Subscribe via RSS Feed

Tag: "εγκυμοσύνη"

Τουρκία: Αντιδράσεις προκάλεσαν οι δηλώσεις ενός ισλαμιστή νομικού για τις εγκύους

«Δεν συνάδει με τους καλούς τρόπους μας η επίδειξη της εγκυμοσύνης. Δεν μπορούν οι έγκυες να κυκλοφορούν στους δρόμους με την κοιλιά. Καταρχάς δεν είναι αισθητικό. Η έγκυος μπορεί να πηγαίνει βόλτα με το αυτοκίνητο, συνοδεία του συζύγου της». Αυτά είπε χθες βράδυ στην τουρκική τηλεόραση ο ειδικός για θέματα ισλαμικού μυστικισμού και δικηγόρος Ομέρ Τουγρούλ Ινάντσερ, προκαλώντας σάλο στην Τουρκία.

Ο Ινάντσερ έκανε τα σχόλια αυτά στην κρατική τηλεόραση, ενώ με σημερινή του ανακοίνωση επιχείρησε να απαντήσει στις αντιδράσεις λέγοντας ότι «ακόμη και στους χώρους εργασίας δίνουν νόμιμη άδεια τοκετού στις εγκύους. Αυτό όμως το κάνουν για να καθίσουν σπίτι τους και όχι για να κυκλοφορούν στους δρόμους».

Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων η οποία αναφέρει ότι «δεν τίθεται θέμα να μην βγαίνουν έξω οι έγκυες. Εξάλλου η θρησκεία δεν κάνει λόγο για απομόνωση της γυναίκας. Ωστόσο οι έγκυες που κυκλοφορούν θα πρέπει να προσέχουν την περιβολή τους και δεν πρέπει να φοράνε ενδυμασίες που αφήνουν ακάλυπτη την κοιλιά και την πλάτη τους».

Σε σχετική του δήλωση ο γυναικολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Άγκυρας Μουράτ Σονμέζερ αναφέρει ότι «εάν η έγκυος δεν βγαίνει έξω και δεν κινείται, αυτό συνιστά κίνδυνο για την ίδια και για το μωρό».

Υπήρξαν και πολιτικές αντιδράσεις. Η βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP, αξιωματική αντιπολίτευση) Μπινάζ Τοπράκ υποστήριξε ότι «οι διακρίσεις και η βία εναντίον των γυναικών πηγάζουν από τέτοιες αντιλήψεις». Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κόμματος Εθνικιστικής Κίνησης Οκτάι Βουράλ αναρωτήθηκε: «Είναι λέει ντροπή να κυκλοφορούν στους δρόμους οι έγκυες και δεν είναι ντροπή όταν ο πρωθυπουργός της χώρας ζητά από τον κόσμο να κάνει τρία ή πέντε παιδιά;»

Πηγή: left

 

Share

Η κρίση σκοτώνει και τις γεννήσεις

της Χάρις Συμεωνίδου

Το έγκριτο Κέντρο Δημογραφικής Έρευνας Max Planck της Γερμανίας ανακαλύπτει σε μία πρόσφατη έρευνα[1], που διεξήγαγε σε 28 ευρωπαϊκές χώρες και δημοσιεύτηκε στις 10/7/2013, ότι τα ποσοστά των γεννήσεων μειώνονται από το 2008, αμέσως μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης, παράλληλα με την αύξηση της ανεργίας! Και ότι αυτή η μείωση είναι εντονότερη στους νέους κάτω των 25 ετών και στις χώρες της Ν. Ευρώπης, ενώ δεν επηρεάζει τη γονιμότητα των γυναικών άνω των 40 ετών, όσον αφορά την απόκτηση του πρώτου παιδιού!

Αλλά ας εξετάσουμε τα πράγματα πιο συγκεκριμένα, επικεντρωνόμενοι στην Ελλάδα. Από την εποχή του Μάλθους η βιβλιογραφία, που αναφερόταν στη δυναμική της γονιμότητας, υποστήριζε ότι η οικονομική δυσπραγία και η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας θα προκαλέσει αναβολή ή αναθεώρηση των σχεδίων του πληθυσμού για απόκτηση παιδιών. Το αξιοσημείωτο όμως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της παρούσας κρίσης, σε συνάρτηση με τη γονιμότητα, είναι ότι άρχισε ακριβώς την εποχή που τα ποσοστά γεννήσεων στην Ευρώπη είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν από την προηγούμενη πτώση ή στασιμότητα. Η κρίση οδήγησε σε ανατροπή της ανάκαμψης αυτής.

Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα της μείωσης της γονιμότητας ως επακόλουθο της ανεργίας αναφέρονται η Ελλάδα (βλ. Διάγραμμα 1) και η Ισπανία, αλλά και οι Βουλγαρία, Κροατία, Τσεχία, Εσθονία, Ουγγαρία, Ρουμανία και Λετονία, ενώ, αντίθετα, στη γειτονική της Λιθουανία δεν παρατηρείται έντονη μείωση της γονιμότητας, ούτε και σε Πορτογαλία και Ιταλία, παρ’ όλο που και αυτές παρουσίασαν έντονη ύφεση.

Εδώ βέβαια πιθανόν υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες, όπως για παράδειγμα η υιοθέτηση οικογενειακών πολιτικών ευνοϊκών στην απόκτηση παιδιών, σε κοντινή χρονική απόσταση από την έναρξη της κρίσης, που πιθανόν να είχαν δημιουργήσει θετικό κλίμα για την απόκτηση παιδιών.

Στις σκανδιναβικές χώρες, όπου η κρίση έγινε ελαφρά αισθητή, τα ποσοστά γονιμότητας παρουσίασαν ελαφρά μόνο μείωση, ενώ σε Αυστρία, Ελβετία και Γερμανία, οι δείκτες γονιμότητας παρέμειναν σχεδόν αμετάβλητοι λόγω της, όπως αναφέρεται στη μελέτη, επιτυχούς αντιμετώπισης της κρίσης!…

Συνοπτικά, η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ γονιμότητας και ανεργίας σε Νότια, Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη.

Όσον αφορά την Ελλάδα, για να κατανοήσουμε την εξέλιξη της γονιμότητας μετά την κρίση, θα πρέπει να αναφερθούμε στην ιδιαιτερότητα του φαινομένου σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης πριν την κρίση.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στην Ελλάδα, που δεν γνώρισε μεταπολεμικά το baby-boom όπως οι άλλες χώρες της Ευρώπης, ξεκινά η τέταρτη φάση της δημογραφικής μετάβασης, με συνεχιζόμενη μείωση της γονιμότητας και ανακοπή της φάσης μείωσης της θνησιμότητας (λόγω της ήδη αυξανόμενης πληθυσμιακής γήρανσης). Η διαφορά υπέρ των γεννήσεων μειώνεται σταδιακά, για να φθάσει τη δεκαετία του 1980 το 2,6 ανά 1.000 κατοίκους και το 1993 μόλις το 0,5. Το 1997 για πρώτη φορά οι θάνατοι υπερτερούν των γεννήσεων. Οδηγούμαστε έκτοτε προς μηδενική ή αρνητική αύξηση του πληθυσμού, με μικρές αυξομειώσεις στη γονιμότητα που οφείλονται κυρίως στις γεννήσεις από μετανάστες. Το σύνολο δε των γεννήσεων σχεδόν λαμβάνει χώρα μέσα στον γάμο, ενώ το ποσοστό των γεννήσεων εκτός γάμου (7,4% το 2011) είναι το χαμηλότερο στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία το 2011[2], οι θάνατοι υπερτερούσαν των γεννήσεων κατά 4.671 άτομα. Ήδη λοιπόν φαίνεται να εγκαθίσταται η επαπειλούμενη εδώ και χρόνια πληθυσμιακή μείωση. Εδώ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι συμπεριλαμβάνονται και οι γεννήσεις από μετανάστες, που είναι νεανικότερος πληθυσμός, με υψηλότερους κατά κανόνα δείκτες γονιμότητας και χαμηλότερους δείκτες θνησιμότητας.

Ειδικότερα, η θνησιμότητα και η προσδοκώμενη ζωή κατά τη γέννηση, χωρίς να υπολογίσουμε τις αυτοκτονίες, για τις οποίες βέβαια δεν υπάρχουν στοιχεία, δεν φαίνεται να έχουν «προσαρμοστεί» ακόμη στην κρίση. Τα ακαθάριστα ποσοστά θνησιμότητας ανά 1.000 κατοίκους έχουν αυξηθεί ελαφρά μόνο, από 9,3% το 1991 σε 9,8% το 2011, ενώ η προσδοκώμενη ζωή κατά τη γέννηση είναι τα 78,3 χρόνια για τους άνδρες και τα 83,1 χρόνια για τις γυναίκες (2011). Ζούμε λοιπόν -όπως ζούμε- ακόμη αρκετά χρόνια…

Εξάλλου, είναι γνωστό, από την επιστήμη της δημογραφίας, ότι οι δείκτες γονιμότητας είναι οι πρώτοι που αντιδρούν -με κάποια βέβαια χρονική υστέρηση- στη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού στις «αναπτυγμένες» χώρες, γιατί βέβαια για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου οι αναλύσεις βασίζονται σε άλλα κοινωνικο-οικονομικά και πολιτισμικά δεδομένα. Χαρακτηριστικό δε παράδειγμα υπήρξε η αρνητική μεταβολή των δεικτών αυτών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στην τέως ΕΣΣΔ, μετά τις εξελίξεις του 1989 (μείωση της γονιμότητας, έντονη μείωση της προσδοκώμενης ζωής).

Στη σημερινή Ελλάδα, με την καθημερινή υποβάθμιση των παροχών υγείας και των όποιων κοινωνικών παροχών, είναι δυνατόν να μην επηρεαστεί αρνητικά η γονιμότητα, η θνησιμότητα (συμπεριλαμβανομένης της βρεφικής) και η προσδοκώμενη ζωή; Όταν θα έχουμε τους δείκτες για το 2012 και 2013, θα έχουμε και τις ανάλογες διαπιστώσεις. Αλλά τότε θα τρέχουν -εκτός αν υπάρξει η πολυπόθητη ανατροπή- ακόμη πιο δυσοίωνες εξελίξεις για το 2014 και το 2015.

Η εξέλιξη της γονιμότητας στην Ελλάδα, οι αιτίες και τα πιθανά μέτρα ανάκαμψης, (με ανάλυση κόστους-οφέλους) εξετάστηκαν διεξοδικά σε σειρά εκτεταμένων ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ)3[3], το 1983, 1997, 1999 και 2004. Από τις έρευνες αυτές είχε φανεί ότι ο επιθυμητός αριθμός παιδιών ήταν σαφώς υψηλότερος του πραγματικού και ξεπερνούσε το επίπεδο αναπλήρωσης των γενεών (2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας).

Οι λόγοι της μειωμένης γονιμότητας των γυναικών, πάντα με τη δημογραφική έννοια του όρου, συνοψίζονται στο χαμηλό οικογενειακό εισόδημα και στο ισχνό, ελλειμματικό και πλέον ανύπαρκτο κράτος πρόνοιας.

Ο σημαντικός ρόλος των γυναικών στην υποκατάσταση του κράτους πρόνοιας επηρεάζει αρνητικά τη συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό και επομένως την απόκτηση επιπλέον οικονομικών πόρων για τη δημιουργία μεγαλύτερης οικογένειας. Τα ζευγάρια, λόγω σοβαρών οικονομικών δυσχερειών και λόγω έλλειψης κρατικών υποδομών για την εναρμόνιση οικογενειακής και εργασιακής ζωής, αποκτούν μικρότερο από τον επιθυμητό αριθμό παιδιών.

Άμεση επίπτωση της μείωσης της γονιμότητας αποτελεί η πληθυσμιακή γήρανση, όπως εκφράζεται με την αναλογία των ατόμων 65+ ετών στο σύνολο του πληθυσμού (Πίνακας 1).

Πίνακας 1

Ποσοστιαία (%) κατανομή του πληθυσμού κατά Μεγάλες Ομάδες Ηλικιών

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ, Απογραφές Πληθυσμού 1971, 1981, 1991, 2001

ΕΛΣΤΑΤ, Έρευνα Εργατικού Δυναμικού, Α’ τρίμηνο 2013.

 

Όπως φαίνεται από τα στοιχεία αυτά, η αναλογία των ατόμων 65+ ετών έχει διπλασιαστεί μεταξύ 1971 και 2013, ενώ τα ποσοστά της ομάδας 0-14 ετών έχουν κατά πολύ μειωθεί.

Ανάμεσα στις έμμεσες επιπτώσεις της μείωσης της γονιμότητας, η οποία περαιτέρω επιτείνει τις συνέπειες της άγριας πολιτικής της τρόικας, είναι και η επιδείνωση των παροχών του ασφαλιστικού συστήματος, εφόσον συνεχώς συρρικνώνεται η αναλογία των οικονομικά ενεργών (δηλαδή των απασχολούμενων και των ανέργων) έναντι των μη οικονομικά ενεργών πολιτών. Βρισκόμαστε δηλαδή σε έναν διαρκώς διευρυνόμενο φαύλο κύκλο.

Οι δείκτες βέβαια που εκτινάχθηκαν στα ύψη είναι αυτοί της ανεργίας. Το ετήσιο μέσο ποσοστό ανεργίας από 8,9% το 2006 και 12,5% το 2010, έφθασε το 27,4% το Α’ τρίμηνο του 2013 (24,7% για τους άνδρες και 31% για τις γυναίκες, που βρίσκονται πάντα στην «πρωτοπορία»). Τα γενικά όμως αυτά ποσοστά υπολογίζονται, από τη Στατιστική Υπηρεσία, για τις ηλικίες 15-75 ετών και δεν εκφράζουν την πραγματικότητα.

Για τις ηλικίες 20-44 ετών τα ποσοστά ανεργίας ανέρχονται σε 28,5% για τους άνδρες και 35,8% για τις γυναίκες. Στους νέους 15-24 ετών, από τους οποίους αναμένονται τα όποια σχέδια για απόκτηση παιδιών, τα ποσοστά είναι 54,9% για τους άνδρες και 66,3% για τις γυναίκες! Πόσο πιο ζοφερή θα μπορούσε να είναι η αποτύπωση των δημογραφικών μας προοπτικών; Οι νέοι φαίνεται ότι όχι μόνο δεν σκέπτονται τον γάμο και την απόκτηση παιδιών (η μέση ηλικία γάμου των γυναικών έχει αυξηθεί από 22,9 χρόνια το 1970 σε 28,9 χρόνια το 2011), αλλά ούτε τη συμβίωση, ούτε, συχνά, και τη δημιουργία σχέσης, και είναι γνωστό ότι επιστρέφουν ολοένα περισσότεροι για πολύ μετά τα 30 χρόνια τους στο πατρικό σπίτι, ξαναβρίσκοντας «το παιδικό τους δωμάτιο», συντηρούμενοι από γονείς ή/και παππούδες-γιαγιάδες, ή μεταναστεύουν -ίσως μόνιμα- στο εξωτερικό. Δυστυχώς, οι ερευνητές για τη μετανάστευση θα έχουν άφθονα στοιχεία από νέους με υψηλή πανεπιστημιακή μόρφωση, διασκορπισμένους σε Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία.

Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, λόγω ανεργίας, πλήττει κυρίως τις γυναίκες και τις μονογονεϊκές οικογένειες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας SILC (Statistics of Income and Livivng Conditions), της Ε.Ε., το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας (το όριο για κάθε χώρα καθορίζεται στο 60% της διαμέσου τού εθνικού εισοδήματος και στην περίπτωση της Ελλάδας ισοδυναμεί με 6.591 ευρώ ανά άτομο και αντιστοιχεί σε 3.430.000 άτομα, μετά μάλιστα από τις όποιες κοινωνικές παροχές), ανέρχεται στο 21,4%. Ο αριθμός αυτός όμως υπερδιπλασιάζεται στα μονογονεϊκά νοικοκυριά, με ένα τουλάχιστον παιδί, που πλήττει η ανεργία (43,2%) και που συνήθως αποτελούνται από τη μητέρα και τα παιδιά.

