Subscribe via RSS Feed

Tag: "κοινωνική πρόνοια"

Το Σπίτι της Μπάμπα Γιάγκα, μια φεμινιστική εναλλακτική στα γηροκομεία, ανοίγει στο Παρίσι

babayaga

της Alison Hird

Αν και ήταν εδώ και 15 χρόνια στα σκαριά, το Σπίτι της Μπάμπα Γιάγκα, του οποίου το όνομα είναι παρμένο από την σλαβική μυθολογία και σημαίνει «μάγισσα», εγκαινιάστηκε τώρα μόλις στο Montreuil, στην ανατολική πλευρά του Παρισίου.

«Το να ζεις πολύ είναι καλό πράγμα αλλά τον να γερνάς καλά είναι ακόμη καλύτερο» λέει η 85χρονη Therese Clerc η οποία είχε εμπνευστεί το σχέδιο αυτό ήδη από το 1999.

«Τα γηρατειά δεν είναι ασθένεια» δηλώνει η κομψή και δυναμική Clerc. «Θέλουμε να αλλάξουμε τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τα γηρατειά» και αυτό σημαίνει «να μάθουμε να ζούμε διαφορετικά».

Το κτήριο στεγάζει 26 πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα. Τα 21 είναι προσαρμοσμένα για τις ηλικιωμένες ενώ τα 4 έχουν κρατηθεί για φοιτήτριες.

Οι ενοικιάστριες πληρώνουν κατά μέσο όρο 420 ευρώ για 35 τ.μ.

Η πενταόροφη κατοικία είναι στην καρδιά του Montreuil, μόλις δυο βήματα από το μετρό, τα μαγαζιά και το σινεμά.

Το γεγονός ότι το σπίτι βρίσκεται στο κέντρο είναι σημαντικό.  Το μήνυμα είναι «Θα βγεις έξω, έχεις δικαίωμα να είσαι δραστήρια» λέει ο Jean-Paul Blery από το Τμήμα Οικήσεως του Δήμου.

H Janine Popot μετακόμισε στο στούντιο της-των 29 τ.μ.-λίγες βδομάδες πριν αλλά ακόμα δεν έχει ανοίξει όλες τις κούτες. Καθώς προέρχεται από μια οικογένεια με δέκα παιδιά, λέει ότι ήθελε να ζήσει μαζί με άλλους αλλά όχι σε ένα συμβατικό σπίτι. «Ήθελα να αποφύγω να καταλήξω σε ένα γηροκομείο, με οποιοδήποτε κόστος. Όταν δεν έχεις αρκετά λεφτά, το γηροκομείο σου φαίνεται σαν φυλακή» μας εξηγεί.

Το να γερνάς καλά σημαίνει να συνεχίζει να λειτουργεί η φαιά ουσία του εγκεφάλου. Έτσι το σπίτι δεν είναι απλά ένα μέρος για να μένεις. Το ισόγειο προορίζεται αποκλειστικά για δραστηριότητες και θα στεγάσει και πανεπιστήμιο για τους ηλικιωμένους πολίτες.

Οι ενοικιάστριες επιλέχθηκαν αφενός εν μέρει βάσει του τι μπορεί να προσφέρουν στην «κοινότητα» και αφετέρου βάσει του αν συμμερίζονται ή όχι τη φιλοσοφία του Σπιτιού της Μπάμπα Γιάγκα.

Πολλές, όπως η Janine, δραστηριοποιούνται  στην εθελοντική εργασία.

Το έργο αυτό κόστισε σχεδόν 4 εκατομμύρια ευρώ και η χρηματοδότηση προήλθε από τουλάχιστον 8 διαφορετικές δημόσιες πηγές, συμπεριλαμβανομένου και του δημοτικού συμβουλίου του Montreuil, το οποίο συνηθίζει να επενδύει σε καινοτόμα έργα.

Ήταν ένας μακρύς και δύσκολος δρόμος, «μια επώδυνη διαδικασία σχεδόν σαν γέννα» λέει η Clerc. Ακριβώς επειδή η εξασφάλιση χρηματοδότησης για το έργο ενός Συνδέσμου ήταν πραγματικά πρωτοποριακή.

«Οι τοπικές αρχές δεν έχουν συνηθίσει να δουλεύουν με Συνδέσμους» λέει η 62χρονη ένοικος Dominique Doré. «Οι Σύνδεσμοι στη Γαλλία δεν μπορούν να αγοράσουν γη.  Η Cecile Douflot (Υπουργός Στέγασης) προσπαθεί να το αλλάξει αυτό.»

Οι «Μπάμπα Γιάγκες» έχουν προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον, και στον Καναδά και στην Γαλλία, αλλά η Dominique Doré αρνείται ότι επιθυμούν να δημιουργήσουν franchise και προτιμά να τις συγκρίνουν με το κίνημα του slowfood.

«Βραδεία γήρανση; Γιατί όχι; Θέλουμε να ανταλλάξουμε ιδέες, να πάρουμε ό,τι καλύτερο υπάρχει εκεί έξω».

Και ενώ κάποιες Μπάμπα Γιάγκες υποστηρίζουν ότι στο σπίτι τους πρέπει να μένουν αποκλειστικά γυναίκες, η Doré  λέει ότι είναι σίγουρο ότι το σπίτι θα εξελιχθεί.

«Έχουμε τη συνταγή, έχουμε την κατσαρόλα, από εμάς εξαρτάται να φτιάξουμε και τη σούπα».

Δυο παρόμοια έργα είναι υπό κατασκευή στο Palaiseau και στο Bagneux, και άλλες τοπικές αρχές ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Montreuil.

Ούτως ή άλλως, ένα τέταρτο του γαλλικού πληθυσμού (17 εκατομμύρια) επί του παρόντος είναι πάνω από 60 χρονών. Μέχρι το 2050 θα αποτελούν το ένα τρίτο του πληθυσμού.

Οι Γάλλοι θα πρέπει να βρουν λύσεις για την φροντίδα του αυξανόμενου, ηλικιωμένου πληθυσμού. Το να ενθαρρύνουν τις ηλικιωμένες να βοηθούν η μια την άλλη φαίνεται να είναι μια καλή λύση.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο RFI

Μετάφραση: Γεωργία Μανώλη

 

 

Share

Ναι είσαι σεξιστής, όχι δεν είσαι ήρωας

kruger_hero

Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικής Αιμοδοσίας σήμερα και το διαβόητο σποτ του Ε.ΚΕ.Α έπαιζε τις προηγούμενες μέρες στην τηλεόραση ως μια προσπάθεια να προωθήσει υποτίθεται ακριβώς αυτό, την εθελοντική αιμοδοσία. Στο «Μπορείς και εσύ να γίνεις ήρωας» παρελαύνουν ξανθιές νοσηλεύτριες με το αντίστοιχο βαθύ ντεκολτέ, υπερφίαλοι και ατσαλάκωτοι γιατροί, ναυαγοσώστες-μοντέλα που σώζουν ζωές μοντέλων μπροστά σε μοντέλα-λουόμενες και μάλιστα με μια σχεδόν μια πορνογραφική αισθητική ενώ ο ηθοποιός Μάκης Παπαδημητρίου ως ο μέσος άνθρωπος παρακολουθεί ψάχνοντας την ευκαιρία να γίνει και αυτός ήρωας. Οι αντιδράσεις στο σποτ υπήρξαν άμεσες και από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, την Ένωση Εργαζομένων του Βενιζέλειου Νοσοκομείου,  την Ένωση Νοσηλευτών Ελλάδας με εξώδικα, δελτία τύπου κ.ά. Αλλά και στα social media αντίστοιχα υπήρξαν μαζικά επικριτικά σχόλια χαρακτηρίζοντας το βίντεο ως άκρως φτηνό, σεξιστικό και κατάπτυστο. Ουσιαστικά το σποτ φαίνεται να απευθύνεται αποκλειστικά σε αιμοδότες και να αποκλείει τις αιμοδότριες. Αυτό που μάλλον αδυνατεί να καταλάβει το Ε.ΚΕ.Α είναι ότι η αναπαραγωγή των στερεοτύπων αυτών δεν πολεμάει ούτε βοηθάει να αλλάξουν τα στερεότυπα αντίθετα τα επιβεβαιώνει ξανά και ξανά. Και ίσως το χειρότερο στερεότυπο που προβάλλεται στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτό του ηρωικού άνδρα που στην προκειμένη περίπτωση είναι παχουλός, καραφλός μεσήλικας με ξελιγωμένο ύφος άρα κυριολεκτικά το πρότυπο του αντί-ήρωα δηλαδή αυτό που επιβεβαιώνει όμως ακριβώς ότι από την άλλη πλευρά υπάρχουν τα κλασσικά ηρωικά στερεότυπα π.χ. του μοντέλου ναυαγοσώστη. Στερεότυπα που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν καταρρίπτονται αλλά προωθούνται.

Ωστόσο απ’ ότι φαίνεται όλες αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι για το Ε.ΚΕ.Α παρά η παρερμηνεία της διαφήμισης από «ευτυχώς μια μειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης» καθώς το 70% της κοινής γνώμης «έχει αντιληφθεί τη διαχωριστική γραμμή» ανάμεσα στη σάτιρα και την πραγματικότητα». Αδυνατούμε να καταλάβουμε πώς σε δύο μέρες το Ε.ΚΕ.Α έβγαλε μια τέτοια στατιστική αφενός και αφετέρου ότι εξακολουθεί και μετά όλες αυτές τις αντιδράσεις να υπερασπίζεται το σποτ αυτό με ένα δελτίο τύπου το οποίο κατά κάποιο τρόπο είναι πιο προσβλητικό και αλαζονικό και από το ίδιο το σποτ! Όσες δεν έχουμε αντιληφθεί αυτή τη διαχωριστική γραμμή προφανώς δεν έχουμε αίσθηση του χιούμορ. Επιπλέον το Ε.ΚΕ.Α δεν φαίνεται να προβληματίζεται από αυτή την «κοινή γνώμη» και τα εμετικά ΜΜΕ που αναφέρονται στο σποτ ως «οι καυτές και σέξι νοσοκόμες του Ε.ΚΕ.Α που γίνονται viral». Η αποδόμηση, την οποία επικαλείται με πάθος το Ε.ΚΕ.Α είναι στην πραγματικότητα επιφανειακή και ψευδής αφού  η προβολή των στερεοτύπων είναι και η αποδοχή ότι τελικά εκεί έξω υπάρχουν οι σέξι νοσηλεύτριες και οι damsels in distress, αλλά ακόμη και αν δεν ανήκεις σε αυτές τις κατηγορίες και είσαι παχουλός με φαλάκρα μπορείς να γίνεις και εσύ ήρωας με το να δώσεις αίμα και να σώσεις το κορίτσι, να γίνεις και εσύ σαν όλους τους άνδρες δηλαδή που φαντάζεσαι. Το σποτ αυτό όχι μόνο απαξιώνει και προσβάλλει αλλά καταφέρνει να αποπροσανατολίσει τελείως την κοινή γνώμη σχετικά με την εθελοντική αιμοδοσία και την 14η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικής Αιμοδοσίας. Αυτό που θα πρέπει να αναρωτηθεί το Ε.ΚΕ.Α είναι αν τελικά αυτό το σποτ προωθεί όντως την εθελοντική αιμοδοσία ή το μότο «το σεξ πουλάει».

 

Share

Δεν δικαιούται άσυλο η Τζόις;

metanastes_valasopoulos

Η υπηρεσία ασύλου απέρριψε την αίτηση της εγκυμονούσας Κενυάτισσας, μολονότι στην πατρίδα της κινδυνεύει με κλειτοριδεκτομή, ενώ το μαιευτήριο της ζητά να πληρώσει διπλά νοσήλια αν δεν προσκομίσει ειδικό δελτίο πρόσφυγα | ΕΦ.ΣΥΝ./ ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

της Αφροδίτης Τζιαντζή

H Τζόις, πρόσφυγας από την Κένυα, περιμένει από μέρα σε μέρα να γεννήσει. Μόνο που αυτή τη μέρα την περιμένει με φόβο. «Δεν έχω χρήματα να πληρώσω και φοβάμαι, μήπως δεν μου δίνουν εξιτήριο. Το μόνο που ζητάω είναι να εκδοθούν άμεσα τα χαρτιά μου από την Κατεχάκη. Στο μαιευτήριο μου το ξεκαθάρισαν: Μόνο με τα χαρτιά αυτά δεν θα πληρώσω». Η Τζόις αναφέρεται στο ειδικό δελτίο αιτούντος άσυλο, την παλιά ροζ κάρτα. Ως «Κατεχάκη» εννοεί τη νέα διεύθυνση του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου Αττικής.

Η Τζόις υπέβαλε αίτηση για άσυλο το 2012 στην παλιά υπηρεσία στην Πέτρου Ράλλη. Εχασε το ραντεβού της συνέντευξης και η αίτησή της διακόπηκε. Τον Αύγουστο του 2014 η Τζόις, έγκυος με δύσκολη εγκυμοσύνη, υποβάλλει νέο αίτημα ασύλου. Απορρίπτεται εκ νέου τον Οκτώβριο. Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι «η αιτούσα παραιτήθηκε σιωπηρά από την αρχική της αίτηση για την παροχή ασύλου». Δηλαδή η απουσία της από το πρώτο ραντεβού στην Πέτρου Ράλλη, για το οποίο -όπως δηλώνει στην «Εφ.Συν.»- δεν είχε ειδοποιηθεί εγκαίρως, ερμηνεύεται ως οικειοθελής παραίτηση από το δικαίωμα σε άσυλο. Οι αιτίες για τις οποίες ζητάει άσυλο απορρίφθηκαν, καθώς δεν θεωρήθηκαν «νέα και ουσιώδη στοιχεία».

Μαρτυρία

Η ίδια όμως δεν κατάφερε ποτέ να τις εξηγήσει αυτοπροσώπως στους υπεύθυνους της Υπηρεσίας: «Ο πατέρας μου είναι μέλος της θρησκευτικής σέκτας των Μουνγκίκι, που εφαρμόζουν τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Η αδελφή μου ακρωτηριάστηκε όταν ήταν μικρή. Αυτή με έπεισε να φύγω από την Κένυα. Οι Μουνγκίκι δρουν ως συμμορία και μπορεί να έρθουν οποτεδήποτε, ώς και νύχτα, στο σπίτι σου». Σύμφωνα με οδηγία της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, γυναίκες και κορίτσια που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν κλειτοριδεκτομή, δικαιούνται χορήγηση καθεστώτος πρόσφυγα. Κι όμως, η υπηρεσία ασύλου το αρνήθηκε στην Τζόις δύο φορές!

Η Τζόις υπέβαλε προσφυγή κατά της απόρριψης, η οποία συζητείται σήμερα, 16 Δεκεμβρίου. Με επείγον διάβημα προς την Αρχή Προσφυγών τρεις οργανώσεις (ΜΚΟ «Αίτημα», Ενωμένες Γυναίκες της Αφρικής, Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών) ζητούν να επισπευστεί η εξέταση του αιτήματος, θεωρώντας ότι η υπόθεση κρίθηκε με εσφαλμένο τρόπο και λαμβάνοντας υπόψη την ευάλωτη θέση της εγκυμονούσας.

Η περίπτωση της Τζόις θυμίζει μια άλλη πολύκροτη υπόθεση που είδε το φως το καλοκαίρι, όταν το Διοικητικό Εφετείο απαγόρευσε την απέλαση 42άχρονης Κενυάτισσας, που επίσης κινδύνευε με κλειτοριδεκτομή από τη συμμορία Μουνγκίκι. Ομως και στη δική της περίπτωση, η υπηρεσία Ασύλου είχε απορρίψει το αίτημά της. Παράλληλα, η περιπέτεια της εγκύου πρόσφυγα φέρνει στο φως το ευρύτερο πρόβλημα των μεταναστριών και προσφύγων χωρίς χαρτιά που καλούνται να πληρώσουν διπλά νοσήλια στα δημόσια νοσοκομεία, ανεβάζοντας το κόστος του τοκετού στα 1.200 ευρώ και της καισαρικής στα 2.400 ευρώ.

Μεγάλη επιβάρυνση

«Ηδη μας έχουν χρεώσει περίπου 900 ευρώ λογαριασμούς, γιατί η γυναίκα μου νοσηλεύτηκε δύο φορές», μας λέει ο Αμπντάλα, σύζυγος της Τζόις, πολιτικός πρόσφυγας από τη Σομαλία που κυνηγάει περιστασιακά μεροκάματα στο Πέραμα. Αν η Τζόις γεννήσει χωρίς το δελτίο Αιτούντος Ασύλου, ο συνολικός λογαριασμός ενδέχεται να ξεπεράσει τις 3.000 ευρώ, ποσόν που αποδεδειγμένα δεν διαθέτει. Σήμερα είναι η τελευταία προθεσμία να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια και να κριθεί το αίτημά της θετικά…

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Διαβάστε ακόμη

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

 

 

Share

Επίδομα μητρότητας στις ασφαλισμένες στο ΕΤΑΑ

 

tiredmom

της Δήμητρας Σπανού

Τη χορήγηση επιδόματος μητρότητας στις ασφαλισμένες του ΕΤΑΑ προβλέπει η κοινή υπουργική απόφαση των υπουργείων Εργασίας και Οικονομικών, με την οποία καθορίζονται το ύψος, η διαδικασία και τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Με τη συγκεκριμένη απόφαση θεσπίζεται για πρώτη φορά και για τις γυναίκες ελεύθερες επαγγελματίες το επίδομα μητρότητας, όπως προβλέπεται για τις γυναίκες με μισθωτή απασχόληση.

Το ύψος του επιδόματος θα ανέρχεται σε 200 ευρώ μηνιαίως για χρονικό διάστημα 4 μηνών και θα καταβάλλεται εφάπαξ.Η αίτηση για τη χορήγησή του θα υποβάλλεται από την ασφαλισμένη εντός έξι μηνών από την ημερομηνία τοκετού.

Η ψήφιση και εφαρμογή του παραπάνω νόμου αποτελεί υποχρέωση της χώρας, καθώς είναι ενσωμάτωση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, ο υπουργός εργασίας Γιάννης Βρούτσης δηλώνει:

«Η στρατηγική μας για την οικοδόμηση από την αρχή ενός αποτελεσματικού και δίκαιου κοινωνικού κράτος, χωρίς τα κενά, τις παραλείψεις και τις αδικίες του παρελθόντος, είναι μια συνεχής προσπάθεια που προχωρά με σταθερά και αποφασιστικά βήματα, ακόμη και μέσα σε αυτό το δημοσιονομικό περιβάλλον.

