Subscribe via RSS Feed

Tag: "αλληλεγγύη"

Καταγγελία – Μήνυμα Υποστήριξης της Good As You(th) στα διωκόμενα τρανς άτομα

Μήνυμα υποστήριξης και αλληλεγγύης στα διωκόμενα διεμφυλικά άτομα και τους προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Τις τελευταίες ημέρες, στην πόλη της Θεσσαλονίκης, λαμβάνουν χώρα αναιτιολόγητες, καταχρηστικές και αθρόες προσαγωγές τρανς ατόμων, με το πρόσχημα της εξακρίβωσης της σεξουαλικής εργασίας. Διεμφυλικά πρόσωπα αναγκάζονται σε κράτηση, λαμβάνουν μηδαμινή ενημέρωση για τα αίτια στέρησης της ελευθερίας τους, και υφίστανται επανειλημμένως κακομεταχείριση και εξευτελισμό από αστυνομικά όργανα. Το κερασάκι στην τούρτα της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της ευθείας παραβίασης του δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προστέθηκε με την παράνομη και βίαιη κατακράτηση της δικηγόρου Ηλέκτρας-Λήδας Κούτρα τις πρώτες ώρες της Τετάρτης, 5 Ιουνίου 2013, η οποία μετέβη στο τμήμα προς υπεράσπιση προσαχθείσας τρανς γυναίκας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το τρανς σώμα βάλλεται και δαιμονοποιείται. Μερικούς μήνες πριν, παρακολουθήσαμε με τρόμο τα πογκρόμ του ‘Ξένιου Δία’ εναντίον διεμφυλικών γυναικών στην Αθήνα, με καμία αιτιολόγηση πέραν της ταυτότητας φύλου τους. Στο σύνολό τους, οι διωκόμενες κρίθηκαν αθώες και το δικαστήριο απεδέχθη την επιχειρηματολογία της υπεράσπισης, ότι η σύμπτωση της τρανς ιδιότητας με την παρουσία του ατόμου σε συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο, δε σηματοδοτεί ότι το άτομο αυτό ασκεί σεξουαλική εργασία, πόσο δε μάλλον ότι ‘παρενοχλεί’ τους περαστικούς.

Θεωρούμε τις επιχειρήσεις «αρετής» μια καταφανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μια προσπάθεια επιβολής ελέγχου εν όψει του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης και ένα εγχείρημα ποινικοποίησης της τρανς ταυτότητας στο δημόσιο λόγο. Καταδικάζουμε απερίφραστα και κατηγορηματικά τα συμβάντα αυτά και στεκόμαστε στο πλευρό των διωκόμενων τρανς ατόμων και των υπερασπιστών τους. Ζητούμε την πειθαρχική διερεύνηση της υπόθεσης και την άμεση τιμωρία των δραστών.

Θεσσαλονίκη, 6 Ιουνίου 2013

Good As You(th) ● Κοινότητα LGBTIQ νέων Θεσσαλονίκης

 

Share

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στις Διωκόμενες Οροθετικές

Όχι στο κλείσιμο της ΕΡΤ!

Ως πολίτες αυτής της χώρας και ως Πρωτοβουλία θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μας για τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης ότι θα κλείσει τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση και θα την μετατρέψει σε επιχείρηση που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Παράπλευρη απώλεια, οι απολύσεις 2.700 εργαζομένων.

Ως Πρωτοβουλία θέλουμε να θυμίσουμε ότι η ΝΕΤ μέσα από τα Δελτία Ειδήσεων δεν συμμετείχε στην διαπόμπευση των 27 οροθετικών γυναικών που ήταν χρήστριες ουσιών, συνελήφθησαν στα τέλη Απριλίου του 2012 και διαπομπεύθηκαν με τις φωτογραφίες τους, ονόματα, τόπο κατοικίας, με εισαγγελική εντολή. Παρουσίασε στα Δελτία Ειδήσεων τις φωτογραφίες θολές και χωρίς ονόματα. Αντίθετα, τα ιδιωτικά κανάλια τότε συμμετείχαν με ζήλο στη διαπόμπευση που κατέστρεψε τις ζωές αυτών των γυναικών και υιοθέτησαν μια ακραία αντιδημοκρατική πράξη, γινόμενα έτσι απόλυτα συνένοχα.

Θυμίζουμε επίσης τη φωνή του δημοσιογράφου Κώστα Αρβανίτη από την πρωινή εκπομπή της ΝΕΤ με την Μαριλένα Κατσίμη, που αποκάλεσε φασιστική την συμπεριφορά του τότε υπουργού Υγείας. Αυτό αμέσως έφερε την απόλυση και των δύο.

Η παρανομία και η φασιστική φύση της πράξης αυτής των τότε υπουργών Λοβέρδου Χρυσοχοΐδη έχει πλέον και τη βούλα των δικαστικών αποφάσεων, αφού όλες οι κακουργηματικές κατηγορίες εναντίον αυτών των γυναικών κατέπεσαν, και η υγειονομική διάταξη πάνω στην οποία είχε στηριχτεί αυτό το κυνήγι μαγισσών καταργήθηκε οριστικά πριν ένα μήνα.

Τα πολλά προβλήματα της ΕΡΤ Α.Ε. όπως και όλων των ΔΕΚΟ πρέπει να αντιμετωπισθούν με δημοκρατικές διαδικασίες, έξωση των διορισμένων από την κυβέρνηση χρυσοπληρωμένων στελεχών που με πολλούς τρόπους ανοίγουν δρόμους για διαφθορά, σπατάλη δημοσίου χρήματος, διαπλοκή εκμαυλισμό ανθρώπων και δημιουργία ομάδων συνενοχής.

Θέλουμε τη δημόσια Ραδιοτηλεόραση δημοκρατική, με αντικειμενική ενημέρωση και προαγωγή του πολιτισμού, και προσβάσιμη από ομάδες πολιτών για την προβολή των θεμάτων τους όπως και από πολιτικά κόμματα, ισότιμα. Επίσης, να πάψει να είναι ιμάντας μεταβίβασης της κυβερνητικής προπαγάνδας.

 

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

 

Αθήνα, 13-6-2013

Για ενημέρωση, επικοινωνία:

http://diokomenesorothetikes.wordpress.com

diokomenesorothetikes@gmail.com

 

Περισσότερα

Οι γυναίκες και η πατριαρχία στον αγώνα της ΕΡΤ

Η ΕΡΤ είναι και θα παραμείνει ανοιχτή

 

Share

Γιατί συμμετέχω στο Alter Summit;

Το Φύλο Συκής ζήτησε από γυναίκες που βρίσκονται στην Αθήνα αυτές τις μέρες για το Alter Summit να μας περιγράψουν τους λόγους που τις έφεραν στη διοργάνωση και ιδιαίτερα στην Φεμινιστική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 7 Ιουνίου στις 12.30.

Ονομάζομαι Heidi Ambrosch, είμαι εκπρόσωπος των γυναικών του Κομμουνιστικού Κόμματος Αυστρίας. Το 2010 σχηματίστηκε μια ευρεία συμμαχία γυναικών και γυναικείων οργανώσεων για να προετοιμάσει την 100ή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, και κατέληξε με ένα κοινό όραμα και μια κινητοποίηση 15.000 γυναικών. Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το όραμα σε πολλές γλώσσες στο σάιτ του Δικτύου Γυναικών που ήταν αποτέλεσμα αυτής της κινητοποίησης.

Έρχομαι στην Αθήνα γιατί οι γυναίκες αυτού του δικτύου γνωρίζουν ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές ενάντια στο λαό της Ελλάδας αποτελούν μια επίθεση στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στις γυναίκες, και συνεπώς χρειάζεται δικτύωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Φυσικά η κοινωνική κατάσταση των γυναικών στην Αυστρία είναι ακόμα καλύτερη απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες, αλλά η αυξανόμενη φτώχια είναι ορατή στη χώρα μας. Πολλές γυναίκες ζουν σε επισφάλεια. Απόλυτη απαίτηση είναι ο καθορισμός κατώτερου μισθού και κατώτερου βασικού εισοδήματος. Ίσως θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε κοινές διεκδικήσεις και να τις διαδώσουμε σε όλες τις χώρες. Ίσως μπορούμε να δουλέψουμε με το πνεύμα της Αλληλεγγύης για όλους και όλες.

 

Είμαι η Βέρα, από την ομάδα UMAR στην Κοΐμπρα, Πορτογαλία. Θα είμαι στην Αθήνα γιατί θεωρώ σημαντική τη συζήτηση και την ανταλλαγή ιδεών για την συγκρότηση πολιτικών προτάσεων που προωθούν την ατομική χειραφέτηση και αυτονομία και την οριζόντια διασύνδεση στην πολιτική και κοινωνικοοικονομική οργάνωση, όπου στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων πρέπει να συμμετέχουν όλες και όλοι. Μ’ αυτή την έννοια, οι Ευρωπαίες πρέπει να αγωνιζόμαστε γι’ αυτές τις διεκδικήσεις, για κοινωνίες με κοινωνική δικαιοσύνη, χωρίς βία, ιεραρχίες, ανισότητες και διακρίσεις.

Στην Πορτογαλία οι πολιτικές για την οικονομία, την εργασία, τους νόμους και τις ποινές εξακολουθούν να διαιωνίζουν μορφές διακρίσεων ενάντια στις γυναίκες με την επιβολή κοινωνικών, οικονομικών και δικαστικών περιορισμών που καταλήγουν σε μεγαλύτερη φτώχια, ανεργία και επισφάλεια στην εργασία, σε βία, σε υψηλότερη ποινή για τις γυναίκες που παραβαίνουν τους νόμους και τις κοινωνικές επιταγές και στην παραμέληση της απαιτούμενης προστασίας για τις γυναίκες-θύματα.

Επίσης σημειώνω ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές προκαλούν την θηλυκοποίηση της φτώχιας και την διατήρηση του μοντέλου της νοικοκυράς. Εδώ, οι γυναίκες που ήδη υφίστανται διπλή εκμετάλλευση, είναι υπεύθυνες για τη φροντίδα της οικογένειας και την οικιακή εργασία και πρέπει να διατηρήσουν και τα οικονομικά της οικογένειας με τη δική τους εργασία. Η ανεργία, οι χαμηλοί μισθοί και η επισφαλής εργασία πλήττουν πρωτίστως τις γυναίκες.

Ένα άλλο ζήτημα είναι η βία κατά των γυναικών που στην Πορτογαλία έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις και διαπερνά όλες τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις, αλλά ιδιαίτερα βαθαίνει στις ομάδες των γυναικών με μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες, που επιβαρύνει περισσότερο την κοινωνικά ευάλωτη θέση τους, ενώ οι περιορισμοί που επιβάλλονται είναι συνώνυμοι μεγαλύτερου κοινωνικού ελέγχου της βίας την οποία υφίστανται.

 

Lídia Fernandes, Πορτογαλία, UMAR – (Γυναίκες Ενωμένες για Εναλλακτικές Πολιτικές και Ανταπόκριση).

Έρχομαι στην Αθήνα για να καταλάβω την κατάσταση που υπάρχει σε κάθε χώρα, τι κάνουν τα κινήματα για να αντιμετωπίσουν την τεράστια επίθεση μέτρων λιτότητας που αντιμετωπίζουμε σε όλη την Ευρώπη και για να οικοδομήσουμε δεσμούς αλληλεγγύης με φεμινιστικές ομάδες, ομάδες άνεργων – συγκεκριμένα από την Ελλάδα – προσπαθώντας να οικοδομήσουμε κοινές στρατηγικές, δράσεις και εναλλακτικές λύσεις σ’ αυτό το πατριαρχικό, καπιταλιστικό και οικολογικά καταστροφικό σύστημα το οποίο, αν και είναι ξεπερασμένο, οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ επιμένουν να το διατηρούν με κάθε κόστος.

