνδρες συγγενείς, ως έγκλημα και οδήγησε στην αυτεπάγγελτη ποινική δίωξη. Επιπλέον, το ψήφισμα 2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις προτεραιότητες και το περίγραμμα ενός νέου πλαισίου πολιτικής της ΕΕ για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών τονίζει ότι η έρευνα για το φύλο και τη σεξουαλική βία πρέπει να συμπεριληφθεί ως μια διεπιστημονική περιοχή στο μελλοντικό όγδοο πρόγραμμα-πλαίσιο για την Έρευνα και την Τεχνολογική Ανάπτυξη. Το ίδιο ψήφισμα προτείνει επίσης την ανάπτυξη της οδηγίας για τη βία λόγω φύλου, με νομικώς δεσμευτικά μέτρα σε αυτόν τον τομέα.

Η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών 2010-2015 θέτει την εξάλειψη της βίας λόγω φύλου ως μία από τις προτεραιότητες και τις δράσεις του. Επιπλέον, ο Χάρτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Γυναικών αναφέρει ότι «η Ευρώπη δεν ανέχεται τη βία λόγω φύλου» και ανακοινώνει περαιτέρω δέσμευση και προσπάθειες για την καταπολέμηση της βίας λόγω φύλου, ενώ με το πρόγραμμα Daphne παρέχεται οικονομική στήριξη για την πρόληψη και την υποστήριξη των έργων για τα θύματα της βίας

Αποτελέσματα της διαδικτυακής συζήτησης του Wikigender για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Το 2013 το θέμα συζήτησης για την 57η σύνοδο της Επιτροπής για την Κατάσταση των Γυναικών [Commission on the Status of Women (CSW)] που μόλις ξεκίνησε, είναι η εξάλειψη και η πρόληψη όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών. Στο πλαίσιο αυτό, η Wikigender φιλοξένησε μεταξύ 4 και 13 Φεβρουαρίου 2013, μια διαδικτυακή συζήτηση με θέμα «Ο μετασχηματισμός των κοινωνικών προτύπων για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών».

Τη συζήτηση διοργάνωσαν από κοινού οι οργανώσεις: Wikigender, Breakthrough, End Violence Against Women (EVAW)(Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών), Partners for Prevention ( Συνεργάτες για την Πρόληψη), P4P, UNDP, UNFPA, UN Women and UNV Asia-Pacific Regional Joint Programme for Gender-based Violence Prevention, Womankind Worldwide (Γυναικείο φύλο σε όλο τον κόσμο) και το Υπουργείο Εξωτερικών της Φιλανδίας.

Ο σκοπός αυτής της συζήτησης σε απευθείας σύνδεση ήταν να συγκεντρώσει απόψεις και εμπειρίες για το πώς μπορούμε να μετατρέψουμε τα  κοινωνικά πρότυπα και τις κοινωνικές πρακτικές και να ενισχύσουμε την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών. Η συζήτηση συγκέντρωσε απόψεις από όλες τις γωνιές του κόσμου: το Αφγανιστάν, τη Βολιβία, την Κίνα, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, τη Γκάνα, την Ινδία, την Κένυα, το Μεξικό, τη Νιγηρία, τη Ρουάντα, τη Σενεγάλη, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και πολλές άλλες χώρες. Μεταξύ των συμμετεχόντων ήταν διεθνείς οργανισμοί, πολιτικοί αναλυτές, εμπειρογνώμονες σε θέματα φύλου, επαγγελματίες της ανάπτυξης, διεθνείς και τοπικές ΜΚΟ και φορείς της κοινωνίας των πολιτών. Από τις 4 έως τις 13 Φεβ 2013, η Wikigender είχε 17.420 επισκέπτες.