Η χορήγηση, για πρώτη φορά στη χώρα μας, επιδόματος μητρότητας στις γυναίκες ασφαλισμένες του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολουμένων (ΕΤΑΑ) αποτελεί ένα ακόμη τέτοιο παράδειγμα».

Ο υφυπουργός Εργασίας Αντώνης Μπέζας δήλωσε τα εξής:

«Και αυτή η απόφαση εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας για την εφαρμογή μέτρων και δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης, που στηρίζουν εργασιακές ομάδες συμπολιτών μας, ενδυναμώνοντας παράλληλα την κοινωνική συνοχή».

Σίγουρα, η χορήγηση επιδόματος μητρότητας σε μια επιπλέον μερίδα γυναικών αποτελεί μια πρωτοβουλία σε θετική κατεύθυνση, όμως εφαρμόζεται σκανδαλωδώς προβληματικά. Τη στιγμή που καταστρατηγούν τα εργασιακά δικαιώματα, κατεδαφίζουν το όποιο κράτος πρόνοιας και τις δομές/παροχές υγείας, οι κύριοι υπουργοί πετάνε ψίχουλα ως «κοινωνική αλληλεγγύη», πολύ μακριά από τις ανάγκες μας. Προχωρούν στη θέσπιση ενός νομοθετικού μέτρου επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, λόγω της υποχρέωσης της χώρας ως μέλος της ΕΕ, καθορίζοντας το ύψος του σχετικού επιδόματος σε τόσο χαμηλά επίπεδα που ακυρώνουν στην πράξη την όποια συνεισφορά. Το δίκαιο και αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος που επικαλείται η κυβέρνηση είναι ένα βοήθημα 200 ευρώ μηνιαίως για διάστημα 4 μηνών σε γυναίκες που αναγκαστικά για ένα διάστημα δεν αμείβονται από άλλη εργασία, ενώ -σαν να μην έφτανε αυτό- έχουν αυξημένες απαιτήσεις, καθώς φροντίζουν για έναν ακόμη άνθρωπο –το παιδί τους.

 

Share

Σκοτώνουν την πρόληψη

survivor

της Ντάνι Βέργου

Απάνθρωπες, πέρα από αντιεπιστημονικές, είναι οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ για τις προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις στην πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Πετσοκόβουν την πρόληψη και μάλιστα για καρκίνους που θερίζουν τον πληθυσμό, όπως του μαστού, του προστάτη, των ωοθηκών, της μήτρας και του τραχήλου, του θυρεοειδούς, αλλά και εξετάσεις κρίσιμες για τη ζωή, όπως το τρίπλεξ καρδιάς, ακόμα και σε χειρουργημένους ασθενείς!

Με άξονα για ακόμη μια φορά τη μείωση του κόστους, αυτή τη φορά των διαγνωστικών εξετάσεων συνολικά στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, το υπουργείο Υγείας εκδίδει και εφαρμόζει με διαδικασίες fast track κατευθυντήριες οδηγίες που εισήγαγε από άλλα συστήματα υγείας, εκείνα της Βρετανίας, των ΗΠΑ και του Καναδά.

Οδηγίες που έχουν λάβει υπόψη τους ξένα δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία και νομικά πλαίσια. Δίχως επιστημονική τεκμηρίωση ή μεθοδολογία που να βασίζεται στα ελληνικά δημογραφικά και πληθυσμιακά στοιχεία, στην ποιότητα της περίθαλψης, στο νομικό πλαίσιο της χώρας μας, στοιχεία που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ), που λειτουργεί με τη συμβουλή των επιστημονικών εταιρειών οι οποίες έχουν την επιστημονική τεκμηρίωση, ενημερώνονται από τη διεθνή βιβλιογραφία, μελετούν τον πληθυσμό και κρίνουν τι του αρμόζει.

Ο ΕΟΠΥΥ, ακολουθώντας πιστά τις συστάσεις του υπουργείου για άμεση μείωση της δαπάνης μέσω έκδοσης οδηγιών, γκούγκλαρε την πάθηση και αντέγραψε από site βρετανικών και αμερικανικών επιστημονικών εταιρειών αλλά και του υπουργείου Υγείας του Καναδά, βγάζοντας άρον άρον τις οδηγίες, όπως φαίνεται καθαρά στο σχετικό ΦΕΚ, Αρ. Φύλλου 2243 της 18ης Αυγούστου 2014. Σύμβουλοί του στο έργο αυτό, «όλοι οι συνδικαλιστικοί φορείς» (!), όπως δήλωσε στην «Εφ.Συν.» το γραφείο του υπουργού Υγείας.

Μέχρι σήμερα ο γιατρός είχε την πλήρη ευθύνη για τον ασθενή. Αυτό σημαίνει ότι αποφάσιζε για τα πάντα και είχε και τη νομική ευθύνη. Οταν ο γιατρός υποχρεούται πλέον να ακολουθήσει τις εισαγόμενες οδηγίες του ΕΟΠΥΥ, ποιος θα έχει την ευθύνη για τον καρκίνο που δεν θα διαγνωστεί έγκαιρα ή για τις συνέπειες σε έναν καρδιολογικό ασθενή; Το βρετανικό και το αμερικανικό σύστημα υγείας ή ο ίδιος ο υπουργός;

«Υπολογίζουν στο υπουργείο ότι ένας καρκίνος θέλει τρία χρόνια για να εμφανιστεί. Οταν η σεξουαλική δραστηριότητα ξεκινά από την εφηβεία, τα 21 έτη για το πρώτο δικαιολογημένο τεστ Παπανικολάου (σ.σ. προληπτική δοκιμασία ελέγχου της υγείας του τραχήλου, που ανιχνεύει με επιτυχία κύτταρα ενδεικτικά καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ή κύτταρα που μπορεί μελλοντικά να εξελιχθούν σε καρκινικά κύτταρα) είναι πολύ αργά. Κι όταν χαθεί ένας καρκίνος, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Γεώργιος Φαρμακίδης, MD PhD, συντονιστής-διευθυντής της ΣT’ κλινικής του νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» και καθηγητής του Πανεπιστημίου Stony Brook στη Νέα Υόρκη, υπογραμμίζοντας ότι ο εν λόγω προληπτικός έλεγχος πρέπει να αρχίζει έναν χρόνο μετά την πρώτη σεξουαλική επαφή.

«Το ΠΑΠ τεστ δεν θα γίνεται για όλες τις ηλικίες και κάθε χρόνο, το ίδιο και για τον προστάτη και τον μαστό. Επομένως, κόβονται οι προληπτικές διαγνωστικές εξετάσεις για τους πιο συχνούς καρκίνους. Οταν εφαρμόζεται μια τέτοια πολιτική, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αυξηθούν οι καρκίνοι», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Ηλίας Σιώρας, καρδιολόγος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «Ευαγγελισμού», και διερωτάται: «Τι να το κάνεις να εξαγγέλλουν ότι ανοίγουν αίθουσες χειρουργείων όταν κόβουν την πρόληψη;»

Για το τρίπλεξ καρδιάς (υπερηχογράφημα) σε χειρουργημένους ασθενείς, το οποίο οι οδηγίες ορίζουν να γίνεται για πάνω από μία πενταετία μετά την επέμβαση μπαϊπάς, ο Ηλίας Σιώρας εξηγεί ότι οφείλει να εξετάσει τον ασθενή ένα εξάμηνο μετά την επέμβαση, στη συνέχεια πριν κλείσει δύο χρόνια από την επέμβαση και από εκεί και πέρα τουλάχιστον ανά διετία. «Δεν μπορεί», τονίζει, «μία πάθηση που είναι εξελισσόμενη να την παρακολουθήσω μετά από δύο χρόνια. Δηλαδή θέλουν να πληρώσει ο χειρουργημένος από την τσέπη του».

«Οι οδηγίες απωθούν τους πολίτες από το να πάνε να εξεταστούν», εξηγεί. «Είναι αδίστακτοι» καταγγέλλει για τους εμπνευστές των νέων κριτηρίων, «όπως και το πρόγραμμα Υγεία 2020 – Ευρώπη 2020, το οποίο προωθεί περικοπές και τις μετακυλίει στους πολίτες. Με λίγα λόγια, η υγεία χρηματοδοτούμενη από την τσέπη του αρρώστου. Δεν πρέπει να υποκύψει ο κόσμος. Να αντιδράσει, να διεκδικήσει, γιατί τα έχει δουλέψει».

«Το κύριο πρόβλημα είναι ότι πήραν τις οδηγίες από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ και τις φόρεσαν στον ελληνικό πληθυσμό» αναφέρει ο Γ. Φαρμακίδης. «Δεν είναι προσαρμοσμένες στον πληθυσμό, στην ποιότητα της περίθαλψης, στα δημογραφικά δεδομένα κοκ. Δεν συμβουλεύτηκαν επιστημονικές εταιρείες, δεν πέρασαν από το ΚΕΣΥ. Δεν ακολουθήθηκε κάποια μεθοδολογία. Πήγαν από το ένα άκρο στο άλλο, από την πλήρη ευχέρεια και ευθύνη του γιατρού, σε αντιεπιστημονικές οδηγίες που αντέγραψαν από εδώ κι από εκεί».

Η προχειρότητα του υπουργείου

Στο σχετικό ΦΕΚ Αρ. Φύλλου 2243 της 18ης Αυγούστου 2014, αποκαλύπτεται η προχειρότητα του υπουργείου Υγείας, αφού κάτω από κάθε κατηγορία εξέτασης στην οποία τίθενται όροι γίνεται αναφορά στην «πηγή» και στον «δικτυακό τόπο» απ’ όπου αντιγράφηκε.

Για παράδειγμα, για την εξέταση σιδήρου ή των ορμονών θυρεοειδικής λειτουργίας, το υπουργείο αντέγραψε από τo υπουργείο της Βρετανικής Κολομβίας, δυτικής επαρχίας του Καναδά «Πηγή: Ministry of Health British Columbia, Δικτυακός Τόπος: www.bcguidelines.ca. Iron Deficiency – Investigation and Management» και «Πηγή: Ministry of Health British Columbia, Δικτυακός Τόπος: www.bcguidelines.ca. Thyroid Function Tests in the Diagnosis and Monitoring of Adults. http://www.bcguidelines.ca/guideline_thyroid.html (09.05.14)» αντίστοιχα.

Σε άλλη περίπτωση, για τον προληπτικό έλεγχο του καρκίνου των ωοθηκών, το υπουργείο σημειώνει ως πηγή της οδηγίας του το βρετανικό Εθνικό Ινστιτούτο για την Υγεία και την Κλινική Yπεροχή (ΝICE) «Δικτυακός Τόπος National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE). http://guidance.nice.org.uk/CG122/NICEGuidance/pdf/English (15.05.14)».

Για την εξέταση για τον καρκίνο του προστάτη το υπουργείο έχει αντιγράψει από την Αμερικανική Εθνική Ογκολογική Εταιρεία: «Πηγή: American Cancer Society guidelines for the early detection of prostate cancer. Δικτυακός Τόπος: Νational Guideline Clearinghouse. http://www.guideline.gov/content.aspx?id=24814(30.04.14)».

Για το τεστ ΠΑΠ, από Αμερικανική Ογκολογική Εταιρεία.

Στις οδηγίες για την εξέταση που μετρά την οστική πυκνότητα το υπουργείο έχει αντιγράψει από το Αμερικανικό Εθνικό Ιδρυμα Οστεοπόρωσης και τον δικτυακό τόπο του Αμερικανικού Συμβουλίου Παθολογίας, όπως επισημαίνει.

Σε ό,τι σχετίζεται με καρδιολογικό έλεγχο, το υπουργείο Υγείας έχει αντλήσει στοιχεία από το επιστημονικό περιοδικό που εκδίδει το Αμερικανικό Κολέγιο Καρδιολογίας.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Η δίκη του τοκετού στο σπίτι

της Μαρίας – Μυρτώς Γρίβα

Ενενήντα χρόνια πριν, κάποιοι ΔΙΩΚΤΕΣ προσπάθησαν να διώξουν τη Θεωρία της Εξέλιξης σε μια ιλαροτραγική δίκη που πέρασε στην ιστορία ως Δίκη των Πιθήκων. Σήμερα, άλλοι ΟΜΟΤΕΧΝΟΙ τους προσπάθησαν να διώξουν τον Τοκετό στο Σπίτι, με ένα σουρεαλιστικό κατηγορητήριο. Αλλά, ατυχώς, γι’ αυτούς η Πρόεδρος και ο Εισαγγελέας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης συνέβη να διαθέτουν γνώση, ευθυκρισία και ευαισθησία. Στοιχεία ικανά να ακυρώνουν σκευωρίες. Της Μαρίας-Μυρτώς Γρίβα

Στις 10/01/2014, η τεκμηριωμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης σε μια ασυνήθιστη δίκη, έβαλε τέλος στην ταλαιπωρία 79 ανθρώπων, (γονιών, γιατρών και μιας μαίας) με την πανηγυρική αθώωσή τους από όλες τις ανυπόστατες κατηγορίες.

Το ερώτημα που προκύπτει απ’ αυτή την υπόθεση είναι απλό: «Πώς 79 άνθρωποι βρέθηκαν στο εδώλιο του κατηγορούμενου, επειδή το μόνο που είχαν κάνει ήταν οι μεν γονείς να επιλέξουν να φέρουν το παιδί τους στον κόσμο στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που υπάρχει (δηλαδή, το σπίτι τους), οι δε γιατροί να βεβαιώσουν το αυτονόητο ότι μια γυναίκα γέννησε;»

Δεδομένου ότι η διερεύνηση κάθε υπόθεσης ευλόγως ξεκινάει από την καίρια ερώτηση «ποιός ωφελείται;», θεωρώ ότι εάν τοποθετήσουμε τα γεγονότα και τα πρόσωπα στο χρόνο, είναι πιθανό να αντιληφθούμε ποιος είχε όφελος από όλη αυτή την πολυεπίπεδη εκστρατεία (με μηνύσεις, δίκες, κ.α), κατά του τοκετού στο σπίτι.

Πριν περίπου 5 χρόνια ένα ζευγάρι που επέλεξε αυτοβούλως να γεννήσει σπίτι του, έκανε μήνυση για «σωματική βλάβη» στη μαία που διενήργησε τον τοκετό και στη φυσιοθεραπεύτρια που παραβρέθηκε σ’ αυτόν. Μάρτυρες κατηγορίες ήταν η γνωστή μαία-μάρτυρας που εμφανίζεται ως πρόεδρος του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης και ένας γυναικολόγος. Οι δύο επαγγελματίες υγείας καταδικάστηκαν πρωτόδικα για απλή σωματική βλάβη. [Σημείωση: Στις 08/11/2013 αθωώθηκαν και οι δύο στο Εφετείο)

Με αφορμή αυτή την μήνυση, το Δ.Σ. του Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης κατέθεσε μια γενικόλογη μηνυτήρια αναφορά για ανθρώπους που κάνουν αντιποίηση επαγγέλματος, και άλλα συναφή. Σημαντική λεπτομέρεια: η προαναφερθείσα φυσιοθεραπεύτρια ποτέ δεν καταδικάστηκε για αντιποίηση επαγγέλματος, παρά τις περί του αντιθέτου διαδικτυακές διαδόσεις.

Το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας (ΣΕΥΠ) διεξήγαγε έρευνα, εξέτασε 10 γιατρούς, δεν διαπίστωσε κανένα αδίκημα, και για αυτό δεν παρέπεμψε το θέμα στον Εισαγγελέα (πράγμα που υποχρεούται εκ του νόμου να κάνει κάθε φορά που διαπιστώνει κάποιο αδίκημα).

Περιέργως, η εμφανιζόμενη ως πρόεδρος του Δ.Σ του Συλλόγου Μαιών (στο οποίο είχε κοινοποιηθεί νομίμως το πόρισμα του ΣΕΥΠ, που είναι ο ανώτερος κρατικός πραγματογνώμονας σε θέματα υγείας), αγνόησε το ΣΕΥΠ και το Πόρισμά του και επανήλθε με νέα, πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά, στην οποία κατηγορούσε 10 γιατρούς για ψευδείς βεβαιώσεις γέννησης, 1 μαία για μη διαχείριση πλακούντα σε τοκετό στο σπίτι, και 68 γονείς για…. μόλυνση περιβάλλοντος με τους άκρως «επικίνδυνους» και «μολυσματικούς» πλακούντες.

Στην εν λόγω μηνυτήρια αναφορά, οι μητέρες χαρακτηριζόμασταν από το Δ.Σ του Συλλόγου Μαιών ως «φερόμενες μητέρες» που καταστρέψαμε τους πλακούντες, οι οποίοι «ήταν η μόνη απόδειξη ότι γεννήσαμε τα παιδιά μας», (!) και, επιπλέον, γινόταν τεχνηέντως και σκοπίμως επτά αναφορές σε «κυκλώματα εμπορίας βρεφών», χωρίς πουθενά να αμφισβητείται ότι είμαστε γονείς των παιδιών μας.

Η Εισαγγελέας που ανέλαβε την υπόθεση, μας έστειλε στο εδώλιο του κατηγορουμένου χωρίς να μας καλέσει σε απολογία, ως καταστροφείς του περιβάλλοντος, με ένα κατηγορητήριο-αντίγραφο της μήνυσης του Συλλόγου Μαιών. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας εναντίον 79 ανθρώπων, η γνωστή μαία.

Εξ’ αυτού και μια πρώτη απορία: Το ζευγάρι που στάθηκε η αιτία ώστε το ΔΣ του Συλλόγου Μαιών να προχωρήσει σε μηνύσεις εναντίον τόσων ανθρώπων, γέννησε την ίδια περίοδο που γεννήσαμε και οι υπόλοιποι. Η μαία που παραβρέθηκε στον τοκετό ήταν συγκατηγορούμενή μας για «μη διαχείριση του πλακούντα» τους. Μ’ άλλα λόγια, με ένα μυστήριο τρόπο, το ζευγάρι αυτό ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΕ από το κατηγορητήριο αλλά ο πλακούντας τους ΟΧΙ. (!)

Στις 08/11/2013 εκδικάστηκε στο Εφετείο η υπόθεση της μαίας και της φυσιοθεραπεύτριας, που είχαν κατηγορηθεί για απλή σωματική βλάβη. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας, η γνωστή μαία. Η απόφαση του Εφετείου: ΑΘΩΩΣΗ

Στις 10/01/2014 εκδικάστηκε η Δίκη των 79. 77 άνθρωποι, οι οικογένειές τους, μάρτυρες, δικηγόροι όλοι παρόντες. Μοναδική μάρτυρας κατηγορίας, η γνωστή μαία.

