Subscribe via RSS Feed

Tag: "social media"

#MeToo: Χιλιάδες γυναίκες λένε «Και Εγώ»

Metoo

της Esra Dogan

«Και εγώ.» (Me Too)

Αυτές οι δύο λέξεις έχουν γίνει μια συγκλονιστική κραυγή των γυναικών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δείχνοντας στους ανθρώπους πόσο διευρυμένη πραγματικά είναι η σεξουαλική παρενόχληση και επίθεση.

Η εκστρατεία «MeToo» ξεκίνησε ως απάντηση στο σκάνδαλο του Harvey Weinstein. Σας υπενθυμίζω ότι για να βγει στην επιφάνεια η «πολύ γνωστή-αλλά-όχι-καταγγελμένη» συστηματική σεξουαλική κακοποίηση γυναικών που έκανε o διάσημος παραγωγός Weinstein του Χόλιγουντ, χρειάσθηκαν «μόνο» 30 χρόνια και 30 γυναίκες. Ο ίδιος πρόσφατα ζητούσε μια δεύτερη ευκαιρία από το κοινό, ισχυριζόμενος ότι η συμπεριφορά του ήταν «απλά» ένας «εθισμός». Δηλαδή, στη γλώσσα του σεξισμού, η κατάχρηση εξουσίας για την κακοποίηση της γυναίκας λέγεται «εθισμός».

Την Κυριακή η ηθοποιός Alyssa Milano τουίταρε ένα σημείωμα που έγραφε: «Πρόταση από μια φίλη μου: Εάν όλες οι γυναίκες που έχουν παρενοχληθεί ή κακοποιηθεί σεξουαλικά γράψουν στο στάτους τους «Me too» (Και εγώ) μπορούν οι άνθρωποι να αποκτήσουν μια αίσθηση του μεγέθους του προβλήματος.»

Κάτω από τη σημείωση έγραψε: «Αν έχετε παρενοχληθεί ή έχετε δεχτεί σεξουαλική επίθεση, γράψτε «και εγώ» ως απάντηση σε αυτό το tweet»,

Σε λιγότερο από μια μέρα, περισσότερες από 35.000 χρήστριες twitter από όλη την υδρόγειο (κυρίως γυναίκες, αλλά όχι μόνο) σχολίασαν κάτω από το αρχικό tweet της Milano, υποδεικνύοντας ότι έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση ή επίθεση. Σύμφωνα με το UK Reuters, εκτός από το Twitter που ήταν πλημμυρισμένο με μηνύματα προσωπικών ιστοριών σεξουαλικών επιθέσεων, καθιστώντας το «MeToo» μία από τις κορυφαίες τάσεις σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία, ήδη τη Δευτέρα το απόγευμα στο Facebook περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι συζητούσαν το θέμα «MeToo».

Μερικά από τα tweets ήταν τα εξής:

«Η μητέρα μου υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από κάποιον στην οικογένειά μου όταν ήταν παιδί. Αυτό εξακολουθεί να την επηρεάζει μέχρι σήμερα» (@worldforyouu)

«Ήμουν μια ανήμπορη και φοβισμένη για να μιλήσω και αυτό με κάνει να νιώθω άρρωστη. Αν σας προσβάλει ότι δημοσιεύω αυτό, δεν λυπάμαι.» (@KrysJanae)

«Δεν είμαι αρκετά άνετη για να μοιραστώ τις ιστορίες μου, αλλά #MeToo. Δεν είσαι μόνη» (@alyshanett)

«Πριν ρωτήσετε τι φορούσα, να ξέρετε ότι ήμουν 4 χρονών. Ας υποθέσουμε ότι η μαμά μου δεν με έντυνε προκλητικά.» (@dandushka)

«Είμαι άντρας. Βιάστηκα όταν πήγαινα στο λύκειο από δύο άντρες. Δεν το έχω αποβάλει ποτέ από πάνω μου αυτό και μερικές φορές φοβάμαι να με αγγίξουν» (@AnthonyJamesII)