Αλλά ακόμη και ο χαμηλός αριθμός διαζυγίων στην Ελλάδα -χαμηλότερος στην Ε.Ε., μαζί με την Ιταλία- δεν θα πρέπει να αποδίδεται απαραίτητα στην ύπαρξη πιο έντονων οικογενειακών δεσμών, ή συντηρητικής συμπεριφοράς, σε σύγκριση με τις λοιπές χώρες της Ε.Ε., αλλά και στο οικονομικό αδιέξοδο που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες, σαν συνέπεια της αδυναμίας τους να ενταχθούν ή να επανενταχθούν στο εργατικό δυναμικό, επειδή υποκαθιστούν το κράτος πρόνοιας στη φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων μελών της οικογένειας. Σε περίπτωση διαζυγίου θα διέτρεχαν και πριν από την οικονομική κρίση, αλλά πολύ περισσότερο τώρα, μεγάλο κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού. Βρίσκονται λοιπόν συχνά εγκλωβισμένες σ’ έναν αποτυχημένο γάμο. Το κοινωνικό δε αυτό πρόβλημα φαίνεται να χειροτερεύει διαρκώς με την κρίση και την ανεργία, που οδηγεί σε τριβές και συγκρούσεις στα ζευγάρια πολύ συχνότερα από πριν, όπως προκύπτει από τη γραμμή SOS της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, που δέχεται ολοένα μεγαλύτερο αριθμό τηλεφωνημάτων-καταγγελιών κακοποίησης γυναικών.

Αλλά ας επανέλθουμε στο θέμα της γονιμότητας, με τα μέτρα για την τόνωση των γεννήσεων, όπως είχαν προκύψει από τα αποτελέσματα των ερευνών του ΕΚΚΕ.

Μία αποτελεσματική πολιτική, που θα επέτρεπε στα ζευγάρια ν’ αποκτήσουν τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν, συνίσταται σε συνδυασμό διαφόρων μέτρων που να σχετίζονται με: α) εισοδηματική πολιτική που να ευνοεί την οικογένεια με παιδιά (π.χ. ουσιαστικές φοροαπαλλαγές στις οικογένειες, ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, παροχή επιδομάτων που να αναμορφώνονται με βάση τον δείκτη πληθωρισμού και να κλιμακώνονται ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, ουσιαστικά επιδόματα γέννησης και φύλαξης παιδιών), β) πολιτική εναρμόνισης εργασιακής και οικογενειακής ζωής (π.χ., ρυθμίσεις για τη φύλαξη των παιδιών, ιδιαίτερα των παιδιών κάτω των δύο ετών, παροχή αμειβόμενων γονικών αδειών, μετά τη λήξη της άδειας μητρότητας, με εξασφάλιση στη συνέχεια όχι μόνο της εργασίας αλλά και της θέσης στην εργασία, ενεργοποίηση του θεσμού των βοηθών μητέρων), γ) στεγαστική πολιτική (π.χ. στεγαστικά προγράμματα ειδικά σχεδιασμένα για τα νέα ζευγάρια), δ) ουσιαστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης ανεργίας.

Τα παραπάνω μέτρα είχαμε αξιολογήσει και κοστολογήσει, στην αντίστοιχη έρευνα του ΕΚΚΕ, για το σύνολο της χώρας και για τις επί μέρους περιφέρειες και νομούς με την τεχνική της ανάλυσης κόστους-οφέλους (βλ. υποσημείωση 2).

Σήμερα όμως, αυτά τα μέτρα φαίνονται εντελώς ανέφικτα. Αντί γι’ αυτά θεσπίζονται και εφαρμόζονται άλλα βάρβαρα «μέτρα», όπως η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η μείωση ή κατάργηση σειράς επιδομάτων που προβλέπονταν από συλλογικές συμβάσεις για να διευκολύνουν τη ζωή των γυναικών και την ανατροφή των παιδιών. Παραδειγματικά αναφέρονται: η κατάργηση των επιδομάτων γάμου, βρεφονηπιακού σταθμού, παιδικής μέριμνας, κατασκήνωσης, τοκετού, γέννας και πολλών προγεννητικών εξετάσεων και η μείωση -κατά 22%- του επιδόματος φροντίδας του παιδιού για 6 μήνες μετά τον τοκετό, που ήταν ίσο με τον βασικό μισθό.

Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, η απόκτηση παιδιού γίνεται απαγορευτική στους νέους. Καταστρατηγείται το δικαίωμα στη μητρότητα και πολλές νέες γυναίκες δεν θα αποκτήσουν κανένα παιδί, ή θα τεκνοποιήσουν σε μεγάλη ηλικία, ή δεν θα αποκτήσουν ποτέ τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν. Βασικό λόγο αποτελεί η ανεργία των ίδιων ή και των συντρόφων τους ή η επισφάλεια της τυχόν απασχόλησής τους (συχνά χωρίς κοινωνική ασφάλεια) και των εισοδημάτων τους. Το ήδη, πριν την κρίση, χαμηλό ποσοστό γονιμότητας αναμένεται να παρουσιάζει διαρκή επιδείνωση.

Το δημογραφικό ζήτημα μας αφορά όλους. Αποτελεί βασικό στοιχείο ενός προοδευτικού προγράμματος ανόρθωσης της κοινωνίας. Η Αριστερά θα πρέπει να ενσκύψει στο σοβαρό αυτό ζήτημα με προτάσεις για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δημογραφικής πολιτικής, με άξονα την ισότητα των φύλων.

Ο «υποχρεωτικός αλτρουισμός» των γυναικών, στο πλαίσιο ενός κράτους πρόνοιας «λατινικού περιθώριου», που συνεχώς εξαθλιώνεται, δεν αρκεί για να περισώσει την διαρκώς επιδεινούμενη δημογραφική εξέλιξη. Αντίθετα, φαίνεται ότι τη χειροτερεύει. Όσον αφορά δε την επίδραση της μετανάστευσης στην εξέλιξη αυτή, θα μπορούσε, βραχυχρόνια τουλάχιστον, να συμβάλει στην ανανέωση του πληθυσμού και αυτό να αποτελέσει ένα αντίβαρο στην εξαπλούμενη ξενοφοβία και τον ρατσισμό.

Τέλος, θα πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί το έντονο ρεύμα αποδημίας των νέων ατόμων με υψηλή ειδίκευση, που στερούν τη χώρα από το δυναμικότερο τμήμα του πληθυσμού της, το οποίο θα συνέβαλε ουσιαστικά στην οικονομική, κοινωνική και δημογραφική της ανάκαμψη.

 

* Η Χάρις Συμεωνίδου είναι πρώην διευθύντρια Ερευνών του ΕΚΚΕ



[1] Goldstein, J. et al., 2013 “Fertility reactions to the ‘Great Recession’ in Europe: Recent evidence from order-specific data”, Demographic Research vol. 29, art. 4, pp 85-104.

[2] Τα συγκεκριμένα στοιχεία για το 2012, που θα αποτύπωναν την κρίση πολύ καθαρότερα, δεν διατίθενται ακόμη από τη Στατιστική Υπηρεσία για γραφειοκρατικoύς και πιθανόν και για άλλους λόγους.

[3] Συμεωνίδου Χ., κ.ά. (1992,1997). Κοινωνικο-οικονομικοί Προσδιοριστικοί Παράγοντες της Γονιμότητας στην Ελλάδα, τόμος Α, Β, Αθήνα: ΕΚΚΕ.

Συμεωνίδου Χ., Καβουριάρης Ε., κ.ά., (2000). Επιθυμητό και Πραγματικό Μέγεθος Οικογένειας. Γεγονότα του Κύκλου Ζωής. Μια Διαχρονική Προσέγγιση: 1983-1997, Αθήνα: ΕΚΚΕ.

Symeonidou, H., (2002). Standard Country Report Greece. Fertility and Family Surveys in Countries of the ECE Region. New York and Geneva: United Nations.

Συμεωνίδου Χ., Μαγδαληνός Μ., (2007). Πολιτικές για την Οικογένεια στις Χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανάλυση Κόστους-Οφέλους για την Ελλάδα, Αθήνα: Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα.

 

Πηγή: Αυγή

 

Share

«Σβήνει» η μονάδα νεογνών της Νίκαιας

της Χριστίνας Παπασταθοπούλου

Μια από τις σπουδαιότερες και παλαιότερες μονάδες νοσοκομείου πανελλαδικά, αφού λειτουργεί πάνω από 30 χρόνια, η Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου στη Νίκαια (ΜΕΝΝ), κινδυνεύει να βάλει λουκέτο οριστικά, καθώς οι δραματικές ελλείψεις προσωπικού (νοσηλευτικού και ιατρικού) έχουν καταστήσει «ασφυκτικές» τις συνθήκες λειτουργίας της.

Η ανησυχία και η αγωνία των εργαζομένων στο νοσοκομείο για το μέλλον της Μονάδας αλλά και του Νεογνολογικού Τμήματος κορυφώθηκε τις τελευταίες ημέρες, όταν έγινε γνωστό ότι η διοίκηση του νοσοκομείου ξαφνικά και ερήμην των εργαζομένων έστειλε λίστα με τα ονόματα και τις ειδικότητες του προσωπικού (γιατρών και νοσηλευτών) της νεογνικής μονάδας στην 2η Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ).

Μια κίνηση που έδωσε «τροφή» στη φημολογία που διασπείρεται τελευταία, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να κλείσει τη ΜΕΝΝ και να μεταφέρει το προσωπικό της στη Μονάδα του Αττικού Νοσοκομείου που υπολειτουργεί από το 2003.

Έκρυθμη κατάσταση

Οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και προειδοποιούν πως οποιαδήποτε προσπάθεια αποδυνάμωσης του ήδη μειωμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού θα θέσει σε κίνδυνο τη φροντίδα των νεογνών, χαρακτηρίζουν την κατάσταση στο νοσοκομείο έκρυθμη και επισημαίνουν ότι θα γίνει ακόμα δυσκολότερη στο τέλος του χρόνου, μετά τα νέα κύματα συνταξιοδοτήσεων.

Το θέμα έφτασε και στη Βουλή με επίκαιρη ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας Αδ. Γεωργιάδη που κατέθεσε η βουλευτής Β΄ Πειραιώς της ΔΗΜΑΡ Μ. Γιαννακάκη και η οποία θα συζητηθεί τη Δευτέρα 15 Ιουλίου.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στο νοσοκομείο με επιστολή του προς τον διοικητή της 2ης ΥΠΕ Γ. Ευδοκιμίδη ενημερώνει για την ύπαρξη σοβαρότατου προβλήματος εξαιτίας του μειωμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού και ειδικότερα για τη μονάδα προώρων, που θεωρείται από τις σπουδαιότερες μονάδες στην περιφέρεια και πρότυπο σε όλη την Ελλάδα και η οποία εξυπηρετεί πάρα πολλά περιστατικά με απόλυτο επαγγελματισμό και συνέπεια.

Τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά έχουν θετική έκβαση. Αναφέρει επίσης ο σύλλογος ότι τις τελευταίες ημέρες έχει προκύψει οξύτατο πρόβλημα με τις βάρδιες του προσωπικού, ιδιαίτερα στη Β΄ Παθολογική κλινική, όπου οι εργαζόμενοι δουλεύουν όλη τη βδομάδα χωρίς κανένα ρεπό εδώ και πάρα πολύ καιρό, στα όρια υπερκόπωσης.

Οι εργαζόμενοι είναι σε επαγρύπνηση και όπως αναφέρουν δεν θα επιτρέψουν καμία μετακίνηση προσωπικού, ενώ ζητούν από τον Γ. Ευδοκιμίδη να αντιμετωπίσει με τη δέουσα προσοχή το πρόβλημα τόσο για την υγεία των ασθενών όσο και για την υγεία του προσωπικού.

Λίγες μέρες μετά την κοινοποίηση της δραματικής εικόνας των ελλείψεων (κυρίως σε νοσηλευτικό προσωπικό) που απειλούν με κλείσιμο τη Β′ Παθολογική του Γ.Ν. Νίκαιας, μια νέα απειλή διαφαίνεται στον ορίζοντα, τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στο νοσοκομείο. Εντονη και ύποπτη κινητικότητα έχει αναπτυχθεί από πλευράς 2ης ΥΠΕ, αναφορικά με τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Γ.Ν. Νίκαιας, σημειώνουν, δίνοντας στη συνέχεια ενδιαφέροντα στοιχεία.

Η Μονάδα εφημερεύει κάθε μέρα σε 24ωρη βάση προκειμένου να εξυπηρετήσει διακομιδές νεογνών από όλη την Ελλάδα. Η δύναμη του Νεογνολογικού Τμήματος σε πλήρη ανάπτυξη είναι 26 θέσεων, αλλά λόγω των μεγάλων ελλείψεων προσωπικού καθίσταται επικίνδυνη η νοσηλεία πέραν των 20.

Μεγάλες ελλείψεις

Με το υπάρχον προσωπικό, απογευματινές και βραδινές βάρδιες υποστελεχώνονται, με αποτέλεσμα 2 νοσηλεύτριες να φροντίζουν περίπου 20 νεογνά, γεγονός άκρως επικίνδυνο.

Το υπάρχον ιατρικό προσωπικό αποτελείται από 8 μόνιμους γιατρούς διαφόρων βαθμών και 6 εκπαιδευόμενους. Το υπάρχον νοσηλευτικό προσωπικό αποτελείται από 21 νοσηλεύτριες -μόνιμο προσωπικό όλων των βαθμίδων- και 1 νοσηλεύτρια με τρίμηνη απόσπαση, εκ των οποίων οι 3 απουσιάζουν με μακροχρόνιες άδειες τοκετού μητρότητας.

Οι εργαζόμενοι επισημαίνουν, τέλος, πως σκέψεις ή ενέργειες που θα έχουν ως συνέπεια το κλείσιμο ή τη μείωση του προσωπικού του Νεογνολογικού Τμήματος και της Μονάδας Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών θα οδηγήσει σε μια ανυπολόγιστη τραγωδία.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share

Οι αρχές του Ελ Σαλβαδόρ παίζουν ρώσικη ρουλέττα με τη ζωή μιας νέας γυναίκας

της Esther Major*

Λιγότερo από έναν μήνα πριν, πολύ λίγοι γνώριζαν ποιά ήταν η Beatriz.

Όμως, μέσα στις τελευταίες λίγες μέρες και βδομάδες, τα φριχτά δεινά αυτής της 22χρονης γυναίκας από το Ελ Σαλβαδόρ έχουν κατακλύσει τα social media και έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο.

Η Beatriz, ήδη μητέρα ενός παιδιού, είναι έγκυος και σοβαρά άρρωστη. Βρίσκεται στο νοσοκομείο με λύκο και προβλήματα στα νεφρά. Η κατάσταση της υγείας της είναι τόσο σοβαρή που οι γιατροί ισχυρίζονται ότι μπορεί να πεθάνει αν η εγκυμοσύνη συνεχιστεί. Οι γιατροί έχουν επίσης διαγνώσει μια σοβαρή ασθένεια στο έμβρυο (του λείπει ένα τμήμα του εγκεφάλου και του κρανίου), η οποία σχεδόν πάντα οδηγεί σε θάνατο λίγο πριν ή μετά τη γέννηση.

Κι όμως, οι γιατροί της Beatriz δεν της έχουν παράσχει τη σωτήρια έκτρωση που χρειάζεται και αποζητά, γιατί φοβούνται ότι θα διωχθούν από το νόμο που προβλέπει φυλάκιση σε οποιονδήποτε κάνει έκτρωση, γιατρό ή ασθενή.

Πριν από δύο μήνες, οι γιατροί έστειλαν επιστολή στις αρχές ζητώντας κατ’ εξαίρεση προστασία από δίωξη εφόσον προσφέρουν στην Beatriz τη θεραπεία που τόσο χρειάζεται. Παρά την προφανή αναγκαιότητα, κανένας δεν έχει απαντήσει.

Μέσα στην απόγνωση, οι δικηγόροι της Beatriz πήγαν την υπόθεση μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας τους να υποστηρίξουν τα δικαιώματά της στη ζωή και την υγεία.

Πιστεύαμε ότι με μια τέτοια υπόθεση, καθαρή και επείγουσα, σίγουρα τα δικαστήρια θα ανταποκρίνονταν γρήγορα για μα σώσουν τη ζωή αυτής της νέας γυναίκας. Κι όμως, βδομάδες μετά, οι δικαστές απέτυχαν να διαχειριστούν αυτή την υπόθεση με τον κατεπείγοντα χαρακτήρα που της αντιστοιχεί. Οι καθυστερήσεις τους είναι ασυνείδητες, όπως και η αποτυχία τους να εκδόσουν μια απόφαση που θα σέβεται  τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα της Beatriz.

Όταν η υπόθεση της Beatriz ήρθε στο προσκήνιο ήμουν στην πρωτεύουσα του Ελ Σαλβαδόρ, το Σαν Σαλβαδόρ.

