Subscribe via RSS Feed

Tag: "θρησκεία"

Τουρκία: Ο νέος νόμος δίνει αρμοδιότητα στους μουφτήδες να τελέσουν πολιτικούς γάμους

φοτο

της Esra Dogan

Πριν 2 εβδομάδες, από το κοινοβούλιο της Τουρκίας ψηφίστηκε το νομοσχέδιο που δίνει την αρμοδιότητα στους μουφτήδες να τελέσουν πολιτικούς γάμους και χτες δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα δια της οποίας απόκτησε ισχύ. Τι σημαίνει αυτός ο καινούργιος νόμος για τις γυναίκες της Τουρκίας;

Το αμφισβητούμενο νομοσχέδιο, ενάντια στο οποίο οι φεμινιστικές οργανώσεις διαμαρτύρονταν για εβδομάδες, πέρασε στη Ολομέλεια με τις ψήφους του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και του εθνικιστικού κόμματος MHP.

Η κυβέρνηση του ΑΚΡ υπερασπίστηκε το νομοσχέδιο αυτό με τη δικαιολογία ότι θα διευκολύνει τους πολιτικούς γάμους αφενός και αφετέρου ότι ήδη ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας διεξάγει μη επίσημους θρησκευτικούς γάμους. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Abdulhamit Gul ισχυρίστηκε ότι η νομική τροποποίηση ήταν σύμφωνη με την κοινωνική πραγματικότητα της χώρας.

Tα κόμματα της αντιπολίτευσης HDP και CHP αντέδρασαν έντονα στο νομοσχέδιο, εστιάζοντας κυρίως στο γεγονός ότι ήταν κατά των συνταγματικών αρχών τόσο της κοσμικότητας όσο και της ισότητας, καθώς στόχος ήταν να απευθυνθεί μόνο στην Σουνι-μουσουλμανική πλειοψηφία της Τουρκίας, υπονομεύοντας την ύπαρξη άλλων θρησκευτικών ομάδων, όπως οι Αλεβίτες, οι οποίοι αποτελούν σχεδόν το ένα τέταρτο της χώρας. Επίσης, υποστηρίζεται ότι η διάκριση των πολιτικών γάμων σε αυτούς που τελούνται από δήμους και σε αυτούς που τελούνται από μουφτήδες θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της κοινωνικής πόλωσης, καθιστώντας την μορφή του γάμου σε πολιτικό σύμβολο.

Οι φεμινίστριες ακτιβίστριες στην Τουρκία υπογραμμίζουν ότι αυτός ο νόμος θα έχει ως συνέπεια να παραβιάζονται τα ιδιαίτερα δικαιώματα των γυναικών και θα βλάψει περαιτέρω την ισότητα των φύλων.

Και οι φόβοι τους δεν είναι καθόλου αβάσιμοι.

Οπότε λοιπόν, γιατί αυτός ο νόμος θέτει σε κίνδυνο το μέλλον των γυναικών;

Αυτό στο οποίο δίνουν περισσότερο βάση οι φεμινίστριες είναι ότι, αποκτώντας το δικαίωμα να τελέσουν πολιτικούς γάμους, οι μουφτήδες, που έχουν ήδη επικριθεί σκληρά για τις μισογυνιστικές ρητορείες τους, θα μπορούν να επεμβαίνουν πιο εύκολα στις ζωές των γυναικών και των ανήλικων κοριτσιών.

Έτσι, η αύξηση των ανήλικων νυφών και της πολυγαμίας, περιστατικά ήδη αρκετά δημοφιλή και που δημιουργούν κοινωνικούς προβληματισμούς, θα είναι αναπόφευκτη. Οι μουφτήδες θα έχουν την αρμοδιότητα να ελέγξουν εάν μια 17χρονη έχει συναίνεση για γάμο ή όχι. Και πιθανώς δεν θα ελεγχθούν και πολλές άλλες υποθέσεις ανήλικων νυφών. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία έχει γύρω στις 180 χιλιάδες ανήλικες νύφες.

Στη Τουρκία δεν αποδέχονται επίσημα τους θρησκευτικούς γάμους που τελούνται από μουφτήδες και ιμάμηδες, αλλά αυτοί οι θρησκευτικοί γάμοι τελούνται εδώ και καιρό γιατί διευκολύνουν τους γάμους ανηλίκων, οι οποίοι δεν προβλέπονται στο νομικό πλαίσιο. Ταυτόχρονα, αρκετοί άντρες χρησιμοποιούν τους θρησκευτικούς γάμους για να επιβάλουν κοινωνικά την πολυγαμία τους που είναι αποδεκτή από την Ισλαμική θρησκεία.

Οπότε, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι ο νέος νόμος δεν σημαίνει κάτι περαιτέρω από την νομιμοποίηση των χωρίς έλεγχο θρησκευτικών γάμων και τη θρησκειοποίηση του οικογενειακού θεσμού. Το πρώτο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση είχε γίνει το 2015 με την ακυρωτική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου κατά του νόμου που προέβλεπε ποινική δίωξη σε αυτούς που τελούσαν θρησκευτικούς γάμους χωρίς να προϋπάρχει ο πολιτικός γάμος.

Τα φεμινιστικά κινήματα στην Τουρκία έχουν ανακοινώσει ότι δεν αναγνωρίζουν αυτόν τον νόμο και ότι θα αγωνιστούν συλλογικά για να καταργηθεί de facto.

 

Διαβάστε ακόμα

Οι γυναίκες αντιδρούν στον νόμο για τους «θρησκευτικούς γάμους» στην Τουρκία

Οι θέσεις του AKP για τις γυναίκες: λόγος για να ξεσηκωθείς στην Τουρκία

Νομιμοποίηση του βιασμού ανηλίκων: πού πάει η Τουρκία;

Share

Μήνυση για ομοερωτοφοβία και αντισημιτισμό κατά Μητροπολίτη Σεραφείμ – πάλι δεν εφαρμόστηκε η αυτόφωρη διαδικασία

Homophobia

Την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017 με πρωτοβουλία του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), το ΕΠΣΕ, το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας Athens Pride, η Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), οι ΛΟΑΤ ΑμεΑ και το Blender Patras υπέβαλαν ηλεκτρονικά στο Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ την ακόλουθη μήνυση κατά του Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ για ομοερωτοφοβικές και αντισημιτικές δηλώσεις του στο τηλεοπτικό σταθμό Ε την ίδια ημέρα. Από την απάντηση που έστειλε στις μηνύτριες οργανώσεις το Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ, η οποία αναπαράγεται στη συνέχεια μαζί με την ανταπάντηση των οργανώσεων, συνάγεται πως και τη φορά αυτή το Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ προχώρησε σε εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας, την οποία είχε ενεργοποιήσει στην ανάλογη μήνυση κατά του Κώστα Πρέκα (η οποία είχε τότε αγνοηθεί από την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. και τον προϊστάμενο Υπουργό οι οποίοι για την παράλειψη αυτή μηνύθηκαν). Και αυτή τη φορά η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. αγνόησε την παραγγελία για αναζήτηση στα όρια του αυτοφώρου που έκανε το Τμήμα Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΓΑΔΑ. Είναι ξεκάθαρο πως κυβέρνηση και διωκτικές αρχές δεν επιθυμούν τη συστηματική και χωρίς διακρίσεις εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου εκτός από τις περιπτώσεις που τον επικαλούνται επιλεκτικά για λόγους που δεν έχουν καμιά σχέση με το κράτος δικαίου (όπως στην περίπτωση κατά του Αρτέμη Σώρρα).

 

Προς “Δ.Α.Α. /Υ.Κ.Α.6” <Daa.yka6@astynomia.gr>

3 Φεβρουαρίου 2017

Θέμα: Επείγουσα μήνυση με αίτημα κίνησης αυτόφωρης διαδικασίας κατά Μητροπολίτη Σεραφείμ

Κυρίες/Κύριοι

Σήμερα στην εκπομπή της τηλεόρασης “Ε” «Φτιάξε Καφέ να στα Πω», ο Μητροπολίτης Σεραφείμ έκανε ακραίες ομοερωτοφοβικές και αντισημιτικές δηλώσεις που παραβιάζουν το Άρθρο 1 του Ν. 927/79 με τις επιβαρυντικές περιστάσεις της παραγράφου 5 του άρθρου αυτού (τέλεση από δημόσιο λειτουργό) και αποτελούν κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος (Άρθρο 196 ΠΚ). ΟΙ δηλώσεις υπάρχουν στο βίντεο https://www.youtube.com/watch?v=MFsHPdokXZ4 ενώ οι βασικές ρατσιστικές εκφράσεις υπάρχουν και στο ακόλουθο δημοσίευμα. Με την παρούσα τον μηνύουμε και ζητούμε την κίνηση της αυτόφωρης διαδικασίας όπως προβλέπει ο νόμος για κάθε περίπτωση. Αιτούμεθα να μας γνωρίσετε αριθμό πρωτοκόλλου της καταγραφής της μήνυσης και ενημέρωση για τις ενέργειές σας.

«Τραγωδία η ομοφυλοφιλία!»: Άγριος τσακωμός Σεραφείμ-Καινούργιου

Η αντιπαράθεση κυβέρνησης και Εκκλησίας για τα σεμινάρια περί ομοφυλοφιλίας στα σχολεία ήταν ένα από τα θέματα της εκπομπής «Φτιάξε καφέ να στα πω». Η Κατερίνα Καινούργιου συνομίλησε με τον Μητροπολίτη Πειραιώς, Σεραφείμ αλλά η κατάσταση… ξέφυγε.

«Είναι μια συμπεριφορά αντιανθρώπινη!»

Ο Μητροπολίτης Πειραιά χρησιμοποίησε πολύ βαριές εκφράσεις: «Για την Εκκλησία αυτές οι συμπεριφορές αποτελούν θανάσιμες καταστάσεις. Είναι μια συμπεριφορά αντιανθρώπινη! Η ομοφυλοφιλία είναι μια τραγωδία! Μια σεξουαλική τραγωδία! Είναι ψυχοπαθολογική εκτροπή».

Μάλιστα, δεν δίστασε να συγκρίνει τους ομοφυλόφιλους με τους παιδεραστές και τους κτηνοβάτες!

Τότε, η Κατερίνα Καινούργιου έγινε έξαλλη: «Τι λέτε τώρα; Πώς μπορείτε να λέτε κάτι τέτοιο; Μα συγκρίνετε την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία και την κτηνοβασία;».

Στη συνέχεια, δημοσιογράφος της εκπομπής υποστήριξε πως στους κόλπους της Εκκλησίας λειτουργούν πολλοί ομοφυλόφιλοι ιερείς, με αποτέλεσμα να βγει εκτός εαυτού: «Είστε συκοφάντρια! Αν τους ξέρετε να τους καταγγείλετε! Είναι εγκληματίες!».

Η ένταση χτύπησε… κόκκινο ε όταν παρενέβη μιλήσει ένας εκπαιδευτικός για το θέμα. Ο κ. Σεραφείμ πέταξε μικρόφωνα και ακουστικά και αποχώρησε φωνάζοντας.

 

Από: Δ.Α.Α. /Υ.Κ.Α.6 <daa.yka6@astynomia.gr>

3 Φεβρουαρίου 2017

Θέμα: Re: Επείγουσα μήνυση με αίτημα κίνησης αυτόφωρης διαδικασίας κατά Μητροπολίτη Σεραφείμ

ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Σας καλούμε δυνάμει του άρθρου 213 Π.Κ. να προσέλθετε στην Υπηρεσία μας και καταθέσετε σχετικώς, προκειμένου να διακριβωθούν: ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης της πράξης, καθώς και η φύση των τελουμένων αδικημάτων προκειμένου ενημερώσουμε αρμόδιο Εισαγγελέα και να παραγγείλει σχετικώς.

 

Προς: “Δ.Α.Α. /Υ.Κ.Α.6” <daa.yka6@astynomia.gr>

3 Φεβρουαρίου 2017

Θέμα: Re: Επείγουσα μήνυση με αίτημα κίνησης αυτόφωρης διαδικασίας κατά Μητροπολίτη Σεραφείμ

Ευχαριστούμε για την απάντηση.

Με όλο το σεβασμό στο έργο σας παρακαλούμε δεχθείτε την απάντηση πως ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης της πράξης προκύπτουν πέρα από κάθε αμφιβολία από το βίντεο (σήμερα στο κανάλι Ε), ενώ η φύση των τελουμένων αδικημάτων περιγράφεται στη μήνυση καθώς δε διώκονται αυτεπάγγελτα τη γνωρίζει καλύτερα όλων μας ο/η αρμόδια Εισαγγελέας.

Παρακαλούμε πάντως να μας αποστείλετε τον αριθμό πρωτοκόλλου που δώσατε στη μήνυση.

Ευχαριστούμε.

Πηγή: racistcrimeswatch

 

 

Share

Μαύρη Δευτέρα

poland6

της Aleksandra Osa

Στις 3 Οκτώβρη οι γυναίκες στην Πολωνία δε θα πάνε στη δουλειά τους ή στο πανεπιστήμιο, αντίθετα, θα φορέσουν μαύρα ρούχα και θα συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις στην Πολωνία και σε άλλες χώρες. Θα το κάνουν αυτό για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον επιθετικότερο νόμο για τις αμβλώσεις σε μια χώρα που έχει ήδη συντηρητική νομοθεσία. Ο καινούργιος νόμος απαγορεύει τις αμβλώσεις σε κάθε περίπτωση. Το επαναλαμβάνω υπό οποιαδήποτε συνθήκη. Ακόμα κι όταν η εγκυμοσύνη απειλή την υγεία ή ακόμα και τη ζωή της γυναίκας. Ή όταν έχει βιαστεί. H ποινή για την παραβίαση του νόμου είναι πέντε χρόνια στη φυλακή, όχι μόνο για τη γυναίκα, αλλά και για το γιατρό. Πώς όμως συνέβη και φτάσαμε ως εδώ;

Μετά από την πτώση του κομμουνισμού η κυβέρνηση απαγόρευσε τις αμβλώσεις εκτός από τρεις περιπτώσεις

  1. Η ζωή ή υγεία της γυναίκας κινδυνεύει από την παράταση της εγκυμοσύνης
  2. Η εγκυμοσύνη είναι το αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας
  3. Το έμβρυο είναι σοβαρά παραμορφωμένο

