Subscribe via RSS Feed

Tag: "αλληλεγγύη"

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε έγκυο εργαζόμενη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία

fired-for-pregnancy-375x250

Ψήφισμα αλληλεγγύης σε εργαζόμενη μηχανικό – καταγγελία της εταιρίας ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ για εργοδοτικές αυθαιρεσίες

Το Φύλο Συκής εκφράζει την αλληλεγγύη του και συμπαραστέκεται στον αγώνα που δίνει η εργαζόμενη μηχανικός μέσα από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, αγώνα για την καταβολή όσων δικαιούται από την εταιρία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ και αγώνα για αξιοπρέπεια. Συνυπογράφουμε την παρακάτω καταγγελία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου.

«Το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει την εταιρία ΠΑΝΘΕΟΝ ΑΚΤΕΕ, η οποία το τελευταίο διάστημα έχει προχωρήσει σε πλήθος αυθαιρεσιών εναντίον εγκύου εργαζόμενής της.

Η εργαζόμενη προσλήφθηκε με την ΕΓΣΣΕ της ΓΣΕΕ ως υπάλληλος γραφείου (615€ μικτά) ενώ έχει καθήκοντα μηχανικού, με τις ανάλογες ευθύνες. Η εργαζόμενη ενώ είχε σύμβαση αορίστου χρόνου εντάχθηκε σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Έτσι, παρά το γεγονός ότι ο μισθός της καλύπτεται από λεφτά φορολογούμενων πολιτών, δηλαδή η επιχείρηση επιδοτήθηκε για να βγάλει κέρδος και να καρπωθεί το κέρδος από τη δουλειά της εργαζόμενης (ο εργοδότης με δικά του έξοδα καλύπτει μόνο ασφαλιστικές εισφορές), η εργαζόμενη είναι απλήρωτη από τον Ιούνιο (οφειλές εργοδοσίας και επιδόματα ΙΚΑ). Η εταιρία οφείλει επίσης δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα, επιδόματα και υπόλοιπο αδείας. Επιπλέον, η εταιρία δεν έχει καλύψει στην εργαζόμενή της εργατικό ατύχημα, ενώ την έχει απλήρωτη και για υπερωρίες και εργασία τα Σάββατα.

Η ασυδοσία της εν λόγω εταιρίας δε σταματάει εκεί. Η εργαζόμενη έχει δεχτεί απειλές να ρίξει το παιδί της προκειμένου να συνεχίσει να δουλεύει(!), έχει δεχτεί απειλές για χειροδικία, ενώ παράλληλα η εργοδοσία έχει καταφερθεί εναντίον της υβριστικά. Η εργαζόμενη έχει αντιμετωπίσει ρατσιστική συμπεριφορά, με διακρίσεις σε βάρος της λόγω της εγκυμοσύνης της. Τελικά η εργαζόμενη δέχεται εκβιασμό προκειμένου να υπογράψει παραίτηση ως προϋπόθεση για να της καταβληθούν τα δεδουλευμένα. Αυτό γίνεται γιατί με βάση τη νομοθεσία, η εργαζόμενη από τη στιγμή που θα γεννήσει δεν μπορεί να απολυθεί για 18 μήνες. Αν κάτι τέτοιο συμβεί η εταιρία θα είναι υποχρεωμένη τα καταβάλλει όλους τους μισθούς για αυτό το διάστημα και επιπλέον να πληρώσει πρόστιμο.

Λόγω της τρομοκρατίας που έχει δεχτεί, η εργαζόμενη νοιώθει ότι απειλείται η ίδια και η κύηση της. Δηλώνουμε πως για ό,τι συμβεί στη συνάδελφό και το παιδί της καθιστούμε υπεύθυνη την εργοδοσία!

Οι καθυστερήσεις στις καταβολές μισθών και επιδομάτων αποτελούν την κορύφωση της μόνιμης και πάγιας τακτικής της εργοδοσίας να παραβιάζει συνεχώς την εργατική νομοθεσία, να χειροτερεύει διαρκώς τις συνθήκες εργασίας και να καταστρατηγεί ακόμα και τα πιο στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα. Η ανάλγητη νοοτροπία των εργοδοτών έχει πάντα την ίδια «λογικοφανή» απάντηση στις όποιες αιτιάσεις περί καταβολής δεδουλευμένων από τους εργαζόμενους: ό,τι χρήματα δεν υπάρχουν, και οι εργαζόμενοι θα πληρωθούν μόλις πληρωθεί η εταιρεία. Αποτελούν οι εργαζόμενοι όμως χρηματοδότες και συνέταιρους της εταιρείας ώστε να περιμένουν απόδοση μεριδίων; Τις εποχές της μεγάλης κερδοφορίας μοιράστηκαν τα κέρδη τους με τους εργαζομένους; Ποια λογική επιβάλλει στους εργαζομένους να μοιραστούν τώρα τη ζημία τους; Να καλούνται να ”συνεισφέρουν” το εισόδημα τους για την ”επιβίωση” των εταιριών;

Το συγκεκριμένο κρούσμα ακραίας εργοδοτικής αυθαιρεσίας, επιπλέον, ξεπερνάει τα όρια των οικονομικών διεκδικήσεων δεδουλευμένων, θέτοντας ζήτημα στοιχειώδους σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας των εργαζομένων από τους εργοδότες και δείχνει τις σεξιστικές διακρίσεις στις οποίες στον 21ο αιώνα και την «πολιτισμένη Δύση» ακόμα υπόκεινται γυναίκες εργαζόμενες.

Το  Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών προέβη σε καταγγελία όλων των παραπάνω στην επιθεώρηση εργασίας στις 17.11.2014.

Ένα ζήτημα τόσο ακραίας εργοδοτικής αυθαιρεσίας δεν πρέπει να αφήσει κανέναν αδιάφορο για αυτό καλούμε σωματεία και φορείς να καταδικάσουν τέτοιες πρακτικές και να δείξουν έμπρακτη αλληλεγγύη στη συνάδελφο αλλά και σε κάθε εργαζόμενο ή άνεργο που πλήττεται από οποιαδήποτε μορφής εξουσία.

Ο αγώνας ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία  είναι κοινός αγώνας όλων των εργαζομένων, κοινός αγώνας όλων των εργασιακών κλάδων. Αγώνας που θα πρέπει να βρίσκεται στα χέρια των εργαζομένων, των γενικών συνελεύσεων των σωματείων τους, για να σπάσει το κλίμα του φόβου που προσπαθεί να επιβάλλει η εργοδοσία στους χώρους δουλειάς. Με τη συναδελφική αλληλεγγύη, την οργάνωσή σε κάθε χώρο δουλειάς, μπορούμε να αποκρούσουμε την επίθεση, να υπερασπίσουμε και να διευρύνουμε τα δικαιώματά μας

Η αξιοπρέπεια στη ζωή και τη δουλειά μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κανένας συνάδελφος μόνος του. Κανένας φοβισμένος. Η δύναμη στους εργαζομένους που παράγουν τον πλούτο με τη δουλειά τους. Η ελπίδα στο συλλογικό αγώνα και την αλληλεγγύη.»

 

Τα ψηφίσματα στέλνονται στο μέιλ του παραρτήματος του ΣΜΤ στο Ηράκλειο: smt.irakleio@gmail.com

 

Share

Πακιστάν: κομμωτήριο στο πλευρό των θυμάτων επιθέσεων με οξύ

a mighty girl

Η Μασαράτ Μίσμπα, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου στο Πακιστάν, απέκτησε ένα νέο στόχο στη ζωή της όταν, δέκα χρόνια πριν, μια επιζήσασα από επίθεση με οξύ εμφανίστηκε στο κομμωτήριο της ζητώντας βοήθεια με την εμφάνιση της. «Όταν αφαίρεσε το κάλυμμά της, έπρεπε να κάτσω. Έχασα τη γη κάτω απ τα πόδια μου», θυμάται η Μασαράτ σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο BBC. «Μπροστά μου στεκόταν μια γυναίκα δίχως πρόσωπο. Τα μάτια και η μύτη της έλειπαν και ο λαιμός είχε ενωθεί με το πρόσωπο κι έτσι δεν μπορούσε να τα κουνήσει». Αποφασισμένη να την βοηθήσει, η Μασαράτ βρήκε γιατρούς για να αναδομήσουν το πρόσωπο της, αλλά η ανάμιξή της δεν σταμάτησε εκει: ίδρυσε μια ΜΚΟ με το όνομα Smile Again που τα τελευταία δέκα χρόνια βοήθησε εκατοντάδες επιζήσασες επιθέσεων με οξύ να ξαναφτιάξουν τις ζωές τους.

Η Μασαράτ έχει ίδρυσε μια απ τις πιο σεβαστές αλυσίδες κομμωτηρίων στο Πακιστάν και από το 2003 όχι μόνο χρηματοδοτεί τη δράση της Smile Again, αλλά έχει μετατρέψει τα κομμωτήρια της σε καταφύγια για γυναίκες που έχουν βιώσει τέτοιες επιθέσεις. Πέρα από την κάλυψη των ιατρικών τους εξόδων, η Μασαράτ εκπαιδεύει τις γυναίκες στο κομμωτήριό της και κάποιες μάλιστα έχουν γίνει κομμώτριες στα καταστήματα της. Δύο από αυτές τις γυναίκες εμφανίζονται στη φωτογραφία: η Αρούζ Άκμπαρ που πυρπολήθηκε από τον σύζυγό της, επειδή γέννησε κορίτσι αντί για αγόρι, και η Σαΐρα Λιακάτ που δέχθηκε επίθεση με οξύ από τον αρραβωνιαστικό της, επειδή αρνήθηκε να φύγει από το σπίτι των γονιών της.

Μόνο αυτόν τον χρόνο έχουν υπάρξει 160 καταγεγραμμένες επιθέσεις με οξύ στο Πακιστάν, οι δικηγόροι όμως πιστεύουν πως ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος. Η Μασαράτ πιστεύει πως το κράτος πρέπει να εμπλακεί περισσότερο στην προστασία των γυναικών, αλλά και στη μείωση των περιστατικών, δηλώνοντας πως «επειδή είναι ένα ζήτημα που αφορά κυρίως τις γυναίκες, βρίσκεται τελευταίο στις προτεραιότητές τους. Επιπλέον, λένε πως αμαυρώνει την εικόνα της χώρας. Γι’ αυτό αποσιωπάται και θάβεται κάτω απ το χαλί».

Συμπληρώνει, «Ακούς τις ιστορίες τους και ότι οι θύτες κινητοποιούνται από τόσο ασήμαντες αφορμές, συχνά χωρίς καν αφορμή, και σκέφτεσαι “είναι αυτός ο κόσμος που θέλουμε να ζούμε;”». Από τη μεριά της η Μασαράτ προσπαθεί να χτίσει τον κόσμο στον οποίο θέλει να ζει βοηθώντας μια γυναίκα τη φορά, βοηθώντας τη να ξαναχτίσει τη ζωή της.

Περίπου 1500 άτομα παγκοσμίως, 80% εκ των οποίων είναι γυναίκες, δέχονται κάθε χρόνο επίθεση με οξύ. Από αυτές ένα συντριπτικό ποσοστό αφορά νέες γυναίκες, με τα θύματα κάτω των 18 ετών να κυμαίνονται μεταξύ του 40% και του 70%.

Για να μάθετε περισσότερα για την οργάνωση της Μασαράτ, επισκεφτείτε το Depilex Smileagain Foundation (Official Fan Page)

Για να βοηθήσετε το έργο της, πατήστε http://www.depilexsmileagain.com/

Ή επισκεφτείτε την σελίδα του BBC http://bbc.in/1tO9780

Η φωτογραφία είναι του Adrian Fisk  Adrian Fisk Photography “Pakistan’s Burnt Beauticians” – για να δείτε περισσότερες, επισκεφτείτε το http://bit.ly/1wSKgiW

Για να μάθετε περισσότερα για τις επιθέσεις με οξύ, δείτε το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ “Saving Face” που διηγείται τις ιστορίες Πακιστανών γυναικών που έχουν δεχτεί τέτοιες επιθέσεις. Μπορείτε να το βρείτε σε ψηφιακή μορφή εδώ http://amzn.to/1lPOIe6

Ή να μάθετε περισσότερα γι αυτό στο http://savingfacefilm.com/

μετάφραση: Άννα Σιγαλού

Πηγή: a mighty girl

 

 

Share

Σε γιατρό που στηρίζει θύματα ομαδικών βιασμών το βραβείο Ζαχάρωφ

vraveio zacharof

 

Το βραβείο Ζαχάρωφ, η ευρωπαϊκή διάκριση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απονεμήθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο για το 2014 στον γιατρό Ντένις Μουγκουέγκε, ο οποίος πρωτοστάτησε τις τελευταίες δεκαετίες στην υποστήριξη χιλιάδων γυναικών που έπεσαν θύματα ομαδικών βιασμών στο σπαρασσόμενο από τον εμφύλιο Κονγκό.

Ο 59χρονος γυναικολόγος ίδρυσε το 1999, στον απόηχο του εμφυλίου, το νοσοκομείο Πάνζι στο ανατολικό Κονγκό, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο τεράστιος αριθμός γυναικών που έπεσαν θύματα ομαδικού βιασμού από τις στρατιωτικές ομάδες που συγκρούονται για φυλετικούς λόγους αλλά και για τον έλεγχο των πλούσιων σε ορυκτά και διαμάντια περιοχών της χώρας. Έχει θεραπεύσει περίπου 40.000 θύματα βιασμού.

Για να φτάσει ως το Ζαχάρωφ ο Μουγκουέγκε χρειάστηκε να γλιτώσει, μεταξύ άλλων, από μία απόπειρα δολοφονίας πριν από δύο χρόνια. Δεχόμενος απειλές για τη ζωή του αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα στην οποία, ωστόσο, επέστρεψε για να συνεχίσει το έργο του. Έχει βραβευτεί πολλάκις και από τον ΟΗΕ όπου ο λόγος του αποτέλεσε καταπέλτη για την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας.

Το ύψος του χρηματικού βραβείου είναι 50.000 ευρώ και θα καταβληθεί τον επόμενο μήνα. Υποψήφιοι για το γραφείο Ζαχάρωφ ήταν επίσης το κίνημα της Πλατείας Ανεξαρτησίας στην Ουκρανία και η ακτιβίστρια Λεϊλά Γιούνους από το Αζερμπαϊτζάν. Το βραβείο, που έχει πάρει το όνομά του από τον Σοβιετικό αντικαθεστωτικό Αντρέι Ζαχάροφ, απονέμεται από το 1988.

Πηγή: tvxs

 

Share

Αλληλεγγύη στις γυναίκες που αντιστέκονται στο Κουρδιστάν

solidarity quilt

Ανακοίνωση αλληλεγγύης του Ευρωπαϊκού τμήματος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών προς τις γυναίκες της αντίστασης στο Κουρδιστάν

Εμείς, 60 γυναίκες από 18 Ευρωπαϊκές χώρες που μαζευτήκαμε στο Ευρωπαϊκό Συντονιστικό της ΠΠΓ στη Ντονόστια, στη Χώρα των Βάσκων, χαιρετίζουμε την αντίσταση των Κουρδισσών στο Κομπάνι (Rojava) – στα σύνορα Τουρκίας και Συρίας, όπου Κούρδοι, Ασσύριοι, Αρμένιοι, Γεζίντι, Άραβες και Τσετσένοι από διαφορετικές θρησκείες συνυπάρχουν ειρηνικά και αναπτύσσουν εναλλακτικές για την κατανομή της εξουσίας σε κάθε επίπεδο της δημοκρατικής ζωής. Αυτά τα εναλλακτικά στον καπιταλισμό, την αποικιοκρατία και την πατριαρχία πρότυπα είναι που υπερασπίζεται σήμερα η γενναία αντίσταση του YPG (People’sProtectionUnity) και του YPJ (women’sunity).