Ο πρώην Πρόεδρος του Ι.Σ.Θ , κ. Νικολαϊδης, καταθέτοντας μετά λόγου γνώσεως, υπερασπίστηκε αφενός το δικαίωμα κάθε γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, και αφετέρου τους συναδέλφους του, που έπραξαν το αυτονόητο, βεβαιώνοντας ότι ήταν αυταπόδεικτο.

Ο ιατροδικαστής κ. Τσούγκας κατέστησε σαφές ότι ο πλακούντας δεν είναι απόβλητο και ότι άλλα κίνητρα πρέπει να αναζητηθούν πίσω από μια τέτοια δίωξη.

Ο πατέρας μου, Κλεάνθης Γρίβας, ως μάρτυρας τόνισε ότι πίσω από την σκευωρία κατά του τοκετού στο σπίτι και τη δίωξη των 79 υπάρχουν άνομα οικονομικά συμφέροντα (επιχειρηματικά και συντεχνιακά).

Τα επιχειρηματικά αφορούν (α) τις εταιρείες διαχείρισης βιολογικών αποβλήτων (που ανταγωνίζονται λυσσαλέα για την ανάληψη του «έργου»), (β) τις εταιρίες εκμετάλλευσης του πλακούντα (για την παρασκευή καλλυντικών και την καλλιέργεια βλαστοκυττάρων), και (γ) τις ιδιωτικές κλινικές που παρέχουν «τοκετό σαν στο σπίτι». Τα συντεχνιακά αφορούν την μονοπώληση των τοκετών στο σπίτι από μαίες δημοσίους υπαλλήλους που, ως τέτοιες, δεν μπορούν ούτε να παρέχουν ιδιωτικό έργο ούτε και να συνεργάζονται ή να προβάλλουν τον «τοκετό σαν στο σπίτι», που γίνεται σε μία μόνο ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης.

Οι γονείς δήλωσαν ότι, ανεξάρτητα από την έκβαση της σουρεαλιστικής δίωξης, ποτέ δεν θα παρέδιδαν το «τον πλακούντα, δέντρο της ζωής σε εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων». Όλοι μας θα κάναμε και πάλι αυτό που ήδη είχαμε κάνει (και για το οποίο προκάλεσε τη δίωξη και την ταλαιπωρία μας ο Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης): Θα φυτεύαμε τον πλακούντα μας σε ιδιόκτητο χώρο με ένα δενδράκι, τιμώντας τη ζωή και όχι αποτιμώντας… τα διαφεύγοντα κέρδη.

Ο Εισαγγελέας, σε μια αγόρευση είπε ότι αυτή η υπόθεση θα έπρεπε εξαρχής να έχει τεθεί στο αρχείο και κανείς μας δεν θα έπρεπε να υποστεί αυτή την επώδυνη διαδικασία. Ακόμη σπουδαιότερο, όπως είπε: «Μου είναι αδύνατον να χαρακτηρίσω τον πλακούντα μιας γυναίκας, απόβλητο».

Αν όλοι οι Εισαγγελείς και οι Δικαστές αυτής της χώρας ήταν τόσο αξιοπρεπείς και επιμελείς, σήμερα όλα θα ήταν διαφορετικά.

Από την αρχή είχα δηλώσει σε κάθε συνέντευξη ή κείμενό μου ότι δεν είχα αγωνία για το αποτέλεσμα της δίκης. Νιώθω τυχερή που το βίωσα όλα αυτό, γιατί έτσι βάλαμε όλοι μαζί το δικό μας λιθαράκι στην προάσπιση του δικαιώματος των γυναικών να επιλέγουν.

  • Οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι κάθε φυσική δραστηριότητα που δεν παράγει κέρδος για το σύστημα αντιμετωπίζεται ως επικίνδυνη.
  • Οι γυναίκες ποτέ δεν θα επιλέξουν να έχουν στην γέννα τους ή στα μαθήματα προετοιμασίας γέννας, μαίες που διώκουν μητέρες και θεωρούν μολυσματικά απόβλητα τους πλακούντες.
  • Οι γυναικολόγοι δεν θα ξαναχρησιμοποιήσουν μαίες που διώκουν μητέρες προκειμένου να προβάλλουν παροχές των ιδιωτικών τους κλινικών.
  • Οι δημοσιογράφοι (!) που λειτούργησαν ως γραφείο Τύπου του διώκτη, αποσιωπώντας την άποψη του κατηγορούμενου, μπορούν τώρα να αποκρύψουν και τις δύο αθωωτικές αποφάσεις: αυτή που αφορά τη μαία και τη φυσιοθεραπεύτρια και αυτή που αφορά τους 79.

Σε αυτή την διαδρομή, γνώρισα λίγους ποταπούς και πολλούς υπέροχους ανθρώπους, συμπαραστάτες και συναγωνιστές. Για όσα ζήσαμε, νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη.

Όταν ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, ενάντια σε άνομα οικονομικά (επιχειρηματικά οικονομικά και συντεχνιακά) συμφέροντα είχα δώσει δημόσια την υπόσχεση στους δύο εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μας, τη γυναικολόγο Μιλένα Ρούσκοβα και τον Δημήτρη Φαναριώτη (που «έφυγε» αφήνοντας 3 ορφανά και την χήρα του Όλγα Χαλκίδου, συγκατηγορούμενη), ότι θα βάζαμε τα δυνατά μας για να καλύψουμε κάπως την «απουσία» τους απ’ αυτό τον αγώνα.

Είχα υποσχεθεί στην κόρη μου ότι θα έδινα αυτόν τον αγώνα, για να μπορεί αύριο αυτή και μόνο αυτή να αποφασίζει για το σώμα της και την γέννα της.

Όσο άκουγα την Πρόεδρο Πράσα Μαγδαληνή και τον Εισαγγελέα Κωνσταντίνου Νικόλαο στο Δικαστήριο, το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ότι μάλλον κατάφερα να τιμήσω την υπόσχεσή μου.

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ από καρδιάς στους δικηγόρους μας, που δεν έκαναν απλά την δουλειά τους, αλλά έδωσαν μια μεγάλη μάχη.

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους εσάς, γνωστούς και άγνωστους, που με ένα μήνυμα, μια λέξη, μας δίνατε τόσους μήνες κουράγιο και πίστη ότι η προσπάθειά μας έχει νόημα.

Ευχαριστώ και όσους μας διέβαλλαν, διέδωσαν ψεύδη, μας έβρισαν, γιατί εμάς οι απειλές και η χυδαιότητα μας πεισμώνουν και μας δυναμώνουν.

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή ήταν μια κακιά γυναίκα, η Κρουέλα ντε Βιλ που έκλεβε πλακούντες και τους πουλούσε για να γίνουν κρέμες και βλαστοκύτταρα… Όταν έμαθε ότι κάποιες μανούλες κατάφεραν να γλυτώσουν τους πλακούντες από τα νύχια της, λύσσαξε και άρχισε να τις καταδιώκει και να τις απειλεί… Όμως οι μανούλες δεν φοβήθηκαν και έκρυψαν τους πλακούντες στις αυλές τους, κάτω από όμορφα δεντράκια. Η Κρουέλα ντε Βιλ έχασε την ψυχραιμία της και άρχισε να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο, μέχρι που κατέληξε σε ένα μέρος που κλείνουν όλους αυτούς τους ανθρώπους με ψυχολογικά προβλήματα. Μια φορά κι έναν καιρό η Κρουέλα ντε Βιλ (δηλαδή η κακιά της πόλης) έγινε σκέτη Κρουέλα και οι αυλές γέμισαν όμορφα δεντράκια.

Πηγή: tvxs

 

Διαβάστε ακόμα

Είναι Δικαίωμα μας η επιλογή του τόπου, του τρόπου που θα φέρουμε το παιδί μας στη ζωή, αλλά και η διαχείριση του πλακούντα μας

 

Share

Καλά νέα για τις κρατούμενες οροθετικές στη Θήβα

της Σίσσυς Βωβού

Μετά την καταγγελία φυλακισμένων οροθετικών γυναικών στη Θήβα προς μέλη της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για τις συνθήκες κράτησης και φροντίδα υγείας, υπάρχουν θετικές εξελίξεις. Αποφυλακισθείσες πρώην κρατούμενες δηλώνουν ότι η καταγγελία τελικά έπιασε τόπο, σύντομα άρχισαν να έρχονται γιατροί στη φυλακή ή να πηγαίνουν τις γυναίκες σε νοσοκομεία, αργότερα τους πήγαν θερμοσίφωνα για ζεστό νερό όπως ζητούσαν, καλοριφέρ για τη θέρμανσή τους και βελτιώθηκε το φαγητό.

Κάποια στελέχη της διεύθυνσης αντιμετώπισαν αρχικά την καταγγελία με αυταρχισμό, σύντομα όμως, όταν φάνηκε η έκταση που πήρε, άλλαξαν στάση. Για τις κρατούμενες αυτές ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα η δικηγόρος Ηλέκτρα Λήδα Κούτρα, η οποία επικοινώνησε με την πρωτοβουλία μας μόλις έμαθε την κατάσταση ώστε να την φέρουμε σε επαφή.

Σημειώνουμε ότι το θέμα έφτασε και στη Βουλή, όπου εντάχθηκε σε ερώτηση βουλεύτριας/βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλικής Κατριβάνου, Τάσου Κουράκη και Ανδρέα Ξανθού με αριθμό πρωτοκόλλου κατάθεσης 2925/21.10.2013 και υπό τον τίτλο «Ελλιπής ή και ανύπαρκτη η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των κρατουμένων» και όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων:

«Πεντακόσιες περίπου φυλακισμένες γυναίκες από 16 έως 85 ετών και 19 παιδιά έως τριών ετών βρίσκονται παρανόμως χωρίς γιατρό στις Γυναικείες Φυλακές Θήβας, ενώ οι ανάγκες για φάρμακα και είδη υγιεινής και καθαριότητας είναι τεράστιες.

Επιπλέον σοβαρές καταγγελίες έχουν γίνει από τις επτά οροθετικές γυναίκες, οι οποίες κρατούνταν στις φυλακές Κορυδαλλού και στις αρχές Σεπτεμβρίου μεταφέρθηκαν στις φυλακές Θήβας, για πλήρη εγκατάλειψή τους ως προς την ιατρική και φαρμακευτική τους περίθαλψη.»

 

Διαβάστε ακόμα

Καταγγελία – έκκληση για τις φυλακισμένες οροθετικές Θήβας

 

Share

Ευάλωτη ζωή: Η μητρότητα στο απόσπασμα του Μνημονίου

της Μαρίας Λούκα

Το «δόγμα του σοκ» που απρόσκοπτα εφαρμόζεται στην Ελλάδα μετατρέποντας ολόκληρη τη χώρα σε ένα απέραντο ανοιχτό πειραματικό εργαστήριο, δεν έχει μόνο επιπτώσεις στην οικονομία της χώρας βυθίζοντας την σε μια πρωτοφανή ύφεση, αλλά στην ίδια τη ζωή, αποστερώντας τους όρους αξιοπρεπούς επιβίωσης και καθιστώντας την εντελώς ευάλωτη. Η μητρότητα που υμνήθηκε διαχρονικά σε όλους τους πολιτισμούς δεν ξέφυγε από την αριθμητική κυβέρνησης – τρόικας με επώδυνες συνέπειες για τις μητέρες αλλά και τα παιδιά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσαν σε συνέντευξη τύπου οι Γιατροί του Κόσμου το 40% των γυναικών που βρίσκονται σε γόνιμη ηλικία είναι άνεργες και με δεδομένο ότι 3 εκατ. πολίτες έχουν χάσει την ασφαλιστική τους ικανότητα, πολλές έγκυες γυναίκες είναι ανασφάλιστες και καλούνται να επωμιστούν οι  ίδιες το κόστος της ιατροφαρμακευτικής τους περίθαλψης.

Το οικονομικό κόστος για ιατρική παρακολούθηση σε φυσιολογική εγκυμοσύνη κυμαίνεται στα 650 ευρώ, για φυσιολογικό τοκετό επίσης στα 650 ευρώ, για καισαρική στα 1200 ευρώ και για διακοπή κύησης στα 350 ευρώ. Ενώ με περσινή κατάπτυστη εγκύκλιο του υπουργείου υγείας το κόστος διπλασιάζεται για τις ανασφάλιστες μετανάστριες.

Όπως είναι προφανές είναι αρκετές οι γυναίκες που δε μπορούν να αναλάβουν τα έξοδα του τοκετού με αποτέλεσμα να εκθέτουν τον εαυτό τους σε επικίνδυνες συνθήκες για τη ζωή των ίδιων αλλά και των νεογέννητων παιδιών.

Ο ΕΟΠΠΥ μάλιστα με απόφαση του στις 26/2/2013 «επιδοτεί» τον κίνδυνο, αφού ορίζει ότι σε περίπτωση τοκετού εκτός νοσοκομειακού ιδρύματος θα καταβάλλεται ένα εφάπαξ βοήθημα ισοδύναμο με το κόστος της περίθαλψης τη στιγμή που καταργείται το επίδομα τοκετού για γέννηση σε μαιευτήριο. Το Υπουργείο Υγείας με άλλα λόγια αντί να μεριμνήσει για την πρόσβαση όλων των εγκύων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, εμπορεύεται την απελπισία φτωχών και απελπισμένων γυναικών , ευνοώντας το ρίσκο για παράδειγμα να γεννήσουν στο σπίτι.

Οι Γιατροί του Κόσμου αντικρίζουν καθημερινά φαινόμενα εξαθλίωσης σε εγκύους και παιδιά. Ενδεικτικά, 27χρονη έγκυος από το Αφγανιστάν πήγε σε δημόσιο νοσοκομείο να γεννήσει αλλά η διοίκηση της αρνήθηκε την πρόσβαση λόγω έλλειψης νομιμοποιητικών εγγράφων.

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετές ώρες, να λιποθυμήσει η ίδια στην είσοδο του νοσοκομείου και να μεσολαβήσει η οργάνωση για να τη δεχτούν. Σε άλλη περίπτωσης, δύο δημόσια νοσοκομεία αρνήθηκα να αναλάβουν 30χρονη ανασφάλιστη έγκυο με ψυχιατρική διαταραχή. Ενώ ανήλικος 9 χρονος με ανασφάλιστη μητέρα απευθύνθηκε στην οργάνωση, όπου διαπιστώθηκε ότι υποσιτιζόταν και έπασχε από νεανικό διαβήτη χωρίς δυνατότητα λήψης της απαραίτητης φαρμακευτικής αγωγής, την οποία εν τέλει ανέλαβαν οι Γιατροί του Κόσμου.

Σύμφωνα με μελέτη που διεξάχθηκε τα πρώτα χρόνια του Μνημονίου φάνηκε ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της πτώσης του ΑΕΠ και της αύξησης της ανεργία των γυναικών με τη γέννηση νεκρών εμβρύων. Συγκεκριμένα από το 2008 μέχρι το 2001 όπου υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία η αύξηση των νεκρών εμβρύων είναι της τάξης του 21,1%.

Το γεγονός αυτό σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στη φτώχεια των γυναικών που δεν πραγματοποιούν προληπτικό έλεγχο , ενώ επιδεινώνονται οι συνθήκες διαβίωσης τους με κακή διατροφή ή υποσιτισμό. Τάση η οποία θεωρείται βέβαιο ότι θα επιδεινωθεί με τη ραγδαία φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού.

Σαφής συσχέτιση υπάρχει μεταξύ της οικονομικής κρίσης και της λιτότητας με την πτώση των γεννήσεων. Το 2010 οι γεννήσεις στην Ελλάδα ανέρχονταν σε 114.766, ενώ το 2012 καταγράφηκαν 100.371. Η πτώση είναι της τάξης του 12,5%.

Την ίδια περίοδο το ΑΕΠ υποχώρησε κατά 13% και η ανεργία αυξήθηκε κατά 11,7%. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης για το διάστημα 2008 – 2001 η Ελλάδα , η Ισπανία και η Πορτογαλία – το τόξο του «πόνου» – αναδεικνύονται σε πρωταθλήτριες στην πτώσης των γεννήσεων με 10%, 9,2% και 7,4% αντίστοιχα. Οι επιστήμονες κωδικοποιούν το συγκεκριμένο ζήτημα ως «οικονομική υπογονιμότητα»  και σύμφωνα με τους υπολογισμούς το 2016 4 στις 10 γυναίκες θα γεννήσουν 1 παιδί λιγότερο απ’ ότι προγραμματίζουν.

Πλήγμα έχει δεχτεί και το πρόγραμμα του εμβολιασμού, ως βασικού πυλώνα της προληπτικής ιατρικής. Το κόστος εμβολιασμού ενός ανασφάλιστου παιδιού από τη στιγμή της γέννησης του μέχρι την ηλικία των 6 ετών διαμορφώνεται στα 1400 – 1800 ευρώ ανά παιδί. Το 65% αυτών των παιδιών εμβολιάζονται σε ιδιωτικά ιατρεία επιβαρύνοντας περισσότερο τους ήδη αδύναμους προϋπολογισμούς των ανασφάλιστων οικογενειών.

Ένα άλλο κομμάτι είτε καλύπτει αυτή την ανάγκη με την απεύθυνση σε ΜΚΟ ,είτε δεν εμβολιάζονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα Πολυιατρεία των Γιατρών του Κόσμου δέχτηκαν παιδιά ηλικίας 2 και 3 ετών που δεν είχαν κάνει κανένα εμβόλιο. Το εννιάμηνο του 2013 η οργάνωση εξέτασε 10.633 παιδιά και εμβολίασε 6580. Πλέον όμως τα εμβόλια έχουν τελειώσει και μάλλον είναι αδιανόητο η Πολιτεία να επενδύει στην κάλυψη ζωτικών αναγκών μέσω την υποκατάστασης του κοινωνικού κράτους από το έργο των ΜΚΟ ή απλώς να αδιαφορεί.

Η πραγματική υγειονομική βόμβα είναι αυτή που το ίδιο το Υπουργείο Υγείας έφτιαξε με την κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και τον αποκλεισμό των πιο αδύναμων στρωμάτων. Η ανθρωπιστική κρίση δεν είναι απλά τίτλος στα διεθνή πρωτοσέλιδα αλλά συντελεσμένη πραγματικότητα και η επωδός του «success story» κακόγουστο παραμύθι και ανίκανο να υπνωτίσει κανέναν άλλον παρά μόνο τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου.

Πηγή: στο κόκκινο

 

Share

Τι θα κάνει με το χειμώνα η Δήμητρα;

της Σίσσυς Βωβού

Ποια Δήμητρα; Μα, αυτή που γυρίζει στο δρόμο στο κέντρο της Αθήνας, με πρόσωπο σκοτεινό και ανέκφραστο, με ρούχα το ένα πάνω στο άλλο, και κάποτε κάθεται – μισοξαπλώνει στη γωνιά στην Ακαδημίας με ένα πλαστικό ποτιράκι μπροστά της, με κρυμμένο το πρόσωπό της, κάποτε περπατάει με βήμα βαρύ, αργό, μεταφέροντας το ασήκωτο βάρος του προσωπικού της πάθους και της κοινωνικής της περιθωριοποίησης.