Αυτός ο νόμος είναι ένας από τους πιο συντηρητικούς στην Ευρώπη. Η Πολωνία είναι μια προοδευτική και δημοκρατική χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεντρώνοντας πάνω από σαράντα εκατομμύρια κατοίκους. Σύμφωνα με τα πιο επικαιροποιημένα στοιχεία, στην Πολωνία περίπου χίλιες γυναίκες το χρόνο κάνουν νόμιμα έκτρωση. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η πρόσβαση στην επιλογή της έκτρωσης είναι ήδη παράλογα χαμηλή. Λόγω της ρήτρας συνείδησης οι γιατροί μπορούν να αρνηθούν να προχωρήσουν τη διαδικασία της έκτρωσης ακόμα κι αν η γυναίκα έχει το νόμιμο δικαίωμα να το ζητά. Το 2008 ένα κορίτσι δεκατεσσάρων χρονών που έμεινε έγκυος μετά από βιασμό πήγε στο νοσοκομείο της πόλης της για να κάνει έκτρωση. Είχε όλα τα έγγραφα που απαιτούνταν κι ένα πιστοποιητικό από Εισαγγελέα βεβαιώνοντας το δικαίωμα να διακόψει την εγκυμοσύνη. Ο διευθυντής της κλινικής αρνήθηκε να προχωρήσει η διαδικασία και πρότεινε να καλέσει τον ιερέα. Το κορίτσι δοκίμασε σε ένα άλλο νοσοκομείο στην ίδια πόλη και σε ένα άλλο στη Βαρσοβία. Στο νοσοκομείο της Βαρσοβίας οι υπεύθυνοι καθυστερούσαν την απόφαση, μέχρι που ήταν πολύ αργά και αδύνατο να γίνει η επέμβαση. Το 2012 αυτό το κορίτσι στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων  κέρδισε τη δίκη ενάντια στο Πολωνικό κράτος. 2014 ένα άλλο σκάνδαλο διαίρεσε την πολωνική κοινωνία. Ο υπεύθυνος γυναικολογικής κλινικής σε νοσοκομείο της Βαρσοβίας αρνήθηκε να πραγματοποιήσει έκτρωση, ενώ το έμβρυο ήταν σοβαρά παραμορφωμένο και η κατάληξη του ήταν αναπόφευκτη. Η γυναίκα εξαναγκάστηκε να γεννήσει ένα μωρό με ανίατη ασθένεια, χωρίς κρανίο, μάτια και μύτη. Το παρακολουθούσε να υφίσταται δυσβάσταχτους πόνους στο διάστημα των μόλις δέκα ημερών της ζωής του. Ο γιατρός απολύθηκε αλλά έγινε ήρωας για πολλές οργανώσεις που ακλόνητα προστατεύουν τη ζωή, πολεμώντας ενάντια στους δαιμονικούς δολοφόνους των παιδιών.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, η πραγματικότητα που εγώ γνωρίζω. Γεννήθηκα το 1988 ένα χρόνο μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία. Υπήρχε ένα συναίσθημα ανεξαρτησίας, ότι ξεκινούσαμε από την αρχή. Αλλά ήταν φανερό ότι η κοινωνία βρισκόταν χωρισμένη κι η διαμάχη αναπόφευκτη. Η καρδιά του προβλήματος ήταν ένας συγκεκριμένος πολωνικός θρησκευτικός φονταμενταλισμός απόλυτα ενωμένος ιδεολογικά ακατανόητος για εμάς. Για πολλά χρόνια λειτουργούσαμε με τη λογική του συμβιβασμού. Θεωρούσαμε ότι αν δεν απαιτούμε ριζοσπαστικές λύσεις, όπως ελεύθερη επιλογή στην έκτρωση, νομιμοποίηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, οι αντιτιθέμενοι δε θα γίνουν πιο αντιδραστικοί. Βέβαια υπήρχαν ενεργές οργανώσεις για την υπεράσπιση της αγέννητης ζωής, ζητώντας την κατάργηση της έκτρωσης υπό οποιαδήποτε συνθήκη, αλλά κανείς και καμία δεν τις έπαιρναν στα σοβαρά. Δρούσαν απενοημένα, τοποθετούσαν σε διαφημιστικούς χώρους πολωνικών πόλεων φωτογραφίες εμβρύων μετά από μια έκτρωση, αλλά ήταν μια περιθωριακή δράση. Φυσικά απ’ όσο θυμάμαι υπήρχαν πάντα συζητήσεις γύρω από το πότε ένας άνθρωπος ξεκινά να ορίζεται ως άνθρωπος, αν το έμβρυο έχει ψυχή ή αν η έκτρωση είναι τελικά φόνος ή όχι. Όλα αυτά έμοιαζαν ακίνδυνα. Τώρα ξέρω πως κάναμε λάθος. Πέρυσι το συντηρητικό κόμμα «Νόμος και Δικαιοσύνη» κέρδισε τις εκλογές στην Πολωνία. Συγκέντρωσαν το ευρωσκεπτικιστικό τμήμα της κοινωνίας στο όνομα χριστιανικών και εθνικιστικών «αξιών». Εκφράζονται εχθρικά απέναντι  σε οτιδήποτε είναι γι’ αυτούς μέρος μιας αποτυχημένης Δύσης – Ομοφυλόφιλοι, χίπστερς, χορτοφάγοι, ποδηλάτες, φεμινίστριες, πρόσφυγες. Όλο και περισσότεροι εγκρίνουν και μοιράζονται αυτή την αποστροφή. Η ιδεολογία τους θέλει ότι είναι διαφορετικό να είναι και λάθος, πως ο «πολιτισμός» τους είναι καλύτερος και ισχυρότερος και πως οτιδήποτε έρχεται απ’ έξω αποτελεί κίνδυνο. Αυτό το πολιτικό κλίμα έχει δώσει περισσότερο χώρο σε ακρότητες. Ανεύθυνοι πολιτικοί που συναινούν, υποχρεωμένοι σε ιερείς που τους στήριξαν προεκλογικά προωθώντας τους στις κυριακάτικες λειτουργίες, πολιτικοί που διακήρυτταν οι ίδιοι τη χριστιανικότητά τους. Γι’ αυτό και όταν θα φθάσουν στην ψηφοφορία θα είναι υποχρεωμένοι να ψηφίσουν υπέρ ενός ακόμη αυστηρότερου νόμου κατά των αμβλώσεων.

Αλλά τι θα σημαίνει η απαγόρευση των αμβλώσεων σε κάθε περίπτωση; Με μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Βιασμένες γυναίκες θα εξαναγκαστούν να γεννήσουν το παιδί του βιαστή τους. Ακόμη κι αν πρόκειται για ανήλικα κορίτσια, ακόμη κι αν ο ή οι βιαστές τους ανήκουν στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Οι προγεννητικοί έλεγχοι πρακτικά θα εκλείψουν, καθώς σε περίπτωση ατυχήματος κατά τον έλεγχο ο-η γιατρός θα αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης ως και τρία χρόνια ως εκείνος-η που «προκάλεσε» την αποβολή.

Γυναίκες που θα αποβάλλουν θα υπόκεινται σε έλεγχο από τις αρχές προκειμένου να εξακριβωθεί πως η αποβολή τους δεν ήταν σκόπιμη.

Γυναίκες θα αναγκαστούν να γεννήσουν παραμορφωμένα, άρρωστα ή νεκρά παιδιά.

Ακόμη κι αν η συνέχιση της εγκυμοσύνης ενέχει κινδύνους για τη ζωή της γυναίκας ο-η γιατρός δε θα έχει το δικαίωμα της διακοπής της.

Αυτά είναι απλώς παραδείγματα του πόσο βάρβαρος και απάνθρωπος πρόκειται να είναι αυτός ο νόμος, αλλά ο διάλογος με τους υποστηρικτές του είναι αδύνατος. Επαναλαμβάνουν διαρκώς το ίδιο επιχείρημα – μετά τη γονιμοποίηση υπάρχει ζωή, η ζωή είναι η μεγαλύτερη αξία, αν τερματίσεις την εγκυμοσύνη είσαι δολοφόνος και πρέπει να καταλήξεις στη φυλακή.

Μπορούμε να κλάψουμε, μπορούμε να φωνάξουμε, αλλά πρέπει να αντισταθούμε. Οι γυναίκες στην Πολωνία διαμαρτύρονται καθημερινά, χρησιμοποιώντας κάθε πιθανό μέσο. Υπήρξε μια «μαύρη διαμαρτυρία», άνθρωποι φορώντας μαύρα ρούχα πήραν selfies που τις ανάρτησαν στα κοινωνικά δίκτυα. Αρκετές διασημότητες τους υποστήριξαν αλλά χωρίς αποτέλεσμα τελικά.

Η απεργία της Δευτέρας 3 Οκτώβρη θα είναι μαχητική. Ακόμη και κάποιοι εργοδότες δήλωσαν ήδη πως οι γυναίκες που εργάζονται στις επιχειρήσεις τους μπορούν να απεργήσουν χωρίς καμία συνέπεια. Ο κατάλογος των πόλεων όπου οργανώνονται διαμαρτυρίες και συγκεντρώσεις είναι ήδη μεγάλος. Υπάρχουν ακτιβισμοί που προγραμματίζονται σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αλλά και στις Η.Π.Α. όσο και στην Κίνα. Βλέποντας τόσους ανθρώπους να δραστηριοποιούνται  με κάνει αισιόδοξη και χαρούμενη γι’ αυτά που μας ενώνουν. Η κατάσταση όμως είναι άσχημη και πιθανά θα γίνει χειρότερη. Γνωρίζω πως ετοιμάζεται ένα σχέδιο νόμου που θα ποινικοποιεί την πώληση αντισυλληπτικών χαπιών.

Οι ρατσιστικές επιθέσεις συμβαίνουν καθημερινά, περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη γλώσσα του μίσους και της αποστροφής σε δημόσιες συζητήσεις. Άσχημες μέρες έρχονται και νομίζω πως θα πρέπει να νιώσουμε πιο υπεύθυνες απέναντί τους. Αγνοήσαμε δύσκολα ζητήματα για πολύ καιρό μέχρι που μια μέρα ξυπνήσαμε σε μια διαφορετική πραγματικότητα.

Αυτό έμαθα, πως θα πρέπει πάντα να επαγρυπνούμε γιατί οι ακραίοι, φονταμενταλιστές και ρατσιστές μπορούν να επιστρέψουν και αν τους αγνοήσεις για καιρό θα γίνουν ένας καρκίνος που μεγαλώνει στην κοινωνία μέχρις ότου θα είναι αργά για να τους σταματήσεις.

*H Aleksandra Osa είναι ζωγράφος-animator από την Πολωνία. Ζει προσωρινά στην Αθήνα.

Μετάφραση: Γιάννης Αλεξάκης

unnamed5

Share

Τι μου έμαθε η διαμαρτυρία κατά του Gay Pride

???????????????????????????????

της Κύας Τζήμου

Εικόνες-Βίντεο: Ελένη Βράκα

1. Ο Αντίχριστος θα είναι ομοφυλόφιλος λένε οι  Άγιοι πατέρες δια στόματος Μοναχού Αρσένιου Βλιαγκόφτη, που ήταν και ο κύριος ομιλητής στην συγκέντρωση αναλύοντας μια θεωρία συνωμοσίας επί μια ώρα.

2. Τα gay pride εντάσσονται σε μια δυτική συνωμοσία που οδηγεί σε μια Νέα Τάξη Πραγμάτων. Στο πλαίσιο αυτής της επιβολής προπαγαδίζονται η ομοφυλοφιλία και το Ισλάμ. Εδώ μπερδεύτηκα λίγο γιατί το Ισλάμ καταδικάζει την ομοφυλοφιλία και στα περισσότερα ισλαμικά κράτη οι ομοφυλόφιλοι γίνονται θύματα ρατσιστικών επιθέσεων, διωγμού και μερικές φορές φονικών επιθέσεων. Σε παραπάνω από 30 ισλαμικά κράτη απαγορεύεται η ομοφυλοφιλία δια νόμου και τιμωρείται με μαστίγωμα και ισόβια κάθειρξη. Στην Μαυριτανία, το Μπανγκλαντές, την Υεμένη, τη Νιγηρία, το Σουδάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Σαουδική Αραβία και το Ιράν η ομοφυλοφιλία τιμωρείται με θάνατο.

3. Το ουράνιο τόξο με τα χρώματα της ίριδας που χρησιμοποιείται ως σύμβολο του Gay Pride είναι επίσης το κατεξοχήν σύμβολο και έμβλημα της κινήσεως της Νέας Εποχής. Μάλιστα. Δηλώνω ότι είχα πλήρη άγνοια. Τώρα επιτέλους μου άνοιξαν τα μάτια.

4. Η προβολή της ομοφυλοφιλίας πηγαίνει παράλληλα με την προβολή του Αποκρυφισμού και της Μαγείας και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και στην φετινή Γιουροβίζιον. Χωρίς σχόλιο.

5. Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσπάθεια φίμωσης των ορθοδόξων Ελλήνων και των φυσιολογικών ανθρώπων. Εδώ ακόμα και η επιστήμη σηκώνει τα χέρια.

 

YouTube Preview Image

 

YouTube Preview Image

 

6. Εκτός από την ομοφοβία υπάρχει και η ετεροφοβία. Κι αν η ομοφοβία οδηγεί σε ορισμένες χώρες σε καταστάσεις διωγμού ας σκεφτούν καλά οι ομοφυλόφιλοι ότι κι αυτοί είναι ετερόφοβοι. Ε ναι είναι γνωστές οι ρατσιστικές εκδηλώσεις των ομοφυλοφίλων απέναντι στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.

7. Στις Ηνωμένες Πολιτείες βάσει της νομοθεσίας για εξάλειψη των διακρίσεων οι εργοδότες θα προτιμούσαν να απολύσουν οποιονδήποτε άλλον εκτός από ομοφυλόφιλους. Δίπλα στην διαπίστωση που αποτελούσε την κύρια πρόταση κόλλησε και η δευτερεύουσα “το ίδιο περίπου ισχύει και για τους έγχρωμους”. Δηλαδή αν δεν το καταλάβατε στις ΗΠΑ αν είσαι και έγχρωμος και ομοφυλόφιλος έχεις “κερδίσει το λόττο” ενώ αν τυγχάνεις λευκός και ετεροφυλόφιλος μαύρο φίδι που σ΄έφαγε σ’ αυτό το σύστημα της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Κι αυτό το λες και “κραυγαλέα ανισότητα” εις βάρος της λευκής φυλής και μάλιστα της ετεροφυλόφιλης λευκής φυλής.

8. Ότι οι μάτσο άντρες έχουν την βασιλεία των ουρανών στο τσεπάκι τους.

9. Ότι σημάδι των αμαρτωλών καιρών που ζούμε είναι και ο διορισμός επισκοπίνων (κλίνεται όπως και το κολομπίνα) σε ορισμένες χώρες της Δύσης. Βασική αρχή της ηθικής άλλωστε είναι και ο αποκλεισμός των γυναικών από οποιοδήποτε θρησκευτικό λειτούργημα. Το πλήθος που άκουγε ανεφώνησε αίσχος και μόνο στο άκουσμα της λέξης επισκοπίνα.

10. Ότι πριν 20 χρόνια η Αμερικανική Ψυχιατρική έκανε ανακοινώσεις χαρακτηρίζοντας την ομοφυλοφιλία ως σοβαρή ψυχική διαταραχή. Αυτά όλα κακώς ανατράπηκαν, αυτό δεν είναι πρόοδος. Να θυμίσω ότι πριν 500 χρόνια επίσης ο κόσμος πίστευε ότι η Γη είναι επίπεδη, ο εγκέφαλος των ανθρώπων της μαύρης φυλής ήταν μικρότερος από της λευκής και οι γυναίκες που προσπαθούσαν να κερδίσουν μια στοιχειώδη χειραφέτηση καίγονταν στην πυρά ως μάγισσες. Έτσι.

Πηγή: parallaxi 

This slideshow requires JavaScript.

 

 

Share

Ομαδικός τάφος για τα βρέφη αγάμων σε μοναστήρι στην Ιρλανδία

** MAIL ON SUNDAY - ONE USE ONLY - NO LIBRARY - NO SYNDICATION***lcopl_005a (300).tif

Κλυδωνισμούς προκαλεί στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Ιρλανδίας η αποκάλυψη σε πρώην μοναστήρι ομαδικού τάφου με τα λείψανα περίπου 800 παιδιών. Πρόκειται για μοναστήρι που στο παρελθόν διοικούσε το τάγμα των Αδελφών του Ελέους και στο οποίο 796 παιδιά πέθαναν κατά το διάστημα 1925-1961.

Η ερευνήτρια, Catherine Corless, που έκανε την ανακάλυψη σημειώνει ότι ο τάφος βρίσκεται κοντά στο κτίριο που λειτουργούσε ως εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο και στέγη για ανύπαντρες μητέρες.

Στο ορφανοτροφείο, το οποίο διοικούνταν από το 1926 έως το 1961  από καλόγριες, πέθαναν εκατοντάδες παιδιά λόγω κακής διατροφής, παραμέλησης και μεταδοτικών ασθενειών, όπως ιλαρά, φυματίωση και πνευμονία. Τα μωρά θάβονταν χωρίς φέρετρο, απλώς τυλιγμένα σε σάβανο, σε μία μολυσμένη δεξαμενή, σύμφωνα με την Corless.

Αναφορά του 1944 κάνει λόγο για άθλιες συνθήκες διαβίωσης των ορφανών, τα οποία ήταν αποσκελετωμένα και πεινασμένα. Ηλικιωμένοι θυμούνται ότι τα ορφανά πήγαιναν σε ξεχωριστά σχολεία, ενώ η Καθολική Εκκλησία αρνούνταν να τα βαφτίσει ή να τα θάψει κανονικά επειδή είχαν γεννηθεί εκτός γάμου.

Το σημείο ταφής είχε ανακαλυφθεί το 1975. Ωστόσο, τότε θεωρήθηκε ότι πρόκειται για οστά ανθρώπων που πέθαναν εξαιτίας της πείνας που έπληξε την περιοχή στα μέσα του 19ου αιώνα. Αρχεία, ωστόσο, υποδεικνύουν ότι ο χώρος αυτός είχε μετατραπεί σκόπιμα σε μέρος εναπόθεσης των πτωμάτων των ορφανών παιδιών.

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της χώρας κάλεσε το τάγμα των μοναχών, που διαχειριζόταν το πρώην μοναστήρι να συνεργαστεί με τις αρχές που ερευνούν την υπόθεση. Η δε κυβέρνηση της χώρας χαρακτήρισε «εξαιρετικά ανησυχητική» την ανακάλυψη.

Μετά τα «Πλυντήρια της ντροπής»

Η κάποτε ισχυρή Καθολική Εκκλησία της Ιρλανδίας κλυδωνίζεται από μία σειρά σκανδάλων που αφορούν κακοποίηση και παραμέληση παιδιών. Η Εκκλησία διοικούσε πολλές από τις κοινωνικές υπηρεσίες της χώρας τον 20ό αιώνα, περιλαμβανομένων των ιδρυμάτων για ανύπαντρες μητέρες που στέλνονταν εκεί για να γεννήσουν – ανάμεσά τους και θύματα βιασμού.

Οι ανύπαντρες γυναίκες και τα παιδιά τους θεωρούνταν στίγμα για την εικόνα της Ιρλανδίας ως αυστηρής καθολικής χώρας. Συνιστούσαν βέβαια και πρόβλημα για κάποιους από τους πατέρες – ειδικά αν επρόκειτο για ισχυρές προσωπικότητες όπως ιερείς ή πλούσιοι, παντρεμένοι άνδρες.