Τα σχόλια απάντησαν στα ακόλουθα ερωτήματα:

  • Τι είδους κοινωνικά πρότυπα και στάσεις συμβάλλουν στη βία κατά των γυναικών;
  • Ποια είναι τα ευαίσθητα σημεία για την αλλαγή των κοινωνικών πρότυπων και συμπεριφορών που υποστηρίζουν τη βία κατά των γυναικών;
  • Ποιες είναι οι προκλήσεις για αλλαγή των κοινωνικών προτύπων που υποστηρίζουν τη βία κατά των γυναικών;
  • Στην χώρα σας ποια είναι τα παραδείγματα επιτυχημένων πολιτικών, πρωτοβουλιών, εκστρατείες και προγράμματα που αφορούν κοινωνικά πρότυπα που σχετίζονται με τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών;
  • Ποιες πολιτικές είναι περισσότερο αποτελεσματικές από άλλες
  • στην αλλαγή νοοτροπίας;
  • Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη δύναμη των νέων τεχνολογιών και των μέσων μαζικής ενημέρωσης;
  • Τι ρόλο παίζει η συμμετοχή των αντρών και των αγοριών;
  • Τι ενέργειες θα πρέπει να αναλάβουν οι κυβερνήσεις, οι διεθνείς οργανισμοί και η κοινωνία των πολιτών για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών;
  • Τι είδους δεδομένα θα πρέπει να συλλέγονται για την παρακολούθηση των αλλαγών στα κοινωνικά πρότυπα;

Οι συμμετέχουσες και συμμετέχοντες στη συζήτηση συμφώνησαν ότι η αντιμετώπιση των υφιστάμενων κοινωνικών κανόνων για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών είναι κορυφαία προτεραιότητα, επισημαίνοντας παράλληλα τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες. Τα κύρια αποτελέσματα από τη συζήτηση ήταν τα παρακάτω:

1.Τα μέσα ενημέρωσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαιώνιση των αρνητικών στάσεων, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν ως ένα ισχυρό εργαλείο για την αλλαγή νοοτροπίας.

Η συζήτηση επεσήμανε τη σημασία των μαζικών μέσων ενημέρωσης ως μοχλού αλλαγής. Τα ΜΜΕ όχι μόνο προβάλλουν τις γυναίκες ως λιγότερο σημαντικές από τους άντρες, τόσο στην επαγγελματική τους δραστηριότητα, όσο και στη συμμετοχή τους στον δημόσιο χώρο, αλλά ενισχύουν και αναπαράγουν διαρκώς την αρνητική αυτή απεικόνιση των γυναικών.

Η ευαισθητοποίηση των μέσων ενημέρωσης μπορεί να γίνει ένα βήμα προόδου στην ενίσχυση της ισότητας των φύλων, όπως επίσης μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση και η διαφοροποίηση των γυναικείων προτύπων στα ΜΜΕ, καθώς και η επανεξέταση της εκπροσώπησης των νέων γυναικών σε τηλεοπτικές εκπομπές. Είναι σημαντικό οι γυναίκες να παρουσιάζονται ενδυναμωμένες – πνευματικά, συναισθηματικά και σωματικά. Πρέπει να δώσουμε σημασία στον τρόπο που απεικονίζονται οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών στις διαφημίσεις, τις ταινίες, στις εφημερίδες και στην τηλεόραση. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, γυναικείες ομάδες συνεργάστηκαν για τη δημιουργία μιας ιστοσελίδας όπου οποιαδήποτε / οποιοσδήποτε μπορεί να μοιραστεί τις εμπειρίες της / του σχετικά με σεξιστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και η οποία συγκεντρώνει στοιχεία με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για να ασκηθούν πιέσεις για την αλλαγή νοοτροπίας. (http://www.everydaymediasexism.org.uk/)

Τα κοινωνικά δίκτυα όπως το Facebook, το Twitter, το Youtube, και τα συναφή είναι ένας άλλος πολύ αποτελεσματικός τρόπος για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μεγάλης εμβέλειας κοινό και πρέπει να χρησιμοποιηθεί πιο συστηματικά ως εργαλείο προώθησης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της End Violence Against Women Coalition (EVAW), η οποία δημιούργησε ένα βίντεο στο Youtube με τίτλο “We are Men που απευθύνεται σε νέους άνδρες ενθαρρύνοντάς τους να αντιδράσουν δυναμικά όταν γίνονται μάρτυρες σεξουαλικής παρενόχλησης με θύματα γυναίκες.

Επίσης πρέπει να αναδείξουμε τη σημασία της «γλώσσας» που χρησιμοποιούν τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα, διεκδικώντας την εξάλειψη των επιβαρυμένων σημειολογικά όρων και λέξεων και τη χρήση ουδέτερης γλώσσας απέναντι στα φύλα.

