Subscribe via RSS Feed

Tag: "αλληλεγγύη"

Νομιμοποίηση του βιασμού ανηλίκων: πού πάει η Τουρκία;

turkey-law-child-rape-legalise-726614 της Esra Dogan

Τις τελευταίες ημέρες κυριαρχεί η είδηση για το νέο νομοσχέδιο απαλλαγής βιαστών στην Τουρκία. Καθώς γράφω αυτό το άρθρο, χιλιάδες γυναίκες κατεβαίνουν στους δρόμους της Ισταμπούλ και άλλων πόλεων της Τουρκίας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη νομιμοποίηση του βιασμού και της κακοποίησης παιδιών. Όμως τι προβλέπει αυτό το πολυσυζητημένο νομοσχέδιο και σε τι αποσκοπεί; Τι σημαίνει για τα κορίτσια στην Τουρκία;

Την Πέμπτη στην ολομέλεια της βουλής, κατά την συζήτηση για το Νομοσχέδιο 438, 6 βουλευτές του ΑΚΡ κατέθεσαν πρόταση τροποποίησης για ένα προσωρινό άρθρο. Αυτή η πρόταση, που προβλέπει την αναίρεση των καταδικαστικών αποφάσεων αντρών που έχουν κατηγορηθεί για σεξουαλική επίθεση σε ανήλικα κορίτσια εφόσον παντρευτούν το θύμα, εγκρίθηκε την τελευταία στιγμή σε μια παρασκευαστική διαδικασία στη βουλή, υπό τα σοκαρισμένα βλέμματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης. Την Τρίτη, το Νομοσχέδιο θα συζητηθεί στην ολομέλεια και θα τεθεί προς ψήφιση. Εάν περάσει επί του συνόλου όπως προτάθηκε, ο νέος νόμος θα οδηγήσει στην αποφυλάκιση περισσότερων από 3000 αντρών που έχουν κριθεί ένοχοι για σεξουαλική επίθεση κατά ανηλίκου, εφόσον η πράξη τελέστηκε χωρίς την άσκηση βίας, απειλής ή κάποιου άλλου περιορισμού της συναίνεσης και εφόσον ο θύτης παντρευτεί το θύμα αφού εκείνη φτάσει στη νόμιμη ηλικία γάμου.

Με άλλα λόγια, ένας άντρας που επιτέθηκε σεξουαλικά σε ένα δεκάχρονο κορίτσι και καταδικάστηκε σε 16 χρόνια φυλάκισης θα συγχωρεθεί εάν παντρευτεί το θύμα όταν εκείνη κλείσει τα 18 σύμφωνα με τον αστικό κώδικα ή τα 17 με την έγκριση της οικογένειας ή ακόμα και τα 16 με απόφαση δικαστηρίου. Ο νόμος θα επιτρέπει στο δικαστή να αποφασίζει την αθώωση ενός ενήλικα που έχει κατηγορηθεί για αποπλάνηση ανηλίκου, κρίνοντας ότι το κορίτσι είχε συναινέσει στη σεξουαλική πράξη. Επιπλέον, κατά αυτό τον τρόπο, οι γονείς που έδωσαν τις  ανήλικες κόρες τους με χρηματικό αντάλλαγμα σε μεγαλύτερους άντρες, κυρίως με την τέλεση παράνομων θρησκευτικών γάμων, επίσης θα αθωωθούν μόλις ο νόμιμος γάμος λάβει χώρα.

Μέχρι το 2005 στον ποινικό κώδικα υπήρχε η πρόβλεψη αθώωσης του άντρα που κατηγορούνταν για αποπλάνηση ανηλίκου που έχει συμπληρώσει τα 15, εφόσον την παντρευόταν, με την προϋπόθεση ότι εξαρχής είχε συνευρεθεί σεξουαλικά μαζί της με την υπόσχεση γάμου. Το γυναικείο κίνημα είχε καταφέρει μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς να ακυρώσει αυτό το νόμο που επέτρεπε σε ανήλικα κορίτσια να παντρεύονται τους βιαστές τους λόγω της πίεσης από το οικογενειακό περιβάλλον. Τώρα αυτός επιστρέφει με διαφορετική μορφή, που διευρύνει το πεδίο εφαρμογής ώστε να καλύπτει περισσότερες υποθέσεις με ανήλικες. Σε αυτό το σημείο δεν είναι δύσκολο να υποθέσουμε ότι, αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, χιλιάδες ανήλικα κορίτσια θα αναγκαστούν από τις οικογένειές τους να δηλώσουν ότι είχαν συναινέσει και αργότερα να παντρευτούν τους βιαστές τους για να σώσουν την τιμή της οικογένειας ή μερικές φορές και μόνο για οικονομικούς λόγους.

Η πιο τρομαχτική έννοια στο νομοσχέδιο είναι η «συναίνεση της ανήλικης». Προσωπικά ντρέπομαι που γράφω ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης της χώρας μου, καθώς εισηγούνταν με περηφάνια την πρόταση, υπογράμμισε ότι ο νόμος θα εφαρμόζεται μόνο εφόσον η ανήλικη έχει συναινέσει και έτσι θα βοηθάει τα ζευγάρια που έχουν συναινετικές σεξουαλικές σχέσεις και στην πραγματικότητα θέλουν να παντρευτούν. Σκεφτείτε ένα σύστημα δικαιοσύνης που μιλάει για συναίνεση ανηλίκου σε ένα σεξουαλικό έγκλημα. Ούτε το διεθνές δίκαιο ούτε και το στομάχι μου μπορούν να δεχτούν κάτι τέτοιο!

Αυτό που έχουμε εδώ είναι την απόπειρα νομιμοποίησης της κακοποίησης ανήλικων κοριτσιών υπό την προσχηματική χρήση ενός όρου – της συναίνεσης. Καταμεσής του Αυγούστου το Συνταγματικό Δικαστήριο κατάργησε μια διάταξη του ποινικού κώδικα με βάση την αρχή της αναλογικότητας, που τιμωρεί ως σεξουαλική κακοποίηση με τουλάχιστον 16 χρόνια φυλάκισης όλες τις σεξουαλικές πράξεις που αφορούν παιδιά κάτω των 15 ετών. Αυτή η κατάργηση είχε ήδη εγείρει ανησυχίες για την ελαχιστοποίηση των ποινών χιλιάδων δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων, κρίνοντας ότι για παράδειγμα ένα δωδεκάχρονο παιδί επιθυμεί τη σεξουαλική πράξη στο σώμα του, με βάση την ψυχολογία, την εφηβική ανάπτυξη του ή ακόμα και τις παραδόσεις. Το πρόσφατο νομοσχέδιο αποτελεί το δεύτερο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, της νομιμοποίησης της προσχηματικής χρήσης της συναίνεσης σε υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.

Υπάρχει και μια άλλη πτυχή στην ιστορία, αυτή της νομιμοποίησης των ανήλικων νυφών. Στην Τουρκία, ήδη υπάρχουν περισσότερες από 180 χιλιάδες ανήλικες νύφες που έχουν παντρευτεί μεταξύ 16 και 18 χρονών, σύμφωνα με επίσημες στατιστικές. Όμως υπάρχουν ακόμα περισσότερες. Κάθε χρόνο χιλιάδες κορίτσια παντρεύονται με θρησκευτικούς γάμους που δεν έχουν νομική βάση. Τον περασμένο Μάιο, η βουλή κατάργησε μια διάταξη του ποινικού κώδικα που προέβλεπε διώξεις στους ιμάμηδες που τελούσαν θρησκευτικούς γάμους στη θέση των επίσημων. Οπότε τώρα οι ιμάμηδες μπορούν να παντρέψουν κορίτσια ακόμα και 9 χρονών χωρίς να αναλαμβάνουν καμία ευθύνη.

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει καταγγελία από το παιδί (που όπως καταλαβαίνουμε είναι σπάνια περίπτωση), η καταγγελία τέτοιων υποθέσεων παράνομων γάμων και αποπλάνησης ανηλίκου γίνεται μόνο αφού ο/η γιατρός που θα κληθεί να ξεγεννήσει την κοπέλα όταν αυτή μείνει έγκυος ειδοποιήσει τις εισαγγελικές αρχές. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης Bekir Bozdag υποστηρίζει το εν λόγω νομοσχέδιο ένθερμα, ισχυριζόμενος ότι θα αντιμετωπίσει το διαδεδομένο έθιμο των ανήλικων νυφών, που οδηγεί στο να μένουν μόνα τους τα νέα κορίτσια με τα παιδιά τους, ενώ οι ανεπίσημοι σύζυγοι στέλνονται στη φυλακή. Τόλμησε ακόμα και να πει ότι “αυτοί οι γάμοι είναι δυστυχώς πραγματικότητα στην Τουρκία” και πως “αυτοί οι άντρες δεν είναι βιαστές ή θύτες σεξουαλικών εγκλημάτων, αλλά κάποιοι που δεν γνώριζαν τη μη νομιμότητα των πράξεών τους”!

Σοβαρά τώρα; Μπορεί η απάντηση σε αυτή τη μορφή σεξουαλικής κακοποίησης των νέων κοριτσιών να είναι μέσω της νομιμοποίησης των γάμων ανηλίκων και της αποπλάνησης ανηλίκου;

Όπως λέει η ανακοίνωση της Συνέλευσης Γυναικών του HDP, αν αυτό το νομοσχέδιο ψηφιστεί δεν θα κάνει τίποτα άλλο από το να απελευθερώσει τους βιαστές από τη φυλακή και, αντίθετα, να βάλει τα κορίτσια που επέζησαν βιασμών σε μια ισόβια φυλακή. Η κυβέρνηση του ΑΚΡ φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχει μια ατζέντα νομιμοποίησης του βιασμού και της σεξουαλικής κακοποίησης κοριτσιών και γυναικών, όπως και των γάμων ανηλίκων βήμα προς βήμα, καθώς η αρρενωπή ιδεολογία που τις θεωρεί ως κατώτερες των αντρών ενδιαφέρεται περισσότερο για τη συντήρηση των υψηλών ποσοστών γεννήσεων και των πατριαρχικών αξιών της οικογένειας.

Παρότι το νομοσχέδιο έχει κατατεθεί από το κυβερνών ΑΚΡ, που έχει την απόλυτη πλειοψηφία και μπορεί να το περάσει, υπάρχει ακόμα ελπίδα ότι η κυβέρνηση μπορεί να υποχωρήσει. Μια ένδειξη είναι ότι η KADEM, μια φιλοκυβερνητική οργάνωση της οποίας αντιπρόεδρος είναι η Sumeyye Erdogan, κόρη του προέδρου Ερντογάν, ήγειρε αντιρρήσεις στο νομοσχέδιο, υπογραμμίζοντας τη δυσκολία προσδιορισμού της βούλησης των κοριτσιών. Μια δεύτερη ένδειξη είναι ότι η εθνικιστική αντιπολίτευση του MHP, που πρόσφατα είχε ταχθεί σύσσωμα υπέρ όλων των προτεινόμενων από την κυβέρνηση νομοσχεδίων, αυτή τη φορά αντιδρά σθεναρά. Επιπλέον, από τότε που το νομοσχέδιο κυκλοφόρησε, έχει δεχτεί σφοδρή κριτική όχι μόνο από αντιπολιτευόμενες δυνάμεις στην Τουρκία, αλλά και από τόσους πολλούς ανθρώπους που εκφράζουν την οργή τους διεθνώς.

Έχουν μείνει ακόμα δύο ημέρες μέχρι το δεύτερο γύρο συζήτησής του νομοσχεδίου και στο μεταξύ μπορείτε και εσείς επίσης να βοηθήσετε τον αγώνα και να δείξετε την αλληλεγγύη στις διαμαρτυρόμενες που χρησιμοποιούν τις αρχές για να μπλοκάρουν τη ψήφιση. Ένας τρόπος είναι να ποστάρετε και να τουιτάρετε και να βοηθήσετε στην περαιτέρω διάδοση της είδησης και να στείλετε τα μηνύματα αλληλεγγύης σας με το hashtag #tecavuzmesrulastirilamaz (ο βιασμός δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί). Ένας άλλος τρόπος είναι να υπογράψετε την έκκληση διαμαρτυρίας Child Abuse is Crime against Humanity στη σελίδα change.org, που έχει φτάσει τις 800.000 υπογραφές σε δύο μέρες.

Σας παρακινώ να μην υποτιμήσετε τη δύναμη της αλληλεγγύης αυτές τις μέρες που εκατομμύρια γυναικών στην Τουρκία φοβούνται ότι θα ξυπνήσουν την Τετάρτη το πρωί σε μια χώρα όπου η κακοποίηση κοριτσιών θα είναι ακόμα πιο νομιμοποιημένη.

soli

 

Διαβάστε ακόμα

Το κράτος έκτακτης ανάγκης στην Τουρκία τώρα στοχοποιεί το κίνημα γυναικείας αλληλεγγύης

Πόσο ασφαλής ήταν η Τουρκία για τη μικρή Αζιζέ;

Οι θέσεις του AKP για τις γυναίκες: λόγος για να ξεσηκωθείς στην Τουρκία

 

Share

Ούτε τρίχα απ’ τα μαλλιά μας!

kamia_ano

Πορεία ενάντια στη σεξιστική βία

Ούτε τρίχα απ’ τα μαλλιά μας!

Πόσες γυναίκες ζούμε χωρίς βία; Κάποιες στατιστικές λένε πως 1 στις 3 γυναίκες έχει πέσει – ή θα πέσει – θύμα επίθεσης ή βιασμού. Είναι όμως μόνο ο βιασμός και το ξύλο βία;

Σε πόσες από εμάς την έχουν πέσει χοντρά άγνωστα άτομα στο λεωφορείο ή στο δρόμο; Πόσες από μας έχουμε αναγκαστεί να κάνουμε σεξ σε μια σχέση ενώ δεν θέλαμε; Πόσες έχουμε δεχτεί γλοιώδη και εν γένει παραβιαστικά σχόλια από κάποιον θείο, γείτονα, γνωστό άτομο; Πόσες μας έχουν χουφτώσει ή αγγίξει χωρίς την άδεια μας; Πόσες μας έχουν πει “πουτάνες” ή “σεμνότυφες” επειδή δεν συμμορφωθήκαμε σε κανονιστικά πρότυπα ή απλά δεν κάναμε το χατίρι σε κάποιους; Πόσες μας έχουν παρενοχλήσει στο δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στη σχολή, στη συλλογικότητα, σε κάποιο μαγαζί;

Στην προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή βιώνουμε βία και συνεχείς διακρίσεις. Τα σώματά μας θεωρούνται δημόσιος χώρος, όπου άλλα άτομα πέρα από εμάς νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν (σχόλια, άγγιγμα κτλ.). Όσες εργαζόμαστε αντιμετωπίζουμε μισθολογική ανισότητα ή δυσμενέστερη μεταχείριση σε σχέση με τους άντρες συναδέλφους –κι ας είμαστε εξίσου, αν όχι περισσότερο, ικανές από πολλούς απ’ αυτούς. Πολλές αναγκαζόμαστε να αφήσουμε δουλειά, χόμπι, κοινωνική ζωή για την οικογένεια γιατί ο άντρας είναι αδιανόητο να τα κάνει αυτά. Τα ποσοστά ανεργίας είναι σαφώς μεγαλύτερα για τις γυναίκες. Η αθέατη γυναικεία εργασία, το νοικοκυριό και η μητρότητα δεν υποστηρίζονται  επαρκώς θεσμικά, ενώ αντίθετα εξακολουθεί να αναπαράγεται η μη ορατότητα και ο αποκλεισμός των γυναικών.

Ό,τι η κοινωνία αντιλαμβάνεται ως «γυναικείο» ιεραρχείται ως κατώτερo και υποτιμάται. Ο μισογυνισμός κι η έμφυλη βία δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, αλλά κομμάτι ενός συνολικού συστήματος σκέψης και καταπίεσης – της πατριαρχίας – που αναπαράγει βία κι αγγίζει όλα τα άτομα ανεξαιρέτως.

Πολλές πιστεύουμε ότι ζούμε χωρίς βία. Επειδή το σώμα μας δεν δέχεται επίθεση, επειδή η ψυχολογική βία ήταν πάντα εκεί και είναι η μόνη πραγματικότητα που ξέρουμε. Επειδή είμαστε γυναίκες η κάθε μας κίνηση καταγράφεται και κατακρίνεται. Είμαστε υπόλογες για κάθε τι λέμε και κάνουμε, λες και το δικαίωμά μας στο δημόσιο λόγο και χώρο μας παραχωρείται ή μας χαρίζεται. Ακούμε συχνά ότι είμαστε τρελές, υστερικές κι ότι είναι υπερβολή ή ακόμη και διχαστικό όταν προσπαθούμε να μιλήσουμε για τον σεξισμό που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας.

Όμως όλα τα παραπάνω είναι επιθέσεις. Όλα τους είναι βία. Ως γυναίκες αναγκαζόμαστε καθημερινά να νιώθουμε στριμωγμένες, στοχοποιημένες, ανασφαλείς. Σήμερα και κάθε μέρα όλες οι γυναίκες θα βιώσουμε μια, έστω «μικρή», σεξιστική επίθεση.

Αρκετά έχουμε ανεχτεί!

Δεν θα αγγίζετε ούτε τρίχα απ’ τα μαλλιά μας!

Σήμερα και κάθε μέρα μιλάμε για αυτήν την καθημερινότητα και αντιστεκόμαστε σε αυτήν.

Αυτός ο κόσμος ανήκει και σε μας: Ενώνουμε τις φωνές μας με όλες τις γυναίκες και με τα κινήματα τους  που αγωνίζονται και διεκδικούν διεθνώς, στην Πολωνία, στην Αργεντινή, στη Ν. Κορέα, στην Ισλανδία! Νίκη στους αγώνες τους!

Καμιά Ανοχή

kamia-anoxi@googlegroups.com

fb:  Καμιά Ανοχή

Όλες 25/11 στις 8μμ στην πλατεία Καπνικαρέας!