Έχει τις κουβέρτες της και κάποιες τσάντες με χρειώδη κάτω από μια μεγάλη πόρτα που έχει λίγη εσοχή, τόση όμως ώστε όταν βρέχει να μην προστατεύεται από τη βροχή.

Παλιότερα ήταν σε καλύτερη κατάσταση. Πριν λίγους μήνες δηλαδή, ίσως και χρόνο. Κυκλοφορούσε μ’ έναν άντρα της ηλικίας της, 35-40 χρόνων, κακοντυμένο, με γένεια και μαλλιά απεριποίητα, με όλη τη βρόμα του δρόμου πάνω του. Εκείνη ήταν η δυνατή, κρατούσε στο χέρι της μια τεράστια σακκούλα με κουβέρτες. Πού κοιμόταν τότε; Άγνωστο. Ο άντρας είχε τα δυο του πόδια γυμνά από το γόνατο και κάτω, πρησμένα και γεμάτα πληγές. Την είχα ρωτήσει τότε γιατί δεν τον πάει στο νοσοκομείο, μου είχε πει τον πάει και μετά τον διώχνουν. Έχουν κι ένα παιδάκι, μου είχε πει, 4 χρόνων, το οποίο μένει με τη γιαγιά, κάπου στη Βόρεια Ελλάδα, μακριά. Αυτός ήταν ναρκομανής, είπε, εκείνη δεν ήταν.

Αργότερα την είδα χωρίς αυτόν, πέθανε, μου είπε. Τη ρώτησα αν θέλει να της βρω ξενώνα. Μου απάντησε ότι θέλει, αλλά με δικό της δωμάτιο. Της απάντησα ότι αυτό δεν γίνεται. Ζητιανεύει για τη δόση της, ξέρει ότι στους ξενώνες δεν επιτρέπεται να μείνουν τα τοξικοεξαρτημενα άτομα.

Από τότε τριγυρνάει στα μέρη αυτά, μόνη της, και κατά καιρούς με έναν άλλον άνδρα στη δική της κατάσταση, με τον οποίο κοιμούνται μαζί στην εσοχή της εισόδου.

Πόσον καιρό θα ζήσει, θα ζήσουν, στο δρόμο; Σίγουρα όχι πολύ. Βρίσκεται στο στάδιο όπου τα έχει χάσει όλα, σκλάβα του πάθους της. Και γιατί να ζήσουν; Ίσως να μην το σκέφτεται καν αυτό.

Άραγε η πολιτεία δεν οφείλει τίποτα σ’ αυτές τις νεκρές ψυχές, που τις βλέπουμε να περνούν σαν σκιές μπροστά μας; Άραγε είναι τόσο δύσκολο να φτιάξει κάποια από τα αδειανά κτίρια και να τους προσφέρει στέγη και τροφή; Τόσα εκατομμύρια φορολογούμενοι πολίτες και τόσα πρωτογενή πλεονάσματα δεν μπορούν να δώσουν μια ακρούλα στις Δήμητρες του κέντρου της Αθήνας, του Παρισιού, της Νέας Υόρκης και ο κατάλογος των πόλεων δεν έχει τέλος;

Είναι, και πιθανότατα θα παραμείνουν έρμαια του πάθους τους, στο σίγουρο δρόμο για την αυτοκαταστροφή, που ποιος ξέρει πώς άνοιξε για να τον περπατούν όλο και περισσότερο ως το σκοτεινό τέλος του. Και όμως, κι αυτές οι ψυχές είναι φορείς δικαιωμάτων, κατά πως λένε οι νόμοι, και στην κόλασή τους η πολιτεία δεν μπορεί να είναι απούσα. Το είχαμε πει για τις οροθετικές, όταν τις βρήκαν σίγουρο πεδίο ηθικής εξόντωσης στο βωμό της προεκλογικής εκστρατείας κάποιων, το λέμε και τώρα για τις Δήμητρες: Δεν υπάρχουν περιττά σώματα.

 

Share

Η αντιμετώπιση του αιματολογικού ασθενή στην εποχή της οικονομικής κρίσης: προβλήματα και προτεινόμενες λύσεις από μια ασθενή

της Άννας Σαλιάγα

Ονομάζομαι Σαλιάγα Άννα και τον Αύγουστο του 2011 διεγνώσθην με Τ οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Μετά από 2,5 χρόνια θεραπειών τώρα είμαι στην φάση της συντήρησης. Είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα της θεραπείας και πολλές οι δυσκολίες που έχω αντιμετωπίσει. Θα σας παρουσιάσω τις περισσότερες από αυτές παρακάτω, καθώς και κάποιες ευκολίες-λύσεις που θα βοηθούσαν οικονομικά και ψυχολογικά ασθενείς σαν εμένα.

Διάβασα σε μια σελίδα στο διαδίκτυο τον όρο «Οικονομική τοξικότητα» και πιστεύω ότι όχι μόνο ταιριάζει σε ασθενείς με αιματολογικά προβλήματα αλλά μας αντιπροσωπεύει πλήρως, ίσως δε είναι και πιο δύσκολη από την τοξικότητα των φαρμάκων. Η μέριμνα της πολιτείας για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται με λογιστικά κριτήρια και να επηρεάζεται από την οικονομική κρίση. Επειδή για κάθε ασθενή ο παράγων χρόνος διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την εξέλιξη της ασθένειας και την πορεία της υγείας του, η αντιμετώπιση από τη  μεριά της πολιτείας πρέπει να είναι πιο άμεση και κυρίως λιγότερο γραφειοκρατική και περισσότερο  αποτελεσματική.

Παρακάτω θα σας αναπτύξω ανά κατηγορία τα προβλήματα που σχετίζονται με την οικονομική πλευρά της ασθένειάς μου τα τελευταία δύσκολα χρόνια της κρίσης.

Διαμονή

Σοβαρά αιματολογικά περιστατικά αντιμετωπίζονται σε νοσοκομεία  που βρίσκονται σε μεγάλες πόλεις ανά την Ελλάδα. Οι ασθενείς  πρέπει να μετακινηθούν και να διαμείνουν στις πόλεις αυτές για τη θεραπεία τους. Οι αιματολογικοί ασθενείς  πρέπει να παραμείνουν στο νοσοκομείο για διάστημα 1 μηνός περίπου για κάθε θεραπεία. Η ίδια η θεραπεία μπορεί να κρατάει λίγες μέρες αλλά η αιματολογική αποκατάσταση παίρνει  1 μήνα.

Πιο συγκεκριμένα, οι δυνατές χημειοθεραπείες αναγκάζουν τους ασθενείς να έχουν μαζί τους και συνοδό, κάποιον που ίσως να πρέπει να πάρει άδεια ή και να φύγει από την εργασία του για να συνδράμει τον  ασθενή.  Όλο αυτό το διάστημα του μήνα και της νοσηλείας χρειάζεται κάποιο κατάλυμα, ξενοδοχείο ή ακόμα και ενοικιαζόμενο σπίτι για τον ίδιο αλλά και για τον ασθενή. Η δαπάνη για τόσο μεγάλα χρονικά διαστήματα είναι μεγάλη , είτε είναι ξενοδοχείο, είτε διαμέρισμα με ενοίκιο, κοινόχρηστα, λογαριασμοί.

«Κραυγή αγωνίας» βγάζουν οι καρκινοπαθείς για τους ξενώνες φιλοξενίας των ασθενών και των συγγενών τους σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Ας ακολουθήσουμε το πετυχημένο μονοπάτι για τους μικρότερους ασθενείς των ξενώνων «ΦΛΟΓΑ» και «ΕΛΠΙΔΑ».

Μία ανακούφιση είναι o Ξενώνας «Πνοή Αγάπης» – Ιωάννης Δ. Κριτικός, που λειτουργεί στην οδό Μεγάλου Σπηλαίου, δίπλα στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας. Διαθέτει 9 δίκλινα δωμάτια με αντίστοιχα μπάνια, δύο κοινόχρηστες κουζίνες και καθιστικό. Η διαμονή στον ξενώνα δεν είναι εντελώς δωρεάν, αφού σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του ξενώνα, οι ασθενείς και οι συνοδοί τους καταβάλλουν 10 ευρώ ημερησίως.

Δυο άλλοι ξενώνες από τη μη κυβερνητική οργάνωση της Εκκλησίας της Ελλάδος «ΜΕΡΙΜΝΑ» και «ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ».

Άνθρωποι από την επαρχία ή μεγαλύτερης ηλικίας δεν μπορούν να πληροφορηθούν από το διαδίκτυο για την ύπαρξη έστω και αυτών των ξενώνων.

Πέραν της διαμονής είναι και το θέμα της μετακίνησης (διόδια, εισιτήρια). Η ευπαθής αυτή κοινωνική ομάδα των ασθενών που υπόκεινται σε χημειοθεραπείες χρειάζεται πολλά χρήματα για τις μετακινήσεις στο νοσοκομείο. Κάποιες φορές πλοίο  ή αεροπλάνο. Μπορεί για κάποια από αυτά τα έξοδα να καταθέτεις δικαιολογητικά και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα να  παίρνεις ένα ποσό πίσω, αλλά δεν μπορείς να έχεις ένα τσουβάλι χρήματα εύκαιρο και να δίνεις. Υπάρχουν επιτροπές που κρίνουν την κατάστασή σου και την «αναπηρία» σου  και θα μπορούσαν να χορηγούν μια κάρτα ασθενή με συγκεκριμένη διάρκεια  για τα μέσα μεταφοράς και τα διόδια και να διευκολύνουν με τον τρόπο αυτό. Δυστυχώς για μας δε  γιατρεύεσαι τόσο γρήγορα, ώστε  να χρησιμοποιήσεις ίσως παράνομα την κάρτα αυτή.

Εξετάσεις – έλεγχος για μοσχεύματα

Στην πορεία της θεραπείας του αιματολογικού ασθενή  μπαίνουν οι «ακριβές» για την τσέπη του ασθενή λέξεις «μοσχεύματα», «έλεγχος» και «μεταμόσχευση». Ο παράγων χρόνος διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την εξέλιξη της ασθένειας και την πορεία της υγείας τους,  συνεπώς ο έλεγχος των δειγμάτων και η διαδικασία της μεταμόσχευσης δεν πρέπει να καθυστερεί.  Τα ποσά που απαιτούνται για να  ελεγχθούν πολλά δείγματα είναι μεγάλα και σίγουρα όχι διαθέσιμα  από ανθρώπους με χαμηλό μισθό. Οπότε στην περίπτωση αυτή ή δανείζεσαι ή περιμένεις τη γραφειοκρατία του συστήματος υγείας να εξετάσει και να εγκρίνει πότε θα σώσεις τη ζωή σου!  Στην ψυχολογική κούραση και την οικονομική αιμορραγία έχει επιπλέον να αγωνιά και για τα μοσχεύματα. Απαιτείται, λοιπόν, μεγαλύτερη ευελιξία και ταχύτητα από τη μεριά του κράτους σε δαπάνες που αφορούν τη  ζωή του ασθενούς.

Η δαπάνη για τον έλεγχο των μοσχευμάτων είναι μεγαλύτερη για τον ασθενή και τ’ επέκταση για το ταμείο του γιατί οι περισσότεροι αναγκάζονται να αναζητήσουν δότες στο εξωτερικό μιας και στην χώρα μας είναι ελάχιστοι. Κατά πρώτο λόγο μια απλή και ανώδυνη διαδικασία δωρεάς μυελού που με «μαγικό» τρόπο σώζει ζωές, κατά δεύτερο λόγο θα κόστιζε λιγότερο αν περισσότεροι Έλληνες ήταν εθελοντές δότες μυελού.

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με μια εξέταση PET- SCAN που χρειάστηκε να κάνω,  ο χρόνος πίεζε και έπρεπε να δώσω 1500 ευρώ και μετά από 2 χρόνια να τα πάρω πίσω από το ταμείο μου.  Ως συνέχεια της εξέτασης ήταν οι ακτινοβολίες, όπου  η αύξηση της ζήτησης στα δημόσια νοσοκομεία σε συνδυασμό με τις ελλείψεις και τις αδυναμίες του εθνικού συστήματος υγείας, που όπως είναι γνωστό προϋπήρχαν της κρίσης, χαλασμένα μηχανήματα που αργούν να φτιαχτούν, έχουν οδηγήσει στο φαινόμενο της πολύμηνης αναμονής για ακτινοθεραπεία. Αναγκάστηκα να πάω σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

Στο διάστημα των θεραπειών μου χρειάστηκε να ελεγχθούν πιθανοί δότες. Το ποσό που έπρεπε να δώσω ήταν γύρω στα 5000 ευρώ. Μετά από αρκετό χρονικό διάστημα μου επεστράφησαν πίσω με κάποια παρακράτηση. Για να γίνει αυτός ο έλεγχος αναγκάστηκα να δανειστώ χρήματα.

Εργασία – αναρρωτική άδεια

Ο αιματολογικός ασθενής, ιδίως αν η ασθένειά του όπως η δική μου απαιτεί  μέχρι 3 χρόνια θεραπείας και συντήρηση, δεν μπορεί να πάει να εργαστεί.  Η άδεια που μπορεί να πάρει σε μήνες με αποδοχές, είναι όσα και τα χρόνια εργασίας του, οπότε φανταστείτε να αρρωστήσει ένας νέος άνθρωπος με λίγα χρόνια υπηρεσίας.

Λόγω δυσκολιών κατά τη θεραπεία ιώσεων, λοιμώξεων υπάρχει παράταση του χρόνου ολοκλήρωσης του πρωτοκόλλου θεραπείας καθώς και ανεπιθύμητες παρενέργειες από τις θεραπείες,  με αποτέλεσμα την αδυναμία επιστροφής στην εργασία άμεσα. Η ίδια η ασθενής έχει χειρουργήσει το ένα ισχίο της από οστεονέκρωση και σε ένα μήνα θα χειρουργήσει και το άλλο. Η άδειά μου με αποδοχές λήγει τον Δεκέμβριο και εγώ από τη μια τελειώνω τη συντήρηση τον Φεβρουάριο και από την άλλη δεν μπορώ να περπατήσω. Πως λοιπόν θα επιστρέψω στην εργασία μου 2 μήνες πριν το τέλος της συντήρησης; Δε γίνεται να επιστρέψω, οπότε,  άδεια άνευ αποδοχών για να μη χάσω τη δουλειά μου ή να  μπω στο καθεστώς διαθεσιμότητας και την χάσω μετά από 8 μήνες επειδή έτυχε να αρρωστήσω.

Και ενώ μιλάμε για αρνητικά συναισθήματα λόγω της ίδιας της ασθένειάς σου, την κατάθλιψη, την  κούραση και την οικονομική δαπάνη για όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω μια ακόμα πηγή άγχους που δεν πρέπει να υπάρχει προστίθεται. Άγχος να μη χάσεις τη  ζωή σου από τη νόσο, άγχος να μη χάσεις τη  δουλειά σου για να μπορέσεις να ζήσεις όταν θεραπευτείς. Αυτό το πρόβλημα το αντιμετωπίζουν όλοι οι εργαζόμενοι και πρέπει να το αντιμετωπίσει και το κράτος. Οι αρμόδιες επιτροπές θα πρέπει να ενημερωθούν για τέτοιου είδους δυσκολίες  και να μπορούν να χορηγούν με τα πιο αυστηρά  κριτήρια επιπλέον άδεια. Και εφόσον από τη μια μεριά  οι νόμοι αλλάζουν για πολλά άλλα πράγματα  σε αυτή την χώρα της κρίσης, ας αλλάξει άμεσα και για αυτή την περίπτωση.

Ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό – Υλικό νοσοκομείου

Η φύση της νόσου του αιματολογικού ασθενή απαιτεί μεγάλη χρονικά παραμονή στο νοσοκομείο και, λόγω των παρενεργειών από τις χημειοθεραπείες,  αρκετή φροντίδα από τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό.

Ο μικρός αριθμός σε προσωπικό  και οι μεγάλες ανάγκες των ασθενών καλύπτονται χάρη στις υπερβολικά μεγάλες προσπάθειες ,διπλές βάρδιες και εφημερίες,  την καλή θέληση και την ανθρωπιά των γιατρών και των νοσηλευτών.

Ο αριθμός των ασθενών με αιματολογικά προβλήματα συνεχώς αυξάνει. Ο κάθε ασθενής κρατάει το κρεβάτι για αρκετό διάστημα. Η έλλειψη κλινών και κλινικών πολλές φορές οδηγεί στην αναμονή για θεραπεία ή μεταμόσχευση με όλα τα προαναφερθέντα  οικονομικά προβλήματα , όπως  διαμονή, μετακινήσεις, φαγητό.

Προτάσεις βελτίωσης της ζωής του αιματολογικού ασθενούς

Εφόσον αναφέραμε τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση θα ‘θελα να σας παρουσιάσω και τις προτάσεις μου για την βελτίωση της ζωής του αιματολογικού ασθενούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας του.

Για τη θεραπεία μας έχουμε τους γιατρούς μας στα νοσοκομεία. Εμείς χρειαζόμαστε άμεσα ξενώνες για τους ασθενείς και τους συνοδούς τους. Ασθενείς που έρχονται από άλλα σημεία της χώρας δεν έχουν πού να μείνουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους. Ας ξεκινήσει μια εκστρατεία ενημέρωσης μέσα από την τηλεόραση, ας κινητοποιήσουμε κάποιους χορηγούς, όπως συνέβη για αντίστοιχες περιπτώσεις με τα παιδιά, εφόσον τα οικονομικά του κράτους δεν είναι σε θέση να συντηρούν τέτοιους ξενώνες. Οι ασθενείς αυξάνονται κάθε μέρα, ας λειτουργήσουν και ας γίνεται έστω με καταβολή ενός μικρού αντιτίμου η διαμονή. Υπάρχουν σύλλογοι με εθελοντές που μπορούν να καθαρίζουν και να αναλάβουν κτιριακά τους ξενώνες, υπάρχουν ακόμα και εθελοντές κοινωνικοί  λειτουργοί  και ψυχολόγοι. Η ανακούφιση, οικονομική και ψυχολογική, θα είναι τεράστια.