2. Ο καθορισμός του ρόλου των ανδρών και των αγοριών στην πρόκληση βίας και η μετατόπιση στάσεων είναι ένα βασικό στοιχείο στην αποτροπή της έμφυλης βίας.

Οι άντρες και τα αγόρια μπορούν να γίνουν υποστηρικτές της αλλαγής των κοινωνικών προτύπων που συνδέονται με το φύλο. Μέσα από τη συζήτηση έγινε προφανής η σπουδαιότητα του ρόλου των ανδρών και των αγοριών στην αντιμετώπιση της βίας και της αλλαγής νοοτροπίας. Πρέπει να κατανοήσουμε πώς κατασκευάζονται τα κοινωνικά πρότυπα του ανδρισμού, με ποιόν τρόπο αναπαράγονται και πώς μπορούν να αλλάξουν με κυβερνητικές πολιτικές, με στρατηγικές στα μέσα ενημέρωσης και μέσα στο κατάλληλο σχολικό και εργασιακό περιβάλλον.

Η εμπλοκή και η συνεργασία γνωστών αθλητών, καλλιτεχνών και συντελεστών της τοπικής κοινωνίας που ασκούν σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση των κοινωνικών προτύπων για τα αγόρια και τους νέους άνδρες μπορεί να βοηθήσει στην προώθηση του μοντέλου του μη επιθετικού ανδρισμού.

3.Η εκπαίδευση πρέπει να είναι στο επίκεντρο της στρατηγικής για την πρόληψη.

Σε δημοσκόπηση του Wikigender στο ερώτημα «Ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να μειωθεί η βία κατά των γυναικών στις αστικές περιοχές;» το 65,2% των απαντήσεων συμφώνησαν ότι η καλύτερη στρατηγική είναι η εκπαίδευση των αγοριών. Γενικά, η εκπαίδευση αποτελεί ουσιαστικό στόχο δράσης για την αλλαγή της νοοτροπίας και των κοινωνικών προτύπων και για τα δυο φύλα .Όπως επισημάνθηκε στη συζήτηση πολύ συχνά τα κορίτσια και οι γυναίκες δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους και πολύ περισσότερο αγνοούν τους νόμους που συνδέονται με αυτά. Χρειάζεται λοιπόν να εκπαιδευτούν σχετικά με τον τρόπο που μπορούν να προστατέψουν τον εαυτό τους, να αντιδρούν και να αντιστέκονται σε πρακτικές διάκρισης εναντίον τους.

Η ενδυνάμωση των γυναικών πρέπει να ενισχυθεί από το σχολικό περιβάλλον. Το σχολικό περιβάλλον είναι αυτό που θα προβάλλει τις δυνατότητες των κοριτσιών ενθαρρύνοντάς τα να συμμετέχουν ενεργά.

Η σεξουαλική παρενόχληση που είναι συχνή στα σχολεία σε πολλές χώρες, μπορεί να αντιμετωπιστεί με σεμινάρια ευαισθητοποίησης και βιωματικά εργαστήρια για μαθητές και εκπαιδευτικούς. Είναι σημαντικό το σχολείο να δημιουργήσει το κατάλληλο περιβάλλον για όλους τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς.

4. Οι νόμοι που απαγορεύουν τη βία κατά των γυναικών είναι στις περισσότερες χώρες ανεπαρκείς, ή ακατάλληλοι, δεν εφαρμόζονται ή δεν είναι αυστηροί, αλλά μπορούν να αλλάξουν σε εθνικό επίπεδο.

Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας οι νόμοι σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Σε κάποιες χώρες παρατηρείται ότι οι νόμοι είναι μεν επαρκείς, όμως τα δικαιώματα των γυναικών δεν γίνονται σεβαστά. Πολλοί συμμετέχοντες στη συζήτηση παρατήρησαν το κενό που υφίσταται μεταξύ της νομοθεσίας σε αρκετές χώρες και των κυβερνητικών δεσμεύσεων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να εφαρμοστούν πιο αποτελεσματικές πολιτικές. Χρειάζονται συγκεκριμένες δράσεις και διάθεση κονδυλίων για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών.