 

Τι είναι βία:

  • Βία είναι να σε σκοτώνουν
  • Βία είναι να σε βιάζουν
  • Βία είναι να σε χτυπάνε
  • Βία είναι να σε ρωτάνε τι φόραγες όταν βιάστηκες ή παρενοχλήθηκες
  • Βία είναι να «πρέπει να του κάτσεις»
  • Βία είναι να σε τραμπουκίζει κάποιος επειδή τον απέρριψες ή τον χώρισες
  • Βία είναι να φοβάσαι μόνη στο δρόμο το βράδυ
  • Βία είναι να πρέπει να ξέρει συνέχεια που είσαι
  • Βία είναι να σε απαξιώνουν όταν εκφράζεις την σεξουαλικότητα σου
  • Βία είναι να σου λένε να χαμογελάσεις, λες και οφείλεις να είσαι χαρούμενη συνέχεια
  • Βία είναι να νιώθει άνετα κάποιος να σχολιάζει το σώμα και την εμφάνιση σου επειδή είσαι γυναίκα
  • Βία είναι να θεωρείται «ευγενής» όποιος δεν θα χτύπαγε γυναίκα λες και σου κάνει χάρη
  • Βία είναι το να σου λέει ότι «πάλι για αυτά τα φεμινιστικά θα μας πεις;;;»
  • Βία είναι το να σε αποκαλούνε «σκύλα» επειδή εξέφρασες την άποψή σου
  • Βία είναι να κρύβουν σεξιστικά σχόλια σε «χιούμορ»
  • Βία είναι να σε ρωτάνε σε συνέντευξη για δουλειά αν «σκοπεύειες να κάνεις οικογένεια»
  • Βία είναι να σε απολύουν επειδή έμεινες έγκυος
  • Βία είναι να πρέπει να αφήσεις εσύ τη δουλειά σου και τα ενδιαφέροντα σου για να προσέχεις τα παιδιά
  • Βία είναι να αποδίδουν την επιτυχία σου στην εμφάνιση σου και όχι στις ικανότητες σου
  • Βία είναι να σε πιέζουν να κάνεις καισαρική
  • Βία είναι να μην σ’ αφήνουν να μιλάς για την καταπίεση σου
  • Bία είναι η κακοποίηση που υφίστανται από μπάτσους-δικαστές οι γυναίκες που καταγγέλλουν τους βιαστές τους/βιασμούς τους
  • Βία είναι το να είσαι μετανάστρια και να θεωρούν αυτομάτως ότι εκδίδεσαι.
  • Βία είναι ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός, όπου γυναίκες πια έχουμε δεχτεί και αναπαράγουμε τη πατριαρχική βία μεταξύ μας
  • Βία είναι να σε ενοχοποιούν επειδή έκανες ή σκέφτεσαι να κάνεις έκτρωση
  • Βία είναι να σε μεγαλώνουν με την ιδέα ότι θα εξαρτάσαι από έναν άντρα
  • Βία είναι να πρέπει να ξαναγυρίσεις στο σπίτι των γονιών σου και στην πατρική εξουσία γιατί είσαι άνεργη

 

Share

Το κράτος έκτακτης ανάγκης στην Τουρκία τώρα στοχοποιεί το κίνημα γυναικείας αλληλεγγύης

gezi-152

της Esra Dogan

Όταν επικρατεί αστάθεια και αντιδημοκρατικές πρακτικές, εμείς οι γυναίκες γνωρίζουμε από την ιστορία ότι θα είμαστε οι πρώτες που θα υποφέρουν και ότι οι αγώνες μας για ισότητα και ελευθερία θα δεχθούν επίθεση. Θα ήταν ψέματα αν έλεγα ότι σοκαρίστηκα όταν έμαθα ότι το σαββατοκύριακο η κυβέρνηση του ΑΚP, με το πρόσχημα της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, έκλεισε γυναικείες οργανώσεις με νομοθετικά διατάγματα. Ήμουν τρομοκρατημένη αλλά σε καμία περίπτωση έκπληκτη.

Κι εγώ, όπως και οι περισσότερες από εσάς, παρακολουθούσα τις τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία με διαρκώς αυξανόμενο πόνο και τρόμο. Από τότε που η Τουρκική Κυβέρνηση απέκτησε τις εξουσίες του κράτους έκτακτης ανάγκης, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, έχουν γίνει χιλιάδες συλλήψεις, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από το δημόσιο τομέα – συμπεριλαμβανομένων αξιωματούχων του στρατού, δημόσιων υπαλλήλων, δασκάλων και δικαστών – πολλά αντιπολιτευόμενα μέσα έχουν φιμωθεί και εκατοντάδες δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν διώξεις.

Στην αρχή, οι αρχές ισχυρίζονταν ότι κυνηγούσαν τους υποστηρικτές του Γκιουλέν, που κατηγορούνταν ως ενορχηστρωτές του πραξικοπήματος, καθώς και όσους μετά την ανανεωμένη στρατιωτική σύγκρουση είχαν δεσμούς με το ΡΚΚ. Κι όμως, η κυβέρνηση του ΑΚΡ δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το πραξικόπημα και τις αυξημένες νομοθετικές εξουσίες ως ευκαιρία για την περαιτέρω φίμωση κάθε είδους αντιπολίτευσης – αυτή είναι η τελευταία φάση μιας διαδικασίας που ξεκίνησε όταν ο Ερντογάν μετά τις διαμαρτυρίες στο πάρκο Γκεζί το 2013 ορκίστηκε ανοιχτά ότι θα συντρίψει κάθε φωνή αμφισβήτησης. Μέσα στην προσπάθεια του Τουρκικού κράτους να απομονωθούν τα κινήματα αντίστασης από το σύνολο της κοινωνίας, τώρα πια ακόμα και δημοκρατικές φωνές κατηγορούνται ότι προβαίνουν σε τρομοκρατικές ενέργειες.

Με δεδομένες αυτές τις συνθήκες πια, η κυβέρνηση δεν άργησε να στραφεί ενάντια στα κινήματα αλληλεγγύης και αντίστασης των γυναικών.

Αρχικά το Σεπτέμβρη οι αρχές έκλεισαν πολλά κέντρα γυναικών, μετά το διορισμό νέων διοικητών σε αντικατάσταση των 28 εκλεγμένων δημάρχων και άλλων διοικητικών στελεχών στο Κουρδιστάν, που προέρχονταν κυρίως από το HDP. Έπειτα, από τα τέλη Οκτώβρη, το Υπουργικό Συμβούλιο εξέδωσε διάταγμα για το κλείσιμο του πρώτου στον κόσμο πρακτορείου ειδήσεων μόνο με γυναίκες JINHA, που λειτουργούσε από τα κεντρικά του γραφεία στο Ντιγιάρμπαρκιρ από το 2012.

Και τώρα, μόλις μια βδομάδα μετά τη σύλληψη των δύο συν-αρχηγών του HDP, Demirtas και Yuksekdag, καθώς και ακόμα οκτώ βουλευτών, ο Υπουργός Εσωτερικών ανακοίνωσε την προηγούμενη Παρασκευή το κλείσιμο 370 οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών. Από αυτές τουλάχιστον οι εννιά ήταν ενώσεις γυναικών από διάφορες πόλεις της Τουρκίας, όπως η Rainbow Women’s Association στην Ιστανμπούλ, την Panayir Women Solidarity Association στην Μπούρσα και την KJA (Ελεύθερο Κογκρέσο Γυναικών) στο Ντιγιάρμπαρκιρ. Καθώς δεν έχει ακόμα κοινοποιηθεί ολόκληρη η λίστα, αυτός ο αριθμός γυναικείων οργανώσεων αναμένεται δυστυχώς να αυξηθεί.

Οι βασικές δράσεις αυτών των οργανώσεων ήταν η παροχή καταφυγίου σε θύματα κακοποίησης, καθώς και επιμορφωτικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Το γιατί η κυβέρνηση του ΑΚΡ τις παρουσιάζει ως επικίνδυνες συνδέεται με το στόχο της να δαιμονοποιήσει τη γυναικεία αλληλεγγύη και το αναπτυσσόμενο φεμινιστικό κίνημα στην Τουρκία, ειδικά στο Κουρδιστάν. Πραγματικά, καθώς οι διεκδικήσεις των γυναικών για έμφυλη ισότητα εκλαμβάνονται ολοένα περισσότερο ως απειλή για την αρρενωπότητα και το καταπιεστικό καθεστώς, η κυβέρνηση του ΑΚΡ επιλέγει να χρησιμοποιήσει τον κρατικό μηχανισμό ως μια μορφή βίας κατά των γυναικών.

Όπως φαίνεται στην κοινή δήλωση που εξέδωσαν 50 οργανώσεις, ενώσεις και ομάδες γυναικών, συμπεριλαμβανομένης και της συνέλευσης γυναικών του HDP, την Κυριακή με τίτλο «Στεκόμαστε ενωμένες με τις συναγωνίστριές μας»:

«Η παρεμπόδιση των κοινωνικών πρωτοβουλιών και των οργανώσεων γυναικών που διεκδικούν ελευθερία και ισότητα είναι πρακτικές ασύμβατες με τη δημοκρατία, την ευνομία, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και δεν μπορεί να νομιμοποιείται υπό την πρόφαση της Κατάστασης Έκτακτης Ανάγκης. Αυτή η αρσενική οπτική, που δοξάζει την ισχύ, το φόβο και την πίεση, είναι ανοικτή κτηνωδία απέναντι στις γυναικείες οργανώσεις που παλεύουν ενάντια στη βία κατά των γυναικών, διεκδικώντας ελευθερία και ισότητα. Είναι η αγριότερη και η πιο επίσημη μορφή της βίας που υφίστανται οι γυναίκες καθημερινά».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σφράγισμα των γραφείων των γυναικείων οργανώσεων αποτελεί κατεξοχήν προσπάθεια φίμωσης των γυναικών στην Τουρκία, που στέλνει ένα μήνυμα φόβου. Και σίγουρα η προσπάθεια αντίστασης σε τόσο καταπιεστικές πρακτικές που στοχεύουν τους αγώνες των γυναικών δεν μπορεί αν είναι ούτε εύκολη ούτε ανώδυνη. Κι όμως, καθώς έβλεπα τα δυνατά μηνύματα αλληλεγγύης εκατοντάδων γυναικών και γυναικείων οργανώσεων τις τελευταίες μέρες, δεν μπορούσα παρά να σκεφτώ: Μπορεί η αντίσταση και η αλληλεγγύη των γυναικών να περιοριστεί μέσα σε τοίχους;

Η ανακοίνωση της οργάνωσης Van Women Association, που λειτουργούσε από το 2004, πριν σφραγιστεί το Σάββατο, μου δίνει την απάντηση, μου υπενθυμίζει ότι η γυναικεία αντίσταση και αλληλεγγύη είναι πολλά παραπάνω από μερικούς τοίχους.

«Εμείς οι γυναίκες δεν είμαστε κτίρια, γραφεία, πόρτες ή κλειδιά. Μπορείτε να σφραγίσετε τα κτίρια μας, τα γραφεία μας, τις πόρτες μας και να μας πάρετε τα κλειδιά. Αλλά δεν μπορείτε να περιορίσετε τον αγώνα, το πνεύμα της αλληλεγγύης μας. Δεν μπορείτε να κλέψετε τους κόπους, τις προσπάθειες μας. Μπορείτε να μας σφραγίσετε την πόρτα, αλλά όχι τα μάτια, το μυαλό, την ψυχή και τα έργα μας!»

Ειλικρινά πιστεύω ότι οι σπόροι της γυναικείας αντίστασης είναι εκεί, είναι παντού, και συνεχίζουν να μεγαλώνουν στα εδάφη από τα οποία προέρχομαι. Οπότε θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι αισθάνομαι απελπισμένη. Είμαι τρομοκρατημένη, πράγματι, αλλά σε καμία περίπτωση απελπισμένη.

Και πράγματι, παίρνω όλο και περισσότερο θάρρος από το διαρκώς αναπτυσσόμενο φεμινιστικό κίνημα στην Τουρκία όπως και από το γυναικείο απελευθερωτικό κίνημα στο Κουρδιστάν και παραπέρα. Με εμπνέουν τα ιστορικά κατορθώματα της γυναικείας αλληλεγγύης και τα μελλοντικά του ιδανικά.

Όπως πολύ όμορφα γράφει και η παραπάνω κοινή δήλωση γυναικείων οργανώσεων:

«Εμείς οι γυναίκες θα συνεχίσουμε να είμαστε παρούσες, είτε υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης ή και με όποιες άλλες συνθήκες. Θα αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε πραγματική και παράνομη μορφή καταπίεσης που στοχεύει να άρει την ελευθερία λόγου, συνεύρεσης και οργάνωσης. Θα συνεχίσουμε να επιμένουμε στην ανάγκη για ισότητα, δικαιοσύνη, ελευθερία και δημοκρατία. Ως γυναίκες, η θέση μας είναι εκεί όπου οι γυναίκες είναι παρούσες, η πόρτα μας είναι κάθε κατώφλι όπου υπάρχουν γυναίκες, παράθυρό μας είναι η ιστορία μας και κλειδί μας είναι η αλληλεγγύη μας.

Είναι μόνο κάποια κτίρια που έχουν αποκλειστεί, ενώ εμείς είμαστε παντού!

Ζήτω η Γυναικεία Αλληλεγγύη

#kadinlarsusmayacak (οι γυναίκες δεν θα μείνουν σιωπηλές)»

 

Παρακάτω μερικές φωτογραφίες:

This slideshow requires JavaScript.

 

Share

Σαραγόσα: «Το όχι σημαίνει όχι»

zaragoza-3

της Γεωργίας Μανώλη

Τη Δευτέρα 10 Οκτώβρη 2016 περισσότεροι από 200 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πιάτσα Espagna στη Σαραγόσα για να διαμαρτυρηθούν για τον άγριο βιασμό που υπέστη γυναίκα το προηγούμενο Σάββατο στην περιοχή Delicias, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Πιλάρ αλλά και να προσφέρουν την υποστήριξη τους στο θύμα. Με συνθήματα «Όχι σημαίνει όχι», «Καμία επίθεση δεν θα μείνει χωρίς απάντηση» και «ο βιασμός είναι έγκλημα κατά της ζωής» εξέφρασαν την αποστροφή τους για το έγκλημα αυτό, απαίτησαν αυστηρότερες ποινές για τις σεξουαλικές επιθέσεις και αποκήρυξαν την κουλτούρα του βιασμού ζητώντας ριζικές αλλαγές και στην παιδεία ώστε να κοπεί αυτή η σεξιστική τρομοκρατία από τη ρίζα της. Στο κείμενο της κίνησης αυτής, επίσης δηλώνεται κατηγορηματικά ότι «ο δρόμος και η νύχτα μας ανήκει» και ότι αυτές οι περιπτώσεις είναι «αόρατες» καθώς τα περισσότερα θύματα δεν καταγγέλλουν την επίθεση. Αναφορικά με τους εορτασμούς της Πιλάρ, οι διαδηλώτριες εξέφρασαν την αγανάκτηση τους για το γεγονός ότι πολλοί άνδρες εκμεταλλεύονται την ευκαιρία λόγω του πλήθους να παρενοχλήσουν σεξουαλικά με κάθε τρόπο και επανέλαβαν ότι το «όχι σημαίνει όχι» ακόμα και κατά τη διάρκεια των εορτών.

Η διαμαρτυρία αυτή οργανώθηκε από την Συντονιστική Επιτροπή των Φεμινιστικών Οργανώσεων της Σαραγόσας, με την υποστήριξη όλων των εκπροσώπων του δημοτικού συμβουλίου, ανεξαρτήτως κόμματος. Όσον αφορά τα θεσμικά όργανα της πόλης, αφενός το Δημαρχείο ενεργοποίησε το πρωτόκολλο για τις επιθέσεις που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια εορτασμών για να παύσουν προσωρινά για πέντε λεπτά όλες τις εκδηλώσεις ως διαμαρτυρία κατά του βιασμού αφετέρου εκπρόσωπος της Γραμματείας Ισότητας και Δικαιωμάτων της Γυναίκας της Αραγονίας διευκρίνισε ότι στο θύμα παρέχεται υποστήριξη και προστασία.

Οι συγκρίσεις με την  περίπτωση του ομαδικού βιασμού της Λάρισας ή με όλους τους βιασμούς που έχουν συμβεί στην Ελλάδα και την αντίστοιχη αντιμετώπιση τους είναι αναπόφευκτες. Και η σύγκριση αυτή σε επίπεδο αντιδράσεων και κινητοποιήσεων δείχνει ότι είμαστε ακόμα πολύ πίσω. Είτε στην Ισπανία είτε στην Ελλάδα είτε οπουδήποτε αλλού έχουμε ως γυναίκες ένα κοινό αίτημα, αυτό της απόδοσης της δικαιοσύνης. Οι βιαστές πρέπει να καταδικάζονται, το κράτος οφείλει να παρέχει πλήρη υποστήριξη (νομική, ηθική, ψυχολογική, ιατρική) στο θύμα, αλλά πάνω από όλα ζητάμε να τεθεί πια ένα τέλος στους βιασμούς και στις σεξουαλικές επιθέσεις γιατί δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε με τις διαδηλώτριες της Σαραγόσα ότι «η σεξιστική τρομοκρατία πρέπει να κοπεί από τη ρίζα της».

This slideshow requires JavaScript.

Share

Έναρξη Ομάδας Ψυχολογικής Υποστήριξης Επικοινωνίας και Αυτογνωσίας για τρανς ανθρώπους

project_fighting_for_trans_equality

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ), αναγνωρισμένη συλλογικότητα για τα δικαιώματα της τρανς κοινότητας, γνωρίζοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι τρανς άνθρωποι προσφέρει την ευκαιρία για τρίτη συνεχή χρονιά σε όσα μέλη του ΣΥΔ το επιθυμούν να συμμετέχουν σε Ομάδα Ψυχολογικής Υποστήριξης Επικοινωνίας και Αυτογνωσίας με σκοπό:

– Να διερευνήσουν θέματα ταυτότητας, έκφρασης, χαρακτηριστικών φύλου ή και σεξουαλικού προσανατολισμού,

– Να μιλήσουν ανοικτά για θέματα μετάβασης ανταλλάσσοντας εμπειρίες και απορίες με σκοπό να διασφαλιστεί η ασφαλής μετάβαση μελών που το έχουν αποφασίσει,

– Να συζητηθούν θέματα σε σχέση με την τρανς γονεϊκότητα,

– Να δουλέψουμε με το θέμα της γνωστοποίησης (“coming out”) στην οικογένεια, στην εργασία, στο/στη σύντροφο και στο ευρύτερο περιβάλλον,

– Να ενημερωθούν και να λάβουν απαντήσεις cisgender άτομα τα οποία συσχετίζονται με τρανς ανθρώπους στο κοντινό περιβάλλον τους.