Στην Πορτογαλία, ο κόσμος είναι εξαντλημένος. Λέω κόσμος, αλλά δεν είναι δύσκολο να μαντέψουμε την διάσταση του φύλου αυτού του κράτους, αν εξετάσουμε την εργασία και τις αμοιβές, τη βία κατά των γυναικών, την σεξουαλική και αναπαραγωγική διάσταση και λοιπά. Αλλά υπάρχει μια άλλη διάσταση, ψυχική θα έλεγα, που θέλω να υπογραμμίσω: οι γυναίκες, ειδικά οι φτωχότερες, έχουν να αντιμετωπίσουν όλων των ειδών τα προβλήματα. Κάποια είναι κοινά με των ανδρών, άλλα είναι ιδιαίτερα: Αγωνίζονται να διατηρήσουν τη δουλειά (και ανέχονται την παρενόχληση), να επιβιώσουν χωρίς δουλειά, να δουλεύουν με έναν άθλιο μισθό, αγωνίζονται να διατηρήσουν το σπίτι, να εξασφαλίσουν την τροφή για τις ίδιες και τις οικογένειες, να αντιμετωπίσουν τα υπονοούμενα ότι είναι τεμπέλες ή κακές μητέρες. Ή τα υπονοούμενα ότι είναι ασύδοτες, προκλητικές. Ή αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας (περιλαμβανομένης της ψυχικής) για τις ίδιες και τους συγγενείς τους, και λοιπά. Και μερικές φορές, συχνά, πολύ συχνά, νιώθουμε ότι δεν αντέχουμε άλλο… Και ενώ μας κατηγορούν για την κρίση, ακούμε από τον κάποιο τραπεζίτη, την ώρα που παρουσιάζει τα κέρδη των 249,1 εκατομμυρίων ευρώ:

«Αν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες μπορούν να ανεχτούν μια πτώση του ΑΕΠ της τάξης του 25%, γιατί όχι και οι Πορτογάλοι; Είμαστε ίσοι ή όχι; (…)»

Αυτό είναι το πρόβλημα με τις ελίτ που μας κυβερνούν: δεν έχουν ιδέα για τι μιλάνε. Ή, ακόμα χειρότερα, έχουν…

Καλούμε τις Ευρωπαίες να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας, την τρυφερότητά μας, την ευφυΐα μας, την οργή μας, τη χαρά μας και την δημιουργικότητά μας για να αντεπιτεθούμε σ’ αυτή την βάρβαρη επίθεση κατά των δικαιωμάτων μας, ενάντια στις ζωές μας. Πρέπει να το πούμε πολύ καθαρά: Δεν είμαστε σκλάβες του σπιτιού, των προκαταλήψεων, του αφεντικού, του κεφαλαίου, του τραπεζίτη. Ούτε και του χρέους!

 

Ονομάζομαι Magda Alves, είμαι 31 ετών, είμαι από την Πορτογαλία και μετέχω στην Παγκόσμια Πορεία Γυναικών. Είμαι φεμινίστρια που παλεύω ενάντια σε διαφορετικά συστήματα εκμετάλλευσης, κυριαρχίας και καταπίεσης, όπως ο καπιταλισμός και η πατριαρχία, και ζω σε μια χώρα κατειλημμένη εδώ και δύο χρόνια από την τρόικα, και μια παράνομη κυβέρνηση. Πιστεύω ότι αυτή η Εναλλακτική Σύνοδος στην Αθήνα είναι για μένα πολύ σημαντική. Γιατί θα καταλήξει στη σύγκλιση των διαφορετικών κινημάτων, κοινωνικών, ακτιβιστικών, συνδικαλιστικών. Σημαντική γιατί ενωμένες είμαστε δυνατές, πολύ δυνατές, και μαζί μπορούμε να νικήσουμε. Σημαντική γιατί μπροστά σε μια συνολική επίθεση, ο αγώνας μας, οι αγώνες μας, πρέπει να είναι διεθνείς. Σημαντική γιατί μας επιτρέπει να δούμε, να κατανοήσουμε, να ανταλλάξουμε, να μοιραστούμε, να οικοδομήσουμε, να δημιουργήσουμε συνδέσμους, που θα μας ξαναδώσουν τη δύναμη να συνεχίσουμε.

Επειδή είμαι φεμινίστρια, ξέρω, ξέρουμε, ότι όλες οι διαδικασίες πρέπει να είναι αληθινά χειραφετητικές, επαναστατικές, πρέπει να έχουν ανάλυση φύλου και ότι οι γυναίκες έχουν θεμελιώδη ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία. Η Πορτογαλία είναι μια από τις χώρες της ΕΕ όπου οι ανισότητα των μισθών μεταξύ γυναικών και ανδρών έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Το ύψος της ανεργίας των γυναικών είναι μεγαλύτερο απ’ αυτό των ανδρών, για να μην μιλήσουμε για την επισφάλεια και για την μη πληρωμένη απασχόληση των γυναικών. Ο κατά φύλο καταμερισμός της εργασίας αυξάνεται και εντείνεται.

Οι περικοπές στους προϋπολογισμούς κάνουν την πρόσβαση στην έκτρωση πιο δύσκολη σε κάποιες ζώνες της νότιας Πορτογαλίας, τις εσωτερικές ζώνες ή στα νησιά Αζόρες και Μαδέρα. Οι πολιτικές της λιτότητας ακολουθούνται εξίσου από συντηρητικό λόγο.

Οι νοσοκόμες κατάγγειλαν ότι όλο και πιο πολύ οι γυναίκες δεν έχουν πρόσβαση στην προγεννητική συμβουλευτική. Η αύξηση της τιμής των μέσων μεταφοράς, δυσκολεύει ακόμα και τη μετακίνηση. Το μητρικό γάλα είναι ακριβό, και καμιά φορά απρόσιτο και υπάρχουν όλο και περισσότερες μητέρες που δίνουν στα μωρά γάλα αγελαδινό βάζοντάς τα σε κίνδυνο. Και μάλιστα κατά τα τελευταία χρόνια, όπου το ύψος της βρεφικής θνησιμότητας ήταν το χαμηλότερο του κόσμου και θα έπρεπε να συνεχίζει να πέφτει, αντίθετα, έχουμε μια αντιστροφή αυτής της θετικής πτωτικής τάσης. Επίσης, οι περιπτώσεις του θανάτου γυναικών λόγω βίας έχουν αυξηθεί:  Το παρατηρητήριο των δολοφονημένων γυναικών δείχνει ότι η βία είναι όλο και πιο δυνατή και τραυματική. Με τα μέτρα λιτότητας, οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στη βία λόγω φύλου. Μια γυναίκα που είναι θύμα βίας δεν μπορεί πια να φύγει από το σπίτι αν δεν έχει την οικονομική αυτονομία. Πολλά περισσότερα θα μπορούσαμε να πούμε. Μαζί και Ενωμένες. Συνεργαζόμαστε. Οικοδομούμε. Μεταμορφώνουμε. Η επανάσταση θα είναι φεμινιστική.

 

 

 

Share

Ακούω το Εξπρές του Μεσονυχτίου στο σταθμό……

της Ελένης Καρασαββίδου

H Ηλέκτρα είναι γνωστή δικηγόρος στη Θεσσαλονίκη, μόνο που αναλαμβάνει τους παρίες της κοινωνίας, (τους «ψαράδες» και τις «Μαγδαληνές» της εποχής, κι ας χρησιμοποιείται καταχρηστικά επί αιώνες το όνομα της) και όχι τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους…. Απολαύστε την χθεσινοβραδινή της εμπειρία… και ας σκεφτεί ο καθένας κι η καθεμιά το χρέος του/της ως ανθρώπου και πολίτη στο εξαιρετικά σάπιο βασίλειο της ραγδαία εκφασιζόμενης λίγο έξω από τις κουρτίνες του σαλονιού μας Ελληνικής Δανιμαρκίας… «Ο.κ.» η ηθική εφευρίσκεται από τους εκάστοτε σε κάθε εποχή και πολιτικό σύστημα ισχυρούς  για να την ακολουθούν οι υποτελείς τους, κι όσο πιο πολύ αμφισβητείται η ηθική τους υπόσταση τόσο πιο αυστηροί πρέπει ν α δείχνουν για να επανακαθορίζουν ένα «από τα πάνω» προφίλ στις μάζες, αλλά με δεδομένο ότι για τον κοινωνικό φιλελευθερισμό κάθε χρώματος τα δικαιώματα δεν είναι ζήτημα αρέσκειας ή απαρέσκειας, δεν ζητώ να μας αρέσει ο τρόπος ζωής των πελατών της σε αυτό το περιστατικό, ούτε η Ηλέκτρα η ίδια αν το κρίνετε, ο εαυτός μας ζητώ να μας αρέσει…

Εγώ της εκφράζω από μακριά δημόσια την αλληλεγγύη μου απέναντι σε απίστευτα πιο παραβατικούς σοβαροφανείς «θρησκευόμενους» γραβατωμένους καριερίστες (δεν γράφω «στους» αλλά «σε» γιατί δεν αφορά όλους κι όλες και δεν με ενδιαφέρει να πριμοδοτήσω κανέναν ρατσισμό για να χτυπήσω έναν άλλον) που ξέρω… Ή αλλιώς «χτυπάτε ρε να ξεβρωμίσει η κοινωνία σας!» που φώναζε κι ο απελπισμένος στην «Παραγγελιά»…

Ακολουθεί η περιγραφή της παθούσας νομικού Ηλέκτρας-Λήδας Κούτρα:

Μόλις γύρισα από το Αστυνομικό Τμήμα, μετά μια μαραθώνια νύχτα στη Θεσσαλονίκη. Υπέστην τη συντριπτικότερη εμπειρία ψυχικής βίας της ζωής μου, από αστυνομικά όργανα, τα οποία μήνυσα στη συνέχεια, για πληθώρα εγκλημάτων σε βάρος μου, μεταξύ των οποίων και κακουργήματος. Πολύ περιληπτικά: Επισκεπτόμενη εντολέα μου διαφυλικό άτομο, που βρισκόταν “προσαχθείς στο κρατητήριο” για 3η φορά σε 4 μέρες (όπως πληθώρα διαφυλικών εντός των τελευταίων 5 ημερών, λόγω κάποιου είδους διαταγής “εκκαθάρισης” τους από συγκεκριμένα σημεία στη Θεσσαλονίκη), παρεμποδίστηκα να τον δω, κι όταν, αφού κάλεσα, διαμαρτυρόμενη για τα προσκόμματα στην επικοινωνία κρατουμένου με το δικηγόρο του, το “100”, κατάφερα να μπω, ο Αξ. Υπ. μ’ έριξε κι εμένα στο κρατητήριο του ΑΤ και με κλείδωσε μέσα, όπου κρατούνταν ως επί το πλείστον προσαχθείσες ιερόδουλες, χωρίς να με ενημερώσει για τον λόγο της θέσης μου σε κράτηση. Οι άλλοι αστυνομικοί που ήταν παρόντες συνέδραμαν ψυχικά τον δράστη, παρά τις διαμαρτυρίες μου ότι δεν πρέπει να δέχονται από συναδέλφους τους συμπεριφορές αντίθετες αν μη τι άλλο στον όρκο τους, εμπαίζοντάς με εν χορώ, και λέγοντάς μου ότι “μόνη σου ήθελες να κλειδωθείς μέσα”… Όταν ζήτησα να κάνω μήνυση, ο Αξ. Υπ. είπε ότι θα μου κάνει κι εκείνος μήνυση, κι όταν του είπα ότι δεν με ενδιαφέρει τι θα κάνει κι επιμένω να υποβάλω τη μήνυση, δεν δέχθηκε να την καταχωρήσει κι επέμεινε να φύγω. Ειδοποιήθηκε κατεπειγόντως η Εισαγγελέας μέσα στη νύχτα, η οποία έκρινε ότι δεν πρέπει να συλληφθεί ο δράστης, καθώς βρισκόταν εν ώρα υπηρεσίας. Ευχαριστώ την Ξανθίππη Μωϋσίδου την οποία ξύπνησα για να μου παρασταθεί ως  δικηγόρος και φίλη και τις Μαρία Πάγκου και Ανδρία Ανδρία που ήταν μαζί μου μέχρι το ξημέρωμα.

 

ΥΓ: από το ΦΣ θέλουμε να σημειωθεί ότι η Ηλέκτρα-Λήδα Κούτρα είναι πολιτική αγωγή υπέρ των τριών τουριστριών που έχουν καταγγείλει βιασμό το 2005 (“βιαστής με την τυρόπιτα”), στη δίκη που άρχισε την Δευτέρα 4 Ιουνίου και συνεχίζεται την Παρασκευή 7.

Περισσότερα

Καθημερινές αυθαίρετες προσαγωγές διεμφυλικών ατόμων στη Θεσσαλονίκη

 

Share

Όχι άλλη αναβολή για τη δίκη βιασμού τριών τουριστριών!

Διαμαρτυρία μπροστά στα δικαστήρια της Αλεξάνδρας 3 Ιουνίου 9 π.μ.