Στις χρόνιες παθογένειες του Συστήματος Υγείας, αλλά και στα σοβαρά οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που απορρέουν από την ίδια τη νόσο, έρχονται τώρα να προστεθούν και οι επιπτώσεις από την εφαρμογή των οικονομικών μέτρων. Υγειονομικές Επιτροπές ελέγχου υπάρχουν πολλές. Με ιατρική γνωμάτευση και βεβαίωση από Δημόσιο Νοσοκομείο και με όλη την αυστηρότητά τους, ας δίνουν πραγματικές φοροαπαλλαγές από τα χαράτσια και τους πλειστηριασμούς. Να μην απολύεται κανένας ασθενής κατά τη διάρκεια θεραπείας του και η χρονική διάρκεια της  αναρρωτικής άδειας πρέπει να ελέγχεται  μεν σωστά,  αλλά να παρατείνεται  όπου χρειαστεί.

Υπάρχουν πολλοί σύλλογοι υποστήριξης και βοήθειας ασθενών που όμως οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουμε. Η δυνατότητα για δωρεάν διαφήμιση και ενημέρωση μέσα από την τηλεόραση από την μεριά της πολιτείας είναι απαραίτητη.

Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η ελλιπής ενημέρωση για τα οικονομικά δικαιώματα και τις ελαφρύνσεις που δικαιούται κάθε ασθενής. Από εμπειρία σας λέω ότι κάθε γραφείο ΕΟΠΥΥ σε διαφορετικές πόλεις μου έδινε και διαφορετικές πληροφορίες. Εφόσον υπάρχουν αντίστοιχοι υπάλληλοι στα νοσοκομεία, ένας από αυτούς να επιμορφωθεί, να ενημερωθεί μόνο για να κατατοπίζει σωστά τους ασθενείς και τους συγγενείς τους.

Ασθένειες που χρονίζουν και απειλούν την ίδια σου τη ζωή όπως οι αιματολογικές, συχνά δημιουργούν ψυχολογικές μεταπτώσεις, κατάθλιψη και απαιτούν κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη. Η καθημερινή επαφή με κατάλληλους ψυχολόγους ή ψυχιάτρους θα πρέπει να καθιερωθεί όπως η καθημερινή επίσκεψη και εξέταση από τον αιματολόγο σου. Γνωρίζετε  πολύ καλά πόσο διαφορετική θα είναι η εξέλιξη και η αποθεραπεία τους ασθενούς όταν είναι σε καλή ψυχολογική κατάσταση.

Να ξεπεραστούν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που αφορούν τον έλεγχο για μοσχεύματα και δαπάνες για μεταμόσχευση ή άλλες δαπανηρές εξετάσεις. Όταν πρόκειται για τη ζωή του ασθενούς ένας έλεγχος και  μια υπογραφή πρέπει να είναι αρκετά.

Να πείσουμε το Υπουργείο Υγείας ότι μέσα από την προβολή και την εντατική ενημέρωση (προβολή με πραγματικούς ασθενείς που έγιναν καλά και αναλυτική επεξήγηση για το πόσο ανώδυνα και εύκολα δίνει κάποιος μυελό) θα σωθούν ασθενείς και θα εξοικονομηθούν χρήματα.

Να υπάρχει η δυνατότητα για δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη και αφού έχει τελειώσει την θεραπεία του ο ασθενής. Γνωρίζετε  όλοι και θα έπρεπε να το μάθει και το Υπουργείο Υγείας ότι μετά από 3 χρόνια π.χ. μέσα σε νοσοκομείο όταν τελειώσεις η αίσθηση της ανασφάλειας ότι δε θα νοσηλευτείς ξανά και δεν θα χεις μια χημειοθεραπεία να σε προστατεύει, είναι πολύ έντονη. Χρειάζεται πολλή δουλειά με κατάλληλους ανθρώπους ακόμα και για να γυρίσεις πίσω στην κανονική σου ζωή.

Μπορεί να ακούγεται ουτοπικό και ιδανικό αλλά είναι πραγματοποιήσιμο. Ένα πρόγραμμα ψυχολογικής αποκατάστασης μετά την αποθεραπεία, όπως κάποιο ταξίδι με ανθρώπους που πέρασαν τα ίδια με σένα  ή κάποιας μορφής σωματική και ψυχολογική χαλάρωση ( κέντρα spa). Υπάρχουν τέτοιου είδους προγράμματα και κέντρα σε άλλες χώρες της  Ευρώπης (Γερμανία) για ασθενείς που γίνονται καλά.

Ελπίζω τα προβλήματα που ανέφερα να ξυπνήσουν κάποιους, να κινητοποιήσουν αρμόδιους και γιατί όχι να δούμε κάποια από αυτά να λύνονται. Θα είναι πολύ ανακουφιστικό.

Τελειώνοντας θα θελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στην γιατρό μου την κα Παγώνη και την ομάδα της  που μέσα από όλες τις αντιξοότητες του συστήματος υγείας με γιάτρεψαν, με στήριξαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να γίνω σοφότερη και δυνατότερη για να ζήσω μια καινούργια και διαφορετική ζωή. Χαίρομαι πολύ που γνώρισα τον σύλλογο σας και σας υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω να βοηθήσω οπουδήποτε μπορώ και να ενημερώσω όσο  περισσότερο κόσμο μπορώ για τις δράσεις σας.

 

Share

Θύματα της ανθρωπιστικής κρίσης οι άνεργες – ανασφάλιστες γυναίκες και η μητρότητα

της Ντίνας Μπατζιά

Στην μέγγενη της κρίσης οι άνεργες και ανασφάλιστες γυναίκες, που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα για την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη, αλλά και η μητρότητα, καθώς οι προγεννητικοί έλεγχοι έχουν μετατραπεί σε είδος πολυτελείας.

Αυξάνονται οι αμβλώσεις, μειώνονται οι γεννήσεις, ρισκάρεται η ζωή των γυναικών

Όταν με απαξίωση ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας δήλωνε για νεαρό ζευγάρι ανέργων που υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε διακοπή κύησης, “Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του αν έκανε κάτι τέτοιο. Δεν το πιστεύω”, φαίνεται πως δεν είχε υπόψιν του ή έκανε πως δεν ήξερε την ανθρωπιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη. Δεν ήξερε καν για τις επίσημες στατιστικές, αλλά και τις καταγγελίες των γιατρών, πως υπάρχει μείωση γεννήσεων, αύξηση των αμβλώσεων, διακοπές κύησης χωρίς ιατρική παρακολούθηση, κίνδυνος στη ζωή των γυναικών που γίνονται μητέρες, ακόμη και τερατογεννέσεις, επειδή το σύστημα υγείας δεν προσφέρει δωρεάν πρόσβαση σε άνεργους-ες, άρα και ανασφάλιστους-ες. Δεν ήξερε και δεν καταλάβαινε, όπως δήλωσε, ότι οι οικονομικές δυσκολίες, το να έχεις γάλα για το παιδί σου, με δύο ανέργους γονείς, είναι μια πραγματικότητα πλέον.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, υπάρχει μείωση των γεννήσεων κατά 10% τη διετία 2009-2011, η UNICEF επίσης κάνει λόγο για σαφή αύξηση των αμβλώσεων την τελευταία πενταετία, με βασική αιτιολογία την αδυναμία γυναικών να αντεπεξέλθουν οικονομικά στη γέννηση και την ανατροφή ενός παιδιού, λόγω ανεργίας, φτώχειας, έλλειψης ασφάλισης.

Oι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2012, σύμφωνα τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, έχουν μειωθεί κατά 5,69 % σε σχέση με το 2011 (100.371 έναντι 106.428), ενώ ο μέσος όρος των αμβλώσεων κάθε χρόνο ανέρχεται σε 300.000. Δηλαδή οι γεννήσεις βρίσκονται στο 1/3 των αμβλώσεων, ή αλλιώς 3 αμβλώσεις για κάθε γέννηση.

Τα νέα ζευγάρια δεν αποφασίζουν να γίνουν γονείς, κι όταν αυτό συμβαίνει από λάθος, προχωρούν σε διακοπή κύησης, πολλές φορές με ανορθόδοξους τρόπους, επικίνδυνους για την υγεία των γυναικών, κι αυτά εντάσσονται στην ανθρωπιστική κρίση, που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αλυσιδωτές συνέπειες της οικονομικής κρίσης και της μνημονιακής πολιτικής. Όταν η φτώχεια και η ανεργία θερίζουν, δεν μπορείς να επιλέξεις τη ζωή σου.

Μεταξύ των προβλημάτων που δημιουργούνται είναι η επιδείνωση του δημογραφικού,.Η ελληνική κοινωνία χάνει την παραγωγική δύναμή της, τα νιάτα της, ο τόπος μετατρέπεται σε χώρα γερόντων, συντηρικοποιείται.

Για όλα αυτά μίλησε στο ΚΟΚΚΙΝΟ μεταξύ άλλων ο Κώστας Παπαδόπουλος επιμελητής Β΄μαιευτήρας – γυναικολόγος στο νοσοκομείο Αλεξάνδρας. Ακόμη η Γωγώ Σιαμπαλιώτη, διευθύντρια του Μαιευτικού γυναικολογικού Τμήματος του νοσοκομείου Αλεξάνδρας, τόνισε την απόγνωση των ανασφάλιστων μεταναστών και ελλήνων που φτάνουν στο νοσοκομείο και δεν έχουν να πληρώσουν όχι τον τοκετό ή την άμβλωση, αλλά ούτε καν βασικές εξετάσεις, ώστε να μην οδηγηθεί η ζωή τους σε κίνδυνο- “κυήσεις υψηλού κινδύνου”.  Η Σόνια Μητραλιά από την ομάδα “Γυναίκες για τα Σεξουαλικά και Αναπαραγωγικά Δικαιώματα”, έκανε λόγο για “κοινωνικό ευγονισμό”, “επιστροφή σε συνθήκες 19ου αιώνα”, για την καμπάνια ενημέρωσης και την επερχόμενη επερώτηση στη Βουλή, ενώ σημειώνει πως “Στόχος είναι οι μητέρες, η απόκτηση ενός παιδιού είναι πλέον προνόμιο μόνο για πλούσιους, πράγμα επικίνδυνο γιατί μας δείχνει ότι ο φτωχός δεν έχει δικαίωμα να υπάρχει”.

Πηγή: στο Κόκκινο

 

Share

Οργή προκαλεί ο Στουρνάρας

Είναι να απορεί κανείς και στη συνέχεια να θλίβεται και να οργίζεται από το γεγονός ότι πρωτοκλασάτα στελέχη της δικομματικής κυβέρνησης δεν έχουν τη στοιχειώδη καν επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα. Αγλαό παράδειγμα ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας, ο οποίος σε τηλεοπτική εκπομπή όχι μόνο δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί νεαρό ζευγάρι εξωθήθηκε σε διακοπή κύησης της συζύγου επειδή και οι δύο ήλθαν αντιμέτωποι με την ανεργία, σύμφωνα με τη μαρτυρία του συζύγου, αλλά προέβη και σε εξοργιστικές δηλώσεις. «Αυτός ο κύριος είναι άξιος της τύχης του αν έκανε κάτι τέτοιο. Δεν το πιστεύω», είπε απαξιωτικά ο υπουργός. Ζουν στον κόσμο τους, δεν ερμηνεύεται διαφορετικά η εξωφρενική άγνοιά τους για τις οικονομικές δυσκολίες του κόσμου, ότι κάθε μέρα γίνεται ένας εξαντλητικός αγώνας για να εξασφαλιστεί το φαγητό της οικογένειας.

Ο ερχομός μιας ζωής σ’ ένα ζευγάρι απαιτεί αυτή η ζωή να έχει εξασφαλισμένη τουλάχιστον την τροφή. Οταν και οι δύο είναι άνεργοι, θα ήταν έγκλημα να φέρουν στη ζωή έναν άνθρωπο τον οποίο δεν θα μπορούσαν να συντηρήσουν.

Ο Γ. Στουρνάρας χαρακτήρισε «αστεία» τη μαρτυρία-αποκάλυψη του άντρα για την άμβλωση στην οποία εξαναγκάστηκε η σύζυγός του. Αυτό δείχνει, ίσως, και το ποιόν του πολιτικού άντρα. Θα μπορούσε κάποιος λογοπαίζοντας και χαριτολογώντας να χαρακτηρίσει «στουρναρίσματα» τα λόγια του υπουργού Οικονομικών, αλλά με τι διάθεση; Το δραματικό στοιχείο της υπόθεσης δεν επιτρέπει τέτοιου είδους «αστεϊσμούς».

Εστω ότι ζει με τα χαρτιά του ο κύριος υπουργός, ότι ο φόρτος εργασίας τον αποτρέπει να βγει στην κοινωνία και να γνωρίσει ή να αφουγκραστεί τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα των πολιτών. Επιτέλους ας κοιτάξει τα χαρτιά, εν προκειμένω τα στοιχεία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας. Θα ενημερωνόταν ότι αυτά τα στοιχεία παρουσιάζουν μείωση των γεννήσεων κατά 10% τη διετία 2009-2011. Θα του φαίνονταν αστεία μήπως; Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, οι γεννήσεις έχουν μειωθεί πάνω από 14% την τελευταία πενταετία. Θα οδηγούνταν στο συμπέρασμα μήπως ότι οι γονείς αποφάσισαν ξαφνικά να προβούν (τι «αστείο» θα ήταν αλήθεια…) σε στείρωση;

Τα στοιχεία τον διαψεύδουν οικτρά και καταδεικνύουν το μέγεθος της άγνοιάς του, αλλά και του αμοραλισμού του. Ιδού και η εκτίμηση της UNICEF: Σαφής αύξηση των αμβλώσεων την τελευταία πενταετία, με βασική αιτιολογία την αδυναμία γυναικών να αντεπεξέλθουν οικονομικά στη γέννηση και την ανατροφή ενός παιδιού, λόγω ανεργίας, φτώχειας, έλλειψης ασφάλισης. Επίσης, για τους ίδιους λόγους (και όχι επειδή είναι άξιες της τύχης τους!) αυξάνονται οι αυτόματες αποβολές λόγω στρες. Ας αποκτήσουν επαφή με τη (ζοφερή) πραγματικότητα οι υπουργοί. Αλλως, προκαλούν την οργή…

Πηγή: εφημερίδα των συντακτών

 

 

Share

Δελτίο τύπου: η Αφροδίτη Σταμπουλή σχετικά με τις άδειες μητρότητας για τις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες

 

Στις 27 Ιουλίου 2013 κατατέθηκε ερώτηση στη Βουλή, από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με την καθυστέρηση εφαρμογής του νόμου 4097/2012, που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ στις 3.12.2012 και προβλέπει την παροχή επιδόματος μητρότητας στις αυτοαπασχολούμενες εργαζόμενες γυναίκες. Σκοπός του επιδόματος αυτού είναι να επιτρέπεται η προσωρινή διακοπή του επαγγέλματος, λόγω εγκυμοσύνης ή μητρότητας για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 14 εβδομάδων. Η ψήφιση και εφαρμογή του παραπάνω νόμου αποτελεί υποχρέωση της χώρας μας που απορρεί από το ενωσιακό δίκαιο, καθώς είναι ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2010/41/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2010 “για την ίση μεταχείρηση ανδρών και γυναικών που ασκούν αυτοτελή επαγγελματική δραστηριότητα και την κατάργηση της οδηγίας 86/613/ΕΟΚ του Συμβουλίου”.

Ωστόσο, ενώ ο νόμος προβλέπει την έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης, από τους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας, για τον καθορισμό του φορέα, του ύψους, του τρόπου και την διαδικασία χορήγησης του επιδόματος, αυτή δεν έχει ακόμα εκδοθεί, παρά την δέσμευση στη Βουλή του Υφυπουργού Εργασίας Ν. Παναγιωτόπουλου για έκδοση της ΚΥΑ εντός εξαμήνου. Σε απάντηση της σχετικής ερώτησης μας, ο Υπουργός Εργασίας Ι. Βρούτσης, αναφέρει ότι: “Προκειμένου να ορισθεί ο αρμόδιος φορέας και να εκδοθεί η ΚΥΑ, οι φορείς ασφάλισης αυτοαπασχολούμενων σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των μελών τους, θα εξετάσουν για τη δυνατότητα χορήγησης του εν λόγω επιδόματος σε υποχρεωτική ή προαιρετική βάση, για το ύψος του επιδόματος, τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης του, σε συνδυασμό με την διακοπή ή όχι της επαγγελματικής δραστηριότητας, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική επιβάρυνση.”

Η μεγάλη αυτή καθυστέρηση της ενσωμάτωσης μιας Ευρωπαϊκής Οδηγίας του 2010, αλλά και η τραγική καθυστέρηση εφαρμογής του νόμου που την ενσωματώνει, η οποία φτάνει πλέον τα τρια χρόνια, πλήττει ακομα περισσότερο τις ήδη πληττόμενες από την μνημονιακή πολιτική αυτοαπασχολούμενες εργαζόμενες γυναίκες. Επιπλέον η κυβέρνηση αφού έχει φτάσει τα ασφαλιστικά ταμεία σε οικονομικό αδιέξοδο, αναρωτιέται αν υπάρχει οικονομική δυνατότητα για την παροχή ενός επιδόματος, που υποχρεούται να το παρέχει με βάση το Ενωσιακό Δίκαιο. Θα εφαρμόσει επιτέλους, η κυβέρνηση που η ίδια ψήφισε με την συμφωνία και της αντιπολίτευσης, το νόμο ή θα επικαλεστεί για άλλη μια φορά την οικονομική κρίση για να στερήσει άλλο ένα δικαίωμα από τις εργαζόμενες γυναίκες;

 

*Η Αφροδίτη Σταμπουλή είναι βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ

 

Share

Καταγγελία – έκκληση για τις φυλακισμένες οροθετικές Θήβας

 

Συνεχείς είναι οι καταγγελίες οροθετικών γυναικών που μεταφέρθηκαν από τις φυλακές Κορυδαλλού στις φυλακές Θήβας, για πλήρη εγκατάλειψή τους ως προς τις ιατρικές και φαρμακευτικές τους ανάγκες.

Συγκεκριμένα, μεταφέρθηκαν στις αρχές Σεπτεμβρίου οι 7 οροθετικές που κρατούνταν στο Κορυδαλλό, για να δοθεί ο χώρος αυτός στους οροθετικούς άνδρες, που είναι περίπου 120, και μέχρι πρόσφατα μέρος αυτών κρατείτο στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Είχαμε καταγγείλει παλιότερα τη διακριση φύλου, ότι τους άνδρες οροθετικούς τους κρατούσαν στο νοσοκομείο των φυλακών, ενώ τις γυναίκες, και μάλιστα τις διαπομπευμένες που κρατήθηκαν έως 11 μήνες με σταδιακή αποφυλάκιση, τις κρατούσαν στα υπόγεια του Κορυδαλλού.