Κυρίως, να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον όπου οι τρανς άνθρωποι θα εκφράζονται και θα αλληλεπιδρούν ελεύθερα εκπαιδεύοντας ο ένας τον άλλο και η μια την άλλη στις αρχές της αυθεντικής επικοινωνίας και αλληλοϋποστήριξης, με τη βοήθεια της συντονίστριας, ώστε να κάνουμε ότι μπορούμε για να αποφύγουμε άλλα θύματα διακρίσεων ή αποκλεισμών.

Η ομάδα θα είναι ανοιχτή σε όλα τα άτομα που αντιμετωπίζουν προκλήσεις που συνδέονται με την ταυτότητα, έκφραση ή και χαρακτηριστικά φύλου σε προσωπικό επίπεδο ή στο άμεσο περιβάλλον τους. Είναι ανοιχτή σε όλους τους ανθρώπους που δεν αυτοπροσδιορίζονται εντός του στερεοτυπικού διπόλου των φύλων καθώς και σε γονείς, συγγενείς, συντρόφους τρανς ή ίντερσεξ ανθρώπων.

ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ :

  1. Εγγραφή μέλους στο Σ.Υ.Δ
  2. Παρακολούθηση όλων των συναντήσεων της ομάδας.
  3. Υπογραφή έγγραφου τήρησης απορρήτου.

* Οι ατομικές συνεδρίες θα γίνονται κάθε Τετάρτη στο χώρο του ΣΥΔ κατόπιν ραντεβού και ισχύουν οι ίδιες προϋποθέσεις.

** Όποια ή όποιος ενδιαφέρεται να συμμετέχει μπορεί να το δηλώσει έως τις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ώρες γραφείου: 18.00-20.00 μ.μ., κάθε Τρίτη και Πέμπτη, Συγγρού 29, 1ος όροφος, Αθήνα, ΤΚ 11743.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΏΝ (Σ.Υ.Δ.)

Συγγρού 29, Αθήνα, Τ.Κ. 11743

http://www.transgender-association.gr/

Επικοινωνία: transgender.support.association@gmail.com

* μέλος της Transgender Europe (TGEU)

http://www.tgeu.org

Share

Η πόλη των εκτοπισμένων γυναικών

colombia

Οικισμός του δήμου Τουρμπάκο, νότια της τουριστικής Καρταχένα- οικισμός γυναικών Γυναίκες της LMD σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω από το κοινοτικό τους κέντρο που έγινε στόχος εμπρησμού | @ligademujeres.org

της Χριστίνας Πάντζου

Αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω της ατέρμονης βίας της σύρραξης ανάμεσα σε παραστρατιωτικούς, τον στρατό και τα αριστερά αντάρτικα που στοιχειώνει την Κολομβία εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια.

Οι συμφωνίες ειρήνης προχωρούν, αλλά εκείνες παραμένουν κάποιες από τα έξι εκατομμύρια εκτοπισμένους της χώρας.

Τώρα μένουν σε έναν οικισμό του δήμου Τουρμπάκο, νότια της τουριστικής Καρταχένα, σε σπίτια που έχτισαν μόνες τους με τα ίδια τους τα χέρια, τούβλο το τούβλο.

Σε μια «γειτονιά της περηφάνιας των γυναικών», όπως την αποκαλούν.

Όλες τους είναι μέλη της Ένωσης Εκτοπισμένων Γυναικών (LMD), γυναίκες μόνες, επικεφαλής νοικοκυριών, επιζώσες σφαγών, βιασμών και άλλων εγκλημάτων πολέμου.

colombia1

Μέλη της Ενωσης Εκτοπισμένων Γυναικών (LMD) @ligademujeres.org

Η ιστορία τους πάει χρόνια πίσω, το 1998, όταν έχοντας καταφύγει σε άθλιες παραγκουπόλεις της Καρταχένα για να σωθούν από τη βία των επαρχιών τους, συνάντησαν τη νομικό και ακτιβίστρια Πατρίσια Γκερέρο και οργανώθηκε ο πρώτος πυρήνας οκτώ γυναικών που διεκδίκησαν να εγγυηθεί το κράτος θεμελιώδη δικαιώματά τους που καταπατήθηκαν, την αναγνώρισή τους ως εσωτερικών προσφύγων, την επανεγκατάστασή τους σε ασφαλείς τόπους που οι ίδιες να αποφασίσουν.

Έτσι, γεννήθηκε το σχέδιο για την πρώτη πόλη εκτοπισμένων γυναικών, όπου σήμερα φιλοξενούνται 300 γυναίκες με τα παιδιά τους και εφαρμόζονται παραγωγικά προγράμματα που εγγυώνται τη διατροφική τους αυτάρκεια.

Η ιδέα μιας κοινότητας γυναικών συνάντησε πολλά εμπόδια, προκαταλήψεις ακόμη και μίσος.

Το κοινοτικό τους κέντρο έγινε στόχος εμπρησμού, στα χωράφια που καλλιεργούν «άγνωστοι» πέταξαν ακρωτηριασμένα μέλη πτωμάτων και ο σύντροφος μιας από αυτές τις γυναίκες δολοφονήθηκε την ώρα που φρουρούσε το εργοστάσιο που παράγει τα γκρι τούβλα τα οποία χρησιμοποιούν για να χτίσουν τα σπίτια τους.

Μάταια τις εκφόβισαν: ξανάχτισαν το κοινοτικό κέντρο, έχτισαν τα σπίτια τους, ξανάστησαν μια ζωή που νόμιζαν πως είχε τελειώσει γι’ αυτές.

colombia2

Χτίζοντας την πόλη των εκτοπισμένων γυναικών Χτίζοντας την πόλη των εκτοπισμένων γυναικών | @ligademujeres.org

«Μάθαμε πώς να χτίζουμε μόνες μας, πώς να δουλεύουμε το μυστρί και το σίδερο. Μας έβαλαν κάθε είδους τρικλοποδιές, μας έλεγαν ότι δεν ήμασταν ικανές, αλλά αποδείξαμε πως είμαστε και χτίσαμε μόνες μας τα σπίτια μας», έλεγε στο BBC η Εβερλίδες Αλμάνσα, που φέρει στην πλάτη της 59 χρόνια βίας.

Ο πατέρας της δολοφονήθηκε όταν εκείνη ήταν 9 ετών, έπειτα ήρθε η σειρά δύο ξαδέλφων της κι αργότερα ενός ανιψιού της.

«Οι ένοπλες ομάδες έμπαιναν στα κτήματα όπου δούλευαν οι αγρότες, τους έδεναν και τους βίαζαν μπροστά στις γυναίκες. Κάθε που άκουγα κάποιον θόρυβο, έπαιρνα τη μοναχοκόρη μου και τρέχαμε στα βουνά, μη μου την πειράξουν».

Η κόρη της δολοφονήθηκε πριν από λίγα χρόνια, αλλά η 14χρονη εγγονή της Ναγέλις μεγαλώνει διαφορετικά.

«Για μας είναι πιο εύκολο γιατί δεν χρειάστηκε να περάσουμε όσα πέρασαν εκείνες. Τους είμαστε ευγνώμονες γιατί μας προσφέρουν μια καλύτερη, μια αξιοπρεπή ζωή».

Η Ναγέλις είναι συντονίστρια μιας ομάδας νέων της LMD που θέλουν να συνεχίσουν το έργο που ξεκίνησαν οι μητέρες και οι γιαγιάδες τους.

Ίσως όμως το πιο σημαντικό να είναι πως τα αγόρια που μεγαλώνουν σε αυτόν τον οικισμό αναπτύσσουν μια πιο ισορροπημένη αντίληψη για τις σχέσεις των φύλων, συνηθισμένα να βλέπουν τις μητέρες και γιαγιάδες τους να είναι επικεφαλής των νοικοκυριών, να φροντίζουν για την επιβίωση της οικογένειας, να έχουν λόγο στο κάθε τι.

Ή όπως παραστατικά λέει ο 23χρονος Νταβίντ Ρεάλες: «Τις σέβομαι για το κουράγιο και τη γενναιότητά τους. Μπορούν να κάνουν τα πάντα, δεν έχουν κανένα λόγο να μένουν στο σπίτι, εμπλέκονται σε όλες τις υποθέσεις της χώρας ή και του κόσμου».

Πηγή: efsyn

 

Share

14χρονη κακοποιήθηκε και βιάστηκε κατ’ εξακολούθηση στη Λάρισα: Κάλεσμα για την ανάληψη δράσης

unlearn

του Φύλου Συκής

14χρονη κακοποιήθηκε και βιάστηκε κατ’ εξακολούθηση στη Λάρισα

Κάλεσμα για την ανάληψη δράσης

 

Στα λίγα δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν στον τύπο διαβάσαμε για τη 14χρονη που απήχθη, κακοποιούνταν και  βιαζόταν κατ’ εξακολούθηση στη Λάρισα. Μια ανήλικη που βίαια εξέδιδαν εγκληματίες σε πορνοπελάτες. Ένα κορίτσι που ήρθε αντιμέτωπο με την βία στη χειρότερη μορφή της. Μια περίπτωση βιασμού που μαθεύτηκε. Πόσες άλλες έχουν μείνει κρυφές; Πόσα σεξουαλικά εγκλήματα μένουν ακόμη ατιμώρητα; Μόνο η αλληλεγγύη και η συλλογική δράση μας μπορεί να σπάσει τη σιωπή. Μόνο η ενημέρωση, η αντίδραση και η αγανάκτηση μπορούν να πολεμήσουν την συγκατάβαση. Μόνο θυμός και οργή μας πλημμυρίζει. Ας κάνουμε λοιπόν την οργή μας δύναμη. Συναντιόμαστε, οργανωνόμαστε και αναλαμβάνουμε δράση!

Δευτέρα 12 Σεπτέμβρη, ώρα 18.00, Καλλιδρομίου 50 Εξάρχεια (στο Στέκι της Πρωτοβουλίας Κατοίκων)

Να είσαι ήσυχος όταν κοιμούνται τα παιδιά, όχι όταν βιάζονται

#NoMoreRapeInGreece #Justice4LarissaVictim

.

Share

Βραζιλία: ομαδικός βιασμός 16χρονης

brazil1

«Με νάρκωσαν και ήμουν πολύ μεθυσμένη. Ήταν πολλά άτομα με όπλα, πολλοί νέοι άνδρες που γελούσαν και μιλούσαν» ανέφερε η νεαρή και συνέχισε: «Δεν με τραυμάτισαν μόνο. Πλήγωσαν την ψυχή μου. Γιατί οι άνθρωποι με έκριναν, προσπάθησαν να ρίξουν το φταίξιμο σε μένα για κάτι που δεν ήταν δικό μου λάθος. Με “έκλεψαν”. Όχι με την έννοια των υλικών αγαθών…αλλά “σωματικά”».

Την περασμένη βδομάδα στο Ρίο ντε Τζανέιρο μια 16χρονη βιάστηκε από περισσότερους από 30 άντρες, οι οποίοι μάλιστα δεν δίστασαν να ανεβάσουν το βίντεο και φωτογραφίες από τον ομαδικό βιασμό στο twitter. Το βίντεο αυτό διαδόθηκε ευρέως και αναπαράχθηκε μέσα από κλικαρίσματα, «like» και σχόλια, συμπεριλαμβάνοντας πληθώρα σεξιστικών και μισογυνιστικών σχολίων για το θύμα.

Όλο αυτό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στα κοινωνικά δίκτυα με το χάσταγκ #EstuproNuncaMais (ποτέ ξανά βιασμός), ενώ γυναικείες οργανώσεις διοργάνωσαν το σαββατοκύριακο σε όλη τη Βραζιλία μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού.

Υπό αυτή την πίεση η αστυνομία προχώρησε στις πρώτες συλλήψεις, ενώ φέρεται ότι έχουν αναγνωριστεί επιπλέον ύποπτοι από φωτογραφίες που οι ίδιοι πόσταραν για να καυχηθούν για το κατόρθωμά τους. Ενώ στην αρχή οι εικασίες ήταν πως η κοπέλα έπεσε θύμα των καρτέλ ναρκωτικών που λυμαίνονται τις φαβέλες, φαίνεται πως τελικά οι ύποπτοι αποτελούν αυτό που αποκαλούμε «καθημερινούς άντρες».

Η απάντησή μας στους βιαστές και σε κάθε σεξιστή και μισογύνη αποτυπώνεται στην παρακάτω φωτογραφία:

brazil

Share

«Αγαπητοί επιβάτες…»

λεωφορεια

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί σύντομη ενημερωτική ανακοίνωση των αγωνιζόμενων καθαριστριών της ΟΣΥ που αναρτάται στις στάσεις των λεωφορείων και σε λεωφορεία Αθήνας με τη μορφή μικρών αφισών. Σ’ αυτήν οι καθαρίστριες εξηγούν γιατί δεν έχουν καθαριστεί τα λεωφορεία από τις 6 Μάη και ζητούν τη συμπαράσταση του κοινού

Οι καθαρίστριες των λεωφορείων της Ο.ΣΥ. βρισκόμαστε σε απεργία από τις 6 Μαίου

Αγαπητοί επιβάτες

Τα λεωφορεία της Ο.ΣΥ. έχουν να καθαριστούν από την Παρασκευή 6/5 – κανονικά καθαρίζονται κάθε βράδυ.

Ο λόγος είναι ότι οι καθαρίστριες των λεωφορείων της Ο.ΣΥ. βρισκόμαστε σε απεργία.

Η εταιρία Λινκ Απ που έχει αναλάβει το έργο του καθαρισμού των λεωφορείων της Ο.ΣΥ. και η οποία μας εργοδοτεί μας έχει απλήρωτες εδώ και μήνες. Συγκεκριμένα μας χρωστάει μισθούς 2-4 μηνών (ανάλογα με το αμαξοστάσιο).

Και αυτό συμβαίνει παρόλο που η Λινκ Απ πληρώνεται κανονικά από την Ο.ΣΥ. και παίρνει περίπου 140.000 ευρώ κάθε μήνα.

Στη συντριπτική πλειοψηφία των καθαριστριών η Λινκ Απ δίνει μισθό 450 ευρώ για 6ωρη, νυχτερινή, βαριά και ανθυγιεινή εργασία – ο μισθός που θα έπρεπε να μας δίνει σύμφωνα με το νόμο είναι τουλάχιστον 680 ευρώ. Επιπλέον η Λινκ Απ μας χρωστάει δώρα, επιδόματα, κ.α.

Σε όλα σχεδόν τα αμαξοστάσια μας αναγκάζουν να καθαρίζουμε κάθε βράδυ πολλά περισσότερα λεωφορεία απ’ ότι είναι νόμιμο. Στο αμαξοστάσιο της Ανθούσας για παράδειγμα πολλά βράδια μας αναγκάζουν να καθαρίζουμε 25 λεωφορεία η κάθε μία αντί για 13. Έτσι ούτε τα λεωφορεία καθαρίζονται σωστά και εμείς εξοντωνόμαστε.

Η Λινκ Απ δεν μας δίνει ατομικά μέσα προστασίας (γάντια, μάσκες, ρούχα και παπούτσια εργασίας). Δεν μας δίνει καν σακούλες για τα σκουπίδια. Σε πολλά αμαξοστάσια δίνει 1 μαύρη σακούλα κάθε 6μήνες και μας λέει να την πλένουμε κάθε βράδυ και να την ξαναχρησιμοποιούμε!

Από την αρχή του αγώνας μας αντιμετωπίζουμε απειλές ότι θα απολυθούμε κ.α.

Η Ο.ΣΥ. παρότι γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει (πήγαμε στη διοίκηση και κάναμε ενημέρωση και διαμαρτυρία) και παρότι μπορεί και οφείλει να παρέμβει αδιαφορεί πλήρως.

Ζητάμε τη συμπαράσταση όλων των επιβατών.

Διαδώστε τον αγώνα μας.

 

Σωματείο Εργαζομένων σε Καθαρισμούς

Το υπό σύσταση σωματείο των αγωνιζόμενων καθαριστριών των λεωφορείων

 

Πηγή: ξεκίνημα

Share

Κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών-Παράρτημα Ηρακλείου σε μαζική παράσταση διαμαρτυρίας

union

Όταν η εργοδοσία νομίζει ότι βρίσκεται πάνω από το νόμο…

Σε παράνομη απόλυση της συναδέλφισσας προχώρησε τελικά η ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ!

Μαζική παράσταση Παρασκευή 19/2, 09:15 στην επιθεώρηση

16.02.2016

Το θράσος της εν λόγω εργοδοσίας έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο:

  • αφού πρώτα εκβίασαν τη συναδέλφισσα να ρίξει το παιδί για να συνεχίσει να δουλεύει,
  • αφού αποπειράθηκαν να χειροδικήσουν όταν διεκδίκησε δεδουλευμένα,
  • αφού την άφησαν για μήνες απλήρωτη ώστε να την εξαναγκάσουν σε παραίτηση,
  • αφού απείλησαν με μηνύσεις το σωματείο μας και δημοσιογράφους
  • αφού την απείλησαν για τη ζωή της εάν προχωρούσε σε καταγγελία στο ΙΚΑ,
  • αφού την απείλησαν ότι θα μπορούσαν να τη διασύρουν τόσο ώστε να μη βρει ποτέ ξανά δουλειά

τώρα που έληξαν οι άδειες (μητρότητας κλπ) και η συναδέλφισσα επέστρεψε στην εργασία της ως όφειλε με βάση την αορίστου χρόνου σύμβαση της, με περίσσιο θράσος της είπαν «πέρνα έξω». Την απέλυσαν παράνομα γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την 18μηνη προστασία μητρότητας από το νόμο (απαγόρευση απόλυσης).