Για τις 3 Ιουνίου έχει οριστεί η δίκη εναντίον κατηγορουμένου για κατά συρροή βιασμούς, το 2005, με καταγγέλλουσες 3 τουρίστριες από την Αυστραλία και τον Καναδά. Είναι η γνωστή περίπτωση του «βιαστή με την τυρόπιτα», ο οποίος ήδη έχει καταδικαστεί σε κάθειρξη 5 χρόνων και σε βαθμό Εφετείου για μια τέταρτη, Βορειοευρωπαία γυναίκα.

Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε αρχικά για κατά συρροή βιασμό 4 τουριστριών, μιας Βορειοευρωπαίας, μιας Καναδής και δύο Αυστραλέζων. Η δίκη όμως διαχωρίστηκε λόγω της απουσίας των  τριών γυναικών που δεν είχαν κλητευθεί νόμιμα στις μακρινές χώρες τους, οπότε η όλη διαδικασία για αυτές χρονοτριβεί μέχρι σήμερα.

Θυμίζουμε ότι ο κατηγορούμενος για κατά συρροή βιασμούς τριγύριζε στην Πλάκα, πλησίαζε νεαρές τουρίστριες και πρότεινε σε αυτές να τις ξεναγήσει. Τους πρόσφερε μια τυρόπιτα  μέσα στην οποία είχε βάλει το υπναγωγό χάπι STILNOX και παραδοσιακό αλκοολούχο ποτό (συνδυασμός που έντονα αντενδείκνυται), για να έρθουν τάχα στο «πνεύμα των Θεών», μετά, υποβασταζόμενες, τις οδηγούσε σε παρακείμενο ξενοδοχείο,  τις βίαζε και έφευγε.

Ο βιαστής συνελήφθη, μετά από έρευνα του διεξήγαγε το τοπικό αστυνομικό τμήμα στην περιοχή, ενώ συνέχιζε την εγκληματική δράση του, και αναγνωρίσθηκε στη συνέχεια από όλες τις καταγγέλλουσες. Η νεαρή γυναίκα για την οποία έχει ήδη καταδικαστεί, κινδύνεψε  να χάσει τη ζωή της ως συνέπεια άκρως επικίνδυνης συμπεριφοράς του δράστη.

Η Φεμινιστική Πρωτοβουλία παρακολούθησε τη δίκη της πρώτης καταγγέλλουσας στο Εφετείο, με τις απίστευτα πολλές συνεδριάσεις, καθυστερήσεις και κωλυσιεργίες. Ως συνήθως και σ’ αυτήν τη δίκη, καταγγέλθηκαν οι γυναικείες οργανώσεις που ήμασταν παρούσες, ότι, υποτίθεται, σκοπό είχαμε να επηρεάσουμε το δικαστήριο και να καταδικαστεί ένας αθώος άνθρωπος.

Να τονίσουμε ότι από τις τρεις εγκαλούσες γυναίκες, η Αυστραλή ήρθε 3 φορές από την πατρίδα της και η Καναδή 1 φορά από τη δική της για να παραστούν στη δίκη του βιαστή τους, κι αντ’ αυτού έπρεπε να υποστούν την ψυχική ταλαιπωρία  της αναβολής. Η δίκη έχει αναβληθεί 7 φορές, τις  4 λόγω αποχής δικηγόρων, δικαστικών υπαλλήλων ή εκλογών, τις  3 λόγω αιτήματος του κατηγορουμένου ή της δικηγόρου του. Απαιτούμε να μην αναβληθεί και πάλι, μετά από 8 χρόνια αναβολών.

Απαιτούμε την καταδίκη των βιαστών και την επιβολή των προβλεπόμενων αυστηρών ποινών. Ο βιασμός είναι βία, παραβίαση του σώματος της γυναίκας και συνήθως συνοδεύεται και από άλλες σωματικές βλάβες. Είναι ψυχικό τραύμα για τις γυναίκες, διαρκής πηγή φόβου στο φιλικό περιβάλλον, στο σχολείο, στο δρόμο ή ακόμα και μέσα στο ίδιο το σπίτι, ανεξαρτήτως ηλικίας. Η πρόσφατη υπόθεση 40χρονου που συνελήφθη στα Πετράλωνα με κατηγορία ότι έχει ασελγήσει σε 20 μαθήτριες, δείχνει για άλλη μια φορά την έκταση που έχει η βία κατά των γυναικών, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν μικρά παιδιά.

Απαιτούμε δικαιοσύνη για τα θύματα βιασμού. Απαιτούμε από τα δικαστήρια να μην δείχνουν επιείκεια και να μην αναγνωρίζουν ελαφρυντικά σε αυτού του είδους τα κακουργήματα. Απαιτούμε στις περιπτώσεις καταδίκης να μην αφήνουν ελεύθερο μέχρι την έφεση τον βιαστή, όπως έγινε τον περασμένο Μάρτη 2013 στην περίπτωση της γυναίκας από τις Φιλιππίνες, όπου ο καταδικασμένος βιαστής τελικά δεν παρέστη στο εφετείο και είναι καταζητούμενος μεν, αλλά ελεύθερος. Το θύμα δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την κατάθλιψη που της έχει προκαλέσει ο βιασμός, η καθυστέρηση της δίκης και η εκ των πραγμάτων ατιμωρησία και μας ρωτάει διαρκώς, «Πώς γίνεται αυτός να μην κάνει φυλακή, να μην τιμωρηθεί;»

 

Για αυτούς τους λόγους, καλούμε να προχωρήσει αποφασιστικά η δίκη του βιαστή με την τυρόπιτα και να δικαιωθούν τα θύματα, έστω και μετά τις τερατώδεις καθυστερήσεις που υπήρξαν.

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

Αθήνα, 29/5/2013

Πηγή: feministikiprotovoulia

Share

Alter Summit – Όλο το πρόγραμμα των εκδηλώσεων

Το Alter Summit πρόκειται για μια νέα εκκίνηση στον συντονισμό των ευρωπαϊκών κινημάτων στον απόηχο των ευρωπαϊκών φόρουμ, σε πιο δύσκολες εποχές, με βαθύτερη κρίση, με καταστροφικές ήδη συνέπειες ενάντια στα δικαιώματα και στο βιοτικό επίπεδο για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλη την ήπειρο. Η σοβαρότητα της κατάστασης επιβάλλει ακόμα περισσότερο την ενότητα των κινημάτων και την ανάγκη να συσπειρώσουν τις δυνάμεις τους εκεί όπου συμφωνούν.

 

Στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ

7 Ιουνίου – Παρασκευή

12.00-14.30 φεμινιστική συνέλευση

Φεμινιστικά κινήματα και γυναικεία δικαιώματα στην Ευρώπη της κρίσης, Β.Σιατέρλη verasiaterli@yahoo.com

 

2.30 – 5.00 συνελεύσεις

Αντίσταση στη διάλυση της δημόσιας Παιδείας – Υπερασπιζόμενοι το μέλλον των επόμενων γενιών, Θ.Κοτσυφάκης thekotsi@sch.gr

Μετανάστες, πρόσφυγες, σύνορα, κρίση και Ευρώπη Φρούριο, Γ.Φελέκης felekis@okde.org

► Η Λιτότητα σκοτώνει: Η επίθεση στη δημόσια Υγεία – διεκδικώντας το δικαίωμα στην υγεία για όλους-όλες, Ε.Χατζημιχάλη elenichatzimichali@yahoo.com

Ένας χωρίς στέγη – Όλοι-όλες στο δρόμο: Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή κατοικία, Φλώρα Νικολιδάκη, synflora@gmail.com

 

6.00 μ.μ. Η μεγάλη μας γιορταστική εκδήλωση:

Παρουσίαση του Μανιφέστου των λαών της Ευρώπης όπου προσκαλούνται και αναμένεται να παρευρεθούν πολλές χιλιάδες άνθρωποι

 

9.00 μ.μ. Συναυλία Αλληλεγγύης των λαών με ευρωπαϊκά και ελληνικά συγκροτήματα

 

8 Ιουνίου – Σάββατο

9.30 – 12.30 / 12.30 –  4.30 συνελεύσεις

Αγώνας ενάντια στη Φτώχια και αντίσταση στη διάλυση του κράτους Πρόνοιας στην Ευρώπη: Κοινωνικά Δικαιώματα για όλους-όλες, Κ.Πούτου kpoutou@gmail.com

Χρεωμένοι λαοί – Παράδεισος για τις Τράπεζες, Χ.Γολέμης golemis@poulantzas.gr, Ε.Παπαδοπούλου, elena.papadopoulou@gmail.com

Αλληλεγγύη εν δράσει: Η Ευρώπη των από κάτω στο Προσκήνιο, Χρ.Γιοβανόπουλος goudroun@gmail.com , Μ.Μπολώτα, krisgiov@yahoo.com

Στρατιωτικές επεμβάσεις και μιλιταρισμός – κινήματα για ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη, Σ.Βωβού svovou@otenet.gr

Ακροδεξιά, ναζισμός και νέος φασισμός στην Ευρώπη – κράτος εξαίρεσης και καταστολής, Γ.Αλμπάνης yannisalmpanis@hotmail.com

Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών και τη λεηλασία των φυσικών πόρων, Δ.Σπαθαρίδου dspatharidou@gmail.com

Συρρίκνωση της δημοκρατίας, συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού και μορφές άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας, Γ.Δαρεμάς, Σ.Αναγνωστοπούλου g_daremas@ath.forthnet.gr

Εργασία – επισφάλεια – ανεργία: τα δικαιώματα που χάνονται, οι εξαιρέσεις που έγιναν κανόνας και η οργάνωση της αντίστασης, Ν.Νικολάου nagia_n@yahoo.com , Μ. Μπότση , marbotsi@hotmail.com

Καταστροφή της φύσης και του περιβάλλοντος: εμπορευματοποίηση και κερδοσκοπία, Κ.Κλοκίτη kklokiti@gmail.com

 

Ευρωπαϊκή διαδήλωση στην Αθήνα

Το Σάββατο 8 Ιουνίου το απόγευμα, με θέμα την αντίσταση στα μέτρα λιτότητας και την αντίσταση στη φασιστική απειλή.

 

Περισσότερα για το Alter Summit εδώ

YouTube Preview Image

 

 

 

Share

HOMOphonia: Κάτω τα χέρια από την απεργία των εκπαιδευτικών

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Κάθε κοινωνικός αγώνας εκφράζει τις ουσιαστικότερες ανάγκες της κοινωνικής ομάδας που τον διεξάγει. Όταν οι παραδοσιακές μορφές διεκδίκησης αχρηστεύονται και το κοινωνικό συμβόλαιο ακυρώνεται, τότε είναι θεμιτό και αναγκαίο η οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα που πλήττεται να καταφεύγει και σε “ανορθόδοξες” ή μη επιτρεπτές από το σύστημα μορφές πάλης.

Οι καταστροφικές πολιτικές επιλογές της τρικομματικής κυβέρνησης έχουν οδηγήσει σε κατάρρευση το σύστημα δημόσιας παιδείας. Οι εκπαιδευτικοί σαν τελευταίο αμυντικό τους όπλο προχωρούν σε απεργία κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών εξετάσεων.

Κόντρα σε όλες τις απειλές που εκτοξεύονται εναντίον τους, κόντρα στο απαράδεκτο μέτρο της επιστράτευσης, στεκόμαστε στο πλευρό των εκπαιδευτικών και εκφράζουμε την αμέριστη υποστήριξή μας στον δίκαιο αγώνα τους. Καλούμε λοιπόν και εμείς στη σύσκεψη φορέων, κινημάτων, συλλογικοτήτων, την οποία διοργανώνουν οι ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, την ΤΕΤΑΡΤΗ 15 Μάη, στις 18.00, στο θέατρο Κήπου (απέναντι από τη ΧΑΝΘ). Επίσης, καλούμε σε μαζική συμμετοχή στο μεγάλο συλλαλητήριο που οργανώνεται για την Πέμπτη 16 Μάη στη Θεσσαλονίκη (η ώρα και το μέρος δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα).