Τα ιδρύματα αυτά, όπως ήταν τα «Πλυντήρια της Μαγδαληνής», εκμεταλλεύονταν εμπορικά οι μοναχές, αλλά λάμβαναν κρατική επιχορήγηση. Λειτουργούσαν ως κέντρα υιοθεσίας και λόγω αυτής της ιδιότητάς τους τελούσαν υπό κρατικό έλεγχο.

Υπενθυμίζεται ότι το Φεβρουάριο του 2013 η ιρλανδική κυβέρνηση ζήτησε αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη από τις γυναίκες – σκλάβους που ήταν τρόφιμοι στα διαβόητα στα ιδρύματα αυτά που λειτούργησαν τη δεκαετία του 1920, στην Ιρλανδία.

Το θέμα ήρθε στην επιφάνεια, όταν δόθηκε στη δημοσιότητα μια έκθεση 1000 σελίδων, στην οποία αναφέρονται λεπτομερώς οι τρόποι κακοποίησης των γυναικών μέσα στα, διοικούμενα από καλόγριες, πλυντήρια. Ο γερουσιαστής Μάρτιν Μακλίς, συντάκτης της έκθεσης, ανακάλυψε ότι το ιρλανδικό κράτος ήταν συνένοχο στον εγκλεισμό τους στα «Πλυντήρια της Μαγδαληνής».

Οι τρόφιμες των πλυντηρίων θεωρούνταν «αμαρτωλές» γυναίκες και κορίτσια με «ανήθικη συμπεριφορά». Εκεί δούλευαν ακατάπαυστα, ίσως και όλες τις μέρες της εβδομάδας, υπό απάνθρωπες συνθήκες, χωρίς να πληρώνονται.

Για το θέμα των ιδρυμάτων της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας έχουν γίνει ταινίες, όπως η Philomena του βρετανού Στίβεν Φρίαρς που καταγράφει την ιστορία μίας από αυτές τις γυναίκες ή η ταινία του Πίτερ Μούλαν (2002) με τίτλο «Οι κόρες της Ντροπής» που καταγράφει την άφιξη των κοριτσιών στα ιδρύματα και την σεξουαλική και σωματική κακοποίηση που υφίστανται από τις καλόγριες και τον ιερέα του μοναστηριακού ιδρύματος.

Η ταινία αποτελεί δραματοποιημένη ιστορία που βασίζεται σε πραγματικές αφηγήσεις κοριτσιών που στάλθηκαν σε αυτά τα άσυλα. Μάλιστα, μία από τις πρώην τρόφιμες δήλωσε ότι παρά την σκληρότητα της ταινίας, η πραγματικότητα ήταν κατά πολύ χειρότερη.

Πηγή: tvxs

 

Διαβάστε ακόμα

Αποζημιώσεις ζητούν τώρα… οι σκλάβοι

Share

Σαρία: Το μονοπάτι που οδηγεί στο… Μεσαίωνα

της Ευαγγελίας Κιρκινέ

21.5.2007 «Ιερονομική άδεια γάμου παρθένος»

 «Η παρούσα είναι ιερονομική άδεια με την οποία βεβαιώνεται ότι η Μ…., παρθένος….δεν έχει κανένα νομικό ή ιερονομικό κώλυμα για να τελέσει το γάμο της μετά του Ο….Η εμπρόθεσμη δωρεά αιτήσεως λύσεως γάμου μόνον 61 χρυσές λύρες»[1]

Όχι, το απόσπασμα αυτό δεν είναι από κάποια οπισθοδρομική Σαουδική Αραβία ή από το Πακιστάν. Είναι από την Ελλάδα και πιθανώς δεν υπάρχει άλλη επίσημη πράξη στην ελληνική επικράτεια που να έρχεται σε τέτοια κατάφωρη αντίθεση με το Ελληνικό Σύνταγμα , άρθρο 4, παράγ. 1 και το οποίο ορίζει ότι «οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Στη Θράκη όμως εφαρμόζεται η σαρία (το μονοπάτι που οδηγεί στην πηγή), το εθιμικό ισλαμικό δίκαιο,  η οποία συνιστά την απόλυτη έκφραση της θεσμοποιημένης έμφυλης ανισότητας. Με την εφαρμογή του αναχρονιστικού αυτού νομικού απολιθώματος συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα  γυναικών και παιδιών παραβιάζονται, ισονομία και ισοπολιτεία καταστρατηγούνται, διεθνείς και ευρωπαϊκές συμβάσεις καταπατούνται.

Αυτό το φονταμενταλιστικό νομικό κατάλοιπο που λέγεται σαρία  δεν βρίσκει εφαρμογή σε κανένα από τα 27κράτη μέλη της ΕΕ, σε κανένα από τα 46 του Συμβουλίου της Ευρώπης ούτε στις χώρες εκείνες που σχηματίστηκαν από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στις οποίες ζουν συμπαγείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί ούτε βέβαια και στην Τουρκία όπου έχει καταργηθεί από το 1926. Εννοείται ότι σε κανένα άλλο κοσμικό (!) κράτος της Ευρώπης δεν υπάρχει περίπτωση να επιτραπεί η υποκατάσταση του αστικού του κώδικα, του κοσμικού της δικαίου, από τον Ιερό νόμο οποιασδήποτε θρησκείας[2]. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει και καμία χώρα που να επιτρέπει την άσκηση δικαστικής εξουσίας από ένα θρησκευτικό λειτουργό (χωρίς νομικές γνώσεις), το Μουφτή. Υποστηρίζεται ότι η Ελλάδα δεσμεύεται από τη Συνθήκη της Λωζάνης ως προς την εφαρμογή της σαρία ή την αναγνώριση του μουφτή ως ιεροδίκη, έγκριτοι νομικοί όμως υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο δεν  ευσταθεί. Πουθενά η Συνθήκη δεν περιέχει τέτοια ρητή δέσμευση. Σύμφωνα με το άρθρο 42, η Ελλάδα οφείλει να σέβεται τα έθιμα της μειονότητας ως προς τις οικογενειακές υποθέσεις των μελών της[3] χωρίς να ορίζονται οι τρόποι με τους οποίους αυτό θα εφαρμοστεί.

Η σαρία ρυθμίζει μία σειρά ζητημάτων που αφορούν οικογενειακές και κληρονομικές υποθέσεις και την δικαιοδοσία  επί των θεμάτων αυτών την ασκεί ο μουφτής. Υποτίθεται δε ότι οι αποφάσεις του μουφτή ελέγχονται ως προς τη συνταγματικότητά τους από το Πρωτοδικείο. Σχετική έρευνα όμως αποκαλύπτει ότι σε ένα σύνολο χιλιάδων αποφάσεων των δύο τελευταίων δεκαετιών μόνο μία (!) κρίθηκε αντισυνταγματική επί της ουσίας[4] ενώ πλήθος άλλων παραβίαζαν θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Ας δούμε όμως τι προβλέπει η σαρία για τα ζητήματα τα οποία ρυθμίζει και γιατί η εφαρμογή της συνιστά καταπάτηση συνταγματικών διατάξεων και διεθνών υποχρεώσεων της χώρας μας. Και η καταπάτηση αυτή συντελείται εν έτει 2014 σ΄ένα ευρωπαϊκό κράτος!

Η σαρία ορίζει σχετικά με το γάμο μουσουλμάνων

  • ο άνδρας μουσουλμάνος δικαιούται να παντρευτεί μη μουσουλμάνα, ενώ η γυναίκα όχι
  • επιτρέπεται καταρχήν η πολυγαμία για τον άντρα (πλέον μόνον «όταν συντρέχουν ειδικοί λόγοι»)
  • το δικαίωμα στο χωρισμό ασκείται μόνο από τον άντρα. Η γυναίκα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις έχει δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο (σχιζοφρένεια, στειρότητα, εγκατάλειψη)
  • ο άντρας πληρώνει ένα ποσό για τη νύφη “ως εγγύηση” το οποίο και επιστρέφει αν τη χωρίσει
  • μέχρι το 2002 επιτρεπόταν οι γάμοι δια αντιπροσώπων
  • επιτρέπονται οι γάμοι ανηλίκων (από 12 ετών)
  • η επιμέλεια των παιδιών ρυθμίζεται αυτόματα και όταν το αγόρι γίνει 7 και το κορίτσι 9 αυτή περνάει από τη μητέρα στον πατέρα και τον παππού από την πλευρά του πατέρα. Αν η μητέρα θεωρηθεί υπεύθυνη για τη διάλυση του γάμου, τότε η επιμέλεια των παιδιών περνάει κατευθείαν στον πατέρα (ή στη μητέρα του πατέρα). Αν ξαναπαντρευτεί, η μητέρα χάνει την επιμέλεια των παιδιών της οριστικά.
  • στην κληρονομιά, οι γιοι λαμβάνουν το διπλάσιο μερίδιο από τις αδερφές τους και η σύζυγος παίρνει μόνο το 1/8. Όταν υπάρχουν μόνο κόρες κληρονόμοι τότε συμμετέχουν στη νομή της κληρονομιάς άνδρες συγγενείς, ενώ αν δεν υπάρχουν καθόλου παιδιά  και ο πατέρας του αποθανόντος είναι εν ζωή, αυτός θα πάρει τα 3/4 της κληρονομιάς, περιορίζοντας το μερίδιο της συζύγου στο 1/4.

Είναι προφανές ότι οι ρυθμίσεις αυτές παραβιάζουν τα διεθνώς κατοχυρωμένα θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών. Επιπλέον να επισημανθεί ότι κατά την εκδίκαση των υποθέσεων από το μουφτή δεν θεωρείται απαραίτητη η παρουσία των διαδίκων (συνήθως των γυναικών) έτσι πολλές αποφάσεις παίρνονται χωρίς τη συμμετοχή των γυναικών στη διαδικασία, επομένως χωρίς να έχουν δικαίωμα αντίλογου και δυνατότητα πρόσβασης στην απόφαση διότι αυτή  δημοσιεύεται στην Οθωμανική γλώσσα η οποία είναι άγνωστη για όλους/ες. Το δικαίωμα για μια δίκαιη δίκη καταστρατηγείται και αυτό μαζί με τα δικαιώματα στην ισονομία και την ισοπολιτεία.

Φεμινιστικές οργανώσεις και ελάχιστοι πολιτικοί χώροι[5] έχουν θέσει μετ’ επιτάσεως το ζήτημα της κατάργησης του θεοκρατικού αυτού νομικού καταλοίπου αλλά η έκκληση αυτή γίνεται “εις ώτα μη ακουόντων”. Τόσο η πολιτεία όσο και η συντηρητική ελίτ ης μειονότητας  για διαφορετικούς λόγους η κάθε πλευρά (με κοινή όμως στόχευση τον έλεγχο και τη χειραγώγηση του μειονοτικού πληθυσμού) συντηρούν αυτό το καθεστώς εντείνοντας την περιθωριοποίηση και τη γκετοποίηση της κοινότητας  και νομιμοποιώντας  την παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δύο είναι τα κεντρικά επιχειρήματα υπέρ της εφαρμογής της σαρία (πέρα από τη Συνθήκη της Λωζάνης) τα οποία όμως συχνά αναιρούνται από τους ίδιους τους φορείς τους. Το πρώτο σχετίζεται με την άποψη ότι η σαρία συνιστά έκφραση του σεβασμού του πολιτισμού και της παράδοσης της μειονότητας και το δεύτερο ότι τα μέλη της μειονότητας έχουν την επιλογή να προσφύγουν στα αστικά δικαστήρια για τις υποθέσεις τους εφόσον το επιθυμούν. Το πόσο προσχηματικός και υποκριτικός είναι ο λόγος περί σεβασμού του πολιτισμού της μειονότητας και πόσο ψευδεπίγραφη η  δυνατότητα επιλογής των αστικών δικαστηρίων το αποδεικνύουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο τόσο η ίδια η πολιτεία και οι παράγοντές της όσο και η δικαιοσύνη με τις αποφάσεις της. Πιο συγκεκριμένα πριν λίγες ημέρες αποφασίστηκε από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, μετά από πρόταση των μουφτήδων, η κωδικοποίηση και μετάφραση της σαρία στα ελληνικά και στα αραβικά προς διευκόλυνση του δικαιοδοτικού έργου των ιεροδικών[6]. Η κίνηση αυτή, η οποία σαφώς ενισχύει και στηρίζει πολιτικά το καθεστώς της εφαρμογής του ισλαμικού νόμου στη Θράκη, παρουσιάστηκε από το υπουργείο και από τα ΜΜΕ ως μία εκσυγχρονιστική πρωτοβουλία στο πλαίσιο του σεβασμού των δικαιωμάτων της μειονότητας. Παράγοντας όμως του ίδιου υπουργείου, και συγκεκριμένα ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας Γιώργος Καλαντζής, τον περασμένο Νοέμβριο στο συνέδριο «Η Συνθήκη της Λωζάνης 90 χρόνια μετά: οι μειονοτικές ρυθμίσεις» που διοργανώθηκε στην Κομοτηνή από το ΕΛΙΑΜΕΠ και το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης των Παιδιών της Μουσουλμανικής Μειονότητας στη Θράκη απαίτησε, εκβιάζοντας με την αποχώρησή του, από ομιλητή της μειονότητας να κάνει την εισήγησή του στα ελληνικά και όχι  στη μητρική του γλώσσα, τα τουρκικά, πράγμα  το οποίο δυστυχώς δέχθηκε η οργανωτική επιτροπή[7]. Είναι λοιπόν παραπάνω από εμφανής η επιλεκτική έκφραση του «σεβασμού» στα δικαιώματα της μειονότητας η οποία εξαρτάται από το εκάστοτε  πολιτικό διακύβευμα. Αντίστοιχα και ό,τι αφορά το δεύτερο επιχείρημα περί δυνατότητας επιλογής της μειονότητας για προσφυγή στα αστικά δικαστήρια έρχεται ο ίδιος ο Άρειος Πάγος με απόφασή του να ακυρώσει επί της ουσίας την όποια τυπική ισχύ αυτού του δικαιώματος. Πιο συγκεκριμένα,  τον περασμένο Νοέμβριο ο Άρειος Πάγος για υπόθεση μέλους της μειονότητας, το οποίο είχε επιλέξει να συντάξει δημόσια διαθήκη σύμφωνα με το δικαίωμά του το οποίο απορρέει από το ελληνικό αστικό δίκαιο, αποφάνθηκε ότι ως μειονοτικός οι υποθέσεις του διέπονται από και πρέπει να ρυθμιστούν σύμφωνα με  τις αρχές της σαρία[8]. Άρα η δημόσια διαθήκη του ακυρώνεται από το ανώτερο δικαστήριο του «κοσμικού» μας κράτους και παρακάμπτεται με τον πιο προκλητικό -για μια δημοκρατία- τρόπο η βούληση και η επιθυμία μέλους της μειονότητας στον πολιτισμό της οποίας υποτίθεται μέσω της σαρία αποδίδεται σεβασμός. Δε μιλάμε λοιπόν για επιλογή αλλά για ξεκάθαρη επιβολή και μάλιστα με δικαστική επικύρωση. Τα νεώτερα για την υπόθεση (ακόμη μία καταδίκη για την Ελλάδα μάλλον) θα τα μάθουμε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) όπου προσέφυγε φυσικά η σύζυγος του θανόντος. Και όλα αυτά δεν συμβαίνουν στα χρόνια και στους τόπους του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς αλλά στην Ευρώπη του 2014 η οποία Ευρώπη νίπτει τα χείρας της και πετάει το μπαλάκι στην ελληνική κυβέρνηση. Η απροθυμία της ελληνικής πολιτείας  να εφαρμόσει ενιαίο δίκαιο για όλους/ες τους/τις πολίτες/ιδες της και να προασπίσει τα δικαιώματα γυναικών και παιδιών, να πράξει δηλαδή το αυτονόητο για ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος, συνιστά άλλη μια πηγή αισχύνης  για τον πολιτισμό και την (παραπαίουσα  έτσι κι αλλιώς) δημοκρατία μας.

 


[4] Κτιστάκις Γιάννης, 2006, «Ιερός Νόμος του Ισλάμ και μουσουλμάνοι έλληνες πολίτες. Μεταξύ κοινοτισμού και φιλελευθερισμού», Εκδόσεις Σάκκουλα: Αθήνα-Θεσσαλονίκη

Share

Περί θεών και ανθρωπίνων γεννητικών οργάνων

της Ναθανίν Αρμανιάν*

«Αν κατά τη διάρκεια σεισμού ένας άνδρας, που μένει στον δεύτερο όροφο, πέσει στον πρώτο, όπου μένει μια γυναίκα, το παιδί που θα αποκτήσουν θα είναι νόμιμο ή όχι;». Δεν είναι κακόγουστο αστείο, αλλά μια από τις περιβόητες απορίες τις οποίες προσπάθησαν να λύσουν, περισσότερο ή λιγότερο επιτυχώς, οι θεράποντες της ισλαμικής πίστης. Πρόκειται για διαστροφική ιδέα που επιμένει να αντιμετωπίζει κάποιους ανθρώπους (τις γυναίκες) σαν άβουλα σεξουαλικά αντικείμενα στην υπηρεσία κάποιων άλλων, των ανδρών, οι οποίοι θεωρούνται ομάδα άδολων εν δυνάμει βιαστών.