«Επειδή όταν ανέφερα το δικό μου, η αστυνομικός μου είπε ότι δεν θα ανάφερε έναν βιασμό που θα συνέβαινε σε αυτήν. Πρέπει να το κάνουμε καλύτερα» (@kirstsolo)

Εκτός από τα παραπάνω, έχω συναντήσει πολλά post στο facebook από τις φίλες μου, από διάφορα μέρη του κόσμου – από τη Νότια Κορέα, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, την Ινδία, την Τουρκία, την Ισπανία, στην Ελλάδα κλπ – οι οποίες χρησιμοποίησαν το hashtag «MeToo» για να παρουσιάσουν τις εμπειρίες τους σε σεξουαλική κακοποίηση.

Πριν από μερικά χρόνια, θα ήμουν συγκλονισμένη ακούγοντας τέτοιες ιστορίες σεξουαλικής κακοποίησης από τις φίλες μου. Πριν από πολύ καιρό θυμάμαι να σοκάρομαι μαθαίνοντας ότι δεν ήμουν η μόνη που είχα δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση ως παιδί από έναν ξένο. Πριν από πολύ καιρό θυμάμαι να σοκάρομαι μαθαίνοντας ότι οι περισσότερες από τις καλύτερες μου φίλες και ακόμη και η αδελφή μου είχαν αντιμετωπίσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους κάποια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης και δεν γνώριζα τίποτα γι’ αυτό. Όσο περισσότερο έδειχνα εμπιστοσύνη στις φίλες μου, τις άκουγα και τις καταλάβαινα, τόσο περισσότερες ιστορίες ανακάλυπτα. Λοιπόν, τώρα δεν είμαι πλέον συγκλονισμένη από την ύπαρξη και το μέγεθος της σεξουαλικής βίας.

Μου συνέβη και μένα και ξέρω ότι συνέβη σε εσένα ή σε κάποια πολύ κοντά σου.

 

Διαβάστε ακόμα

Η ορατή και αόρατη συμμετοχή μας στην κουλτούρα του βιασμού

Ας πεθάνει κι ένας άντρας: εισαγωγή στη γυναικεία αυτοάμυνα

Αποφάσεις «σταθμοί» φωτίζουν διαφορετικές πτυχές της σεξουαλικής παρενόχλησης

Share

Τελικά ποιοί βιάζουν;

3500

της Άννας Σιγαλού

Μετά την δημοσίευση της είδησης του βιασμού φοιτήτριας στο ΑΠΘ είδαμε τα -αναμενόμενα είναι η αλήθεια- άθλια κείμενα και σχόλια σε διάφορα sites τύπου «πρώτο θέμα», «newsbeast» κ.α.. Είδαμε επίσης δήθεν προβοκατόρικα σχόλια, ότι οι αριστερές δεν μιλάμε γι’ αυτόν τον βιασμό επειδή τον διέπραξαν μετανάστες και θέλουμε να τους προστατέψουμε.

Δεν θέλουμε να προστατέψουμε κανέναν βιαστή και θέλουμε δικαίωση για κάθε θύμα. Ο τρόπος που τίθεται όμως το θέμα είναι τρομερά προβληματικός.

Κανονικά, άμα ως κοινωνία συζητάγαμε σοβαρά, ο παράγοντας «εθνικότητα» θα ήταν αδιάφορος. Θα ξέραμε ότι βιασμούς διαπράττουν τόσο Έλληνες όσο και ξένοι και ότι, επίσης, βιάζονται εξίσου οι Ελληνίδες και οι ξένες. Όταν μιλάμε για έναν βιασμό, πρέπει να μιλάμε με τους όρους «βιαστής», «θύμα βιασμού» και τίποτα παραπάνω, γιατί το παραπάνω είναι εσκεμμένα αποπροσανατολιστικό.