Σε έναν αγώνα ενάντια στην αύξηση του ωραρίου, που οδηγεί σε μαζική απόλυση 10.000 εκπαιδευτικών, στις υποχρεωτικές μετακινήσεις και στη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες, οι στρέιτ και οι τρανς της HOMOphonia ενώνουμε την οργισμένη κραυγή μας μαζί τους φωνάζοντας:

 

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ 

Τρίτη, 14 Μάη 2013

              HOMOphonia-Thessaloniki Pride

 

www.thessalonikipride.com.gr

homophonia.thess.pride@gmail.com  

 

Share

Στην τελική ευθεία για την Ευρωπαϊκή συνέλευση Κοινωνικών Κινημάτων

Δελτίο Τύπου

ALTER SUMMIT

Αθήνα, 7 και 8 Ιουνίου – Ποδηλατοδρόμιο ΟΑΚΑ

 

Με τη συμμετοχή 100 οργανώσεων από 20 χώρες από όλη την Ευρώπη πραγματοποιήθηκε η τελευταία γενική συνέλευση του Alter Summit στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας το Σαββατοκύριακο. Από πλευράς ελληνικής οργανωτικής επιτροπής συμμετείχαμε 7 εκπρόσωποι  και τονίσαμε ιδιαίτερα όλες τις πλευρές της διοργάνωσης και της προετοιμασίας, οργανώσαμε τις συνεργασίες με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά κινήματα για κάθε θέμα, και μας υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό και εμπιστοσύνη. Το στοίχημά μας, όπως είπαμε, είναι ότι θα έχουμε τον Ιούνη μια άρτια διοργάνωση.

Υιοθετήθηκε το Μανιφέστο των Ευρωπαϊκών Λαών μετά τις τελευταίες τροποποιήσεις από όλα τα παρόντα κινήματα, το οποίο και θα δημοσιευθεί σε 3 ημέρες σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες. Το μανιφέστο αυτό θα παρουσιαστεί στην Αθήνα σε γιορταστική εκδήλωση, στις 7 Ιουνίου, στις 6.00 μ.μ., με ομιλίες, βίντεο, χαιρετισμούς. Στην εκδήλωση αυτή αναμένονται πολλές χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες, κοινότητες μεταναστών καθώς και εκατοντάδες αντιπρόσωποι από τις 200 ευρωπαϊκές οργανώσεις που έχουν δηλώσει ήδη τη συμμετοχή τους στη διοργάνωση, αλλά και ακτιβιστές και ακτιβίστριες από νέα ευρωπαϊκά κινήματα, όπως των Πλατειών και του Blockypy Frankfurt που έχει μαζικές δραστηριότητες κοινωνικής ανυπακοής στις 31 Απριλίου και 1 Ιουνίου.

Επίσης, θα υπάρξουν εκδηλώσεις τύπου καραβανιού την προηγούμενη της εκδήλωσης εβδομάδα, σε Γαλλία, Ιταλία, Φρανκφούρτη, Βιέννη, και αλλού (οι προετοιμασίες σε εξέλιξη)

Ήδη από ελληνικής πλευράς στην οργανωτική επιτροπή συμμετέχουν περισσότερες από 50 κοινωνικές οργανώσεις, δίκτυα αλληλεγγύης, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ και κοινωνικά κινήματα, ενώ ο κατάλογος είναι ανοιχτός και έχουμε καθημερινά νέες εγγραφές.

Οι συνελεύσεις έχουν προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον από ελληνικές οργανώσεις.

Δημόσια εκδήλωση-συζήτηση για το Alter Summit στην Αθήνα, Δευτέρα 20 Μαίου στις 19.30, Τσαμαδού 14, κήπος. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό και για αυτό σας περιμένουμε! 

 

Το πρόγραμμα των 2 ημερών σε τίτλους:

Παρασκευή και Σάββατο :

  • Φεμινιστική συνέλευση με την οποία ανοίγει το Φόρουμ
  • Η Λιτότητα σκοτώνει: Η επίθεση στη δημόσια Υγεία – διεκδικώντας το δικαίωμα στην υγεία για όλους-όλες
  • Αντίσταση στη διάλυση της δημόσιας Παιδείας – Υπερασπιζόμενοι το μέλλον των επόμενων γενιών
  • Μετανάστες, πρόσφυγες, σύνορα, κρίση και Ευρώπη Φρούριο
  • Ένας χωρίς στέγη – Όλοι-όλες στο δρόμο: Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή κατοικία
  • Αγώνας ενάντια στη Φτώχια και αντίσταση στη διάλυση του κράτους Πρόνοιας στην Ευρώπη: Κοινωνικά Δικαιώματα για όλους-όλες
  • Χρεωμένοι λαοί – Παράδεισος για τις Τράπεζες
  • Αλληλεγγύη εν δράσει: Η Ευρώπη των από κάτω στο Προσκήνιο
  • Στρατιωτικές επεμβάσεις και μιλιταρισμός – κινήματα για ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη
  • Ακροδεξιά, ναζισμός και νέος φασισμός στην Ευρώπη – κράτος εξαίρεσης και καταστολής
  • Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών και τη λεηλασία των φυσικών πόρων
  • Συρρίκνωση της δημοκρατίας, συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού και μορφές άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας
  • Εργασία – επισφάλεια – ανεργία: τα δικαιώματα που χάνονται, οι εξαιρέσεις που έγιναν κανόνας και η οργάνωση της αντίστασης
  • Καταστροφή της φύσης και του περιβάλλοντος: εμπορευματοποίηση και κερδοσκοπία

Η ευρωπαϊκή συνάντηση θα κλείσει με μεγάλη διαδήλωση στην Αθήνα, το Σάββατο 8 Ιουνίου το απόγευμα, με θέμα την αντίσταση στα μέτρα λιτότητας και τη φασιστική απειλή.

 

Περισσότερες πληροφορίες:  http://altersummit2013.blogspot.gr/

Επίσημο Ευρωπαικό site : www.altersummit.eu

Επικοινωνία:  altersummit.athens2013@yahoo.gr

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ!

Share

Διεθνής Αμνηστία – Επείγουσα δράση: στις 29 Απριλίου θα επιβληθεί ποινή στην Κίμπερλι Ριβέρα

Η στρατιώτης Κίμπερλι Ριβέρα βρίσκεται κρατούμενη από τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ από τις 20 Σεπτεμβρίου 2012, όταν είχε συλληφθεί για λιποταξία από το στρατό. Η Κίμπερλι Ριβέρα είχε φύγει από το στράτευμα χωρίς έγκριση, ενώ βρισκόταν σε άδεια από υπηρεσία στο Ιράκ, στις αρχές του 2007, και πήγε στον Καναδά, αφότου αποφάσισε ότι ηθικά δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει πια στον πόλεμο στο Ιράκ ή σε οποιαδήποτε άλλη σύγκρουση. Στον Καναδά έκανε αίτηση προστασίας ως πρόσφυγας, αλλά απελάθηκε το Σεπτέμβριο του 2012 κατόπιν απόρριψης της αίτησής της σε δεύτερο βαθμό.

ΜΠΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΗ Καλώντας τις αρχές να αποφυλακίσουν τη στρατιώτη Κίμπερλι Ριβέρα άμεσα και άνευ όρων, καθώς είναι κρατούμενη συνείδησης, φυλακισμένη για τη συνειδησιακή της αντίρρηση στη συμμετοχή στην ένοπλη σύγκρουση στο Ιράκ:

ΗΠΑ: Περαιτέρω πληροφόρηση: στις 29 Απριλίου θα επιβληθεί ποινή στην Κίμπερλι Ριβέρα

 

Share

4 Απριλίου Διεθνής Ημέρα της Γυμνόστηθης Τζιχάντ!

 Κάναμε έκκληση στον κόσμο για στήριξη και ο κόσμος απάντησε! Η μοίρα της Femen – Τυνησίας ακτιβίστριας Amina Tyler ταρακούνησε και ένωσε χιλιάδες γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Η πράξη πολιτικής ανυπακοής της Amina είχε ως αποτέλεσμα το φονικό μίσος των ισλαμιστικών απάνθρωπων τεράτων, για τους οποίους ο θάνατος μιας γυναίκας είναι πιο φυσικός από την αναγνώριση του δικαιώματός της να κάνει ό,τι θέλει το ίδιο το σώμα της. Γι ‘αυτούς, βλέπουμε τώρα, η αγάπη για την ελευθερία είναι το πιο επικίνδυνο είδος ψυχιατρικού νοσήματος, που χρειάζεται δραστική αναγκαστική θεραπεία στο της φασιστικής τιμωρητικής ιατρικής. Η «αραβική άνοιξη», για τις γυναίκες της Βόρειας Αφρικής, κατέληξε να είναι ένας ψυχρός χειμώνας της σαρίας που τις έχει στερήσει από ό, τι λίγα πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες απολάμβαναν.

Λιθοβολισμός και μαστίγωμα, απαγωγές και βιασμοί, αναγκαστική ψυχιατρική θεραπεία και άλλα είδη σωματικών και ψυχολογικών βασανιστηρίων είναι αυτά που επιφυλάσσει το νέο Χαλιφάτο της Σαρία για τις γυναίκες. Η ένωση θρησκείας και κράτους γεννά μορφές Ιεράς Εξέτασης και οι Ιερές Εξετάσεις ανάβουν τις εξιλαστήριες φωτιές της θρησκο-πολιτικής τρομοκρατίας, φωτιές που καίνε με τα σώματα των γυναικών ως καύσιμα – αυτό είναι και το μήνυμα που η αιματηρή ιστορία των μεσαιωνικών θεοκρατιών φωνάζει σε εμάς.

Κάθε μορφωμένη, με ελεύθερη σκέψη γυναίκα είναι, για τους Ιεροεξεταστές, μια μάγισσα που αξίζει καταδίκη και δολοφονία. Μουσουλμάνοι άντρες καλύπτουν τις γυναίκες τους σε μαύρες κουκούλες υποταγής και φόβου και φοβούνται όπως τον διάολο τη στιγμή που εκείνες θα δραπετέυσουν στο φως, την ειρήνη, την ελευθερία. Η θρησκευτική δικτατορία αρχίζει με την υποδούλωση των γυναικών, όμως η πράξη αυτό-ελευθέρωσης μιας γυναίκας είναι το πρώτο βήμα για την καταστροφή του καθεστώτος της σαρίας. Οι γυμνόστηθες διαμαρτυρίες είναι οι σημαίες πολέμου της γυναικείας αντίστασης, ένα σύμβολο της απόκτησης μιας γυναίκας των δικαιωμάτων της επί του ίδιου της του σώματος!

Η Femen  κηρύσσει  την 4η Απριλίου ημέρα ανελέητη γυμνόστηθης τζιχάντ κατά του ισλαμισμού!

Αλληλεγγύη στη γενναία Amina Tyler από την Τυνησία! Ελάτε στην πρεσβεία της Δημοκρατίας της Τυνησίας και διαμαρτυρηθείτε γυμνόστηθες, με το σύνθημα «Το σώμα μου κατά του ισλαμισμού!” γραμμένο στο σώμα σας, πάρτε μια φωτογραφία του εαυτού σας, και ποστάρετέ την στη σελίδα σας στα social media, καθώς και για στη σελίδα των Fan των Femen στο Facebook 

Αυτή η μέρα θα σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας, γνήσια Αραβικής Άνοιξης, μετά την οποία η αληθινή ελευθερία, η ελευθερία χωρίς μουλάδες και χαλίφηδες, θα έρθει στην Τυνησία! Ζήτω η γυμνόστηθη τζιχάντ εναντίον απίστων! Βυζιά μας είναι πιο θανατηφόρα από ό, τι πέτρες σας!

Πηγή: σελίδα Facebok των Femen

μετάφραση: Δήμητρα Σπανού

 

Περισσότερα

Αγνοείται η πρώτη Femen της Τυνησίας μετά από απειλές για τη ζωή της

Με λιθοβολισμό απειλείται 19χρονη ακτιβίστρια

 

 

Share

Με λιθοβολισμό απειλείται 19χρονη ακτιβίστρια

Με λιθοβολισμό απειλείται η 19χρονη ακτιβίστρια Άμινα Τάιλερ στην Τυνησία η οποία πόσταρε στην σελίδα της φωτογραφία στην οποία έχει γράψει στο στήθος της «Το σώμα μου ανήκει σε μένα». Ισλαμιστής ιεροκήρυκας ζήτησε να εκτελεστεί με λιθοβολισμό.Συγκεκριμένα ο σαλαφίτης ιεροκήρυκας Αντέλ Αλμί υποστήριξε ότι «Σύμφωνα με το Θείο Νόμο, πρέπει να τιμωρηθεί με 80 ως 100 βουρδουλιές, αλλά αυτό που έκανε επισείει πολύ περισσότερα. Πρέπει να θανατωθεί με λιθοβολισμό και μέχρι τότε να τεθεί υπό περιορισμό, γιατί αυτό που έκανε μπορεί να προκαλέσει επιδημία … Είναι σαν κάποιον που υποφέρει από σοβαρή μεταδοτική ασθένεια και πρέπει να απομονωθεί και να θεραπευτεί».