Επιστρέφοντας στην καταγγελία και έκκλησή τους, να πούμε ότι από τη στιγμή που μεταφέρθηκαν, δεν μπορούν να κάνουν τις εξετάσεις τους αυτές που δεν νοσούν (2 τον αριθμό), δεν δίδονται φάρμακα σε αυτές που πρέπει να τα λαμβάνουν (5 τον αριθμό) και δεν υπάρχει γιατρός παθολόγος για άλλα επείγοντα θέματα υγείας που αντιμετωπίζουν. Επίσης, δεν υπάρχει ζεστό νερό για να πλυθούν, παρά το ότι το πρόβλημα της υγείας τους απαιτεί επιμελημένη καθαριότητα.

Η καταγγελία απευθύνθηκε σε μέλη της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, η οποία και θα δημοσιοποιήσει δεόντως το θέμα και θα προσπαθήσει να βοηθήσει για λύση αυτού του σοβαρού προβλήματος.

Σε τι συνθήκες όμως; Σε συνθήκες κατάρρευσης της υγείας, σε συνθήκες παντελούς έλλειψης αντιρετροϊκών φαρμάκων για 9.000 ασθενείς στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της γενικότερης κατάρρευσης. Παράδειγμα, η πρόσφατη καταγγελία από την παράταξη ιατρών Α.Ρ.Σ.Ι. (20-9-2013), για το νοσοκομείο της Νίκαιας:

«Τραγικές ελλείψεις φαρμάκων. Σε ακραίο σημείο έχει φέρει το νοσοκομείο μας η ελλιπής χρηματοδότηση. Η ισορροπία τρόμου ανάμεσα στα εξαιρετικά χαμηλά κονδύλια και τις ανάγκες των ασθενών, τις τελευταίες ημέρες κατέρρευσε. Έτσι παρατηρήθηκαν σοβαρές ελλείψεις σε αντιβιοτικά, αντιπηκτικά, φάρμακα για τους ασθενείς με AIDS. Στην προσπάθεια να βρεθούν χρήματα για κρίσιμα φάρμακα, ακυρώθηκε η αγορά άκρως απαραίτητων ιατρικών μηχανημάτων, για την οποία έχει ολοκληρωθεί η νόμιμη και χρονοβόρα διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, το φαρμακείο συνεχίζει να βρίσκεται σε οριακή κατάσταση…»

Μαζί με τους/και τις ιατρούς που αγωνίζονται για την παροχή υγείας σε όλους και όλες τους ασθενείς, και εναντίον των απολύσεων απαραίτητου προσωπικού, ζητάμε την άμεση επίλυση του προβλήματος που μας κατάγγειλαν κρατούμενες από τις φυλακές της Θήβας.

 

Πηγή: Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

Share

Ετήσια Έκθεση του Διεθνούς Δικτύου Πολιτικής και Έρευνας για τις Γονικές Άδειες 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

To Διεθνές Δίκτυο Πολιτικής και Έρευνας για τις Γονικές Άδειες εξέδωσε πρόσφατα τη διεθνή ετήσια έκθεσή του για το 2013. Αυτή καλύπτει τις άδειες μητρότητας, πατρότητας, τις διάφορες γονικές άδειες, τις άδειες φροντίδας άρρωστων παιδιών κ.α. Επίσης αναφορά γίνεται και σε μέτρα πολιτικής για την προσχολική φροντίδα και αγωγή. Η έκθεση βασίζεται κατά κύριο λόγο σε εθνικές εκθέσεις για 34 χώρες, που αποτυπώνουν την κατάσταση στο πεδίο των αδειών τον Απρίλιο του 2013. Την Ελλάδα εκπροσωπεί στο Δίκτυο το Εργαστήριο Σπουδών Φύλου του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, με την καθ. Μαρία Καραμεσίνη και την ερευνήτρια Εύη Χατζηβαρνάβα. Παραθέτουμε στη συνέχεια κάποια στοιχεία και συμπεράσματα της Έκθεσης, που είναι διαθέσιμη εδώ

 

Άδεια μητρότητας

27 από τις 34 χώρες έχουν ειδικώς θεσμοθετημένη άδεια μητρότητας. Σε όλες τις περιπτώσεις η άδεια αυτή αμείβεται, το δε ύψος των αποδοχών συνδέεται με τις απολαβές από την εργασία (μεταξύ 60%-100% των αμοιβών), αν και συχνά προβλέπεται μια οροφή στο ύψος των αποδοχών. Αυτό σημαίνει ότι υψηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι μπορεί αναλογικά να λαμβάνουν μικρότερο ποσοστό αποδοχών σε σχέση με τις αμοιβές τους από την εργασία τους.

Η μέση διάρκεια της μετά τη γέννηση του παιδιού περιόδου λήψης κυμαίνεται μεταξύ 3-4 μηνών. Πέντε (5) χώρες, συμπεριλαμβανομένου και του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα, έχουν αρκετά μακρύτερης διάρκειας άδειες μητρότητας π.χ. άνω των έξι (6) μηνών, αν και στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, οι οποίες έχουν τη μεγαλύτερη διάρκεια αδειών μητρότητας σημαντικό μέρος της περιόδου είναι μη αμειβόμενο ή αμείβεται με ένα χαμηλού ύψους σταθερό επίδομα. Από την αντίθετη πλευρά, πέντε (5) χώρες έχουν άδεια μητρότητας μετά τη γέννηση του παιδιού διάρκειας μικρότερης των δύο μηνών.

Κάποιες χώρες (Τσεχία, Κροατία, Πολωνία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) έχουν δώσει τη δυνατότητα στις μητέρες να μεταβιβάσουν μέρος της άδειας μητρότητας στους πατέρες.

Από τις επτά χώρες που δεν έχουν θεσμοθετημένη ειδική και αμειβόμενη άδεια μητρότητας, στη μία περίπτωση που αφορά τις ΗΠΑ δεν υπάρχει καθόλου πρόβλεψη, αν και υπάρχει η δυνατότητα για μη αμειβόμενη άδεια σε μητέρες που εργάζονται για εργοδότες που απασχολούν περισσότερους από 50 εργαζόμενους. Οι άλλες έξι (6) χώρες (Αυστραλία, Ισλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία και Σουηδία) προβλέπουν άδεια για την περίοδο γύρω από τη γέννηση του παιδιού αλλά αυτή έχει πιο γενικό χαρακτήρα π.χ. «γονική άδεια» και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να ληφθεί από τους πατέρες.

Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις φαίνεται ότι εφαρμόζονται σε σχέση με τις άδειες μητρότητας:

Η πρώτη, η οποία είναι και πιο διαδεδομένη, είναι η παραδοσιακή προσέγγιση που βασίζεται στην ιδέα της «άδειας μητρότητας», απευθύνεται μόνο στις μητέρες, συνδέεται με την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τους πρώτους μήνες της μητρότητας και αντιμετωπίζεται ως ένα θέμα υγείας και κοινωνικής πρόνοιας. Άλλες άδειες π.χ. γονικές άδειες αφορούν το ίδιο τους πατέρες και τις μητέρες. Έτσι με αυτή την προσέγγιση οι μητέρες συνολικά δικαιούνται περισσότερη άδεια από ότι οι πατέρες.

Η δεύτερη προσέγγιση, η οποία άρχισε να αναδεικνύεται πιο πρόσφατα, απομακρύνεται από την έννοια της «άδειας μητρότητας» και αφορά είτε άδειες που σχετίζονται με τη γέννηση του παιδιού αλλά οι οποίες, τουλάχιστον μέρος τους, μπορεί να μεταβιβαστεί στον πατέρα είτε άδειες που απορρίπτουν εντελώς την έννοια της «άδειας μητρότητας» υπέρ της πιο γενικής «γονικής άδειας» συνήθως με αποκλειστικές περιόδους χρήσης για «μητέρες μόνο» και για «πατέρες μόνο». Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ισλανδίας με εννέα (9) μήνες γονικής άδειας (3 μήνες για πατέρες, 3 μήνες για μητέρες και 3 μήνες για τους οποίους οι γονείς αποφασίζουν πώς θα μοιράσουν). Η μόνη υποχρέωση των μητέρων είναι να λάβουν δύο εβδομάδες άδεια μετά τη γέννα.

Η Ελλάδα σαφώς ακολουθεί τη παραδοσιακή προσέγγιση αφού ορίζει πλήρως αμειβόμενη άδεια μητρότητας μετά τη γέννηση του παιδιού 3 μηνών για το δημόσιο τομέα, με δυνατότητα επέκτασης δύο μηνών για κάθε παιδί πέραν του τρίτου και 9 εβδομάδων για τον ιδιωτικό τομέα. Επιπροσθέτως για τον ιδιωτικό τομέα (ασφαλισμένοι ΙΚΑ/ΕΤΑΜ) καθιερώθηκε το 2008 επιπρόσθετη άδεια μητρότητας 6 μηνών αμειβόμενη με τις κατώτατες αποδοχές του ανειδίκευτου εργάτη.

Άδεια πατρότητας

H άδεια αυτή δίνει τη δυνατότητα στους πατέρες να λάβουν μικρής διάρκειας άδεια αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού με σκοπό κυρίως να βοηθήσουν και να υποστηρίξουν τη μητέρα.

Όμως στο πλαίσιο των πιο γενικών γονικών αδειών (βλ. παρακάτω), σε αρκετές χώρες προβλέπεται μια περίοδος χρόνου που μόνο οι πατέρες μπορούν να λάβουν (fathers’quota) και αυτό δημιουργεί μερικές φορές σύγχυση αν και αυτού του τύπου οι άδειες μπορούν να θεωρηθούν άδειες πατρότητας.

Πάντως με βάση τον πρώτο πιο στενό ορισμό, 19 χώρες (1 σε επίπεδο μιας επαρχίας) έχουν άδεια πατρότητας. Σε αυτές περιλαμβάνεται και η Ελλάδα, αν και αυτό αφορά μόνο τον ιδιωτικό τομέα. Σε δύο άλλες χώρες (Λουξεμβούργο και Ν. Αφρική) οι πατέρες μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλου είδους άδειες, ενώ σε δύο άλλες χώρες (Ιταλία και Βέλγιο) είναι υποχρεωτική η λήψη μιας μικρής διάρκειας άδειας πατρότητας.

Η διάρκεια της είναι από 2-10 ημέρες και ο τρόπος αμοιβής είναι συνήθως όπως και της άδειας μητρότητας . Όμως πέντε (5) χώρες έχουν αρκετά πιο μεγάλη διάρκεια:

Ισπανία: 15 ημέρες

Καναδάς (Quebec): 5 εβδομάδες

Φιλανδία: 9 εβδομάδες

Λιθουανία: 4 εβδομάδες

Σλοβενία: 90 ημέρες

Στην Ελλάδα η άδεια αυτή είναι διάρκειας 2 ημερών και ισχύει μόνο για τον ιδιωτικό τομέα.

Γονική άδεια και άδεια φροντίδας

Όλες οι χώρες μέλη της ΕΕ είναι υποχρεωμένες να παρέχουν τουλάχιστον τέσσερεις μήνες γονική άδεια (Οδηγία 2010/18/EΕ). Η Οδηγία ορίζει ως σκοπό της άδειας τη φροντίδα παιδιών μέχρι κάποια ηλικία (π.χ. μέχρι το παιδί να γίνει οκτώ ετών) διαχωρίζοντας την έτσι από την άδεια μητρότητας που παρέχεται για σκοπούς υγείας και πρόνοιας.

7 από τις 11 χώρες οι οποίες δεν είναι μέλη της ΕΕ και συμπεριλαμβάνονται στην Έκθεση του Δικτύου διαθέτουν γονικές άδειες. Οι εξαιρέσεις είναι η Βραζιλία, η Ν. Αφρική, η Ελβετία και οι ΗΠΑ οι οποίες διαθέτουν μια γενική μη αμειβόμενη άδεια για «οικογενειακούς και ιατρικούς λόγους» που όμως δεν εφαρμόζεται σε ιδιώτες εργοδότες με λιγότερους των 50 εργαζομένων.

Σε κάποιες χώρες η γονική άδεια εμπερικλείει τις άδειες μητρότητας/πατρότητας αν και μερικές περίοδοι λήψης της αφορούν αποκλειστικά τους πατέρες ή τις μητέρες.

Η γονική άδεια διαφέρει στις διάφορες χώρες ανάλογα με τη διάρκεια της, εάν είναι ατομικό ή οικογενειακό δικαίωμα, την πληρωμή της και τη ευελιξία της.

Όσον αφορά τη διάρκεια τους, οι χώρες θα μπορούσαν να χωριστούν σε αυτές που έχουν γονική άδεια λιγότερη των 15 μηνών και σε αυτές όπου η άδεια φτάνει τα 3 χρόνια ή και περισσότερο. Η Ελλάδα εμπίπτει και στις δύο κατηγορίες αφού στο μεν ιδιωτικό τομέα η άδεια είναι 4 μήνες για κάθε γονέα και στο δημόσιο 24 μήνες.

Η γονική άδεια είναι οικογενειακό δικαίωμα που διαχωρίζεται μεταξύ των γονιών όπως αυτοί επιλέγουν σε 13 χώρες, ατομικό δικαίωμα σε 11 χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας και μικτό δικαίωμα σε 4 χώρες.

Η πλειοψηφία των χωρών (26) διαθέτουν κάποιο στοιχείο πληρωμής των αδειών. Μόνο η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν διαθέτουν κανένα τέτοιο στοιχείο. Η πολιτική όσον αφορά τις πληρωμές διαφέρει σημαντικά: αλλού γίνεται με ένα σταθερό επίδομα, αλλού παρέχεται επιλεκτικά π.χ. δίνεται βάσει εισοδηματικών κριτηρίων, αλλού αποτελεί ψηλότερο ή χαμηλότερο ποσοστό του εισοδήματος από την εργασία και αλλού δίνεται για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα.

Σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών εμφανίζονται ως προς τις μορφές ευελιξίας στη λήψη της.

Πολλές χώρες έχουν εισαγάγει ειδικές προβλέψεις για να ενθαρρύνουν τους πατέρες να κάνουν χρήση της γονικής άδειας. Η πιο συνήθης πρόβλεψη είναι οι ατομικές μη μεταβιβάσιμες άδειες ή η αποκλειστική χρήση από πατέρες μέρους των γονικών αδειών. Αυτή η πρόβλεψη αποτελεί όμως κίνητρο μόνο στις χώρες που η άδεια είναι αμειβόμενη, κάτι που δεν ισχύει στη χώρα μας.

Μια άλλη προσέγγιση είναι η παροχή κάποιου είδους μπόνους (π.χ. επί πλέον χρόνος άδειας) εάν οι πατέρες κάνουν χρήση των γονικών αδειών. Για παράδειγμα, οι πατέρες στη Φιλανδία δικαιούνται 24 ημέρες μπόνους άδεια εάν λάβουν τις δύο τελευταίες ημέρες της γονικής άδειας. Στη Γερμανία, εάν ο πατέρας λάβει δύο τουλάχιστον μήνες άδειας, η συνολική διάρκεια της λήψης του επιδόματος επεκτείνεται στους 14 μήνες. Η Πορτογαλία είναι μοναδική από την άποψη ότι έχει καθιερώσει την υποχρεωτική λήψη τουλάχιστον 2 εβδομάδων άδειας από τους πατέρες.

Η άδεια φροντίδας συνήθως ακολουθεί χρονικά τη γονική άδεια δημιουργώντας έτσι δυνατότητες πιο μακροχρόνιας άδειας. Ως μορφή άδειας είναι λιγότερο διαδεδομένη από τη γονική αφού εφαρμόζεται σε έξι μόνο χώρες και αμείβεται σε τέσσερεις μόνο. Στην Ελλάδα, μια μορφή άδειας φροντίδας είναι το μειωμένο ωράριο το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε συνεχή απουσία από την εργασία (9 μήνες στο δημόσιο και κάτι λιγότερο από 4 μήνες στον ιδιωτικό τομέα) με πλήρεις αποδοχές. Η μετατροπή της όμως σε συνεχή απουσία από την εργασία για τον ιδιωτικό τομέα απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη. Για το δημόσιο τομέα η μετατροπή του μειωμένου ωραρίου σε συνεχή απουσία από την εργασία αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή και τη βασική πρακτική για τη φροντίδα των παιδιών κάτω του ενός έτους των εργαζομένων γονιών.

Άλλες μορφές άδειας για οικογενειακούς λόγους είναι οι άδειες για τη φροντίδα ασθενών ή αναπήρων παιδιών ή άλλων μελών, το μειωμένο ωράριο για θηλασμό ή οι άδειες για τη σχολική παρακολούθηση των παιδιών.

Συνολική διάρκεια άδειας μετά τη γέννηση του παιδιού (μητρότητας, πατρότητας, γονικής, φροντίδας)

Η συνολική διάρκεια της άδειας στις χώρες που μελετήθηκαν κυμαίνεται μεταξύ 0-73 μήνες με μέση τιμή τους 24 μήνες. Όμως η συνολική διάρκεια της αμειβόμενης άδειας κυμαίνεται μεταξύ 0- 38 μήνες με μέση τιμή τους 12 μήνες, ενώ η μέση τιμή της συνολικής άδειας που αμείβεται με τουλάχιστον 2/3 του εισοδήματος από την εργασία είναι μόνο 5 μήνες. Έντεκα χώρες (οι 5 Σκανδιναβικές, 5 χώρες από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη), η Γερμανία συν η επαρχία του Québec στον Καναδά και ο δημόσιος τομέας της Ελλάδας προσφέρουν 9 μήνες ή και περισσότερο καλά αμειβόμενης άδειας (π.χ. άνω των 2/3 του εισοδήματος από την εργασία). Στον αντίποδα, 12 χώρες από τις οποίες 4 αγγλόφωνες χώρες (ΗΒ, Καναδάς πληνQuébec, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία), η Αυστρία, η Τσεχία, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Σλοβακία και η Ν. Αφρική προσφέρουν λιγότερους από 4 μήνες αμειβόμενης άδειας μετά τη γέννηση του παιδιού, ενώ οι ΗΠΑ δεν προσφέρουν τίποτα.

Ο ιδιωτικός τομέας της Ελλάδας βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα παρέχοντας τη δυνατότητα αμειβόμενης άδειας 12 μηνών από τους οποίους όμως οι 6 είναι καλά αμειβόμενοι.

Σχέση μεταξύ άδειας και υπηρεσιών προσχολικής αγωγής και φροντίδας

Το θέμα της σχέσης μεταξύ των αδειών για γονείς και του δικαιώματος εγγραφής σε υπηρεσίες προσχολικής αγωγής και φροντίδας είναι σημαντικό αφού μόνο ένας επιτυχής συντονισμός των δύο θα έλυνε το θέμα φροντίδας  των παιδιών εργαζομένων γονιών.