Καταδικάζουμε την παραβίαση των στοιχειωδών γυναικείων και ανθρώπινων δικαιωμάτων, καθώς και όλες τις μορφές φονταμενταλισμού, είτε θρησκευτικού, εθνικού ή πολιτικού. Καταγγέλλουμε τις αυξανόμενες συμμαχίες μεταξύ υπερσυντηρητικών κύκλων, μεταξύ των οποίων είναι και οι θρησκευτικοί φονταμενταλισμοί, ως στρατηγικές που ενδυναμώνουν το καπιταλιστικό και πατριαρχικό σύστημα ως «λύση» στην κρίση.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε σε περιοχές συγκρούσεων για την οριστική εξάλειψη της δουλείας και των βιασμών ως εργαλεία πολέμου. Θα συνεχίσουμε να χτίζουμε έναν άλλο κόσμο που θα αποκλείει όλες τις μορφές καταπίεσης: ενός ανθρώπου σε άλλον, μιας ομάδας σε μια άλλη, μιας πλειοψηφίας σε μια μειοψηφία, ενός λαού σε έναν άλλο.

Με αφορμή τις πρόσφατες επιθέσεις ενάντια στις εναλλακτικές και ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών, αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την 4η Διεθνή Καμπάνια της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στο Κουρδιστάν στις 8 Μάρτη 2015, στοχεύοντας στην ενδυνάμωση και τη στήριξη των κουρδισσών στον αγώνα τους για αυτονομία και αυτό-προσδιορισμό της περιοχής, αλλά και των ίδιων τους των σωμάτων. Καλούμε γυναίκες από την Ευρώπη και όλο τον κόσμο να στηρίξουν και να συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Φεμινιστικό Καραβάνι που σκοπό έχει να ενδυναμώσει και να κάνει ορατές τη γυναικεία αντίσταση και τις εναλλακτικές.

Θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε μέχρι όλες οι γυναίκες να είναι ελεύθερες!

Ντονόστια (Σαν Σεμπαστιάν), Χώρα των Βάσκων, 12 Οκτωβρίου 2014

 

Share

Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου οι καθαρίστριες στον Άρειο Πάγο

cleaners

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Η μεγάλη στιγμή έφτασε. Την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου στον Άρειο Πάγο δεν κρίνεται μόνο η δουλειά των 595 καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Κρίνεται το απαράδεκτο μέτρο της διαθεσιμότητας συνολικά στο δημόσιο τομέα.

Έναν ολόκληρο χρόνο βρισκόμαστε στον δρόμο διεκδικώντας να πάρουμε πίσω τις δουλειές μας, να πάρουμε πίσω τις ζωές μας.

Έναν ολόκληρο χρόνο γνωρίσαμε την πρωτόγνωρη αλληλεγγύη της κοινωνίας. Αυτός ο αγώνας είχε δίπλα του τους άνεργους, τους εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους συνταξιούχους, τη νεολαία. Ο καθένας και η καθεμία πρόσφερε πολλά.

Αυτός ο αγώνας κατάφερε πολλά. Παρά τους τόνους λάσπης εναντίον μας. Παρά την άγρια καταστολή, που δεχθήκαμε.

Αυτός ο αγώνας κέρδισε μια πρωτόδικη απόφαση. Αυτή την απόφαση, που μας δικαιώνει και ορίζει την άμεση επιστροφή στη δουλειά μας, η κυβέρνηση ζητά να αναιρεθεί από τον Άρειο Πάγο.

Εμείς συνεχίζουμε να πιστεύουμε, ότι η Δικαιοσύνη σ’ αυτή τη χώρα παραμένει ανεξάρτητη και ισχυρή. Και κυρίως υπερασπίζεται τους αδύναμους.

Εμείς σηκώσαμε το γάντι.

Ζητάμε:

  • Την άρση της διαθεσιμότητας
  • Την εφαρμογή της υπ’ αρίθμ. 1584/2014 Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Τμήμα Εργατικών Διαφορών), που κρίνει παράνομη τη διαθεσιμότητα και ορίζει την άμεση επιστροφή στις θέσεις εργασίας μας.

Διεκδικούμε δουλειά με αξιοπρέπεια για όλους και για όλες.

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε – Ο αγώνας των καθαριστριών θα νικήσει

Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου – 9:30 π.μ. θα είμαστε όλοι και όλες στον Άρειο Πάγο.

 

Περισσότερα: Αγωνιζόμενες Καθαρίστριες

 

Σε ολονυχτία στον Άρειο Πάγο καλούν απόψε οι καθαρίστριες

Κομβικός σταθμός στον αγώνα των καθαριστριών θα είναι η απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την αίτηση του υπουργείου Οικονομικών για αναίρεση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που τις έχει δικαιώσει ορίζοντας την επαναπρόσληψή τους.

Από το βράδυ οι καθαρίστριες διοργανώνουν καθιστική διαμαρτυρία έξω από τον Άρειο Πάγο, καλώντας πολίτες, φορείς και συνδικάτα σε συμπαράσταση.

24ωρη απεργία για αύριο έχει κηρύξει η ΑΔΕΔΥ, και συγκέντρωση συμπαράστασης στις 595 καθαρίστριες, έξω από τον Άρειο Πάγο.

Περισσότερα: Αυγή

 

Share

Ευρωπαϊκή βδομάδα συμπαράστασης και αλληλεγγύης στις 595 απολυμένες καθαρίστριες του ΥΠΟΙΚ

P1040848

Θετικά ανταποκρίθηκαν ευρωπαϊκές και διεθνείς κοινωνικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις στο κάλεσμα για εβδομάδα διεθνούς αλληλεγγύης που θα γίνει από τις 15 μέχρι τις 22 του Σεπτέμβρη πραγματοποιώντας πολύμορφες δράσεις υποστήριξης στις 595 απολυμένες καθαρίστριες.

Στη Βαλένθια διοργανώνεται στις 22 Σεπτεμβρίου στις 11πμ από τη «Marcha de la Dignidad» διαδήλωση στο προξενείο της Ελλάδας της Βαλένθια και το βραδύ θα γίνει μια μεγαλύτερη στις 7μμ στο κέντρο της πόλης.

Στο Λονδίνο οργανώνεται στις 20 Σεπτεμβρίου από την «Καμπάνια Αλληλεγγύης στην Ελλάδα» εκδήλωση αλληλεγγύης μπροστά από το Hellenic Centre (16-18 PaddingtonStreet, Marylebone, London) με συμμετοχή του οργανωμένου εργατικού κινήματος και των μεγάλων βρετανικών συνδικάτων.

Στην Τουλούζη θα γίνει διαδήλωση επίσης το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου στις 11πμ, στο SQUARE CHARLES DE GAULLE και όλοι και όλες θα φέρουν κόκκινα γάντια και σκούπες. Καλούν οι οργανώσεις: ATTAC, FSU, MIX-CITE και NPA. Σε κοινό ψήφισμα αναφέρουν:

  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με αυτή την πολιτική που εφαρμόζεται από την Τρόικα στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που περνάνε δύσκολα στο όνομα ενός παράνομου χρέους,
  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με τις πολιτικές λιτότητας που υποστηρίζεται και εφαρμόζεται από τη Γαλλική κυβέρνηση, εδώ και αλλού, στο όνομα μιας κρίσης που δεν είναι δική μας,
  • γιατί  πρέπει να τελειώνουμε πια με τις πολιτικές που πετούν τους λαούς στη μιζέρια και επηρεάζουν ιδιαίτερα τις γυναίκες
  • «Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών» φωνάζουν οι 595 καθαρίστριες. Αυτό είναι και το δικό μας σύνθημα.

Στη Μασσαλία θα συγκεντρωθούν μπροστά στο ελληνικό προξενείο στις 20 Σεπτεμβρίου στις 9 πμ 12 γυναικείες οργανώσεις: COLLECTIF 13 DROITS DES FEMMES και CERAMISTES ET ARTISTES DE LILITH, EVREUX 13, FEMMES SOLIDAIRES, FORUM FEMMES MEDITERRANEE, FSU, GAUCHE ANTICAPITALISTE, IMAGES & PAROLES, LES FEMMES ET LA VILLE, MOUVEMENT DE LA PAIX, MOUVEMENT JEUNES FEMMES, PARTI COMMUNISTE FRANCAIS, RADIO GALERE, SOS FEMMES, SOS VIOL, SNUIPP13, LAIQUES, OSEZ LE FEMINISME.

Στη Λιλ, στις 20 Σεπτεμβρίου στις 2μμ, θα γίνει διαδήλωση στο κέντρο της πόλης με κάλεσμα της οργάνωσης Collectif «FranceGrècesolidarité pourlasanté- Lille» και υποστηρίζουν: Attac Roubaix Tourcoing, ATTAC Lille, ATTAC Villeneuved’Ascq, CADTM, SUD santé sociaux 59, PHM nord de France, Union syndicale SOLIDAIRES 59/62, Lesgens d’ Hellemmes, la voie démocratique au Maroc, association des amis de la 4° Internationale.

Στη Βιέννη, την Τέταρτη 17 Σεπτεμβρίου, θα γίνει μια δράση στις 11πμ μπροστά από την Ελληνική Πρεσβεία (Argentinierstrasse 14 ). Στις 22 Σεπτεμβρίου θα οργανωθεί εκδήλωση της επιτροπής «Αλληλεγγύη με την Αντίσταση στην Ελλάδα» στο Amerlinghaus με τίτλο: «POUR UNE JOURNEE INTERNATIONALE DE SOLIDARITE AUX 595 FEMMES DE MENAGEDU MINISTERE DES FINANCES GREC».

EPSON MFP image

Ψηφίσματα συμπαράστασης

Πολλές οργανώσεις έχουν αποστείλει ψηφίσματα συμπαράστασης. Ανάμεσα σε άλλα, ο γυναικείος σύλλογος Courage αναφέρει:

«Εμείς οι γυναίκες του συλλόγου Courage στη Γερμανία, εκφράζουμε την αλληλεγγύη και την υποστήριξη στον αγώνα σας. Ο αγώνας σας είναι πολύ σημαντικός και θα ενθαρρύνει πολλές γυναίκες αλλά και άντρες, που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση. Προτείνουμε την 20η Σεπτέμβρη ως μέρα αλληλεγγύης σε όλη τη Γερμανία. Αυτή τη στιγμή ο σύλλογός μας διοργανώνει ένα μεγάλο συνέδριο με τίτλο «Πολιτικό Συμβούλιο Γυναικών», το οποίο διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια. Υποσχόμαστε να αναφερθούμε στον γενναίο αγώνα σας σε αυτό το συνέδριο.

Σας ευχόμαστε καλή δύναμη, καλό κουράγιο για τη συνέχεια του αγώνα σας».

courage

 

Ακολουθεί ψήφισμα από την οργάνωση «Γυναικεία Ζωή στις Βρυξέλλες», φεμινιστικό κίνημα για τη δημόσια εκπαίδευση:

«Χαιρετίζουμε όλες τις συντρόφισσες που αγωνίζεστε με σθένος για τα δικαιώματά σας,

Εκεί, όπως και εδώ στο Βέλγιο, οι γυναίκες υφίστανται τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας: χειροτέρευση της κοινωνικής προστασίας και των εργασιακών συνθηκών, περιορισμός των πιο θεμελιωδών δικαιωμάτων των μεταναστών, απουσία χώρου υποδοχής για τα παιδιά μας και κέντρου υποδοχής γυναικών θυμάτων βίας… Αυτή είναι η καθημερινότητα απέναντι στην οποία αντιστεκόμαστε με δεσμούς αλληλεγγύης. Αυτή τη χρονιά, με αφορμή του καραβανιού ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα των γυναικών, προβάλαμε στις Βρυξέλλες μια ταινία στις γυναίκες για τον αγώνα των καμαριέρων στην αλυσίδα των ξενοδοχείων Accord στο Παρίσι, οι οποίες έκαναν απεργία για έναν ολόκληρο χρόνο και κατάφεραν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους: μείωση ρυθμού εργασίας για την καθαριότητα των δωματίων. Προβάλαμε αυτή την ταινία σε γυναίκες για να τους δείξουμε ότι είναι εφικτό να κερδίσουν τους αγώνες χάρη στην αποφασιστικότητα των γυναικών και την υποστήριξη των συνδικάτων. Συμπαραστεκόμαστε χωρίς προϋποθέσεις στη δράση σας και είμαστε μαζί σας ενόψει της δίκης στις 23 Σεπτέμβρη, που θα είστε αντιμέτωπες με το ελληνικό κράτος. Θα συνεχίσουμε να διαδίδουμε των αγώνα σας δίπλα στις γυναίκες».

 

Στο πλευρό των καθαριστριών και η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών της Βαλένθια: «Εμπρός συντρόφισσες! Μαζί μπορούμε!» Αλλά και από το μακρινό Μπενίν, τα μέλη του τμήματος  της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών στέκονται αλληλέγγυες με τον αγώνα των 595 καθαριστριών απέναντι  στα μέτρα λιτότητας: «μη χάνετε την ελπίδα: είμαστε σίγουρες ότι ο αγώνας σας και τα δίκαια αιτήματά σας θα ικανοποιηθούν!»

world march women banner

Από το Λίβανο και εκ μέρους της οργάνωσης «Egalité/ Wardah Boutros pour les droits des Femmes», η πρόεδρος D. Marie DEBS και βοηθός γενική γραμματέας του ΚΚ Λιβάνου, στέλνει  χαιρετισμό και εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη τους.

 

Παραθέτουμε επίσης ολόκληρο το ψήφισμα της ATTAC CADTM Μαρόκου:

ATTAC CADTM MAROC

Contre la mondialisation libérale

 

Αλληλεγγύη στις 595 ελληνίδες καθαρίστριες

Η Ένωση Attac Μαρόκου χαιρετίζει το κουράγιο των 595 Ελληνίδων καθαριστριών που εργάζονται στο Δημόσιο τομέα και αγωνίζονται εδώ και 11 μήνες ενάντια στην απόλυσή τους και στα μέτρα λιτότητας και αποψίλωσης του Δημόσιου τομέα που επιβάλλονται από την Ελληνική κυβέρνηση υπό την κηδεμονία των Διεθνών χρηματιστικών οργανισμών και της ΕΕ.

Αυτές τις ίδιες πολιτικές τις γνωρίζουμε και εδώ στο Μαρόκο. Μας επιβλήθηκαν, όπως και στην Ελλάδα, από τα προγράμματα διαρθρωτικής προσαρμογής που σχεδιάστηκαν από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια τράπεζα. Οι οργανισμοί αυτοί αφού πρώτα μας υπερχρέωσαν με τεχνητό τρόπο μας επέβαλαν τις ιδιωτικοποιήσεις, την αποδιάρθρωση του Δημόσιου τομέα και την απελευθέρωση των υπηρεσιών. Εδώ όπως και στη χώρα σας, οι γυναίκες πληρώνουν το υψηλότερο τίμημα και είναι αυτές που έδωσαν τους πιο σημαντικούς αγώνες, ιδιαίτερα ενάντια στην φιλελευθεροποίηση της δημόσιας υγείας. Εδώ όπως και στην Ελλάδα, τα υπουργεία παραχωρούν όλο και περισσότερο τις υπηρεσίες καθαριότητας, συντήρησης και ασφάλειας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες καταπατούν ακόμα και αυτά τα λίγα δικαιώματα που είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι του Δημόσιου τομέα.