Η φεμινιστική οργάνωση FEMEN της οποίας φέρεται να είναι μέλος η 19χρονη τονίζει σε ανακοίνωσή της ότι

«Η 4η Απριλίου θα σηματοδοτήσει την αρχή μίας νέας, γνήσιας Αραβικής Ανοιξης, μετά την οποία η πραγματική ελευθερία, χωρίς μουλάδες και χαλίφηδες, θα έρθει στην Τυνησία»«Τα στήθη μας είναι πιο φονικά από τις πέτρες σας!». Η 4η Απριλίου ανακηρύχτηκε από την οργάνωση παγκόσμια ημέρα δράσης  δράσης για την συγκεκριμένη υπόθεση, ενώ ανέβασε και ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών, στην οποία έχουν ανταποκριθεί ήδη πάνω από 10.000 άτομα, τα οποία ζητούν να ασκηθεί δίωξη σε όσους απειλούν την 19χρονη.

Η οργάνωση για τα δικαιώματα” Human Rights Watch” τονίζει  ότι «Τα σχόλια του Αντέλ Αλμί … έθεσαν την Αμίνα Τάιλερ σε άμεσο κίνδυνο … το τυνησιακό κράτος θα πρέπει να δράσει άμεσα τουλάχιστον καταδικάζοντας τις δηλώσεις και προστατεύοντάς την από επιθέσεις, αλλά και με διερεύνηση για το αδίκημα της προτροπής σε βίαιες πράξεις».

Πηγή: alterthess

 

Περισσότερα

Αγνοείται η πρώτη Femen της Τυνησίας μετά από απειλές για τη ζωή της

 

Share

Ο Πάχτας και η Γεωργία στην πατρίδα του Αριστοτέλη

της Μαρίας Λούκα

Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι «τις αρετές τις αποκτούμε, αφού πρώτα τις ασκήσουμε». «Κάνοντας δίκαιες πράξεις γινόμαστε δίκαιοι, ενεργώντας συνετά γινόμαστε συνετοί και κάνοντας ανδραγαθήματα γινόμαστε γενναίοι» έγραφε χαρακτηριστικά στα Ηθικά Νικομάχεια. Σε μια μετανεωτερική εκδοχή άρθρωσης του λόγου περί ηθικής, ο Αλαίν Μπαντιού, αντιτάσσει στην  κυρίαρχη ηθική της αγοράς που ακυρώνει κάθε προοπτική χειραφέτησης, την ηθική της αλήθειας : «Ανάμεσα στον Άνθρωπο ως εφικτό έρεισμα του αστάθμητου χαρακτήρα των αληθειών, ή τον Άνθρωπο ως είναι-προς-θάνατον (ή προς-ευτυχίαν: είναι το ίδιο πράγμα) πρέπει να διαλέξουμε. Αυτή η ίδια επιλογή επεκτείνεται επίσης ανάμεσα στη φιλοσοφία και την «ηθική», ή ανάμεσα στη γενναιότητα των αληθειών και το μηδενιστικό συναίσθημα».

Η πατρίδα του Αριστοτέλη, τα Αρχαία Στάγειρα, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, όχι για το αρχαιολογικό και ιστορικό της φορτίο, ούτε για τη φυσική της ομορφιά. Ουτως η άλλως και οι δυο αυτές διαστάσεις θα επισκιαστούν  – αν δεν υπονομευτούν εντελώς –  από την επένδυση χρυσού που αποβαίνει «χρυσή» μόνο για τους επενδυτές της. Η σημερινή Ολυμπιάδα, όπου τοποθετείται η γενέτειρα του αρχαίου φιλοσόφου, επιβαρυμένη ήδη από τις λίμνες τελμάτων που δημιούργησε η χρόνια και ανεξέλεκτη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή αλλά και συμβολικός τόπος αντίστασης  μπλοκάρωντας το 2003 το αντίστοιχο έργο της TVX , θα μαραζώσει αν η ευρύτερη περιοχή μετατραπεί σ’ ένα απέραντο χρυσορυχείο. Αυτοί που πιστεύουν ότι μπορούν να δηλώνουν δίκαιοι και ενάρετοι χωρίς να κάνουν δίκαιες και ενάρετες πράξεις, δεν αναζητούν την ομορφιά και την ιερότητα στη γη του Αριστοτέλη – παρά το γεγονός ότι κάλλιστα την επικαλούνται – αλλά κάτω απ’ αυτήν, στα ορυκτά της κοιτάσματα. Κι εδώ αναδεικνύεται η ηθική πόλωση που σκιαγραφεί ο Μπαντιού, ανάμεσα στην κυρίαρχη ηθική της εξουσίας και στην ηθική της αλήθειας και του αγώνα, δοσμένη από ένα βιωματικό παράδειγμα.

Ο  Πάχτας είναι δήμαρχος Αριστοτέλη.

Η Γεωργία είναι κάτοικος Ιερισσού στο δήμο Αριστοτέλη.

Ο Πάχτας σπούδασε στις Βρυξέλλες. Γνωρίζει το φιλοσοφικό έργο του Αριστοτέλη. Του Μπαντιού ίσως όχι γιατί δεν πέρασε από την αριστερά. Αλλά δεν έχει σημασία.

Η Γεωργία μάλλον δεν έχει εντρυφήσει στον Αριστοτέλη, τον έχει καταλάβει όμως καλύτερα. Ίσως ούτε το Μπαντιού γνωρίζει, αλλά θα μπορούσε να αποτελεί ένα υπόδειγμα για το γάλλο φιλόσοφο της «ηθικής της αλήθειας»

Ο Πάχτας διετέλεσε νομάρχης, βουλευτής, υφυπουργός, δήμαρχος. Επαγγελματίας πολιτικός , θα έλεγε κάποιος, σε θέσεις εξουσίας.

Η Γεωργία παραπαίει όπως η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού μεταξύ εργασίας – ανεργίας – επισφάλειας και λούζεται της επιπτώσεις της κρίσης των επαγγελματιών της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

Ο Πάχτας το Γενάρη του 2004 προσπάθησε να περάσει μια τροπολογία στην ελληνική Βουλή που επέτρεπε την έκδοση νέων οικοδομικών αδειών στα 17.630 στρέμματα του Πόρτο Καρράς στη Χαλκιδική, χωρίς να απαιτείται βεβαίωση δασικής αρχής και έγκριση ρυμοτομικού σχεδίου. Επίσης, συνέβαλλε στη μεταβίβαση μιας μεταλλευτικής έκτασης 317.000 στρεμμάτων στην Ελληνικός Χρυσός – χωρίς δημόσιο διαγωνισμό – με τίμημα 11 εκατ, 37 φορές λιγότερο απ’ όσο την κοστολόγησε ανεξάρτητος οίκος λίγους μήνες μετά. Είναι δήμαρχος όμως και δεν αντιμετωπίζει κανένα σοβαρό πρόβλημα με τη δικαιοσύνη.

Η Γεωργία συμμετείχε στη διαδήλωση των Επιτροπών Αγώνα στις Σκουριές στις 21 Οκτώβριου. Όντας έγκυος δέχτηκε χημικά, χτύπησαν το αμάξι του άντρα της και συνέλαβαν τον ίδιο. Στο όργιο αυταρχισμό του τελευταίου μήνα προσήγαγαν τα αδέρφια της, τους πήραν γενετικό υλικό και τους κάλεσαν ξανά στην ασφάλεια την Τρίτη ως ύποπτους μαζί με άλλα 18 άτομα.

Ο Πάχτας αρνείται ότι στις 7 Μαρτίου έπεσαν χημικά στα σχολεία της Ιερισσού. Δεν ήταν στην Ιερισσό στις 7 Μαρτίου. Δεν είναι τις περισσότερες μέρες του χρόνου.

Η Γεωργία ήταν στην Ιερισσό στις 7 Μαρτίου , όπως όλες τις άλλες μέρες. Βρισκόταν σπίτι της με το 11 μηνών βρέφος του αδερφού της. Τα χημικά έφτασαν στο σπίτι και το μωρό διακομίστηκε στο νοσοκομείο.

Ο Πάχτας αμφισβητεί τις γνωμοδοτήσεις των επιστημονικών φορέων που επισημαίνουν ότι αν υλοποιηθεί η επένδυση θα προκαλέσει μη ανατρέψιμες βλάβες και δεν θα είναι αειφόρα.

Η Γεωργία καταλαβαίνει ότι τα δάση και τα νερά της Χαλκιδικής θα καταστραφούν αν ξεκινήσουν οι εξορύξεις. Τα σέβεται γιατί ζει μ’ αυτά.

Ο Πάχτας κάνει έκκληση στους επενδυτές. Δε διαβουλεύεται με τους δημότες τους και δεν απαντάει στις ενοχλητικές ερωτήσεις.

Η Γεωργία είναι στο ίδιο μετερίζι με τους συμπατριώτες της. Συζητάνε και αποφασίζουν όλοι μαζί. Με καθαρή φωνή απαντάει σε όλες τις ερωτήσεις. Κάνει έκκληση στις μητέρες της ελληνικής κοινωνίας να υπερασπιστούν το μέλλον των παιδιών τους, το δικαίωμα τους να μεγαλώσουν στον τόπο τους και να κάνουν βόλτες στα βουνά τους.

Ο Πάχτας δεν εκφράζει την τοπική κοινωνία. Εκφράζει την τριγωνομετρία της διαπλοκής, επιχειρηματική ελίτ – πολιτική εξουσία – media

Η Γεωργία εκφράζει όλους τους άλλους.

 

*Η ζωντανή εκπομπή με τη Γεωργία και άλλες γυναίκες της Ιερισσού εδώ

Η συνέντευξη με το Χρήστο Πάχτα εδώ

 

Πηγή: left.gr

 

 

Share

Αγνοείται η πρώτη Femen της Τυνησίας μετά από απειλές για τη ζωή της

Εξαφανισμένη είναι εδώ και μερικές ημέρες η 19χρονη Αμίνα, «η πρώτη Femen της Τυνησίας», γεγονός που κάνει τη φεμινιστική, ακτιβιστική οργάνωση να εκφράζει φόβους για τη ζωή της.  Είναι η πρώτη Τυνήσια που είχε το θάρρος να δημοσιεύσει γυμνόστηθες φωτογραφίες της στο Facebook σε ένδειξη συμπαράστασης στο φεμινιστικό κίνημα Femen.

Αγνοείται από την Τρίτη και παγκόσμιες ανθρωπιστικές οργανώσεις την αναζητούν.

Οι φωτογραφίες της ανέβηκαν και στην ιστοσελίδα της ομάδας Femen. «Το σώμα μου ανήκει σε εμένα και σε κανέναν άλλο»,  έγραψε με μελάνι στο στήθος της στα αραβικά, καθώς και το «Fuck you morals».

Η σελίδα της στο Facebook δεν έχει ανανεωθεί, το τηλέφωνο της δεν απαντά, ενώ ο λογαριασμός της στο Skype είναι κλειστός.

Οι φωτογραφίες της είχαν προκαλέσει ηλεκτρονικό πόλεμο στον αραβικό κόσμο, με πολλούς χρήστες να καταφέρονται εναντίον της με υβριστικά μηνύματα και απειλές για τη ζωή της.

Πρόσφατα, σύμφωνα με την εφημερίδα Kapitalis, ο ιεροκήρυκας Adel Almi, δήλωσε πως η ποινή της θα έπρεπε να είναι από 100 χτυπήματα με μαστίγιο στην πλάτη, μέχρι και λιθοβολισμός. «Η πράξη της μπορεί να αποκαλέσει αποτρόπαιες μιμήσεις της, να εξαπλωθεί σαν επιδημία και σε άλλες γυναίκες. Επιβάλλεται να τιμωρηθεί», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

Αν η Αμίνα συλληφθεί, η ποινή που προβάλλεται από το Δίκαιο της χώρας της για προσβολή των ηθών και του θρησκευτικού νόμου, είναι δίχρονος εγκλεισμός στη φυλακή και χρηματικό πρόστιμο.

Πάνω από 15.000 άνθρωποι, έχουν υπογράψει αίτηση, ζητώντας την τιμωρία όσων απειλούν τη ζωή της νεαρής γυναίκας. Φεμινιστικές ομάδες κινητοποιούνται παράλληλα σε παγκόσμιο επίπεδο για την εύρεση και προστασία της.

Η 4η Απριλίου, έχει μάλιστα οριστεί ως «Η Ημέρα της Αμίνα», καμπάνια στην οποία συμμετέχει και ο Ρίτσαρντ Ντόκινς.