Πέρσι η εργοδοσία ηττήθηκε: παρά την αρχική άρνηση της, εν τέλει παραδέχτηκε και κατέβαλε όλα τα δεδουλευμένα και παραχώρησε τις άδειες που νόμιμα δικαιούταν η συνάδελφος. Φέτος, και παρά τη συλλογική κατακραυγή εναντίον της σε πανελλαδικό επίπεδο, η εργοδοσία εξακολουθεί προκλητικά να παρανομεί. Δεν μερίμνησε ποτέ για την αποκατάσταση της ασφαλιστικής εικόνας της συναδέλφισσας στο ΙΚΑ, χρωστάει ξανά δεδουλευμένα και έφτασε στο σημείο να προβεί σε παράνομη απόλυσή της.

Το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει για πολλοστή φορά την κατασκευαστική εταιρεία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ για την προκλητικότατη και αδίστακτη στάση της. Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να σταματήσουμε τον αγώνα μέχρι την πλήρη ηθική αποκατάσταση της συναδέλφισσας.

Στηρίζουμε αταλάντευτα κάθε συνάδελφο που διεκδικεί τη βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας του, που αμφισβητεί την εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του. Η εργοδοσία φροντίζει με κάθε ευκαιρία να δώσει το μήνυμα «Μην αγωνίζεστε, μην απαιτείτε, μην οργανώνεστε συλλογικά» γιατί η απόλυση και η χειροτέρευση των εργασιακών όρων περιμένουν στη γωνία όσους τολμούν να «σηκώσουν κεφάλι». Από τις πιο ακραίες μορφές εργοδοτικής αυθαιρεσίας, οι συνεχείς επιθέσεις σε γυναίκες, εργαζόμενες μητέρες και εγκύους.

Δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι ούτε ο εμπαιγμός, ούτε οι απειλές καμίας εργοδοσίας πρόκειται να γίνουν ανεκτά. Καμιά αυθαιρεσία δεν θα μείνει αναπάντητη.  Στέλνουμε μήνυμα σε κάθε αφεντικό που νομίζει ότι μπορεί να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων ότι θα μας βρίσκουν μπροστά τους. Σε ανυποχώρητους, μαχητικούς αγώνες για την αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά.

Διεκδικούμε υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αυξήσεις σε σχέση με το 2009, μείωση των ωρών εργασίας, κανονικές προσλήψεις – κατάργηση του άθλιου καθεστώτος του Δελτίου παροχής υπηρεσιών και του σκλαβοπάζαρου των ΕΣΠΑ, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, συνδικαλιστικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς. Απαιτούμε πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους! Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.

Καλούμε συναδέλφους, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες, εργαζόμενους και ανέργους να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στη

ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

έξω από την επιθεώρηση εργασίας στο Ηράκλειο (πίσω από το ναό του αγίου Μηνά) μέρα Παρασκευή 19/2 και ώρα 09:15

  • για να δοθεί μια μαζική απάντηση απέναντι στην ασυδοσία των εργοδοτών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ
  • για να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα σε κάθε εργοδότη που αυθαιρετεί
  • για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθούν να επιβάλλουν στους χώρους δουλειάς

ΓΙΑΤΙ Η ΝΙΚΗ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

ΓΙΑΤΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ!

Στον αγώνα που δίνουμε μας έχουν στηρίξει τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες:

  1. -Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών
  2. -ΕΛΜΕ Ηρακλείου
  3. -Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»
  4. -Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»
  5. -Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων Κρήτης
  6. -Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου)
  7. -Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών Σχολής Επιστημών Υγείας
  8. -Εργαζόμενοι στην ΕΡΑ Ηρακλείου
  9. -ΕΜΔΥΔΑΣ Ανατολικής Κρήτης
  10. -Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου
  11. -Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΚΕΘΕ
  12. -Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (από Αθήνα)
  13. -Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
  14. -Ένωση Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Κρήτης
  15. -Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών
  16. -Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα
  17. -Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας-Ομάδες γυναικών Ηρακλείου
  18. Σωματείο Προσωπικού Η.ΔΙ.ΚΑ. Α.Ε
  19. -Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ
  20. -Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΘΝΟDATA
  21. -ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής
  22. -Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας
  23. -Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νίκαιας-ΑΓ.Ι.Ρέντη
  24. -Γενικό Συμβούλιο ΠΟΕ-ΟΤΑ
  25. -Ένωση Συλλόγων Γονέων Σχολείων Αγίας Παρασκευής
  26. -Σύλλογος Εργαζομένων Παμμακαρίστου (Ίδρυμα για το παιδί η «Παμμακάριστος»)
  27. -Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς
  28. -Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών Ελλάδος ΣΙΕΕ-ΦΣΕΚ
  29. -Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας
  30. -Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας
  31. -Εργατικό Κέντρο Αθηνών
  32. -Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής
  33. -Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ο Άγιος Σάββας
  34. -Σωματείο Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
  35. -AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)
  36. -Επιτροπή Αγώνα για τη λαϊκή αξιοποίηση της πρώην Αμερικάνικης Βάσης Γουρνών
  37. -Aναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, από την Κατάληψη Ευαγγελισμού
  38. -Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΤΙΜ (WIND)
  39. -Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης
  40. -Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Δράμας
  41. -Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Εργαζομένων-Ανέργων-Επισφαλών Ηρακλείου

 

Διαβάστε ακόμα

Νίκη για την έγκυο μηχανικό και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απέναντι στην εργοδοσία

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

Share

Κάλεσμα για φεμινιστική παρέμβαση στο Blockupy: Ας νοιαστούμε! Ας χορέψουμε! Ας μπλοκάρουμε – Φεμινιστικά!

blockupy

Στις 18 Μαρτίου 2015 διοργανώνεται μια μεγάλη διεθνής κινητοποίηση του Δικτύου Blockupy International, ενάντια στα εγκαίνια του νέου κτιρίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην Φρανκφούρτη. Στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων υπάρχει κάλεσμα από κουήρ-φεμινιστικές ομάδες για συμμετοχή στον αποκλεισμό του νέου κτιρίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ολόκληρο το κάλεσμα των φεμινιστικών παρεμβάσεων:

Κάλεσμα για φεμινιστική παρέμβαση: Ας νοιαστούμε! Ας χορέψουμε! Ας μπλοκάρουμε – Φεμινιστικά!

Τμήμα των δράσεων Blockupy είναι και οι queer-φεμινιστικές ομάδες από το 2012. Εμείς λέμε ότι δεν είναι αρκετό να αλλάζει απλώς χέρια η εξουσία και η ιδιοκτησία. Πρέπει να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή. Εμείς ως φεμινίστριες τοποθετούμε τη ζωή στο κέντρο και την αντιπαραβάλλουμε ως ουτοπία απέναντι στη λογική του κέρδους. Η παραγωγή, η κατανομή του χρόνου, ολόκληρη η κοινωνία πρέπει να αλλάξουν ριζικά!

Ο εορτασμός των εγκαινίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις 18 Μαρτίου θα πρέπει να γίνει η δική μας γιορτή. Τελικά ο εορτασμός τους κατέληξε να γίνει δείπνο με κεριά – το πάρτυ ακυρώθηκε. Αυτό δεν εμποδίζει εμάς να χορέψουμε: οι απολιθωμένες συνθήκες απαιτούν χορό, ώστε να τραγουδήσουμε τη δική τους μελωδία. Το Blockupy θα είναι εκεί, όταν η ΕΚΤ θα ανοίξει στις 18 Μαρτίου για κάποιους λίγους. Το πάρτυ τους θα παραμείνει κλειστό. Η επίδραση των πολιτικών τους όμως συνεχίζουν να οδηγούν σε συνθήκες, τις οποίες δεν θέλουμε, εναντίον των οποίων αντιστεκόμαστε – μαζί με πολλούς και πολλές. Η γιορτή της ΕΚΤ θα είναι χαμηλόφωνη, εμείς όχι!

Η διπλή μας καταπίεση ακούει στο όνομα καπιταλισμός και πατριαρχία!

Τι σχέση έχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με το γεγονός ότι η ανησυχία για την ανθρωπότητα συνεχίζει να παραμένει στο παρασκήνιο; Οι πολιτικές της ΕΕ ασκούν όλο και πιο τεράστια πίεση σε όλους τους τομείς της κοινωνικής αναπαραγωγής. Για την πολιτική αυτή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποτελεί σύμβολο – ένα ισχυρό σύμβολο. Από την κρίση που ξέσπασε το 2008, τα πακέτα διάσωσης βρίσκονται συνεχώς στο δημόσιο διάλογο. Δεν έσωσαν όμως ανθρώπους, ούτε κοινωνικά επιτεύγματα, ούτε το δημόσιο συμφέρον. Όχι! Έσωσαν τις τράπεζες και τα ιδιωτικά κεφάλαια. Too big to fail! Οι ζωές εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων δεν έχουν την παραμικρή σημασία – τόσο εδώ στην Ευρώπη όσο και πέρα από τα σύνορά της.

Οι τράπεζες και το κεφάλαιο κερδίζουν από την κρίση. Οι συνέπειες της κρίσης, που μας επηρεάζουν όλους/ες άμεσα – όπως είναι η μαζική ανεργία, οι ιδιωτικοποιήσεις, η έλλειψη ιατρικής φροντίδας, οι περικοπές στην εκπαίδευση, κλπ – πρέπει να επιλυθούν μεμονωμένα. Και σε ό,τι αφορά τη φροντίδα, είναι κυρίως οι γυναίκες, οι οποίες καλούνται στην κοινωνία μας να αναλάβουν την ευθύνη να αποδεχτούν από «αγάπη» την εκμετάλλευση ως φυσιολογική κατάσταση. Το γεγονός ότι οι γυναίκες είναι σε θέση να φροντίζουν, δεν είναι στοιχείο αδυναμίας, αλλά η δύναμη η δική τους και όλων, όσοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν χρειάζεται να έχεις γεννηθεί γυναίκα για να θεωρείς τη φροντίδα, την αγάπη και την αλληλεγγύη κέντρο της ζωής.

Η κρίση της αναπαραγωγής είναι μια παγκόσμια και πολύμορφη κρίση, στην οποία μπορούμε να απαντήσουμε μόνο με παγκόσμια αντίσταση. Η αντίσταση αυτή έχει αρχίσει εδώ και καιρό. Απέναντι στο διαχωρισμό και στις στρατηγικές ατομικής λύσης αντιπαραβάλλουμε την  αλληλεγγύη και αναπτύσσουμε στρατηγικές συλλογικής δράσης. Η επανάσταση δεν θα ξεκινήσει από τα εργοστάσια. Μαθαίνουμε από τα αγροτικά, αντι-αποικιακά, φεμινιστικά κινήματα και τα κινήματα αυτόχθονων. Στεκόμαστε στο πλευρό των κινημάτων αντίστασης στα εργοστάσια, αλλά επεκτείνουμε την αντίσταση και στον αναπαραγωγικό τομέα. Η απλήρωτη εκμετάλλευση που επικρατεί εδώ, μειώνει με ουσιαστικό τρόπο το κόστος της εργατικής δύναμης, αυξάνει τα κέρδη και ως εκ τούτου συμβάλλει στην καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Αν κοιτάξουμε λίγο παραπέρα θα δούμε νέες προοπτικές και στρατηγικές για μια ζωή χωρίς καπιταλισμό. Υπάρχουν ήδη σε όλο τον κόσμο προσεγγίσεις που φέρνουν την καλή ζωή στο προσκήνιο. Σε όλες τις χώρες που η τρόικα επιβάλλει σήμερα με το μαστίγιο μέτρα λιτότητας και εξαθλίωση δημιουργούνται εναλλακτικές λύσεις στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής ενώ αυξάνεται η αλληλεγγύη και η αντίσταση. Η αλληλεγγύη μας είναι για εκείνους/ες που έχουν πληγεί από τον πόλεμο των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς. Η αλληλεγγύη μας είναι για εκείνους/ες που στέκονται δίπλα δίπλα, που δημιουργούν το καινούριο και αντιστέκονται στην καταστροφή του ανθρώπου και της φύσης.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην Ελλάδα: στην Αθήνα μόνο, υπάρχουν 250.000 έως 280.000 άτομα που τρώνε στα συσσίτια. Ο αριθμός των αστέγων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 30 τοις εκατό από τότε που ξεκίνησε η κρίση. Στην Αθήνα, περισσότεροι από 20.000 Αθηναίοι/ες κοιμούνται στο δρόμο. Το καινούριο δεδομένο είναι η δραματική αύξηση της ανεργίας και ειδικά το υψηλό ποσοστό των γυναικών. 65 τοις εκατό των νέων Ελληνίδων δεν έχουν δουλειά. Η νέα ελληνική κυβέρνηση ζητά με αυτοπεποίθηση το αυτονόητο: να μπορέσει να «προωθήσει εκείνες τις ουσιαστικές και ολοκληρωμένες μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για να εξασφαλίσει το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων Ελλήνων/ίδων πολιτών μέσω μιας βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, μέσω της επαρκώς αμειβόμενης απασχόληση και της κοινωνικής συνοχής».

Μόνο με διεθνή κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη θα καταφέρει η Ελλάδα να δώσει ένα σήμα ενάντια στην καπιταλιστική πολιτική. Γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται ένα κίνημα όπως το Blockupy – εδώ και παντού.

Η κρίση είναι ο καπιταλισμός – κάθε μέρα, παντού στον κόσμο. Θα μεταφέρουμε την αντίσταση στην καρδιά του ευρωπαϊκού καθεστώτος. Θα συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις του Blockupy στη Φρανκφούρτη με φεμινιστικές κινητοποιήσεις:

Ανατρέπουμε την πατριαρχία και τον καπιταλισμό: βάζουμε τη ζωή στο κέντρο! Να είστε εκεί! Rise up! Dance! Take care!

18μηδέντρία – εμείς θα είμαστε εκεί! Ανατρέπουμε την πατριαρχία και τον καπιταλισμό! Να είστε εκεί! Rise up! Dance! Take care!

  • Θα κάνουμε μια πολύχρωμη, δημιουργική και χωρίς βία βόλτα γύρω από το νέο κτίριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
  • 144η επέτειος της Παρισινής Κομμούνας – Οι γυναίκες στα μπλόκα! – Συμμετέχουμε στις δράσεις κοινωνικής ανυπακοής!
  • Κοινό συλλαλητήριο στο κέντρο της Φρανκφούρτης των τραπεζών
  • Από τις 17.00 στο black block – Δεν διασπόμαστε! Κουήρ-φεμινιστικό μπλοκ στην κεντρική διαδήλωση του Blockupy

 

Χάρτης δράσεων εδώ

Περισσότερες πληροφορίες για τις κινητοποιήσεις μπορείτε να διαβάσετε εδώ

logo-care-revolution

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Πηγή: Blockupy

 

Share

Έκκληση για διαμαρτυρία ενάντια στη βάρβαρη δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας στην Τουρκία

Women-shout-sloga-v2

Με την Παγκόσμια Ημέρα των Εργαζομένων Γυναικών να πλησιάζει, ερχόμαστε αντιμέτωπες με τα λυπηρά νέα της δολοφονίας μιας νέας γυναίκας στην Νότια Τουρκία πριν από λίγες μέρες. Η 20χρονη φοιτήτρια ψυχολογίας Ozgecan Aslan επέστρεφε στο σπίτι της με τοπικό λεωφορείο, όταν ο οδηγός παρέκκλινε από την προγραμματισμένη του πορεία και αποπειράθηκε να τη βιάσει. Αφού η Ozgecan αμύνθηκε χρησιμοποιώντας σπρέι πιπεριού, την μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Ο οδηγός ζήτησε βοήθεια από τον πατέρα του και ένα φίλο του για να ξεφορτωθούν το πτώμα, το οποίο έκαψαν. Το σώμα της Ozgecan βρέθηκε αργότερα στην κοίτη ενός ποταμού. Η βάρβαρη δολοφονία της νεαρής φοιτήτριας προκάλεσε την μαζική οργή των γυναικών στην Τουρκία οι οποίες βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν την Ozgecan και να καταγγείλουν τα υψηλά ποσοστά των γυναικών που είναι θύματα δολοφονιών και κτηνωδίας κάθε μέρα.

Η είδηση για την Tuğçe Albayrak που έχασε τη ζωή της τον περασμένο Δεκέμβρη στη  Γερμανία, είναι ακόμα έντονη στη μνήμη μας. Έτσι είναι έντονες οι διαμαρτυρίες μας ενάντια στους δολοφόνους της Tugce. Η Tugce έσωσε ζωές των γυναικών θυμάτων αλλά έχασε τη δική της ζωή μετά τα τραύματα που δέχθηκε από τους βιαστές.

Το θύμα της συμμορίας των βιαστών στο Δελχί και η Ιρανή γυναίκα που εκτελέστηκε επειδή σκότωσε τον άντρα που προσπαθούσε να τη βιάσει, είναι μερικά από τα πολύ λίγα παραδείγματα της πρόσφατης βάναυσης βίας που γίνεται εις βάρος των γυναικών.

Δυστυχώς η λίστα είναι μεγάλη και μπορούμε να προσθέσουμε πολλά ακόμα παραδείγματα. Η βαρβαρότητα κατά των γυναικών δεν συμβαίνει μόνο στις χώρες του «τρίτου κόσμου» ή στις «υποανάπτυκτες» χώρες. Κάθε βδομάδα στην Βρετανία, δύο γυναίκες σκοτώνονται από τους συντρόφους τους ή από τους πρώην-συντρόφους τους. Η βία, ειδικά κατά των γυναικών υπάρχει σε κάθε κοινωνία. Η σφαγή των γυναικών Yazidi από το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος ή  ISIS στο Βόρειο Ιράκ, που πούλησε τις γυναίκες για σεξουαλικές σκλάβες, αφού τις βίασαν και τις δολοφόνησαν, είναι η χειρότερη περίπτωση κτηνωδίας κατά των γυναικών που έχουμε συναντήσει στην πρόσφατη ιστορία. Η συμμαχία των ανδρών, του κράτους, της δικαιοσύνης και των μέσων μαζικής επικοινωνίας προβοκάρουν και ενθαρρύνουν τέτοια γεγονότα.

Συγκρουόμαστε με τη συμμαχία τους, διαμαρτυρόμενες στους δρόμους μαζί με το πένθος μας για τις χαμένες γυναίκες και την οργή μας εναντία σε αυτή τη συμμαχία.