Είναι για αυτούς τους λόγους που αισθανόμαστε ότι μας αφορά ο αγώνας των 595 ελληνίδων καθαριστριών, ένας αγώνας υποδειγματικός για όλους τους εργαζόμενους του Δημόσιου τομέα άντρες και γυναίκες και για όλους και όλες που εργάζονται υπό καθεστώς υπεργολαβίας.

Χαιρετίζουμε τον αγώνα σας, την αποφασιστικότητα και την δημιουργικότητα σας ως γυναίκες και ως εργαζόμενες. Ας είναι ο αγώνας σας υποδειγματικός για όλες τις γυναίκες που θεωρούν ότι αρκετά τις έχουν συνθλίψει, ποδοπατήσει, απολύσει και μεταχειριστεί σαν να δούλευαν σε κάτεργο.

Μαζί με εσάς ζητάμε από την Ελληνική κυβέρνηση να αναθεωρήσει τις απολύσεις και τις υπεργολαβίες. Να επανενταχθούν όλες οι απολυμένες καθαρίστριες και να πληρωθούν για τις  χαμένες ημέρες εργασίας.

Μαζί με εσάς ζητάμε από τους Διεθνείς χρηματιστικούς οργανισμούς και από τα όργανα της ΕΕ να σταματήσουν να επιβάλλουν στους λαούς, περιφρονώντας όλους τους δημοκρατικούς κανόνες, τις αντιλαϊκές πολιτικές που σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν δρόμους εξόδου από την κρίση, την κρίση που οι ίδιοι έχουν προκαλέσει. Μαζί σας απαιτούμε τη διαγραφή του παράνομου ελληνικού χρέους που δεν είναι τίποτε άλλο από ένας μοχλός για τη στοχοποίηση και υποταγή του ελληνικού λαού.

Αλληλεγγύη στις Ελληνίδες καθαρίστριες, αλληλεγγύη σε όλες τις εργαζόμενες, αλληλεγγύη σε όλες τις γυναίκες του κόσμου.

Ραμπάτ, 10 Σεπτεμβρίου 2014

 

trabalho domestico

 

Share

Πέρα από κάθε προσδοκία η διεθνής ανταπόκριση στο κάλεσμα των καθαριστριών

?????????????????????????????????

του Γιώργου Μητραλιά

Αν και το κάλεσμα για μια διεθνή μέρα αλληλεγγύης στις 595 καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών έγινε μέσα στο κατακαλόκαιρο, η ανταπόκριση που συναντάει είναι τόσο θετική που επαληθεύει την αρχική αισιόδοξη υπόθεση εργασίας: Αυτός ο παραδειγματικός αγώνας μιας χούφτας Ελληνίδων εργατριών ξεπερνάει τα όρια της χώρας μας και είναι εμβληματικός  των καλύτερων λαϊκών αντιστάσεων στη σκληρή εποχή των Μνημονίων στην Ευρώπη, αλλά και πέρα από αυτήν!…

Είναι ακριβώς όπως το είπε στο -μεστό από αισθήματα και διδάγματα- μήνυμα υποστήριξης και αλληλεγγύης που τους έστειλε ο δημιουργός του «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» Κεν Λόουτς: “Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι μεγάλες εταιρίες, που υποστηρίζονται από τους πολιτικούς, είναι τρομεροί εχθροί. Όμως, κι εσείς είστε τρομερές!”.

Και επειδή εκτός από ηρωικές είναι και «τρομερές», γι’αυτό φαίνεται πως συνεπαίρνουν και εμπνέουν όσους επιμένουν να μην το βάζουν κάτω σε χώρες τόσο διαφορετικές όπως η Αγγλία και η Ισπανία, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Και επιπλέον, πράγμα ακόμα πιο σπάνιο, δείχνουν να ενώνουν και να  κινητοποιούν σε κοινές εκδηλώσεις αλληλεγγύης συνδικαλιστές αλλά και ακτιβιστές που δεν διακρίνονται πάντα για τις εγκάρδιες σχέσεις τους, όπως οι κομμουνιστές και οι ελευθεριακοί, οι αναρχοσυνδικαλιστές και οι αριστεροί σοσιαλιστές!

Είναι λοιπόν γεγονός ότι, αν και απομένουν τρεις βδομάδες μέχρι την κορύφωση των διεθνών κινητοποιήσεων αλληλεγγύης, θεωρείται ήδη δεδομένο ότι γύρω στις 20 Σεπτεμβρίου θα γίνουμε μάρτυρες ενός πρωτόγνωρου γεγονότος, ειδικά στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς των Μνημονίων και των κοινωνικών  ερειπίων που αφήνουν πίσω τους. Χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες θα κατέβουν στους δρόμους της Μαδρίτης και του Λονδίνου, του Παρισιού και της Βαρκελώνης, των Βρυξελλών και της Βαλένθια, της Γενεύης και της Βαρσοβίας, και πιθανόν της Βιέννης, του Βερολίνου και ποιος ξέρει πού ακόμα, για να ξαναφέρουν στην επικαιρότητα μιαν αξία που οι «από πάνω» έχουν κάνει τα πάντα για να μας κάνουν να την ξεχάσουμε: την παλιά καλή Αλληλεγγύη! Τη διεθνιστική αλληλεγγύη!

Τα καλέσματα που ήδη κυκλοφορούν και οι αφίσες που ήδη τυπώνονται σε τουλάχιστον 6-7 ευρωπαϊκές χώρες, είναι σαφή: Τρεις μέρες πριν από την απόφαση του δικαστηρίου που θα σφραγίσει –έστω και προσωρινά- την τύχη των 595 καθαριστριών μας, δηλαδή στις 20 Σεπτεμβρίου, οι Ευρωπαίοι πολίτες που επιμένουν να αντιστέκονται καλούνται να διαδηλώσουν στους δρόμους ή με όποιον άλλο τρόπο επιλέξουν, την υποστήριξή τους στις 595 καθαρίστριες του ελληνικού υπουργείου Οικονομικών και συνάμα την αντίθεσή τους στις πολιτικές της άγριας λιτότητας που εφαρμόζονται σχεδόν παντού στη Γηραιά μας Ήπειρο.

Το κάλεσμα και το άλλο πληροφοριακό υλικό για τον αγώνα των 595 καθαριστριών που σε λίγο κλείνει ακριβώς ένα χρόνο (!), έχει κιόλας μεταφραστεί -και κυκλοφορεί στο διαδίκτυο- στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, καταλανικά, ιταλικά, πορτογαλικά, γερμανικά και τουρκικά ενώ ετοιμάζεται και στα αραβικά. Ενδεικτικό της απήχησης που έχει τόσο η 12μηνη πάλη των 595 καθαριστριών είναι ότι το κάλεσμα για διεθνή κινητοποίηση αλληλεγγύης και τα άλλα κείμενα που το συνοδεύουν έχουν περάσει τον Ατλαντικό και αναρτώνται σε δεκάδες ιστοσελίδες εργατικών συνδικάτων, κοινωνικών κινημάτων ή και πολιτικών κομμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βενεζουέλας, της Αργεντινής, της Βραζιλίας ή της Κούβας. Με άλλα λόγια, ενώ η καμπάνια αλληλεγγύης άρχισε και στόχευε βασικά την Ευρώπη, γινόμαστε τώρα μάρτυρες ενός κινήματος με… πλανητική διάσταση! Ο λόγος ίσως να είναι απλός: Προφανώς, ο αγώνας των Ελληνίδων καθαριστριών εμπνέει επειδή γίνεται ενάντια σε πολιτικές και αντιπάλους που δεν απαντώνται μόνο στην Ευρώπη μας…

Υπάρχει όμως κι άλλος ένας λόγος που η υπόθεση των 595 καθαριστριών είναι τόσο δημοφιλής και συγκινεί πέρα από σύνορα και πολιτικές συμπάθειες. Είναι ότι είναι πολυδιάστατος, ότι έχει πολλές «ταυτότητες». Έτσι, δεν είναι βέβαια τυχαίο ότι φεμινιστικά κινήματα και γυναικείες ομάδες και οργανώσεις σε Ευρώπη και Αμερική (Νότια και Βόρεια), αλλά ακόμα κι από το μακρινό αφρικανικό Μπενίν (!), κινητοποιούνται στο πλευρό των εργατικών συνδικάτων και των κοινωνικών κινημάτων που δείχνουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους  στις Ελληνίδες καθαρίστριες. Για αυτά τα φεμινιστικά κινήματα και τις γυναικείες οργανώσεις μιας ντουζίνας χωρών, η πάλη των «δικών  μας» καθαριστριών είναι εμβληματική και συνάμα χειροπιαστό παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις γυναίκες που βρίσκονται –κατά προτεραιότητα- στο στόχαστρο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Πέρα όμως από όλα αυτά, ένα είναι το μεγάλο κοινό χαρακτηριστικό όλων των απαντήσεων στο κάλεσμα για αλληλεγγύη στις 595 καθαρίστριες: Η έντονη ανθρώπινη συγκίνηση, θα λέγαμε η αίσθηση μιας ταύτισης με αυτές τις αγωνίστριες από τη μικρή –και για μερικούς, μακρινή- Ελλάδα, με αυτή τη «χούφτα γυναικών που ανοίγουν δρόμους» όχι πια μόνο στη πατρίδα τους! Έτσι, εκτός από συνδικάτα, κινήματα, κόμματα και οργανώσεις, είναι ίσως οι «ανώνυμοι» πολίτες και τα δημοτικά συμβούλια ακόμα και κωμοπόλεων που εκφράζουν καλύτερα τη διάχυτη συγκίνηση που  προκαλεί ο άνισος αγώνας των καθαριστριών μας, όταν στέλνουν τα απλά, συνήθως λακωνικά και πάντα «από καρδιάς» μηνύματα της υποστήριξής τους.

Και να σκεφτεί κανείς ότι μόλις τώρα τέλειωσε το καλοκαίρι και οι δυο επόμενες βδομάδες μπορεί να επιφυλάσσουν ακόμα καλύτερες εκπλήξεις…

Πηγή: contra-xreos.gr

 

Share

Νίκη στις γυναικείες φυλακές

Prison bars and blue sky

ΝΙΚΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Χθες Παρασκευή 29 Αυγούστου επισκέφθηκε τις γυναικείες φυλακές εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης για να συναντηθεί με την επιτροπή αγώνα . Στη συνάντηση που έγινε το υπουργείο δεσμεύτηκε επίσημα να αναβάλλει την μεταφορά μας στην πτέρυγα των χρυσαυγιτών μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες διαμόρφωσης του χώρου. Εκτός απ’ τα καρτοτηλέφωνα και τις τουαλέτες που πρέπει να τοποθετηθούν αυτό που παραμένει σημαντικό είναι να υπάρξει προαύλιος χώρος για να προαυλιζόμαστε και να μην καταπατούνται τα δικαιώματα μας. Παραμένουμε σε ετοιμότητα και γνωρίζουμε πως τα δικαιώματα μας κερδίζονται μόνο απ’ τους αγώνες μας

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

30/8/2014

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Διαβάστε ακόμη

Ολοήμερη διαμαρτυρία-γυναικείες φυλακές

 

 

Share

Ολοήμερη διαμαρτυρία-γυναικείες φυλακές

prison

ΟΛΟΗΜΕΡΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ-ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Σήμερα Παρασκευή 29 Αυγούστου κλιμακώνουμε την κινητοποίση μας ενάντια στην άδικη μεταφορά-στριμωγμά μας στην πτέρυγα των 6 χρυσαυγιτών βουλευτών. Η επιβεβαίωση όλων όσων λέγαμε, ήρθε κιόλας την Τετάρτη, όταν αντιπροσωπεία της Θέμις Κατασκευαστικής (υπεύθυνη για τα κτίρια των φυλακών) έκρινε ακατάλληλη την πτέρυγα για την μεταφορά μας. Όμως παρά τις κινητοποιήσεις μας και τις επαναλαμβανόμενες κρούσεις προς τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τον γενικό γραμματέα Μαρίνο Σκανδάμη, οι ίδιοι επιμένουν να κωφεύουν προκλητικά. Για αυτό και εμείς ξεκινάμε σήμερα ολοήμερη διαμαρτυρία-άρνησης εισόδου στα κελιά, μέχρι να δοθεί απάντηση απ’ τους αρμόδιους φορείς στο δίκαιο αίτημα μας. Για ότι συμβεί από εδώ και πέρα υπεύθυνο είναι το υπουργείο Δικαιοσύνης και η αδιαφορία του για τα προβλήματα των κρατουμένων.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Διαβάστε ακόμα

Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού: Νυχτερινή διαμαρτυρία

Share

Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού: Νυχτερινή διαμαρτυρία

prison

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Σήμερα Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014 εμείς οι γυναίκες κρατούμενες των φυλακών Κορυδαλλού πραγματοποιούμε νυχτερινή διαμαρτυρία και αρνούμαστε να μπούμε στα κελιά μας , για μία ώρα μετά το βραδυνό κλείσιμο της φυλακής

Αίτημα μας είναι η ακύρωση της άδικης και άνισης μεταφοράς μας που έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο στον πρώτο όροφο της πτέρυγας που κρατούνται οι 6 χρυσαυγίτες βουλευτές.

Το υπουργείο αδιαφορώντας για τα δικαιώματά μας θέλει να μας στριμώξει σαν τα ποντίκια την μία πάνω στην άλλη στον πρώτο όροφο μιας πτέρυγας που δεν πληρεί τους βασικούς κανόνες ανθρώπινης διαβίωσης. Την ίδια στιγμή στην υπόλοιπη μισή πτέρυγα θα αλωνίζουν οι 6 χρυσαυγίτες βουλευτές σε ένα χώρο που αντιστοιχει σε 100 γυναίκες κρατούμενες και θα έδινε λύση στο πρόβλημα του υπερπληθυσμού .

Επειδή όμως το ψέμα δεν έχει ντροπή ακούσαμε και διαβάσαμε πως κύκλοι του υπουργείου διαρρέουν ότι η μετακίνησή μας αυτή αποσκοπεί στην βελτίωση των συνθηκών κράτησης μας , γι αυτό λοιπόν αναφέρουμε τα εξής :

1) Αυτή τη στιγμή είμαστε 85 κρατούμενες που τον Σεπτέμβρη ο αριθμός μας θα διπλασιαστεί λόγω μεταγωγών των δικαστηρίων και ο όροφος της πτέρυγας που θα μεταφερθούμε δεν επαρκεί ούτε για τις μισές από εμάς . Αυτό σημαίνει πως κάποιες κρατούμενες θα κοιμούνται ακόμα και στο πάτωμα

2) Ο όροφος της πτέρυγας δε διαθέτει ούτε ένα καρτοτηλέφωνο. Εκτός λοιπόν απο τη στέρηση της ελευθερίας μας στερούν και το δικαίωμα της επικοινωνίας με τα συγγενικά μας πρόσωπα.

3) Το προαύλιο της πτέρυγας θα χρησιμοποιείται απ’ τους χρυσαυγίτες βουλευτές και εμείς θα αναγκαζόμαστε για να προαυλιστούμε να κάνουμε μια ολόκληρη διαδρομή μέσα από κοινόχρηστους χώρους και μαγειρία για να βγαίνουμαι στο παλιό μας (!) προαύλιο.

4) Οι εγκαταστάσεις υγιεινής είναι ανεπαρκείς και ελλειπέστατες. Δεν υπάρχουν καν λεκάνες στις τουαλέτες

5) Η πρόταση να σκεπαστούν τα παράθυρα για να μην υπάρχει οπτική επαφή με τους χρυσαυγίτες και για την αποφυγή λεκτικών επιθέσεων θα μας στερήσει ακόμα και το φυσικό φως μέσα στην ακτίνα.