Η Διεθνής Αμνηστία αμέσως ανταποκρίθηκε με μια επείγουσα έκκληση και μια διεθνή καμπάνια.

Οι σκέψεις μας τότε ήταν σαν εκείνες πολλών άλλων στο Ελ Σαλβαδόρ: σίγουρα το κράτος θα επιστράτευε την κοινή λογική και συμπόνοια, με το να εγγυηθεί σε αυτή τη νεαρή γυναίκα το ανθρώπινο δικαίωμά της στη ζωή.

Ευχόμαστε ότι οι δικαστές γνωρίζουν το γεγονός ότι ο κόσμος παρακολουθεί, περιμένει και ελπίζει ότι δεν θα αποτύχουν σε αυτό το σημαντικό τεστ της ικανότητάς τους να προστετεύουν και να υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η εμφανής αδιαφορία μέχρι στιγμής για τον πόνο της Beatriz έχει αυξήσει το ενδιαφέρον σε βαθμό η φήμη τους να αμφισβητείται.

Αυτή είναι μια υπόθεση στην καρδιά της οποίας βρίσκονται οι διακρίσεις: η Beatriz χρειάζεται μια θεραπεία που μόνο γυναίκες και κορίτσια χρειάζονται και επιπλέον είναι φτωχή. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι θα συνέβαινε αν είχε τους πόρους ή γνωριμίες με επιρροή.

Καθώς οι μέρες και οι βδομάδες πέρασαν, με φόβο είδα τις αρχές του Σαλβαδόρ και τους διακαστές σε στάση αναμονής, να παρακολουθούν την Beatriz να υποφέρει και να αγωνιά και να μην ξέρει αν θα επιβιώσει της εγκυμοσύνης. Τα Ηνωμένα Έθνη και η the Inter-American Commission on Human Rights έχουν ζητήσει από το κράτος να διασφαλίσει άμεσα την πρόσβαση της Beatriz στη θεραπεία που θα της σώσει τη ζωή. Η ίδια έχει προβεί σε μαγνητοσκοπημένη έκκληση προς τον πρόεδρο.

Είναι ασυγχώητο για τις αρχές του Ελ Σαλβαδόρ να αρνούνται τη σωτήρια θεραπεία στην Beatriz. Κάθε αρμόδιος πρέπει να θυμάται ότι έχει προσωπική ευθύνη –και πιθανώς συνέργεια- για τον ρόλο του στον πόνο και τα βάσανα που η αποτυχία τους να δράσουν επιφέρει.

Δεκάδες γυναίκες και άντρες έχουν ξεκινήσει διαμαρτυρίες μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο, ζητώντας δικαιοσύνη για την Beatriz. Την τελευταία φορά που ήμουν εκεί, κάποιοι/ες φώναζαν ένα δυνατό προειδοποιητικό μήνυμα προς τους δικαστές μέσα. «Η αδιαφορία σκοτώνει και η σιωπή είναι συνενοχή!». Άλλοι/ες στέκονταν με πλακάτ που απλώς ρωτούσαν: «Ποιός θα εγγυηθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα της Beatriz?».

Δύο μήνες μετά το αίτημα να σωθεί η ζωή της και ακόμα δεν γνωρίζουμε την απάντηση στην ερώτηση.

Καλούμε τις αρχές να δράσουν τώρα για τη ζωή της Beatriz.

Κάθε αρμόδιος από τις αρχές και δικαστής που δεν θα κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει την Beatriz ή να προλάβει σοβαρά προβλήματα υγείας διακινδυνεύει να έχει το αίμα της στα χέρια του.

Η υφήλιος παρακολουθεί το Ελ Σαλβαδόρ. Μέρα με τη μέρα αυξάνει η πίεση προς τις αρχές και τους δικαστές για να γίνει το σωστό και να βοηθήσουν μια νέα γυναίκα που θέλει απεγνωσμένα να ζήσει.

* Ερευνήτρια της Διεθνούς Αμνηστία στην Κεντρική Αμερική

μετάφραση: Δήμητρα Σπανού

Πηγή: livewire

Share

Αρκετά με το κήρυγμα για τον αποκλειστικό θηλασμό!

Αρκετά με το κήρυγμα για τον αποκλειστικό θηλασμό! Η αυτοδιάθεση του κορμιού μας αποτελεί φεμινιστική κατάκτηση.

της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός παραμένουν αποκλειστικά γυναικείο προνόμιο. Και αν και είναι μια φυσιολογική διαδικασία πάντα περιέχει κινδύνους τόσο για τη μάνα, όσο και για το παιδί, ειδικά τώρα που η μέση ηλικία τεκνοποίησης των γυναικών ανέβηκε λόγω των σπουδών και του κυνηγιού της καριέρας. Η διαδικασία του τοκετού επιτέλους έγινε ανώδυνη, χάρη στην Eπισκληρίδιο αναισθησία, αν και παρατηρείται μια αυξημένη τάση για Καισαρικές.

Αρκετοί αγνοούν πόσο πρόσφατη κατάκτηση είναι ο ανώδυνος τοκετός. Στη δική μας γενιά η καθιερωμένη πεποίθηση ήταν ότι μόνο με πόνους γεννιέται σωστά το παιδί και οι πρακτικές μιας ανώδυνης γέννας καθυστέρησαν πολύ να εφαρμοσθούν. Άλλωστε και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του κορμιού μας δεν είναι παρά η κατάκτηση του φεμινισμού της δικής μου γενιάς καρπός των αγώνων των μανάδων μας. Μέχρι τότε ήταν αυτονόητο ότι ο άνδρας αποφάσιζε και επέβαλε τον αριθμό των παιδιών, που θα γεννούσε η γυναίκα του.

Γέννησα φυσιολογικά μετά το 1973 τέσσερα παιδιά και μόνο στο τελευταίο (1979) απόλαυσα τη διαδικασία του τοκετού χάρη σε φίλο μαιευτήρα, που είχε μόλις επιστρέψει από την Αγγλία με τη γνώσης της Επισκληριδίου. Αν και είμαι πολύ ανθεκτική στον πόνο στον πρώτο τοκετό σκεπτόμουν “Τι ήθελα και το έκανα;” στο δεύτερο “Αφού το ήξερα γιατί το ξανάκανα;” και στο τρίτο που χρειάστηκε μετασχηματισμό, επειδή ερχόταν εγκάρσια, προτιμούσα να πεθάνω παρά να συνεχισθεί η διαδικασία. Παρ’ όλη την ταλαιπωρία, τότε οι μαιευτήρες παρά την ταλαιπωρία των γυναικών δεν προχωρούσαν τόσο εύκολα στην Καισαρική, επειδή οι επίτοκες ήταν νεότερες και υπήρχε πάντα το ενδεχόμενο να θέλουν ν’ αποκτήσουν περισσότερα παιδιά. Σήμερα που οι περισσότερες γυναίκες τεκνοποιούν μετά τα 30, και με την τραγική οικονομική συγκυρία, τα δυο παιδιά θεωρούνται αρκετά και η Καισαρική η ασφαλέστερη -για γιατρό, μάνα και νεογνό- επιλογή. Επειδή οι περισσότεροι μαιευτήρες είναι άνδρες συχνά δεν κατανοούν τα προβλήματα της μητέρας, αν και παραδόξως οι γυναίκες που παλιότερα εμπιστευόντουσαν τις μαίες, τώρα προτιμούν άνδρες μαιευτήρες.

Η Ιατρική τόσο στη Μαιευτική, όσο και στην Παιδιατρική πράξη δίνει αμερικανόφερτες προσταγές, που ακολουθούν κύκλους σαν τη μόδα.

Εκείνη την εποχή η Ιατρική προπαγάνδιζε με φανατισμό το μπιμπερό με εξανθρωποποιημένο γάλα και τα ασφαλή πλήρη γεύματα σε βαζάκια, από τον 6ο μήνα. Σήμερα απαιτεί με την ίδια εμμονή αποκλειστικό θηλασμό μέχρι τον 6ο μήνα.

Οι επιταγές της δυστυχώς δεν έχουν σαν αφετηρία τις ανάγκες της μάνας ή του παιδιού, όπως προπαγανδίζεται, αλλά τις ενοχές του ιατρικού κόσμου. Η μόδα και τα κέρδη των φαρμακοβιομηχάνων, που πρωτολανσάρισαν το βρεφικό γάλα σε χώρες του Τρίτου κόσμου, προκάλεσαν πολλά θύματα λόγω της κακής αποστείρωσης. Πραγματικά ήταν τερατώδες να ταΐζεις με μπιμπερό παιδιά σε περιοχές, που το νερό είναι μολυσμένο και όταν ο μητρικός μαστός είναι η εύκολη ασφαλής λύση. Κατηγορήθηκαν και οι γυναίκες ότι απέφευγαν το θηλασμό για να διατηρήσουν ωραίο στήθος και σιγά σιγά η μόδα αντιστράφηκε. Οι ανώτερες τάξεις άρχισαν να προπαγανδίζουν την επιστροφή στη φύση, με εκκεντρικές τάσεις, ζητούσαν τοκετούς μέσα σε νερό (λες και οι γυναίκες είναι φάλαινες) ή να το συνδυάσουν με πάρτι στο σπίτι!!! ξεχνώντας ότι δε ζούμε πια στην εποχή που επιβιώνουν όσα παιδιά θέλει ο Θεός, ότι κάθε τοκετός μπορεί να εξελιχθεί από ευλογία σε τραγωδία και ότι, αν δεν έχεις το χειρουργείο έτοιμο, ζωή μάνας και παιδιού πάντα κρέμονται από μια κλωστή.

Σήμερα ευτυχώς και στη Ελλάδα τα Μαιευτήρια είναι ευχάριστοι και κυρίως ασφαλείς -για μάνα και παιδί- χώροι. Όμως είναι απαράδεκτη αυτή η πλύση εγκεφάλου για τον αποκλειστικό θηλασμό, που έχει καθιερωθεί σαν κυρίαρχη νοοτροπία. Αν και είναι σωστό η γυναίκα να ξεκινήσει το θηλασμό, είναι λάθος να υπερτονίζεται η σημασία του στην εξέλιξη του παιδιού και στο δήθεν δέσιμο με τη μάνα, έτσι που να δημιουργούνται ενοχές στη γυναίκα που δεν έχει αρκετό γάλα, ταλαιπωρείται αφόρητα από τη διαδικασία ή οι επαγγελματικές της συνθήκες δεν επιτρέπουν τη μετατροπή της σε ζωντανό μπιμπερό.

Πραγματικά ο θηλασμός είναι ιδανικός για μια γυναίκα, που δουλεύει στα χωράφια κι έχει το μωρό να κοιμάται κάτω από το δένδρο. Αν το γάλα είναι αρκετό και η διαδικασία όχι επίπονη (τις περισσότερες φορές ο πόνος και η ταλαιπωρία είναι δεδομένες) ειδικά σήμερα που το γάλα είναι ακριβό, ο θηλασμός συμφέρει για όσο διάστημα η μητέρα μένει μακριά από τη δουλειά της, δηλαδή μάξιμουμ 4 μήνες και ανάλογα με τον εργοδότη. Οι γελοιότητες τηλεοπτικών παρουσιαστριών που 20 μέρες μετά τη γέννα, εργαζόμενες στο πλατό διακήρυτταν με θράσος ότι εξακολουθούν να θηλάζουν είναι ένα απλό σύμπτωμα της γενικευμένης παράκρουσης γύρω από το θέμα.

Πράγματι στους 3 πρώτους μήνες ο θηλασμός είναι η ασφαλέστερη και φθηνότερη λύση, αν η μητέρα νιώθει ευχάριστα με τη διαδικασία, δε ντρέπεται να θηλάζει δημόσια, ή δεν έχει ζωή έξω από το σπίτι. Γιατί πρακτικά, όλοι όσοι απαιτούν τον αποκλειστικό θηλασμό πρέπει να υπολογίσουν πόση προσωπική ζωή έχει μια γυναίκα, που ανά 3 ώρες, καλείται να θηλάζει τουλάχιστον επί 1 ώρα!! και μάλιστα όταν υπάρχει και άλλο παιδί να φροντίζει στο ίδιο σπίτι. Η λύση που προτείνεται να μαζεύουν με το θήλαστρο γάλα για τις περιπτώσεις, που πρέπει να βγουν από το σπίτι είναι εφικτή μόνο στη μειοψηφία των γυναικών, που παράγουν τόσο γάλα, ώστε σε παλιότερες εποχές θα μπορούσαν να το διαθέτουν -συχνά επ’ αμοιβή- σαν “παραμάνες” στις λιγότερο τυχερές που πάντα ήταν η πλειοψηφία. Η διαδικασία δε παρέμενε κοπιαστική και τα ατυχήματα θανάτου νεογνών από μητέρες που τα πλάκωναν γιατί κοιμόντουσαν την ώρα που τα θήλαζαν δεν ήταν σπάνια. Θυμηθείτε το κλασσικό μυθιστόρημα του Βιζυηνού “Το αμάρτημα της μητρός μου” όπου περιγράφονται οι ενοχές από ένα τέτοιο ατύχημα.

Ναι είμαι θυμωμένη! Παραμένω θυμωμένη από την εποχή, που απόλαυσα την γέννα της μικρής μου Νίκης (συνειδητά το όνομά της σημαίνει για μένα τη νίκη της Ιατρικής πάνω στην δήθεν κατάρα της Εύας να γεννά με οδύνες τα παιδιά της). Σκεπτόμουν τότε ότι αν οι άνδρες γεννούσαν θα είχαν βρει πολύ συντομότερα τη λύση. Ποιος τότε, έβγαζε δόντι ή έκανε την απλούστερη επέμβαση χωρίς αναισθησία, την ώρα που απαιτούσαν από τις γυναίκες να γεννούν με τους χειρότερους πόνους;

Σήμερα διαπιστώνω ότι αυτή η ενοχή του προπατορικού αμαρτήματος τείνει να διοχετευθεί στη σύγχρονη Εύα, μέσα από τον πειθαναγκασμό του αποκλειστικού θηλασμού και θέλω να το επισημάνω στις κόρες μας.

Η γυναίκα, που μπορεί να είναι η πιο επιτυχημένη επαγγελματίας νιώθει αποτυχημένη στο σημαντικότερο ρόλο της, αν δεν καταφέρει να θηλάσει. Το οξύμωρο είναι ότι μετά τους λίγους μήνες αναγκαστικού εγκλεισμού για θηλασμό, η γυναίκα επιστρέφει στη δουλειά με το εξοντωτικό ωράριο από το πρωί μέχρι το βράδυ και το παιδί το αναλαμβάνει -στην καλύτερη περίπτωση- η γιαγιά.

Στο ανθρώπινο είδος η γονεϊκή σχέση είναι πλατύτερη από το ένστικτο και πολύ πιο βαθιά και περίπλοκη από την υπέροχη φυσιολογική διαδικασία της διαιώνισης κάθε ζωικού είδους. Η σωματική επικοινωνία παραμένει σημαντική για την εξέλιξη της προσωπικότητας, αλλά ήδη και ο άνδρας άρχισε να συμμετέχει στην ανατροφή των παιδιών -κάτι που δε γινόταν παλιότερα. Ιδανικές συνθήκες ανατροφής δεν υπάρχουν και οι συνταγές σωστής ανάπτυξης μεταλάζουν. Οι ευτυχισμένοι γονείς, που αγαπούν τα παιδιά τους έχουν περισσότερες πιθανότητες να δημιουργήσουν σωστούς ευτυχέστερους ανθρώπους. Δυστυχώς χωρίς καμιά εγγύηση επιτυχίας. Μια ευτυχισμένη αυτάρκης μητέρα είναι πιο δοτική στο μωρό της από μια ταλαιπωρημένη από το καταναγκασμό του θηλασμού γαλακτοπαραγωγική μονάδα. Κι ένα χορτάτο από τα σωστά γραμμάρια του μπιμπερό μωρό είναι πιο ήρεμο από ένα αέναα πεινασμένο για το μητρικό μαστό. Τίποτε δεν είναι απόλυτο και όλα εξατομικεύονται. Η Ιατρική υπάρχει για τις ανάγκες του κάθε αρρώστου ξεχωριστά και δεν υπάρχει ισοπεδωτική αντίληψη στην προτεινόμενη αγωγή. Αυτή είναι η σοφία της Ιπποκρατικής σκέψης και φοβάμαι ότι έχει ξεχαστεί στις μέρες μας.

