Subscribe via RSS Feed

Tag: "media"

Έγκλημα ερωτικού πάθους ή συζυγοκτονία;

 

της Σίσσυς Βωβού

Δολοφόνησε και έθαψε τη σύντροφό του, μας ενημερώνουν ΤΑ ΝΕΑ στις 17/1/13, ενώ χωρίς ανάσα περνάει στο ιδεολογικό περιτύλιγμα που σερβίρει το φόνο ως «έγκλημα ερωτικού πάθους», όπως εξάλλου συμβαίνει συχνά στα Μίντια. Ως «οικογενειακή τραγωδία» αναφέρεται συνήθως ο φόνος μιας συζύγου όταν ο σύζυγος στη συνέχεια αυτοκτονεί, χωρίς καν να στηλιτεύουν το φόνο και το γεγονός ότι η γυναίκα δεν αυτοκτόνησε, απλά δολοφονήθηκε. Μ’ αυτό τον τρόπο, όπως και με το ιδεολογικό περιτύλιγμα των Νέων, στρώνεται ένα χαλί στον επόμενο συζυγοκτόνο, που έχει το άλλοθι του πάθους και ευκολότερα καταλήγει στην αφαίρεση της ζωής της συντρόφου του. Το αν η αστυνομία δίνει τέτοιο χαρακτηρισμό όταν ανακοινώνει το έγκλημα, δηλώνει τη δική της έλλειψη συνείδησης για το τι σημαίνει βία κατά των γυναικών με ακρότερη εκδήλωση το φόνο. Και αυτό δεν απαλλάσσει κανένα σοβαρό έντυπο ή Μέσο από την υποχρέωσή τους να παρουσιάσουν τις πραγματικές αιτίες, που είναι οι εξουσιαστικές σχέσεις που βασίζονται στην άρνηση της αυτοδιάθεσης των γυναικών. Ή έστω να δώσουν την είδηση ξερά, χωρίς να αναφέρουν τα «κίνητρα».

Η είδηση: « Ένας 45χρονος δολοφόνησε τη 40χρονη σύντροφό του στη Μυτιλήνη, στις 16/1/13, και στη συνέχεια, στην προσπάθειά του να εξαφανίσει τα ίχνη, έθαψε το πτώμα της στην άμμο σε παραλία. Η αντίστροφη μέτρηση για τον 45χρονο άρχισε προχθές το βράδυ, όταν η κόρη του θύματος κατήγγειλε την εξαφάνιση της γυναίκας στην Αστυνομία. Τα στοιχεία των ερευνών οδήγησαν τους αστυνομικούς στον 45χρονο, ο οποίος χθες το βράδυ ομολόγησε και υπέδειξε το σημείο όπου είχε θάψει το πτώμα.»

Μια ακόμα είδηση τραγική για τις γυναίκες, πολλές από τις οποίες ζουν καθημερινά με τον εχθρό τους, και με διάφορων βαθμών και ειδών βία, ενώ στις σημερινές συνθήκες της κρίσης τους είναι ακόμα δυσκολότερο να απεμπλακούν από τέτοιες σχέσεις.

 

Share

Ένας δεύτερος βιασμός

της Δήμητρας Κυρίλλου

Η συνέντευξη του βιαστή και δολοφόνου της Ζωής Δαλκαλίδου από την Ξάνθη στην εκπομπή της Στεφανίδου είναι προσβολή για την ίδια τη νεκρή γυναίκα και για όλο τον κόσμο που έχει οργιστεί από το τραγικό γεγονός.

Είναι πρόκληση και ύβρις για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί παραχωρεί στον δράστη το μικρόφωνο να περιγράψει τη δική του εκδοχή του συμβάντος και να δικαιολογήσει τις πράξεις του (το οποίο και κάνει), ισχυριζόμενος ότι δεν υπήρξε βιασμός αλλά συναινετικό σεξ, ότι στο τέλος η κοπέλα απείλησε να τον καταγγείλει και έτσι «θόλωσε» και «αναγκάστηκε» να την κάψει ζωντανή ενώ δεν ήθελε, κλπ.κλπ.

Πρόκειται για προφανή ψέμματα και κλασσική γραμμή άμυνας των βιαστών –των ελάχιστων περιπτώσεων που φτάνουν μέχρι τα δικαστήρια-, μια γραμμή που έχει λειτουργήσει με επιτυχία ως τώρα, φορτώνοντας τις ευθύνες στο θύμα γιατί «τα γύρευε» με το προκλητικό (!) ντύσιμο και συμπεριφορά και αθωόνοντας τους θύτες που εμφανίζονται σαν «κυνηγοί» που έπεσαν σε κακόβουλη παγίδα. Μ’αυτό τον τρόπο οι δίκες βιασμών συνήθως καταλήγουν σε αθώωση του κατηγορούμενου «ελλείψει επαρκών στοιχείων» και σε κόλαφο για τα θύματα που γίνονται ρεζίλι και βγαίνουν επιπλέον και φταίχτες.

Ρόλος των ΜΜΕ

Σε ένα δεύτερο επίπεδο αξίζει να σταθούμε στο ρόλο των ΜΜΕ και όλων των παπαγάλων της κυρίαρχης ιδεολογίας, γιατί έχουν τεράστια συμβολή στην προβολή των πιο καθυστερημένων σεξιστικών και ρατσιστικών ιδεών: Στην καλλιέργεια ατομικών ρόλων και προτύπων, όπως της γυναίκας – «ανάφτρας» και του άντρα -«κυνηγού», τον ανταγωνισμό και την αντιπαλότητα των οποίων παρουσιάζουν σαν απόλυτη και αδιαμφισβήτητη ανθρώπινη φύση, με λίγα λόγια «η γυναίκα προκαλεί και ο άντρας κατακτά».