Την εμμονή των μονοθεϊστικών θρησκειών με τη σεξουαλική πράξη βλέπουμε και στην Ισπανία μεταξύ όσων αδιαφορούν για την τραγωδία που βιώνουν εκατομμύρια χριστιανοί, απελπισμένοι εξαιτίας της στέρησης των δικαιωμάτων τους, και όσων επιμένουν να μάθουν με ποιον σηκώνονται οι άνθρωποι κάθε πρωί. Ανίκανοι να προσφέρουν την παραμικρή λύση στις εξώσεις, την ανεργία ή την καταλήστευση των συντάξεων των εργαζομένων, βγάζουν από τα προϊστορικά μπαούλα απολιθωμένες συνταγές για τους «ασθενείς» από ομοφυλοφιλία, η οποία θεραπεύεται, όπως και η υπέρταση. Ψευτογιατροί που αγνοούν τον όρκο του Ιπποκράτη, τον ανείπωτο πόνο που προκαλεί μια τέτοια νοοτροπία σε ανθρώπους με τον εν λόγω σεξουαλικό προσανατολισμό και οδηγεί χιλιάδες από αυτούς στον αποκλεισμό, την αυτοκτονία, τα βασανιστήρια ή την ποινή του θανάτου.

Η σημασία των γεννητικών οργάνων είναι τέτοια ώστε αναφέρεται ότι η συμμαχία του Αβραάμ και της φυλής του με τους θεούς σφραγίστηκε με την περιτομή (Γένεσις, 17). Οι μουσουλμάνοι, παρά τη σιωπή του Κορανίου σχετικά με το θέμα, υποβάλλουν τα αγόρια σε ό,τι η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί «παραβίαση της σωματικής ακεραιότητας των παιδιών». Στις αρχαίες περσικές ή ινδικές θρησκείες, από τον ζαρβανισμό και τον μιθραϊσμό μέχρι τον μαζδαϊσμό, τον βουδισμό και τον μανιχαϊσμό, στις οποίες η σεξουαλικότητα στερείται την ανάλογη σημασία, δεν υπάρχει αυτή η μέθοδος –πιθανό σημάδι εθνικής διάκρισης, το οποίο, παραδόξως και αντίθετα με άλλους λαούς, δεν γινόταν στο πιο ορατό μέρος του σώματος, το πρόσωπο.

Το γεγονός ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι μαστίζονται από την πείνα, 2,6 εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από την ίδια αιτία (παρά την υπόσχεση ότι θα γεννιόντουσαν με ένα καρβέλι κάτω από τη μασχάλη), 66 εκατομμύρια από αυτά τα πλάσματα, που «συνελήφθησαν και γεννήθηκαν», πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο ή 45 εκατομμύρια ψυχές έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους μέσα στον πόλεμο και την απελπισία με τα πόδια και την καρδιά κομμάτια δεν αποτελεί πρόβλημα για τους θρησκευτικούς μας ηγέτες, οι οποίοι είναι υπερβολικά απασχολημένοι με το νοσηρά ελκυστικό θέμα της σεξουαλικότητας των πιστών. Είναι θέματα που δεν τους αφορούν, μάλιστα συμμετέχουν στο γλέντι, που οργανώνεται στην άλλη πλευρά, μοιράζοντας με τον εκάστοτε Καίσαρα και στο όνομα του Θεού ό,τι ανήκει στους απόκληρους.

Επί αιώνες παρουσιάζονταν ως θεματοφύλακες της ηθικής, εφόσον λίγοι γνώριζαν ότι τα ιερά κείμενα διατάσσουν τον βιασμό των παρθένων γυναικών αιχμαλώτων πολέμου, παραδείγματος χάρη, ή ότι πολλοί άγιοι άνδρες επιδίδονταν στην παιδεραστία, εφόσον παντρεύονταν μικρά κορίτσια ή ιδιοποιούνταν παιδικά σώματα στα υπόγεια των ναών.

Η θρησκευτική επίθεση, της οποίας γινόμαστε σήμερα μάρτυρες, είναι αντίδραση στην –αναπότρεπτη ίσως– απώλεια της ηθικής αυθεντίας την οποία απολάμβαναν επί αιώνες οι θρησκευτικοί θεσμοί (βλ. Η διαστροφή του κλήρου).

Φύλο: εξουσία και έλεγχος

Οι μονοθεϊστικές θρησκείες –αυτά τα συστήματα φαντασιακών πεποιθήσεων σχετικά με το σύμπαν και τον άνθρωπο– είναι ολοκληρωτικά δόγματα: γεννήθηκαν σε μικρές κοινότητες για να επιβάλουν την τάξη στην ομάδα. Στην περίπτωση του ιουδαϊσμού και του Ισλάμ καθοριστική υπήρξε η έλλειψη τροφής στον περιβάλλοντα χώρο, με αποτέλεσμα όλες οι όψεις της ζωής των μελών της ομάδας να ελέγχονται από την εξουσία. Στην περίπτωση του χριστιανισμού η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι αυτός αναπτύχτηκε στη Δύση της αφθονίας.

Στις ερήμους της Εγγύς Ανατολής οι πνευματικοί ηγέτες –όλοι άνδρες– αρνήθηκαν να μοιράσουν τους πόρους στον πληθυσμό, καθαγίασαν την πείνα (μαζί με τη νηστεία), δικαίωσαν την ανισότητα των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων –μεταξύ των φύλων, των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων κ.λπ.– με την άδεια του Θεού, ο οποίος ευνοούσε κάποιους, ενώ εκδήλωνε τη δυσαρέσκειά του σε κάποιους άλλους. Στη συνέχεια, για να αποτρέψουν την εξέγερση των καταπιεσμένων, χρησιμοποίησαν τον τρόμο, το φύλο και τη σεξουαλικότητα ως εργαλεία χειραγώγησης και το έκαναν με τέτοια επιδεξιότητα ώστε τα θύματα να γίνουν οι κύριοι υπερασπιστές των θυτών.

Ο τελετουργικός έλεγχος του τι, πότε ή πού θα φάει, θα πλυθεί ή θα επιδοθεί κανείς στη σεξουαλική πράξη, ο οποίος προηγουμένως αποσκοπούσε στη διασφάλιση της επιβίωσης, της ειρήνης μέσα στην ομάδα και στην κατοχύρωση της εξουσίας μιας κάστας, έχει καθιερωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην αμφισβητείται ούτε σήμερα.

Η παρωχημένη λογική

Η απαγόρευση της άμβλωσης, της βρεφοκτονίας και της ανδρικής ομοφυλοφιλίας αποτελούσε παλαιότερα μέρος της πολιτικής υπέρ των γεννήσεων σε κοινωνίες που είχαν αποδεκατιστεί από πολέμους, ασθένειες ή λιμούς. Το γεγονός ότι το Ισλάμ και ο ιουδαϊσμός επιτρέπουν την άμβλωση, όταν η κύηση θέτει σε κίνδυνο τη ζωή της μητέρας, ανταποκρίνεται σε έναν απλό υπολογισμό: αν σωθεί η μητέρα, μπορεί να δώσει και άλλα παιδιά στην ομάδα, ενώ, αν σωθεί το παιδί, δεν είναι σίγουρο ότι θα ζήσει πολλά χρόνια. Οι απώλειες θα ήταν δύο. Οι διώξεις κατά των ομοφυλοφίλων επίσης πέρασαν από στάδια. Παραδείγματος χάρη, όταν το Ισλάμ επικράτησε στη εύφορη γη της Βαβυλώνας, της Περσίας ή της Ινδίας, ανέχτηκε αυτή τη σεξουαλική επιλογή. Στο Ιράν τον 16ο αιώνα υπήρχαν τα amard-jane (οίκοι «μη ανδρών»), δημόσια πορνεία που, με την καταβολή φόρου, πρόσφεραν τρυφερότητα και σαρκικό έρωτα σε άλλους άνδρες. Αναμφίβολα το ταμπού της παρθενίας των κοριτσιών αύξανε την πελατεία τους. Ανήκουν στην εποχή που στις Χίλιες και μία νύχτες εμφανίζονται διηγήσεις ομοφυλοφιλικού έρωτα, τόσο ανδρικού όσο και γυναικείου.

Η εμμονή με τον έλεγχο των υπηκόων πιστών ήταν τέτοια ώστε όρισαν ότι ένας άνδρας έπρεπε πρώτα να παντρεύεται μια χήρα ή μια διαζευγμένη μεγαλύτερή του, επιφορτισμένη με τη φροντίδα διαφόρων παιδιών, παρά μια όμορφη νεαρή που είχε χάσει την «αθωότητά» της κατά παράβαση των κανόνων και των «αξιών» υπακοής και υποταγής στους άνδρες της εξουσίας. Στη μορφή της Μαρίας, μητέρας του Ιησού, η γυναικεία παρθενία μυθοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε η γυναίκα όχι μόνο αποτελεί πρόκληση για την ανατομική υλικότητα, αλλά παραμένει παρθένα (αν και με τη μεταφορική έννοια) και μετά τον τοκετό. Γνωρίζετε πόσα εγκλήματα τιμής διαπράττονται προς δόξα της κατοχής του εν λόγω υμένα; Αν ο βασικός λόγος για να διατηρηθεί η παρθενία των κοριτσιών (και η απαγόρευση της μοιχείας) ήταν η διασφάλιση της πατρότητας των ανδρών επί των απογόνων τους, σήμερα η εξέταση DNA παρουσιάζεται ως πλήγμα κατά της λογικής και των κανόνων τους οποίους υπερασπίζονται οι φανατικοί.

Η κυριαρχία στη σεξουαλικότητα του ατόμου είναι κυριαρχία στο ίδιο το άτομο. Συνεπώς η συσχέτιση της σεξουαλικής πράξης με τη ντροπή, την αμαρτία και το σφάλμα το μετατρέπει σε εύθραυστο ον, κατάλληλο για χειραγώγηση και υποταγή.

Δεδομένου ότι η επιστήμη έχει καταρρίψει τα θέσφατα, τα οποία υπερασπίζονταν (πότε και πώς εμφανίστηκε η ζωή, η θέση της Γης στο πλανητικό μας σύστημα κ.λπ.), το μόνο που μένει υπό την κυριαρχία τους είναι υποκειμενικά ζητήματα, όπως η σεξουαλικότητα, για τα οποία επίσης δεν μάντεψαν σωστά, διαφορετικά σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της υφηλίου θα έπρεπε να είχαν μείνει τυφλοί από «αυτοϊκανοποίηση» εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Παραμένουν ενεργοί –αν και με τρόπο συγκαλυμμένο– στην πολιτική ζωή παραβιάζοντας τη δημοκρατική αρχή του διαχωρισμού θρησκείας και κράτους.

Επειδή τους λείπει ένα βιώσιμο πρόγραμμα για να λύσουν τα σοβαρά προβλήματα της ανθρωπότητας, ζητούν από τον κόσμο να απαρνηθεί την απόλαυση και την ευτυχία «εδώ» με την υπόσχεση ότι θα τη βρει «εκεί». Γι’ αυτό τους ενοχλεί κάθε εκδήλωση αγάπης για τη ζωή: η μουσική, ο χορός, τα φωτεινά χρώματα (η ενδυμασία των πιστών μουσουλμάνων και τα ράσα των μοναχών, γυναικών και ανδρών), η σεξουαλικότητα με σκοπό την ευχαρίστηση κ.λπ.

Καθώς ανήκουν στην οικονομική και πολιτική εξουσία, αποσπούν με τα κηρύγματά τους τη δημόσια προσοχή από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Σε αυτή τη λογική εντάσσεται η υπεράσπιση της παραδοσιακής οικογένειας: του κοινωνικού πυρήνα που βασίζεται στον νόμο του ισχυρού, στους έμφυλους ρόλους κυριαρχίας και υποταγής που ορίζουν τη δομή μιας ταξικής κοινωνίας, οικοδομημένης στα ίδια θεμέλια. Αυτοί οι φανατικοί, που εναντιώνονται στη σεξουαλική αγωγή, είναι απολογητές του πατριαρχικού πολιτισμού, «παντρέψου και υποτάξου» (βλ. Το κερασάκι μπούνκγκα-μπούνγκα ), μετά εγκαταλείπουν στην τύχη τους τις εγκυμονούσες έφηβες για να γεννήσουν στην όποια θλιβερή αποθήκη, να πεθάνουν στον τοκετό ή τα παιδιά τους να πυκνώσουν τις γραμμές των παιδιών του δρόμου, τέλειο δέλεαρ για τους παιδόφιλους και τους εμπόρους ανθρώπων.

Η μάχη για μια κοσμική κοινωνία είναι πρωταρχική για την πρόοδο και για έναν δίκαιο κόσμο. Οι άθεοι και οι προοδευτικοί πιστοί έχουν πολλή δουλειά ακόμη!

 

*Nazanín Armanian. Άφησα τη μισή μου ζωή στην πατρίδα μου, την Περσία, και όταν προσγειώθηκα σε αυτή τη χερσόνησο που με δέχτηκε –προσφιλή αφετηρία διεκδίκησης για ψωμί και ειρήνη για όλους– άρχισα να ασκώ την παράξενη τέχνη του εξόριστου: να γνωρίζω, να μαθαίνω, να θαυμάζω, να μεταβιβάζω, να αποκαλύπτω και να καταγγέλλω, τα τελευταία χρόνια να επωφελούμαι από τη διδασκαλία στο πανεπιστήμιο, από τα μέσα επικοινωνίας και από μια δωδεκάδα βιβλία, όπως Τα ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ (Robaiyat de Omar Jayyam, DVD, 2004), Κουρδιστάν, η ανύπαρκτη χώρα (Kurdistán, el país inexistente, Flor del Viento, 2005), Ιράκ, Αφγανιστάν και Ιράν, 40 απαντήσεις στη σύγκρουση της Εγγύς Ανατολής (Irak, Afganistán e Irán, 40 respuestas al conflicto de Oriente Próximo, Lengua de Trapo, 2007) και Το Ισλάμ χωρίς πέπλο (El Islam sin velo, Bronce, 2009).

Μετάφραση: Δήμητρα Κοκκινίδου

Πηγή: El Público, 27-1-2014

 

 

Share

Βατικανό και σεξουαλικότητα: Μια ιδιάζουσα σχέση

Τα σεξουαλικά σκάνδαλα έχουν ταλανίσει το Βατικανό. Την ίδια ώρα η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία διατηρεί μια πολύ σκληρή στάση απέναντι στην σεξουαλική ζωή των πιστών της. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει συγκρούσεις ακόμη και εντός των τειχών της. Έτσι, ο Πάπας Φραγκίσκος ζήτησε την διερεύνηση των απόψεων των πιστών παγκοσμίως και την εκπόνηση συμπερασμάτων με σκοπό την αναμόρφωση της Εκκλησίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας που έγινε είναι ανησυχητικά για τις σχέσεις των πιστών με το Βατικανό, ενώ σε περιπτώσεις είναι ικανά να προκαλέσουν αμηχανία στον κλήρο.

Μια διαφορετική Σύνοδος

Η σεξουαλική συμπεριφορά είναι ένα θέμα, που οι νέοι δεν συζητούν εύκολα με ενήλικες και πόσο μάλλον δεν συζητούν με τον πνευματικό τους. Παρόλα αυτά το Βατικανό έστειλε στις καθολικές εκκλησιαστικές κοινότητες παγκοσμίως ερωτηματολόγιο για να μάθει τις αντιλήψεις των πιστών γύρω από το θέμα.

Οι νέοι, όμως, έδωσαν απαντήσεις που μάλλον σόκαραν την εκκλησία παρά την ενημέρωσαν. «Η αντισύλληψη είναι ζήτημα ευθύνης για την γενιά μας». «Η εκκλησία πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους, άρα και στους γάμους των ομοφυλόφιλων». «Η εκκλησία δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει σε αυτά τα θέματα».

Ακόμη αξίζει να σημειωθεί πως είναι η πρώτη φορά στα 2000 χρόνια της Εκκλησίας που οι ιερείς συλλέγουν στοιχεία και όχι μύχιες επιθυμίες των πιστών.