Σαν γιατρός και γυναίκα θα είχα να προτείνω στους τυχερούς νέους γονείς, να μην αρπάζονται απ’ τον Τσελεμεντέ του Ίντερνετ και τις απόλυτες αλήθειες των λάιφ στάιλ για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Καλά τα λένε οι ειδικοί, αλλά καλύτερα εκφράζει τις ανάγκες του το ίδιο το παιδάκι τους. Ας κοιτάξουν τους γονείς τους κι ας σκεφθούν ότι κάποτε κι εκείνοι βρέθηκαν στην ίδια θέση και σήμερα, εκείνοι, τα παιδιά τους θεωρούν λαθεμένες τις περισσότερες από τις επιλογές τους.

Το μόνο σίγουρο! Και η επόμενη γενιά, αυτό το νεογέννητο, θα επαναλάβει λάθη με την ίδια ακλόνητη σιγουριά της απόλυτης αλήθειας. Γιατί έτσι προχωρεί ο κόσμος μας. Λαθεύοντας από αγάπη.

Πηγή: mariasot

 

Share

ΣτΠ: Η κρίση πλήττει την ίση μεταχείριση ανδρών – γυναικών στην εργασία

Τα προβλήματα που έχει επιφέρει η οικονομική κρίση στις εργασιακές σχέσεις, και ειδικά στις γυναίκες, είναι το κύριο χαρακτηριστικό στις υποθέσεις που χειρίστηκε ο Συνήγορος του Πολίτη το 2012, ενώ μητρότητα και εγκυμοσύνη εξακολουθούν να έχουν αρνητικά επακόλουθα στην επαγγελματική εξέλιξη των γυναικών και στην ανάληψη θέσεων ευθύνης.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της αρχής, το μεγαλύτερο μέρος άνισης μεταχείρισης αφορά στους όρους και τις συνθήκες εργασίας με 40,8% και ακολουθεί η άνιση μεταχείριση ως προς τη λύση της σχέσης εργασίας με 30,2%. Στο 13,5% ανέρχονται οι υποθέσεις που αφορούν την άνιση μεταχείριση στις παροχές, στο 7,7% οι σεξουαλικές και άλλες παρενοχλήσεις, στο 4% η άνιση μεταχείριση προς την αμοιβή και στο 2% η άνιση μεταχείριση στην επαγγελματική- υπηρεσιακή εξέλιξη.

Η Ειδική Έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη του για την ίση μεταχείριση στην εργασία διαπιστώνει ότι, αντί η κρίση να οδηγήσει στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων όλου του δυναμικού της χώρας, τα στερεότυπα έρχονται πιο έντονα στο προσκήνιο και τείνουν να παράγουν αποκλεισμούς, απειλώντας να ακυρώσουν την όποια πρόοδο είχε συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια στην ίση μεταχείριση.

Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα εξακολουθούν να επιδρούν ανασταλτικά στην εργασιακή ζωή των γυναικών, καθώς το πρόβλημα λαμβάνει την ακραία μορφή διάκρισης όταν συμβάσεις εργασίας καταγγέλλονται με αυτές τις αφορμές.

Η διαμεσολάβηση του Συνηγόρου ενεργοποιήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις καταγγελίας συμβάσεων εργασίας γυναικών, οι οποίες ανήκαν σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες, ενώ σε ορισμένες επιβλήθηκε πρόστιμο από την Επιθεώρηση Εργασίας έπειτα από πρόταση της Αρχής.

Πάντως, όπως αναφέρεται στην Έκθεση, η μεγαλύτερη δυσκολία στον χειρισμό αυτών των υποθέσεων συνίσταται στην ανεύρεση αποδεικτικού υλικού, καθώς πρόκειται για υποθέσεις εκ φύσεως τους δυσαπόδεικτες. Επίσης, στον δημόσιο τομέα, όπου θα αναμενόταν να θεωρείται αυτονόητη η εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για την ίση μεταχείριση, η ισότητα παρακάμπτεται σε ορισμένες περιπτώσεις.

Πηγή: tvxs

 

Share

Η κρίση αυξάνει τις αποβολές

της Νικολέττας Ρούσσου

Οι μέλλουσες μητέρες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποβάλλουν λόγω του γενικευμένου άγχους το οποίο προκαλούν τα μέτρα λιτότητας, όπως αναφέρουν πρόσφατες έρευνες.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Independent, ερευνητές δήλωσαν στο Royal Economic Society Cοnference ότι οι μειώσεις των εισοδημάτων ως αποτέλεσμα των μέτρων λιτότητας προκαλούν στρες στην έγκυο, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα της αποβολής.

Οι οικονομολόγοι Σιμόνα Μπετζενάριου από το πανεπιστήμιο του Γκόθενμπεργκ, η Αντρέα Μίτρουτ από το πανεπιστήμιο της Ουψάλα και το ιατρικό κέντρο της Ουψάλα για τη μελέτη του τοκετού εξέτασαν τον αντίκτυπο των πρόσφατων μέτρων λιτότητας στη Ρουμανία. Οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες ανακοινώθηκαν τον Μάιο του 2010 περιελάμβαναν μείωση του 25% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και περικοπές στα επιδόματα παιδικής μέριμνας.

Οι συντάκτες της έρευνας ανέλυσαν όλες τις γεννήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα στη Ρουμανία τα τελευταία 3 χρόνια. Η μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα της γέννησης των παιδιών τα οποία ήταν έμβρυα τη στιγμή της ανακοίνωσης των μέτρων λιτότητας με τα αντίστοιχα εκείνων που γεννήθηκαν το 2009.

Η έρευνα κατέδειξε ότι γεννήθηκαν λιγότερα αγόρια, με την πιθανότητα να γεννηθεί αγόρι να έχει μειωθεί κατά 4,5% σε σχέση με πιο ευημερείς περιόδους. Ωστόσο, τα αγόρια τα οποία επιβίωσαν αποδείχθηκαν υγιέστερα σε σχέση με πιο φυσιολογικές εποχές. Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι αυτά τα αποτελέσματα αποδεικνύουν πως ένα ισχυρό σοκ στη ζωή της μητέρας επηρεάζει σε μεγαλύτερο βαθμό τα ευάλωτα έμβρυα αρσενικού γένους.

Παλιότερες έρευνες είχαν καταδείξει ότι τα έμβρυα αρσενικού γένους έχουν λιγότερες πιθανότητες να επιβιώσουν από ένα έντονο τραύμα σε σχέση με τα έμβρυα θηλυκού γένους.

Η νέα μελέτη απέδειξε ότι τα παιδιά τα οποία γεννήθηκαν στη Ρουμανία μετά το 2010 είναι κατά 17% λιγότερο πιθανό να έχουν χαμηλό σωματικό βάρος, ενώ το ποσοστό γεννητικότητας έχει μειωθεί σημαντικά στη χώρα μετά τις περικοπές.

Τον Φεβρουάριο του 2011, ακριβώς 9 μήνες μετά τις μεταρρυθμίσεις, ο αριθμός των γεννήσεων μειώθηκε σε λιγότερο από 15.000 για πρώτη φορά μετά το 1956, οπότε ο αριθμός των γεννήσεων ήταν 13.844, ο χαμηλότερος που έχει ποτέ καταγραφεί στη χώρα.

Οι μελετητές υπογραμμίζουν ότι οι πολιτικοί πρέπει να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους το γεγονός ότι οι μη αναμενόμενες αλλαγές πολιτικής μπορεί να προκαλέσουν μεγάλο άγχος στις έγκυες γυναίκες, γεγονός με απροσδόκητες συνέπειες.

Πηγή: tvxs

Share

Ακραίος νόμος κατά των αμβλώσεων στη Βόρεια Ντακότα

Tον πιο αυστηρό νόμο για τις αμβλώσεις που ισχύει σε πολιτεία των ΗΠΑ επικύρωσε ο κυβερνήτης της Βόρειας Ντακότα, Τζακ Νταλράιμπλ. Ο νόμος απαγορεύει την επέμβαση από τη στιγμή που θα ακουστεί ο πρώτος χτύπος καρδιάς του εμβρύου, δηλαδή έξι εβδομάδες μετά τη σύλληψη, σε μια περίοδο όπου πολλές γυναίκες ίσως αγνοούν ότι είναι έγκυες.

Ο νόμος δεν κάνει καμία απολύτως εξαίρεση για περιπτώσεις εγκυμοσύνης μετά από βιασμό ή αιμομιξία, ούτε καν εάν η υγεία της μητέρας διατρέχει κίνδυνο.

Με άλλο νόμο απαγορεύονται επίσης οι αμβλώσεις που γίνονται μετά τη διαπίστωση γενετικών ανωμαλιών στο έμβρυο ή εκείνες που αποφασίζονται με βάση το φύλο του εμβρύου.

Πολλές άλλες Πολιτείες απαγορεύουν τις αμβλώσεις μετά την 20ή εβδομάδα της κύησης, βασιζόμενες στην απόφαση που έλαβε το 1973 το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, στην υπόθεση Roe vs Wade. Τότε, οι δικαστές είχαν κρίνει νόμιμες τις αμβλώσεις που γίνονται στο διάστημα κατά το οποίο το έμβρυο μπορεί να χαρακτηριστεί «μη βιώσιμο».

Η δημοκρατική γερουσιάστρια και πρώην γενική εισαγγελέας Χάιντι Χάιτκαμπ υποστήριξε ότι η απαγόρευση της Βόρειας Ντακότας ενδέχεται να κριθεί αντισυνταγματική διότι είναι «υπερβολικά ακραία».

Το Κέντρο Δικαιωμάτων Αναπαραγωγής από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στη δικαιοσύνη προτού τεθεί σε εφαρμογή η απαγόρευση, εκ μέρους της μοναδικής κλινικής της Βόρειας Ντακότας (συγκεκριμένα στο Φάργκο) που κάνει αμβλώσεις.

Οι νομοθέτες της Πολιτείας έχουν εγκρίνει επίσης να διενεργηθεί δημοψήφισμα το 2014 προκειμένου να καθοριστεί ότι η ζωή ξεκινά με τη σύλληψη, κάτι που θα σημαίνει ότι θα απαγορεύονται όλες οι αμβλώσεις, ανεξαρτήτως του χρονικού διαστήματος στο οποίο βρίσκεται η εγκυμοσύνη. Παρόμοια μέτρα πάντως έχουν τεθεί προς ψήφιση και σε άλλες Πολιτείες, όπως στο Μισισιπή, και απορρίφθηκαν από τους ψηφοφόρους.

Και ο ίδιος ο Ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης άφησε να εννοηθεί ότι ο νόμος που επικυρώθηκε ενδέχεται να ακυρωθεί από τα δικαστήρια.

Δείτε και το σχετικό βίντεο από την huffington post εδώ

Πηγή: tvxs

 

Share

Πληρώνουν τον τοκετό με… τόκους

Με διπλά νοσήλια χρεώνουν τα νοσοκομεία τις ανασφάλιστες ή χωρίς χαρτιά μετανάστριες. Δωρεάν γέννα για όλες ζητούν γιατροί και ανθρωπιστικές οργανώσεις

της Αφροδίτης Τζιαντζή

«Ηρθε σε άθλια κατάσταση. Ούτε παπούτσια δεν είχε. Εμείς της δώσαμε κάτι παντόφλες. Και τώρα, την καημένη, δεν την αφήνουν να φύγει επειδή δεν έχει να πληρώσει». Η λεχώνα του διπλανού κρεβατιού νιώθει συμπόνια για την 23χρονη Ανισέ Σαριφί, που γέννησε το Σάββατο και μέχρι χθες νοσηλευόταν στον 4ο όροφο του Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα». Η είδηση κυκλοφόρησε μέσα από κοινωνικές οργανώσεις και το Κοινωνικό Μητροπολιτικό Ιατρείο του Ελληνικού: «Μετανάστρια από το Αφγανιστάν χωρίς χαρτιά έχει γεννήσει και δεν της δίνουν εξιτήριο αν δεν πληρώσει ή αν δεν δώσει κάποιο ΑΦΜ για να της τα χρεώσουν με δόσεις στη φορολογία. Όμως ποιο ΑΦΜ να δώσει αφού ούτε η ίδια ούτε ο άνδρας της έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα;»

Επισκεπτόμαστε την Ανισέ στο «Αλεξάνδρα», μαζί με τη γιατρό Κατερίνα Στυψανέλλη, μέλος της πενταμελούς διοικητικής επιτροπής της ΕΙΝΑΠ. Κρατάει στην αγκαλιά της ένα πανέμορφο κοριτσάκι. Με διερμηνέα τον Γιονούς Μουχαμαντί, από την αφγανική κοινότητα και πρόεδρο του Φόρουμ Προσφύγων, η Ανισέ μάς λέει ότι βρίσκεται στην Ελλάδα εφτά μήνες, μαζί με τον 24χρονο άντρα της και έχει άλλα δύο παιδιά. Φιλοξενούνται προσωρινά από συμπατριώτες τους, καθώς τους έδιωξαν από το διαμέρισμα που νοίκιαζαν. Γιατροί και οργανώσεις επιμένουν ότι είναι αδιανόητο να ζητάνε χρήματα από μια γυναίκα που δεν έχει καν μόνιμη στέγη. Πόσα ακριβώς χρήματα; Ρωτάμε στην υποδοχή: «Για αλλοδαπή χωρίς ασφάλιση ο φυσιολογικός τοκετός και 3 ημέρες διαμονή κοστίζουν 1.254 ευρώ».

Τα διπλάσια από όσο πληρώνουν οι ανασφάλιστες Ελληνίδες. Πρόκειται για εφαρμογή κοινής υπουργικής απόφασης (ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012), σύμφωνα με την οποία τα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια) για «μη μόνιμους κατοίκους Ελλάδος, πολίτες χωρών της Ε.Ε. ή τρίτων χωρών» υπολογίζονται με συντελεστή 2,09 επί του μισθολογικού κόστους. «Δυστυχώς εδώ και τρεις μήνες που ήρθε η οδηγία είμαστε υποχρεωμένοι να χρεώνουμε διπλά νοσήλια σε ανασφάλιστους ή χωρίς χαρτιά μετανάστες. Πάντως πρόσφυγες που έχουν κάνει αίτηση για άσυλο δεν τους χρεώνουμε», μας λέει η κ. Ντιγριντάκη, υποδιευθύντρια της διοίκησης του «Αλεξάνδρα».

Ήδη το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών – Πειραιώς και 15 γιατροί του ΕΣΥ έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Θεωρούν ότι αντίκειται στο Σύνταγμα, καθώς διαφοροποιείται η παροχή υπηρεσιών υγείας για τους αλλοδαπούς με μόνο κριτήριο το γεγονός ότι δεν είναι μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδας. Ανθρωπιστικές οργανώσεις παρενέβησαν πριν από έναν μήνα για την 21χρονη Ζαχρά Μουραντί, η οποία έφτασε έγκυος στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας και αφού φιλοξενήθηκε τρεις μήνες στον καταυλισμό προσφύγων της Μυτιλήνης γέννησε στο «Αλεξάνδρα». Εκεί της ζητήθηκε επίσης να πληρώσει διπλά νοσήλια. Μάλιστα η Ζαχρά είχε δεχτεί λιθοβολισμό από ρατσιστές όταν βρισκόταν άστεγη στην παραλία της Μυτιλήνης. Διπλά νοσήλια είχαν ζητηθεί και από την Σ.Φ., η οποία ήρθε εδώ από την Αλβανία με τουριστική βίζα, επισκεπτόμενη τον άντρα της που ζει και εργάζεται ως οικοδόμος στη Σύρο εδώ και οχτώ χρόνια. Επίσης παρενέβησαν οργανώσεις, καθώς ο άντρας της ήταν άνεργος και δεν είχε χρήματα, ενώ έγινε ερώτηση στη Βουλή από 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Νόμιμη μετανάστρια είναι η 25χρονη Αλόκα Αλμα από την Αλβανία που ζει στην Καλλιθέα. «Ζω στην Ελλάδα 18 χρόνια, ήρθα σε ηλικία 7 χρόνων. Εχω κανονικά χαρτιά, αλλά δεν είχα χρήματα να ανανεώσω το βιβλιάριο υγείας, γιατί δεν έχω σταθερή δουλειά. Γέννησα την Τρίτη, 4 Μαρτίου, με καισαρική, ένα αγοράκι. Υπέγραψα μια υπεύθυνη δήλωση και έφυγα γιατί δεν είχα να πληρώσω. Τώρα μου ζητάνε 2.090 ευρώ για 4 ημέρες. Ενώ έξι μήνες πριν που ρώτησα μου είχαν πει ότι είναι περίπου 1.000 ευρώ. Τώρα μου είπαν ότι υπάρχει νέα εντολή και δεν τη γλιτώνω με τίποτα. Ο άντρας μου είναι ανασφάλιστος, δουλεύει περιστασιακά, αλλά δεν βγαίνουμε οικονομικά. Πού θα βρούμε τόσα χρήματα;» καταγγέλλει η Άλμα στην «Εφ.Συν.».