Διαφορές εμφανίζονται ανάμεσα στις χώρες όσον αφορά την ηλικία κατοχύρωσης του δικαιώματος εγγραφής στις υπηρεσίες προσχολικής αγωγής και φροντίδας. Είκοσι χώρες κατοχυρώνουν δικαίωμα εγγραφής αλλά στις περισσότερες (14 χώρες) αυτό ισχύει μετά την ηλικία των 3 ή και αργότερα. Στην Ελλάδα δικαίωμα κατοχυρώνεται μόνο για ένα χρόνο φοίτησης σε νηπιαγωγεία πριν τη φοίτηση σε δημοτικό σχολείο.

Μόνο σε 6 χώρες ισχύει δικαίωμα κατοχύρωσης θέσης στις υπηρεσίες αυτές για παιδιά κάτω των 3. Από αυτές τις χώρες η Δανία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Φιλανδία και η Σλοβενία έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα θέσης πλήρους απασχόλησης για παιδιά 12 μηνών και άνω ή και μικρότερα διασφαλίζοντας σαφώς ότι δεν δημιουργείται ένα κενό μεταξύ της λήξης της γονικής άδειας και της τοποθέτησης σε μια υπηρεσία φροντίδας. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις το κενό κυμαίνεται μεταξύ 18 και 67 μήνες που εκφράζει σημαντική έλλειψη συντονισμού μεταξύ των δύο τομέων πολιτικής. Στην Ελλάδα είναι επίσης σημαντικό το κενό ιδιαιτέρως μεταξύ της λήξης της καλά αμειβόμενης άδειας και του δικαιώματος εγγραφής στο νηπιαγωγείο (54 μήνες για τα παιδιά εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και 48 μήνες για τα παιδιά εργαζομένων  του δημοσίου τομέα).

Λήψη της άδειας

Οι πληροφορίες όσον αφορά τη λήψη των γονικών αδειών παρουσιάζουν πολλά κενά και η συστηματική σύγκριση ανάμεσα στις χώρες δεν είναι εφικτή. Και αυτό προφανώς δεν αφορά μόνο τις γενικές συγκρίσεις αλλά και τις επί μέρους συγκρίσεις κατά φύλο, κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, εκπαιδευτικό επίπεδο, εθνική προέλευση, χώρο εργασίας κλπ.

Σε γενικές γραμμές, η αμειβόμενη άδεια μητρότητας φαίνεται ότι αξιοποιείται πλήρως από τις μητέρες που τη δικαιούνται. Η άδεια πατρότητας (π.χ. οι σχετικά λίγες μέρες μετά ακριβώς τη γέννηση του παιδιού) και με βάση τα στοιχεία κάποιων χωρών (Δανία, Φιλανδία, Σουηδία, Γαλλία, Ολλανδία και ΗΒ) έχει επίσης καλό βαθμό αξιοποίησης αφού περίπου 2/3 ή περισσότερο των πατέρων την αξιοποιούν. Η γονική άδεια όταν δεν είναι αμειβόμενη έχει μικρό βαθμό αξιοποίησης και από τους δύο γονείς. Επίσης όταν η γονική άδεια είναι οικογενειακό και όχι ατομικό δικαίωμα, η αξιοποίηση της από τους πατέρες είναι πολύ μικρή. Αντίθετα, όταν αποτελεί ατομικό δικαίωμα και είναι καλά αμειβόμενη τότε η αξιοποίηση της από τους πατέρες είναι καλύτερη αν και δεν είναι ίση με αυτή των μητέρων. Η πιο σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά των πατέρων έχει λάβει χώρα στην Ισλανδία και τη Σουηδία όπου οι πατέρες λαμβάνουν πέραν του ενός μηνός άδεια.

Αυτές οι εξελίξεις μπορούν να διαβαστούν από δύο πλευρές: ότι αντανακλούν μια σταδιακή εξέλιξη προς την ισότητα με τους πατέρες να συμμετέχουν περισσότερο στην οικογένεια ή την εμμονή των παραδοσιακών προτύπων φροντίδας.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε στοιχεία που να μας επιτρέπουν την αξιόπιστη εξαγωγή συμπερασμάτων. Ενδεικτικά πάντως (γιατί δεν γνωρίζουμε πόσοι είναι οι δικαιούχοι) από τα στοιχεία που καταγράφει το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, κατά το 2011 από ένα σύνολο 280.943 επιχειρήσεων και 1.357.338 εργαζομένων ανδρών πλήρους απασχόλησης,265  (0,02%) άνδρες έκαναν χρήση της αμειβόμενης άδειας φροντίδας, ενώ όσον αφορά τις γυναίκες εργαζόμενες σε ένα αντίστοιχο σύνολο 688.802 εργαζομένων, 15.432 (2,24%) έκαναν χρήση της άδειας αυτής. Τα ποσοστά της μη αμειβόμενης άδειας γονικής άδειας είναι εξαιρετικά χαμηλά και για τα δύο φύλα.

Πάντως όπως σημειώνεται στην έκθεση της Ελλάδας, ο Συνήγορος του Πολίτη (Κύκλος Ισότητας των Φύλων) σε ειδική έκθεση του που δημοσιεύτηκε το 2012 αναφέρεται σε περιστατικά που δηλώνουν ότι, λόγω της κρίσης, υπήρξε επιδείνωση της κατάστασης σε σχέση με τα δικαιώματα των εργαζομένων μητέρων όπως η μετατροπή των συμβάσεων τους από πλήρους απασχόλησης σε εκ περιτροπής, με την επιστροφή τους από την άδεια μητρότητας, καθώς και η αύξηση των καταγγελιών κατάχρησης των δικαιωμάτων τους γενικότερα. Όμως παράλληλα σημειώνεται η τάση οι εργαζόμενες μητέρες να προσπαθούν με τον εργοδότη ιδιωτικά να βρουν μια λύση αποδεχόμενες συχνά καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους λόγω του φόβου απώλειας της θέσης εργασίας τους.

 

 

Share

ΠΕΚΟΠ: Κάτω η εργοδοτική τρομοκρατία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

30 Ιουνίου, 2013

Σήμερα Κυριακή 30 Ιουνίου έγινε σύσκεψη που κάλεσε η Παναττική Ένωση Καθαριστριών & Οικιακού Προσωπικού στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Παραβρέθηκαν και συμμετείχαν συνδικαλιστές, εργαζόμενοι και ταξικά εργατικά σχήματα. Στην σύσκεψη συμμετείχαν εργαζόμενες από τον χώρο της καθαριότητας και οι απολυμένες συναδέλφισσες από το Γεννηματά εκτός από την απολυμένη συνάδελφο Αγγελική Κότσιρα, η οποία νοσηλεύεται με εγκεφαλικό μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.

Συζητήθηκαν οι απολύσεις και οι αντεργατικές πρακτικές της εταιρείας «ΦΑΣΜΑ ΑΕ» εδώ και χρόνια, ξεκινώντας με την απόλυση της συνδικαλίστριας και μέλους του Δ.Σ. της ΠΕΚΟΠ, Παρασκευής Κυτιάννη και φτάνοντας μέχρι σήμερα στην απόλυση των 3 συναδέλφισσών. Η εργοδοτική αυθαιρεσία στο «δουλεμπορικό» του ΓΝΑ Γεννηματά, που τόσα χρόνια καταπατά κάθε γραπτό και άγραφο νόμο, αφήνοντας απλήρωτες εργαζόμενες και απολύοντας όποιον αντιστέκεται, έχει την πλήρη κάλυψη της διοίκησης του νοσοκομείου που με υποκρισία άλλα δηλώνει στο συνδικάτο και τους συνδικαλιστές και άλλα πράττει. Ευθύνη για αυτήν την κατάσταση έχει και το κοινοβούλιο, καθώς οι επερωτήσεις για τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες, καταντάνε ανούσιες αγορεύσεις, ακόμη και από τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς, χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο και παρακολούθηση για το αν εφαρμόστηκε στοιχειωδώς η εργατική νομοθεσία ή λύθηκε το πρόβλημα.

Η ΠΕΚΟΠ έχει βιώσει εδώ και πολλά χρόνια στον χώρο των «εργολαβικών» συνεργείων την πιο άγρια μορφή της εργοδοτικής τρομοκρατίας. αλλά και την αληθινή και χωρίς όρους αλληλεγγύη στον αγώνα της από αγωνιστές εργαζόμενους, και ταξικούς συνδικαλιστές. Καλεί σε αγώνα για την επαναπρόσληψη των 3 συναδέλφισσών που αρνήθηκαν να υποκύψουν στον εκβιασμό και να υπογράψουν για χρήματα που δεν πήραν και αντιστάθηκαν στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

 

Στο πλαίσιο αυτό καλεί:

  • Την Δευτέρα 1 Ιουλίου στις 8.30 πμ, στην Επιθεώρηση Εργασίας Καλλιθέας για την καταγγελία των απολύσεων.
  • Την Τετάρτη 3 Ιουλίου 11πμ, ενημέρωση με προκήρυξη, των εργαζόμενων στο ΓΝΑ «Γεννηματά» με μαζική παρέμβαση της ΠΕΚΟΠ και αλληλέγγυων συνδικαλιστών.
  • Την Παρασκευή 5 Ιουλίου στις 6μμ, κάλεσμα σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΚΟΠ με θέμα απεργιακή κινητοποίηση για τις απολύσεις.
  • Το Σάββατο 6 Ιουλίου 7 μμ, νέα σύσκεψη εργαζόμενων συνδικαλιστών και ταξικών εργατικών κινήσεων, για τον προγραμματισμό διαδήλωσης στα γραφεία της εταιρείας την ερχόμενη εβδομάδα και αποτίμηση των μέχρι τώρα ενεργειών μας.
  • Ενημέρωση από δικηγόρο για τις ποινικές ευθύνες της εργοδοσίας στο εγκεφαλικό της συναδέλφου Αγγελικής Κότσιρα μετά την ανακοίνωση της απόλυσης.
  • Δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης για τις 3 απολυμένες συναδέλφους στο ΓΝΑ «Γεννηματά».
  • Την ανάρτηση πανό στον χώρο του νοσοκομείου ΓΝΑ «Γεννηματά» με συνθήματα: ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΤΩΡΑ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ – ΚΑΤΩ Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους ταξικούς συνδικαλιστές να στηρίξουν τον αγώνα μας για την επαναπρόσληψη των 3 απολυμένων συναδελφισσών μας. Καλούμε το Δ.Σ. του σωματείου των εργαζόμενων στο νοσοκομείο να συμπαρασταθεί στον αγώνα μας καλώντας το προσωπικό του νοσοκομείου σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για την ανάκληση των απολύσεων.

Πιστεύουμε πως ο αγώνας μας για την επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδελφισσών μας, είναι ένα ακόμη οδόφραγμα ενάντια στα μνημόνια και στην κυβερνητική πολιτική που σαρώνει και καταργεί τα δικαιώματα εργαζόμενων σπρώχνοντας τους στην ανεργία την απελπισία τις αυτοκτονίες και τα εγκεφαλικά.

30/6/2013

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

 

Πηγή: ΠΕΚΟΠ

 

Share

Ζητήματα γυναικείας καρδιάς!

της Ελένης Καρασαββίδου

Αν πιστεύουμε ότι η επιστήμη, και μάλιστα η ιατρική που στηρίζεται στην «ουδέτερη» φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος, είναι αποκαθαρμένη από σεξισμό ας το ξανασκεφτούμε! Όμοια με ό,τι συνέβαινε στην αντιμετώπιση του παιδιού για αιώνες, που αντιμετωπιζόταν ως μινιατούρα ενηλίκου, πρωτοπόρες έρευνες (από εκείνες που προχωρούν με συγκρούσεις την επιστήμη μπροστά) επισημαίνουν ότι η γυναίκα (η γυναικεία καρδιά πιο συγκεκριμένα) αντιμετωπίζεται επίσης ως μινιατούρα του άνδρα. «Οι γυναίκες έχουν πληρώσει πανάκριβο τίμημα από το γεγονός ότι η ιατρική κοινότητα δεν γνώριζε τις διαφορές φύλου σε σχέση με τις καρδιοπάθειες», όπως η Bairey Merz, υπεύθυνη του κέντρου Καρδιολογικών Ερευνών στο περίφημο Cedars Sinai.

Πράγματι, σε αντίθεση με το ευρέως διαδεδομένο στερεότυπο, η καρδιοπάθεια σκοτώνει περισσότερες γυναίκες όλων μάλιστα των ηλικιών από όσες όλες οι μορφές καρκίνου μαζί. Περισσότερες από πεντακόσιες χιλιάδες γυναίκες πεθαίνουν μόνο στις ΗΠΑ από καρδιακό επεισόδιο κάθε χρόνο και πολλές από αυτές δεν είχαν ιδέα ότι έπασχαν από καρδιά. Το συντριπτικό αυτό ποσοστό θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί εάν δεν υπήρχαν (ανάμεσα σε αρκετούς άλλους) δυο κυρίως παράγοντες:

Οι μεταβολές στον τρόπο ζωής που συμπεριλαμβάνουν το άγχος το οποίο δημιουργεί ένας κόσμος στον οποίο το άτομο είναι ξεκρέμαστο, αλλά και η μίμηση λάθος προτύπων καθημερινής, καταναλωτικής, διαβίωσης από το άτομο αυτό. Σε ό,τι αφορά όμως τις γυναίκες και ένας τρίτος, κρυφός και καταλυτικός, παράγοντας προστίθεται:

Η αρνητική στερεοτυπία και η συνεπαγόμενη υποτίμηση στη φωνή της γυναίκας ασθενούς. Άπειρα «Γιατρέ -ή φίλε/η- έχω δύσπνοια» ή «γιατρέ νιώθω πόνους» αντιμετωπίστηκαν ως συμπτώματα γυναικείας φαντασιοπληξίας, ή κατάθλιψης, (από επιστήμονες που έβλεπαν, με προσοχή και καλή προαίρεση συνήθως, τις γνωστές -προσαρμοσμένες στο άλλο φύλο- εξετάσεις) ή ό,τι κάθε πιθανός απίθανος (πιθανή κι απίθανη) σκεφτεί.

«Γνωρίζουμε τα πολύ τελευταία χρόνια ότι η γυναικεία καρδιά διαφέρει στη φυσιολογία της από την ανδρική, κι ότι άνδρες και γυναίκες μπορούν να αναπτύξουν διαφορετικές μορφές ασθενειών. Οι γυναίκες, τις περισσότερες φορές, έχουν τις κύριες αρτηρίες τους καθαρές από αθυρωματικές πλάκες -σε αντίθεση με το μοτίβο που συναντάμε στους άνδρες, αλλά ότι τα μικρότερα στεφανιαία αγγεία παύουν να συστέλλονται και να διαστέλλονται σωστά. Καλούμε αυτήν την κατάσταση ως μικροαγγειακή στεφανιαία δυσλειτουργία», τονίζει η υπεύθυνη της ερευνητικής ομάδας του Cedars Sinai.

Αντί για τις μάζες λιπαρών πλακών που οι άνδρες αναπτύσσουν, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν λεπτότατη φέτα πλάκας επάνω στον τοίχο της αρτηρίας, κάτι που είναι αόρατο στο παραδοσιακό αγγειογράφημα. Για τον λόγο αυτόν οι πρωτοπόροι της έρευνας εργάζονται για την ανάπτυξη νέων διαγνωστικών εργαλείων, ώστε να μπορούν με ακρίβεια να ανιχνεύσουν μικρές αρτηρίες σε δυσλειτουργία.  Υπάρχουν γυναίκες, όπως προσθέτει η Bairey Merz, που πηγαίνουν σε διάφορους γιατρούς για χρόνια και ποτέ δεν έχουν διαγνωστεί σωστά. Πρόκειται για πεπειραμένους καρδιολόγους, που όμως δεν έχουν εκπαιδευτεί σε σχέση με τις διαφορές φύλου στην καρδιά.

«Η κατάσταση αυτή έχει μετατρέψει αυτό που κάποτε θεωρούνταν ως ανδρική ασθένεια σε γυναικεία επιδημία», όπως η Barbra Streisand, βασική χρηματοδότης (πιθανότατα στη μνήμη του πατέρα της που πέθανε από καρδιά όταν η ίδια ήταν ενός έτους) του κέντρου στο Cedar Sinai, επισημαίνει:

 

YouTube Preview Image

 

Αυτή η έρευνα που δεν έχει κλείσει ακόμη 17 χρόνια έχει βοηθήσει και την υγεία ανδρών με καρδιοπάθεια, αφού έχουν ανακαλύψει ότι τα γυναικεία βλαστικά κύτταρα είναι ικανότερα στην εύρεση των περιοχών της καρδιάς που χρήζουν επιδιόρθωση μετά από μια καρδιακή προσβολή, παρέχοντας καλύτερες προοπτικές στην αναγεννητική διαδικασία. Όπως οι επιστήμονες επισημαίνουν με χιούμορ, ούτε στα ανδρικά βλαστικά κύτταρα αρέσει να δέχονται οδηγίες! Παρόλα αυτά το ζήτημα δεν είναι αστείο! Όπως τονίζεται πρέπει να ασχοληθούμε με τα ζητήματα της (έτσι κι αλλιώς συκοφαντημένης) γυναικείας καρδιάς ώστε να μην θρηνούμε μάνες, κόρες, φίλες, συνεργάτριες, που φεύγουν γιατί η φωνή τους ως ασθενών πρέπει να περάσει από αξιολογικούς διαύλους αιώνων οι οποίοι τις υποτιμούν, και οι οποίοι, λιγάκι πιο πολύπλοκα καλυμμένοι, εξακολουθούν να λειτουργούν…

 

Share

Μια φυλακισμένη οροθετική λιγότερη

της Σίσσυς Βωβού

Έναν τέτοιο τίτλο ίσως θα έβαζε ο Μπρεχτ αν ήθελε να ενημερώσει και να καταγγείλει την αυτοκτονία μιας οροθετικής κρατούμενης στις φυλακές Κορυδαλλού σήμερα.

Η Μαρία Θεοδωράκη, πάνω από 30 ετών (δεν γνωρίζουμε ακριβώς) κρεμάστηκε με το σεντόνι της στις φυλακές Κορυδαλλού όπου κρατείτο επειδή, όπως έλεγε η ίδια, είχε κλέψει ένα παντελόνι.

Την Μαρία είχαμε γνωρίσει κατά τις επισκέψεις της «Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές» στις φυλακές, ήταν μια λεπτή και μικροκαμωμένη κοπέλα που δεν ανήκε στην ομάδα των διαπομπευμένων γυναικών. Κρατείτο όμως στην ίδια πτέρυγα που επιφυλάσσεται για όλες τις οροθετικές. Κόλλησε τον ιό του HIV όταν δάγκωσε μια άλλη γυναίκα, σε έναν καυγά, όχι στις φυλακές, απ’ όσο ξέρουμε.