Αλλά οι πιστοί μίλησαν για όλα τα θέματα εκφράζοντας τις απόψεις τους για τους περιορισμούς που θέτει η Εκκλησία. Πολλοί δήλωσαν ότι δεν αισθάνονται ότι συνδέονται με τα παλαιά δόγματα και νιώθουν παραμελημένοι από την εκκλησία. Για παράδειγμα, ακόμη και στην συντηρητική Βαυαρία το 86% των καθολικών δεν πιστεύουν ότι η αντισύλληψη είναι αμαρτία – κάτι που διατρανώνει η Εκκλησία.

Πάντως οι Πάπες έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον για το χάσμα μεταξύ της καθημερινότητας και των δογμάτων. Μάλιστα, ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος, αδιαφόρησε τελείως και επέμεινε στην εφαρμογή των αρχαίων δογμάτων.

Πλέον το Βατικανό έχει αντιληφθεί αυτή την σύγκρουση στο εσωτερικό της και προσταθεί να αναθεωρήσει τον Καθολικισμό. Στο πλαίσιο αυτό, ο Πάπας Φραγκίσκος θα συλλέξει τις απαντήσεις του ερωτηματολογίου, θα αναθέσει σε μια επιτροπή να τις αναλύσει και κατόπιν, τον Οκτώβριο, σε μια Σύνοδο, θα τα συζητήσει με τους επισκόπους.

Τα ερωτήματα που εγείρονται, βέβαια, εδράζονται στο γεγονός ότι ο Αργεντίνος προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μέχρι στιγμής δεν έχει χαλαρώσει τα δόγματα, αν και έχει την δύναμη να το κάνει. Πολλοί είναι αυτοί που συζητούν εάν τον ενδιαφέρει ή εάν είναι πιόνι του υπερδύναμου περιβάλλοντός του. Στο ίδιο σκεπτικό, συζητείται και το κατά πόσο στο ίδιο ερωτηματολόγιο που κλήθηκαν να απαντήσουν οι πιστοί θα απαντήσουν και οι κληρικοί.

Ενστάσεις

Διαφωνίες έχουν εκφραστεί γύρω από το περιεχόμενο του ερωτηματολόγιου. Συγκεκριμένα, Γερμανοί επίσκοποι σχολίασαν πως «οι απαντήσεις δεν είναι αντιπροσωπευτικές αλλά δίνουν μια γενική εικόνα των πιστών. Μια εικόνα γνωστή, όμως. Πολλά ζητήματα δεν καλύφθηκαν».

Ενστάσεις έχουν εκφράσει όμως και μέλη του ποιμνίου, μην επιτρέποντας την εκκλησία να παρέμβει στα οικογενειακά τους ζητήματα, καθώς θεωρούν ότι αυτή η μέθοδος «κάνει τους κεντροευρωπαίους να αισθάνονται ότι πηγαίνουν 100 χρόνια πίσω».

Σε αρκετές περιπτώσεις, βέβαια, υπήρξαν εκτός από ενστάσεις και άλλα δείγματα του χάσματος μεταξύ πιστών και εκκλησίας. Στο ερωτηματολόγιο, οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να απαντήσουν σχετικά με το τι γνωρίζουν για το «Humanae Vitae» (Περί Ανθρώπινης Ζωής-ένα παπικό κείμενο του 1968 που απαγόρευε την αντισύλληψη). Δέκα στους δέκα θεώρησαν ότι πρόκειται για καλλυντικό.

Από το 1968, η στάση του Βατικανού απέναντι στην αντισύλληψη δεν έχει αλλάξει, αλλά πλέον οι σκληροπυρηνικοί παλεύουν για τα ανέφικτα, αφού οι νεότεροι αρνούνται να στρατευθούν στις «γραμμές» που δίνονται. Οι «γραμμές» υποδεικνύουν ότι τα ζευγάρια δεν γίνεται να έχουν σεξουαλικές επαφές πριν τον γάμο, και κατόπιν εάν κάτι δεν πάει καλά, το διαζύγιο είναι επίσης θέμα ταμπού, αφού περιγράφεται ως «παρά φύση έγγαμη κατάσταση». «Κανείς στα 14 χρόνια που είμαι διαζευγμένος δεν αναφέρθηκε στην κατάστασή μου ως παρά φύση. Έχω σοκαριστεί», απαντά στο ερώτημα ένας Γερμανός καθολικός.

Στο ερωτηματολόγιο δεν συζητείται το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας ούτε και η αγνότητα του κλήρου, κάτι που θεωρήθηκε και από μέλη του κλήρου και από το ποίμνιο ως μεγάλη παράλειψη.

Πάντως, και οι δυο πλευρές έχουν ζητήσει από τους επισκόπους να μεταφέρουν τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου να μεταφερθούν χωρίς λογοκρισία στο Βατικανό, όση αμηχανία και αν προκαλέσουν.

Μάχη για την παράδοση

Εάν ο Πάπας Φραγκίσκος ήταν πολιτικός η δημοτικότητά του θα ήταν στα ύψη. Έχει καταφέρει να «κερδίσει» πολύ περισσότερους πιστούς από ότι ο προκάτοχός του, ενώ το περιοδικό TIME τον αναγόρευσε σε «Άντρα της Χρονιάς» το 2013. Ταπεινός, ανοιχτός στους ομοφυλόφιλους και ελεήμων, έχει καταφέρει να αλλάξει την εικόνα που είχαν οι καθολικοί για το Βατικανό.

Την ίδια στιγμή, βέβαια, οι τελευταίοι επιμένουν να μην αποδέχονται την υποστήριξη των δογμάτων του Καθολικισμού, που απαγορεύουν την προγαμιαία συνουσία, τον αυνανισμό ή το διαζύγιο. Και τα τρία αυτά αποτελούν «πανούκλα για την κοινωνία» για την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Ο συντηρητικός Γκέρχαρντ Λουντβιχ Μύλερ, ο προκαθήμενος της Συγκλήτου για το Δόγμα της Πίστης στο Βατικανό – ένα όργανο που στο παρελθόν είχε μείνει γνωστό ως «Ιερά Εξέταση» – είχε μεταβεί στην Ρώμη με εντολή του Βενέδικτου του 16ου. Ο Φραγκίσκος αντί να τον τοποθετήσει κάπου με λιγότερη προβολή ανακοίνωσε ότι θα τον χρίσει Καρδινάλιο τον Φεβρουάριο. Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να τους αναδείξει ως ένα δίδυμο «καλού – κακού αστυνομικού», στα πρότυπα των αμερικανικών σίριαλ, όπως σχολιάστηκε από τον γερμανικό Τύπο.

Εντός του Βατικανού φαίνεται ότι στήνεται μια μάχη για το ποιος θα επικρατήσει: οι ρεφορμιστές που θέλουν να εκσυγχρονίσουν την κατήχηση ή οι σκληροπυρηνικοί σαν τον Μύλερ, που υπεραμύνονται τις παραδόσεις εκατοντάδων ετών;

πηγή: tvxs

 

Διαβάστε ακόμα

Η Κριστίνα, η Δεξιά και το FAP πανηγυρίζουν για έναν νέο Πάπα που είναι ομοφοβικός, ενάντια στις εκτρώσεις και υπήρξε συνεργάτης της δικτατορίας του Βιντέλα

 

 

Share

Γυναίκα στο φούρνο με Παστίτσιο

της Niemands Rose

Καθώς έβλεπα να βάζουν τον Παστίτσιο στον φούρνο του ημεδαπού φονταμενταλισμού, με το εικόνισμα του Χριστούλη, του πρώτου διδασκάλου της θρησκείας της αγάπης –μη μειδιάς, δεν επιτρέπεται πλέον!- να ευλογεί τις αποφάσεις των χριστιανορθόδοξων δικαστών που δρουν αμερόληπτα, αμερόληπτα ως προς τον 21ο αιώνα εννοώ, είπα να βάλω ένα χεράκι στο ξεφούρνισμα καθότι γυναίκα.

Από παιδί ένιωθα μια βαθιά απέχθεια προς την εκκλησία, ενώ οι νευρομυϊκές συνάψεις του εγκεφάλου μου δεν φάνηκαν ιδιαίτερα αποδοτικές στη μεταφορά της θεολογικής πίστης ως πληροφορία. Εκτός από τη φυσική μου προδιάθεση, που ελέγχεται, μεγάλωσα και σε ένα περιβάλλον από το οποίο απουσίαζε σχεδόν πλήρως το θρησκευτικό στοιχείο. Τι ευλογία… Η αθεϊα μου έγινε πια σχεδόν ακλόνητη, όταν ως δεκαπεντάχρονο πήρα και διάβασα το βιβλίο «Αντιγνώση: τα δεκανίκια του καπιταλισμού» (εκδόσεις Γαβριηλίδης) της Λιλής Ζωγράφου. Όμως στα δεκαπέντε σου είσαι έφηβη, κόρη, φίλη, μαθήτρια, συμμαθήτρια, είσαι η γκόμενα κάποιου, αλλά δεν είσαι Γυναίκα. Δεν είσαι Γυναίκα όπως είσαι είκοσι χρόνια μετά.

Βάζω να ακούσω Portishead καθώς γράφω αυτές τις αράδες και τους ακούω με τον ίδιο τρόπο που βγαίνεις έξω στον καθαρό αέρα γιατί μέσα είναι αποπνικτικά. Γιατί ασφυκτιώ ως γυναίκα στην ούγια της βαλκανικής χερσονήσου και το θέμα που γράφω. Μας πνίγει το λιβάνι περισσότερο κι από την αιθάλη. Give me a reason to love you, give me a reason to be a woman. Βάζω ένα ποτό. Σε λίγο θα θελήσω να βγω έξω να καπνίσω. Θα πρέπει να νιώθω ευγνωμοσύνη που δε φοράω τσαντόρ, που μου επιτρέπεται η κατανάλωση αλκοόλ και καπνού; Ακούω το γκρουπάκι από το Μπρίστολ, και μετά το πρόσωπο της Beth Gibbons θα μεταμορφωθεί σε Marianne Faithfull, Patti Smith, PJ Harvey, Amy Winehouse σε ένα morphing πανκ μορφών, συμβόλων της γυναικείας χειραφέτησης. «Punk ain’t dead» που έγραφε και το τισέρτ που φορούσε κρυφά το κοριτσάκι στο Persepolis, το animation που εκτυλίσσεται στο Ιράν και με το οποίο ταυτίζομαι ανατριχιαστικά.

«Η ουσιαστική, η μεγάλη αντίπαλος του χριστιανισμού ήταν η γυναίκα» γράφει η Λιλή Ζωγράφου στα Μαριακά, το κεφάλαιο στην Αντιγνώση που επικεντρώνεται στο γυναικείο ζήτημα στον χριστιανισμό. Επικαλείται τον G.Thomson για να μας εξηγήσει γιατί τα ράσα μοιάζουν με φουστάνι (έι, εσύ με το μαύρο, το ριχτό, πήρε φωτιά το τσαντάκι σου, κατά το γνωστό ανέκδοτο με τον αγιασμό στην Μύκονο): «οι ιερείς φορούν χιτώνες ή ράσα που είναι στην πραγματικότητα γυναίκεια ενδύματα» για να μην πληγώσουν το δημόσιο αίσθημα, να δώσουν περιθώριο στην ανθρωπότητα να συνηθίσει τον εκτοπισμό της Ιέρειας και τον σφετερισμό του προνομίου του ιερατείου από τους αρσενικούς πλέον ομολόγους της.

Έγραφε τολμηρά η Λιλή Ζωγράφου, σχεδόν προκλητικά. Και πώς αλλιώς δηλαδή όταν ξέρεις πως μπορείς να βαστάξεις τον φεμινισμό, όταν δεν τρέμεις μη συνθλίψει την θηλυκότητά σου, μη σε μετατρέψει σε ανδρογυναίκα, σε μια σεξουαλικά απωθητική οντότητα. Πια μιλάμε διαρκώς για κοινωνικές ανισότητες, ενώ την ίδια στιγμή βρίσκουμε τρε μπανάλ να μιλήσουμε για τις διακρίσεις ανάμεσα στα δύο φύλα. Λες και το θέμα είναι λυμένο. Πια έχουν όλα πέσει στο τραπέζι, αλλά η εκκλησία ξεγλιστράει από κάθε συζήτηση. Η εκκλησία εξακολουθεί να μη φορολογείται, ο διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους δεν φαίνεται να αποτελεί τμήμα της υποτιθέμενης ατζέντας μεταρρυθμίσεων –εδώ επιτρέπεται ακόμα να γελάς- και μάλιστα δίνεται ένα στίγμα όταν καταδικάζεται σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή ο δημιουργός της σατιρικής σελίδας «Γέροντας Παστίστιος» για «καθύβριση θρησκεύματος» ενώ κατά διαστήματα στα ένθετα των εφημερίδων βρίσκεις τα πονήματα του Παϊσιου…

Ο μισογυνισμός είναι σύμφυτος με τον χριστιανισμό, είναι εδραιωμένος τόσο στο δόγμα, όσο και στην εκκλησιαστική λειτουργία. Τον συναντάς στο άβατο του Αγίου Όρους που τηρείται απαρέγκλιτα μέχρι σήμερα, στο άβατο του «ιερού» των ναών, στον αποκλεισμό από την θεία κοινωνία όταν η γυναίκα έχει περίοδο. Ακόμη και ως βρέφος το θηλυκό θεωρείται υποδεέστερο, μιαρό: το κοριτσάκι το ευλογεί ο παπάς έξω από το «ιερό» όταν σαραντίσει, ενώ το αγοράκι, ο άνδρας, μπορεί να προχώρησει στα ενδότερα του ναού. Η κατωτερότητα του γυναικείου φύλου διατρανώνεται σε κάθε περίσταση, στηριγμένη σε ένα μισογυνικό δόγμα, γεννημένο σε μια πατριαρχική κοινωνία που δέχεται ως μητέρα του Μεσσία μόνο μία άσπιλη κι αμόλυντη αειπαρθένο και που φορτώνει στην πρωτόπλαστη Εύα το βάρος του προπατορικού αμαρτήματος, την απώλεια του παραδείσου. Γι’ αυτό ο κόσμος είναι αγγελικά πλασμένος, γιατί εκχωρήθηκε η κυριαρχία στους άνδρες…

(popaganda, 19/1/ 2014)

Πηγή: Niemands Rose

 

Διαβάστε ακόμα

Βιβλιοκριτική: “Τα φώτα στο βάθος” της Niemands Rose

 

 

Share

Αφορισμένα φιλιά

Φωτογραφία: poustiriot.blogspot.gr

του Ζακ Κωστόπουλου

Θεοφάνεια 2014. Πειραιάς: Την ώρα που ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ ρίχνει τον σταυρό, μια ομάδα lgbt ακτιβιστών και ακτιβιστριών αντάλλαξαν ομόφυλα φιλιά, κρατώντας rainbow σημαίες και μοιράζοντας flyer που έγραφε: «Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΑ #PoustiRiot», ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι στις ομοφοβικές δηλώσεις του Σεραφείμ.

Δεν ήμουν παρών στη δράση αυτή, το παρακολούθησα όπως και ο περισσότερος κόσμος μέσα από τα social media και τον σχετικό πανικό που ακολούθησε με δημοσιεύματα, αναρτήσεις και σχόλια που είτε επαινούσαν, είτε κατέκριναν την δράση.

Οι επικρίσεις μιας τέτοιας δράσης φυσικά και ήταν αναμενόμενες και στις περισσότερες των περιπτώσεων ούτε καν πρωτότυπες.

«Προκαλούν», «Βλέπουν και μικρά παιδιά», «Είναι άστοχη και άσχετη με τον χώρο και το μυστήριο», «Είναι ασέβεια προς την Εκκλησία»  και άλλα.

Α, όλα κι όλα, η αλήθεια να λέγεται: προκαλούν! Κι εγώ θυμάμαι μια φορά που είχα πάει στην ανάσταση, με το που πάει δώδεκα, αρχίσανε όλοι φιλιά, αγκαλιές και κακό. Η αλήθεια είναι πως ταράχτηκα! Έπρεπε όλοι να φιληθούν ταυτόχρονα, εκείνη την ώρα, μπροστά μου και να μου πετάνε στην μούρη το τι κάνουν στο κρεβάτι τους; Αμάν, φτάνει πια με τις ασέβειες, ε;

Ή μήπως όχι…

Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.

Καταρχήν, σοβαρά τώρα, εγώ δεν είδα τίποτα το προκλητικό και καμία ασέβεια. Το συμβάν έγινε σε δημόσιο χώρο και ήταν μια ειρηνική διαμαρτυρία απέναντι σε έναν Μητροπολίτη που με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης, απειλούσε με αφορισμούς τους βουλευτές και βουλευτίνες που θα το ψηφίσουν και περιέγραψε την ομοφυλοφιλία «ως παρά φύσιν εκτροπή η οποία δεν παρατηρείται ούτε στα ζώα» και είπε πως οι γκέι «συνδυάζουν τον δυναμισμό του άντρα με την μοχθηρία της γυναίκας», δίνοντας έτσι και ένα τόνο μισογυνισμού στο ομοφοβικό του παραλήρημα.