6) Οι κρατούμενες με αναπηρία και κινητικά προβλήματα θα μένουν καθηλωμένες στα κελιά τους καθώς δεν μπορούν να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες ούτε καν για τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο που λαμβάνουν την ιατροφαρμακευτική τους αγωγή.

Και όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που η πτέρυγα που βρισκόμαστε θα συνεχίσει να λειτουργεί για να στεγαζει την καντινα της φυλακής και την βιβλιοθήκη. Δηλαδή θα είναι μια πτέρυγα χωρίς κρατούμενες. Απέναντι σε αυτόν τον παραλογισμό απαιτούμε απ’ τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου και τον γενικό γραμματέα Μαρίνο Σκανδάμη να βάλουν τέλος σε αυτήν την κοροϊδία. Ζητάμε να ακυρωθεί η άδικη μεταφορά μας και να παραμείνουμε στην πτέρυγα στην οποία κρατούμαστε. Η οποιαδήποτε απόπειρα μεταφοράς μας εκτός απο την αντίδρασή που θα συναντήσει απο τη μεριά μας θα επιβεβαιώσει την ύπαρξη του διαχωρισμού κρατουμένων Α’ κατηγορίας και κρατουμένων Β’ κατηγορίας. Ζητάμε να μπει τέλος στην αδικία. Ζητάμε για δεύτερη φορά να επισκεφτεί τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού αντιπροσωπεία του υπουργείου για να συζητήσει με την επιτροπή αγώνα και να δώσει λύση στο δίκαιο αίτημα μας.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Πηγή: Κινητοποιήσεις Ελληνικών Φυλακών 2014

 

Share

Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο «Φεντερίκα Μοντσένι» αντιστέκεται στην απαγόρευση των αμβλώσεων

noestassola

Περισσότερες από 150 εθελόντριες σε 14 χώρες εκφράζουν την αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος· θα προσφέρουν συμβουλές και θα συνοδεύσουν τις Ισπανίδες, αν αυτές χρειαστεί να κάνουν άμβλωση στο εξωτερικό.

της Καρμέλα Νεγκρέτε, Βερολίνο

«Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 η γιαγιά μου αναγκάστηκε να κάνει άμβλωση παράνομα, γιατί είχε ήδη τρία παιδιά», εξηγεί μία από τις εθελόντριες και ιδρύτριες του Ευρωπαϊκού Δικτύου «Φεντερίκα Μοντσένι». «Είτε είμαστε υπέρ είτε κατά των αμβλώσεων, αυτές αποτελούν πραγματικότητα και, αν ποινικοποιηθούν, θα επιστρέψουμε στην παρανομία και θα δούμε γυναίκες να πεθαίνουν εξαιτίας των παράνομων εκτρώσεων που θα γίνονται σε επικίνδυνες συνθήκες».

Το ίδιο σκεφτόταν η αναρχική υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας στην κυβέρνηση της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, η Φεντερίκα Μοντσένι Μανιέ, όταν συνέτασσε την πρώτη πρόταση νόμου για τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων στη χώρα μας το 1937. Το Δίκτυο, που τώρα φέρει το όνομά της, δημιουργήθηκε στο Βερολίνο με αφορμή τις συζητήσεις που πραγματοποίησε η φεμινιστική ομάδα του κινήματος «15 Μάη» στην ίδια πόλη σχετικά με το νομοσχέδιο του υπουργού Δικαιοσύνης του Λαϊκού Κόμματος Αλμπέρτο Ρουίθ-Γαγιαρδόν.

«Με αυτόν τον νόμο επιχειρούν να εξημερώσουν τις γυναίκες, για να επιστρέψουν στο σπίτι», είναι η ομόφωνη γνώμη των φεμινιστριών του Δικτύου. «Και φυσικά να συγκεντρώσουν τις ψήφους των πιο φανατικών μερίδων της Καθολικής Εκκλησίας», συμπληρώνει μια άλλη φωνή. «Περικόπτουν τις δαπάνες για την κοινωνική φροντίδα, καταργούν το επίδομα σίτισης στα σχολεία, όλη αυτή η πολιτική λέει στις γυναίκες: «αναλάβετέ τα εσείς», συνοψίζουν.

Η παρουσίαση του Δικτύου έγινε στο Βερολίνο, στο αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό κέντρο «Καφέ Σάμα» στη συνοικία Φριντριχσάιν, όπου παρευρέθηκαν περίπου πενήντα άτομα. Προηγήθηκε η προβολή του ντοκιμαντέρ Εγώ αποφασίζω: το τρένο της ελευθερίας, το οποίο μετέφρασαν, για την περίσταση, στα αγγλικά και στο οποίο παρουσιάζουν τα κίνητρα και τις πρωταγωνίστριες της μωβ παλίρροιας που διαδήλωσε την 1η Φεβρουαρίου στους δρόμους της Μαδρίτης ενάντια στην απαγόρευση της εκούσιας διακοπής της κύησης.

Στη γερμανική πρωτεύουσα υπάρχουν περίπου 30 άτομα διατεθειμένα να συνοδεύσουν, να αναλάβουν τη διερμηνεία και να βοηθήσουν με κάθε τρόπο τις γυναίκες που θα χρειαστεί να κάνουν άμβλωση και δεν θα μπορούν στην Ισπανία. Σχεδόν όλες είναι γυναίκες, υπάρχουν μόνο δύο άνδρες και είναι νέοι με σπουδές και χωρίς παιδιά. Η ιδέα είναι η οργάνωση μέσω διαδικτύου. Στον εν λόγω ιστότοπο έχουν δημιουργήσει έναν κατάλογο καταλυμάτων και θα προσπαθήσουν να προσφέρουν νομικές συμβουλές σχετικά με διάφορες χώρες, καθώς και με τις καταλληλότερες επιλογές για κάθε περίπτωση. «Πληροφορίες όπως ποια είναι η φτηνότερη πτήση από μια ευρωπαϊκή πόλη σε άλλη μπορεί να είναι καίριες», εξηγεί ένας από τους άνδρες ακτιβιστές της ομάδας.

Μια άλλη ιδέα θα ήταν η οικονομική βοήθεια προς τις γυναίκες που τη χρειάζονται και δεν μπορούν να καλύψουν τα έξοδα της επέμβασης στο εξωτερικό. «Οι πλούσιες του Λαϊκού Κόμματος δεν θα έχουν πρόβλημα να ταξιδέψουν εκτός Ισπανίας για να κάνουν άμβλωση, όποτε θέλουν, το πρόβλημα θα το έχουν οι γυναίκες που ζουν στην επισφάλεια», εξηγούν. Ωστόσο δεν ξέρουν ακόμη ακριβώς από πού θα βρουν τους πόρους για να βοηθήσουν τις γυναίκες που έχουν άμεση ανάγκη και σε ορισμένες χώρες, όπως στη Γερμανία, ίσως να μην υπάρχει η δυνατότητα τέτοιας βοήθειας για νομικούς λόγους, εφόσον η διαφήμιση με σκοπό την οικονομική στήριξη της άμβλωσης τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τρία χρόνια.

Το φθινόπωρο θα περιοδεύσουν στην Ισπανία για να παρουσιάσουν το Δίκτυο, να έρθουν σε επαφή με φεμινιστικές συλλογικότητες και να δώσουν δημοσιότητα. Επίσης στις 20 Σεπτεμβρίου θα συγκεντρωθούν στο Βερολίνο, μαζί με άλλες ακτιβιστικές ομάδες της Γερμανίας, εναντίον μιας μεγάλης διαδήλωσης στην οποία πρόκειται να συναντηθούν οι πολέμιοι των αμβλώσεων από όλη την Ευρώπη.

feminismos15mberlin

Μετάφραση: Δήμητρα Κοκκινίδου

Say no to the abortion law in Spain, βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους εδώ  

Πηγή: Diagonal, 22-7-2014

 

Share

Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη!

palestne

1. Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών καταδικάζει τις ισραηλινές επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας, Παλαιστίνη

 

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών καταδικάζει την ακραία βία που ασκείται από το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και απαιτεί την άμεση παύση κάθε εχθρότητας εκεί και σε άλλα παλαιστινιακά εδάφη.

Για πάνω από εξήντα χρόνια, με όλο και πιο υποβαθμισμένες συνθήκες ζωής, ο παλαιστινιακός πληθυσμός υποφέρει καθημερινά στην κατάσταση απαρτχάιντ: παράνομη απαλλοτρίωση, βάναυση κράτηση, διακρίσεις, παρενόχληση, σημαντικοί περιορισμοί στην πρόσβαση σε θεμελιώδη δικαιώματα … Η συστηματική βία, την οποία υφίστανται χιλιάδες Παλαιστίνιοι άνδρες και γυναίκες κάθε μέρα, πρέπει να σταματήσει αμέσως, και η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει σιωπηλή.

Οι ισραηλινές αρχές, βασιζόμενες στο στρατό τους, έχουν εντείνει πρόσφατα την κλιμάκωση της βίας και τις βίαιες επιθέσεις στα δικαιώματα των Παλαιστίνιων αμάχων. Πριν από μία εβδομάδα, αγνοώντας όλες τις διεθνείς εκκλήσεις, το Ισραήλ εξαπέλυσε στρατιωτική επίθεση στη Γάζα που ονομάζεται «Επιχείρηση Προστατευτική Αιχμή», η οποία έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή πολλών, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, και προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές στις (ήδη επισφαλείς) παλαιστινιακές υποδομές.

Η Παγκόσμια Πορεία Γυναικών εκφράζει την αλληλεγγύη της με τους παλαιστίνιους αδελφούς και αδελφές μας, και αποφασιστικά απαιτεί την άμεση παύση όλων των επιθέσεων. Ως εκ τούτου απαιτεί επίσης από τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει ως προς την εκπλήρωση των ηθικών υποχρεώσεών της ως προς την προστασία του άμαχου παλαιστινιακού πληθυσμού, και να εργαστεί συντονισμένα για να εξασφαλίσει την αναζήτηση ευθυνών και τη δίωξη των υπεύθυνων για τη σφαγή.

 

Γυναίκες του Κόσμου, είμαστε σε πορεία μέχρι να είμαστε όλες ελεύθερες!

15 Ιουλίου 2014

 paleestina livre

 

2. Ένωση Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών

Επείγουσα έκκληση για δράση

Η ένωση των Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών ως μία από τις πιο ενεργές γυναικείες οργανώσει στην Παλαιστίνη κάνει έκκληση για επείγουσες δράσεις σε όλο τον κόσμο για να σταματήσουν οι σφαγές και η μαζική στρατιωτική βία εναντίον του λαού μας. Αυτή η συνεχής φάση μαζικής καταστολής που ξεκίνησε στα μέσα του Ιουνίου, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις εισέβαλαν στο σύνολο της Δυτικής Όχθης και άρχισε μια εκστρατεία σύλληψης ανθρώπων, κατεδαφίσεις σπιτιών και μαζικές δολοφονίες. Στο Al-Quds (Ιερουσαλήμ), μια ομάδα εποίκων απήγαγε το παιδί MohammedAbuKhdeir και το έκαψαν ζωντανό. Για όγδοη ημέρα Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται υπό απίστευτες μαζικές στρατιωτικές επιθέσεις με τα ισχυρότερα όπλα στον κόσμο, οι σφαγές δεν σταματούν στη Γάζα. Ο αριθμός των μαρτύρων αυξάνεται κάθε λεπτό, χιλιάδες άνθρωποί μας έχουν εκτοπιστεί ή τραυματιστεί, όλα αυτά τα εγκλήματα συμβαίνουν με την υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών κρατών καθοδηγούμενα από τις ΗΠΑ. Περισσότεροι από τους μισούς μάρτυρες είναι γυναίκες και παιδιά, ακόμα και το σπίτι φροντίδας ανάπηρων κοριτσιών δέχθηκε επίθεση και καταστράφηκε από ρουκέτες, και τα σώματά τους κόπηκαν σε κομμάτια.

Είναι ώρα να σταματήσουμε να μετράμε θύματα στην Παλαιστίνη και να υποστηρίξουμε τον αγώνα και την αντίσταση του λαού μας μέχρι την ελευθερία και την ανεξαρτησία, είναι ώρα να δράσουμε για να ασκήσουμε μεγαλύτερη πίεση στην κυβέρνηση και τη διεθνή κοινότητα, να αναλάβουν την ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους μας και να σταματήσουν αμέσως τον επιθετικό πόλεμο εναντίον μας. Αυτό ξεκινάει με την προσωρινή διεθνή προστασία από τη σιωνιστική αποικιοκρατική δύναμη.

Με αυτό το κάλεσμα στέλνουμε επίσης τις ευχαριστίες μας σε όλες τις γυναίκες και τους άνδρες, ομάδες, οργανώσεις, συνδικάτα, κόμματα και κινήματα που άρχισαν τις δράσεις τους σε πολλά σημεία, εξαρτόμαστε από την υποστήριξή σας.

Με αλληλεγγύη,

Ένωση Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών

15/7/2014

 

 

3. Δελτίο Τύπου της Ένωσης των Επιτροπών Παλαιστίνιων Γυναικών (UPWC)

Ζωή για την Παλαιστίνη και ελευθερία για τους ανθρώπους μας

Ο σιωνιστικός κατοχικός στρατός, με επικεφαλής την κυβέρνηση των εποίκων, συνεχίζει να διαπράττει εγκλήματα πολέμου κατά του λαού μας. Διαπράττουν το ένα έγκλημα πίσω από το άλλο, σφαγές, στοχεύουν γυναίκες και παιδιά, ηλικιωμένους και οικογένειες, επιτίθενται στα ξύλινα σπίτια της γης μας, παραβιάζοντας το δικαίωμα του λαού μας να ζουν με ασφάλεια. Κάνουν χρήση των πιο ισχυρών μέσων δολοφονίας: αεροσκάφη, τανκς και προηγμένους πυραύλους.

Ο αριθμός των μαρτύρων πλησιάζει τους 200, οι μισοί από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά, ενώ πάνω από χίλιοι άνθρωποι έχουν τραυματιστεί. Και όμως ο κατοχικός στρατός εξακολουθεί να σκοτώνει, να επιτίθεται στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας και να καταστρέφει τα σπίτια των οικογενειών βγάζοντάς τες στο δρόμο την ώρα που θρηνούν τους νεκρούς τους. Καταστρέφουν τα σπίτια τους πάνω από τα κεφάλια τους και ιδρύματα που παρέχουν φροντίδα σε άτομα με αναπηρία.

Στη Δυτική Όχθη, και στην καρδιά της Ιερουσαλήμ, συνεχίζουν την εκστρατεία καταστολής, τις δολοφονίες και τα βασανιστήρια εναντίον του λαού μας. Εισβάλλουν στα σπίτια μας, στα ιδρύματα και συλλαμβάνουν κόσμο. Τώρα έχουν αναβαθμίσει τα σιωνιστικά τους  εγκλήματα σε άλλο επίπεδο με την απαγωγή ενός παιδιού, του MohammedAbuKhudair, το οποίο έκαψαν ζωντανό. Και ακόμα ο αριθμός των μαρτύρων, των τραυματιών, των κρατούμενων και των εκτοπισμένων βρίσκεται σε άνοδο.

Όλα αυτά συμβαίνουν με την υποστήριξη των κυβερνήσεων του δυτικού ιμπεριαλισμού. Αυτές οι κυβερνήσεις θεωρούν την  ελευθερία, την ανεξαρτησία και την απελευθέρωση του λαού μας και τη γη μας ως απειλή για τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Τα εγκλήματα της Κατοχής επιτρέπεται να συνεχιστούν, όλα με την ύποπτη σιωπή των αραβικών καθεστώτων.