Η Ανισέ και το μωρό της, ύστερα από κινητοποίηση γιατρών, οργανώσεων και μεμονωμένων ακτιβιστών, επέστρεψαν στο σπίτι όπου φιλοξενούνται, με εντολή του διοικητή του νοσοκομείου. «Έχουμε ζητήσει από το Χαμόγελο του Παιδιού βοήθεια, τουλάχιστον για το γάλα και τα ρούχα του μωρού», μας λέει ο Γιονούς, καθώς η Ανισέ δεν διαθέτει ούτε τα ελάχιστα για να θρέψει τα παιδιά της, πόσο μάλλον τα 1.254 ευρώ της «διπλής ταρίφας» των ανασφάλιστων αλλοδαπών. Η «μονή ταρίφα», των 600 και των 1.200 ευρώ για απλή γέννα και καισαρική αντίστοιχα, παραμένει επίσης δυσθεώρητη για τις ανασφάλιστες Ελληνίδες αλλά και για ασφαλισμένες που διαρκώς καλούνται να πληρώσουν όλο και περισσότερα σε έναν ΕΟΠΥΥ που προσφέρει όλο και λιγότερα.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Διαβάστε ακόμη

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

Zahra Muradi 21 ετών

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

 

 

Share

Είναι Δικαίωμα μας η επιλογή του τόπου, του τρόπου που θα φέρουμε το παιδί μας στη ζωή, αλλά και η διαχείριση του πλακούντα μας

της Μαρίας- Μυρτώς Γρίβα

Στις 22/10/2009 εγώ κι ο πρώην άντρας μου βιώσαμε το μεγαλύτερο θαύμα της ζωής, την γέννηση της κόρης μας στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που μπορούσαμε να επιλέξουμε, το σπίτι μας. Τον Ιούνιο του 2013 θα δικαστούμε μαζί με άλλους γονείς, γιατρούς και μαίες. Είμαστε κατηγορούμενοι όχι για τον τόπο που επιλέξαμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας, αλλά…για το ότι μολύναμε το περιβάλλον επειδή δεν…..παραδώσαμε τους «επικίνδυνους και μολυσματικούς» πλακούντες μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και «θέσαμε σε κίνδυνο την δημόσια υγεία»!!!

Μέχρι σήμερα και παρά τα πολλά ανυπόστατα δημοσιεύματα δεν δώσαμε μια δημόσια απάντηση, για έναν και μόνο λόγο: δεν είμαστε σωματείο ή σύλλογος, ούτε μέλη ανωνύμων εταιρειών, που εξειδικεύονται στην διαχείριση και αξιοποίηση πλακούντων.

Είμαστε όλοι άνθρωποι που παλεύουμε να επιβιώσουμε οικονομικά και να φροντίσουμε της οικογένειές μας και δεν υπήρχε η πολυτέλεια χρόνου για να συντονίσουμε τις ενέργειές μας. Από εδώ και πέρα όμως οι απαντήσεις μας θα είναι δημόσιες.

Εγώ αποφάσισα σήμερα να κοινοποιήσω την δική μου ιστορία, υπό το βάρος της ηθικής ευθύνης και της συναισθηματικής φόρτισης όταν έμαθα ότι μεταξύ των συγκατηγορουμένων μου δύο δεν βρίσκονται πια στην ζωή. Η μία ήταν εξαιρετική συνάδελφος κι ο άλλος πατέρας τριών παιδιών. «’Εμεινε» πίσω η γυναίκα του πέρα από χήρα και μαμά τριών παιδιών να είναι και κατηγορούμενη μαζί μας.

Τα γεγονότα:

1) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει τον τόπο και τον τρόπο που θα γεννήσει

2) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει ποιός και πόσοι θα συμμετέχουν στην διαδικασία αυτή

3) Ο πλακούντας είναι το όργανο που κρατάει τα έμβρυά μας στην ζωή κατά την διάρκεια της κύησης. Είναι αυτό το μαγικό «κάτι» που μας κάνει ένα με τα έμβρυα που κυοφορούμε. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ και ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ. Αν ο πλακούντας μας, που είναι ένα με τα δυνάμει μωρά μας στην ενδομήτρια ζωή είναι επικίνδυνος και μολυσματικός, τότε και αυτά είναι επικίνδυνα και μολυσματικά. Σε ποιόν δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα έπρεπε να τα έχουμε «παραδώσει» για διαχείριση;

4) ΚΑΝΕΝΑΣ πλακούντας δεν βρέθηκε ποτέ στα σκουπίδια και για αυτό δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ως στοιχείο στο κατηγορητήριο. Οι πλακούντες μας είναι θαύμα της φύσης κι όχι απόβλητα, για να τα πετάξουμε στις τουαλέτες ή στα σκουπίδια. Τουλάχιστον έτσι τους αντιλαμβανόμαστε εμείς οι συνειδητοποιημένες μαμάδες, προφανώς σε αντίθεση με ορισμένους επαγγελματίες υγείας.

5) Κάθε σύλλογος, αρχή ή άλλος φορέας, που ισχυρίζεται ότι είναι τόσο ευαισθητοποιημένος για το δικαίωμα της γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, θα έπρεπε από χρόνια να έχει πάρει δημόσια θέση για το υψηλό ποσοστό καισαρικών και περινεοτομών στην Ελλάδα (51% των γεννήσεων γίνονται με καισαρική με βάση στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο Βήμα και στην Καθημερινή)

6) Κάθε μητέρα που επιλέγει να γεννήσει σπίτι της το επιλέγει από σεβασμό και αγάπη στο σώμα της, στο μωρό της και στο περιβάλλον κι αυτή η επιλογή από μόνη της είναι έμπρακτη απόδειξη ότι δεν θα έκανε οτιδήποτε που να βλάπτει τον εαυτό της, το μωρό της ή το περιβάλλον

7) Σε όλη την Ευρώπη οι γυναίκες έχουν δικαίωμα όχι μόνο στο να επιλέξουν τον τόπο που θα γεννήσουν, αλλά και το πώς θα διαχειριστούν αυτό το θαύμα της φύσης που λέγεται πλακούντας.

8) Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα που απαιτεί σεβασμό και που το διαχειρίζονται οι δύο άνθρωποι που το δημιούργησαν, οι γονείς. Κανένας σύλλογος δεν νομιμοποιείται να καθορίζει τις επιλογές μας

9) Ο Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά εις βάρος μας και τώρα δια στόματος της Προέδρου του κ. Βικτωρίας Μοσχάκη ισχυρίζεται ότι θα μας προστατέψει. ΑΠΟΠΟΙΟΥΜΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ την «προστασία» όσων υπήρξαν η αφορμή για να υπάρχει πρόσβαση στα προσωπικά μου δεδομένα, όσων έκαναν ότι ήταν δυνατόν από περήφανη μητέρα της κόρης μου να γίνω κατηγορούμενη για μόλυνση περιβάλλοντος.

10) Σε μια ΕΥΝΟΝΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ μόνη μου προστασία είναι το Σύνταγμα, οι Νόμοι, οι Αδέκαστοι Δικαστές και η Κοινή Λογική

11) Την δίκη μου δεν την αντιμετωπίζω ως κατηγορούμενη, αλλά ως ενεργός πολίτης που παλεύει, για να μπορεί η κόρη μου να αποφασίζει όταν έρθει η σειρά της για το δικό της παιδί και τον δικό της πλακούντα.

Υπό το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης και της ηθικής ευθύνης στους εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μου την γυναικολόγο ΜΙΛΕΝΑ ΡΟΥΣΚΟΒΑ και ΦΑΝΑΡΙΩΤΗ ΔΗΜΗΤΡΗ, πατέρα τριών παιδιών, με την δημόσια δέσμευση να δώσω και την δική τους μάχη για έναν καλύτερο κι ελεύθερο κόσμο

Με τιμή

Η 79η κατηγορούμενη

Μαρία- Μυρτώ Γρίβα

Ειδική Παθολόγος

 

Πηγή: mother earth

 

 

Share

8 του Μάρτη, 2013 Δεν μπορούμε να φέρουμε στον κόσμο ούτε το παιδί μας!

της Κατερίνας Στυψανέλλη

Μας κυνηγούν. Δεν μπορούμε να  φέρουμε στον κόσμο ούτε το παιδί μας. Μας καταργούν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα στη δημοκρατία, στην εργασία, στην κοινωνική ασφάλιση, στην απεργία, αλλά και το δικαίωμα στην αναπαραγωγή. Μας καταργούν το δικαίωμα στη μητρότητα, διατηρώντας το επίδομα μόνο όταν γεννήσουμε στα σπίτια μας, ή στο δρόμο ή στο χωράφι, προσπαθούν να δημιουργήσουν κίνητρα για να μηδενίσουν το κόστος των παρεμβάσεων που απαιτεί ο τοκετός, σαν αποτέλεσμα δημιουργούνται συνθήκες υψηλού ρίσκου, υψηλής αύξησης της περιγεννητικής θνησιμότητας, κινδύνου λοιμώξεων, κακών τεχνικών συρραφής του γυναικείου κόλπου και μειωμένη δυνατότητα μεταφοράς σε νοσοκομείο σε περίπτωση μη καλής έκβασης.

Οι γυναίκες φοβούνται να γεννήσουν πια, είτε στα δημόσια είτε στα ιδιωτικά νοσοκομεία, είτε στα σπίτια τους. Η κοινωνία δεν θα ανανεώνεται πια. Προσπαθούν να απομακρύνουν τις γυναίκες απ’ τα δημόσια νοσοκομεία, εκεί που υπάρχει ιατρική φροντίδα, η μαία που θα διδάξει τις αναπνοές, η σιγουριά ότι θα αντιμετωπισθεί η επιπλοκή της λοίμωξης από μια εξειδικευμένη ομάδα, η σιγουριά και η χαρά για την καινούργια ζωή που έρχεται, γίνεται με αυτές τις τακτικές ένα σκοτεινό παιχνίδι που παίζει η εξουσία εις βάρος της γυναίκας και των δικαιωμάτων της αλλά και των δικαιωμάτων του παιδιού. Ένα παιχνίδι που έχει κακές προεκτάσεις, βάζοντας σαν κορωνίδα το κέρδος με θύματα την γυναίκα και το παιδί, με υπαινιγμούς γενοκτονίας των νέων ανθρώπων, με θλιβερή ψυχική διάθεση για τις αναγκαστικές λύσεις του χαμηλότερου κόστους που μπορεί να είναι το σπίτι, ο δρόμος, ή κάποιο στρατιωτικό καταφύγιο.

Η ψυχική διάθεση της γυναίκας που θα γεννήσει χωρίς την ελεύθερη επιλογή της κάτω από τις οικονομικές πιέσεις που δέχεται, δημιουργεί ίσως μελαγχολική προσέγγιση προς το παιδί, έχουν σαν αποτέλεσμα να διαταράσσεται η βαθειά επικοινωνία παιδιού – μητέρας. Να η καταστροφή, να η γενοκτονία που προκαλείται στην περίοδο του μνημονίου στη σφαίρα «μητέρα-παιδί», με μοναδικό άξονα εξοικονόμηση χρημάτων και με την ανάλγητη θέση των μνημονιακών επιλογών απέναντι στην κοινωνία και στα ζητήματα που την απασχολούν, με την ανάλγητη θέση που προσπαθεί να δώσει λύσεις ρηξικέλευθες εις βάρος της σωματικής και ψυχικής υγείας της μητέρας και του παιδιού.

Τελικά η μόνη μας επιλογή είναι να πληρώσουμε τον τοκετό!

Εμείς σαν γυναίκες ζητούμε:

  • Δωρεάν και ίση πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, για όλες ανεξαιρέτως τις γυναίκες, άνεργες, ανασφάλιστες, ανεξαρτήτου χρώματος και φυλής. Θέλουμε να προασπίσουμε το δημόσιο τομέα υγείας με κάθε τρόπο, μα και να τον βελτιώσουμε και να τον τελειοποιήσουμε, ενσωματώνοντας και τις εναλλακτικές δομές τοκετού, στα νοσοκομεία-μαιευτήρια.
  • Εξασφάλιση, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της ελεύθερης επιλογής του τρόπου γέννησης (εναλλακτικοί τρόποι, π.χ. πισίνα) με ομάδα γιατρών, μαιών και ομάδες άμεσης παρέμβασης με ασθενοφόρα, στην περίπτωση μη καλής έκβασης του τοκετού.
  • Ελευθερία στο δικαίωμα της αναπαραγωγής. Να πάψουν να εκφοβίζουν τις γυναίκες με απολύσεις κατά την εγκυμοσύνης τους ή στα προβλήματά της.
  • Να σταματήσουν, να βιάζουν, εκβιάζουν, καταστρέφουν την υγεία μας –   ψυχική και σωματική – και των παιδιών μας, να παίζουν με τη ζωή μας, ενώ βουλιάζουμε όλες καθημερινά στην κατάθλιψη και στην ανέχεια, μέσα σην αφόρητη μνημονιακή καθημερινότητα.
  • Ζητούμε να πάρουμε τα χαμένα μας δικαιώματα πίσω (δημοκρατία, εργασία, κοινωνική ασφάλιση, συνδικαλισμός).
  • Ζητούμε ξανά την ήρεμη πραγματικότητα που είχαμε εμείς και τα παιδιά μας.
  • Ζητούμε να σταματήσουν οι φασιστικές επιθέσεις ενάντια στην ελληνική κοινωνία απ’ τους υπανθρώπους των  συμμοριών της Χ.Α., ενάντια στις εθνικές και σεξουαλικές μειονότητες.
  • Να ανατραπούν οι μαύρες πολιτικές του μεγάλου κεφαλαίου της Ε.Ε., του ΔΝΤ και της εσωτερικής τρόικας που τις εφαρμόζει.
  • Να γίνει άμεσα διαγραφή του χρέους, γιατί εμείς θεωρούμε ότι δεν χρωστάμε σε κανένα και τίποτα. Αντίθετα μας χρωστούν όσα με τις χειρότερες μορφές βίας μας άρπαξαν τα τελευταία χρόνια.

Εμείς οι γυναίκες ζητούμε χώρο και ανάσα να συνεχίζουμε τη ζωή μας. Ανάσα για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας και επιστροφή των καταργημένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ζητούμε το δικαίωμά μας στη μητρότητα, ζητούμε ελεύθερη πρόσβαση στο δημόσια σύστημα υγείας.

Όλα αυτά θα υλοποιηθούν όταν ανατραπούν οι μνημονιακές πολιτικές και μεις υποσχόμαστε ότι θα συμβάλλουμε τα μέγιστα σε αυτό.

 

 

Share

Zahra Muradi 21 ετών

της Κατερίνας Στυψανέλη

Λέγεται  Zahra Muradi 21 ετών, μετανάστρια , που αφού θαλασσοπνίγηκε με βάρκα, από την γειτονική Τουρκία, πέρασε στην Μυτιλήνη, αναζητώντας καλύτερη μοίρα για την ίδια και το παιδί της, φιλοξενήθηκε στον καταυλισμό προσφύγων της Λέσβου εδώ και 3 μήνες ενώ ταυτόχρονα περίμενε να γεννήσει. Όμως η μοίρα στάθηκε σκληρή γι’ αυτήν. Η νεαρή και όμορφη αυτή κυρία, έπεσε θύμα ρατσιστικής επίθεσης, προ 3ημέρου, και χτυπήθηκε αλύπητα από ρατσιστικές ομάδες με πέτρες στο στήθος, ενώ λίγες μέρες αργότερα γίνεται ρήξη αμνιακού σάκκου, και έρχεται επειγόντως, στο νοσοκομείο “Αλεξάνδρα” για να γεννήσει. Κατά την εισαγωγή της, την ενημέρωσαν ότι πρέπει να πληρώσει 1200 ευρώ για τον τοκετό και αν δεν έχει λεφτά να αφήσει κάποιο «ΑΦΜ» ώστε να μπορέσουν αργότερα, σιγά-σιγά, να πάρουν τα λεφτά.