Πρέπει οπωσδήποτε να δικαιωθεί η φοιτήτρια του ΑΠΘ και να καταδικαστούν οι βιαστές. Όμως αυτό που βλέπουμε στα social media εδώ και λίγες μέρες δεν είναι καταγγελία των βιαστών, είναι ξενοφοβία. Γιατί τι μας νοιάζει αν οι βιαστές είναι πρόσφυγες ή μετανάστες, αν είχαν περάσει από hot spot; Και Έλληνες να ‘ταν, δεν θα έπαυαν να είναι βιαστές. Και το χειρότερο είναι ότι, για να δικαιολογήσουν κάποιοι τον ρατσισμό τους, εκμεταλλεύονται τον βιασμό μιας κοπέλας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εθνικότητα των εμπλεκόμενων παρουσιάζεται ως σημαντική. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ο βιασμός της Πάρου, όπου πακιστανός βίασε Ελληνίδα, οπότε τα ΜΜΕ κάναν λόγο για «τέρας», «λαθρομετανάστη», «μαυριδερό» κλπ., ενώ στον βιασμό της Αμαρύνθου όπου Έλληνες βίασαν Βουλγάρα, όχι απλά δεν διασύρθηκαν οι  βιαστές, αλλά η κοπέλα δεν δικαιώθηκε ποτέ, καθώς η τοπική κοινωνία κάλυψε τους βιαστές -οι οποίοι μάλιστα κρίθηκαν αθώοι, στράφηκε εναντίων της και ακόμα και σήμερα η εγκυρότητα των λεγόμενών της αμφισβητείται. Επίσης χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα δεκάδων βιασμών όπου τόσο ο βιαστής όσο και το θύμα ήταν Έλληνες, οπότε η είδηση είτε δεν αναπαράχθηκε καθόλου είτε αναπαράχθηκε αλλά χωρίς να δοθεί ιδιαίτερη σημασία και χωρίς να χρησιμοποιηθούν σκληρές λέξεις για να περιγράψουν τον βιαστή (καμιά φορά ακόμα και η λέξη «βιαστής» υποκαθιστάται από κάποια άλλη).

Το ότι κάθε βιασμός αντιμετωπίζεται διαφορετικά, ανάλογα με το ποιοί τον έχουν διαπράξει δείχνει ότι τελικά πολλοί δεν νοιάζονται για τον βιασμό ούτε για τα θύματα του. Δεν τους απασχολεί να αποδοθεί δικαιοσύνη και κυρίως δεν τους νοιάζει να μάθουν να αποτρέπουν βιασμούς στο μέλλον. Κοινώς, δεν τους νοιάζει και τόσο το ότι γυναίκες βιάζονται. Αν τους ένοιαζε πραγματικά δεν θα χρησιμοποιούσαν κάποιους βιασμούς για σκοπιμότητες, ενώ άλλους θα τους έθαβαν.

Δικαίωση θα είναι οι βιαστές να καταδικαστούν, αλλά δικαίωση επίσης θα είναι να καταλάβουμε ότι βιαστές δεν είναι μόνο οι «άλλοι»: βιαστές δεν είναι οι μετανάστες, οι άρρωστοι, οι στερημένοι. Βιαστής μπορεί να είναι ο καθένας, άσχετα απ’ την κοινωνική ή οικονομική του κατάσταση, την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο. Και θα είναι δικαίωση γιατί άμα αρχίσουμε να το συνειδητοποιούμε αυτό, θα καταλάβουμε ότι όλοι φέρουμε ευθύνη ως έναν βαθμό, γιατί όλοι είμαστε μέλη κοινωνιών που ανέχονται βιαστές. Θα μάθουμε να μην αντιμετωπίζουμε τον κάθε βιασμό σαν μεμονωμένο και θα μάθουμε να μην ανεχόμαστε την βία κατά των γυναικών, γιατί οι άνθρωποι έχουν την συμπεριφορά που οι άλλοι τους επιτρέπουν να έχουν.