Εμείς στην Ένωση Επιτροπών Παλαιστινίων Γυναικών του (UPWC) συμμετέχουμε σε μια μάχη αφοσίωσης και αντιπαράθεσης. Συνεχίζουμε να καταγγέλλουμε τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί εναντίον των ανθρώπων μας και της γης μας, και να καταδικάζουμε την υποστήριξη της Δύσης και την πολιτική συγκάλυψης που παρέχεται για τα εγκλήματα της κατοχής, ανεξάρτητα από το αν η στήριξη είναι σαφής και άμεση ή συγκαλυμμένη. Επιβεβαιώνουμε το δικαίωμα αντίστασης του λαού μας απέναντι στον εποικισμό στην Παλαιστίνη και επιμένουμε στο δικαίωμα επιστροφής των παλαιστινίων προσφύγων στα σπίτια από τα οποία εκτοπίστηκαν. Επιπλέον  το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πλήρη κυριαρχίακαι την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσά του.

Καθώς η αναπόφευκτη νίκη μας πλησιάζει, καλούμε τη διεθνή κοινότητα να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους ανθρώπους μας, μέσω των μηχανισμών μιας σαφούς δικαίωσης για τα δικαιώματά μας στη γη μας. Ζητούμε επίσης μια προσωρινή διεθνή δύναμη προστασίας για τους ανθρώπους μας και την επίρριψη ευθυνών στους σιωνιστές εγκληματίες πολέμου.

Είναι ώρα για τη διεθνή κοινότητα να πάψει να διεκδικεί μια ειρηνευτική διαδικασία, η οποία ωφελεί μόνο την Κατοχή, επιτρέποντάς της να ενισχύει τον έλεγχο επί της γης μας και να υιοθετεί ρατσιστικές πολιτικές μέσω ενός συστήματος απαρτχάιντ, το οποίο είναι το πιο άσχημο στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Επικροτούμε την αντίσταση του λαού μας σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις της και χαιρετίζουμε τους νέους άνδρες και γυναίκες που εξεγείρονται σε όλα τα μέρη της Παλαιστίνης. Χαιρετίζουμε επίσης τους αραβικούς λαούς και όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους σε εμάς.

Καλούμε επίσης:

  • Την παλαιστινιακή ηγεσία να αναλάβει το καθήκον της ενότητας του λαού μας, προστατεύοντας το σκοπό μας. Μια ηγεσία που εργάζεται για την ανάπτυξη μιας εθνικής στρατηγικής για τον αγώνα, και συνεπώς, να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις και τη συνεργασία σε θέματα ασφαλείας με την Κατοχή, που είναι εις βάρος του λαού μας και του αγώνα τους.
  • Καλούμε τις μάζες του λαού μας να αυξήσουν τη συμμετοχή τους στον αγώνα και την άμεση αντιπαράθεση με την Κατοχή. Καλούμε να επιτύχουν τη νίκη για τους ανθρώπους μας και το σκοπό μας και να εκπληρώσουν τις επιθυμίες των μαρτύρων μας, των τραυματιών μας, των κρατουμένων, των θρηνούντων, των ορφανών μας και των άστεγων του λαού μας.
  • Καλούμε τις παλαιστίνιες γυναίκες να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες για εθνικές εκδηλώσεις και να αυξήσουν την αγωνιστικότητα τους, προσφέροντας θετικά πρότυπα για τις γυναίκες και τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
  • Από τους ανθρώπους του ελεύθερου κόσμου και τους αραβικούς λαούς ζητάμε να επιδείξετε μεγαλύτερη ακόμη αλληλεγγύη μέσα από δράσεις, και να ασκήσετε πίεση στις κυβερνήσεις σας να παράσχουν πραγματική υποστήριξη στον αγώνα του λαού μας και στη λογοδοσία των σιωνιστών εγκληματιών πολέμου.
  • Καλούμε για την επέκταση της εκστρατείας μποϊκοταρίσματος του σιωνιστικού κράτους του «Ισραήλ» και την επιβολή κυρώσεων και εκποίησης σε παγκόσμιο, εθνικό και αραβικό επίπεδο. Καλούμε για μια μαζική εκστρατεία για μποϊκοτάζ του « Ισραήλ».

 

Ζωή για τους ανθρώπους μας, παρά τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί εναντίον τους.

Δόξα, αιωνιότητα και αφοσίωση στους μάρτυρές μας.

Θεραπεία των τραυματιών μας και ελευθερία στους φυλακισμένους μας.

Ένωση των Επιτροπών Παλαιστινίων Γυναικών

13/07/2014

 

Share

Προς υπεράσπιση της καθημερινότητας

2-mariw

της Μαρίας Χαϊδοπούλου-Βρυχέα

Ι. Ο «καναπές»

Έχουν γραφτεί αρκετά άρθρα τα τελευταία χρόνια με επικριτική διάθεση για τον κόσμο που δεν κινητοποιείται, που υποφέρει και «δεν κάνει τίποτα». Σε γενικές γραμμές όλοι συμφωνούν, ακόμα κι αυτοί που το κάνουν («καλά να πάθουμε ….»). Αλλά μήπως πρέπει να δούμε τελικά τι κάνει ο κόσμος; Μήπως η απλή φράση «κάθονται στον καναπέ τους» υποτιμάει βαθύτατα αυτό που ζούμε στο τώρα;

Τα χρόνια της κρίσης έχουν προκαλέσει ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητα, κάποιες από τις οποίες έχουν συζητηθεί πολύ, κάποιες άλλες όχι και τόσο. Στις τελευταίες συγκαταλέγεται και το βίωμα του «κάθε μέρα» ως συνόλου δυσκολιών που απαιτούν επίλυση. (Είναι η άλλη όψη της κατάρρευσης των δημόσιων υπηρεσιών, του συστήματος υγείας και γενικά του κράτους πρόνοιας…) Το «εδώ και τώρα» (προσωπικό, οικογενειακό, φιλικό, επαγγελματικό) απαιτεί επεκτατικά χρόνο και χώρο. Το «κάθε μέρα» απαιτεί πλέον πολλή ενέργεια και εργασία (όχι απαραίτητα αναγνωρισμένη ως τέτοια).

Σωρεία πληροφοριών προς επεξεργασία, αγωνία για το αύριο, προβλήματα που προκύπτουν ξαφνικά, αλλαγές προγραμματισμού, να μην ξεχάσω να πληρώσω το λογαριασμό, τα παιδιά, η μόνη μητέρα, η άρρωστη φίλη… έγνοιες και «δουλειές» δημιουργούν μια αίσθηση πνιξίματος και, κυρίως, βάρους. Αυτοί που υποστηρίζουν ότι «μας ψεκάζουν», πέρα από τη σχεδόν μεταφυσική εξήγηση που παραθέτουν, αναγνωρίζουν τη κυριαρχία ενός συλλογικού βιώματος συνεχούς θολούρας στον εγκέφαλο. Η συγκέντρωση έχει γίνει δύσκολη, και οι διαφόρων τύπων δουλειές πιο κουραστικές και χρονοβόρες.

Πάνε χρόνια τώρα που το «κάθε μέρα» βαραίνει, αθροιστικά. Γιατί το «κάθε μέρα» απαιτεί άπειρες και συνεχείς κινητοποιήσεις, ατομικές και συλλογικές. Κινητοποιήσεις ορατές, στους δρόμους, στις πορείες, σε συζητήσεις, σε δράσεις, διαμαρτυρίες. Και κινητοποιήσεις αόρατες, καθώς δεν καταγράφονται οι αυτοκτονίες που αποτράπηκαν, οι άρρωστοι που υποφέρουν λίγο λιγότερο, δεν καταμετρούνται οι τρόποι που χιλιάδες άτομα και δίκτυα, κινούνται καθημερινά για να είμαστε λίγο καλύτερα: πρόκειται για χρόνο και χώρο που διατίθενται σε κάποιους άλλους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οργανωμένα ή άτυπα, για να γίνει πιο υποφερτό το «κάθε μέρα» όλων μας, για να είμαστε λιγότερο θλιμμένοι και θλιμμένες.

Σ’ αυτή τη δύσκολη καθημερινότητα ο καναπές γίνεται απαραίτητος για να ανακτήσουμε δυνάμεις, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το βαρύ «κάθε μέρα». Οι άνθρωποι δεν είναι μηχανές, και όταν τα σώματα και τα πνεύματα καταρρέουν ζητούμενο δεν μπορεί παρά να είναι η ανάπαυλα. Πέρα από την ξεκούραση και το άδειασμα του μυαλού, ο καναπές μπορεί να είναι και ο χρόνος και ο χώρος της επαφής και της περισυλλογής. Μπορεί να είναι ο χρόνος και ο χώρος που μιλάς με την οικογένειά σου και βλέπεις τα παιδιά σου, μπορεί να είναι η ώρα του γέλιου και της χαλάρωσης με φίλους. Ο καναπές μπορεί να είναι χρόνος πολιτικής κριτικής, χλευασμού και απαξίωσης των δελτίων ειδήσεων. Επίσης, ο καναπές μπορεί να είναι ο χρόνος που ενημερωνόμαστε, διαβάζουμε, σκεφτόμαστε για το σήμερα και το αύριο, ή που μιλάμε, συζητάμε και ανταλλάσσουμε απόψεις.

Ο καναπές, ένας καφές, μια γιορτή, ένα γέλιο μπορεί να είναι το κομμάτι του χρόνου και του χώρου που ξεκλέβουμε και επανοικειοποιούμαστε, σηματοδοτώντας μια παύση από το χρόνο που μας επέβαλλαν, μια μικρή παύση σε μια καθημερινότητα συνεχούς άγχους για το αύριο. Αυτοί οι χρόνοι και χώροι μπορεί να είναι αναγκαίοι για να επεξεργαστούμε το «εδώ και τώρα», να πάρουμε μια ανάσα για να δούμε πιο καθαρά όλα τα τραγικά που μας περιτριγυρίζουν. Αυτοί οι χρόνοι μπορεί να αποτελούν μικρά, καθημερινά «ως εδώ», να είναι μέρος μιας άρνησης στο εδώ και τώρα της επιβολής ενός καθεστώτος εξαίρεσης. Γι’ αυτό ας μην τα απαξιώνουμε τόσο, ας μην απαξιώνουμε τις ανάσες, τους αργούς χρόνους και αυτά που μπορεί να φέρουν.

ΙΙ. Ο αργός χρόνος των πολλών

Η αντιπαράθεση μεταξύ αγορών και πολιτικής («οι πολιτικές αποφάσεις καθυστερούν… οι αγορές δεν μπορούν να περιμένουν….»), αφορά μια σύγκρουση για τον χρόνο, γι’ αυτό η μάχη είναι εξαρχής άνιση. Ο χρόνος των αγορών είναι ομοιόμορφος και κενός· όσο πιο σύντομος συνήθως τόσο πιο επικερδής. Η πολιτική, αντίθετα, όσο πιο ανοικτή και συμμετοχική τόσο πιο χρονοβόρα. Οι διαβουλεύσεις (χωρίς εισαγωγικά) χρειάζονται χρόνο όχι μόνο για να εκθέσουμε ό,τι εμείς έχουμε σκεφτεί, αλλά και για να ακούσουμε αυτά που ενδιαφέρουν τον άλλον ή την άλλη να πει. Και μετά να το ξανασκεφτούμε και να το ξανασυζητήσουμε. Ναι, ο διάλογος και η δημοκρατία χρειάζονται χρόνο, στοιχείο ιδιαίτερα προβληματικό όταν εμποδίζει τις αγορές να τρέχουν ακόμα πιο γρήγορα.

Αν «ο χρόνος είναι χρήμα» τότε η συνεχής εντατικοποίηση, η συμπίεση των χρόνων, η μείωση της σημασίας του χώρου είναι ο μόνη δυνατή επιλογή, ο μόνος πιθανός δρόμος. Στην καθημερινότητα, όμως, η οικονομίστικη αντίληψη του χρόνου συγκρούεται με τον χρόνο (και τον χώρο) ως βίωμα, με τους ρυθμούς του σώματος, με συλλογικές ανάγκες που δεν κρίνονται αρκετά παραγωγικές ή λειτουργικές από το οικονομικό σύστημα. Μ’ αυτή την έννοια τα μέτρα που επιβάλλονται στοχεύουν να αναγκάσουν τους «τεμπέληδες του Νότου» να πειθαρχήσουν στον εντατικοποιημένο ρυθμό των αγορών, και άρα να τυποποιήσουν περισσότερο τον χρόνο και τον χώρο (τους) ώστε να μπορούν να γίνουν περισσότερο εκμεταλλεύσιμοι κι επικερδείς. Γι’ αυτό οι επενδύσεις φαστ τρακ έρχονται ως απάντηση στα κινήματα που υπερασπίζονται τον βιωμένο χώρο, της γειτονιάς, ενός πάρκου, ενός δάσους, μιας περιοχής.

Στην καθημερινότητα συντελείται μεγάλο μέρος της πολιτικής επαφής, ζύμωσης, ώσμωσης και διαπραγμάτευσης: στο καφενείο, στο δρόμο, στο τρόλεϊ, στο ψιλικατζίδικο, στα κοινωνικά δίκτυα, στη λαϊκή, στη γειτονιά, στη δουλειά… Και η κοινωνία σήμερα μπορεί να φαίνεται μουδιασμένη, αλλά μιλάει γι’ αυτό, στην καθημερινότητά της μιλάει για την πολιτική, για τα διεθνή και εγχώρια οικονομικά, για το σήμερα και το αύριο. Και ενημερώνεται, και ακούει, και σκέφτεται, και συζητάει. Κι αυτό είναι καλό αλλά, δυστυχώς, χρειάζεται χρόνο, χρόνο «αργό».

Το σύνθημα «οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη», εκτός των άλλων, σημαίνει την υπεράσπιση των διαφορετικών χρόνων και χώρων των πολλών ενάντια στον ομοιόμορφο κενό χρόνο και χώρο του κεφαλαίου. Ο χρόνος των πολλών είναι αργός γιατί περιλαμβάνει πολλούς διαφορετικούς χρόνους, τόπους και ρυθμούς, πολλές διαφορετικές ανάγκες. Η απαξίωση του «αργού», άχρηστου, χρόνου αποτελεί συστατικό χαρακτηριστικό του κυρίαρχου συστήματος, ακριβώς γιατί μπορεί να συμπεριλάβει όλους και όλες και όχι μόνο τους λίγους και πιο «γρήγορους».

ΙΙΙ. «Καλά, και πώς ζείτε;»

Πριν αρκετό καιρό, σε μια κουβέντα με φίλους από το εξωτερικό, κι αφού είχα σκιαγραφήσει με μελανά χρώματα την κατάσταση στην Ελλάδα, την ανεργία, τις μειώσεις στους μισθούς, τους αβάστακτους φόρους, τον παραλογισμό, ήρθε η ερώτηση: «Καλά, και πώς ζείτε;». Μα, θα μου πείτε: «Δεν ζούμε, προσπαθούμε να επιβιώσουμε». Ναι, ακόμα κι έτσι. (Προφανώς και οι κυβερνώσες ελίτ τα ίδια σκέφτονται, για άλλους βέβαια λόγους.)

Και δεν είναι μόνο το πώς ζούμε, αλλά και το πώς δεν έχουμε σφαχτεί μεταξύ μας, για λίγο φαγητό, για μια δουλειά, για μια ιδέα που υπόσχεται κάτι λίγο καλύτερο, τουλάχιστον σε εμάς. Θα μου πείτε: Ε, ψιλοσφαζόμαστε. Ναι, συμφωνώ, αλλά θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερα. Ακόμα και η εγκληματικότητα και η βία, δεδομένων των συνθηκών και της φτώχειας, θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερες.