Το κόμμα «Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη» (AKP) που βρίσκεται στην κυβέρνηση της Τουρκίας τα τελευταία 12 χρόνια, έχει πάρει μόνο «εικονικά μέτρα» κατά της αύξησης  της συστηματικής δολοφονίας των γυναικών κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του. Η κυβέρνηση έχει επίσης τροφοδοτήσει την ιδεολογία της «ανδρικής κυριαρχίας» σε κάθε πλευρά της καθημερινής ζωής μέσω της ατιμωρησίας τέτοιων εγκλημάτων, ενώ αντίθετα παρέχει στους άνδρες μειωμένες ποινές στα εγκλήματα κατά των γυναικών στο όνομα της  «πρόκλησης». Το δικαστικό σύστημα και η κυβέρνηση πάνε χέρι-χέρι, σχεδόν προωθούν τέτοια εγκλήματα με τις πράξεις τους. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, στη 12χρονη διακυβέρνηση του κόμματος του AKP έχει σημειωθεί αύξηση στις δολοφονίες των γυναικών κατά 1.400%. Η κυβέρνηση όχι μόνο έχει κλείσει τα αυτιά της στα αιτήματα που προβάλλονται από τις γυναικείες ομάδες για επείγοντα προληπτικά μέτρα κατά των δολοφονιών, αλλά έχει επίσης αποτύχει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της σύμφωνα με τους διεθνείς νόμους. Η αποτυχία της κυβέρνησης για να λάβει τα αναγκαία και πολλά απαιτούμενα μέτρα για την προστασία των γυναικών, σημαίνει ότι η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για τη δολοφονία της Ozgecan Aslan, της οποίας το καμένο σώμα βρέθηκε στην κοίτη του ποταμού μετά από τρεις μέρες και για την κάθε άλλη γυναίκα που έχασε τη ζωή της υπό τη διακυβέρνηση του κόμματος του AKP.

Αρκετά ..Φτάνει πια !!!

Η κυβέρνηση του AKP ανοίγει το δρόμο για αυτές τις κτηνωδίες, υποστηρίζοντας ότι αυτά τα γεγονότα είναι «μοιραία», απορρίπτοντας την ιδέα της ισότητας μεταξύ των φύλων, ενθαρρύνοντας τους γάμους ανηλίκων, αρνούμενη να καταπολεμήσει το πρόβλημα «νύφες –παιδιά», υιοθετώντας συντηρητικές και υποτακτικές πολιτικές σχεδιασμένες για να κρατούν τις γυναίκες «υπό έλεγχο» και «φρόνιμες» στο σπίτι  μεγαλώνοντας παιδιά. Τέτοια ιδεολογία κάνει τις γυναίκες ευάλωτες σε κάθε μορφή βίας. Οι άνδρες που αντλούν τη δύναμη τους από τέτοιου είδους πολιτικές πιστεύουν ότι έχουν «το δικαίωμα και την εξουσία» να επιβάλλουν κάθε είδους βία κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένων της κακοποίησης, του βιασμού και της δολοφονίας.

Δηλώνουμε ότι πρέπει να παρθούν μέτρα άμεσα!

Η κυβέρνηση πρέπει να σταματήσει κάθε πολιτική διάκρισης ή δήλωση που  ενσταλάζει μίσος κατά των γυναικών. Οι ζωές των γυναικών βρίσκονται σε γραμμή βολής και τα σώματα τους καίγονται και γίνονται στάχτες από καθεστώτα που λαμβάνουν ανεπαρκείς τιμωρίες για εγκλήματα κατά των γυναικών με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση της ανδρικής κυριαρχίας.

Είναι η αλληλεγγύη και η οργανωμένη δύναμη του γυναικείου κινήματος που μπορεί να βάλει ένα τέλος σε αυτή την βαρβαρότητα.

Διαμαρτυρόμαστε κατά της κτηνώδους δολοφονίας της Ozgecan Aslan.

Ζήτω η αλληλεγγύη και απελευθέρωση των γυναικών!

 

Ενωμένες είμαστε δυνατότερες!

Day-Mer Kadın Komisyonu,

Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών – Ελλάδα

BΕΚEV-BUCA EVKA-1 KADIN KÜLTÜR VE DAYANIŞMA DERNEĞİ EVİ –  Τουρκία

Bundesverband der Migrantinnen in Deutschland e.V. –  Γερμανία

Federatie van Uit Turkije Afkomstige Vrouwen in Nederland (HTKF) –  Ολλανδία

Κέντρο Έρευνας Γυναικείων Θεμάτων – Ελλάδα

Roj Women,Demokratik Kadın Hareketi Avrupa,Sosyalist Kadınlar Birliği,Yeni Kadın Londra, Kıkısraklılar Kadın Kolları,Bozcader Kadın Kolları,Tilkililer Kadın Kolları,Alxas Kistik Kadın Kolları,Britanya Alevi Fedarasyonu Kadın Kolları,Nurhaklılar,Dersim Kadın Kolları

 

Share

Γιατί θα έπρεπε περισσότεροι άντρες να αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών

φουστες

του Owen Jones

Για να σταματήσει η ζημιά που προκαλείται από τον επιθετικό ανδρισμό, οι άντρες πρέπει να αγκαλιάσουν το φεμινισμό – χωρίς να τον κλέψουν

Η Özgecan Aslan ήταν μια 20χρονη φοιτήτρια ψυχολογίας με όνειρα, φόβους και προσδοκίες, που βασανίστηκε και δολοφονήθηκε από έναν άντρα. Θα μπορούσε να έχει γίνει ακόμα ένα στατιστικό στοιχείο σε μια παγκόσμια πανδημία αντρικής βίας ενάντια στις γυναίκες, αλλά στην Τουρκία και το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν, η Özgecan Aslan έχει μετατραπεί σε ίνδαλμα.

Σε όλο το Twitter, γυναίκες από την Τουρκία έχουν απαντήσει στο έγκλημα αυτό μοιραζόμενες τις δικές τους εμπειρίες παρενόχλησης, αντικειμενοποίησης και κακοποίησης. Συνέβη, όμως και κάτι ακόμα: άντρες βγήκαν στους δρόμους φορώντας μίνι φούστες, διαδηλώνοντας ενάντια στην αντρική βία κατά των γυναικών και ενάντια σε αυτούς που τη δικαιολογούν ή την υποβαθμίζουν.

Πριν αναλογιστούμε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο οι άντρες μπορούν να στηρίξουν τις γυναίκες, αξίζει να δούμε την κλίμακα της καταπίεσης των φύλων. Οι στατιστικές αποκαλύπτουν κάτι που μοιάζει με καμπάνια τρόμου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από το ένα τρίτο των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν υποφέρει από την άσκηση βίας από έναν σύντροφο ή σεξουαλικής βίας από κάποιον άλλο άντρα. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν ότι περίπου 133 εκατομμύρια κορίτσια και γυναίκες έχουν υποφέρει από ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, ενώ θεωρούν ότι σχεδόν όλοι από τα 4,5 εκατομμύρια ανθρώπων που “έχουν εξαναγκαστεί σε σεξουαλική εκμετάλλευση” είναι κορίτσια και γυναίκες. Στη Βρετανία, περίπου 1,2 εκατομμύρια γυναίκες υποφέρουν από οικιακή βία κάθε χρόνο, 400.000 δέχονται σεξουαλικές επιθέσεις, και 85.000 βιάζονται: για μια ακόμα φορά, προκαλείται δυστυχία από τους άντρες ενάντια στις γυναίκες σε μαζική κλίμακα.

Και έπειτα, υπάρχει και η οικονομική πλευρά. Η Christine Lagarde από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μιλάει για μια “ύπουλη συνωμοσία” ενάντια στις γυναίκες μέσα από νόμους που εμποδίζουν τις γυναίκες να δουλεύουν, συνωμοσία η οποία ποικίλει σε κλίμακα ανά τον κόσμο. Οι γυναίκες συγκεντρώνονται δυσανάλογα στις πιο χαμηλόμισθες, πιο ανασφαλείς και συχνά πιο ταπεινωτικές μορφές εργασίας – επίσης καταπιάνονται και με το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της απλήρωτης οικιακής εργασίας και φροντίδας των παιδιών. Η καταπίεση των γυναικών είναι πράγματι συνολική.

Αλλά πώς μπορούν να μιλήσουν οι άντρες για μια μορφή καταπίεσης από την οποία επωφελούνται; Πάρτε αυτή τη στήλη. Είναι εγγενώς προβληματική. Δεν λείπουν οι άντρες που προσφέρουν τις γνώμες τους πάνω…στα πάντα. Είναι κυρίως οι άντρες αυτοί που εκπροσωπούν το έθνος και περνούν νόμους: περίπου 80% των βουλευτών είναι άντρες. Μια μελέτη το 2012 διαπίστωσε ότι πίσω από το 78% των πρωτοσέλιδων βρίσκονται άντρες δημοσιογράφοι, και 84% από όσους αναφέρονται σε κεντρικά άρθρα είναι επίσης άντρες. Ο εθνικός διάλογος διαμορφώνεται από τους άντρες – θέματα λαμβάνουν προτεραιότητα από άντρες και το πρίσμα κάτω από το οποίο αναλύονται είναι απόφαση που λαμβάνεται από άντρες. Πόσο μεγάλη φάρσα θα ήταν αν οι άντρες άρχιζαν να κυριαρχούν και στον διάλογο πάνω στη γυναικεία καταπίεση από τους άντρες.

Πράγματι, θα μπορούσε να υπάρχει μια διεστραμμένη ειρωνεία στους άντρες που τάσσονται υπέρ των γυναικών. Όπως το έχει θέσει η Αμερικανίδα κοινωνιολόγος Kris Macomber, οι άντρες είναι “μέλη της κυρίαρχης ομάδας· έχουν πρόσβαση σε κοινωνική και θεσμική εξουσία που οι γυναίκες δεν έχουν”. Με άλλα λόγια, η υποστήριξή τους στο φεμινισμό είναι χρήσιμη γι” αυτό ακριβώς ενάντια στο οποίο παλεύει ο φεμινισμός – την εξουσία τους. Οι φεμινίστριες μου έχουν συχνά εκφράσει την απογοήτευσή τους όταν άντρες επιδοκιμάζονται επειδή λένε κάτι που οι γυναίκες έχουν πει πολλές γενιές νωρίτερα.

Και έπειτα, υπάρχουν άντρες που αυτο-αναγορεύονται “φεμινιστές” ως ένας τρόπος για να αποδώσουν στον εαυτό τους μια ορισμένη μορφή “κουλ τύπου”, ή να κάνουν τον εαυτό τους πιο ελκυστικό στις γυναίκες: “Κοίτα πόσο ευαίσθητος είμαι και πόσο σε φροντίζω – είμαι μέχρι και φεμινιστής!” Ο σεξισμός αφθονεί στην αριστερά – όπως και σε ολόκληρη την κοινωνία – αλλά ο κίνδυνος είναι αριστεροί άντρες να αποφασίσουν ότι δεν θα ήταν δυνατόν να είναι σεξιστές, ακόμα και τη στιγμή που διακόπτουν μια γυναίκα για να επιβεβαιώσουν το φεμινισμό τους. Μια αριστερή φεμινίστρια μου έλεγε ότι μπορεί να καταλάβει ποια είναι η συμπεριφορά ενός άντρα απέναντι στις γυναίκες σε 5 λεπτά: “Σε διακόπτουν; Σε ακούν; Υποθέτουν ότι ξέρουν περισσότερα από εσένα;”

Επομένως, ποιος είναι ο ρόλος των αντρών σε όλα αυτά; Η απελευθέρωση των γυναικών είναι έργο των ίδιων των γυναικών, σε τελική ανάλυση, και οι μεγάλες πρόοδοι που έχουν γίνει ως σήμερα οφείλονται στην πάλη και τη θυσία των γυναικών: άλλες γνωστές κι άλλες διαγραμμένες από τα βιβλία της ιστορίας. Το γυναικείο κίνημα έχει αλλάξει τους άντρες προς το καλύτερο: είναι πιο πιθανό να έχουν γυναίκες και ομοφυλόφιλους/ες φίλους/ες, εν αντιθέσει με παλιότερα, να μιλούν για τα συναισθήματά τους (αν και όχι αρκετά), να έχουν μεγαλύτερο ρόλο στην ανατροφή των παιδιών, και τα λοιπά. Οι άντρες είναι τόσο εξοικειωμένοι με διάφορα προνόμια – όπως για παράδειγμα το να τους παίρνουν αυτομάτως πιο σοβαρά – που δεν συνειδητοποιούν καν ότι αυτά τα προνόμια υπάρχουν. Γι” αυτό είναι τόσο κρίσιμο οι άντρες να ακούν τις γυναίκες και τις εμπειρίες τους, και να μαθαίνουν.

Ωστόσο, οι άντρες θα σταματήσουν να σκοτώνουν, να βιάζουν, να τραυματίζουν και να καταπιέζουν τις γυναίκες μόνο αν αλλάξουν. Αυτό σημαίνει να αντιμετωπίσουν τις συμπεριφορές εκείνες μέσα στις τάξεις τους που καθιστούν δυνατή, π.χ. την αντικειμενοποίηση των γυναικών ή που κανονικοποιούν τη βία ενάντια στις γυναίκες. Η Καμπάνια Λευκή Κορδέλα (The White Ribbon Campaign) είναι ένα παράδειγμα που επιδιώκει να μετασχηματίσει τη συμπεριφορά των αντρών απέναντι σε αυτή τη βία. Αν οι άντρες δεν μιλήσουν, τέτοιες συμπεριφορές θα επιμένουν και ο τρόμος ενάντια στις γυναίκες θα συνεχίζεται.

Και ενώ οι άντρες δεν καταπιέζονται από την αντρική καταπίεση ενάντια στις γυναίκες, κάποιοι σίγουρα βλάπτονται από αυτή. Οι ομοφυλόφιλοι άντρες είναι ένα παράδειγμα: θεωρούμαστε ότι είμαστε πολύ σαν τις γυναίκες. Αλλά και κάποιοι ετεροφυλόφιλοι άντρες υποφέρουν από μια επιθετική μορφή αρρενωπότητας επίσης. Τα όρια του πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ένας άντρας αστυνομεύονται επιθετικά τόσο από το σεξισμό όσο και από το ξαδερφάκι του, την ομοφοβία. Οι άντρες που δεν συμμορφώνονται με αυτό το στερεότυπο – που μιλούν για τα συναισθήματά τους, που αποτυγχάνουν στην αντικειμενοποίηση των γυναικών, που δεν παίζουν ξύλο αρκετά με άλλους άντρες – διατρέχουν τον κίνδυνο να κακοποιηθούν ως άνανδροι. “Σταμάτα να είσαι τόσο γυναικούλα” ή “Σταμάτα να είσαι τόσο αδερφή”. Αυτές οι συμπεριφορές δεν εξαναγκάζουν απλά πολλούς άντρες να παλεύουν με ψυχικές διαταραχές, ανίκανοι να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους – είναι επίσης από τους βασικούς λόγους που η αυτοκτονία είναι η πρώτη αιτία θανάτου σε άντρες κάτω των 50 ετών. Αυτό είναι ένα από τα κεντρικά επιχειρήματα της Καμπάνιας ΑυτόςΓιαΑυτήν (HeForShe campaign), στην οποία πρωταγωνιστεί η Emma Watson (ΣτΜ: ηθοποιός και ακτιβίστρια), καμπάνια η οποία επιχειρεί να ενθαρρύνει τους άντρες να υποστηρίξουν τις γυναίκες.

Οπότε, ναι, αυτή η στήλη είναι προβληματική. Είμαι ένας ακόμα από τους άντρες που κυριαρχούν στις στήλες γνωμών των εφημερίδων. Οι φωνές των γυναικών δεν ακούγονται αρκετά. Και όταν ακούγονται, λαμβάνονται υπόψη λιγότερο σοβαρά από εκείνες των αντρών.

Πρέπει να είμαστε ταπεινοί: να ακούμε και να μαθαίνουμε. Αλλά αν οι άντρες δεν μιλήσουν, η πανδημία της βίας ενάντια στις γυναίκες θα συνεχιστεί.

μετάφραση: Ειρήνη Γαϊτάνου

Πηγή: το Περιοδικό

Αρχική δημοσίευση: Guardian

 

Share

Τουρκία: οργή για το βιασμό και τη δολοφονία της Ozgecan Aslan

 

Ozgecan Aslan1

Χιλιάδες γυναίκες σε πολλές πόλεις της Τουρκίας κατέβηκαν στους δρόμους το Σάββατο 14/2 με αφορμή τον βιασμό και δολοφονία της 20χρονης φοιτήτριας Ozgecan Aslan.

Η αστυνομία βρήκε τη σωρό της κοπέλας σε κοίτη ποταμού κοντά στην πόλη Μερσίν την Παρασκευή. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, η Ozgecan Aslan απήχθη την Τετάρτη καθώς γύριζε με ένα λεωφορείο στο σπίτι της. Ο οδηγός του λεωφορείου προσπάθησε να τη βιάσει, αφού οδήγησε το λεωφορείο σε απομονωμένο μέρος, και εκείνη τον απέκρουσε με σπρέι πιπεριού. Τότε εκείνος τη μαχαίρωσε και τη χτύπησε στο κεφάλι με σιδερένιο σωλήνα, με αποτέλεσμα το θάνατό της. Στη συνέχεια ζήτησε την αρωγή του πατέρα του και ενός φίλου για να καλύψει τα ίχνη του, οι οποίοι φέρεται ότι τον βοήθησαν να κάψει τη σωρό και να την πετάξει στην κοίτη του ποταμού όπου και βρέθηκε. Οι τρεις άντρες έχουν συλληφθεί.

Η βαρβαρότητα του εγκλήματος προκάλεσε κατακραυγή, ενώ γυναικείες οργανώσεις οργάνωσαν διαμαρτυρίες σε πολλές πόλεις ενάντια στη βία κατά των γυναικών και τις γυναικοκτονίες. Κατά τη διάρκεια της κηδείας στη Μερσίν, στην πατρίδα της Ozgecan Aslan στη νοτιοανατολική Τουρκία, οι γυναίκες αψήφησαν τον Ιμάμη που τις κάλεσε να μείνουν στο πίσω μέρος της πομπής. Όχι μόνο βγήκαν μπροστά, αλλά κουβάλησαν και το φέρετρο.