Χρήστες του Twitter δημιούργησαν το Hashtag  #Amina, όπου και δημοσιεύονται πληροφορίες και εξελίξεις για την υπόθεση της 19χρονης.

Από τη μεριά της, η ομάδα Femen, ανέφερε σε γραπτή της ανακοίνωση: «Οι βαρβαρικές απειλές εις βάρος της Αμίνα είναι απαράδεκτες. Φοβόμαστε για τη ζωή της. Καλούμε όλες τις γυναίκες να παλέψουν για την ελευθερία τους κατά των θρησκευτικών αγριοτήτων. Χρησιμοποιήστε το σώμα σας σαν “καμβά” για τα συνθήματα υπέρ της ελευθερίας. Γυμνά στήθη ενάντια στο Ισλάμ (Bare breasts against Islamism)».

Λίγο αργότερα η σελίδα τους στο διαδίκτυο δέχτηκε επίθεση από hackers, που αντικατέστησαν τις γυμνές φωτογραφίες με αντίστοιχες του Κορανίου.

 

Πηγή: tvxs

 

 

Share

Alter Summit: Εναλλακτική Συνοδός των ευρωπαϊκών κινημάτων

Το πρώτο πανό του Alter Summit από την ελληνική αντιπροσωπεία στη μεγάλη συγκέντρωση των Βρυξελλών, 14 Μαρτίου, όπου και ανακοινώθηκε η σύνοδος της Αθήνας.

 

της Σίσσυς Βωβού

Η Εναλλακτική Σύνοδος των Ευρωπαϊκών Κινημάτων, ALTER SUMMIT, θα πραγματοποιηθεί τελικά στην Αθήνα, στις 7 και 8 Ιουνίου του 2013.

Όπως γράψαμε στο Φύλο Συκής, η σύνοδος αποφασίστηκε στην ευρωπαϊκή συνάντηση της Φλωρεντίας, το Νοέμβρη, αλλά ο τόπος διεξαγωγής δεν είχε οριστικοποιηθεί.

Στις 15-16 Μαρτίου, έγινε η συνέλευση του ALTER SUMMIT, με τη συμμετοχή περισσότερων από 150 οργανώσεων απ’ όλη την Ευρώπη, και όλα είναι τώρα δρομολογημένα, εκτός από το «Μανιφέστο», το οποίο είναι ακόμα σε διαβούλευση, με τις συμμετέχουσες οργανώσεις και συλλογικότητες να κάνουν τις προσθήκες και τροπολογίες στο αρχικό κείμενο που παρουσιάστηκε το Νοέμβρη.

Κεντρικά στοιχεία του εξελισσόμενου «Μανιφέστου» ή «Μνημονίου των ευρωπαϊκών λαών», όπως μπορεί τελικά να ονομαστεί, είναι η αντίσταση στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και η διεκδίκηση μιας Ευρώπης δημοκρατικής, οικολογικής, φιλεργατικής, φεμινιστικής, αντιρατσιστικής και αντιφασιστικής. Η ισότητα των δύο φύλων είναι ένας από τους πυλώνες του Alter Summit, εναπόκειται όμως στις φεμινίστριες να οργανώνουμε τις μαζικές δράσεις μας, όσο και την πολιτική μας παρέμβαση στις αναλύσεις και τους στόχους.

Στην Ελλάδα υπάρχει ήδη ομάδα εργασίας, στην οποία μετέχουν περισσότερες από 20 οργανώσεις, μεταξύ των οποίων η «Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών», πολλές από τις οποίες ήταν στη συνέλευση των Βρυξελλών. Να σημειώσουμε ότι στη διοργάνωση μετέχουν συνδικάτα και κοινωνικές οργανώσεις κάθε είδους, όχι κόμματα. Αντίθετα, πολιτικές προσωπικότητες ή και κόμματα καλούνται να στηρίξουν αυτό το δίκτυο και τους στόχους του.

Η συνέλευση των Βρυξελλών υιοθέτησε το ψήφισμα ενάντια στην καταστροφική «επένδυση» για την εξόρυξη χρυσού στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρεται στο ευρωπαϊκό φυλλάδιο που θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά την ερχόμενη εβδομάδα:

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φθάσει σε μια ιστορική καμπή. Μετά από σχεδόν έξι χρόνια, η κρίση στην ΕΕ βαθαίνει ακόμα. Χειροτερεύει από τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται από τους ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες, μαζί με τις οικονομικές και χρηματιστικές ελίτ. Αυτές οι πολιτικές καταλήγουν σε παγκόσμια επίθεση ενάντια στην κοινωνική πρόνοια, τα κοινωνικά δικαιώματα και τη δημοκρατία, προκαλώντας περισσότερη ύφεση και ανεργία.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, τα κοινωνικά κινήματα και τα κινήματα πολιτών έχουν ξεσηκωθεί ενάντια στην ιστορική αυτή νεοφιλελεύθερη επίθεση. Αλλά αυτοί οι αγώνες δεν κατάφεραν, μέχρι σήμερα, να ανατρέψουν αυτές τις πολιτικές «λιτότητας»: οι λαοί παλεύουν ξεχωριστά, και ένας ένας νικιούνται…

Είναι επιτακτικό τώρα να συγκλίνουν αυτά τα κοινωνικά κινήματα και τα κινήματα πολιτών πέραν των ευρωπαϊκών συνόρων, να αγωνιστούν μαζί και να οργανώσουν κοινές δράσεις βασισμένες στις δικές τους προτάσεις. Αυτό ακριβώς θα κάνει το Alter Summit.

Η Εναλλακτική Σύνοδος σκοπεύει να συνενώσει όλες τις δυνάμεις που αντιτίθενται στην σημερινή άδικη και επικίνδυνη πολιτική της κρίσης, και να επιβάλλουν μια αντιστροφή στις ευρωπαϊκές πολιτικές. Καθοδηγείται από τα κοινωνικά κινήματα – εθνικά και ευρωπαϊκά συνδικάτα, τα κοινωνικά, τα φεμινιστικά, τα κινήματα πολιτών και οικολογίας – αλλά επίσης δυνάμεις που υποστηρίζουν τα αιτήματά μας και προσωπικότητες που υποστηρίζουν την έκκλησή μας είναι ευπρόσδεκτες. Ζητούμε από όλες τις οργανώσεις και τους πολιτικούς να αγωνιστούν μαζί μας αν συμφωνούν στο πνεύμα και την θεμελιώδη ανάλυση που συμπυκνώνεται στο «Κάλεσμά» μας.

Η Εναλλακτική Σύνοδος είναι μια διαρκής, δυναμική της πολιτικής σύγκλισης των ευρωπαϊκών κινημάτων που μετέχουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνικής, δημοκρατικής, οικολογικής και φεμινιστικής Ευρώπης. Είναι όμως επίσης ένα μεγάλο γεγονός, που θα οργανωθεί στις 7 και 8 του Ιούνη 2013 στην Αθήνα, που πρέπει να είναι το πρώτο βήμα για την οικοδόμηση ενός ευρωπαϊκού κοινωνικού κινήματος.

Στη διάρκεια αυτού του γεγονότος, θα δημοσιεύσουμε ένα κοινό μανιφέστο, που θα έχει συνταχθεί από κινήματα σε όλη την Ευρώπη, για να υπογραμμίσουμε την κοινή μας ανάλυση, τις εναλλακτικές λύσεις και τους στόχους για να οικοδομήσουμε αυτή την άλλη Ευρώπη που όλες και όλοι επιθυμούμε».

 

Από τη Φλωρεντία αποφασίστηκε η σειρά των αγωνιστικών κινητοποιήσεων που αποφασίζουμε ή στηρίζουμε ως Alter Summit. Οι τελευταίες από αυτές, από τις 8 Μάρτη και μετά, είναι:

  • 8 Μαρτίου 2013 : Ευρωπαϊκή δράση για την χειραφέτηση των γυναικών ενάντια στην λιτότητα και το χρέος
  • 26-30 Μαρτίου 2013 : Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στην Τυνησία
  • Μάιος 2013, Blockupy στην Φρανκφούρτη (Γερμανία)
  • 7-9 Ιουνίου 2013 : Alter Summit στην Αθήνα.
  • Ιούνιος 2013 G8 Αντισύνοδος

Συγκεκριμένες δράσεις αλληλεγγύης για την υποστήριξη τόσο των ανθρώπων που έχουν υποστεί τις πολιτικές λιτότητας όσο και των θυμάτων της ρατσιστικής βίας και της κακοποίησης.

Στις Βρυξέλλες στις 14 Μαρτίου έγινε μεγάλη συγκέντρωση των συνδικάτων και των κοινωνικών κινημάτων, ενάντια στη σύνοδο κορυφής των κυβερνήσεων, με καταγγελία του νεοφιλελευθερισμού και αίτημα για μια άλλη Ευρώπη. Εκεί παρουσιάστηκε επίσης το Alter Summit. (Βλ. ρεπορτάζ μου στην Αυγή 15-3-2013). Συμμετείχαν πολυμελείς συνδικαλιστικές αντιπροσωπείες από γειτονικές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Δανία) και μικρότερες από όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην Ελλάδα παρουσιάσαμε για πρώτη φορά σε δημόσια εκδήλωση το Alter Summit με το ευρωπαϊκό μας φεμινιστικό φυλλάδιο για την 8η Μάρτη, το οποίο μοιράστηκε τόσο στις εκδηλώσεις της Αθήνας όσο και στην Ξάνθη.

Επίσης, αντιπροσωπεία των ελληνικών οργανώσεων που συμμετέχουν στη διοργάνωση θα μεταβεί στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ της Τυνησίας όπου θα παρουσιάσει την εκδήλωση της Αθήνας, και τα μέλη της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας θα συμμετέχουμε τόσο στη συνέλευση των γυναικών που θα γίνει στις 26 Μαρτίου όσο και σε άλλα σεμινάρια για τα δικαιώματα των γυναικών.

Για περισσότερα: www.Altersummit.eu

 

Share

Φόρος τιμής σε τρεις Κούρδισσες αγωνίστριες

των Ειρήνη Αποστολίδουέρευνα και συγγραφή

και Μουράτ Ισσίέρευνα και επίβλεψη

Η Σακινέ (Σάρα) Τζανσίζ (1958-2013) ήταν μια γυναίκα-μύθος για τον Κουρδικό λαό. Από τα ιδρυτικά μέλη του PKK, αποτέλεσε ορόσημο για την πορεία χειραφέτησης των γυναικών στην κουρδική κοινωνία. Συνελήφθη σύντομα μετά την ίδρυση του PKK στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και κρατήθηκε στη φυλακή του Ντιγιάρμπακιρ επί 12 χρόνια, όπου υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Ύστερα ακολούθησε η αποφυλάκισή της με αμνηστεία, και η θητεία της στο αντάρτικο στα βουνά του Κουρδιστάν. Στη συνέχεια η Σακινέ πήγε στην Ευρώπη από όπου ηγήθηκε της οργάνωσης των Κουρδισσών γυναικών. Υπήρξε μια από τις επιφανείς γυναίκες που προσέφεραν μεγάλο έργο στην δικτύωση και οργάνωση των Κούρδων της διασποράς. Δολοφονήθηκε στις 9 Γενάρη 2013 στο Παρίσι μαζί με άλλες δυο συναγωνίστριές της, τη Φιντάν (Ροζμπίν) Ντογάν και τη Λεϊλά (Ροναχή) Σαϋλεμέζ.

 

Σακινέ (Σάρα) Τζανσίζ

Τα πρώτα βήματα

Η Σακινέ γεννήθηκε το 1958 στην πόλη Ντέρσιμ. Προερχόταν από μια απλή οικογένεια με οκτώ παιδιά.

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, που επικαλείται το Κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Firat News, η Σακινέ πρωτοήρθε σε επαφή με επαναστατικούς κύκλους στις αρχές της δεκαετίας του 1970, προκαλώντας τη δυσαρέσκεια της οικογένειάς της. Τελικά το έσκασε από το σπίτι της με προορισμό την Άγκυρα, όπου πρωτογνώρισε τον Οτζαλάν. Στην Άγκυρα ανέπτυξε περαιτέρω την προσωπικότητά της και μετά επέστρεψε στα μέρη της.

Σύμφωνα με την αγγλόφωνο δελτίο του Firat news, η Σακινέ δραστηριοποιήθηκε επί μακρόν στο φοιτητικό-νεολαιίστικο κίνημα στο Ελαζίγ, περιοχή γειτονική του Ντέρσιμ. Το 1976 μπήκε στον κουρδικό επαναστατικό κίνημα. Υπήρξε ηγετική μορφή στον αγώνα ενάντια στους φασιστικούς κύκλους του Ελαζίγ. Πήρε μέρος στην πολιτική δράση στο Ντέρσιμ και την ευρύτερη περιοχή του το 1978.