Επιβιώνουμε λοιπόν και δεν έχουμε αλληλοσφαχτεί (τουλάχιστον ακόμα), χάρις στην αυτοοργάνωσή μας, χάρις στα δίκτυα στήριξης κι αλληλεγγύης, οικογενειακά, φιλικά, συλλογικά, οργανωμένα ή άτυπα. Από τις νοικοκυρές που αφήνουν φαγητό στους σκουπιδοντενεκέδες, μέχρι το Μητροπολιτικό Ιατρείο του Ελληνικού, χιλιάδες άνθρωποι με διαφορετικούς τρόπους έχουν συμβάλει ώστε αυτή η κοινωνία να μην κατασπαράξει τις σάρκες της, κυριολεκτικά.

Το γεγονός ότι η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη στην καθημερινότητα μπορούν να εμφανιστούν άτυπα δεν μειώνει το γεγονός ότι οι αξίες αυτές ισχυροποιούνται μέσα από ποικίλες πρακτικές. Η προσέγγιση του «άλλου» στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι ανοικτή και χωρίς διακρίσεις. Και πιθανώς αυτές οι πρακτικές να ενισχύονται γιατί στηρίζονται σε στοιχεία μιας σύνθετης πολιτισμικής παράδοσης που περιλαμβάνει θετικές μνήμες επαφής με το διαφορετικό και πολλές φορές επιβάλει την αλληλοβοήθεια.Και σίγουρα αυτές οι πρακτικές ισχυροποιούνται στο σήμερα γιατί έχουν προηγηθεί δύο τουλάχιστον δεκαετίες έντονων κινηματικών ζυμώσεων, δράσεων, συζητήσεων, επαφών με το εξωτερικό και στο εσωτερικό. Αυτοί οι χρόνοι και χώροι, οι πρακτικές και τα βιώματα που γέννησαν, τα μικρά λιθαράκια, είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την οικοδόμηση μιας καλύτερης, δικαιότερης, κοινωνίας. Γιατί το αύριο, όποιο κι αν είναι, καθορίζεται από τις αξίες που ενισχύονται στο σήμερα.

Γι’ αυτό νομίζω ότι θα έπρεπε να χαιρόμαστε περισσότερο για τα τόσα πολλά, μικρά και μεγάλα, παραδείγματα (ή αλλιώς χρόνους και χώρους) αντίδρασης, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, για όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν μέσα στην καθημερινότητά μας, για τις εμπειρίες που την μπολιάζουν: για τις καθαρίστριες, για το πείραμα της ανοιχτής ΕΡΤ, για τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, για τις τόσες συζητήσεις που γίνονται, για αυτά που μας έμαθε το Σύνταγμα, για τους/τις διοικητικούς, τους/τις εκπαιδευτικούς, τους/τις γιατρούς και τους/τις χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους που προσπαθούνε να διορθώσουν τις αδικίες του συστήματος, για αυτές και αυτούς που αντέχουν και ξημεροβραδιάζονται στους δρόμους και στις συναντήσεις, για όσους συντρέχουν στις καραβιές των μεταναστών, για όσες αφήνουν φαγητό και ρούχα δίπλα στους κάδους…

Όλα αυτά να τα αναγνωρίζουμε. Αν δεν υπήρχαν, θα έπρεπε όντως να μεταναστεύσουμε, να πάμε στους φαντασιακούς εκείνους τόπους, που-πάντα-όλα-είναι-καλύτερα-από-δω. Και ναι, προφανώς αυτή είναι μια αισιόδοξη άποψη, αλλά είναι από θέση αισιόδοξη. Αν δεν βλέπουμε στο σήμερα κομμάτια και όψεις του κόσμου που οραματιζόμαστε, μαζί με τις αδυναμίες του/μας, το αύριο δεν θα το δούμε ποτέ.

Η Μαρία Χαϊδοπούλου Βρυχέα είναι δρ πολιτισμικής γεωγραφίας. Από τις εκδόσεις νήσος κυκλοφορεί το βιβλίο της «Για τη σημασία της καθημερινότητας».

Πηγή: ενθέματα

 

Share

«Γυναίκες στα Μαύρα» Μαδρίτης: όχι στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας

Όχι στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας!!!

“…Ως γυναίκα, δεν έχω πατρίδα. Ως γυναίκα, η πατρίδα μου είναι όλος ο κόσμος»

Βιρτζίνια Γουλφ

Τη χρονιά που έχουμε την επέτειο των 100 χρόνων από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, για μια φορά ακόμα ο πόλεμος βρίσκεται στο κεφαλόσκαλο της Ευρώπης, όπως και είκοσι χρόνια πριν στη Γιουρκοσλαβία.

Η Ουκρανία έχει την ατυχία να βρίσκεται σε μια τοποθεσία ουσιωδώς στρατηγική για τη Ρωσία και τη Δύση, και βλέπουμε τους πολίτες της να σφαγιάζονται ανελέητα για να εξασφαλίσουν τα συμφέροντα των διάφορων κυβερνήσεων και του κερδών που γεννούν οι αγωγοί αερίου κατά μήκος της Ουκρανίας, που προμηθεύουν την Ευρώπη με ρωσικό αέριο.

Ανησυχούμε επίσης με την άνοδο του φασισμού. Η εθνικιστική και μιλιταριστική ρητορική που εκπέμπεται από την ρωσική κυβέρνηση καθώς και από ορισμένους τομείς της Ουκρανίας και της Κριμαίας, είναι ενάντια στο λαό. Ο Πούτιν θέλει να ανοικοδομήσει την εικόνα μιας πανίσχυρης Ρωσίας, κάνοντας καθαρή την εξουσία του πάνω στις πρώην δημοκρατίες της ΕΣΣΔ. Χρησιμοποιεί τις διαφορετικές προελεύσεις των λαών ως σύμβολα διχασμού και σύγκρουσης, ή για να τις ανακηρύξει ως περιουσία της Μεγάλης Ρωσίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά να προστατεύσει τα συμφέροντά της χωρίς να λαμβάνει υπόψιν τις συνέπειες για τον ουκρανικό λαό. Η δομή της εξουσίας της Ουκρανίας ενδιαφέρεται περισσότερο για τη διατήρηση του στάτους της παρά για την ευημερία του λαού.

Πρέπει να προχωρήσουμε σε μια διαδικασία μάθησης ώστε οι διαφορετικές ταυτότητες να μην γίνονται πηγή έντασης αλλά αμοιβαίου εμπλουτισμού, ενδιαφερόμενες γι’ αυτά που τις ενώνουν, ώστε να προοδεύσουν κάνοντας οικουμενικά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα γυναικεία δικαιώματα.

Οι γυναίκες στα Μαύρα ενάντια στον Πόλεμο, στη Μαδρίτη:

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας με το κίνημα ειρήνης της Ρωσίας και της Ουκρανίας και με όλο τον κόσμο που αντιτίθεται στον πόλεμο με μη βίαια μέσα.

Πιστεύουμε ότι κανένας στρατός δεν υπερασπίζεται την ειρήνη και ότι η λιποταξία των στρατιωτών τόσο της Ρωσίας όσο και της Ουκρανίας, αποτελούν την εναλλακτική λύση για τον πόλεμο.

Καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση να υποδεχθεί τους λιποτάκτες.

Ζητάμε από τη διεθνή κοινότητα και ιδιαίτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση να δώσουν προτεραιότητα στο συμφέρον των άμαχων πολιτών, αντί για τα δικά τους συμφέροντα και να συνεργαστούν με αλτρουιστικό τρόπο ώστε η Ουκρανία να σωθεί από τη σημερινή κρίση.

Ζητούμε από τη ρωσική κυβέρνηση να αποκηρύξει την εισβολή στην Ουκρανία και να σταματήσει την τυραννία του Πούτιν

Ζητούμε από την κυβέρνηση της Ισπανίας να λάβει σαφή θέση ενάντια στον πόλεμο και να κάνει ότι είναι δυνατόν για να αποφευχθεί η μετατροπή της σύγκρουσης σε πραγματικό πόλεμο.

Ας εξαλείψουμε τον πόλεμο από την ιστορία και από της ζωές μας.

*Οι «Γυναίκες στα Μαύρα» της Μαδρίτης, καλούν σε δημόσια εκδήλωση διαμαρτυρίας στις 30 Μαρτίου

μετάφραση: Σίσσυ Βωβού

 

 

 

Share

Ευρωπαϊκή Αντιφασιστική Συνάντηση: το πρόγραμμα

Ευρωπαϊκή Αντιφασιστική Συνάντηση

11, 12, 13 Απριλίου 2014

Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΦΑΣΙΣΜΟ, ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕΞΙΣΜΟ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Εβδομήντα χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την ήττα του φασισμού, η Ευρώπη δοκιμάζεται από την άνοδο της ρατσιστικής και της ναζιστικής Ακροδεξιάς.

Όμως οι ρατσιστές και οι νεοναζί έχουν αντίπαλο: το μαζικό και πολύμορφο κίνημα το οποίο στους δρόμους όλης της Ευρώπης αγωνίζεται, όχι μόνο κατά της φασιστικής τρομοκρατίας, αλλά και όλων εκείνων που τη συντηρούν και την προστατεύουν: των αντιλαϊκών πολιτικών, της αστυνομικής ασυδοσίας, του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού και του συστήματος που την επιβάλλει.

Στις 11, 12 και 13 Απρίλη οι αντιστάσεις συναντιούνται στην Αθήνα σε ένα κλίμα γιορτινής ατμόσφαιρας, με πολιτικές εκδηλώσεις,  συναυλίες και συζητήσεις με αντιφασιστικές συλλογικότητες, δικτυώσεις και συνελεύσεις από  την Ευρώπη. Συζητάμε, ανταλλάζουμε εμπειρίες και οργανώνουμε τη δράση μας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δίνουμε ένα ηχηρό μήνυμα συντονισμένου αγώνα εναντίον του φασισμού, του ρατσισμού και του σεξισμού.

Το τριήμερο αποτελεί την κορύφωση του μήνα αντιφασιστικής δράσης (21 Μάρτη – 21 Απρίλη), στη διάρκεια του οποίου πραγματοποιούνται παρεμβάσεις και εκδηλώσεις σε γειτονιές, κοινωνικούς χώρους και σχολεία σε όλη την Ελλάδα.

 

Προτεινόμενο πρόγραμμα τριημέρου

Παρασκευή 11 Απρίλη:

18:00 μμ: Έναρξη συνέλευσης: «Το αντιφασιστικό κίνημα στην Ευρώπη:  Εμπειρίες, προτάσεις για διεθνείς δράσεις και συντονισμό».

21:00 μμ: Προβολή της ταινίας «Φασισμός Α.Ε.» του Α. Χατζηστεφάνου. Παρουσίαση από την ομάδα Infowar

22:00 μμ: Συναυλία

 

Σάββατο 12 Απρίλη:

12:00 – 15:00 μμ: Εργαστήρια – Ζώνη Ι:

-Τέχνη και αντιφασιστικό κίνημα

-Ο αντιφασισμός στα γήπεδα

-Οι εξελίξεις και η κατάσταση στην Ουκρανία-Ενημέρωση από Ουκρανούς-ες αντιφασίστες και αντιφασίστριες

-Κράτος έκτακτης ανάγκης και η θεωρία των δύο άκρων

-Το σχολείο του αντιφασισμού: Μαθητές και εκπαιδευτικοί ενάντια στον φασισμό

-Αυτοάμυνα ενάντια στη ρατσιστική και φασιστική βία (Σεμινάριο)

15:00 – 18:00 μμ: Εργαστήρια – Ζώνη ΙΙ:

-Εργαζόμενοι στα ΜΜΕ: Παρουσίαση του παρατηρητηρίου κατά του ρατσισμού και του φασισμού στα ΜΜΕ

-Αντίσταση στο σεξισμό, την ομοφοβία και την τρανσφοβία

-Από την Ευρώπη-Φρούριο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης: Αντίσταση, Αυτοοργάνωση, Κοινοί αγώνες

-Το εργατικό κίνημα ενάντια στο φασισμό

-Πέρα από την Ευρώπη: διευρύνοντας τις αντιστάσεις

18:00 μμ: Κεντρική εκδήλωση: Από την Γαλλία ως την Ουκρανία, από τη Νορβηγία ως την Ελλάδα: NO PASARAN

Oμιλητές: Alain Krivine – ιστορικό στέλεχος της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στη Γαλλία, Joe Higgins – anti-austerity alliance IST-MP, Tariq Ali συγγραφέας-σκηνοθέτης (βιντεοσκοπημένο μήνυμα)

Παρεμβάσεις: Ένωση Borotba (Ουκρανία), Πήτερ (Αntifa Μόσχας), Walter Baier (Transform Europe), Ματίας Μπένικ (Alter Summit-Ουγγαρία)

21:00 μμ: Κεντρική Συναυλία

 

Κυριακή 12 Απρίλη

12:00 μμ: Συνέλευση: παρουσίαση αποτελεσμάτων από τα εργαστήρια, συμπεράσματα, καθορισμός κοινών διεθνών δράσεων

 

Επιπλέον, στο χώρο της συνάντησης θα υπάρχουν τα εξής:

  • Συλλογικές κουζίνες
  • Παιδότοπος
  • εκθέσεις σκίτσου – φωτογραφίας
  • θεατρικά δρώμενα

 

Στις συναυλίες μέχρι τώρα συμμετέχουν:

Illegal Operation (feat. ALEX K. Last Drive)

Πληγωμένες Σκιές

Road Duck

Tuxedo conspiracy

What the funk

Λολεκ

Pink Tank Project

Muchatrelo

Radio Sol

Liquid streets

Fruit Salads

MC Yinka

Mr. Highway Band

 

Διεθνείς συμμετοχές (ανοιχτές):

Marks 21 (Σερβία)

Αntifa Νovi Sad (Σερβία)

Antifa Zagreb (Kροατία)

Αντιφασίστες και Αντιφασίστριες από την Βοσνία

Direct Action Student Union και Visual Culture Center (Oυκρανία)

Borotba (Oυκρανία)

Antifa Μόσχας

Αυτόνομη Δράση Μόσχας

Αντιφασίστες και αντιφασίστριες από Βουλγαρία

Αντικαπιταλιστική Δράση (Τουρκία)

Αντάρτες (Κύπρος)

Αntinazi Cyprus-Nέα Διεθνιστική Αριστερά

NPA (Γαλλία)

Beyond Europe (Plan C-Aγγλία, Ums ganze –Γερμανία, Αnti-authoritarian Movement-Ελλάδα)

Occupacioni Precari Studenti (Ιταλία)

ESC- Metropolitan Assembly (Ιταλία)

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών (Γαλλία)

Action Antifasciste Paris –Banlieu (AFA)

ΚΚ Αυστρίας

Blockbuster (Bέλγιο)

Iρλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα-τμήμα CWI στην Ιρλανδία

Linje 17 mot racism – Γραμμή 17 κατά του ρατσισμού (Σουηδία)

Dortmund stellt sich Quer- Kαμιά ανοχή στο φασισμό (Γερμανία)

Αthene Calling (Iταλία)

Transform Europe (Oυγγαρία)

Αντικαπιταλιστική Αριστερά του Ισπανικού κράτους

Share

Είμαστε όλες Κλαούντια

Το πρωί του Σαββάτου (15.3.2014) εντοπίστηκε ένα αστυνομικό όχημα στη Λεωφόρο Ιντεντέντε Μαγκαλιάες, βόρεια του Ρίο ντε Τζανέιρο, να σέρνει κάτω από τον προφυλακτήρα του το σώμα μιας γυναίκας για περίπου 250 μέτρα. Το θύμα ήταν η Κλαούντια Σίλβα Φερρέιρα, 38 ετών, καθαρίστρια.