Στην Ισταμπούλ πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις όλη τη μέρα. Το πρωί, εκατοντάδες γυναίκες μαζεύτηκαν στην πλατεία Ταξίμ πίσω από ένα πανό που έγραφε “Αρκετά, θα σταματήσουμε τη δολοφονία των γυναικών”. Οι διαδηλώτριες φώναξαν συνθήματα και απαίτησαν την παραίτηση της υπουργού Οικογενειακών και Κοινωνικών Πολιτικών  Aysenur Islam. Το βράδυ το πλήθος μεγάλωσε, καθώς χιλιάδες γυναίκες όλων των ηλικιών κατέβηκαν στους δρόμους.

Πέντε γυναίκες σκοτώνονται κάθε μέρα στην Τουρκία, οι περισσότερες από τους άντρες τους, σύμφωνα με την Yasemin Yucel, αναπληρωτή πρόεδρο του Σωματείου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στην Ταρσό. Σύμφωνα με το BBC, μόνο τον τελευταίο χρόνο, 300 γυναίκες δολοφονήθηκαν και πάνω από 100 βιάστηκαν. Διαδηλώτριες και μέλη γυναικείων οργανώσεων υποστηρίζουν ότι οι γυναικοκτονίες στην Τουρκία είναι αποτέλεσμα της κουλτούρας βιασμού και των μισογυνιστικών κρατικών πολιτικών. Υποστηρίζουν δε πως έχουν αυξηθεί κατά την περίοδο που του ΑΚΡ βρίσκεται στην εξουσία, καθώς προάγει πατριαρχικά κοινωνικά πρότυπα και αξίες. Αρκεί να θυμηθούμε δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, ακόμα και του ίδιου του Ερντογάν, όπως η εμμονή στο ότι οι γυναίκες πρέπει να γεννούν τρία παιδιά, την απαγόρευση των δημόσιων εκδηλώσεων τρυφερότητας και γενικά “συστάσεις” σχετικά με το πώς και πότε οι γυναίκες μπορούν κυκλοφορούν και τι να φοράνε. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί η ατιμωρησία που καλύπτει βίαια εγκλήματα κατά των γυναικών ή οι χαμηλές ποινές που επιβάλλονται, με δικαιολογίες που βασίζονται στη στοχοποίηση και ενοχοποίηση των θυμάτων (“τα ‘θελε”, “είχε συναινέσει” κτλ).

 

This slideshow requires JavaScript.

 

Share

Η νίκη της εργαζόμενης τεχνικού στη MIGATO είναι νίκη της αλληλεγγύης, του συλλογικού αγώνα και όλων των εργαζομένων

standard

Την Τετάρτη 11/02, η εργοδοσία της MIGATO, υπό την πίεση του συλλογικού αγώνα που έδωσε η εργαζόμενη τεχνικός μέσω του Σωματείου και από το κίνημα αλληλεγγύης των τελευταίων εβδομάδων, αποδέχτηκε τα αιτήματα της. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι οι συλλογικοί αγώνες, η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη των εργαζομένων είναι ο μόνος δρόμος για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους.

Η συνάδελφος είχε απολυθεί από την εταιρία αμέσως μόλις ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της, ενώ εργαζόταν υπό το άθλιο καθεστώς του δελτίου παροχής υπηρεσιών. Η εργοδοσία παρέμενε αδιάλλακτη παρά τις συνεχείς και επίμονες κινητοποιήσεις του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών και δεκάδων σωματείων, συνελεύσεων και εργατικών λεσχών που συμπαραστάθηκαν στον αγώνα για δικαίωση της εργαζόμενης.

Μετά και από την ανακοίνωση παρέμβασης στα καταστήματα της MIGATO με τη στήριξη και την οργάνωση συλλογικοτήτων σε όλη την Ελλάδα, οι υπεύθυνοι της εταιρίας αναγκάστηκαν να αποδεχθούν τα αιτήματα της εργαζόμενης, να αναγνωρίσουν την εξαρτημένη σχέση εργασίας και να καταβάλλουν ως αποζημείωση όλους τους μισθούς υπερημερίας για το διάστημα προστασίας λόγω εγκυμοσύνης και λοχείας (18 μήνες).

Η δικαίωση της εγκύου συναδέλφου είναι νίκη κάθε εργαζόμενου που αγωνίζεται, που στέκεται με αξιοπρέπεια απέναντι στις απειλές και τον εκφοβισμό των αφεντικών, που διεκδικεί καλύτερους όρους εργασίας, που δε σκύβει το κεφάλι! Δίνει ακόμα το μήνυμα ότι η κοροιδία των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και κάθε λογής μεθόδευση κράτους και εργοδοσίας ώστε να μας πείσουν ότι είμαστε «συνεργάτες», δεν έχουν κανένα αντίκρισμα όταν αντιπαλεύονται με συλλογικούς εργατικούς αγώνες!!!

Με όπλο την αλληλεγγύη και την οργάνωση, εργαζόμενοι και άνεργοι απαντάμε στο χτύπημα των δικαιωμάτων μας, στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στις απολύσεις και τη χειροτέρευση της ζωής μας.

Ένα εντυπωσιακό δίκτυο αλληλεγγύης δημιουργήθηκε με αφορμή την υπόθεση της εγκύου συναδέλφου. Πάνω από εικοσιπέντε (25) συγκεντρώσεις και παρεμβάσεις είχαν οργανωθεί μέχρι σήμερα για την Παρασκευή 13/02, σε καταστήματα της MIGATO, στην Αττική και σε όλη την Ελλάδα.

Η αλληλεγγύη και ο οριζόντιος συντονισμός που αναπτύχθηκε ας αποτελέσει οδηγό, για τις επόμενες σκληρές ταξικές αναμετρήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών χαιρετίζει και ευχαριστεί όλες τις συλλογικότητες, τα σωματεία, τις εργατικές λέσχες, τις συνελεύσεις κατοίκων και τους εργαζόμενους που στήριξαν τον αγώνα της εργαζόμενης, εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους με καλέσματα στις κινητοποιήσεις της Παρασκευής 13/02 και εξέδωσαν ψηφίσματα:

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΓΝΗ

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ & ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

ΕΛΜΕ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ-ΖΕΦΥΡΙΟΥ-ΦΥΛΗΣ

ΕΛΜΕ ΗΛΕΙΑΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ «ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «ΔΟΜΙΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ «Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ»

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΜΙΛΟΥ ΙΝΤΡΑΚΟΜ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΟDATA

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΙΓΜΕ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΥΠΑΛ/ΩΝ ΕΜΠ. ΚΑΤΑΣΤ/ΤΩΝ & ΙΔ. ΕΠΙΧ/ΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧ/ΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΑΤΟΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ LIDL Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΔ. ΥΠΑΛ/ΩΝ ΑΝ. ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ & ΓΡΑΦΕΙΩΝ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ PRAKTIKER HELLAS

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΙΑΤΡΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΩΝ/ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΚΛΑΔΩΝ ΦΑΡΜΑΚΟΥ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΜΠΡΑΧΑΜΙΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

ΛΕΣΧΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΒΟΛΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΣΕ ΠΑΤΗΣΙΑ – ΚΥΨΕΛΗ

ATTACK ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ

ΦΥΛΟ ΣΥΚΗΣ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ

ΡΗΓΜΑ ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ – ΑΝΤΙ-ΘΕΣΕΙΣ

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙ

ΦΥΣΑΕΙ ΚΟΝΤΡΑ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

ΦΑΡΟΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΡΗΞΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ – ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ

ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΑΠ ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

Δηλώνουμε ότι θα σταθούμε στο πλευρό κάθε εργαζόμενου που δεν σκύβει το κεφάλι, ότι θα συνεχίσουμε στο δρόμο του αγώνα. Για να κατακτήσουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς, αξιοπρεπή ζωή, μείωση των ωρών εργασίας, κανονικές προσλήψεις – κατάργηση του άθλιου καθεστώτος του Δελτίου παροχής υπηρεσιών, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, συνδικαλιστικές ελευθερίες στους χώρους δουλειάς.

Το επόμενο διάστημα θα διοργανώσουμε συνέντευξη τύπου σχετικά με την έκβαση αυτού του αγώνα, όπου θα καλέσουμε να συμμετέχουν, όλα τα σωματεία και τις συλλογικότητες που στήριξαν αυτό τον αγώνα.

Περισσότερα: Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

 

Περισσότερα

Πανελλαδική κινητοποίηση στις 13/2 σε καταστήματα της MIGATO για την απόλυση εγκύου

Παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου εργαζόμενης από την εταιρία MIGATO AE.

 

Share

Πανελλαδική κινητοποίηση στις 13/2 σε καταστήματα της MIGATO για την απόλυση εγκύου

migato_apoliseis

Σε παραστάσεις διαμαρτυρίας σε όλη την χώρα καλεί το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, την Παρασκευή 13 Φλεβάρη στις 6 μμ, σε καταστήματα της Migato. Η κεντρική συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στο κατάστημα Migato, Ερμού & Νίκης (Σύνταγμα).

Ολόκληρη η ανακοίνωση και το κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών και Τεχνικών:

Να φοβηθούν τη δύναμή μας!

Τα τελευταία χρόνια η εργοδοτική αυθαιρεσία έχει γίνει καθεστώς σε όλους τους χώρους δουλειάς. Τα μνημόνια, το κεφάλαιο, και η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτάσσουν ελαστικές μορφές εργασίας, μείωση μισθών, απολύσεις. Η εργοδοσία φροντίζει με κάθε ευκαιρία να δώσει το μήνυμα «Μην αγωνίζεστε, μην απαιτείτε, μην οργανώνεστε συλλογικά» γιατί η απόλυση και η χειροτέρευση των εργασιακών όρων περιμένουν στη γωνία όσους τολμούν να «σηκώσουν κεφάλι».

Από τις πιο ακραίες μορφές εργοδοτικής αυθαιρεσίας, οι συνεχείς επιθέσεις σε γυναίκες, εργαζόμενες μητέρες και εγκύους. Οι καταγγελίες τον τελευταίο καιρό δεν έχουν τελειωμό: εκφοβισμός εγκύου από την ΠΑΝΘΕΟΝ στο Ηράκλειο, ξυλοδαρμός εργαζόμενης στην ίδια πόλη, απειλές για απολύσεις και ψυχολογικές πιέσεις σε εγκύους και μητέρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι αυθαιρεσίες των αφεντικών δε γίνονται καν γνωστές καθώς οι συναδέλφισσες συνήθως φοβούνται να καταγγείλουν τις πρακτικές της εργοδοσίας.

Την ίδια τακτική εφαρμόζει και η εταιρία υποδημάτων ΜΙGATO. Η εργοδοσία αποθρασσυμένη από τα μνημόνια και τους αντεργατικούς νόμους, μοιάζει να μην υπολογίζει κανένα εργατικό δικαίωμα, ενώ την ίδια στιγμή σημειώνει τζίρους εκατομμυρίων και ενισχύει τα κέρδη της. Το προηγούμενο διάστημα ξεπέρασε κάθε όριο, απολύοντας εργαζόμενη τεχνικό, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, αμέσως μόλις ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της. Η συνάδελφος που εργαζόταν υπό το άθλιο καθεστώς του δελτίου παροχής υπηρεσιών, μόλις ενημέρωσε ότι είναι έγκυος, η εργοδοσία την ανάγκασε να υποβάλλει την παραίτησή της, επικαλούμενη υπογραφή νέας σύμβασης με αλλαγή των όρων εργασίας. Η νέα σύμβαση δεν κοινοποιήθηκε ποτέ στην εργαζόμενη. Αντιθέτως, στις συνεχείς ερωτήσεις της συναδέλφου, η εταιρία απάντησε ότι δεν τίθεται ζήτημα καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για οικειοθελή αποχώρηση!

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών στήριξε από την πρώτη στιγμή τον αγώνα της εργαζόμενης για την επαναπρόσληψή της. Πραγματοποίησε παραστάσεις διαμαρτυρίας στα κεντρικά γραφεία της MIGATO και σε καταστήματα. Τη συμπαράστασή τους έχουν εκφράσει πρωτοβάθμια σωματεία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, εργατικές λέσχες, εργατικές συλλογικότητες και συνελεύσεις κατοίκων τόσο εκδίδοντας ψηφίσματα αλληλεγγύης όσο και με την παρουσία τους στις κινητοποιήσεις.

Οι υπεύθυνοι της εταιρίας επέλεξαν να τηρήσουν αδιάλλακτη στάση. Στην επιθεώρηση εργασίας στις 4/2, ζήτησαν αναβολή. Πιεζόμενοι από τη μαζικότητα και την επιμονή των κινητοποιήσεων ζήτησαν να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις, επικαλούμενοι «διαπραγματεύσεις» των δικηγόρων έως την συνάντηση στην επιθεώρηση εργασίας στις 20/02, χωρίς ωστόσο να αποδέχονται τα αιτήματα της εργαζόμενης.

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών δηλώνει ότι δε θα σταματήσει τον αγώνα μέχρι την επαναπρόσληψη και την πλήρη ηθική αποκατάσταση της εγκύου συναδέλφου. Οι κινητοποιήσεις θα συνεχιστούν μέχρι τη δικαίωση της εργαζόμενης.

Καλούμε Σωματεία, συλλογικότητες, συνελεύσεις γειτονιών και κάθε μαχόμενη δύναμη του κινήματος να οργανώσουν και να στηρίξουν παραστάσεις διαμαρτυρίας στα καταστήματα της MIGATO σε όλη την Ελλάδα, ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία, την Παρασκευή 13 Φλεβάρη στις 6μμ.

Ζητάμε από κάθε συλλογικότητα, από κάθε εργαζόμενο, να καταδικάσουν την εταιρία MIGATO και να σταθούν έμπρακτα αλληλέγγυοι στον αγώνα στης εργαζόμενης.

Να στείλουμε μήνυμα στην εργοδοσία της MIGATO αλλά και σε κάθε αφεντικό που νομίζει ότι μπορεί να αυθαιρετεί σε βάρος των εργαζομένων ότι θα μας βρίσκουν μπροστά τους. Σε ανυποχώρητους, μαχητικούς αγώνες για την αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά. Καμία απειλή, καμία απόλυση, καμιά αυθαιρεσία δεν θα μείνει αναπάντητη.

Η συλλογικότητα είναι το όπλο μας! Με αγώνες σπάμε την εργοδοτική τρομοκρατία.

Να ανακληθεί άμεσα η παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου συναδέλφου από τη MIGATO

Απαιτούμε την άμεση επαναπρόσληψη και την πλήρη ηθική αποκατάσταση της συναδέλφου!

 

Διαβάστε ακόμα

Παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου εργαζόμενης από την εταιρία MIGATO AE.

 

Share

Γυναίκες του κόσμου ανεβαίνουν τα ψηλότερα βουνά

ελευσινα

της Βαγγελιώς Σουμέλη

Στις 30 και 31 Ιανουαρίου 2015 το Φύλο Συκής ταξίδεψε στη γειτονική Ελευσίνα για να λάβει μέρος σε μία αλλιώτικη συνάντηση γυναικών από την Ελλάδα και το εξωτερικό: Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Κουρδιστάν, Ολλανδία, Σουηδία και Τουρκία.

Με την Επιτροπή Γυναικών Χαλυβουργών στο τιμόνι της διοργάνωσης και της φιλοξενίας, 100 περίπου γυναίκες συναντήθηκαν στο πλαίσιο της 4ης προπερασκευαστικής συνάντησης για το 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών που θα πραγματοποιηθεί στο Κατμαντού του Νεπάλ μεταξύ 13 και 18 Μαρτίου 2016, με σύνθημα “Γυναίκες του Κόσμου ανεβαίνουν τα ψηλότερα βουνά”.

Παρόλο που κάποιες γυναικείες οργανώσεις από τη Βοσνία, την Ουκρανία και τη Σερβία δεν κατάφεραν να παρεβρεθούν στη συνάντηση, έστειλαν γραπτή πληροφόρηση σχετικά με την κατάσταση των γυναικών στις χώρες τους. Μηνύματα αλληλεγγύης και σύντομες παρεμβάσεις έστειλαν επίσης οργανώσεις από το Εκουαδόρ, το Μάλι, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ, τη Νότια Αφρική και τη Σρι Λάνκα.

Από την Ελλάδα, εκτός από την Επιτροπή Γυναικών Χαλυβουργών και μεμονωμένα άτομα, συμμετείχαν οι συλλογικότητες: Αγωνιζόμενες Καθαρίστριες Υπουργείου Οικονομικών, Αδέσμευτη Κίνηση Γυναικών, Πρωτοβουλία Γυναικών σε Δράση-Πολίτες της Έδεσσας, Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στο Χρέος και τα Μέτρα Λιτότητας, Γυναίκες για την Υγεία, τα Αναπαραγωγικά και Σεξουαλικά Δικαιώματα, Σύλλογος Δανειοληπτών Τραπεζών Οφειλετών Δημοσίου, Χώρος Αλληλεγγύης Γυναικών Θεσσαλονίκης και η φεμινιστική ηλεκτρονική εφημερίδα Φύλο Συκής.

Παρασκευή 30/1: Οι γυναίκες μεταφέρουν τις εμπειρίες τους από την κρίση

Την πρώτη ημέρα το βήμα δόθηκε στις γυναικείες συλλογικότητες από την Ελλάδα, οι οποίες είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν αναλυτικά για τις εμπειρίες που έχουν αποκτήσει ως γυναικείες συλλογικότητες, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τα θέματα στα οποία επικεντρώνονται, τις δράσεις και τους αγώνες τους, τις νίκες και τις ήττες που έχουν βιώσει, τα όνειρα και τις προσδοκίες για το μέλλον.