Στα τηλεσκουπίδια τους καθημερινά λοιδωρούν όσους είναι φτωχοί, κοντοί, χοντροί, κακοντυμένοι, αποτυχημένοι και άρα αποκλεισμένοι από τον λαμπερό κόσμο που προβάλλουν και κολακεύουν, τον κόσμο των διάσημων και ωραίων. Όμως η πραγματικότητα κατά βαση δεν ταιριάζει με την εικόνα που καλλιεργείται και συχνά γεννιούνται παρεκτροπές από τους ρόλους και τους όρους του παιχνιδιού. Τότε προκύπτουν οι ανώμαλοι, οι βιαστές και δολοφόνοι, τα «κτήνη» που με τόση ευκολία οι Τατιάνες μας επιστρέφουν στην οθόνη, μας τους πετάνε κυριολεκτικά στα μούτρα, πουλώντας ακόμη μεγαλύτερη τηλεθέαση, κλαίγοντας και κραυγάζοντας για τα τέρατα που αυτοί οι ίδιοι καθημερινά γεννάνε.

Οι Τατιάνες είναι μέρος του προβλήματος, της κυρίαρχης ιδεολογίας στα μυαλά και τις ζωές των ανθρώπων. Η απελευθέρωση από το σεξισμό και τα εγκληματικά αποτελέσματά του όπως οι βιασμοί προϋποθέτει και τη σύγκρουση μαζί τους και με το σύστημα που ευλαβικά εκπροσωπούν.

Πηγή: εργατική αλληλεγγύη

 

Share

Επτά τρόποι που φτιάχνονται τα στερεότυπα για τις γυναίκες και τα κορίτσια, γίνονται σεξουαλικά αντικείμενα και υπο-εκπροσωπούνται στην οθόνη.

Νέα μελέτη τονίζει τις συγκλονιστικές ανισότητες μεταξύ των φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση – ακόμα και στα παιδικά προγράμματα.

των Dana Liebelson και Asawin Suebsaeng,  30 Νοεμβρίου 2012

Μετάφραση: Χριστίνα Κούρκουλα

Δεν είναι αποκάλυψη ότι οι γυναίκες ηθοποιοί και οι ηθοποιοί που προέρχονται από εθνικές μειονότητες αγωνίζονται για χρόνια για να καταφέρουν να παίξουν σημαντικούς ρόλους  στις ακριβές παραγωγές του Hollywood. Τόσο στην ψυχαγωγία όσο και στα μίντια η υπερβολική προβολή της γυναίκας ως σεξουαλικό αντικείμενο (ακόμη και κατά την κάλυψη των Ολυμπιακών Αγώνων) είναι οικτρά οφθαλμοφανής. Όμως τι συμβαίνει στα παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα και στις ταινίες για όλη την οικογένεια;

Το Geena Davis Institute on Gender in Media (Ίδρυμα Geena Davis  για το Φύλο στα ΜΜΕ), που ιδρύθηκε το 2004 από την βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό και πρέσβειρα των Ηνωμένων Εθνών Geena Davis, έχει δημοσιεύσει μια νέα έκθεση που καταγράφει λεπτομερώς τα στερεότυπα, τα εμπόδια και την στυγνή εκμετάλλευση που καθορίζει ακόμα τον τρόπο μεταχείρισης των γυναικών και κοριτσιών στην οθόνη. Η μελέτη μπαίνει βαθειά στην τηλεόραση της υψηλής ζώνης θέασης, στα παιδικά προγράμματα και στις ταινίες για την οικογένεια. Οι γυναίκες είναι πιο σπάνιες  στα προγράμματα της υψηλής τηλεθέασης και στις ταινίες για την οικογένεια, όπου, όπως επισημαίνει η μελέτη παρουσιάζονται «λιγότερες γυναίκες σε επαγγελματικές θέσεις κύρους. Οι γυναίκες όχι μόνο απουσιάζουν από τα δημοφιλή μέσα, αλλά και όταν βρίσκονται στην οθόνη φαίνεται πως παίζουν διακοσμητικό ρόλο».

Δείτε μερικά από τα εκπληκτικά στατιστικά παρακάτω:

Ποσοστά χαρακτήρων σε οικογενειακές ταινίες που φορούν σέξυ φορεσιά ανάλογα με το φύλο.

 

Ποσοστά χαρακτήρων με λεπτό κορμί στα προγράμματα υψηλής τηλεθέασης ανάλογα με το φύλο.

 

Ποσοστά ομιλούντων χαρακτήρων στις κωμωδίες της ζώνης υψηλής θέασης ανάλογα με το φύλο.

 

Ποσοστά προγραμμάτων της ζώνης υψηλής θέασης με εξισορροπημένο καστ ως προς το φύλο.

 

Αναλογία ανδρικών και γυναικείων χαρακτήρων σε παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα.

 

Ποσοστά οικογενειακών ταινιών με άνδρα αφηγητή.

 

Ποσοστά χαρακτήρων της μαύρης φυλής σε προγράμματα της ζώνης υψηλής θέασης ανάλογα με το φύλο.

 

Εικόνες: Walt Disney Pictures , CBS , HBO , NBC , Group W Productions , 20th Century Fox , TBS

Πηγή: Mother jones

Share