Αντίθετα, βρίσκω ιδιαίτερα προκλητικό εκπρόσωπος ενός θρησκευτικού δόγματος που ευαγγελίζεται την αγάπη, να επιδίδεται σε ρητορική μίσους θεωρώντας πως μπορεί να παρεμβαίνει σε θέματα που είναι πολιτικά και δεν αφορούν την εκκλησία, με το έτσι θέλω και χωρίς να έχει αντίλογο ή συνέπειες. Για να μην αναφέρω εδώ και τον αντιρατσιστικό νόμο που στο αρχικό του σχέδιο ήθελε τους ιεράρχες πάνω και πέρα από τον νόμο, έτσι ώστε να μην μπορούν να διωχθούν για ρητορική μίσους. Αλλά μάλλον αυτό δεν είναι της παρούσης. Άλλη φορά.

Όσο για τα παιδιά – αθώα αγγελούδια – θύματα της γκέι προπαγάνδας, που κινδυνεύουν να πάρουν το στραβό το δρόμο αν μας δουν να φιλιόμαστε, ένα έχω να πω: αν η σεξουαλική ταυτότητα είναι κάτι που μπορούμε να μεταλαμπαδεύσουμε, εμείς δε θα υπήρχαμε γιατί θα είχαμε πέσει θύματα της «στρέιτ προπαγάνδας».

Δεν καταλαβαίνω γιατί για τα «μικρά παιδιά που παρακολουθούν»  είναι προτιμότερο να διδάσκονται το μίσος. Θεωρώ σχεδόν εγκληματικό να διδάσκονται τα παιδιά τυφλή πίστη σε παπάδες, σαν τον Σεραφείμ καλή ώρα, που θα τους υπαγορεύουν ότι οφείλουν να μισούν οτιδήποτε το διαφορετικό, ξένο ή μακριά από τις κοινωνικές νόρμες. Γενικά είναι τουλάχιστον τραγικό να θεωρούμε «φυσιολογική» την τυφλή πίστη και όχι την αγάπη. Γιατί ένα φιλί ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, δεν είναι τίποτα άλλο από αγάπη. Και στο κάτω κάτω, είναι προτιμότερο να δηλητηριάζονται τα παιδιά με μίσος από το να δουν ένα ομόφυλο φιλί; Να δουν ότι υπάρχουν και αυτά τα ζευγάρια, υπάρχει και αυτή η αγάπη και έχει χώρο να εκφράζεται δημόσια;

Άσε που κανείς δεν σκέφτεται ότι ανάμεσα στα παιδιά που παρακολουθούν, σίγουρα υπάρχουν και κάποια που μπορεί να έχουν διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα ή ταυτότητα φύλου. Και ενώ αποζητούν αποδοχή και αγάπη, θα ακούν τον κάθε Σεραφείμ να τα αποκαλεί ανώμαλα, ανάξια αγάπης και σεβασμού, καταστρέφοντας (ίσως και ανεπανόρθωτα) την αυτοεκτίμηση τους και πείθοντας τα πως είναι λάθη της φύσης. Θα άφηνες έναν υποβολέα να λέει στο παιδί σου ότι είναι ανώμαλο και ότι θα καεί στην κόλαση; Εγώ όχι.

Πάνε σχεδόν 40 χρόνια από όταν η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία αφαίρεσε από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών την ομοφυλοφιλία (το 1973), κάτι που το 1990 ασπάστηκε και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Παρόλα αυτά, στο ξημέρωμα του 2014, ο μεσαίωνας βασιλεύει στην Ελλάδα. Και όπως πάντα, στον σκοταδισμό πρωταγωνιστής είναι η εκκλησία. Στην Ελλάδα της κρίσης, της κοινωνικοπολιτικής κρίσης, η συνολική και η συλλογική χειραφέτηση δείχνει να’ ναι μονόδρομος. Ας χωνέψουμε λοιπόν σαν κοινωνία ότι τα lgbt άτομα δεν είμαστε ούτε άρρωστες, ούτε ανώμαλοι, ούτε ψυχικά διαταραγμένοι, αλλά ισότιμα μέλη της και ενεργοί πολίτες και πολίτισσες, που θα έπρεπε να έχουμε τα ίδια δικαιώματα με όλες και όλους.

Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν κινούνται τέτοιου είδους δράσεις. Δράσεις που διεκδικούν την ορατότητα, την ισότητα. Δράσεις αντίδρασης στο σκοτάδι και την μισαλλοδοξία, δράσεις αγάπης.

Έτσι λοιπόν, αν θεωρείς ένα φιλί ανώμαλο, αν θεωρείς τα lgbt άτομα άρρωστα και ανάξια σεβασμού και αγάπης, αν διδάσκεις πως επειδή είμαι γκέι είμαι λιγότερο από άνθρωπος, με προκαλείς. Και εφόσον με προκαλείς θα αντιδράσω. Και κάθε τέτοια ειρηνική αντίδραση που διεκδικεί την ορατότητά μας και την ισότητα μόνο μπράβο αξίζει.

Ας πούμε λοιπόν ναι στα φιλιά και όχι στο μίσος.

Πηγή: tvxs

 

Share

Γυναίκες και θρησκεία

της Σίλης Κοϊτσάνου

Γιατί ενώ θα έπρεπε κανονικά οι γυναίκες να είναι άθρησκες, συμβαίνει να είναι οι  πλέον θρησκευόμενες?

Οι γυναίκες σε όλες τις εποχές και σε όλα τα πλάτη και μήκη του πλανήτη, σε όποιο κράτος και πολιτισμικό περιβάλλον και αν ζουν υφίστανται την καταπίεση, την περιφρόνηση έως και τον εξευτελισμό από την επικρατούσα θρησκεία του τόπου τους. Μοναδική εξαίρεση αποτελεί η εποχή της μητριαρχίας και της λατρείας της μητέρας γης, για την οποία δεν έχουμε πολλά ιστορικά στοιχεία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο λόγος αυτής της άσκησης βίας στην ουσία είναι αποτέλεσμα της πατριαρχικής κοινωνίας που θέλει να ασκεί πλήρη εξουσία πάνω στο γυναικείο φύλο χρησιμοποιώντας και την θρησκεία σαν εργαλείο υποταγής των γυναικών.

Οι γυναίκες είναι κατά την θρησκεία άτομα δεύτερης κατηγορίας, δεν μπορούν να γίνουν ιερείς-ιέρειες και να έχουν στην ουσία θέση εξουσίας, είναι μέχρι και μιαρές και δεν  επιτρέπεται να εισέρχονται στο ιερό, ενοχοποιούνται για πάσης φύσεως αμαρτίες και ακόμα και στα μυστήρια και τα “ιερά” κείμενα προτρέπονται να παραμένουν υποταγμένες.

Βρισκόμαστε στο 2013 και είμαστε υποχρεωμένες να ακούμε παραμυθάκια του τύπου η Παναγία δεν θέλει οι γυναίκες να μπαίνουν στο Άγιο Όρος. Μιλάμε για το ύψος του θράσους, δηλαδή  να χρησιμοποιούν και πάλι μία γυναικεία μορφή σαν εμπόδιο για την διατήρηση του άβατου.

Άκουσα ότι η κυρία Λιάνα Κανέλλη, σαν γνωστή θρησκευόμενη και πιστή χριστιανή, ευχαρίστησε τους πιλότους της πολεμικής αεροπορίας που της έδωσαν την δυνατότητα να πετάξει μαζί τους πάνω από το Άγιο Όρος, διότι η ίδια σαν λάτρης της ελληνικής παράδοσης δεν διανοείται να ταράξει την ησυχία των Αγίων αυτών ανθρώπων και να ζητήσει να επισκεφθεί τα άγια χώματα πατώντας πάνω σε αυτά.

Γιατί τα ανεχόμαστε όλα αυτά? Γιατί ακόμα και σήμερα γυναίκες που σε όλα τα άλλα είναι προοδευτικές δέχονται να παντρεύονται με θρησκευτικό γάμο ή να βαφτίζουν τα παιδιά τους άνθρωποι που τις θεωρούν μιαρές?

Θρησκεία και ισότητα, πόσο μάλλον φεμινισμός είναι έννοιες ασύμβατες. Οφείλουμε να καυτηριάζουμε ανοιχτά και με έμφαση τέτοια φαινόμενα προκλητικής ανισότητας που έχουν παγκόσμια αντίκτυπο στην ψυχή των ανθρώπων και τους χρησιμοποιούν με τον πιο ύπουλο τρόπο για τους σκοπούς τους.

Share

Τουρκία: Φιλί, κρασί και μακιγιάζ προς απαγόρευση

του Στάθη Ευσταθιάδη

“Το φιλί δεν είναι κρίμα”, λέει το τραγουδάκι αλλά στην Τουρκία δεν ισχύει αυτό. Τουλάχιστον για κάποιες ημικυβερνητικές οργανώσεις, όπως διαπίστωσαν τελευταία οι κάτοικοι της Άγκυρας.

Στον σταθμό Κουρτουλούς του μετρό της τουρκικής πρωτεύουσας μια μεγάλη επιγραφή “προειδοποιεί” τη νεολαία “να συμπεριφέρεται κόσμια και στα πλαίσια της ηθικής”. Το γνωστό σύμβολο της διαγραφής, το Χ, που ήταν πάνω στη φωτογραφία ενός νέου και μιας κοπέλας που φιλιούνταν έδειχνε ποιο δεν ήταν, κατά τη γνώμη εκείνων που έβαλαν την αφίσα, “κόσμιο” και “ηθικό”. Κατά σύμπτωση (;) ασφαλώς, ο πρωθυπουργός Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογαν δηλωσε τώρα τελευταία ότι θέλει “μια θρησκευόμενη νεολαία”.

Δεν έδωσαν σημασία οι νέοι και οι νέες στην προειδοποίηση, συνέχισαν να φιλιούνται, μάλιστα την περασμένη Παρασκευή δυο-τρια ζευγάρια νεαρών φοιτητών θέλησαν να δείξουν ότι δεν θα παύσουν να δίνουν ένα φιλί αποχαιρετισμού ή καλωσορίσματος επειδή “κάποιοι έτσι το θέλουν”. Παρα λίγο να το πλήρωναν πολύ ακριβα.

Όρμησαν εναντίον τους καμιά δεκαριά “υπερπατριώτες” με ρόπαλα, μαχαιριά και σιδερόβεργες διαλαλώντας “το Ισλάμ θα νικήσει ακόμη κι αν χρειαστεί να χυθεί το αίμα μας”. Οι νεαροί και οι κοπέλες μόλις γλίτωσαν -με μερικές γροθιές και κλοτσιές.

Το επεισόδιο δεν θα είχε ίσως ιδιαίτερη σημασία αν η “προειδοποίηση” για το φιλί δεν εμφανιζόταν και σε δυο άλλους σταθμούς του μετρό της τουρκικής πρωτεύουσας και αν δεν ήταν “μια ακόμη ένδειξη του θρησκευτικού προσώπου” του κυβερνητικού κόμματος, όπως έγραψαν εφημερίδες. Και δεν είναι άγνωστο αυτό το “πρόσωπο”.

Πριν δυο μήνες η διεύθυνση της ημικρατικής Turkish Airlines ανακοίνωσε ότι οι αεροσυνοδοί της αεροπορικής εταιρίας θα αλλάξουν αμφίεση, στο εξής θα φορούν “πιο σεμνές στολές”, χωρίς παντελόνια, με τις φούστες “πολύ κάτω από το γόνατο” και με μπλούζες “ψηλά στον λαιμό”. Μόνο επειδή υπήρξε καθολική αντίδραση από το γυναικείο προσωπικό και οι πιλότοι με απείλησαν απεργία διαρκείας η εταιρία “ανέστειλε επί του παρόντος” την εφαρμογή του νέου ενδυματολογίου. Επέμεινε ομως-και το επέβαλε- να γίνεται “περιορισμένη χρήση του κραγιόν και του μέικ-απ” από τις αεροσυνοδούς. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εμπνευστής αυτών των “μέτρων σεμνότητας” ήταν η κυβέρνηση.

Αν σ’ αυτές τις ηθικοπλαστικές επιδόσεις η κυβέρνηση του κ. Ερντογάν κρύβει το πρόσωπο της, στην απόφαση για το κρασί και τα ποτά που πάρθηκε πριν μια εβδομάδα, όχι μονό ανέλαβε την πατρότητα αλλά προχώρησε και σε απειλές.

Εντελώς αιφνιδιαστικά η κυβέρνηση απαγόρευσε την πώληση κρασιού και κάθε κατηγορίας ποτών, ακόμη και της μπίρας, από τις 7 το απόγευμα. Έκρινε ότι το κρασί και τα ποτά προκαλούν “αλλοτρίωση της προσωπικότητας του Τούρκου πολίτη”, απέδωσε στην “αχαλίνωτη οινοποσία” την αύξηση της εγκληματικότητας -ισχυρισμό που διαψεύδουν οι στατιστικες- και “υπενθύμισε” ότι η μουσουλμανική θρησκεία δεν επιτρέπει το κρασί.

Και για εκείνους που ίσως δεν ερμήνευσαν αυτή την υπενθύμιση έσπευσε, την περασμένη Κυριακή, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αριντς να δηλώσει ότι μερικοί συμπεριφέρονται με τρόπο που “τους αξίζει να τους αναλάβει ένας Μουρατ Δ'”. Ο σουλτάνος Μουρατ Δ’ (έζησε στα μέσα του 17ου αιώνα) είχε επιβάλει απαγόρευση στο κρασί, στον καπνό, στον καφέ και τιμωρούσε με αποκεφαλισμό όποιον συλλαμβανόταν να πίνει ή να καπνίζει.

Πηγή: Βήμα

 

Share

Αίγυπτος: οι μαζικοί δημόσιοι βιασμοί αποκαλύπτουν…

Φωτό: Άνοιξη 2013, γυναίκες καραδαίνουν μαχαίρια σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τους βιασμούς, που μένουν ατιμώρητοι

 

της Ελένης Τσερεζόλε

«Αν δεν κυνηγούσα τις γυναίκες, οι φίλοι μου θα με περνούσαν για ομοφυλόφιλο». Με τον τρόπο αυτό ένας αιγύπτιος έφηβος που τον συνέλαβαν πρόσφατα να παρενοχλεί σεξουαλικά μια γυναίκα στην Αλεξάνδρεια, δικαιολόγησε την πράξη του. Το περιστατικό, πέρα από αποκαλυπτικό μιας γενικευμένης νοοτροπίας τόσο έναντι των γυναικών όσο και έναντι των ομοφυλόφιλων στην Αίγυπτο, είναι και… σπάνιο. Ελάχιστες δηλαδή είναι οι φορές που οι άνδρες οι οποίοι επιτίθενται μαζικά και κακοποιούν σεξουαλικά γυναίκες σε δημόσιους χώρους, συλλαμβάνονται και προσάγονται ενώπιον της Δικαιοσύνης. Τις περισσότερες φορές, είτε δεν συλλαμβάνονται καθόλου είτε τα θύματα, υπό τις πολλαπλές πιέσεις (εκ μέρους των οικογενειών των ιδίων, των δραστών, της αστυνομίας, κ.α.) κάνουν πίσω. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Για παράδειγμα, το 2006, νεαρές γυναίκες δέχθηκαν επίθεση από ομάδα ανδρών, στο κέντρο του Καΐρου, χωρίς η αστυνομία να παρέμβει. Απλά σήμερα, μετά από την πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ αλλά και χάρη στο θάρρος μερικών γυναικών που έπεσαν θύματα τέτοιων επιθέσεων, να τις δημοσιοποιήσουν, έχει έλθει δυναμικά στο προσκήνιο, αναγκάζοντας τους δημόσιους παράγοντες, από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, που είναι στην εξουσία, ως διάφορες οργανώσεις, να πάρουν θέση.

Οι βίαιες και μαζικές αυτές επιθέσεις ενάντια σε γυναίκες σε δημόσιους χώρους, και κυρίως στην εμβληματική για το ρόλο της στην ανατροπή του Μουμπάρακ, πλατεία Ταχρίρ (αλλά όχι μόνο σε αυτή), συνιστούν πλέον σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο. Για την «ενδέκατη πληγή της Αιγύπτου» έκανε πρόσφατα λόγο η γαλλική Μοντ ενώ η Χέραλντ Τρίμπιουν είχε τίτλο: «κύμα σεξουαλικών επιθέσεων φοβίζει την Αίγυπτο». Το πρόβλημα είναι ότι φαινόμενο δεν «φοβίζει» γενικώς και αορίστως την Αίγυπτο, αλλά φέρνει στην επιφάνεια οπισθοδρομικές αντιλήψεις πολλών ετών, και μάλιστα εκ μέρους σημαντικών παραγόντων και διαμορφωτών της κοινής γνώμης, του τύπου «οι γυναίκες τα θέλανε, προκαλούν», κλπ. Για παράδειγμα αυτή είναι η θέση του δημοφιλούς σεΐχη Αμπού Ισλάμ: «Αυτές που πηγαίνουν στην πλατεία Ταχρίρ είναι γυναίκες γυμνές, που δεν καλύπτονται με το χιτζάμπ, χήρες, που επιδιώκουν να τις βιάσουν».