Η Zahra Muradi είναι μια πτυχή ενός μεγάλου προβλήματος που πυροδοτήθηκε μετά τη έκδοση ενός νόμου του υπουργείου υγείας, σύμφωνα με τον οποίο «αποκλείεται η πρόσβαση μεταναστών και ανασφάλιστων, γιατί προβλέπεται διπλασιασμός του κόστους της παροχής της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους μη έλληνες πολίτες της ευρωπαϊκής ένωσης και στους πολίτες των τρίτων χωρών». (ΦΕΚ Β 3096/23.11.12).

Ο ρατσισμός που απλώνει παντού τώρα πια τα πλοκάμια του, ακόμα και στα νοσοκομεία, δεν σταματάει με τον λιθοβολισμό, με το μαχαίρωμα, με την σφαίρα στον κρόταφο, με το λυσσαλέο χτύπημα μέχρι θανάτου, που γίνεται από τις ρατσιστικές συμμορίες. Ο ρατσισμός κρύβεται πίσω από το χρώμα και το φύλο που είναι συνήθως γυναικείο και μέσα απ’ αυτή την εγκύκλιο διαπερνάει τα ανώτερα στελέχη των διοικήσεων των νοσοκομείων, τους προϊστάμενους των λογιστηρίων και των ταμείων, τις προϊστάμενες και τις απλές νοσηλεύτριες των τμημάτων, που μέσα τους ελλοχεύει ο φόβος και η απειλή της φτώχειας, της απόλυσης και του κοινωνικού αποκλεισμού, τους ηλεκτρίζει και βγάζει κακία και κοινωνική καθυστέρηση. Βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από τα πρόσωπα των μεταναστών. Μέσα τους λοιπόν είναι συγκαλυμμένες όλες οι αδυναμίες των ανθρώπων και όλες οι μορφές του ρατσισμού. Δηλαδή φυλετικός, θρησκευτικός, ρατσισμός φύλου, κοινωνικός ρατσισμός κ.λπ.

Με ποιο τρόπο μπορούμε να αντιδράσουμε σε αυτό το φαινόμενο;

  • Ζητούμε, διεκδικούμε και παλεύουμε αγωνιστικά για την άμεση απόσυρση αυτού του εκτρωματικού – τρομοκρατικού νόμου.
  • Κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, χρώμα, σχήμα ματιών, έχει δικαίωμα να αναζητήσει δωρεάν τις υπηρεσίες υγείας, διότι κάθε έχει αναφαίρετο δικαίωμα και πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας (ιδρυτικός νόμος του ΕΣΥ).
  • Το διοικητικό, παραϊατρικό προσωπικό, οφείλει να παρέχει τις υπηρεσίες του, όπως ο νόμος ορίζει, χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις, γιατί ο ρατσισμός είναι παιδί του φασισμού. Και ο φασισμός είναι μαύρος θάνατος για όλη την ανθρωπότητα, πολύ περισσότερο σήμερα, που ο ολοκληρωτισμός τείνει να γίνει ηγεμονική πολιτική πρόταση για τη χώρα μας.

Σαν άνθρωποι προσπαθούμε να κατανοήσουμε και να επιλύσουμε το ρατσιστικό φαινόμενο μέσα από τον πολιτισμό και την εκπαίδευση. Δηλαδή πιστεύουμε και πρέπει να αποδεχθούμε τη διαφορετικότητα του άλλου, την διαφορετική πολιτιστική, ηθική και θρησκευτική του ταυτότητα και να έχουμε ενδιαφέρον για το ξεχωριστό και το μη κατεστημένο, να κουβεντιάζουμε ακόμα και με τους φανατικούς πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα μέσα από ανταλλαγή απόψεων.

Πιστεύουμε ότι η υγεία και η γέννα επιβάλλεται να είναι απαλλαγμένα από εμπορευματικές σχέσεις και οι καλύτερες λύσεις είναι καλύτερες προσεγγίσεις μεταξύ των λειτουργών υγείας, του προσωπικού και των χρηστών υγείας.

Μέσα από τους απελευθερωτικούς διαλόγους μπορούμε να βάλουμε τις βάσεις για τις κοινωνικές αλλαγές και ανατροπές.

…………………

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν

και χάνονται βαθιά στα περασμένα

οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν

μα όχι και το μίσος του για μένα

…….

Μα πάλι θε ν’ απλώσει σαν χολέρα

πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου

και δίπλα σου φτάσει κάποια μέρα

αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου

(Μπ. Μπρέχτ)

 

Πηγή: ygeianet

 

Διαβάστε σχετικά

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

 

 

Share

Το Ισραήλ εφάρμοσε πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων σε μετανάστες

Το υπουργείο Υγείας του Ισραήλ παραδέχθηκε ότι εφάρμοσε πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων στις κοινότητες Εβραίων προσφύγων από την Αιθιοπία

αλιεύει η Δήμητρα Σπανού

Την Κυριακή, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Haaretz, γράμμα – σύσταση του γενικού διευθυντή του ισραηλινού υπουργείου Υγείας, Ρον Γκαμτζού, προς διάφορα ιατρικά κέντρα που δέχονται γυναίκες από την Αιθιοπία, να σταματήσουν να χορηγούν αντισυλληπτικά εμβόλια.

Συγκεκριμένα, ο Γκαμτζού συμβουλεύει τους γυναικολόγους να μην χορηγούν το φάρμακο Depo-Provera, εκτός και εάν οι γυναίκες που το παίρνουν έχουν κατανοήσει πλήρως τις παρενέργειες. Επιπλέον, ο Γκαμτζού κάλεσε τους γιατρούς να χρησιμοποιούν μεταφραστές προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνεννόηση μεταξύ των ιδίων και των επισκεπτών τους.

Η Ισραηλινή Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, καθώς και άλλες πέντε μη κυβερνητικές οργανώσεις, έχουν κατηγορήσει στο παρελθόν την κυβέρνηση της χώρας για “ρατσιστική συμπεριφορά” απέναντι στις γυναίκες από την Αιθιοπία.

Μελέτες διαφόρων οργανώσεων ακτιβιστών, δείχνουν ότι ο ρυθμός γεννήσεων στις τάξεις των προσφύγων από την Αιθιοπία, που ζουν στο Ισραήλ, έχει μειωθεί κατά το ήμισυ την τελευταία δεκαετία.

Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας του 2009, οι γυναίκες από την Αιθιοπία έλαβαν το 57% των εμβολίων Depo-Provera, που εισήχθησαν στο Ισραήλ, παρότι ο πληθυσμός τους αναλογεί μόλις στο 2% του συνόλου των κατοίκων της χώρας.

Το φάρμακο Depo-Provera λαμβάνεται μόνο μετά από σχετική συνταγή γιατρού. Θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματικό. Οι γυναίκες στις οποίες χορηγείται πρέπει να επαναλάβουν τους εμβολιασμούς κάθε τρεις μήνες. Ανάμεσα στις παρενέργειες που προκαλεί το φάρμακο περιλαμβάνονται η μερική απώλεια βάρους και τριχωτού της κεφαλής, κατάθλιψη, πονοκέφαλοι και δερματικές διαταραχές.

Αιθίοπες Εβραίοι στο Ισραήλ

Οι πρώτοι Αιθίοπες Εβραίοι εγκαταστάθηκαν στην Παλαιστίνη, μαζί με πληθυσμούς Εβραίων από την Υεμένη, περίπου το 1934. Ήταν πρόσφυγες και απόγονοι προσφύγων των εβραϊκών κοινοτήτων της Αιθιοπίας. Από το 1963 έως το 1975, μικρές ομάδες Εβραίων της Αιθιοπίας μετανάστευσαν, οι περισσότεροι παράνομα, στο Ισραήλ.

Μεταξύ του 1979 και του 1990, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που δίχασε την Αιθιοπία, περίπου 7.200 πρόσφυγες εβραϊκής καταγωγής βρήκαν καταφύγιο στο Ισραήλ.

Το 1991, η κυβέρνηση του Ισραήλ οργάνωσε μια μεγάλης έκτασης στρατιωτική επιχείρηση με την κωδική ονομασία “Επιχείριση Σολομών”, κατά την οποία περισσότεροι από 14.000 Αιθίοπες εβραϊκής καταγωγής εισήλθαν στη χώρα.

Σήμερα, πάνω από 120.000 Αιθίοπες κατοικούν στο Ισραήλ. Η πλειονότητα διαμένει σε αγροτικές περιοχές στα κεντρικά και νότια της χώρας.

Πηγή: The Press Project

 

 

Share

Επιδόματα τοκετού μόνο για γέννες στο…σπίτι! Τι αναφέρει ο νέος κανονισμός ΕΟΠΥΥ

της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Σε καιρό τρόικας και τρικομματικής κυβέρνησης όλα μπορούν να συμβούν! Καταργούνται τα επιδόματα τοκετού για όσες γεννούν σε νοσοκομείο! Όμως τυχερές όσες γεννούν σε …στάνες, στα ταξί, και φυσικά στο σπίτι!

Αν έχετε υπολογίσει να γεννήσετε σε κάποιο μαιευτήριο και περιμένετε να δείτε βοήθεια από την πολιτεία, ξεχάστε το. Νέα ήθη και έθιμα φέρνει στην ελληνική οικογένεια η κυβέρνηση και ο ΕΟΠΥΥ. Για να λάβετε πλέον επίδομα τοκετού θα πρέπει μάλλον να επιστρέψετε κάμποσες δεκαετίες πίσω και να επιλέξετε όχι μαιευτήριο αλλά τις παλιές καλές τακτικές. Δηλαδή να γεννήσετε σπίτι, πάνω σε μια καρέκλα, σε ένα …χωράφι κάτω από τα δένδρα ή και μέσα στη στάνη. Αλλιώς επίδομα δεν έχει.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο νέο κανονισμό παροχών του ΕΟΠΥΥ όταν μια γυναίκα γεννά σε νοσοκομείο καλύπτονται απλά τα νοσήλια και δε δικαιούται επίδομα. Όμως “σε περίπτωση τοκετού εκτός νοσηλευτικού ιδρύματος, καταβάλλεται αντί μαιευτικής περίθαλψης εφάπαξ χρηματικό βοήθημα ύψους 900 €, 1200 € για δίδυμη κύηση και 1600 € για τρίδυμη κύηση. Τοκετός θεωρείται και η γέννηση νεκρού εμβρύου άνω των 25 εβδομάδων”. Σύστημα και έμπνευση …ό,τι πρέπει για να καταπολεμηθεί το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.

Κατά τα άλλα η τεχνητή γονιμοποίηση θα καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ έως την ηλικία των 50 ετών και μέχρι 4 προσπάθειες. Όπως σημειώνεται: “Χορηγούνται δαπάνες ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στις άμεσα και έμμεσα ασφαλισμένες ασφαλιστικών οργανισμών ηλικίας έως 50 ετών και μέχρι 4 ολοκληρωμένες προσπάθειες, αφού συμπληρωθεί τετράμηνο από την τελευταία προσπάθεια”.

Πηγή: iatropedia

ΥΓ: να σημειωθεί ότι η σ.ο. διαφωνεί με κάθε επίκληση στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Όμως επειδή το άρθρο παρέχει χρήσιμες πληροφορίες κρίθηκε σκόπιμο να αναδημοσιευτεί.

Share

Ανακοίνωση πενταμελούς Επιτροπής Ιατρών ΕΙΝΑΠ Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ» για τον διπλασιασμό ΚΕΝ στους αλλοδαπούς

Με εγκύκλιο που στάλθηκε τα Νοσοκομεία προ ολίγων ημερών, σύμφωνα με το ΦΕΚ Β 3096/23.11.12 καθίσταται επιχειρείται να αποκλεισθεί η πρόσβαση στα νοσοκομεία μεταναστών και ανασφάλιστων και ιδιαίτερα γυναικών, γιατί προβλέπεται διπλασιασμός του κόστους της παροχής της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους «…μη Έλληνες πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τρίτων χωρών…».

Ο ρατσισμός και ο έμφυλος και έγχρωμος κοινωνικός αποκλεισμός έχει απλώσει για καλά τα πλοκάμια του στα δημόσια νοσοκομεία. Ειδικότερα στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», στο οποίο κατά κύριο λόγο καταφεύγουν για να γεννήσουν γυναίκες, ανασφάλιστες, άνεργες μετανάστριες οι επιπτώσεις μπορεί να είναι τραγικές. Είναι πιθανό οι γυναίκες να οδηγηθούν να γεννούν πια στο δρόμο ή στο σπίτι με ανορθόδοξες τακτικές σε μια χώρα της Ευρώπης τον 21ο αιώνα. Οι πιο αδύναμοι κρίκοι της αλυσίδας καλούνται να πληρώσουν λεφτά που δεν έχουν σε δημόσια νοσοκομεία, που για κάθε μέρα παράτασης της νοσηλείας τους στοιχίζουν όσο ένα πεντάστερο ξενοδοχείο!

Το Υπουργείο Υγείας προσπαθεί να δώσει τη χαριστική βολή όχι μόνο στο ΕΣΥ και στη δωρεάν πρόσβαση σ’ αυτό αλλά και σε κάθε άνεργο, ανασφάλιστο μετανάστη, που είναι βουτηγμένος μέσα στη φτώχεια, σε αγαστή συνεργασία με ρατσιστικούς κύκλους.

Αυτή η εγκύκλιος έχει στοιχεία παραλογισμού, ανεδαφικότητα και έλλειψη στοιχειώδους ανθρωπισμού. Ο ισχυρισμός ότι τα ταμεία των ευκατάστατων Ευρωπαίων θα ενισχύσουν τα έσοδα των ελληνικών νοσοκομείων είναι για γέλια, όταν είναι γνωστό ότι καμιά γυναίκα από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα προσέλθει στα τριτοκοσμικά νοσοκομεία της Ελλάδας για να γεννήσει. Αντιθέτως αυτά θα βουλιάζουν περισσότερο στα ελλείμματα μη μπορώντας να εισπράξουν λεφτά απ’ τους μη έχοντες.

Σε εφαρμογή της υπουργικής εγκυκλίου τα λογιστήρια των νοσοκομείων απαιτούν, με άλλοτε άλλο ζήλο, τη δήλωση του ασθενή για κάλυψη της δαπάνης ως προϋπόθεση για την εισαγωγή. Σε περίπτωση αδυναμίας καταβολής του διπλάσιου από το αναλογούν στους Έλληνες κόστος, καλείται να αναλάβει την ευθύνη της εισαγωγής  ο υπεύθυνος της εφημερίας γιατρός, χαρακτηρίζοντάς την ως επείγουσα. Με αυτό τον απολύτως απαράδεκτο τρόπο το Υπουργείο Υγείας και οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων μετακυλύουν την ευθύνη για τη νοσηλεία ή το πέταγμα στο δρόμο των ασθενών στους όλο και λιγότερο αμειβόμενους γιατρούς, που επιπλέον έχουν ορκισθεί να υπηρετούν όλους αδιακρίτως τους ασθενείς χωρίς ανταπόδοση, καλλιεργώντας το ρατσισμό μεταξύ των γιατρών και αποδίδοντάς τους ευθύνες που σε καμία περίπτωση δεν τους ανήκουν.

Λέμε ΟΧΙ στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό, στον κοινωνικό αποκλεισμό μέσα και έξω από τα νοσοκομεία.

Ζητούμε δωρεάν και ίση πρόσβαση όλων όσων το χρειάζονται σε κάθε δημόσιο νοσοκομείο.

Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να γεννήσει δωρεάν ή να υποστεί οποιουδήποτε τύπου γυναικολογική εξέταση, ανεξάρτητα από κοινωνική προέλευση, καταγωγή, χρώμα και σχήμα ματιών ή χρώμα δέρματος.

Καλούμε τον Υπουργό να ανακαλέσει άμεσα το ρατσιστικό νόμο.

Η γέννα δεν είναι εμπόρευμα. Η υγεία δεν είναι εμπόρευμα.

Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ Γιατρών Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ»

Share

Πρόβα «απαρτχάιντ» ετοιμάζει η κυβέρνηση στα δημόσια μαιευτήρια

των Μαρία Λούκα και Σίσσυ Βωβού

Εν κρυπτώ και με διαδικασίες εξπρές η μνημονιακή κυβέρνηση κλιμακώνει τις ρατσιστικές πολιτικές στη δημόσια υγεία. Πρόσφατα δεχτήκαμε καταγγελία ότι σε μεγάλο δημόσιο μαιευτήριο, ζητούν από μετανάστριες διπλάσια ποσά απ’ αυτά που υποχρεούνται να καταβάλλουν ελληνίδες ανασφάλιστες γυναίκες.  Μετά από σχετική διερεύνηση του ζητήματος διαπιστώσαμε ότι με απόφαση που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσης, ΦΕΚ Β 3096 23-11-2012, τίθεται σε ισχύ Κοινή Υπουργική Απόφαση που τροποποιεί τους όρους για τα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια και το Ημερήσιο Νοσήλιο στο ΕΣΥ και συγκεκριμένα διπλασιάζει το κόστος παροχής ιατροφαρμακευτικής υποστήριξης για μετανάστες χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα ή ασφαλιστική κάλυψη.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, το κόστος στα δημόσια μαιευτήρια για μετανάστριες χωρίς χαρτιά διαμορφώνεται σε 1264 ευρώ για φυσιολογικό τοκετό για 3 ημέρες, 2090 ευρώ για καισαρική τομή και 165 ευρώ για κάθε επιπρόσθετη μέρα. Από τη μέρα δημοσίευσης της απόφασης οι διοικήσεις των δημόσιων μαιευτηρίων κλήθηκαν να υπακούσουν σ’ αυτήν. Και προφανώς η συγκεκριμένη ρύθμιση δε θα αφορά μόνο τις γυναίκες μετανάστριες χωρίς χαρτιά στα δημόσια μαιευτήρια αλλά θα γενικευτεί στο σύνολο του μεταναστευτικού και προσφυγικού πληθυσμού που δε διαθέτει τα απαραίτητα έγγραφα για ολόκληρο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η ρατσιστικής και απάνθρωπης έμπνευσης απόφαση φέρει την υπογραφή του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταικούρα, του Υπουργού Εργασίας Γιάννης Βρούτση και του Υπουργού Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζου.

Το ύψος των νοσήλιων τόσο για τις μετανάστριες, όσο και για τις ανασφάλιστες ελληνίδες ήταν ούτως η άλλως δυσβάσταχτο και τώρα γίνεται ανυπόφορο. Είναι σαφές ότι οι μετανάστριες αδυνατούν να καταβάλλουν αυτά τα υπέρογκα ποσά, στο βαθμό που αποτελούν τα πιο ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού και πλήττονται ιδιαίτερα από τις μνημονιακές και αντιμεταναστευτικές πολιτικές. Μάλιστα, έχουμε υπόψη μας και περιστατικό γυναίκας που βρισκόταν νόμιμα στη χώρα με τουριστική βίζα και γέννησε πρόωρα με καισαρική τομή και της ζητήθηκε να πληρώσει σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση. Με δεδομένο ότι το βρέφος θα χρειαστεί πολυήμερη παραμονή στο νοσοκομείο το κόστος αγγίζει τις 8000 ευρώ. Μ’ αυτές τις πρακτικές εξωθούνται επί της ουσίας εκτός του συστήματος Δημόσιας Υγείας, καταδικάζονται στην εξαθλίωση και η ζωή τους εκτίθεται σε κίνδυνο. Η ίδια η κυβέρνηση τις εγκλωβίζει στην παρανομία με πολιτικές μηδενικής χορήγησης ασύλου και νομιμοποιητικών εγγράφων, τις παγιδεύει στο σύγχρονο δουλεμπόριο και τώρα τις αποκόπτει από την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, διαγκωνιζόμενη το ακροδεξιό παραλήρημα της Χρυσής Αυγής. Είναι χρέος του εργατικού κινήματος και της αριστεράς να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των μεταναστριών, ως αναπόσπαστο τμήμα του ρεύματος κοινωνικής χειραφέτησης. Θα αγωνιστούμε για την απόσυρση τόσο της συγκεκριμένης απόφασης, όσο και κάθε άλλης ρύθμισης που ακυρώνει το χαρακτήρα της δημόσιας υγείας. Καλούμε τα σωματεία των υγειονομικών να σταθούν στο πλευρό μας και να μην υπακούσουν σε ξενοφοβικά κελεύσματα που διακρίνουν και κοστολογούν τις ανθρώπινες ζωές.

Share

Νέα μητέρα μηχανικός: προβλήματα και απαντήσεις

Συνέντευξη της Βενετίας Δεληκάρη στην Δήμητρα Σπανού

Εικόνες σαν την παραπάνω υπάρχουν μόνο στις διαφημίσεις. Οι μηχανικοί διαφόρων ειδικοτήτων έχουν πλέον χτυπηθεί αλύπητα από την κρίση, με βαριά αποτελέσματα κυρίως για τους νέους και νέες στο επάγγλεμα, που ούτως ή άλλως ήδη εργάζονταν ελαστικά και ευέλικτα. Όμως, σε έναν κατεξοχήν ανδροκρατούμενο κλάδο, είναι οι γυναίκες που έχουν να αντιμετωπίσουν επιπλέον προβλήματα, τα οποία οφείλονται στην ιδιαιτερότητα της εγκυμοσύνης. Και είναι ιδιαιτερότητα, διότι για τον κλάδο των μηχανικών η εγκυμοσύνη είναι σαν μια κατάσταση που απλώς δεν υπάρχει, με βαριές συνέπειες για όσες γυναίκες την τολμούν. Το Φύλο Συκής συνομίλησε με την Βενετία Δεληκάρη, αρχιτεκτόνισσα και μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέες μητέρες μηχανικοί στην κρίση, καθώς και τους αγώνες και τις απαντήσεις σε αυτά.

 

Είσαι μια νέα μηχανικός και νέα μητέρα σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία της κρίσης.

Από τη μικρή εμπειρία μου μέχρι τώρα, η μητρότητα είναι πολύ απαιτητική και δύσκολη για τη νέα εργαζόμενη γυναίκα, καθώς επωμίζεται πρωτόγνωρες ευθύνες για να μεγαλώσει το παιδί της. Ειδικά την πρώτη περίοδο πρέπει να αφιερώσει όλο το χρόνο της στο μωρό και να είναι συνέχεια στο σπίτι. Έτσι, αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη δουλειά της, αν δεν μπορεί να αφήσει σε καθημερινή βάση το μωρό της κάπου και αν δεν μπορεί ή δε θέλει να πληρώσει κάποιον για να της το κρατά, και να είναι εξαρτημένη οικονομικά. Όλοι ξέρουμε άλλωστε ότι το κράτος δεν έχει δομές που να μπορεί να στηρίξει τη νέα μητέρα, ακόμα και σε περιπτώσεις που μεγαλώνει το παιδί μόνη της.

Η συγκυρία της κρίσης επιτείνει τη δύσκολη αυτή κατάσταση, οι υποχρεώσεις σε μια οικογένεια με μωρό πολλαπλασιάζονται την ίδια στιγμή που τα οικογενειακά έσοδα μειώνονται δραματικά από τις μνημονιακές πολιτικές που αυξάνουν την ανεργία και την υποαπασχόληση, μειώνουν τις κοινωνικές παροχές και ταυτόχρονα επιβάλλουν νέους αβάσταχτους φόρους  και χαράτσια στους εργαζόμενους γονείς.

Ειδικά οι μαμάδες μηχανικοί, έχουν να αντιμετωπίσουν πρόσθετα προβλήματα. Οι εισφορές που πρέπει να πληρώσουν είναι τεράστιες, σε ένα κλάδο που μαστίζεται από την ανεργία. Υπάρχει όμως και άλλη μια «ιδιομορφία». Ένα μεγάλο μέρος του κλάδου των μηχανικών, και ειδικά οι αρχιτεκτόνισσες, εργάζονται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, ακόμα και αν ουσιαστικά έχουν εξαρτημένη σχέση εργασίας, ή αυτοαπασχολούνται. Αυτό έχει σαν συνέπεια να πρέπει να πληρώσουν μόνες τους το ΤΣΜΕΔΕ και να μη δικαιούνται τα προνόμια που απορρέουν από τη μισθωτή εργασία. Στην περίπτωση της εγκυμοσύνης αυτό σημαίνει ότι δεν δικαιούνται επιδόματα και άδειες κύησης και ανατροφής του παιδιού τους, και επί της ουσίας για όσο διάστημα αφιερώνουν το χρόνο τους στο παιδί είναι άνεργες. Αν για ιατρικούς λόγους αναγκαστούν να μείνουν στο κρεβάτι κατά τη διάρκεια της κύησης, αυτό συνεπάγεται μηδενικό εισόδημα ή ακόμα και απώλεια της εργασίας τους. Όμως, ακόμα και χωρίς εισόδημα, είναι υποχρεωμένες να πληρώνουν κανονικά τις εισφορές τους για να μην μείνουν ανασφάλιστες.

Πρώτα από όλα θα ήθελα να σε ρωτήσω τι καλύπτει το ΤΣΜΕΔΕ κατά την εγκυμοσύνη από εξετάσεις και ιατρικούς ελέγχους

Δυστυχώς το ΤΣΜΕΔΕ δεν καλύπτει τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις που χρειάζεται μια εγκυμονούσα, άρα τα έξοδα πρέπει να τα πληρώνει από την τσέπη της. Η λογική είναι ότι  η εγκυμοσύνη δεν είναι αρρώστια αλλά επιλογή της γυναίκας, και άρα δεν είναι υποχρεωμένο να καλύψει τις εξετάσεις της…. Το χρηματικό ποσό που συγκεντρώνεται είναι αρκετά μεγάλο, καθώς μια γυναίκα σε φυσιολογική εγκυμοσύνη κάνει πολλές αιματολογικές εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου, ειδικά υπερηχογραφήματα που γίνονται σε ιδιωτικά κέντρα, ενώ από εκεί και πέρα, ανάλογα με τα αποτελέσματα των εξετάσεων,  μπορεί να χρειαστεί πιο εξειδικευμένες εξετάσεις όπως  αμνιοπαρακέντηση,  υπερηχογράφημα καρδιάς εμβρύου (αυτές τις δύο γνωρίζω από τη δική μου εγκυμοσύνη) και πολλές άλλες. Στο τέλος της εγκυμοσύνης, και αν αυτή έχει επιτυχή έκβαση, δίνεται από το ΤΣΕΜΔΕ επίδομα τοκετού, το οποίο είναι πολύ μικρότερο από το ποσό που πραγματικά δαπανήθηκε.

Από τα μέσα του περασμένου Νοέμβρη και με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, το ΕΤΑΑ ΤΣΜΕΔΕ έχει μπει στον ήδη ελλειμματικό ΕΟΠΥΥ, άρα ισχύει ό,τι ισχύει και για τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία.

Αυτό που έχει σημασία στην περίπτωση μιας εγκυμοσύνης είναι ότι δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η πρωτοβάθμια περίθαλψη στην Ελλάδα, καθαρά μέσα από τον ιδιωτικό τομέα σε μια λογική super market, φέρνει πολλές φορές τους νέους γονείς σε διλλήματα, συντηρώντας μια βιομηχανία ιατρικών εξετάσεων και ελέγχων που πολλές φορές ενδεχομένως να είναι περιττοί (για παράδειγμα σε μένα έτυχε να πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στο « πακέτο» της αμνιοπαρακέντησης  που κοστίζει 600 ευρώ και δείχνει πιο πολλές ανωμαλίες  του εμβρύου αλλά που δεν είχε καμία ένδειξη στην περίπτωσή μου ή αυτό με τα 300 που όμως δείχνει τις βασικές). Άλλο παράδειγμα είναι  τα υπερηχογραφήματα που γίνονται κάθε μήνα ή και συχνότερα, όταν στην Αγγλία γίνονται σε όλη την κύηση συνήθως τρία).  Καλούνται δηλαδή οι μελλοντικοί γονείς συχνά να αποφασίσουν πόσες και ποιες εξετάσεις θα κάνουν στον προγεννητικό έλεγχο για να διαπιστώσουν αν το παιδί τους θα είναι υγιές, ανάλογα με την τσέπη τους. Έτσι, τα ιδιωτικά κέντρα που ασχολούνται με τις εξετάσεις της κύησης θησαυρίζουν, πατώντας στην άγνοια και τις ενοχές που δημιουργεί στους γονείς η ανυπαρξία ενός εθνικού πρωτοκόλλου που θα καθόριζε πότε και γιατί μια γυναίκα κάνει ποιες εξετάσεις. Και βέβαια, είναι οι ίδιες ενοχές, ότι πρέπει να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν , που ωθούν τους μελλοντικούς γονείς σε ένα καταναλωτικό όργιο άχρηστων πραγμάτων που όμως θεωρούνται «απολύτως απαραίτητα» για να αποδείξουν ότι πράγματι νοιάζονται για το παιδί τους.

Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου η γυναίκα δικαιούται παραπάνω παροχές, όπως δύσκολη εγκυμοσύνη ή αποβολή;

Η νοσηλεία σε δημόσιο νοσοκομείο σε περίπτωση που αυτό είναι απαραίτητο για την έκβαση της εγκυμοσύνης, όπως μια επαπειλούμενη αποβολή, καλύπτεται από το ασφαλιστικό μας ταμείο. Επίσης καλύπτονται ιατρικές εξετάσεις που έχουν άμεση σχέση με το πρόβλημα, αλλά όχι οι προγραμματισμένες εξετάσεις που κάνει μια γυναίκα που έτυχε να έχει κάποιο πρόβλημα στην εγκυμοσύνη της.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όπως το βίωσα εγώ που είχα μια δύσκολη εγκυμοσύνη, είναι η αδυναμία για εργασία. Σαν αυτοαπασχολούμενη αρχιτεκτόνισσα, δεν δικαιούμουν κανενός είδους παροχή για την περίοδο που αναγκαστικά έμεινα στο κρεβάτι, που στην περίπτωσή μου ήταν σχεδόν όλη η εγκυμοσύνη μου. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει εννέα μήνες και έπειτα περίπου άλλοι τόσοι χωρίς εισόδημα για μια γυναίκα, ειδικά στη σημερινή συγκυρία.

Στην περίπτωση της αποβολής καλύπτεται η νοσηλεία της εγκύου σε δημόσιο νοσοκομείο, όμως δυστυχώς το ασφαλιστικό ταμείο τιμωρεί την εγκυμονούσα, καθώς μια γυναίκα που δε φέρει στον κόσμο ένα ζωντανό παιδί, ακόμη και αν αυτό συμβεί στον όγδοο μήνα της κύησης ενώ έχει κάνει όλες τις απαραίτητες εξετάσεις, δε δικαιούται το επίδομα τοκετού.

Τι γίνεται με το επίδομα τοκετού; Πόσο είναι και πότε δίνεται; Από την εμπειρία σου αυτό δίνεται άμεσα ή υπάρχουν καθυστερήσεις;

Το επίδομα τοκετού στο ΕΤΑΑ ΤΣΜΕΔΕ ήταν 2.500 ευρώ και το δικαιούνταν μόνο οι γυναίκες που γέννησαν σε ιδιωτικά μαιευτήρια. Απ’ όσο γνωρίζω από συναδέλφισσες, το ταμείο το έδινε αρκετά γρήγορα. Πρόσφατα ψηφίστηκε μια εγκύκλιος που δίνει δικαίωμα και στις γυναίκες που γέννησαν σε δημόσιο νοσοκομείο να παίρνουν το ποσό που μένει αν αφαιρεθεί από τα 2.500 ευρώ το χρηματικό ποσό που πλήρωσε το ταμείο στο νοσοκομείο.  Επειδή γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο, έχω υποβάλλει τα δικαιολογητικά αλλά ακόμα περιμένω να το πάρω.

Όλα αυτά βέβαια ίσχυαν όσο το ΤΣΜΕΔΕ  ήταν κομμάτι του ΕΤΑΑ. Με την ένταξη του ταμείου μας στον ΕΟΠΥΥ οι γυναίκες μηχανικοί δε δικαιούνται πια επίδομα τοκετού, όπως ισχύει και για τις άλλες ασφαλισμένες στον ΕΟΠΥΥ.

Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες πολλοί μηχανικοί αδυνατούν να εξοφλήσουν τις εισφορές τους στο τσμεδε. Τι γίνεται με όσες εγκύους έχουν χάσει την ασφαλιστική τους κάλυψη λόγω οφειλών ή είναι άνεργες; Υπάρχει κάποια πρόβλεψη;

Δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόβλεψη, ενώ όπως καταλαβαίνεις είναι απολύτως απαραίτητο μια γυναίκα σε εγκυμοσύνη να έχει ασφαλιστική κάλυψη. Φαντάζομαι ότι το μόνο που μπορεί να γίνει είναι κάποιος διακανονισμός για να πληρωθεί το οφειλόμενο ποσό σε δόσεις. Βέβαια, παραμένει ακόμα ερώτημα που θα βρει τους πόρους μια άνεργη γυναίκα για να πληρώσει τις δόσεις.