Σε πολλές χώρες ο βιασμός μέσα στον γάμο δεν έχει ποινικοποιηθεί, ούτε υπάρχουν συγκεκριμένοι νόμοι για αποτροπή της σεξουαλικής παρενόχλησης και της ενδοοικογενειακής βίας. Μάλιστα, σε κάποιες περιοχές η ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζεται από τις αστυνομικές αρχές ως «ιδιωτική υπόθεση». Αυτά προϋποθέτουν αλλαγή στάσης και πεποιθήσεων των αστυνομικών και των δικαστών. Η αστυνομία οφείλει να αντιμετωπίζει υποστηρικτικά και με σοβαρότητα το θύμα βίας ή βιασμού. Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητη η επιμόρφωση και η ευαισθητοποίηση των αστυνομικών αρχών που επιφορτίζονται με την αντιμετώπιση περιστατικών βίας κατά των γυναικών, έτσι ώστε να εφαρμόζουν άμεσα και αποτελεσματικά τους υφιστάμενους νόμους.

Για να μειωθεί και να εξαλειφτεί η βία κατά των γυναικών χρειάζεται μηδενική ανοχή από τις αστυνομικές αρχές και το δικαστικό σώμα.

5. Η αλλαγή πρέπει να στοχεύσει στις διακρίσεις σε πολιτισμικές και θρησκευτικές πρακτικές.

Πολλοί συνομιλητές επεσήμαναν τις πρακτικές άνισης μεταχείρισης γυναικών και αντρών, όπως προκύπτουν από πολιτισμικά και θρησκευτικά πρότυπα, συμφωνώντας ότι η πατριαρχική φύση των κοινωνιών μας αποτελεί από μόνη της ένα σημαντικό εμπόδιο προς την επίτευξη της ισότητας μεταξύ των φύλων.

Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων, το δέσιμο των γυναικείων ποδιών, οι γάμοι κοριτσιών σε πολύ νεαρή ηλικία, το τεστ παρθενίας, η προίκα, η βρεφοκτονία των θηλυκών παιδιών, η «τιμή» της γυναίκας, η υποχρεωτική στείρωση γυναικών αποτελούν παραδείγματα αυτών των πρακτικών που ορθώνουν εμπόδια στην κινητικότητα των γυναικών και αποτελούν αιτίες επιθετικότητας εναντίον τους.

Η ενθάρρυνση εναλλακτικών μοντέλων ρόλων που θα βοηθήσουν στη συμμετοχή των γυναικών σε μη-παραδοσιακά επαγγέλματα, η επιμόρφωση – ευαισθητοποίηση των θρησκευτικών λειτουργών όσον αφορά στα δικαιώματα των γυναικών, και η ενεργή συνεισφορά κυβερνητικών παραγόντων που μπορούν να ενθαρρύνουν με το δημόσιο λόγο τους την ενδυνάμωση των γυναικών, τονίζοντας πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των γυναικών στην τοπική κοινωνία είναι από τις βασικές προτεραιότητες προς την κατεύθυνση της αλλαγής των παραδοσιακών συμπεριφορών που αναπαράγουν τις διακρίσεις κατά των γυναικών.

6. Η οικονομική ενδυνάμωση των γυναικών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας ή άλλων μορφών βίας.

Η οικονομική αυτονομία των γυναικών είναι απαραίτητη προϋπόθεση στην προσπάθεια για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, καθώς τις τοποθετεί σε ισχυρότερη θέση για να διαπραγματευτούν αποφάσεις που παίρνονται μέσα στην οικογένεια, να καταγγείλουν περιστατικά βίας εναντίον τους ή εναντίον των παιδιών τους, ή να εγκαταλείψουν τη συζυγική εστία όταν το κρίνουν απαραίτητο.

Σε πολλά μέρη της γης οι χήρες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες καθώς δεν έχουν πλήρη κληρονομικά δικαιώματα ή δεσμεύονται με έθιμα χηρείας που απορρέουν από κοινωνικούς και πολιτισμικούς κανόνες συμπεριφοράς.

Η ισότιμη πρόσβαση των κοριτσιών στην εκπαίδευση και των γυναικών στην αγορά εργασίας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την οικονομική ενδυνάμωση τους.

7. Είναι αδήριτη η ανάγκη για συνεργασία μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών.