Υποψήφια θύματα όλες οι γυναίκες…

Πέραν της προκλητικότητάς της, η τοποθέτηση αυτή (που δεν είναι μεμονωμένη) είναι και ανακριβής: ακόμη και γυναίκες που φορούν το χιτζάμπ πέφτουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης. Είτε στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είτε στο δρόμο. Ενίοτε η επίθεση αυτή λαμβάνει μαζικό χαρακτήρα: δεκάδες, εκατοντάδες άνδρες περικυκλώνουν μία ή περισσότερες γυναίκες, τις γδύνουν, τις ξυλοφορτώνουν, και τους επιτίθενται σεξουαλικά. Συχνά τα θύματα δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν ποιοι είναι οι δράστες της επίθεσης και ποιοι σπεύδουν προς βοήθειά τους… Καμία δε γυναίκα δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο τέτοιου είδους βάρβαρων επιθέσεων: νέες ή μεγαλύτερης ηλικίας, παντρεμένες ή ανύπαντρες, με χιτζάμπ ή χωρίς, ευκατάστατες ή όχι… Και το να καλέσουν σε βοήθεια είναι, τις περισσότερες φορές, μάταιο. Καλύτερα να πουν ότι τους έκλεψαν την τσάντα. Οι αστυνομικοί δεν προσφέρουν προστασία καθώς θεωρούνται εν δυνάμει βιαστές και αυτοί…

Όσοι πίστευαν ότι η ανατροπή του καταπιεστικού καθεστώτος Μουμπάρακ, θα άλλαζε τα πράγματα διαψεύστηκαν. Στην αρχή των διαμαρτυριών, στην πλατεία Ταχρίρ, συνυπήρχαν άνδρες και γυναίκες διαδηλωτές, χωρίς να σημειωθεί κάποιο περιστατικό. Ωστόσο, τη 18η ημέρα, η αμερικανίδα ανταποκρίτρια του CBS, Λόρα Λόγκαν, δέχθηκε επίθεση από… διακόσιους άνδρες… Τους επόμενους μήνες παρεμφερείς επιθέσεις δέχθηκαν δύο γαλλίδες δημοσιογράφοι, των δημόσιων καναλιών France 3 και France24, οι οποίες γλίτωσαν τα χειρότερα χάρη στην παρέμβαση άλλων ανδρών… Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων είναι αιγύπτιες – απλά τα περιστατικά με τις ξένες δημοσιογράφους έστρεψαν τα φώτα των διεθνών ΜΜΕ στο φαινόμενο.

Όταν η επανισλαμοποίηση ανοίγει το δρόμο στην αυθαιρεσία σε βάρος των γυναικών…

Ποιοι είναι οι δράστες; Ποια τα κίνητρά τους;

Η ερμηνεία του φαινομένου δεν μπορεί να είναι μονοπαραγοντική: οικονομικοί παράγοντες (υψηλότατη ανεργία των νέων, μεγάλα ποσοστά φτώχειας), σεξουαλική στέρηση (μεγάλη διάδοση κάθε είδους πορνογραφίας) αλλά και η ισλαμιστική προσέγγιση της γυναίκας και του σώματός της, μπορούν (σε κάποιο βαθμό) να εξηγήσουν τις επιθέσεις αυτές.

Σημαντικό ρόλο έπαιξε η επανισλαμοποίηση της κοινωνίας που ξεκίνησε επί Μουμπάρακ, βάζοντας φρένο σε σειρά νομοθετημάτων του παρελθόντος (επί Νάσερ και Σαντάτ), που έδιναν δικαιώματα στις γυναίκες. Όποιος ανέμενε ότι τα ανοίγματα του Μουμπάρακ προς τους ισλαμιστές θα συντηρητικοποιούσαν την κοινωνία, και θα προστάτευαν τις γυναίκες από σεξουαλικές επιθέσεις σε δημόσιους χώρους, σε ΜΜΜ, έπεσαν έξω. Και τούτο γιατί, όπως παρατηρεί ο γνωστός συγγραφέας (του «Μεγάρου Γιακουμπιάν») στο νέο του βιβλίο, «Χρονικά της Αιγυπτιακής Επανάστασης», Αλάα αλ-Ασουάνι, «οι ουαχαμπίτες βλέπουν τη γυναίκα ως σεξουαλικό αντικείμενο, όργανο πειρασμού ή μέσο τεκνοποίησης. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να καλύψουν το σώμα της και να την απομονώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο από την κοινωνία, για να απωθήσουν το κακό που μπορεί να προέλθει από τη γοητεία τους». Δεν είναι έτσι δύσκολο η γυναίκα να μετατραπεί σε θήραμα…

Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι η Αίγυπτος ήταν η πρώτη αραβική χώρα όπου αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1920 το φεμινιστικό κίνημα: το 1923, η Χόντα Σαράουϊ τολμούσε να πετάξει τη μαντίλα που κάλυπτε το πρόσωπό της, προκαλώντας σκάνδαλο και βάζοντας τα θεμέλια του γυναικείου κινήματος στη χώρα. Στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, οι γυναίκες αποσπούσαν το δικαίωμα ψήφου, πρόσβασης στην εκπαίδευση, στην απασχόληση. Ακόμη, επί Ανουάρ αλ Σαντάτ, ψηφίστηκαν οι νόμοι για την προστασία της γυναίκας στο πλαίσιο του γάμου. Επί Μουμπάρακ, το πάνω χέρι στα κοινωνικά ζητήματα (με αντάλλαγμα τη διατήρηση της πολιτικής του εξουσίας) που έδωσε ο «ραίς» στους ισλαμιστές προκάλεσε σοβαρά προβλήματα – π.χ. η βάρβαρη πρακτική της κλειτοριδεκτομής, την οποία δεν επιβάλλει το Κοράνι και που είναι παράνομη από το 2008, μετατράπηκε σε ισλαμικό κανόνα! Προβλήματα που σήμερα γίνονται ακόμη πιο αισθητά, με την άνοδό τους στην εξουσία.

Μέσα σε αυτό το γκρίζο τοπίο για τα γυναικεία δικαιώματα, όπως αυτό διαγράφεται από τις βάρβαρες δημόσιες σεξουαλικές επιθέσεις, υπάρχουν και φωτεινά σημεία. Είναι η δράση θαρραλέων γυναικών που τολμούν τα πουν τα πράγματα με το όνομά τους και να θέσουν, π.χ., την εξουσία των Αδελφών Μουσουλμάνων προ των ευθυνών της. Όπως για παράδειγμα, η Έβιν Νάγκα, φεμινίστρια, που κατήγγειλε «μια ισλαμιστική εξουσία, σκοταδιστική, που, με το πρόσχημα της σαρία και των παραδόσεων, θέλει να κλείσει τις γυναίκες στα σπίτια τους και να ακυρώσει την επανάσταση». Ή η Χάνια Μοχίμπ, η 42χρονη δημοσιογράφος, που ήταν ένα από τα πρώτα θύματα που δημοσιοποίησε την εμπειρία της. Μέχρι σήμερα μόλις 18 τέτοιες επιθέσεις έχουν καταγραφεί, ωστόσο είναι σίγουρα πολύ περισσότερες καθώς πολλές γυναίκες αποθαρρύνονται από το να τις καταγγείλουν.

Οι Αιγύπτιες πάντως δεν το βάζουν κάτω. Και όσο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι διαπληκτίζονται με τα άλλα κόμματα για το θέμα των ευθυνών, εκείνες συνεχίζουν να δίνουν το παρόν στις διαδηλώσεις. Είτε συνοδευόμενες από… σωματοφύλακες. Είτε με ίδια μέσα προστασίας: «μην ανησυχείτε για μένα» έλεγε πρόσφατα μια 40χρονη δικηγόρος, η Άμπερ Χαρίντι, «οπλοφορώ».

Όπως και νάναι οι μαζικοί, δημόσιοι βιασμοί αποτελούν μία από τις πολλές πτυχές ενός καθημερινού και σε πολλά μέτωπα αγώνα που δίνουν οι αιγύπτιες: για τη ζωή τους, για την αξιοπρέπειά τους. Κι εντέλει για την τελική έκβαση της εξέγερσης που ανέτρεψε το καθεστώς του Μουμπάρακ…

 

Περισσότερα

Αίγυπτος: Ο βιασμός το νέο όπλο κατά των διαδηλωτριών

Το γυναικείο ζήτημα στις αραβικές εξεγέρσεις

Share

Με λιθοβολισμό απειλείται 19χρονη ακτιβίστρια

Με λιθοβολισμό απειλείται η 19χρονη ακτιβίστρια Άμινα Τάιλερ στην Τυνησία η οποία πόσταρε στην σελίδα της φωτογραφία στην οποία έχει γράψει στο στήθος της «Το σώμα μου ανήκει σε μένα». Ισλαμιστής ιεροκήρυκας ζήτησε να εκτελεστεί με λιθοβολισμό.Συγκεκριμένα ο σαλαφίτης ιεροκήρυκας Αντέλ Αλμί υποστήριξε ότι «Σύμφωνα με το Θείο Νόμο, πρέπει να τιμωρηθεί με 80 ως 100 βουρδουλιές, αλλά αυτό που έκανε επισείει πολύ περισσότερα. Πρέπει να θανατωθεί με λιθοβολισμό και μέχρι τότε να τεθεί υπό περιορισμό, γιατί αυτό που έκανε μπορεί να προκαλέσει επιδημία … Είναι σαν κάποιον που υποφέρει από σοβαρή μεταδοτική ασθένεια και πρέπει να απομονωθεί και να θεραπευτεί».

Η φεμινιστική οργάνωση FEMEN της οποίας φέρεται να είναι μέλος η 19χρονη τονίζει σε ανακοίνωσή της ότι

«Η 4η Απριλίου θα σηματοδοτήσει την αρχή μίας νέας, γνήσιας Αραβικής Ανοιξης, μετά την οποία η πραγματική ελευθερία, χωρίς μουλάδες και χαλίφηδες, θα έρθει στην Τυνησία»«Τα στήθη μας είναι πιο φονικά από τις πέτρες σας!». Η 4η Απριλίου ανακηρύχτηκε από την οργάνωση παγκόσμια ημέρα δράσης  δράσης για την συγκεκριμένη υπόθεση, ενώ ανέβασε και ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών, στην οποία έχουν ανταποκριθεί ήδη πάνω από 10.000 άτομα, τα οποία ζητούν να ασκηθεί δίωξη σε όσους απειλούν την 19χρονη.

Η οργάνωση για τα δικαιώματα” Human Rights Watch” τονίζει  ότι «Τα σχόλια του Αντέλ Αλμί … έθεσαν την Αμίνα Τάιλερ σε άμεσο κίνδυνο … το τυνησιακό κράτος θα πρέπει να δράσει άμεσα τουλάχιστον καταδικάζοντας τις δηλώσεις και προστατεύοντάς την από επιθέσεις, αλλά και με διερεύνηση για το αδίκημα της προτροπής σε βίαιες πράξεις».

Πηγή: alterthess

 

Περισσότερα

Αγνοείται η πρώτη Femen της Τυνησίας μετά από απειλές για τη ζωή της

 

Share

Αγνοείται η πρώτη Femen της Τυνησίας μετά από απειλές για τη ζωή της

Εξαφανισμένη είναι εδώ και μερικές ημέρες η 19χρονη Αμίνα, «η πρώτη Femen της Τυνησίας», γεγονός που κάνει τη φεμινιστική, ακτιβιστική οργάνωση να εκφράζει φόβους για τη ζωή της.  Είναι η πρώτη Τυνήσια που είχε το θάρρος να δημοσιεύσει γυμνόστηθες φωτογραφίες της στο Facebook σε ένδειξη συμπαράστασης στο φεμινιστικό κίνημα Femen.

Αγνοείται από την Τρίτη και παγκόσμιες ανθρωπιστικές οργανώσεις την αναζητούν.

Οι φωτογραφίες της ανέβηκαν και στην ιστοσελίδα της ομάδας Femen. «Το σώμα μου ανήκει σε εμένα και σε κανέναν άλλο»,  έγραψε με μελάνι στο στήθος της στα αραβικά, καθώς και το «Fuck you morals».

Η σελίδα της στο Facebook δεν έχει ανανεωθεί, το τηλέφωνο της δεν απαντά, ενώ ο λογαριασμός της στο Skype είναι κλειστός.

Οι φωτογραφίες της είχαν προκαλέσει ηλεκτρονικό πόλεμο στον αραβικό κόσμο, με πολλούς χρήστες να καταφέρονται εναντίον της με υβριστικά μηνύματα και απειλές για τη ζωή της.

Πρόσφατα, σύμφωνα με την εφημερίδα Kapitalis, ο ιεροκήρυκας Adel Almi, δήλωσε πως η ποινή της θα έπρεπε να είναι από 100 χτυπήματα με μαστίγιο στην πλάτη, μέχρι και λιθοβολισμός. «Η πράξη της μπορεί να αποκαλέσει αποτρόπαιες μιμήσεις της, να εξαπλωθεί σαν επιδημία και σε άλλες γυναίκες. Επιβάλλεται να τιμωρηθεί», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Αν η Αμίνα συλληφθεί, η ποινή που προβάλλεται από το Δίκαιο της χώρας της για προσβολή των ηθών και του θρησκευτικού νόμου, είναι δίχρονος εγκλεισμός στη φυλακή και χρηματικό πρόστιμο.

Πάνω από 15.000 άνθρωποι, έχουν υπογράψει αίτηση, ζητώντας την τιμωρία όσων απειλούν τη ζωή της νεαρής γυναίκας. Φεμινιστικές ομάδες κινητοποιούνται παράλληλα σε παγκόσμιο επίπεδο για την εύρεση και προστασία της.

Η 4η Απριλίου, έχει μάλιστα οριστεί ως «Η Ημέρα της Αμίνα», καμπάνια στην οποία συμμετέχει και ο Ρίτσαρντ Ντόκινς.

Χρήστες του Twitter δημιούργησαν το Hashtag  #Amina, όπου και δημοσιεύονται πληροφορίες και εξελίξεις για την υπόθεση της 19χρονης.

Από τη μεριά της, η ομάδα Femen, ανέφερε σε γραπτή της ανακοίνωση: «Οι βαρβαρικές απειλές εις βάρος της Αμίνα είναι απαράδεκτες. Φοβόμαστε για τη ζωή της. Καλούμε όλες τις γυναίκες να παλέψουν για την ελευθερία τους κατά των θρησκευτικών αγριοτήτων. Χρησιμοποιήστε το σώμα σας σαν “καμβά” για τα συνθήματα υπέρ της ελευθερίας. Γυμνά στήθη ενάντια στο Ισλάμ (Bare breasts against Islamism)».

Λίγο αργότερα η σελίδα τους στο διαδίκτυο δέχτηκε επίθεση από hackers, που αντικατέστησαν τις γυμνές φωτογραφίες με αντίστοιχες του Κορανίου.