Τι γίνεται μετά τη γέννα; Τι καλύπτει το ταμείο σε εσένα και το παιδί σου;

Μετά τη γέννα, και εφόσον ασφαλιστεί το παιδί έμμεσα από τη μαμά του, καλύπτεται όπως και οι άμεσα ασφαλισμένοι/ες σε φάρμακα,  ιατρικές εξετάσεις και επισκέψεις σε γιατρούς. Ανάλογα με το είδος της δαπάνης και της ασθένειας, μπορεί να καλύπτεται όλο το ποσό ή στις περισσότερες των περιπτώσεων ένα τελείως ασήμαντο μέρος του. Όσο για τις εισφορές, μια γυναίκα που γέννησε δικαιούται μείωση 50% σε κάποιο κομμάτι των εισφορών για ένα χρόνο, που στην πραγματικότητα αντιστοιχεί στο ένα τρίτο των προηγούμενων εισφορών.

Γενικά, υπάρχουν κάποιου είδους διευκολύνσεις για άνεργους μηχανικούς που ξεκινούν ή έχουν οικογένεια;

Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία τέτοια πρόβλεψη. Στους καιρούς που ζούμε ωστόσο, το ζήτημα κατά τη γνώμη μου εξαρτάται από τους ασφαλισμένους και τις ασφαλισμένες, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που μαχητικές συλλογικότητες όπως το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών διεκδικούν και έχουν πετύχει το να σφραγιστούν τα βιβλιάρια των άνεργων συναδέλφων μας, τουλάχιστον για να δικαιούνται τη στοιχειώδη περίθαλψη.

Αυτή την περίοδο αντιμετωπίζουμε μια νέα αύξηση των εισφορών. Την ίδια στιγμή ολοένα περισσότεροι/ες μηχανικοί βρίσκονται άνεργοι/ες, υποαπασχολούμενοι/ες  ή κακοπληρωμένοι/ες και έτσι ήδη αδυνατούν να ανταποκριθούν στις οφειλές τους. Για τι ποσά και αυξήσεις μιλάμε και ποια είναι η γνώμη σου;

Χωρίς καμιά διάθεση υπερβολής, οι νέες εισφορές που θα έρθουν με τους πρώτους λογαριασμούς του 2013 και θα ισχύουν αναδρομικά από τον Ιούλιου του 2011, οδηγούν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες μηχανικούς άμεσα στην έξοδο από το επάγγελμα ή την εξαθλίωση. Θίγουν όλες τις κατηγορίες των ασφαλισμένων και είναι τεράστιες ειδικά για τους νέους ασφαλισμένους/ες (μετά το 1993). Ενδεικτικά, για να καταλάβεις το μέγεθος των αυξήσεων, για έναν ή μια ελεύθερο επαγγελματία (ή άνεργο/η ή υποαπασχολούμενο/η ή μισθωτό/η με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών) οι εισφορές είναι 423,10 ευρώ το μήνα, μετά από μια τριετία 499,76 ευρώ το μήνα, μετά από άλλη μια τριετία 576,19 ευρώ το μήνα, ενώ για κάποιον που έχει 20 χρόνια ασφάλισης φτάνουν τα 759,01 ευρώ το μήνα!

Οι αυξήσεις είναι έξω από οποιαδήποτε λογική, τη στιγμή που όπως σωστά παρατήρησες όλο και περισσότεροι υποαπασχολούμενοι/ες, άνεργοι/ες και κακοπληρωμένοι/ες, αδυνατούν ήδη να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Νομίζω είναι βέβαιη η πορεία προς την εξαθλίωση και τη στέρηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για το μεγαλύτερο κομμάτι των μηχανικών, και ειδικά τους νέους/ες εργαζόμενους/ες.

Αν δει κανείς το σύνολο του τοπίου, δηλαδή την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και των κατώτατων αμοιβών, τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις, το νέο φορολογικό που θα ισοπεδώσει τους εργαζόμενους με μπλοκάκι, την ανεργία και την υποαπασχόληση που οδηγούν χιλιάδες νέους/ες στη διακοπή του επαγγέλματος και τη μετανάστευση, νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή επίθεση και είναι ζήτημα επιβίωσης το να αντιδράσουμε και να αγωνιστούμε ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

Ποια είναι η στάση του τσμεδε και του τεε;

Είναι ενδεικτικό ότι η απόφαση που πάρθηκε για την αύξηση των εισφορών ήταν ομόφωνη, δηλαδή υπερψηφίστηκε τόσο από τη διοίκηση του ΤΣΜΕΔΕ όσο και από τους εκπροσώπους του ΤΕΕ στο Ταμείο, όπως και η απόφαση για τη συμμετοχή στην αύξηση του αποθεματικού της Τράπεζας Αττικής με 400 εκατ. ευρώ από τα αποθεματικά του ΤΣΜΕΔΕ.

Το ΤΕΕ, παρόλο που θέλει να δείχνει ότι αγωνίζεται με σθένος για τα συμφέροντα των μελών του, δεν μπορεί και δεν θέλει να εκφράσει τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας των μηχανικών, αντίθετα υπερασπίζεται τους τραπεζίτες και τους μεγαλοεργολάβους.

Εσύ είσαι μέλος του σωματείου μισθωτών τεχνικών. Τι κινήσεις έχει κάνει ή σχεδιάζει το σωματείο για την αύξηση των εισφορών;

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών είναι ένα πολύ μαζικό και αγωνιστικό σωματείο, που χρόνια υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργαζόμενων τεχνικών. Όμως η αύξηση των εισφορών του ΤΣΜΕΔΕ αφορά μόνο τους μηχανικούς που είναι ασφαλισμένοι στο ΤΣΜΕΔΕ, που είναι ένα κομμάτι μόνο των μελών του.

Το διάστημα αυτό γίνεται η προσπάθεια να συγκροτηθεί ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα που θα οργανώσει τις κινητοποιήσεις των μηχανικών ενάντια στις υπέρογκες αυξήσεις. Έτσι, οργανώνονται Γενικές Συνελεύσεις, στις οποίες οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες μηχανικοί θα πάρουν στα χέρια τους αμεσοδημοκρατικά  την υπόθεση των εισφορών και θα  σχεδιάσουν τον αγώνα που θα κάνουν για να παρθούν πίσω τα μέτρα. Αυτό που απαιτούμε είναι να ανακληθεί η απόφαση για τις αυξήσεις και να παραιτηθούν οι μηχανικοί που μας εκπροσωπούν στο ΕΤΑΑ και το ΤΣΜΕΔΕ. Παράλληλα, να καλυφθούν τα αποθεματικά που κλάπηκαν από το ΤΣΜΕΔΕ με την ανταλλαγή των ομολόγων και να αξιοποιηθούν για τα μέλη του, πχ με επιδόματα ανεργίας για τους άνεργους και τις άνεργες συναδέλφους/ισσες, και όχι για τις τράπεζες και τους εργολάβους. Παράλληλα, θέλουμε να αναδείξουμε το ζήτημα της περίθαλψης και να διεκδικήσουμε πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους και όλες τους/τις μηχανικούς.

Πώς αντιμετωπίζει το σωματείο τα ζητήματα των γυναικών μηχανικών και ποιες είναι οι θέσεις του; Έχει εντάξει με κάποιο τρόπο τα αιτήματά σας στις θέσεις του;

Στο Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών εδώ και καιρό έχει ανοίξει μια συζήτηση για τα θέματα της μητρότητας, ύστερα και από απαίτηση πολλών κοριτσιών σε εγκυμοσύνη ή νέων μαμάδων. Μάλιστα πρόσφατα, η Γενική Συνέλευση του Σωματείου υιοθέτησε μια σειρά από αιτήματα που τέθηκαν σε ψήφισμα. Αυτό που διεκδικούμε είναι να απαλλάσσονται οι γυναίκες που περιμένουν παιδί από τις εισφορές για όλο το διάστημα της κύησης αλλά και να παρέχονται  διευκολύνσεις , όπως επίδομα κύησης, να καλύπτονται όλα τα ιατρικά έξοδα από το ταμείο χωρίς να χρειάζεται να βάζουμε χρήματα από την τσέπη μας και να υπάρχει ουσιαστική μέριμνα για τις περιπτώσεις γυναικών που δεν μπορούν να εργαστούν λόγω ιατρικών προβλημάτων στην εγκυμοσύνη. Επίσης διεκδικούμε να δοθούν κίνητρα που να επιτρέπουν σε μια γυναίκα να μεγαλώσει η ίδια το παιδί της, όπως άδεια θηλασμού και ανατροφής με αποδοχές και φυσικά να μην επιβαρύνεται με εισφορές ούτε κατά το εν λόγω διάστημα.

Από ό,τι θυμάμαι πέρσι είχατε κάνει και κάποια κινητοποίηση ως γυναίκες μηχανικοί για το ζήτημα της εγκυμοσύνης. Πες μου δυο λόγια για το θέμα.

Πράγματι, πέρσι κάναμε μια αρκετά  πετυχημένη και μαζική κινητοποίηση στο ΤΣΜΕΔΕ, όπου θέσαμε τα θέματα αυτά που μας απασχολούν στον πρόεδρο. Όπως φαντάζεσαι, δεν ήταν ενήμερος για τα ζητήματα που αντιμετωπίζει μια ασφαλισμένη του ΤΣΜΕΔΕ κατά τη διάρκεια της κύησης και μετά τον τοκετό και μας υποσχέθηκε ότι θα «κοιτάξει το ζήτημά μας». Μετά από περίπου 8 μήνες, δεν έχουμε πάρει καμιά απάντηση, όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, και για το λόγο αυτό επιβεβαιώνεται  για ακόμη μια φορά ότι τα θεσμικά πρόσωπα τέτοιων οργανισμών δεν μπορούν να δώσουν λύση, αντίθετα η μόνη λύση βρίσκεται στους αγώνες μας. Σημαντικό είναι πάντως ότι κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης μιλήσαμε με πολλές γυναίκες και τις ενημερώσαμε για τα προβλήματα που μας απασχολούν.

Εσύ με ποιο τρόπο αντιμετώπισες την έλλειψη παροχών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά τη γέννα; Τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει και τι θα μπορούσε να γίνει άμεσα;

Είμαι τυχερή γιατί είχα τη δυνατότητα να με στηρίζει οικονομικά ο σύντροφός μου και η οικογένειά μου, αφού χρειάστηκε ένα μεγάλο ποσό να βάλουμε από την τσέπη μας για τον τοκετό. Αλλά και μετά τη γέννα, όλες οι μελέτες δείχνουν πως θα πρέπει τα παιδιά να θηλάζουν αποκλειστικά μέχρι τους 6 μήνες για την καλύτερη ψυχική και σωματική υγεία τους. Αυτό όπως το βίωσα –και νομίζω πως ισχύει για όλες τις μητέρες- σήμαινε πως έπρεπε ανά πάσα στιγμή να είμαι δίπλα στο μωρό για να το θηλάσω, πράγμα που έκανε αδύνατη οποιαδήποτε άλλη εργασία. Αυτό που πρέπει να γίνει αν θέλουμε να μιλάμε για πραγματική στήριξη στις νέες μαμάδες είναι να πραγματοποιηθεί το σύνολο των αιτημάτων όπως τα έθεσα λίγο πιο πάνω.

Αλλά και εκτός από τα οικονομικά ζητήματα, είναι επίσης αναγκαίο να υπάρξουν δομές του κράτους που να στηρίξουν τις μελλοντικές μαμάδες και να τις βοηθήσουν στην έναρξη του νέου τους ρόλου. Να βοηθηθούν από ειδικούς για να μάθουν να φροντίζουν το μωρό τους, πώς θα καταφέρουν να το θηλάσουν, πώς θα ανταποκριθούν ψυχολογικά στη νέα δύσκολη πραγματικότητα. Αλλά και αργότερα, θα πρέπει να υπάρχουν δημόσιοι παιδικοί σταθμοί με εξειδικευμένο προσωπικό για όλα τα παιδιά.

Αυτό που μπορεί να γίνει άμεσα είναι να απαλλαχτούν οι γυναίκες που περιμένουν παιδί από τις εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ και να δοθεί πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς προϋποθέσεις στις εγκυμονούσες και τα παιδιά που να δικαιολογεί το σύνολο του χρηματικού ποσού που θα δαπανηθεί κατά τη διάρκεια της κύησης και μετά. Και τέλος, να στηριχτούν οικονομικά οι άνεργες, υποαπασχολούμενες γυναίκες και εκείνες που κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν μπορούν να εργαστούν, αλλά και όσες θέλουν μετά τον τοκετό και για κάποιο διάστημα να μεγαλώσουν οι ίδιες το παιδί τους. Θεωρώ ότι οι παροχές αυτές είναι πολύ εύκολο να δοθούν, γιατί είναι ήδη πληρωμένες κατά πολύ από τις μαμάδες και τους μπαμπάδες μηχανικούς, μέσα από τις τεράστιες εισφορές. Είναι επιτέλους καιρός, τα τεράστια ποσά που δαπανούμε κάθε εξάμηνο, αλλά και αυτά που χρωστάνε οι εργοδότες και το κράτος για τους μισθωτούς συναδέλφους μας,  να μας επιστραφούν ώστε να στηριχτεί ουσιαστικά η μητρότητα, και να μην θεωρούνται εύκολο κεφάλαιο για τις ορέξεις των τραπεζιτών και της αστικής τάξης.

Περισσότερα για την κινητοποίηση του ΣΜΤ εδώ

 

Share

Προγραμματική συμφωνία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) με το περιφερειακό γενικό νοσοκομείο – μαιευτήριο Έλενα Βενιζέλου

Δημοσιεύουμε εδώ το δελτίο τύπου της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, καθώς θεωρούμε πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία κινείται σε μια κατεύθυνση θετική για την ικανοποίηση των αναγκών πολλών γυναικών. Βέβαια, παραμένει μια σταγόνα στον ωκεανό και για αυτό θα πρέπει να συνεχίζουμε να πιέζουμε για περισσότερες δομές. Ζητάμε από το κράτος και την ΓΓΙΦ περισσότερες ανάλογες δομές σε όλες τις πόλεις, δομές ενημέρωσης, πρόληψης και στήριξης των γυναικών, γιατί τις δικαιούμαστε.

 

Υπεγράφη στις 22 Νοεμβρίου 2012 Προγραμματική Συμφωνία μεταξύ της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων κ. Ζέττας M. Μακρή και του Διοικητή του Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου – Μαιευτηρίου Έλενα Βενιζέλου κ. Νικόλαο Φαλδαμή.

Αντικείμενο της Προγραμματικής Συμφωνίας αποτελεί η εξασφάλιση μόνιμης και τακτικής συνεργασίας για  την από κοινού υλοποίηση δράσεων στους τομείς τόσο της προστασίας της σεξουαλικής κι αναπαραγωγικής υγείας των γυναικών όσο και της πρόληψης και καταπολέμησης της βίας κατά των γυναικών.

Σε εφαρμογή της Προγραμματικής αυτής Συμφωνίας το ΠΓΝΜ Έλενα Βενιζέλου έχει διαθέσει μία Μαία – Σύμβουλο Αναπαραγωγικής και Σεξουαλικής Υγείας, η οποία βρίσκεται κάθε Τρίτη στο χώρο του Συμβουλευτικού Κέντρου Γυναικών-Πολύκεντρου της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (Χαριλάου Τρικούπη 51 και Βαλτετσίου) και παρέχει υπηρεσίες ατομικής συμβουλευτικής σε θέματα αναπαραγωγικής και σεξουαλικής υγείας στις γυναίκες που απευθύνονται σε αυτό. Επιπλέον πραγματοποιεί ενημερωτικές διαλέξεις σε ομάδες γυναικών πάνω σε μια σειρά από θεματικές όπως:

  • Όσα πρέπει να γνωρίζει μια γυναίκα για το σώμα της (Υγιεινή-Έμμηνος Ρύση-Test Pap- Εξέταση μαστού-Οστεοπόρωση).
  • Οικογενειακός Προγραμματισμός (Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα Νοσήματα-Αντισύλληψη -Προγεννητικός έλεγχος -Εξωσωματική Γονιμοποίηση).
  • Ισότητα των φύλων και διαφορετικότητα ως προς την αναπαραγωγική τους ιδιότητα.
  • Ο Μητρικός Θηλασμός  ως στάση ζωής.

Οι ενδιαφερόμενες είτε για τις διαλέξεις, είτε για τις συνεδρίες συμβουλευτικής, μπορούν να επικοινωνούν για πληροφορίες ή ραντεβού με το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών – Πολύκεντρο, καθημερινά 9πμ με 5μμ, στο τηλέφωνο 2103898085

Share