Την περασμένη εβδομάδα, μας είχαν ενημερώσει ότι χαρακώθηκε στο λαιμό πρόσφατα με ξυράφι (απόπειρα αυτοκτονίας), μπροστά στη μητέρα της που την είχε επισκεφθεί, με το αίμα να εκτοξεύεται μακριά και να δημιουργεί ένα εφιαλτικό σκηνικό.

Μετά το αιματηρό περιστατικό την μετέφεραν στο Δαφνί, γιατί είχε γίνει από παλιότερα διάγνωση ότι έπασχε από διπολικό σύνδρομο και σχιζοφρένεια, όπως η ίδια είχε πει σε συγκρατούμενές της. Σύντομα όμως, πριν λίγες μέρες, την επανέφεραν στη φυλακή, όπου έδειχνε διαταραγμένη και επιθετική συμπεριφορά, επικίνδυνη ακόμα και για τις συγκρατούμενές της, οι οποίες ανησυχούσαν.

Αντί να την κρατήσουν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, οι αρχές αποφάσισαν να επιστρέψει στον Κορυδαλλό, όπου σύντομα «κατάφερε» να αυτοκτονήσει, μετά από συνεχείς προσπάθειες. Αν έπαιξε ρόλο η έλλειψη κρεβατιών και δυνατοτήτων στο Δαφνί ώστε να μην χωράει ανάμεσα στους άλλους και άλλες ψυχασθενείς δεν το γνωρίζουμε, πάντως το θεωρούμε πολύ πιθανό, αφού γνωρίζουμε την αποδόμηση των υπηρεσιών υγείας που έχουν φέρει τα μνημόνια και ακόμα περισσότερο την αποδόμηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.

Ήταν μια ατίθαση και διαταραγμένη νέα γυναίκα, που είχε κάνει φυλακή και στο παρελθόν για ασήμαντα αδικήματα, όπως το τελευταίο με το παντελόνι.

Θα λέγαμε ότι έχουμε μια «προαναγγελθείσα αυτοκτονία», με υπεύθυνους όσους επιλέγουν να κρατούν στη φυλακή ένα άτομο με τόσο επιβαρυμένη ψυχική, αλλά και σωματική υγεία, δηλαδή το κράτος, τους νομοθέτες με τα πτυχία Πανεπιστημίου, τους εισαγγελείς, με τις ωραίες γραβάτες και την κοινωνική καταξίωση. Αυτή είναι η Δικαιοσύνη, την έχουμε γνωρίσει από μέσα κι απέξω.

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ζητά την μεταφορά όλων των οροθετικών γυναικών και την ιατρική τους παρακολούθηση στο νοσοκομείο των φυλακών, όπως γίνεται και με τους υπόδικους οροθετικούς άνδρες. Δυστυχώς, δεν διαθέτουν χώρους για τις οροθετικές γυναίκες στο νοσοκομείο των φυλακών.

Πολύ περισσότερο, θυμίζουμε ότι όλες οι διαπομπευμένες οροθετικές γυναίκες απαλλάχθηκαν από τα δικαστήρια και η πολύμηνη φυλάκισή τους (από 3 έως 9 μήνες με σταδιακή αποφυλάκιση) αποδείχτηκε και με τις αποφάσεις ότι ήταν παράνομη. Άρα δεν θα έπρεπε να είχαν κρατηθεί ούτε στο νοσοκομείο των φυλακών.

Θυμίζουμε ότι απόπειρες αυτοκτονίας είχαν κάνει στο παρελθόν πολλές από τις κρατούμενες, που κόβονταν με ξυράφια τόσο από το σύνδρομο στέρησης το οποίο είχαν οι εξαρτημένες όσο και από την απόγνωσή τους για την αναίτια φυλάκιση.

Ο πρωτομάστορας διώκτης των οροθετικών γυναικών, Λοβέρδος, ανακοινώνει αυτές τις μέρες την ίδρυση πολιτικού κόμματος. Θέλει φαίνεται να τον επαινέσει ο ελληνικός λαός για αυτό το έγκλημά του, όπως και για τόσα άλλα.

Αποχαιρετούμε δυστυχώς σήμερα τη Μαρία Θεοδωράκη, που έφυγε γιατί ο αγώνας μας αργεί να φέρει αποτελέσματα απέναντι σε ένα ανάλγητο και εκδικητικό κράτος, που «έπρεπε» να την κρατάει μέσα γιατί είχε κλέψει ένα παντελόνι.

 

 

Share

Πληρώνουν τον τοκετό με… τόκους

Με διπλά νοσήλια χρεώνουν τα νοσοκομεία τις ανασφάλιστες ή χωρίς χαρτιά μετανάστριες. Δωρεάν γέννα για όλες ζητούν γιατροί και ανθρωπιστικές οργανώσεις

της Αφροδίτης Τζιαντζή

«Ηρθε σε άθλια κατάσταση. Ούτε παπούτσια δεν είχε. Εμείς της δώσαμε κάτι παντόφλες. Και τώρα, την καημένη, δεν την αφήνουν να φύγει επειδή δεν έχει να πληρώσει». Η λεχώνα του διπλανού κρεβατιού νιώθει συμπόνια για την 23χρονη Ανισέ Σαριφί, που γέννησε το Σάββατο και μέχρι χθες νοσηλευόταν στον 4ο όροφο του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα». Η είδηση κυκλοφόρησε μέσα από κοινωνικές οργανώσεις και το Κοινωνικό Μητροπολιτικό Ιατρείο του Ελληνικού: «Μετανάστρια από το Αφγανιστάν χωρίς χαρτιά έχει γεννήσει και δεν της δίνουν εξιτήριο αν δεν πληρώσει ή αν δεν δώσει κάποιο ΑΦΜ για να της τα χρεώσουν με δόσεις στη φορολογία. Όμως ποιο ΑΦΜ να δώσει αφού ούτε η ίδια ούτε ο άνδρας της έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα;»

Επισκεπτόμαστε την Ανισέ στο «Αλεξάνδρα», μαζί με τη γιατρό Κατερίνα Στυψανέλλη, μέλος της πενταμελούς διοικητικής επιτροπής της ΕΙΝΑΠ. Κρατάει στην αγκαλιά της ένα πανέμορφο κοριτσάκι. Με διερμηνέα τον Γιονούς Μουχαμαντί, από την αφγανική κοινότητα και πρόεδρο του Φόρουμ Προσφύγων, η Ανισέ μάς λέει ότι βρίσκεται στην Ελλάδα εφτά μήνες, μαζί με τον 24χρονο άντρα της και έχει άλλα δύο παιδιά. Φιλοξενούνται προσωρινά από συμπατριώτες τους, καθώς τους έδιωξαν από το διαμέρισμα που νοίκιαζαν. Γιατροί και οργανώσεις επιμένουν ότι είναι αδιανόητο να ζητάνε χρήματα από μια γυναίκα που δεν έχει καν μόνιμη στέγη. Πόσα ακριβώς χρήματα; Ρωτάμε στην υποδοχή: «Για αλλοδαπή χωρίς ασφάλιση ο φυσιολογικός τοκετός και 3 ημέρες διαμονή κοστίζουν 1.254 ευρώ».

Τα διπλάσια από όσο πληρώνουν οι ανασφάλιστες Ελληνίδες. Πρόκειται για εφαρμογή κοινής υπουργικής απόφασης (ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012), σύμφωνα με την οποία τα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια) για «μη μόνιμους κατοίκους Ελλάδος, πολίτες χωρών της Ε.Ε. ή τρίτων χωρών» υπολογίζονται με συντελεστή 2,09 επί του μισθολογικού κόστους. «Δυστυχώς εδώ και τρεις μήνες που ήρθε η οδηγία είμαστε υποχρεωμένοι να χρεώνουμε διπλά νοσήλια σε ανασφάλιστους ή χωρίς χαρτιά μετανάστες. Πάντως πρόσφυγες που έχουν κάνει αίτηση για άσυλο δεν τους χρεώνουμε», μας λέει η κ. Ντιγριντάκη, υποδιευθύντρια της διοίκησης του «Αλεξάνδρα».

Ήδη το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών – Πειραιώς και 15 γιατροί του ΕΣΥ έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Θεωρούν ότι αντίκειται στο Σύνταγμα, καθώς διαφοροποιείται η παροχή υπηρεσιών υγείας για τους αλλοδαπούς με μόνο κριτήριο το γεγονός ότι δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδας. Ανθρωπιστικές οργανώσεις παρενέβησαν πριν από έναν μήνα για την 21χρονη Ζαχρά Μουραντί, η οποία έφτασε έγκυος στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας και αφού φιλοξενήθηκε τρεις μήνες στον καταυλισμό προσφύγων της Μυτιλήνης γέννησε στο «Αλεξάνδρα». Εκεί της ζητήθηκε επίσης να πληρώσει διπλά νοσήλια. Μάλιστα η Ζαχρά είχε δεχτεί λιθοβολισμό από ρατσιστές όταν βρισκόταν άστεγη στην παραλία της Μυτιλήνης. Διπλά νοσήλια είχαν ζητηθεί και από την Σ.Φ., η οποία ήρθε εδώ από την Αλβανία με τουριστική βίζα, επισκεπτόμενη τον άντρα της που ζει και εργάζεται ως οικοδόμος στη Σύρο εδώ και οχτώ χρόνια. Επίσης παρενέβησαν οργανώσεις, καθώς ο άντρας της ήταν άνεργος και δεν είχε χρήματα, ενώ έγινε ερώτηση στη Βουλή από 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Νόμιμη μετανάστρια είναι η 25χρονη Αλόκα Αλμα από την Αλβανία που ζει στην Καλλιθέα. «Ζω στην Ελλάδα 18 χρόνια, ήρθα σε ηλικία 7 χρόνων. Εχω κανονικά χαρτιά, αλλά δεν είχα χρήματα να ανανεώσω το βιβλιάριο υγείας, γιατί δεν έχω σταθερή δουλειά. Γέννησα την Τρίτη, 4 Μαρτίου, με καισαρική, ένα αγοράκι. Υπέγραψα μια υπεύθυνη δήλωση και έφυγα γιατί δεν είχα να πληρώσω. Τώρα μου ζητάνε 2.090 ευρώ για 4 ημέρες. Ενώ έξι μήνες πριν που ρώτησα μου είχαν πει ότι είναι περίπου 1.000 ευρώ. Τώρα μου είπαν ότι υπάρχει νέα εντολή και δεν τη γλιτώνω με τίποτα. Ο άντρας μου είναι ανασφάλιστος, δουλεύει περιστασιακά, αλλά δεν βγαίνουμε οικονομικά. Πού θα βρούμε τόσα χρήματα;» καταγγέλλει η Άλμα στην «Εφ.Συν.».

Η Ανισέ και το μωρό της, ύστερα από κινητοποίηση γιατρών, οργανώσεων και μεμονωμένων ακτιβιστών, επέστρεψαν στο σπίτι όπου φιλοξενούνται, με εντολή του διοικητή του νοσοκομείου. «Έχουμε ζητήσει από το Χαμόγελο του Παιδιού βοήθεια, τουλάχιστον για το γάλα και τα ρούχα του μωρού», μας λέει ο Γιονούς, καθώς η Ανισέ δεν διαθέτει ούτε τα ελάχιστα για να θρέψει τα παιδιά της, πόσο μάλλον τα 1.254 ευρώ της «διπλής ταρίφας» των ανασφάλιστων αλλοδαπών. Η «μονή ταρίφα», των 600 και των 1.200 ευρώ για απλή γέννα και καισαρική αντίστοιχα, παραμένει επίσης δυσθεώρητη για τις ανασφάλιστες Ελληνίδες αλλά και για ασφαλισμένες που διαρκώς καλούνται να πληρώσουν όλο και περισσότερα σε έναν ΕΟΠΥΥ που προσφέρει όλο και λιγότερα.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Διαβάστε ακόμη

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

Zahra Muradi 21 ετών

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

 

 

Share

Είναι Δικαίωμα μας η επιλογή του τόπου, του τρόπου που θα φέρουμε το παιδί μας στη ζωή, αλλά και η διαχείριση του πλακούντα μας

της Μαρίας- Μυρτώς Γρίβα

Στις 22/10/2009 εγώ κι ο πρώην άντρας μου βιώσαμε το μεγαλύτερο θαύμα της ζωής, την γέννηση της κόρης μας στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που μπορούσαμε να επιλέξουμε, το σπίτι μας. Τον Ιούνιο του 2013 θα δικαστούμε μαζί με άλλους γονείς, γιατρούς και μαίες. Είμαστε κατηγορούμενοι όχι για τον τόπο που επιλέξαμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας, αλλά…για το ότι μολύναμε το περιβάλλον επειδή δεν…..παραδώσαμε τους «επικίνδυνους και μολυσματικούς» πλακούντες μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και «θέσαμε σε κίνδυνο την δημόσια υγεία»!!!

Μέχρι σήμερα και παρά τα πολλά ανυπόστατα δημοσιεύματα δεν δώσαμε μια δημόσια απάντηση, για έναν και μόνο λόγο: δεν είμαστε σωματείο ή σύλλογος, ούτε μέλη ανωνύμων εταιρειών, που εξειδικεύονται στην διαχείριση και αξιοποίηση πλακούντων.

Είμαστε όλοι άνθρωποι που παλεύουμε να επιβιώσουμε οικονομικά και να φροντίσουμε της οικογένειές μας και δεν υπήρχε η πολυτέλεια χρόνου για να συντονίσουμε τις ενέργειές μας. Από εδώ και πέρα όμως οι απαντήσεις μας θα είναι δημόσιες.

Εγώ αποφάσισα σήμερα να κοινοποιήσω την δική μου ιστορία, υπό το βάρος της ηθικής ευθύνης και της συναισθηματικής φόρτισης όταν έμαθα ότι μεταξύ των συγκατηγορουμένων μου δύο δεν βρίσκονται πια στην ζωή. Η μία ήταν εξαιρετική συνάδελφος κι ο άλλος πατέρας τριών παιδιών. «’Εμεινε» πίσω η γυναίκα του πέρα από χήρα και μαμά τριών παιδιών να είναι και κατηγορούμενη μαζί μας.

Τα γεγονότα:

1) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει τον τόπο και τον τρόπο που θα γεννήσει

2) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει ποιός και πόσοι θα συμμετέχουν στην διαδικασία αυτή

3) Ο πλακούντας είναι το όργανο που κρατάει τα έμβρυά μας στην ζωή κατά την διάρκεια της κύησης. Είναι αυτό το μαγικό «κάτι» που μας κάνει ένα με τα έμβρυα που κυοφορούμε. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ και ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ. Αν ο πλακούντας μας, που είναι ένα με τα δυνάμει μωρά μας στην ενδομήτρια ζωή είναι επικίνδυνος και μολυσματικός, τότε και αυτά είναι επικίνδυνα και μολυσματικά. Σε ποιόν δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα έπρεπε να τα έχουμε «παραδώσει» για διαχείριση;

4) ΚΑΝΕΝΑΣ πλακούντας δεν βρέθηκε ποτέ στα σκουπίδια και για αυτό δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ως στοιχείο στο κατηγορητήριο. Οι πλακούντες μας είναι θαύμα της φύσης κι όχι απόβλητα, για να τα πετάξουμε στις τουαλέτες ή στα σκουπίδια. Τουλάχιστον έτσι τους αντιλαμβανόμαστε εμείς οι συνειδητοποιημένες μαμάδες, προφανώς σε αντίθεση με ορισμένους επαγγελματίες υγείας.

5) Κάθε σύλλογος, αρχή ή άλλος φορέας, που ισχυρίζεται ότι είναι τόσο ευαισθητοποιημένος για το δικαίωμα της γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, θα έπρεπε από χρόνια να έχει πάρει δημόσια θέση για το υψηλό ποσοστό καισαρικών και περινεοτομών στην Ελλάδα (51% των γεννήσεων γίνονται με καισαρική με βάση στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο Βήμα και στην Καθημερινή)

6) Κάθε μητέρα που επιλέγει να γεννήσει σπίτι της το επιλέγει από σεβασμό και αγάπη στο σώμα της, στο μωρό της και στο περιβάλλον κι αυτή η επιλογή από μόνη της είναι έμπρακτη απόδειξη ότι δεν θα έκανε οτιδήποτε που να βλάπτει τον εαυτό της, το μωρό της ή το περιβάλλον

7) Σε όλη την Ευρώπη οι γυναίκες έχουν δικαίωμα όχι μόνο στο να επιλέξουν τον τόπο που θα γεννήσουν, αλλά και το πώς θα διαχειριστούν αυτό το θαύμα της φύσης που λέγεται πλακούντας.

8) Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα που απαιτεί σεβασμό και που το διαχειρίζονται οι δύο άνθρωποι που το δημιούργησαν, οι γονείς. Κανένας σύλλογος δεν νομιμοποιείται να καθορίζει τις επιλογές μας

9) Ο Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά εις βάρος μας και τώρα δια στόματος της Προέδρου του κ. Βικτωρίας Μοσχάκη ισχυρίζεται ότι θα μας προστατέψει. ΑΠΟΠΟΙΟΥΜΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ την «προστασία» όσων υπήρξαν η αφορμή για να υπάρχει πρόσβαση στα προσωπικά μου δεδομένα, όσων έκαναν ότι ήταν δυνατόν από περήφανη μητέρα της κόρης μου να γίνω κατηγορούμενη για μόλυνση περιβάλλοντος.

10) Σε μια ΕΥΝΟΝΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ μόνη μου προστασία είναι το Σύνταγμα, οι Νόμοι, οι Αδέκαστοι Δικαστές και η Κοινή Λογική

11) Την δίκη μου δεν την αντιμετωπίζω ως κατηγορούμενη, αλλά ως ενεργός πολίτης που παλεύει, για να μπορεί η κόρη μου να αποφασίζει όταν έρθει η σειρά της για το δικό της παιδί και τον δικό της πλακούντα.

Υπό το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης και της ηθικής ευθύνης στους εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μου την γυναικολόγο ΜΙΛΕΝΑ ΡΟΥΣΚΟΒΑ και ΦΑΝΑΡΙΩΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ, πατέρα τριών παιδιών, με την δημόσια δέσμευση να δώσω και την δική τους μάχη για έναν καλύτερο κι ελεύθερο κόσμο

Με τιμή

Η 79η κατηγορούμενη

Μαρία- Μυρτώ Γρίβα

Ειδική Παθολόγος

 

Πηγή: mother earth

 

 

Share
Page 1 of 212