Θα θέλαμε για μια φορά ένας βιασμός να έχει την πρέπουσα απάντηση: να καταδικαστεί ο βιαστής ανεξαρτήτως της κοινωνικής του θέσης, να προστατευτεί το θύμα και να του προσφερθεί υποστήριξη (νομική, ψυχολογική και ότι άλλο χρειαστεί). Και το κυριότερο, να υπάρχει σεβασμός απέναντι της. Γιατί το να χρησιμοποιείται ένας βιασμός ως ευκαιρία από κάποιους, ώστε να ξεράσουν ρατσισμό και ξενοφοβία μονό σεβασμός απέναντι στο θύμα δεν είναι.

 

Share

Ίσως να μη σε χτυπάει αλλά

flower

της Esra Dogan

Εδώ και ένα μήνα, χιλιάδες γυναίκες μοιράζονται στο twitter τις προσωπικές τους ιστορίες μη σωματικής ενδοοικογενειακής βίας. Όλα ξεκίνησαν όταν μία Δομινικανή-Αμερικανίδα συγγραφέας, η Zahira Kelly, ξεκίνησε το hashtag #MaybeHeDoesntHitYou (Ίσως να μην σε χτυπάει) προκειμένου να ευαισθητοποιήσει για τη συναισθηματική βία στις σχέσεις. Από τότε το hashtag έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με περισσότερα από εξήντα χιλιάδες tweets.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο BBC Trending, η Kelly εξήγησε ότι ήθελε τα θύματα κακοποίησης να γνωρίζουν ότι δεν φαντάζονταν τον συναισθηματικό αντίκτυπο των όσων είχαν βιώσει. Πρόσθεσε ότι «Ακόμα και αν η περίπτωση (συναισθηματικής κακοποίησης) δεν θεωρείται κακοποίηση με την στενή έννοια του όρου της σωματικής κακοποίησης, εξακολουθεί να είναι πραγματική και ο πόνος εξίσου πραγματικός. Και αξίζετε κάτι απείρως καλύτερο. Όλοι αξίζουν».

Στο πλαίσιο της ενδοοικογενειακής βίας, οι συναισθηματικές επιθέσεις γενικά δεν λαμβάνουν την ίδια προσοχή με τις σωματικές, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι είναι λιγότερο επικίνδυνες ή λιγότερο τραυματικές. Για να σας ενθαρρύνω να σκεφτείτε τη συναισθηματική και ψυχολογική κακοποίηση που μπορεί να αντιμετωπίζετε ή να έχετε αντιμετωπίσει, συγκέντρωσα κάποια tweets:

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά θα σε συγκρίνει συχνά με τις πρώην του και άλλους ανθρώπους προκειμένου να σε κάνει να αισθανθείς ανεπαρκής

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά σε κάνει να αισθάνεσαι ότι τα συναισθήματά σου είναι ανόητα και ότι πρέπει να απολογηθείς γι’ αυτά

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά χρησιμοποιεί τα πιο προσωπικά μυστικά σου εναντίον σου και σε χειρίζεται ώστε να κάνεις πράγματα ενάντια στη θέλησή σου

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά πρέπει να ζητήσεις άδεια για να κάνεις το οτιδήποτε

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά κοροϊδεύει τις ανασφάλειές σου και θυμώνει όταν αναστατώνεσαι γιατί «ένα αστείο είναι μόνο»

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά αν αναφέρεις πόσο σε πληγώνει, θα πει ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι του κοπανάς συνέχεια για τη συμπεριφορά του

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά διαρκώς προσποιείται στους άλλους ότι είναι ηθικός, στοργικός και υπεύθυνος ενώ εσύ ξέρεις ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά όταν προσπαθείς να συζητήσεις κάποιο θέμα μαζί του, θα το προβάλλει σαν δικό σου λάθος και θα πει ότι εσύ πρέπει να αλλάξεις

Όταν δεν είχες αντιληφθεί πόσο άσχημα σου συμπεριφερόταν μέχρι που εμφανίστηκε το hashtag #MaybeHeDoesntHitYou

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά πάντα μισείς κάτι στον εαυτό σου εξαιτίας του.