Σύμφωνα με μαρτυρίες το σώμα της γυναίκες χτυπούσε μια στην άσφαλτο και μια στα αυτοκίνητα που απλά προσπαθούσαν να το προσπεράσουν. Είναι βέβαιο ότι οι αστυνομικοί παράβλεψαν τις ειδοποιήσεις των άλλων οδηγών.

Σύμφωνα με την αστυνομία η Κλαούντια Φερρέιρα τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών ανάμεσα σε αστυνομικούς και εμπόρους ναρκωτικών στο λόφο της Κονγκόνια, στη Μαδουρέιρα. Σύμφωνα με την κατάθεση των αστυνομικών, η Κλαούντια τους ζήτησε βοήθεια για τη ζωή της και γι’ αυτό την πήραν για να τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Όταν έφτασε στο νοσοκομείο ήταν ήδη νεκρή.

της Ταντάρα Σάντους

Δεν γνώριζα την Κλαούντια.

Όμως, παρόλο που ποτέ δε γνώρισα την Κλαούντια, ξέρω ότι καθάριζε πατώματα στο Ναυτικό Νοσοκομείο Μαρσίλιου Ντίας. Ξέρω επίσης ότι ήταν μαύρη, όπως και όλα της τα παιδιά, και ξέρω ότι ζούσε σε ένα λόφο, ο οποίος δεν είναι από εκείνους που έχουν ιδιωτική ασφάλεια, φυλάκια και ελικοδρόμια. Όχι, είναι από εκείνους τους λόφους, όπου πάρα πολλές φορές υπάρχει έλλειψη σε νερό, κατά καιρούς ελλείψεις σε τρόφιμα και δεν υπάρχει σχεδόν ποτέ ηρεμία.

Ξέρω επίσης ότι είχε συνηθίσει να ακούει πυροβολισμούς και φοβόταν ότι τα παιδιά της θα δολοφονούνταν από αστυνομικούς.

Αν το σκεφτώ καλύτερα, ίσως γνωρίζω την Κλαούντια. Ίσως γνωρίζω και τα παιδιά της Κλαούντια.

Θυμάμαι εκείνον τον γιο της Κλαούντια, ο οποίος δολοφονήθηκε στο δρόμο μπροστά από το σπίτι, εδώ στη βόρεια ζώνη του Σάο Πάολο. Είχε κι έναν άλλο γιο, τον οποίο τον είχαν δέσει και τον ξυλοκόπησαν μια από αυτές τις μέρες. Θυμάμαι ακόμα και το σύζυγο της Κλαούντια, ο οποίος βασανίστηκε μέχρι θανάτου μέσα σε ένα κελί της αστυνομίας στη Ροζίνια. Και την κόρη της Κλαούντια, η οποία βιάστηκε μια μέρα, ξανά, μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Θυμάμαι επίσης τους φίλους της Κλαούντια. Και είναι πολλοί. Μερικοί καθαρίζουν επίσης πατώματα, άλλοι μαζεύουν σκουπίδια, τοποθετούν πλάκες, πλένουν ρούχα, μαγειρεύουν, βάφουν τοίχους, οδηγούν λεωφορεία… Και αυτοί επίσης έχουν συνηθίσει να ακούνε πυροβολισμούς και να τρώνε χαστούκια στο πρόσωπο.

Αλλά παρ’ όλα αυτά είναι φίλοι της Κλαούντια, ακόμα κι αν όλοι αυτοί δεν γνωρίζονται μεταξύ τους ακόμη. Ακόμα κι αν όλοι αυτοί δεν έχουν κάνει ακόμη μια συζήτηση μεταξύ τους.

Στην κηδεία της Κλαούντια δε θα συναντηθούν. Ίσως στην επόμενη.

Κάποια στιγμή, είμαι βέβαιη, θα συναντηθούν.

Και τότε κανείς δε θα μαζεύει πια τα σκουπίδια σας ούτε θα δέχεται πια πυροβολισμούς από όπλα.

μετάφραση: Λίνα Φιλοπούλου

Πηγή: Marcha Mundial das Mulheres

 

#SOMOSTODASCLAUDIA

#SOMOSTODOSCLAUDIADASILVA

#DESMILITARIZAÇÃOJÁ

 

 

 

Share

8 Μάρτη 100 γυναίκες στη Γάζα – νέα απαγόρευση

Κάιρο, φωτογραφία των αλληλέγγυων γυναικών από την Γαλλία, την Ελβετία και τις ΗΠΑ

επιμέλεια Σίσσυ Βωβού

Με βάση την ανταπόκριση της Ann Wright*

Δυστυχώς, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, δεν κατορθώθηκε η είσοδος στη Γάζα 100 γυναικών από αρκετές χώρες της ευρώπης και τις ΗΠΑ, οι οποίες είχαν σκοπό να γιορτάσουν μαζί με τις έγκλειστες Παλαιστίνιες την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. 16 από αυτές κατάφεραν να φτάσουν στο Κάιρο, όπου και έκαναν μια συμβολική γιορτή, 62 δεν μπόρεσαν να μπουν καθόλου στην Αίγυπτο,  από τη Γαλλία, το Βέλγιο, της ΗΠΑ, την Αλγερία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο, την Ελβετία και την Αυστραλία, αφού οι αρχές ήταν «ενημερωμένες», ως συνήθως, ενώ οι 22 είχαν ήδη ακυρώσει τη μετάβαση, γιατί γνώριζαν εκ των προτέρων την απαγόρευση, μεταξύ των οποίων η Djamila Bouhired, 79χρονη Αλγερινή που είναι γνωστή για τους αγώνες της.

Η Ann Wright καταγγέλλει στην ενημέρωσή της ότι έχουν κλείσει σχεδόν όλα τα περάσματα από Αίγυπτο σε Γάζα, που ήταν εκατοντάδες, ακόμα και οι οδοί ανεφοδιασμού σε τρόφιμα, από το «φόβο» μήπως εισάγουν όπλα, όπως το δικαιολογούν οι αιγυπτιακές αρχές.

Ο πληθυσμός της Γάζας, περίπου 1,7 εκατομμύρια ψυχές, ζουν σε ανοιχτή φυλακή, με καθημερινές επιθέσεις από μεριάς Ισραήλ και με σοβαρές και συνεχείς ελλείψεις σε τρόφιμα, ενέργεια και άλλα βασικά για την επιβίωση. Οι γυναίκες κάνουν τιτάνιο αγώνα να συντηρήσουν τις οικογένειές τους μ’ αυτές τις συνθήκες.

Λόγω αυτών των συνθηκών κινητοποιήθηκαν κάποιες γυναίκες διεθνώς, για να δείξουν το ενδιαφέρον τους και την αλληλεγγύη τους, ως γυναίκες προς γυναίκες, και να αποδείξουν με την μετάβασή τους ότι δεν έχουν ξεχάσει τις Παλαιστίνιες.

Το μήνυμα που ήθελαν να στείλουν, ήταν ότι εμείς δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίσουμε αληθινά τις δοκιμασίες που περνάτε, σας έχουμε στην καρδιά μας και υποσχόμαστε να συνεχίσουμε την αλληλεγγύη. Επίσης ότι θα μεταφέρουμε στα κοινοβούλια και τις δημόσιες αρχές των χωρών μας τα μηνύματα για τη ζωή σας και θα καταγγείλουμε ότι χορηγούν δισεκατομμύρια δολάρια στις κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου.

* Η Ann Wright έχει ταξιδέψει στη Γάζα έξι φορές από το 2009, με την πορεία Ελευθερίας της Γάζας, στην οποία μετέβηκαν 1300 άτομα από 55 χώρες στο Κάιρο, για να ταξιδέψουν στη Γάζα. Τότε, επιτράπηκε να εισέλθουν στη Γάζα μόνον 100.

Στα 1300 άτομα που αναφέρονται για την αποστολή του 2009, μετείχε και 30μελής αντιπροσωπεία από την Ελλάδα, η οποία επίσης εμποδίστηκε τότε να περάσει, όπως μας ανέφερε η Κατερίνα Παπαγκίκα που μετείχε σ’ αυτήν. Η Αιγυπτιακή κυβέρνηση, επί Μουμπάρακ και δυστυχώς και μετά την αραβική άνοιξη, ακολουθεί την ίδια πολιτική αποκλεισμού και αρνείται να διευκολύνει τη μετάβαση αλληλέγγυων πολιτών από όλο τον κόσμο, είτε για την 8η Μάρτη είτε για οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου. Εξάλλου, και οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου, απαγόρευσαν πριν λίγα χρόνια τον απόπλου του Στολίσκου της Ελευθερίας από τα ελληνικά και κυπριακά λιμάνια για τη Γάζα. 

 

Διαβάστε ακόμα

Εκατό γυναίκες για την Λωρίδα της Γάζας

 

Share

Τουρκία 8 Μάρτη – Ιστανμπούλ

της Σίσσυς Βωβού

Η εκδήλωση της 8ης Μάρτη, το βράδυ, στην Ιστανμπούλ ήταν επιτυχημένη, είχε πάνω από 2000 γυναίκες που πορεύθηκαν με δάδες στην κεντρική λεωφόρο Ιστικλάλ κάτω από ισχυρή βροχή. Στην λεωφόρο αυτή οι διαδηλώσεις έχουν απαγορευθεί από τον περασμένο Ιούνιο. Στο τέλος της πορείας σημειώθηκε σύγκρουση με κάποιες ομάδες μαρξιστών που είχαν παραταχθεί μπροστά στην αστυνομία, αλλά και με την ίδια την αστυνομία, όπως μας δείχνουν τα βίντεο και οι φωτογραφίες. Οι φεμινιστικές ομάδες κάλεσαν τις άλλες ομάδες να παραμερίσουν, καθώς και την αστυνομία να μην κλείνει το δρόμο. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα η πορεία να διασκορπιστεί πριν φθάσει στο σημείο τερματισμού της. Δείτε το βίντεο εδώ. Η Φεμινιστική Κολεκτίβα της Ιστανμπούλ, εξέδωσε ανακοίνωση όπου καταδικάζει αυτές τις αντι-φεμινιστικές ομάδες, όπως μας λένε σε δική τους ενημέρωση.


Η συμμετοχή νέων γυναικών ήταν το καινούριο στοιχείο της διαδήλωσης. Στον ίδιο δρόμο είχαμε πορευθεί χιλιάδες γυναίκες απ’ όλη την Ευρώπη, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ που έγινε στην Ιστανμπούλ τον Ιούνιο του 2010, κατά την εναρκτήρια μέρα του Φόσουμ, και μετά τις εκδηλώσεις που είχαν γίνει. Φυσικά από την Ελλάδα, ως γειτόνισσες, είχαμε και μαζική συμμετοχή. Τότε, η διαδήλωση στην Ιστικλάλ δεν είχε ακόμα απαγορευθεί, όπως έγινε μετά τα γεγονότα στο πάρκο Γκεζί πέρυσι. Επίσης, είχαμε πορευθεί κατά την διεθνή εκδήλωση του 2005 της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, αρκετές γυναίκες από την Ελλάδα, στη μεγάλη, δυναμική και χαρούμενη διαδήλωση 2000 γυναικών που ξεκίνησε από την Ιστινκλάλ για να καταλήξει στην προκυμαία, μετά από πορεία περισσότερο από μία ώρα.

Βίντεο με παλιότερες δράσεις:

YouTube Preview Image

 

Έκκληση αλληλεγγύης

Η φεμινιστική κολεκτίβα είχε στείλει έκκληση αλληλεγγύης προς τις ευρωπαϊκές φεμινιστικές οργανώσεις, στις αρχές του Μάρτη. Στην έκκληση αυτή αναφέρει:

«Όταν μια ομάδα γυναικών άρχισε το 2003 να κάνει πορεία στην Πλατεία Ταξίμ, δεν φανταζόμασταν ότι θα φθάσουμε χιλιάδες γυναίκες και διεμφυλικά άτομα καθώς τα χρόνια περνούσαν. Η Ταξίμ έχει γίνει συμβολικός τόπος που κερδήθηκε με αγώνες, και όπου γιορτάζουμε τη φεμινιστική εξέγερση κάθε χρόνο. Εντούτοις, τη χρονιά αυτή υπάρχει απειλή για αστυνομική βία στην πλατεία Ταξίμ. Κάποιες από εσάς γνωρίζετε καλά, κάποιες απλώς μπορεί να έχετε ακούσει για το μπλοκάρισμα στης πλατείας Ταξίμ μετά τις διαμαρτυρίες στο πάρκο Γκεζί».

Για να τις υποστηρίξουμε, λένε στην έκκλησή τους, μπορούμε να απευθυνθούμε στον υπουργό Εσωτερικών και το γραφείο του πρωθυπουργού

Δεν γνωρίζουμε πόσες γυναικείες οργανώσεις έκαναν αυτή τη διαμαρτυρία, είναι όμως σίγουρα μια μεγάλη κατάκτηση ότι οι γυναίκες κατέκλυσαν την Ιστικλάλ και έσπασαν την απαγόρευση, έστω και με το βίαιο τέλος που είχε η εκδήλωση.

Την έκκλησή τους για αλληλεγγύη, συνοδεύουν με μια αναλυτικότερη ανακοίνωσή τους για τις 8 του Μάρτη:

Εμείς, οι γυναίκες, είμαστε στην πλατεία Ταξίμ της Ισταμπούλ, την 8η Μάρτη!

Εμείς οι γυναίκες που ζούμε στην Τουρκία, φωνάζουμε στους δρόμους εδώ και 11 χρόνια, ενάντια στην πατριαρχία, ενάντια στην ανδρική βία, το σεξισμό, τον ετεροσεξισμό, τον καπιταλισμό, το μιλιταρισμό και τον πόλεμο, στις νυχτερινές πορείες της 8ης του Μάρτη.

Από την τελευταία 8η του Μάρτη, η χρονιά πέρασε με αυξανόμενη βία κατά των γυναικών.

Κάθε μέρα διαβάζουμε για μια ακόμα συζυγοκτονία στις ειδήσεις. Κάθε μέρα τρεις γυναίκες δολοφονούνται στην Τουρκία. Οι φονιάδες και οι βιαστές δεν τιμωρούνται. Το κράτος δεν προσπαθεί να σταματήσει τη βία κατά των γυναικών, προσπαθεί μόνο να σταματήσει τα διαζύγια.

Το ΑΚΠ (το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) που κυβερνά, που είναι δικαστική και νομοθετική εξουσία μαζί, μας έχει αφαιρέσει το δικαίωμα στην έκτρωση. Μας διώχνουν από τα νοσοκομεία από την πόρτα κιόλας. Το κράτος περιορίζεται στο να παρέχει τις αντισυλληπτικές μεθόδους. Η κυβέρνηση δεν διστάζει να προχωρήσει στον έλεγχο του γυναικείου σώμαος. Προετοιμάζουν νόμους που θα μας καταδικάσουν σε μια ζωή με ευέλικτη και επισφαλή εργασία. Τα κέντρα για τις γυναίκες και κέντρα πληροφόρησης στη χώρα είναι συμβολικά και ανεπαρκή. Η κυβέρνηση κατάργησε το υπουργείο Γυναικών για να το αντικαταστήσει με το υπουργείο Οικογένειας και Κοινωνικής Πολιτικής. Αυτό το νέο υπουργείο μετατρέπει τα καταφύγια των γυναικών και κέντρα πληροφόρησης, σε χώρους που προστατεύουν την οικογένεια και εξαναγκάζουν τις γυναίκες να επιστρέψουν σ’ αυτήν. Εμείς, ως γυναίκες που ήμασταν στους δρόμους στην αντίσταση στο Πάρκο Γκεζί, αμφισβητούμε τις σεξιστικές πολιτικές του κράτους. Αντιμετωπίσαμε βία και σεξουαλική παρενόχληση από την αστυνομία στη διάρκεια της αντίστασής μας.