 

Πηγή: tvxs

 

 

Share

Η Κριστίνα, η Δεξιά και το FAP πανηγυρίζουν για έναν νέο Πάπα που είναι ομοφοβικός, ενάντια στις εκτρώσεις και υπήρξε συνεργάτης της δικτατορίας του Βιντέλα

της Daiana Asquini*

Η ανακήρυξη του Χόρχε Μπεργκόλιο ως νέου Πάπα αντιμετωπίστηκε με ενθουσιασμό από την Κριστίνα Φερνάντες [Κίρτσνερ], τη Δεξιά και το FAP [Πλατύ Προοδευτικό Μέτωπο]. Η Κριστίνα, σε μια επιστολή που έστειλε μόλις εκλέχθηκε ο νέος Πάπας, έγραψε πως “εκ μέρους μου, αλλά και εν ονόματι της κυβέρνησης της Αργεντινής και εκπροσωπώντας το λαό της χώρας μας, θέλω να σας χαιρετίσω και να σας συγχαρώ”. Στη συνέχεια, δήλωσε πως “σήμερα είναι μια ιστορική μέρα και θα ήθελα να το σημειώσω: για πρώτη φορά σε δύο χιλιάδες χρόνια, θα έχουμε λατινοαμερικάνο Πάπα” (Día a Día, 14/3). Ο Μάκρι είπε πως η ορκομωσία “θα ανοίξει το δρόμο προς ένα μέλλον γεμάτο υποσχέσεις για τον λαό της Αργεντινής” (La Nación, 14/3). Στην ίδια γραμμή, “ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού, Έρμες Μπινέρ, συνεχάρη τον καρδινάλιο Χόρχε Μπεργκόλιο γιατί γίνεται ‘ο πρώτος Αργεντινός Πάπας” και τον χαρακτήρισε ‘άνθρωπο του διαλόγου’” (Gaceta Mercantil, 13/3). Η εκλογή του νέου Πάπα χαιρετίστηκε και από τον Ρικάρντο Αλφονσίν, ο οποίος “είπε πως είναι ‘συγκινημένος και χαρούμενος ως Καθολικός’” (στο ίδιο) και την Ελίσα Καριό, η οποία “χαιρετίζει την εκλογή του νέου Πάπα και τη θεωρεί ‘σημάδι των διαφορετικών καιρών που έρχονται’ για την Αργεντινή” (La Nación, 14/3)

Οι εθνικιστές, οι προοδευτικοί, η κεντροαριστερά και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία συντάσσονται με την “Επιχείρηση Κατακραυγή” υπέρ της Καθολικής Εκκλησίας

Αυτές οι διακηρύξεις δείχνουν την ολοκληρωτική υποταγή των καπιταλιστικών κομμάτων στην Καθολική Εκκλησία, την ίδια εκκλησία που, σύμφωνα με την ηγέτη των “Γιαγιάδων της Πλατείας Μαΐου, Εστέλα ντε Καρλότο (η οποία είναι κιρτσνερική) “αμαύρωσε την ιστορία αυτής της χώρας” (Clarín, 15/3). Η κεντροαριστερά και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποφάσισαν να συνταχθούν με την “Επιχείρηση Κατακραυγή” υπέρ του Μπεργκόλιο. Ο “Φερνάντο ‘Πίνο’ Σολάνας (βασικός ηγέτης του Προγιέκτο Σουρ, στο οποίο συνενώνονται το MST και το PCR) είπε πως ´ο νέος Πάπας υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα της Εκκλησίας ως Μπεργκόλιο, λόγω της τεράστιας γνώσης και ισορροπίας του” (InfoSur, 13/3). Ο Φακούντο Μογιάνο, γιος του ηγέτη της CGT που βρίσκεται απέναντι στην Κριστίνα, είπε πως “συγκινήθηκε πραγματικά ως Καθολικός και Λατινοαμερικάνος όταν έμαθε πως πρώτος μη-Ευρωπαίος Πάπας σε 2000 χρόνια θα είναι Αργεντινός” (Περφίλ, 13/3). Στην ίδια γραμμή, “Η ‘CGT Ασοπάρντο’, με επικεφαλής τον Ούγκο Μογιάνο, εξέφρασε κι αυτή ‘μεγάλη συγκίνηση’ για την εκλογή του Αργεντινού Καρδιναλίου ως Ανώτατου Ποντίφικα” (Terra, 13/3). Ο Πέρες Εσκιβέλ, ηγέτης του SERPAJ, προσπάθησε να σώσει το προφίλ του Μπεργκόλιο λέγοντας πως “Δεν υπήρχαν δεσμοί με τη δικτατορία” (Clarín, 14/3). Ο Εμίλιο Πέρσικο, ηγέτης του κινήματος Εβίτα, διακήρυξε πως “Ο Μπεργκόλιο είναι περονιστής, είναι σύντροφος” (Movimiento Evita, 14/3). “Ο ηγέτης των Libres del Sur, Ουμπέρτο Τουμίνι, είπε πως αδημονεί ο νέος Πάπας να καταφέρει να ερμηνεύσει τους νέους καιρούς και να συνεισφέρει στο να απαλλαγεί η εκκλησία από τα τελευταία της μεσαιωνικά χαρακτηριστικά” (Terra, 13/3).

Οι λατινοαμερικανοί εθνικιστές υιοθετούν την ίδια στάση. Ο Νικολάς Μαδούρο είπε πως “ο πρόσφατα χαμένος πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, μπορεί να επηρέασε από τον ουρανό ώστε την Τετάρτη να έχουμε τον πρώτο λατινοαμερικανό Πάπα στην ιστορία, τον Αργεντινό Καρδινάλιο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο” (La Nación, 14/3). Ο Κορέα είπε πως η ανακήρυξή του “’είναι κάτι ιστορικό και ένα καλό νέο’ για την περιοχή” (El Comercio, 15/3). Επίσης, ο πρόεδρος Έβο Μοράλες συνεχάρη, μέσω ενός απεσταλμένου, τον Πάπα Φραγκίσκο, ως τον πρώτο Λατινοαμερικανό Ποντίφικα επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας και εξέφρασε το στόχο της κυβέρνησής του να διατηρηθούν και να ενισχυθούν οι σχέσεις με την Αγία Έδρα στο πλαίσιο του αμοιβαίου σεβασμού στη ζωή και την αξιοπρέπεια των λαών”. (Correo del Sur,March 15th).

Ας οργανώσουμε μια μεγάλη διαδήλωση για να δείξουμε ότι ο λαός της Αργεντινής αποδοκιμάζει τον Μπεργκόλιο

Όλες αυτές οι διακηρύξεις δείχνουν την αποκρουστική αποσύνθεση στην οποία βρίσκονται τα καπιταλιστικά κόμματα στην Αργεντινή, όπως και τα κεντροαριστερά κόμματα και οι γραφειοκράτες που επιδεικνύουν συνέχεια την τάση τους να γίνουν ένα με την Κριστίνα, τη Δεξιά και το FAP. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα να υπερασπιστούν έναν αξιωματούχο της εκκλησίας που εκφράζει ανοιχτά την ομοφοβία του, την έντονη αντίθεσή του στην έκτρωση και που συνεργάστηκε με την τελευταία στρατιωτική δικτατορία.

Η αριστερά και οι αγωνιστές πρέπει να εκφράσουμε έντονα την αποδοκιμασία μας προς τον Μπεργκόλιο. Η ανακήρυξή του μπορεί να οδηγήσει μονο σε ενίσχυση των αντιδραστικών τάσεων της χώρας μας. Το FEL και το TPR προτείνουν στη Συνάντηση Μνήμης Αλήθειας και Δικαιοσύνης [επιτροπή που συντονίζει περισσότερες από 150 λαϊκές, αριστερές και συνδικαλιστικές οργανώσεις] να οργανώσουν μια μαζική διαδήλωση προς τον Καθεδρικό Ναό του Μπουένος Άιρες, της Κόρδοβας και κάθε άλλης επαρχίας για να δείξουμε την απόρριψή μας. Έχουμε κάνει την ίδια πρόταση σε όλες τις οργανώσεις και τα γυναικεία κινήματα που παλεύουν γα τη νομιμοποίηση της έκτρωσης και ενάντια στο μισογυνισμό, σε όλες τις οργανώσεις και τα κινήματα που παλεύουν για τα δικαιώματα της LGBTIQ κοινότητας, σε όλες τις οργανώσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αγωνίζονται για τη δίκη και τιμωρία των μαζικών δολοφόνων της δικτατορίας. Ας βγούμε στους δρόμους για να δείξουμε ότι ο λαός της Αργεντινής αποδοκιμάζει τον Μπεργκόλιο.

Το σκοτεινό παρελθόν του πάπα Φραγκίσκου Α’ – Μπεργκόλιο

Ξεκίνησε τη στράτευσή του στην “guardia de hierro” (σιδηρά φρουρά), τη δεξιά πτέρυγα του περονισμού

Ο Μπεργκόλιο ξεκίνησε την πολιτική του στράτευση το 1972 στην “Guardia de Hierro”, “την πανίσχυρη οργάνωση που στη συνέχεια συμμετείχε στην απαλλοτρίωση αγαθών εξαφανισμένων ανθρώπων. Η Guardiade Hierro ήταν εκείνο τον καιρό η καλύτερη σχολή στελεχών της δεξιάς του Περονισμού. Ο ηγέτης της, Αλεχάντρο ‘ο Γαλικιανός’ Άλβαρες, ήταν επικεφαλής 15 χιλιάδων μαχητών που ήταν εκπαιδευμένοι υπό σκληρή πειθαρχία και γαλουχημένη με την “υπερόρια” ορθοδοξία. Η οργάνωση αυτοδιαλύθηκε επίσημα το 1974, αλλά συνέχισε να δρα και -χάρη και στις καλές υπηρεσίες του Μπεργκόλιο ανάμεσα σε άλλους- είχε εξαιρετικές σχέσεις με τον Μασέρα. Στις 31/7/1973, ο Μπεργκόλιο εκλέχθηκε προβινσιάλ, που είναι η σημαντικότερη θέση στην ιεραρχία των Ιησουϊτών, ενός τάγματος που χαρακτηρίζεται από την σχεδόν στρατιωτική υποταγή και πειθαρχία του. Μια αναφορά της SIDE [Μυστικής Υπηρεσίας της Αργεντινής] που ειδικευόταν να παρακολουθεί εκκλησιαστικά ζητήματα και πρόσωπα εκείνο τον καιρό -αναφορά που βρίσκεται στο αρχείο του Υπουργού Εξωτερικών- λέει πως ο Μπεργκόλιο ήθελε να καθαρίσει το Τάγμα από ´αριστερούς Ιησουΐτες´” (InfoNews, 14/10/20120).

Συνεργάστηκε για την εξαφάνιση ιερέων του “τριτοκοσμικού ρεύματος”

“Η ηγέτης των Γιαγιάδων της Πλατείας Μαΐου, Εστέλα ντε Καρλότο, κατηγόρησε τον νέο Ποντίφικα ότι ´συμμετείχε στην προδοσία δύο ιερέων´ των Ιησουϊτών, ενώ ο ίδιος ήταν στην ηγεσία τους, στη διάρκεια της τελευταίας στρατιωτικής δικτατορίας” (La Razón, 15/3). Η Καρλότο αναφέρεται στον “Ορλάντο Γιόριο, ο οποίος κατήγγειλε τον Μπεργκόλιο ως υπεύθυνο για την απαγωγή του και τα βασανιστήρια που υπέφερε για πέντε μήνες του 1976” (Página 12, 14/3). “Σύμφωνα με ένα έγγραφο που πέρασε στην κατοχή του Οράσιο Βερμπίτσκι για το βιβλίο του ´Ο σιωπηλός´ και κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα από τον Χιλιανό ιστορικό Σέργιο Γκρες, ο Μπεργκόλιο είχε κατηγορήσει προσωπικά τον Χάλικς για ´διαλυτική δραστηριότητα στις γυναικείες ενορίες (σύγκρουση ανυπακοής) ´ σε έναν αχυράνθρωπο που λεγόταν Ορκόγιεν. Η αναφορά λέει πως ο ιερέας Χάλικς ´έμεινε κρατούμενος στη Σχολή Μηχανικού του Στρατού από τις 24/3/1976 ως το Νοέμβρη (έξι μήνες) κατηγορούμενος μαζί με τον ιερέα Γιόριο ως ύποπτος για επαφές με αντάρτες´. Οι Χάλις και Γιόριο έπεσαν θύματα απαγωγής, εξαφανίστηκαν και τελικά απελευθερώθηκαν ” (Periodistas en Español, 14/3).

Ήταν συνεργάτης στην αρπαγή βρεφών στη δικτατορία

Ενάντια στον Μπεργκόλιο, “οι γιαγιάδες της Πλατείας Μαΐου απευθύνονται στη Δικαιοσύνη της Αργεντινής, λόγω της συμμετοχής του στην αρπαγή βρεφών, συγκεκριμένα στην περίπτωση της δισέγγονης της Αλίσια ντε λα Κουάδρα, ιδρυτικού μέλους της οργάνωσης” (Periodistas en Español, 14/3). Η Καρλότο εξηγεί πως πρόκειται “για μια οικογένεια από την λα Πλάτα, της οποίας η έγγυος κόρη εξαφανίστηκε και υπήρξαν νέα της ότι έκανε ένα κοριτσάκι στο 5ο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Όταν απευθύνθηκαν στον Μπεργκόλιο, αυτός ρώτησε κάποιον άλλο και τους έδωσε την απάντηση ότι ‘χρειάζεται περαιτέρω έρευνα διότι το κοριτσάκι ήταν σε καλά χέρια´” (La Razón, 15/3)

Είναι εχθρός των δικαιωμάτων των γυναικών και των ομοφυλόφιλων

Ο Μπεργκόλιο “είναι ιστορική και σταθερή φωνή αντίθεσης στον γάμο των ομοφυλόφιλων και τη νόμιμη έκτρωση. Ενώ εξελισσόταν η κοινοβουλευτική αντιπαράθεση για το νομοσχέδιο νομιμοποίησης του γάμου των ομοφυλόφιλων, ο Μπεργκόλιο κυκλοφόρησε μια επιστολή αποδοκιμάζοντας το νομοσχέδιο, το οποίο απευθυνόταν στα τέσσερα μοναστήρια του Μπουένος Άιρες: ´Μην είστε αφελείς: δεν πρόκειται απλά για μια πολιτική μάχη, είναι καταστροφική παρέμβαση στο σχέδιο του Θεού´ (…) Η θέση του ως προς την έκτρωση είναι απόρριψη σε κάθε περίπτωση, ακόμη και σε περιπτώσεις βιασμού” (La Nación, 14/3)

* από το TPR Tendencia Piquetera Revolucionaria της Αργεντινής

Μετάφραση: Νίκος Λούντος

Πηγή: η Λέσχη

 

Share

Αποζημιώσεις ζητούν τώρα… οι σκλάβοι

της Βίκυς Καπετανοπούλου

Εγκλειστες στα διαβόητα πλέον «Καθαριστήρια της Μαγδαληνής» στην Ιρλανδία, χιλιάδες «αμαρτωλές» νεαρές γυναίκες, συχνά ανήλικες, πέρασαν τα πιο τρυφερά χρόνια της ζωής τους μέσα σε αυταρχικό καθεστώς καταναγκαστικής εργασίας υπό την επίβλεψη της Καθολικής Εκκλησίας. Η απάνθρωπη αυτή πρακτική, κοινό μυστικό από την ίδρυση του ανεξάρτητου ιρλανδικού κράτους το 1922 ώς το 1996, έγινε αντικείμενο επίσημης έρευνας μόλις το 2011, μετά από παρέμβαση της Επιτροπής του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων, που είχε χαρακτηρίσει τότε την υπόθεση σύγχρονη «δουλεία».

Σύμφωνα με την έκθεση που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, η μία στις τέσσερις κοπέλες εστάλησαν στα κατ” ευφημισμόν καθαριστήρια-«καθαρτήρια» από το ίδιο το κράτος, είτε μέσω δικαστικών αποφάσεων είτε επειδή οι κοινωνικές υπηρεσίες έκριναν ότι η διαμονή τους εκεί στοίχιζε φτηνότερα απ” ό,τι σε δημόσια ιδρύματα. Σε πολλές περιπτώσεις, όμως, ήταν απόφαση των γονέων των θυμάτων, προκειμένου να εξορίσουν το «όνειδος» από την οικογένεια, σύμφωνα με τα αυστηρά πρότυπα της Καθολικής Εκκλησίας. «Ντροπή» εθεωρείτο όχι μόνον ο βιασμός ή μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, αλλά ακόμη και τα ψυχολογικά προβλήματα…

Παρότι τα θύματα υπολογίζονται σε 10.000 -πολλά δεν βρίσκονται πια εν ζωή- οι συντάκτες της έκθεσης κατάφεραν να πάρουν συνεντεύξεις από μόλις 100 γυναίκες, καθώς για τις περισσότερες ήταν δύσκολο ή αδύνατο να μοιραστούν τις συγκλονιστικές ιστορίες τους. Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες μαρτυρίες, κορίτσια ακόμη και 9 ετών στέλνονταν υποτίθεται για επιμόρφωση στα «Καθαριστήρια της Μαγδαληνής», όπου καθολικές καλόγριες τα υπέβαλλαν όχι μόνο σε εξαντλητικές εργασίες παντός είδους, χωρίς καμία αμοιβή ή εκπαίδευση, αλλά και σε συστηματικό εκφοβισμό, καθημερινή προσευχή, διαρκείς επιπλήξεις και εξευτελισμούς, χωρίς να τους επιτρέπεται να φύγουν ή να έρθουν σε επικοινωνία με τους συγγενείς τους. Παρότι δεν αναφέρθηκαν κρούσματα σεξουαλικής κακοποίησης, η έκθεση αποτελεί άλλο ένα πλήγμα κατά της Καθολικής Εκκλησίας της Ιρλανδίας, που συνταράσσεται τα τελευταία χρόνια από αλλεπάλληλες αποκαλύψεις σεξουαλικών σκανδάλων με δράστες ιερείς.

Ο πρωθυπουργός Εντα Κένι δήλωσε μεν ότι λυπάται για τις γυναίκες αυτές, δεν ζήτησε όμως δημόσια συγγνώμη, όπως αιτούνταν επίμονα τόσο η αντιπολίτευση όσο και οργανώσεις των θυμάτων. Ζώντας τόσα χρόνια στιγματισμένες, οι σύγχρονες «Μαγδαληνές» απαιτούν τώρα από το κράτος ηθική και οικονομική αποζημίωση, απειλώντας ακόμη και με απεργία πείνας, αν τα αιτήματά τους δεν γίνουν δεκτά.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

 

Share