Οι δράσεις πρέπει να είναι ολοκληρωμένες και συντονισμένες σε τοπικό, εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, όπως και σε επίπεδο ατομικό, διαπροσωπικό, κοινοτικό, κοινωνικό και θεσμικό. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή αποτελεσματικών πρακτικών για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών εξαρτάται από τη συνεργασία και τον συντονισμό ανάμεσα σε κυβερνήσεις, ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών.

Οι συμμαχίες ανάμεσα σε ποικίλες ομάδες που χρησιμοποιούν διαφορετικές στρατηγικές είναι βασική ανάγκη. Για παράδειγμα, συμπράξεις ανάμεσα σε κυβερνήσεις και ΜΚΟ που στηρίζονται στην εμπειρία και την γνώση των γυναικείων οργανώσεων με στόχο τον σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων, συγχρονισμένες δράσεις ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες επίσης απαραίτητες για την επιτυχημένη μεταβολή των προτύπων του ανδρισμού.

Πρέπει να στήσουμε θεσμούς, να συνεργαστούμε από την κορυφή ως τη βάση της κοινωνίας και το αντίστροφο, να αξιοποιήσουμε όλα τα διαθέσιμα μέσα και να ενθαρρύνουμε τη γνώση σε διαφορετικά επίπεδα και περιβάλλοντα. Η αποτροπή της βίας κατά των γυναικών δεν μπορεί να πετύχει  χωρίς την ενεργή συμμετοχή και τη συνεργασία του δημόσιου τομέα, των επιχειρήσεων, της κοινωνίας των πολιτών και των ίδιων των πολιτών.

8. Η βελτίωση της ακριβούς καταγραφής των στοιχείων για τη βία κατά των γυναικών είναι ζωτικής σημασίας.

Πολλοί συμμετέχοντες τόνισαν την έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων, την ανεπάρκεια των μεθόδων συλλογής και καταγραφής δεδομένων και την ανάγκη καλύτερης οργάνωσης της έρευνας που θα αφορά αποκλειστικά την έμφυλη βία. Η έλλειψη στοιχείων όσον αφορά άτομα τρανς και θύματα διάκρισης στο χώρο εργασίας δεν επιτρέπει να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματά τους μέσω της νομοθεσίας.

Εξίσου προβληματική είναι η αρτιότητα των επίσημων αξιολογήσεων, όσον αφορά στις πολιτικές παρέμβασης για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών, ενώ είναι ανάγκη να δημοσιοποιούνται τέτοιου είδους στοιχεία γιατί επιτρέπουν την πρόσβαση σε πολύτιμη αποκτημένη γνώση μέσα από επιτυχημένες πολιτικές και πρακτικές που ίσως και να είναι εφαρμόσιμες και σε άλλα κοινωνικά περιβάλλοντα.

Είναι επίσης απαραίτητο να αναπτυχθεί μια ερευνητική θεματολογία αναφορικά με την ενδοοικογενειακή βία, όπως επίσης είναι απαραίτητο όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να εργαστούν για τη δημιουργία μιας σταθερής βάσης δεδομένων, στα οποία θα έχουν πρόσβαση οι φορείς χάραξης πολιτικής για να διαμορφώνουν συναφείς πολιτικές που θα κινούνται προς τους προσδοκώμενους στόχους για την ισότητα των φύλων.

«Θα πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι η βία είναι ένα πρόβλημα

που πρέπει να συνεργαστούμε από κοινού για να

εξαλειφτεί. Δεν είναι μόνο «κάποιοι κακοί άνθρωποι»,

είναι μια δομική και πολιτισμική αλλαγή που

την έχουμε ΟΛΟΙ ανάγκη»

 Οργάνωση “Breakthrough”

Share

Προστέθηκε η ταυτότητα φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους

Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών

(Αρ. Αποφ. Πρωτ. 7646/2010 – Αρ. Μητρ. Περιφ. Αττ. 19388).

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θέμα: «Προστέθηκε η ταυτότητα φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους».

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), αναγνωρισμένη συλλογικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ισονομίας για τα διεμφυλικά/τρανς άτομα, με ικανοποίηση ενημερώνει για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην Ελληνική νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους.

Συγκεκριμένα, στον νόμο: «περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις», στο Κεφάλαιο που αφορά τις  Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, Άρθρο 66, αναφέρεται:

Η τέλεση πράξης από μίσος εθνοτικό, φυλετικό, θρησκευτικό ή μίσος λόγω διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου κατά του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.