Στο επίκεντρο των τοποθετήσεων ήταν η επιδείνωση της ζωής των γυναικών ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και των κυβερνητικών πολιτικών λιτότητας. Μία τέτοια εξέλιξη ήταν μάλλον αναμενόμενη, αν σκεφτούμε ότι όλες σχεδόν οι συλλογικότητες ξεπήδησαν ουσιαστικά από την κρίση, ως άμεση ανάγκη των γυναικών ν’ αντιδράσουν σε αυτό που τους συνέβαινε και να διεκδικήσουν βασικά δικαιώματά τους. Στο πλαίσιο αυτό, όλες σχεδόν οι συλλογικότητες τόνισαν την αξία της αλληλεγγύης και την ανάγκη που υπάρχει ώστε η συνεργασία και ο αγώνας των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή πατριαρχίας, βίας, εκμετάλλευσης, καταπίεσης και υποτίμησης να έχει διάρκεια και να είναι αποτελεσματικός. Το παράδειγμα αντίστασης και θάρρους των Αγωνιζόμενων Καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών απέσπασε το θαυμασμό αλλά και το ενδιαφέρον όλων των γυναικών που συμμετείχαν στη συνάντηση. Όπως τόνισε και η εκπρόσωπος των Αγωνιζόμενων Καθαριστριών “Ποτέ πια δεν θα είμαστε οι ίδιες, αλλά πιο μαχητικές και δίπλα σε όσους διεκδικούν”.

Εκτός από τα εργασιακά και τα ασφαλιστικά δικαιώματα των γυναικών, υπήρξε έντονη συζήτηση για τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματά τους, κυρίως το ζήτημα της ‘ποινικοποίησης’ της μητρότητας σε περίοδο οικονομικής κρίσης καθώς και της ριζικής συρρίκνωσης του κράτους πρόνοιας, που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο την άνιση κατανομή των οικογενειακών υποχρεώσεων σε βάρος των γυναικών. Τόσο η Πρωτοβουλία Γυναικών σε Δράση-Πολίτες της Έδεσσας όσο και οι γυναίκες από το Χώρο Αλληλεγγύης Γυναικών στη Θεσσαλονίκη μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους σχετικά με δράσεις έμπρακτης αλληλεγγύης, ανταποκρινόμενες σε καθημερινές ανάγκες των γυναικών.

Οι γυναίκες της Θεσσαλονίκης έκαναν επίσης μία ενημέρωση για το Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών που θα ξεκινήσει στις 7 Μαρτίου 2015 από το Κουρδιστάν, στην Τουρκία, για να ταξιδέψει στη συνέχεια βόρεια, δυτικά, ανατολικά και νότια της Ευρώπης και να καταλήξει στην Πορτογαλία. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την εναρκτήρια εκδήλωση που θα διοργανωθεί από το γυναικείο κουρδικό κίνημα και το τουρκικό Συντονιστικό της ΠΠΓ καθώς και το πέρασμα του καραβανιού από τη Θεσσαλονίκη δείτε εδώ, εδώ και εδώ.

Σάββατο 31/1: Προπαρασκευαστική συνάντηση για το συνέδριο στο Νεπάλ

Το πρωί της δεύτερης ημέρας σήμανε την επίσημη έναρξη της 4ης προπερασκευαστικής συνάντησης για το 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών βάσης που θα πραγματοποιηθεί στο Κατμαντού του Νεπάλ το Μάρτιο του 2016.

Δεδομένου ότι δεν υπήρξε μία κεντρική θεματολογία, οι γυναίκες παρουσίασαν συνοπτικές εκθέσεις για την κατάσταση των γυναικών στη χώρα τους, με βάση τις ιδιαιτερότητες και την πολιτική συγκυρία της κάθε χώρας. Στο σύνολό τους ωστόσο οι παρουσιάσεις μοιράζονταν ένα κοινό στυλ αφήγησης, περισσότερο βιωματικό και λιγότερο θεωρητικό.

Γυναίκες από τον Ευρωπαϊκό Νότο όπως την Ελλάδα και την Ισπανία περιέγραψαν το φαινόμενο ντόμινο της οικονομικής κρίσης στη ζωή των γυναικών. Τόσο η εκπρόσωπος των Γυναικών Ανθρακορύχων της Ισπανίας όσο και η εκπρόσωπος της Επιτροπής Γυναικών Χαλυβουργών μίλησαν για τους πολλαπλούς ρόλους των καθημερινών γυναικών, τους αγώνες των εργατριών, υπαλλήλων, νοικοκυρών, μητέρων και συντρόφων ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση των γυναικών και σε κάθε μορφή βίας.

Στην παρέμβασή της, η Σερβική φεμινιστική και αντιμιλιταριστική οργάνωση Γυναίκες στα Μαύρα μίλησε για την επιδείνωση της κατάστασης των γυναικών μετά τη νίκη του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος. Όπως αναφέρθηκε, οι γυναίκες είναι τα μεγάλα θύματα της νέας οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας στη Σερβία, κυρίως οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας για τις οποίες είναι πολύ δύσκολο να ανταποκριθούν στα κριτήρια της αγοράς εργασίας για περισσότερη ευελιξία και μεγαλύτερη κινητικότητα. Εκτός από τη στέρηση βασικών εργασιακών δικαιωμάτων, οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση στην υγεία, ενώ το κοινωνικό κράτος πρόνοιας συρρικνώνεται όλο και περισσότερο. Ένα από τα βασικότερα ωστόσο προβλήματα για τις γυναίκες στη Σερβία είναι η βία, τόσο η ενδοοικογενειακή όσο και η δημόσια. Οι Γυναίκες στα Μαύρα επισημαίνουν ότι η αύξηση των κρουσμάτων βίας ενάντια στις γυναίκες, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο, συνδέεται σε μεγάλο βαθμό και με την ατιμωρησία για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι σερβικές δυνάμεις εναντίον των Αλβανών της περιοχής. Στο ίδιο πλαίσιο, πολλές κατηγορίες του πληθυσμού, όπως η LGBT κοινότητα και οι εθνοτικές μειονότητες, ιδιαίτερα οι Ρομά, στερούνται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και πέφτουν θύματα βίας καθημερινά. Η οργάνωση αναφέρθηκε επίσης στην αύξηση των κρουσμάτων βίας και εκφοβισμού ενάντια σε μέλη της, μία κατάσταση που επιδεινώθηκε μετά τη σιωπηλή διαμαρτυρία που οργάνωσαν μαζί με άλλα μέλη του αντιπολεμικού και αντιεθνικιστικού κινήματος στις 26 Μαρτίου 2014, με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από τη σερβική στρατιωτική εκστρατεία στο Κοσσυφοπέδιο, ως φόρο τιμής στα θύματα, και απαιτώντας από τις αρχές να δικάσουν τους ενόχους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι παρεμβάσεις γυναικών από την Ολλανδία και τη Σουηδία. Όπως επισήμαναν κάποιες γυναίκες, στο άκουσμα και μόνο κάποιων χωρών, η κοινή γνώμη φαντάζεται έναν παράδεισο ισότητας, μία άποψη που απέχει πολύ από την πραγματικότητα των γυναικών σε αυτές τις χώρες.

Τα στατιστικά στοιχεία από τη Σουηδία σοκάρουν. Το 2014 δηλώθηκαν στις αστυνομικές αρχές 27.000 περιπτώσεις βίας ενάντια σε γυναίκες, 6.000 περιπτώσεις βιασμών και 17 δολοφονίες γυναικών, οι περισσότερες αποτέλεσμα ενδοοικογενειακής βίας, ένα πρόβλημα που όπως αναφέρθηκε μαστίζει όλες τις χώρες της Σκανδιναβίας.

Η νομοθεσία που απαγορεύει την πρακτική του Ακρωτηριασμού των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων στη Σουηδία έχει τεθεί σε εφαρμογή από το 1982. Όμως, πρόκειται για μία αρκετά διαδεδομένη πρακτική σε συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες. Σε ό,τι αφορά τις πέντε αναγνωρισμένες εθνοτικές μειονότητες στη Σουηδία και τα κατοχυρωμένα δικαιώματά τους (π.χ. αναγνώριση της γλώσσας), η διαφορετικότητα στην πράξη αντιμετωπίζεται με καχυποψία και ρατσιστική συμπεριφορά. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες που επιλέγουν να κυκλοφορούν δημόσια είτε με παραδοσιακές φορεσιές είτε με θρησκευτική ενδυμασία, η βία και ο ρατσισμός είναι μέρος της καθημερινότητάς τους και έχει ως αποτέλεσμα την απομόνωσή τους. Απογοητευτικά είναι και τα στοιχεία αναφορικά με τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των γυναικών που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους. Από το 42% των ανδρών που πληρώνουν διατροφή, η συντριπτική πλειοψηφία πληρώνει το ελάχιστο που καθορίζουν οι υπηρεσίες κοινωνικών ασφαλίσεων, ένα ποσό που ανέρχεται σε περίπου 135 ευρώ το μήνα, το ίδιο σχεδόν ποσό που ισχύει από το 1997 όταν θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά το επίδομα στήριξης του παιδιού. Τα υπόλοιπα έξοδα για την ανατροφή των παιδιών βαρύνουν αποκλειστικά τις μητέρες, οι οποίες έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να είναι άνεργες ή να εργάζονται σε καθεστώς ευελιξίας, κυρίως με μερική απασχόληση. Ένα σημαντικό ζήτημα στη δημόσια ατζέντα στη Σουηδία αφορά τις γυναίκες συνταξιούχους. Με την Πολιτική Συμφωνία 19 για τις συντάξεις μεταξύ των Συντηρητικών και των Σοσιολδημοκρατών, το ποσοστό των φτωχών συνταξιούχων γυναικών έχει αυξηθεί δραματικά. Μεγάλος αριθμός γυναικών απασχολείται με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, με μειωμένες αποδοχές και μειωμένες συντάξεις, ενώ πολλές γυναίκες, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας, απασχολούνταν αποκλειστικά με απλήρωτη εργασία στο σπίτι.

Η παρέμβαση από την Ολλανδία ανέδειξε την ταξική διάσταση της ανισότητας των γυναικών. Στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν οι συνέπειες της αποδόμησης του συστήματος φροντίδας τόσο για την απασχόληση των γυναικών όσο και σε επίπεδο κοινωνικής αναπαραγωγής. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση της Ολλανδίας, εδώ και τέσσερα χρόνια, κλείνει τις δημόσιες δομές φροντίδας και τις στέγες ηλικιωμένων και προχωράει στην ιδιωτικοποίηση σχεδόν όλου του κλάδου φροντίδας. Περισσότεροι από 100.000 εργαζόμενοι, στην πλειοψηφία τους γυναίκες έχουν χάσει τη δουλειά τους, ενώ όλο και μεγαλύτερος αριθμός εργαζομένων στον κλάδο απασχολείται με ευέλικτες μορφές απασχόλησης και μειωμένες αποδοχές. Λόγω της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών φροντίδας και του υψηλού κόστους που αυτή συνεπάγεται, οι γυναίκες επιφορτίζονται σχεδόν εξολοκλήρου με τη φροντίδα των εξαρτώμενων μελών, των παιδιών και των ηλικιωμένων.

Το μεσημέρι του Σαββάτου πραγματοποιήθηκε πορεία η οποία κατέληξε στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως της Ελευσίνας, με συνθήματα, πανό και τραγούδια. Η ομάδα της Γερμανίας που ήταν και από τις πιο πολυπληθείς αντιπροσωπείες, τραγούδησε μία μελωδία των έγκλειστων στο Νταχάου ενάντια στο φασισμό και ακολούθησαν οι γυναίκες από την Ελλάδα με το τραγούδι Ακορντεόν σε στίχους του Γιάννη Νεγρεπόντη και μουσική του Μάνου Λοΐζου.

Η συνάντηση συνέχισε με συζήτηση μεταξύ όλων των παρεβρισκόμενων γυναικών, συνέδρων και παρατηρητριών. Η ανάδειξη αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα μονοπώλησε το ενδιαφέρον των γυναικών από το εξωτερικό, τόσο σε σχέση με την απουσία ικανοποιητικού αριθμού γυναικών στη νέα κυβέρνηση όσο και σε σχέση με τις προσδοκίες του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα. Η υποεκροσώπηση των γυναικών στη νέα κυβέρνηση καθώς το πολιτικό έλλειμμα αναφορικά με τις προεκλογικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τα φεμινιστικά αιτήματα και τα αιτήματα της LGBT κοινότητας είναι μία θέση που εκφράστηκε άλλωστε και επίσημα από τη φεμινιστική ομάδα του κινήματος PODEMOS, σε σχετική ανακοίνωσή της στις 28 Ιανουαρίου 2014 με το σύνθημα “Χωρίς τις γυναίκες δεν υπάρχει Δημοκρατία”.

Κάλεσμα για το 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών

“Γυναίκες του Κόσμου ανεβαίνουν τα ψηλότερα βουνά”

13-18 Μαρτίου 2016 Κατμαντού – Νεπάλ

Οι καιροί είναι σκληροί αλλά οι γυναίκες αγωνίζονται ακόμη πιο σκληρά.

Ανεξάρτητα από το αν ζούνε σε ισχυρές ιμπεριαλιστικές ή σε φτωχές αναπτυσσόμενες χώρες, οι γυναίκες είναι θύματα εκμετάλλευσης, καταπίεσης και υποτίμησης. Η παγκόσμια οικονομική και χρηματιστική κρίση χειροτέρεψε την κατάσταση των γυναικών, στερώντας από πολλές το βασικό τους δικαίωμα να ζουν με ελευθερία και εξιοπρέπεια.

Οι γυναίκες που εργάζονται στη βιομηχανία ένδυσης του Μπαγκλαντές ενώνονται και απεργούν ενάντια στην εκμετάλλευση. Στην Ολλανδία, οι γυναίκες διεκδικούν το δικαίωμά τους σε αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακή ασφάλεια. Στη Νότια Αφρική, οι γυναίκες μιλάνε και σηκώνουν το ανάστημά τους ενάντια σε μία ανήθικη κουλτούρα καθημερινών βιασμών. Γυναίκες μετανάστριες στο Μεξικό αγωνίζονται να επιβιώσουν και να ζήσουν με ανθρωπιά. Οι γυναίκες της Ανατολικής Ευρώπης διακινούνται και εξαναγκάζονται σε σεξουαλική δουλεία. Γυναίκες σε διάφορα έθνη στη Μέση Ανατολή παλεύουν για δημοκρατία και ελευθερία. Αγρότισσες και αυτόχθονες γυναίκες στην Ασία και τη Λατινική Αμερική αγωνίζονται με τον ιδρώτα και το αίμα τους για το δικαίωμά τους στη γη και στους πόρους.

Αλλά η φτώχεια και η πείνα με τα οποία προσπαθούν να γονατίσουν και να υποτάξουν τις γυναίκες, λειτουργούν σαν καύσιμο που τροφοδοτεί το λυσσαλέο αγώνα μας. Παντού στον κόσμο, οι γυναίκες ενώνονται, οργανώνονται και παλεύουν να σπάσουν τα δεσμά του πιο σάπιου συστήματος. Οι γυναίκες ψάχνουν για προοπτική, όραμα, ένα μέλλον όπου θα ζούνε απελευθερωμένες σε απελευθερωμένες κοινωνίες.

Το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών που πραγματοποιήθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας το 2011 έφερε κοντά ποικίλες γυναικείες συλλογικότητες και γυναικεία κινήματα απ’ όλο τον κόσμο να φωνάξουν ότι οι γυναίκες αφυπνήστηκαν, ο αγώνας των γυναικών είναι ζωνατανός και το παγκόσμιο γυναικείο κίνημα είναι αποφασισμένο να πετύχει νέες νίκες. Το πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών διαπίστωσε ότι γυναίκες απ΄όλες τις γωνιές του κόσμου ζούνε με την κληρονομιά της Παγκόσμιας Ημέρας για τη Γυναίκα που καθιερώθηκε 100 χρόνια πριν με πρωτοβουλία της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Κλάρας Τσέτκιν και πολλών γυναικών που παρόλα τα εμπόδια που είχαν να αντιμετωπίσουν, με θυσίες, έσπειραν τους σπόρους εντείνοντας τον αγώνα για την απελευθέρωση των γυναικών.

Τώρα είναι η στιγμή να πάμε την ενότητα και τον αγώνα μας ακόμα πιο ψηλά.

Από τα μαθήματα και την έμπνευση του 1ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Γυναικών στο Καράκας, οι γυναίκες του κόσμου που ζούνε και αγωνίζονται να χτίσουν έναν καλύτερο κόσμο για τις γυναίκες και την ανθρωπότητα καλούνται να συμμετάσχουν στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών που θα πραγματοποιηθεί στο Κατμαντού του Νεπάλ μεταξύ 13 και 18 Μαρτίου 2016.

Καλούμε τις γυναίκες στο Νεπάλ, στην κορυφή του κόσμου, εκεί που οι γυναίκες έπαιξαν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία του αγώνα των λαών. Οι γυναίκες βρίσκονται στο προσκήνιο του λαϊκού κινήματος και αντίστασης, για την οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας.

Ελάτε στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο Γυναικών στην Ασία και αναλάβετε μία ισχυρή δέσμευση να παλέψουμε ενάντια στις αιτίες της καταπίεσής μας, ενάντια στο σύστημα που μας έχει καταδικάσει σε μία ζωή εκμετάλλευσης και υποδούλωσης. Ας ενωθούμε, ας οργανωθούμε και ας συνδεθούμε με όλα τα κινήματα που παλεύουν για απελευθέρωση, ας κάνουμε ένα βήμα προς τα εμπρός για την απελευθέρωση των γυναικών.

Γυναίκες του κόσμου ενωθείτε!

Σπάστε τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης!

Εμπρός στον αγώνα για την απελευθέρωση των γυναικών!

Για περισσότερες πληροφορίες: World Women’s Conference

This slideshow requires JavaScript.

 

 

Share

Παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου εργαζόμενης από την εταιρία MIGATO AE.

standard

 Δελτίο τύπου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για τη μαζική παράσταση στα γραφεία της εταιρείας MIGATO A.E.

Την Τρίτη 27/01 πραγματοποιήθηκε έπειτα από κάλεσμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της εταιρείας MIGATO Α.Ε. στον Άλιμο, ενάντια στην παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου συναδέλφου μας. Η εργοδοσία όταν ενημερώθηκε για την εγκυμοσύνη εξανάγκασε την εργαζόμενη σε υποχρεωτική παραίτηση, ενώ σε σχετική ερώτηση του σωματείου προς την εταιρεία δόθηκε από τον υπεύθυνο η κυνική απάντηση: «Έτσι! Διευθυντικό δικαίωμα!». Το εν λόγω περιστατικό αποτελεί ένα ακόμα δείγμα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της καταστροφικής πολιτικής που προωθούν κυβέρνηση – ΕΕ – κεφάλαιο απέναντι στους εργαζόμενους.