Ίδρυση PKK

Όταν ιδρύθηκε το PKK το 1978 αποτελούνταν από μια ομάδα νεαρών. Η Σακινέ ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη. Σε συνέντευξή της λέει: «δεν ήμουν έτοιμη, είχαμε μεγαλώσει πολύ, με μεγάλη επιρροή στη νεολαία. Δεν ξέραμε πού πηγαίναμε, αν θα τα καταφέρναμε. Είχαμε αυτές τις ανησυχίες αλλά δε τις εκφράζαμε».

Σύλληψη και δίκη

Κατόπιν της συμμετοχής της στην ιδρυτική συνάντηση του PKK το Νοέμβρη του 1978, η Σακινέ συνελήφθη μαζί με φίλους στο Ελαζίγ. Στην πρώτη σύλληψή της τής έσπασαν το σαγόνι. Η Σακινέ υπήρξε η πρώτη γυναίκα από το PKK που στην απολογία της ενώπιον των δικαστών υπερασπίστηκε την οργάνωση και τον αγώνα της.

Φυλακή- Η κόλαση του Ντιγιάρμπακιρ

Το όνομα της Σακινέ είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φυλακή του Ντιγιάρμπακιρ. Κατά τα χουντικά χρόνια 1981-1984, οι κρατούμενοι στη στρατιωτική φυλακή ν.5 του Ντιγιαρμπακιρ υφίσταντο σε συστηματική βάση φριχτά βασανιστήρια προς πειραματισμό του καθεστώτος για την ανθρώπινη αντοχή. Σε αυτή την περιοδο 34 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους μες στη φυλακή. Η Σακινέ υπήρξε ψυχή της αντίστασης όχι μόνο για τη γυναικεία πτέρυγα αλλά και για όλη τη φυλακή. Εκείνη δεν κατέδωσε ποτέ τους φίλους και συντρόφους της. Ήταν μια αγωνίστρια που τη σέβονταν οι κρατούμενοι από όλες οι οργανώσεις γιατί στο πρόσωπό της έβλεπαν τη στάση μιας επαναστάτριας. Η Σακινέ υπέστη σκληρά βασανιστήρια.

Στο ντοκυμαντέρ του Τσαγιάν Ντεμιρέλ “5 No’lu Cezaevi: 1980–84” (φυλακή ν.5: 1980-1984) η Σακινέ του μίλησε για τα χρόνια της φυλακής:

Μας έβαζαν στο πάτωμα που ήταν πολύ κρύο και μας έκαναν φάλαγγα και μετά μας πήγαιναν σε κάτι κελιά για να μας βασανίσουν και μας άφηναν εκεί πολλές φορές, όπου έτρεχαν τα ακάθαρτα νερά των αποχετεύσεων. Στα βρεμένα μας κορμιά πονούσε πιο πολύ η φάλαγγα. «Θα σας στειρώσουμε για να μη μπορείτε να γεννήσετε», φώναζαν δυνατά, για να ακούν και οι σύντροφοί μας στα άλλα κελιά.

Αποφυλάκιση- Αντάρτικο

H Σακινέ αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους το 1991 στο πλαίσιο αμνηστείας προς πολιτικούς κρατούμενους. Μετά την αποφυλάκισή της πήγε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης των Κούρδων ανταρτών στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου. Στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε στο αντάρτικο στο Δυτικό και Νότιο Κουρδιστάν. Ο Μουσταφά Καράσου, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του K.C.K.* αναφέρει ότι επιθυμία της Σακινέ ήταν να γίνει αντάρτισσα στο Ντέρσιμ, τη γενέθλια γη της, αλλά το κόμμα δε της το επέτρεψε ποτέ, παρά τις επανηλλειμένες αιτήσεις της. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Σακινέ είχε γράψει ένα διήγημα όταν ήταν αντάρτισσα στο βουνό, με τίτλο «Έτσι κι αλλιώς η ζωή μου ήταν πάντα μια μάχη».

Εξορία

Σύμφωνα με τη Hurriyet Daily News, το κόμμα την απέσυρε από την ενεργή συμμετοχή σε αποστολές και την έστειλε στην Ευρώπη, μετά τη διαφωνία της με την εκτέλεση του Μεχμέτ Σενέρ. Κατά την ανταποκρίτρια της Huffington Post στην Άγκυρα, η φυγή της Σακινέ στην Ευρώπη έλαβε μέρος στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και η απόκτηση ασύλου απο το Γαλλικό Κράτος το 1998.

Δουλειά της Σακινέ ήταν να οργανώσει τους Κούρδους στη εξορία, να έχουν συλλόγους, να μην είναι σκόρπιοι. Μάλιστα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ένταξη των Κουρδισών στις γυναικείες οργανώσεις του PKK.

Θάνατος

Στις 9 Γενάρη 2013, σε ηλικία 55 ετών, εκτελέστηκε με πυροβολισμό στο κεφάλι, στο Γραφείο Ενημέρωσης του Κουρδιστάν στο Παρίσι.

Προσωπικότητα

Ο Μουσταφά Καράσου γράφει:

Αναλάμβανε μικρά και μεγάλα καθήκοντα και ήταν άνθρωπος που συμμετείχε σε όλα. Ήταν πολύ σεμνή. Ήταν πάντα στα ανώτερα κλιμάκια του PKK όμως έζησε όλη της τη ζωή σα μια απλή αγωνίστρια. Πάντα μιλούσε πολύ καθαρά και ανοιχτά και ήταν επίμονη σε αυτά που ήξερε σωστά.

Ακόμη και κάποια που δε μιλά τούρκικα ή κούρδικα, παρακολουθώντας τις βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις της Σακινέ καταλαβαίνει αρκετά για την προσωπικότητά της. Μιλά αργά και σταθερά χωρίς να υψώνει τη φωνή της· στέκεται ευθυτενής, με το κεφάλι ψηλά και με πολύ ήρεμο πρόσωπο. Δίνει την εντύπωση μιας γυναίκας χαμηλών τόνων αλλά με μεγάλη αυτοκυριαρχία· δείχνει μια γυναίκα που πατά πάρα πολύ γερά στη γη.

 

Φιντάν (Ροζμπίν) Ντογάν

Η Φιντάν (Ροζμπίν) Ντογάν γεννήθηκε στις 17/01/82 στο Μαράς της επαρχίας Ελμπιστάν στη νοτιοδυτική Τουρκία. Μεγάλωσε στη Γαλλία όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς της. Τελείωσε το λύκειο στο Στρασβούργο. Από μικρή είχε έντονο ενδιαφέρον για τον Κουρδικό απελευθερωτικό αγώνα. Η ενεργή συμμετοχή της στον επαναστατικό αγώνα στην Ευρώπη ξεκίνησε το 1999. Εκτός από τη δουλειά της, που επικεντρωνόταν στη νεολαία και τις γυναίκες, η Φιντάν επίσης ανέπτυξε διπλωματικές δραστηριότητες στην Ευρώπη αρχής γενομένης το 2002. Ήταν μέλος της άτυπης βουλής των Κούρδων (Κουρδικό Εθνικό Κονγκρέσο) και εκπρόσωπός της στο Παρίσι. Στις  9 Γενάρη 2013, σε ηλικία 31 ετών, εκτελέστηκε με πυροβολισμό στο κεφάλι, στο Γραφείο Ενημέρωσης του Κουρδιστάν στο Παρίσι. Κηδεύτηκε στο Ελμπιστάν στις 18/01/2013.

 

Λεϊλά (Ροναχή) Σαϋλεμέζ

Η Λεϊλά(Ροναχή) Σαϋλεμέζ, μέλος του Κουρδικού νεολαιίστικου κινήματος γεννήθηκε το 1982 στην Μερσίνα, μεγάλη παραλιακή πόλη και λιμάνι της νότιας Τουρκίας. Προερχόταν από οικογένεια γιεζιντί** από την περιοχή Λιτζέ της επαρχίας του Ντιγιάρμπακιρ. Τη δεκαετία του 1990 μετανάστευσε στο Χάλε της Γερμανίας με την οικογένειά της. Εκεί συνέχισε την εκπαίδευσή της. Ήταν φοιτήτρια στο δεύτερο έτος της αρχιτεκτονικής όταν ξεκίνησε η συμμετοχή της στον Κουρδικό απελευθερωτικό αγώνα. Απο το 2006 δραστηριοποιήθηκε στο Βερολίνο, την Κολν, το Ανόβερο, τη Φρανκφούρτη και την ελβετική πόλη της Βασιλείας. Μετά από την παραμονή της στο Κουρδιστάν για ενάμισυ χρόνο το 2010, επέστρεψε στο Παρίσι όπου και δρατηριοποιούνταν έκτοτε. Στις 9 Γενάρη 2013, σε ηλικία 31 ετών, εκτελέστηκε με πυροβολισμό στο κεφάλι, στο Γραφείο Ενημέρωσης του Κουρδιστάν στο Παρίσι. Κηδεύτηκε στη Μερσίνα στις 18/01/2013.

* K.C.K. (Koma Civakên Kurdistan): Ενότητα των Κοινοτήτων του Κουρδιστάν, οργάνωση-ομπρέλα που ίδρυσε ο Οτζαλάν και συμπεριλαμβάνει εκτός από το PKK τα κουρδικά απελευθερωτικά κόμματα που δρουν και στις άλλες κουρδικές περιοχές πέραν της Τουρκίας.

** Êzîdî : η αρχαία Κουρδική θρησκεία

 

Κολάζ βιντεο κι φωτο των 3 γυναικών

YouTube Preview Image

 

Πηγές: Firat News, IMC TV, Ihlas News Agency, Today’s Zaman, Hürriyet Daily News, Huffington post, T24, PKK online, kongrakurdistan.net, Wikipedia

 

Περισσότερα

Το τελευταίο αντίο στις τρεις Κούρδισσες αγωνίστριες

 

 

Share

«Παναγία μου, γίνε φεμινίστρια»

της Δήμητρας Ρωμανού

Τον Φεβρουάριο του 2012, μέλη του πάνκ φεμινιστικού συγκροτήματος Pussy Riot ερμήνευσαν για πολύ λίγα λεπτά ένα τραγούδι- διαμαρτυρία σε κεντρικό Ορθόδοξο καθεδρικό ναό, με το οποίο καλούσαν την Παναγία να γίνει φεμινίστρια και την παρακαλούσαν  να λυτρώσει την Ρωσία από τον Πούτιν, ασκώντας με αυτό τον τρόπο κριτική στις αρχές της Ρωσίας, για την καταπάτηση των δικαιωμάτων, την ανελευθερία και την πατριαρχεία που καταπιέζει τις γυναίκες από την ελεύθερη έκφραση.

Οι δύο γυναίκες μέλη του συγκροτήματος, η Νάντια Τολοκονίκοβα και η Μάσα Αλεκίνα κρίθηκαν από τα ρωσικά δικαστήρια ένοχες για «χουλιγκανισμό» κινούμενες από «θρησκευτικό μίσος» , και καταδικάστηκαν σε 2 χρόνια φυλάκιση, ενώ μόνο η τρίτη Κατερίνα Σαμούκοβιτς αφέθηκε ελεύθερη με αναστολή της ποινής. Οι δύο γυναίκες εκτείουν την ποινή τους σε σοφρωνιστικές «αποικίες» δηλαδή σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας τα οποία είναι διαβόητα για την βάναυση αντιμετώπιση των κρατούμενων. Δυστυχώς πρόσφατα το δικαστήριο της Μόσχας αποφάσισε να μην επιτρέψει στην Μάσα, η οποία μεγάλωνε μόνη της το παιδί της να αναβάλει την έκτιση της ποινή της έως ο γιός της να κλείσει τα 14 χρόνια.

Και οι τρεις γυναίκες θεωρούνται κρατούμενες συνείδησης από τη Διεθνή Αμνηστία ενώ υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για την ασφάλειά τους, αφού έχουν δεχτεί απειλές οι ίδιες και οι οικογένειές τους.

Στην φυλακή όπου κρατείται η Μάσα, η διοίκηση την έβαλε σε ειδικό απομονωμένο κελί λόγω των απειλών που δεχόταν. Η μέγιστη διάρκεια που μπορεί να κρατείται εκεί κάποια είναι 3 μήνες, μετά πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι προστασίας της, ενώ η Νάντια έχει παρουσιάσει σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω της κράτησής της σε άσχημες συνθήκες.