Αυτή όμως δεν ήταν η πρώτη φορά. Οι γυναίκες αντιμετώπισαν την αστυνομική βία στις 8 του Μάρτη, κατά της εκδηλώσεις του 2005 στο Μπεγιαζίτ. Το τουρκικό κράτος καταδικάστηκε γι’ αυτό από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, λόγω της αστυνομικής βίας που άσκησε το 2005.

Η Ταξίμ, όπου εμείς οι γυναίκες στην Ιστανμπούλ εξακολουθούμε να αντιστεκόμαστε, να υπάρχουμε, παρά την αστυνομική βία και όλα τα εμπόδια, και να επαναλαμβάνουμε ότι ‘δεν εγκαταλείπουμε αυτούς τους δρόμους και αυτές τις νύχτες’, βρίσκεται τώρα σε αστυνομικό μπλόκο. Στους δρόμους αυτούς, απ’ όπου φωνάζουμε προς όλο τον κόσμο για την ελευθερία των γυναικών εδώ και 11 χρόνια, αντιμετωπίζουμε τώρα την απειλή της αστυνομικής βίας, της παρενόχλησης και των δακρυγόνων για την επερχόμενη 8η του Μάρτη.

Η καταπίεση αυξάνεται αλλά εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε την αντίστασή μας και την εξέγερση ενάντια στην πατριαρχία! Όπως τα προηγούμενα 11 χρόνια έτσι και φέτος θα είμαστε στην Ταξίμ στις 8 του Μάρτη για τη νυχτερινή πορεία μας.

Η κυβέρνηση του ΑΚΠ, που επιτίθεται στους χώρους μας και στις ζωές μας, προσπαθεί επίσης να μας πάρει τους δρόμους πάνω στους οποίους περπατούμε. Αλλά, παρά όλες τις απαγορεύσεις, θα συναντηθούμε στην Ταξίμ και θα φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη.

Καλούμε τις γυναίκες απ’ όλο τον κόσμο να φωνάξουν για την ελευθερία των γυναικών, ενάντια στην πιθανή αστυνομική βία και για αλληλεγγύη, παρ’ ότι δεν θα μπορούνε να είναι μαζί μας στην Ταξίμ. Θα διαβούμε τα οδοφράγματα της αστυνομίας μαζί στην Ταξίμ.

Ας έρθει ο πατέρας, ας έρθει ο σύζυγος, ας έρθει ο αστυνομικός, ας έρθει το στυλιάρι!

Συνειδητά σε εξέγερση! Συνειδητά για την ελευθερία!

Η Φεμινιστική Κολεκτίβα της Ιστανμπούλ

 

 

Share

Παγκόσμια Πορεία Γυναικών: Διακήρυξη για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

8 ΜΑΡΤΗ 2014

Ενισχύουμε τους αγώνες και την αλληλεγγύη μας για να προωθήσουμε την αυτονομία, ελευθερία και υπεράσπιση των σωμάτων μας καθώς και την πρόοδο που έχει επιτευχθεί από τα φεμινιστικά κινήματα όλου του κόσμου.

Οι γυναίκες στον κόσμο αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις πολιτικών συνθηκών, βίας, ακραίας φτώχιας και φυσικών φαινομένων που προέρχονται από την καταστροφή και υπερ-εκμετάλλευση της φύσης, στην οποία εκμετάλλευση συμμετέχουν οι εταιρίες εξόρυξης. Οι καταστάσεις αυτές επιδρούν στις ζωές όλων των γυναικών στον κόσμο και μας ωθούν να βρούμε δημιουργικούς τρόπους αντιμετώπισής τους. Στο μεταξύ, οργανωνόμαστε και συνεχίζουμε να προωθούμε δράσεις και αγώνες που μπορούν να οικοδομήσουν εναλλακτικές λύσεις για μια ικανοποιητική ζωή των γυναικών.

• Στην Αφρική, γνωρίζουμε ότι σε συνθήκες πολέμου, οι γυναίκες της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας εργάστηκαν σκληρά και πέτυχαν να εκλέξουν μια γυναίκα, την Catherine Samba- Panza, ως επικεφαλής  της κρατικής Μετάβασης. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην εξελισσόμενη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, που παράλληλα δημιουργεί νέες προκλήσεις: μια από αυτές είναι η επιστροφή των 500.000 εκτοπισμένων ανθρώπων στο Μπανγκούι, στους οποίους περιλαμβάνονται άτομα που εκτοπίστηκαν στους 16 δήμους και 78 κοινότητες  ή πρόσφυγες, η αποκατάσταση της λειτουργίας του νόμου, η ανάκαμψη της οικονομίας μετά την οικονομική ύφεση της χώρας.

Πρόσφατα η κυβέρνηση της Ουγκάντα ψήφισε ένα νόμο που ποινικοποιεί την ομοσεξουαλικότητα προβλέποντας έως και την ποινή του θανάτου, και ακόμα περισσότερο, ο υπουργός Ηθών και Ακεραιότητας ισχυρίστηκε ότι «το να βιάζουν οι άνδρες κορίτσια είναι φυσικό και φαίνεται να υπαινίσσεται ότι ο ετεροσεξουαλικός βιασμός είναι ηθικά προτιμότερος απ’ ότι η συναινετική ομοερωτική δραστηριότητα».

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος Μουγκάμπε της Ζιμπάμπουε χαιρέτισε την κυβέρνηση της Ουγκάντα και υποσχέθηκε ότι και η δική του χώρα θα περάσει παρόμοιο νόμο στο μέλλον. Αυτές οι θέσεις που παίρνουν οι αρχηγοί κρατών δείχνουν καθαρά την αντεπίθεση ενάντια στα γυναικεία δικαιώματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα γενικότερα.

• Στη Δυτική Σαχάρα συνεχίζει η βάρβαρη καταστολή των Μαροκινών Σαχαράουι που ζουν στην επικράτεια που κατέχουν οι δυνάμεις. Η Εθνική Ένωση των Γυναικών Σαχαράουι (UNMS), καταγγέλλει  την συνενοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, που υπέγραψαν τη συνθήκη για την αλιεία μεταξύ της ΕΕ και του Μαρόκο, και καλούν σε αλληλεγγύη τις γυναίκες όλου του κόσμου. Η κατάληψη του πρόσφατου συνεδρίου αλληλεγγύης με τις γυναίκες Σαχαράουι, ήταν μια έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα, τον ΟΗΕ, την Αφρικανική Ένωση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για τον τερματισμό της λεηλασίας των πόρων της Δυτικής Σαχάρα, την καταγγελία των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κατεχόμενη από το Μαρόκο περιοχή της Σαχάρα, μέσα από έναν μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την εξάλειψη του τείχους του αίσχους και την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ, που προβλέπουν ένα δημοψήφισμα για την αυτο-διάθεση του λαού Σαχαράουι, ο οποίος θα εκφραστεί ελεύθερα και με διαφάνεια.

• Στην Ασία, η επιθετική ιδιωτικοποίηση και η κατάληψη των δημόσιων γαιών και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις εξακολουθούν να φτωχοποιούν τις γυναίκες και τις οικογένειές τους, ιδιαίτερα στις αγροτικές και τις ιθαγενικές κοινότητες και τις στερούν από πόρους τροφής και ευημερίας. Αυτή η κατάσταση κάνει τις γυναίκες, τα κορίτσια και τα παιδιά ευάλωττα στο τράφικινγκ, την εκμετάλλευση, την πορνεία και τη σεξουαλική βία. Σε πολλές περιπτώσεις, η αρπαγή αστικών χώρων από ιδιωτικές επιχειρήσεις έχει καταλήξει σε εκτοπισμό των αστικών κοινοτήτων φτωχών ανθρώπων, που τους έχουν οδηγήσει στα δάση, σε περιοχές εξόρυξης και ερημωμένες περιοχές. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που αρπάζουν τη γη, έχουν εντείνει την καταστροφή και τις επιπτώσεις από τυφώνες και άλλα φυσικά φαινόμενα. Με την αποστέρηση κοινωνικών υπηρεσιών, εισοδήματος και ευημερίας, η αυτονομία των γυναικώ, κινδυνεύει περισσότερο από τις φονταμεντσλιστικές θρησκευτικές δυνάμεις που τους αρνούνται τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, καθώς προωθούν την ομοφοβία και τη λεσβοφοβία.

Από την άλλη μεριά, η εκταταμένη κυριαρχία της βίας εναντίον των γυναικών είναι ένα σοβαρό ζήτημα, ιδιαίτερα αναφορικά με την ενδοοικογενειακή βία και τον συζυγικό βιασμό, τους γάμους παιδιών και το τράφικινγκ γυναικών και κοριτσιών. Οι ομαδικοί βιασμοί στην Ινδία και η υποβάθμιση των εργασιακών συνθηκών στην περιοχή, αποτελούν στοιχείο ανησυχίας.

• Στην Ευρώπη, οι γυναίκες είναι στους δρόμους για την υπεράσπιση του δικαιώματος για ασφαλή έκτρωση που απειλείται σε πολλές χώρες της ηπείρου όπου η έκτρωση ήταν ήδη κατοχυρωμένη. Στο ισπανικό κράτος, η υπερσυντηρητική δεξιά κυβέρνηση θέλει να αλλάξει τον νόμο που προβλέπει την πρόσβαση στην έκτρωση. Διαδηλώσεις επίσης καταγγέλλουν την άνοδο του συντηρητισμού και των δεξιών ομάδων, που επιτίθενται ιδιαίτερα στα δικαιώματα και τα επιτεύγματα των γυναικών, και την κρατική καταστολή λαϊκών κινητοποιήσεων. Στην Ευρώπη, οι γυναίκες παλεύουν καθημερινά ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τα μέτρα λιτότητας που καταστρέφουν την πρόσβασή μας στην υγεία, την εκπαίδευση, την κατοικία και τις κοινωνικές υπηρεσίες και ωθούν κάποους ανθρώπους στον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

• Στη Λατινική Αμερική υπάρχουν προσπάθειες πραξικοπήματος ενάντια στην συνταγματική κυβέρνηση της Βενεζουέλας, μέσα από βίαιες και συστηματικές επιθέσεις των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, μέσα από την κοινωνική δικτύωση. Οι αδελφές μας από την Παγκόσμια Πορεία Γυναικών έχουν μιλήσει δημόσια καταγγέλλοντας τις επιθέσεις και τις μανούβρες που γεννούν τη δεξιά και που υποστηρίζονται από τα τηλεοπτικά κανάλια των ΗΠΑ και τα λατινοαμερικάνικα κανάλια στις ΗΠΑ.

• Πολλές χώρες συνεχίζουν να υπερασπίζονται τις περιοχές τους καθώς αντιμετωπίζουν φυσικές και ψυχολογικές επιθέσεις. Οι γυναίκες επίσης αντιμετωπίζουν σεξουαλική βία μέσα από εξαναγκαστικούς γάμους και γάμους μικρής ηλικίας, που θέτουν τις κοπέλες σε μια ζωή σκλαβιάς, όπως γίνεται και με την παγκόσμια ανάπτυξη της βιομηχανίας του σεξ.

• Η αυξημένη δύναμη των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων έχει συμβάλει στην εκτόπιση πληθυσμών και στην συσσώρευση φυσικών πόρων όπως η γη, το νερό, τα δάση και αντικαθιστούν την οικιακή αγροοικονομία από την εξόρυξη και τις μονοκαλλιέργιες, ωθώντας τις γυναίκες και πολλές κοινότητες σε αδιέξοδο, χωρίς εναλλακτικές λύσεις για τις ζωές τους. Το κράτος αποσύρεται από την ευθύνη του να διασφαλίζει την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης και στέγασης, εκεί όπου οι γυναίκες και οι οικογένειές τους εξαναγκάζονται να αναλάβουν το βάρος και την ευθύνη μετακίνησης χωρίς μέσα και το κόστος που αυτή συνεπάγεται. Παρόμοια, συνεχίζουμε να συμβάλουμε στον αγώνα για την εξάλειψη της πατριαρχίας, του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας, προωθώντας την κοινωνική οργάνωση για την υπεράσπιση των προοδευτικών κυβερνήσεων στις διάφορες ηπείρους, αυτών που πιστεύουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Σε αυτές τις καταστάσεις, εμείς οι γυναίκες εξακολουθούμε να αυτοοργανωνόμαστε, να βρίσκουμε δημιουργικούς τρόπους να υπερασπίζουμε τη ζωή, να επεκτείνουμε τα κινήματά μας, τις συμμαχίες μας, να δημιουργούμε εναλλακτικές λύσεις, έτσι ώστε να συμβαδίζουμε στη δράση.

• Η 9η Διεθνής Συνάντησή μας στο Σάο Πάολο ήταν στιγμή επαναβεβαίωσης της σημαντικής μας παρουσίας, της δύναμής μας, της ποικιλομορφίας μας και πάνω απ’ όλα της ενότητας και αλληλεγγύης στην δέσμευσή μας να συνεχίσουμε την πορεία μας. Με αυτή την δύναμη και έμπνευση ζητούμε από όλς τις γυναίκες που συναντήσαμε και τις νέες κοπέλες που πορεύονται πλάι μας, να προετοιμάζονται για την 4η Παγκόσμια Δράση το 2015, να επιτύχουμε την κινητοποίηση που μας ενδυναμώνει στην υπεράσπιση των σωμάτων και των περιοχών μας, και να αναπτύξουμε την ανεξαρτησία, την ελευθερία και την ειρήνη για τις γυναίκες και τους λαούς.

Η αλληλεγγύη των γυναικών σε όλο τον κόσμο είναι ουσιώδης για την επιβίωση, την αυτοπροστασία μας και την εξέλιξή μας.

Γυναίκες του κόσμου, πορευόμαστε μέχρι να είμαστε όλες ελεύθερες

 

World March of Women International Secretariat Rua Vilanamwali, 246 • Malhangalene • Maputo • Moçambique • Caixa Postal: 3632 Tel. +258 21414189 • Fax: +258 21414037 • info@marchemondiale.org • www.worldmarchofwomen.org

Μετάφραση: Σίσσυ Βωβού

 

 

Share

Εκατό γυναίκες για την Λωρίδα της Γάζας

Φωτογραφία: Mohammed Saber/EPA

Να περάσουν στην Λωρίδα της Γάζας παρά τον ισραηλινό αποκλεισμό – τον οποίο σκοπεύουν να καταγγείλλουν – επιδιώκουν περισσότερες από 100 γυναίκες από όλο τον κόσμο. Η κίνηση έχει προγραμματιστεί να γίνει στις 8 Μαρτίου, την ημέρα της γυναίκας, ώστε να γιορτάσουν μαζί με τις Παλαιστίνιες που ζουν εκεί.

Όπως ανακοίνωσε η φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση CAPJPO-EuroPalestine, οι συμμετέχουσες, που προέρχονται από τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, την Αλγερία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ελβετία και αλλού θα αναχωρήσουν στις αρχές της επόμενης εβδομάδας για το Κάιρο και θα μεταβούν στη συνέχεια στη Ράφα, το μεθοριακό πέρασμα μεταξύ της Αιγύπτου και των παλαιστινιακών εδαφών, με στόχο να επιχειρήσουν να εισέλθουν στη Γάζα.

Στο δελτίο Τύπου της CAPJPO, ενώ διευκρινίζεται ότι η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μια ανταπόκριση στην «έκκληση για βοήθεια που απηύθυναν φεμινιστικές οργανώσεις της Λωρίδας της Γάζας».

Πηγή: tvxs

 

Share