Η κινητοποίηση ήταν μια πρώτη απάντηση στην εργοδοτική τρομοκρατία της MIGATO A.E. και στηρίχτηκε εκτός από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, από το Σωματείο Εργαζόμενων του δήμου Αγ. Δημητρίου και την Ανοικτή Συνέλευση Αλίμου. Οι υπεύθυνοι ωστόσο της εταιρείας παρέμειναν αδιάλλακτοι και δεν δέχτηκαν να συναντήσουν τους εκπροσώπους του σωματείου.

Ως  Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών δηλώνουμε απερίφραστα τη στήριξη μας σε κάθε συνάδελφο που διεκδικεί τη βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας του, που αμφισβητεί την εργοδοτική τρομοκρατία, που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του.

Καμία απειλή, καμία απόλυση, καμιά αυθαιρεσία δεν θα μείνει αναπάντητη. Δηλώνουμε πως θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μέχρι την δικαίωση της συναδέλφου.

Την Τετάρτη 4 Φλεβάρη, θα πραγματοποιηθεί τριμερής συνάντηση στην επιθεώρηση εργασίας της Ηλιούπολης, ενώ θα προηγηθούν κι άλλες παρεμβάσεις.

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καλεί τα σωματεία να καταδικάσουν τέτοιες πρακτικές και να εκδώσουν ψηφίσματα αλληλεγγύης στην εργαζόμενη. Η αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά είναι αδιαπραγμάτευτη. Ο αγώνας ενάντια στις αυθαιρεσίες της εργοδοσίας είναι κοινός αγώνας όλων των σωματείων, όλων των εργαζομένων και των ανέργων. Ο κοινός μας αγώνας και η αλληλεγγύη είναι η ελπίδα και η δύναμη μας

 

Το Φύλο Συκής συνυπογράφει το παρακάτω ψήφισμα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών:

Ψήφισμα συμπαράστασης για την παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου συναδέλφου από την εταιρία MIGATO AE.

Το Φύλο Συκής καταγγέλλει την παράνομη και καταχρηστική απόλυση εγκύου συναδέλφου από την εταιρία MIGATO AE, εκφράζει την αλληλεγγύη του και συμπαραστέκεται στον αγώνα που δίνει η εργαζόμενη μηχανικός μέσα από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών.

Η συνάδελφος τεχνικός εργαζόταν στην εταιρία, υπό το άθλιο καθεστώς του δελτίου παροχής υπηρεσιών, μεθόδευση την οποία χρησιμοποιούν όλο και πιο συχνά οι εργοδότες με σκοπό να θέτουν υπό αμφισβήτηση τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζόμενων τεχνικών. Όταν η συνάδελφος ανακοίνωσε στην εταιρία την εγκυμοσύνη της, η εργοδοσία την ανάγκασε να υπογράψει λύση της σύμβασης της, επικαλούμενη υπογραφή νέας που θα όριζε αλλαγή των όρων εργασίας. Ουσιαστικά η εργαζόμενη εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Ωστόσο, η νέα σύμβαση δεν κοινοποιήθηκε ποτέ στην εργαζόμενη. Αντιθέτως, στις συνεχείς ερωτήσεις της συναδέλφου για την υπογραφή νέας σύμβασης, η εταιρία απάντησε ότι δεν τίθεται ζήτημα καθώς θεωρεί ότι πρόκειται για οικειοθελή αποχώρηση!

Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο εργοδοτικών αυθαιρεσιών. Έρχεται ακόμη να επιβεβαιώσει, ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου μας έχει φέρει 100 χρόνια πίσω, με τα αφεντικά να νομίζουν ότι μπορούν να λειτουργούν αυθαίρετα. Οι εργαζόμενοι βαφτίζονται «συνεργάτες», με στόχο να μην τολμούν να διεκδικήσουν τα εργασιακά τους δικαιώματα, τρομοκρατούνται, απειλούνται και εργάζονται υπό το καθεστώς συνεχούς φόβου.

Εμείς τους απαντάμε ότι η επίθεση στη μητρότητα, η τρομοκρατία που βιώνουν εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς, η εργοδοτική ασυδοσία, η καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων και η χειροτέρευση των όρων εργασίας δεν θα μείνουν αναπάντητα.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απολυμένη συνάδελφο και απαιτούμε την άμεση και πλήρη ηθική και οικονομική αποκατάσταση της συναδέλφου!

Να σταματήσει η εργοδοτική τρομοκρατία και η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Κανένας εργαζόμενος μόνος του, με συλλογικούς αγώνες σπάμε την εργοδοτική τρομοκρατία.

 

Διαβάστε ακόμα

Νίκη για την έγκυο μηχανικό και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απέναντι στην εργοδοσία

 

 

 

Share

Νίκη για την έγκυο μηχανικό και το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών απέναντι στην εργοδοσία

cropped-il-quarto-stato-2b1

Δελτίο τύπου

Νίκη της εργαζόμενης μηχανικού και του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στην υπόθεση εργοδοτικών αυθαιρεσιών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ

14.01.2015

Την Παρασκευή 09/01 πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση στην υπηρεσία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας Ηρακλείου για το ζήτημα των ακραίων εργοδοτικών αυθαιρεσιών της ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ απέναντι στην συναδέλφισσα και μέλος του σωματείου μας. Τελικά, η εργοδοσία συναίνεσε στην χορήγηση της εξάμηνης ειδικής άδειας μητρότητας και δεσμεύτηκε γραπτά για την χορήγηση της άδειας θηλασμού σε συνεχείς ημέρες (3,5 μήνες), οπότε αν δεν τηρήσει τη δέσμευση θα επιβαρυνθεί με πρόστιμο από την επιθεώρηση. Επιπλέον, στην συναδέλφισσα όχι μόνο κατεβλήθησαν όλα τα χρωστούμενα (υπερωρίες, δώρα, επιδόματα και μισθοί) αλλά η βάση υπολογισμού όλων των παραπάνω δεν ήταν η σύμβαση εργασίας που της επιβλήθηκε να υπογράψει αλλά ο πραγματικός μισθός που καταβάλλονταν με βάση την προφορική συμφωνία. Αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη μας νίκη. Ανάλογη δικαίωση εργαζομένων προβλέπεται νομοθετικά και υπάρχουν επίσης αρκετά ανάλογα δεδικασμένα, παρά την μεθοδευμένη μέσω αντεργατικών νόμων (και προς συμφέρον των εργοδοτών) σταδιακή αποσάθρωση του εργατικού δικαίου. Εκκρεμεί τέλος η αποκατάσταση της ασφαλιστικής εικόνας της συναδέλφου στο ΙΚΑ από την εργοδοσία, όπως αυτή υποχρεούται.

Καταγγέλλουμε την αναλγησία και την έπαρση της εργοδοσίας που πάρα την αρχική (προφορική) αναγνώριση από πλευράς τους, υπαναχώρησε και  αρνείται να απολογηθεί για τις απειλές και τους εκβιασμούς απέναντι στη συναδέλφισσα μας. Αρνείται μέχρι και το γεγονός ότι η συναδέλφισσα παρείχε υπηρεσίες μηχανικού. Καταγγέλλουμε τις μεθοδεύσεις (εξώδικα) της εργοδοσίας για να μας διασπάσει. Είναι σαφές ότι οι απόπειρες τους αυτές έπεσαν στο κενό, όπως άλλωστε και οι απειλές (αρχικό δελτίο τύπου εργοδοσίας), οι οποίες είχαν σαν απώτερο σκοπό την απαξίωση και τη φίμωση του σωματείου. Ο πανικός της εργοδοσίας φαίνεται και από το γεγονός ότι έφτασαν στο σημείο να στείλουν απειλητικό email σε γνωστό ειδησεογραφικό portal επειδή δημοσίευσαν προηγούμενο δελτίο τύπου για την υπόθεση. Για το συνεχή εμπαιγμό απέναντι στη συναδέλφισσα και τις προσβολές δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι δεν γίνονται ανεκτά.  Τα ζητήματα προσωπικής και εργασιακής αξιοπρέπειας είναι αδιαπραγμάτευτα.

Η διαδικασία στην επιθεώρηση εργασίας καθώς και ο αγώνας του σωματείου που προηγήθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα απέδειξαν ότι οι εργαζόμενοι και πρέπει και μπορούν να διεκδικούν νικηφόρα τα δικαιώματα τους και να ορθώνουν το ανάστημα τους απέναντι στους παραλογισμούς του κάθε εργοδότη. Απέδειξαν ότι ο δρόμος των συλλογικών διεκδικήσεων είναι αυτός που πάντα οδηγούσε και συνεχίζει να οδηγεί σε νίκες τους εργαζομένους. Απέδειξαν και τη σπουδαιότητα της ενότητας και της αλληλεγγύης των εργαζομένων και του κοινού αγώνα των σωματείων. Κανένα δικαίωμα δεν χαρίστηκε. Όλα αποκτήθηκαν με αιματηρούς αγώνες.

Στηρίζουμε αταλάντευτα τη συνάδελφο όπως και κάθε εργαζόμενο στην προάσπιση των δικαιωμάτων του και τη διασφάλιση αξιοπρεπών εργασιακών συνθηκών. Καλούμε όλους τους εργαζομένους στον τεχνικό κλάδο να συσπειρωθούν στο σωματείο μας και να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται. Καλούμε όλους τους εργαζομένους να ενταχθούν στα σωματεία τους. Στα κοινά μας προβλήματα, οι ατομικές λύσεις δε μπορούν να αποδώσουν. Ο αγώνας ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία είναι αγώνας όλων των εργαζομένων και όλων των σωματείων για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει η εργοδοσία. Με τη συναδελφική αλληλεγγύη, την οργάνωσή σε κάθε χώρο δουλειάς, μπορούμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να υπερασπίσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας. Ο κοινός μας αγώνας και η αλληλεγγύη είναι η ελπίδα και η δύναμη μας.

Ευχαριστούμε σωματεία και εργαζομένους/ανέργους για τη φυσική τους παρουσία και την έμπρακτη συμπαράσταση και συμμετοχή τους στις μαζικές παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν. Ευχαριστούμε για τα ψηφίσματα αλληλεγγύης που λάβαμε αλλά και τα μεμονωμένα μηνύματα συμπαράστασης. Ψηφίσματα αλληλεγγύης- προσυπογραφές της καταγγελίας λάβαμε από τα παρακάτω σωματεία/ ενώσεις/ συλλογικότητες:

 

-Πανελλαδικό Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

-ΕΛΜΕ Ηρακλείου

-Σύλλογος Δασκάλων «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος»

-Σωματείο Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»

-Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων Κρήτης

-Σωματείο Εργαζομένων ΠαΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου)

-Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών Σχολής Επιστημών Υγείας

-Εργαζόμενοι στην ΕΡΑ Ηρακλείου

-Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (από Αθήνα)

-Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής

-Ένωση Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Κρήτης

-Πανελλαδική Ομοσπονδία Εργατοϋπαλληλων Εμφιαλωμένων Ποτών

-Φύλο Συκής, συλλογικότητα για τα γυναικεία δικαιώματα

-Οργάνωση Γυναικών Ελλάδας-Ομάδες γυναικών Ηρακλείου

– Σωματείο Προσωπικού Η.ΔΙ.ΚΑ. Α.Ε.

-Πανελλήνιος Σύλλογος Εργαζομένων ΜΟΔ ΑΕ

-Σύλλογος Εργαζομένων στην ΕΘΝΟDATA

-ΕΜΔΥΔΑΣ Αττικής

-Ομοσπονδία Εργαζομένων Φαρμακευτικών και συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας

-Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Νίκαιας-ΑΓ.Ι.Ρέντη

-Γενικό Συμβούλιο ΠΟΕ-ΟΤΑ

-Ένωση Συλλόγων Γονέων Σχολείων Αγίας Παρασκευής

-Σύλλογος Εργαζομένων Παμμακαρίστου (Ίδρυμα για το παιδί η «Παμμακάριστος»)

-Σύλλογος Εργαζομένων Τράπεζας Αγροτικής Πειραιώς

-Σύλλογος Ιατρικών Επισκεπτών Ελλάδος ΣΙΕΕ-ΦΣΕΚ

-Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

-Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας

-Εργατικό Κέντρο Αθηνών

-Σύλλογος Εργαζομένων Δήμου Ηρακλείου Αττικής

-Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ο Άγιος Σάββας

-Σωματείο Εργαζομένων Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

-AMAK (Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης)

-Επιτροπή Αγώνα για τη λαϊκή αξιοποίηση της πρώην Αμερικάνικης Βάσης Γουρνών

-Aναρχική συλλογικότητα Οκτάνα, από την Κατάληψη Ευαγγελισμού

-Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΤΙΜ (WIND)

-Σύλλογος Φοιτητών Βιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης

-Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Δράμας

 

Διαβάστε ακόμα

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

“Νέες μορφές εργασιακών συνθηκών. Διακρίσεις απέναντι σε γυναίκες και νέους. Η εργοδοτική επίθεση και η συλλογική δράση ως μόνη διέξοδος”

 

 

Share

Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

verkami_2

Φεμινιστικό Καραβάνι της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών

8 Μαρτίου – 17 Οκτωβρίου 2015

Γυναίκες που έχουμε απηυδήσει με τη ρατσιστική, σεξιστική, ταξική, φασιστική, βίαια, μισογυνιστική, μιλιταριστική και καπιταλιστική, αποικιακή πατριαρχία γράφουμε τη δική μας ιστορία!

Θέλουμε να οικοδομήσουμε την αλληλεγγύη και τη βιωσιμότητα των γυναικείων αγώνων και κινημάτων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, προκειμένου να δημιουργήσουμε δεσμούς με τους αγώνες των γυναικών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε από τις 8 Μαρτίου και έως τις 17 Οκτωβρίου 2015 – ως Παγκόσμια Πορεία Γυναικών – να συνδέουμε φεμινιστικά κινήματα βάσης, αγώνες και αντιστάσεις σε ένα Φεμινιστικό Καραβάνι.

Το καραβάνι θα ξεκινήσει από την Ανατολική Τουρκία και θα ταξιδέψει βόρεια, δυτικά, ανατολικά και νότια και θα καταλήξει στην Πορτογαλία. Το 8μηνο ταξίδι μας θα ξεκινήσει στις 8 Μαρτίου από το Κουρδιστάν, στην Τουρκία, με μια μεγάλη εναρκτήρια εκδήλωση που θα διοργανωθεί από το γυναικείο κουρδικό κίνημα και το τουρκικό Συντονιστικό της ΠΠΓ. Στη συνέχεια θα περάσουμε από την Ελλάδα (Θεσσαλονίκη) στα τέλη Μαρτίου, από τα Βαλκάνια (Απρίλιος), από την Ιταλία και την Ελβετία (Μάιος). Στη συνέχεια θα διασχίσουμε τη βόρεια Γαλλία (Ιούνιος), το Βέλγιο και τη Γερμανία (Ιούλιος) και θα σταματήσουμε στην Πολωνία για μια διεθνή φεμινιστική κατασκήνωση (Αύγουστος). Θα επιστρέψουμε νότια μέσω της Ουγγαρίας και της Αυστρίας για Ρώμη, Ιταλία (Αύγουστος), στη συνέχεια θα διασχίσουμε τη νότια Γαλλία προς Καταλονία, Χώρα των Βάσκων και Γαλικία (Σεπτέμβριος), για να καταλήξουμε στην Πορτογαλία για μια άλλη μεγάλη τελετή λήξης στις 17 Οκτώβρη.

Στόχος μας είναι να δώσουμε ορατότητα σε διάφορους πολιτικούς, οικονομικούς, πολιτιστικούς και κοινωνικούς αγώνες και αντιστάσεις στο πλαίσιο της 4ης διεθνούς δράσης της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών έχει δραστηριοποιηθεί στον αγώνα των γυναικών από το 1998, πορευόμενη για την εξάλειψη των βαθύτερων αιτίων της βίας και της φτώχειας στις ζωές των γυναικών.

Επειδή υπάρχουν πάρα πολλές μορφές καταπίεσης των γυναικών και των γυναικείων αγώνων σε όλο τον κόσμο και πρέπει να ενώσουμε τους αγώνες μας, τα αιτήματά μας, τις πραγματικότητες και τις στρατηγικές μας σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο!

Επειδή υπάρχουν πάρα πολλές μορφές καταπίεσης των γυναικών και των γυναικείων αγώνων σε όλο τον κόσμο και πρέπει να ενώσουμε τους αγώνες μας, τα αιτήματά μας, τις πραγματικότητες και τις στρατηγικές μας σε τοπικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο!

Επειδή εμείς οι γυναίκες δεν έχουμε στη διάθεσή μας αρκετούς πόρους, ώστε να μάθουμε τις ιστορίες της καταπίεσης και της αντίστασής μας και πρέπει να καταγράψουμε τις ζωές μας μόνες μας, προκειμένου να αντισταθούμε όλες μαζί!

Επειδή πρέπει να κάνουμε ορατούς τους δικούς μας εναλλακτικούς τρόπους ζωής και αντίστασης ενάντια στον καπιταλισμό και την πατριαρχική πραγματικότητα διακηρύσσοντας σε όλους τους τόνους ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.

Επειδή η φτώχεια, η ξενοφοβία, ο ρατσισμός, η μεγάλη απώλεια και η στέρηση των δικαιωμάτων μας, η λιτότητα, και η άνοδος του φασισμού κάνουν τη ζωή των γυναικών αβίωτη και πρέπει να συνδέσουμε αυτές τις τεμνόμενες καταπιέσεις προκειμένου να ενωθούμε και να ενισχύσουμε τις αντιστάσεις μας και τους απελευθερωτικούς αγώνες.

Επειδή η διαφορετικότητά μας είναι η δύναμή μας. Πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με αλληλεγγύη, επικοινωνώντας τις φεμινιστικές εναλλακτικές μας λύσεις στον κόσμο και στις αδελφές του κινήματός μας, δημιουργώντας δίκτυα και ενισχύοντας τις συμμαχίες μας και τις φεμινιστικές πολιτικές πρακτικές μας.

Κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να απελευθερωθούν όλες οι γυναίκες!

 

Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τα παρακάτω λινκ:

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών

Verkami.com

Fem Van

unnamed

 

Share