Από πλευράς Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποστηρίχθηκε η προσθήκη της ταυτότητας φύλου από την Εισηγήτρια, κυρία Βασιλική Κατριβάνου καθώς και από την ομιλήτρια του του Συ.Ριζ.Α κυρία Αφροδίτη Σταμπουλή.

Από πλευράς της Δημοκρατικής Αριστεράς, κατατέθηκε τροπολογία της κυρίας Μαρίας Ρεπούση για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου, και, τέλος από μέρους του Πα.Σο.Κ., ο βουλευτής κύριος Κωνσταντίνος Τριαντάφυλλος, επίσης υποστήριξε την προσθήκη της ταυτότητας φύλου.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κύριος Ρουπακιώτης, στην επί των άρθρων συζήτηση της 6ης Μαρτίου, αποδέχθηκε την τροπολογία και τις προτάσεις των βουλευτών που αναφέραμε και στην ψηφοφορία έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία..

Θα υπάρξει ξεχωριστή ανακοίνωση που θα αναφερθούμε στις συναντήσεις εκπροσώπων του ΣΥΔ με κοινοβουλευτικά κόμματα στο πλαίσιο των συναντήσεων των λοαδ οργανώσεων με κόμματα.

Πέραν της νομοθεσίας για τα εγκλήματα μίσους, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική την σημερινή ημέρα για την τρανς κοινότητα, καθώς είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται ρητώς η ταυτότητα φύλου στο Ελληνικό δικαιϊκό σύστημα και ως εκ τούτου μία πρώτη νίκη της τρανς κοινότητας.

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), ευχαριστεί θερμά όσους και όσες ανταποκρίθηκαν θετικά στο δίκαιο αίτημά μας και υποστήριξαν την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους, και θα συνεχίσει να εργάζεται για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου σε όλο το φάσμα του Ελληνικού δικαίου και ιδιαίτερα στην νομοθεσία κατά των διακρίσεων (3304/2005 και στον 3896/2010), στην νομοθεσία για την ρητορική μίσους (729/1979) και ιδιαίτερα για την κατάθεση νομοθεσίας για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου και της δυνατότητας αλλαγής των εγγράφων των διεμφυλικών άτομων.

 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΏΝ

Ζαν Μωρέας 32, Κουκάκι, Αθήνα, ΤΚ. 11741

http://www.transgender-association.gr/

transgender.support.association@gmail.com

 

 

Share

Ενισχύει τη συμμετοχή γυναικών στα συνδικαλιστικά όργανα η ΓΣΕΕ

Την υλοποίηση ειδικού προγράμματος δράσης για την προώθηση και την ενίσχυση της συμμετοχής των γυναικών στα όργανα εκπροσώπησης των συνδικαλιστικών οργανώσεων, ξεκινά η ΓΣΕΕ, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου.

Για τον σκοπό αυτόν, με πρωτοβουλία της Συνομοσπονδίας, έχουν δημιουργηθεί 11 Δομές Ισότητας των Φύλων στις εξής δευτεροβάθμιες οργανώσεις: Εργατικά Κέντρα Ηρακλείου, Φθιώτιδας, Πάτρας, Βόλου, Κοζάνης και Έβρου, Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων (ΟΤΟΕ), Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων (ΟΙΥΕ), Ομοσπονδία Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων Επισιτισμού (ΟΥΤΕΕ) και Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΟΙΕΛΕ).

Στο πλαίσιο του προγράμματος εντάσσεται και η λειτουργία τηλεφωνικής γραμμής υποστήριξης HelpLine: 801-110-1900, η οποία είναι πανελλαδικής εμβέλειας και λειτουργεί καθημερινά από τις 9:00 έως τις 17:00, με συντονισμό της Κεντρικής Δομής Ισότητας της ΓΣΕΕ, τηλ. 210-8202259, για την παροχή πληροφόρησης προς τις γυναίκες που δραστηριοποιούνται στα σωματεία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας που έχει επεξεργαστεί το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ, οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από την ανεργία, ιδιαίτερα στις παραγωγικές ηλικίες, ενώ, οι αμοιβές των γυναικών υπολείπονται αυτές των ανδρών κατά μέσο όρο 16,2%.

Πηγή: Τα Νέα

 

 

Share