#MaybeHeDoesntHitYou Ακόμα

Παρόλο που αυτό το hashtag απευθυνόταν κατ’ αρχάς σε γυναίκες που βρίσκονται σε ετεροφυλικές σχέσεις, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες μπορεί να υφίστανται τέτοια κακοποίηση στη σχέση τους, είτε είναι ετερόφυλοι είτε ομοφυλόφιλοι είτε διεμφυλικοί.

Ναι, φυσικά και δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το θέμα οδηγεί χιλιάδες γυναίκες να επανεξετάσουν τη σχέση τους με τον «αγαπημένο» τους και να μοιραστούν ιστορίες συναισθηματικής κακοποίησης. Παρά τη συνηθισμένη άποψη, η ενδοοικογενειακή βία προς τις γυναίκες δεν λαμβάνει κυρίως σωματική μορφή αλλά ψυχολογική και αυτό ισχύει κυρίως στις ερωτικές μας σχέσεις όπου οι άντρες μπορούν εύκολα να ασκήσουν καταναγκαστικά έλεγχο στις πράξεις, τις επιλογές και τα συναισθήματά μας, μειώνοντας σιγά-σιγά την αυτοπεποίθηση, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία μας. Συνήθως, αυτού του είδους η βία είναι σχετικά τόσο πολύ λιγότερο ορατή και δύσκολο να κατανομαστεί που εμείς οι γυναίκες μένουμε σε σχέσεις κακοποίησης για χάρη του «έρωτα», προσπαθώντας να κρατήσουμε μια σχέση που πολύ απλά δεν βασίζεται στην ίση μεταχείριση και τον σεβασμό.

Δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεστε επειδή αγαπούσατε το άτομο που σας κακοποιούσε.

Αντιθέτως, εμείς οι γυναίκες πρέπει να έχουμε τη δύναμη να μοιραστούμε τις ιστορίες μας χωρίς ντροπή, για να συνειδητοποιούμε όχι μόνο τις σοβαρές επιπτώσεις της πατριαρχίας στην καθημερινότητά μας αλλά και το ότι δεν είμαστε οι μόνες εκεί έξω που αντιμετωπίζουμε τέτοιες συμπεριφορές στις σχέσεις μας. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να μάθουμε από τις εμπειρίες των άλλων και να βρούμε το κουράγιο να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας. Ως κάποια που δεν φοβάται πλέον να έρθει αντιμέτωπη με την πραγματικότητα των ενεργειών συναισθηματικής κακοποίησης στις προηγούμενες ερωτικές της σχέσεις, θα μπορούσα να προσθέσω στην παραπάνω λίστα τα εξής:

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά όταν ζηλεύει έναν άντρα που είναι δίπλα σου, κατηγορεί εσένα για τη συμπεριφορά του λέγοντας ότι εσύ είσαι υπερβολικά φιλική με τους άντρες.

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά επικρίνει συνεχώς κάποιους φίλους σου, ισχυριζόμενος ότι τους ξέρει καλύτερα από εσένα

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά σε προσβάλλει δημοσίως

#MaybeHeDoesntHitYou αλλά σε κατηγορεί συχνά ότι λες ψέματα, χωρίς καν να σου δίνει την ευκαιρία να του εξηγήσεις ότι η κατηγορία του είναι αβάσιμη.

#MayHeDoesnttHitYou αλλά αγνοεί τις ιδέες σου ή τις κατακρίνει σε βαθμό που καταλήγεις να σκέφτεσαι ότι είναι άχρηστες

κ.λπ. κ.λπ.

 

 

Share