Ένα χρόνο μετά τη σύλληψη των μελών του συγκροτήματος, η όλο και κλιμακούμενη καταστολή της ελευθερίας της έκφρασης στη Ρωσία φαίνεται και από την τελευταία απόφαση του δικαστηρίου της Ρωσίας,  να απαγορεύσει την προβολή των βίντεό τους  κατά τη διάρκεια της παράστασής τους στον καθεδρικό της Μόσχας ως «εξτρεμιστικά»…

Καλλιτέχνες και τραγουδιστές από όλο τον κόσμο στέκονται αλληλέγγυοι στα μέλη του συγκροτήματος και έχουν εκφραστεί δημοσίως υπέρ της άμεσης απελευθέρωσης των Pussy Riot. Ένας από αυτούς είναι και ο Μάτ Κάμερον των Pearl Jam.

Αν θές να ζητήσεις την άμεση απελευθέρωσή τους και εσύ, μπορείς να μπεις εδώ: http://takeaction.amnestyusa.org

Για περισσότερα: Διεθνής Αμνηστία, freepussyriot.org

 

Share

Ανακοίνωση της Φεμινιστικής Πρωτοβουλίας για τη μέρα της γυναίκας

8 ΜΑΡΤΗ

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Δεν γιορτάζουμε, διεκδικούμε

8 Μάρτη οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο αγωνιζόμαστε, για να αποτρέψουμε τις επιθέσεις εναντίον μας, για να πετύχουμε την απελευθέρωση των γυναικών και την ισότητα των δύο φύλων.

Αντιστεκόμαστε στα μέτρα λιτότητας που πλήττουν ιδιαίτερα και βαρύτερα τις γυναίκες, καθώς και άλλες κοινωνικά μειονεκτούσες ομάδες, και στη διεύρυνση των ανισοτήτων. Αντιστεκόμαστε μέσα από τα ποικιλόμορφα κινήματα, σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο.

Αντιστεκόμαστε στη δημοσιονομική πειθαρχία, που επιδιώκει την καταστροφή της ζωής των γυναικών, κυριολεκτικά, όσο και των λαϊκών στρωμάτων γενικότερα, ντόπιων και μεταναστών/μεταναστριών, με άξονα την σωτηρία των πλουσίων και των τραπεζών αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στους ανθρώπους. Ζητούμε την ακύρωση των χρεών και την ανατροπή των πολιτικών και των κυβερνήσεων που τα υπηρετούν.

Αντιστεκόμαστε με τη γυναικεία αλληλεγγύη μας  στην ένταση της βίας λόγω φύλου  -που συνεχώς κλιμακώνεται- και του βιασμού, και προέρχεται συχνά από τους πιο «δικούς» μας ανθρώπους, την  ώρα που η αρωγή της πολιτείας στα θύματα αυτής της βίας συρρικνώνεται, την ώρα που απουσιάζουν οι ξενώνες φιλοξενίας ακόμα και για καταστάσεις επείγουσες. Ζητούμε την τιμωρία των ενόχων γι’ αυτή τη βία.

Αντιστεκόμαστε στην ένταση του σεξισμού, που την διακρίνουμε στην καθημερινότητα και στα ΜΜΕ αλλά με ακόμα πιο ακραία μορφή σε φασιστικές ιδεολογίες και πολιτικές, με την αντίκρουση αυτού του σεξισμού και την ενδυνάμωση του φεμινιστικού κινήματος.

Καλούμε στις αγωνιστικές εκδηλώσεις για τις 8 του Μάρτη, στην Αθήνα 6 μ.μ. στο Μοναστηράκι. Στην Ξάνθη στις 9 του Μάρτη για να τιμήσουμε την Ζωή Νταλακλίδου που δολοφονήθηκε μετά από βιασμό και να διαμαρτυρηθούμε για την κουλτούρα της βίας που οδηγεί πιο συχνά στον καθημερινό βιασμό, ο οποίος περνάει συχνά απαρατήρητος με συνέπεια την ασυλία και ατιμωρησία των δραστών  και την ενοχοποίηση των θυμάτων  τόσο  από την κοινωνία όσο και από τα  δικαστήρια.

Αγωνιζόμαστε για ένα μαζικό φεμινιστικό κίνημα

 

Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

 

 

 

Share

Για τα κοινωνικά κινήματα στις πόλεις της Νότιας Ευρώπης: τριήμερο εργαστήριο

των Δημήτρη Μπαλαμπανίδη, Έλενας Πατατούκα & Δήμητρας Σπανού, εκ μέρους της ομάδας encounter Athens

Με το ξέσπασμα της κρίσης, οι χώρες της Νότιας Ευρώπης αντιμετωπίζουν πρωτοφανείς κοινωνικούς, πολιτικούς και οικονομικούς μετασχηματισμούς. Με παρόμοιες ιστορικές, κοινωνικοπολιτικές και πολιτισμικές βάσεις, αλλά και με τις δικές τους ιδιαιτερότητες, οι χώρες αυτές συνιστούν σε μεγάλο βαθμό μία περιφέρεια στο περιθώριο της Ευρώπης. Ιδιαίτερα στη συγκυρία της κρίσης, οι ανισότητες εντός του ευρωπαϊκού χώρου φαίνεται να εντείνονται, αναπαράγοντας προηγούμενα μοντέλα άνισης γεωγραφικά ανάπτυξης και θέτοντας στο επίκεντρο τον προβληματισμό γύρω από την έννοια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Ωστόσο, η ίδια η συνθήκη της κρίσης μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ένα κοινό πλαίσιο κατανόησης των εξελίξεων στη Νότια Ευρώπη. Αν και εκδηλώθηκε με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε χώρα, οι αιτίες και οι συνέπειές της, καθώς και οι πολιτικές που υιοθετούνται για τη διαχείρισή της φαίνεται να ακολουθούν παρόμοια πρότυπα.

Έπειτα από μια μακρά περίοδο νεοφιλελεύθερων πολιτικών –οι οποίες κατά κύριο λόγο οδήγησαν στη σημερινή κρίση– επιβάλλονται ακόμη πιο επιθετικές μεταρρυθμίσεις από διεθνείς και τοπικούς παίχτες και συμφέροντα, οι οποίες παρουσιάζονται ως «η αναγκαία και αναπόφευκτη λύση». Μέσα σε ένα «καθεστώς εκτάκτου ανάγκης», υιοθετούνται όλο και πιο αυταρχικές πολιτικές, παραβιάζοντας ή καταργώντας ανθρώπινα, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και άλλα κεκτημένα, οδηγώντας σε κοινωνική και οικονομική κατάρρευση.

Στο παραπάνω πλαίσιο, οι πόλεις αναδεικνύονται στους κατεξοχήν τόπους συμπύκνωσης της κοινωνικής δυσαρέσκειας και των κοινωνικών αγώνων. Σε συνθήκες αυξανόμενης φτώχειας και περιορισμού των ήδη ανεπαρκών κοινωνικών παροχών, ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών κινημάτων αναδύεται, επιχειρώντας να εκφράσει τις ανάγκες των κοινωνικών ομάδων που βιώνουν τις επιπτώσεις τις κρίσεις. Ως απάντηση, νέες στρατηγικές επιβίωσης, πρακτικές αλληλεγγύης και κοινωνικά δίκτυα συγκροτούνται σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Τα κινήματα αυτά αποκτούν πολλαπλές μορφές και οργανωτικές δομές και, παρότι έχουν συγκεκριμένη χωρική αναφορά, τα αιτήματά τους στρέφονται σε όλες τις κλίμακες λήψης αποφάσεων. Οι διεκδικήσεις και οι δράσεις τους στέκονται κριτικά απέναντι στις παρούσες συνθήκες αποκλεισμού και ανισότητας ενώ εισάγουν νέους συλλογικούς τρόπους οργάνωσης της καθημερινής ζωής στην πόλη.

Η συζήτηση για τις επιπτώσεις της κρίσης στον αστικό χώρο και τις απαντήσεις που επιχειρούν να δώσουν υποκείμενα προερχόμενα από διαφορετικά χωροκοινωνικά πλαίσια, που αντιμετωπίζουν όμως κοινά προβλήματα, αποτελεί βασικό ζητούμενο στη συγκυρία. Αυτό είναι και το θέμα του τριήμερου διεθνούς εργαστηρίου με τίτλο «Καθεστώτα κρίσης και αναδυόμενα κοινωνικά κινήματα στις πόλεις της Νότιας Ευρώπης», το οποίο θα διεξαχθεί στην Αθήνα, στις 7-9 Φεβρουαρίου, στο Πολυτεχνείο. Το εργαστήριο διοργανώνεται από την ομάδα encounter Athens, σε συνεργασία με το INURA Athens και το Ινστιτούτο Δημόσιων Πολιτικών και Διακυβέρνησης του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, με την υποστήριξη του τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ και χρηματοδότηση από το Antipode Foundation.

Πρόθεση της διοργάνωσης είναι να έρθουν σε επαφή ακτιβιστές και ακτιβίστριες, ερευνητές και ερευνήτριες, που δραστηριοποιούνται σε κοινωνικά κινήματα σε πόλεις της Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ιταλίας και Ισπανίας. Ξεπερνώντας τις όποιες εθνικές αφηγήσεις για την κρίση, που δημιουργούν συνθήκες απομόνωσης και ανταγωνισμού, αυτό που επιχειρείται είναι η ανταλλαγή των διαφορετικών εμπειριών, η συζήτηση γύρω από κοινές βάσεις και προοπτικές και, τελικά, η συλλογική παραγωγή ιδεών και εναλλακτικών κατευθύνσεων ριζοσπαστικής δράσης. Στην ίδια κατεύθυνση, έχει προγραμματιστεί και μία δημόσια εκδήλωση με τίτλο «Ενάντια και πέρα από την κρίση: ο ρόλος των κοινωνικών κινημάτων πόλης», με ομιλητές τη Margit Mayer, τον Boaventura de Sousa Santos και τον David Harvey, που θα επιχειρήσουν να θίξουν ευρύτερα ζητήματα γύρω από τη δράση των κοινωνικών κινημάτων. Όλη η διοργάνωση είναι ανοιχτή σε άτομα και κοινωνικές ομάδες που ενδιαφέρονται να την παρακολουθήσουν και να συνεισφέρουν στις σχετικές συζητήσεις. Το εργαστήριο οργανώνεται γύρω από τρεις θεματικές ενότητες:

1. Στην πρώτη, με τίτλο «Υπερ-νεοφιλελεύθερη αστική ανάπτυξη», η έμφαση δίνεται στις ισχυρές πιέσεις που ασκούνται για την ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των υποδομών, την αυξανόμενη απορρύθμιση του χωρικού σχεδιασμού, την αποδυνάμωση του δημόσιου ελέγχου και τη δημιουργία μεγάλων αστικών έργων/προγραμμάτων. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις αποτελούν τμήματα ευρύτερων πολιτικών, οι οποίες παρουσιάζονται ως η μόνη λύση, στο πλαίσιο ενός επιθετικού νεοφιλελευθερισμού που πατάει πάνω στη ρητορική περί κατάστασης «έκτακτης ανάγκης» για να συνδέσει ευθέως την έννοια του «κοινού καλού» με την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους. Απέναντι σε αυτούς τους ταχύτατους μετασχηματισμούς, αναδύονται μορφές αντίστασης και προσπάθειες κριτικής των κυρίαρχων μοντέλων μεγέθυνσης, που προτείνουν εναλλακτικές πρακτικές αστικής ανάπτυξης.

2. Η δεύτερη θεματική, «Κατοικία στην κρίση», αναδεικνύει τη συζήτηση σχετικά με το δικαίωμα στην κατοικία και την ασφάλεια της στέγης, που κερδίζει ολοένα μεγαλύτερη δημόσια προσοχή και σημασία στα αιτήματα και τις δράσεις των κοινωνικών κινημάτων. Σε όλες τις χώρες που εκπροσωπούνται στο εργαστήριο, η κρίση και οι συναρτημένες με αυτήν πολιτικές έχουν επηρεάσει τόσο τις συνθήκες κατοίκησης ευρύτερων κοινωνικών ομάδων όσο και την αγορά κατοικίας. Άλλωστε, το ζήτημα της κατοικίας αποτέλεσε εξαρχής συστατικό στοιχείο της κρίσης, με πιο προφανή εκδήλωση την κρίση των ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ και τη φούσκα των κατασκευών στην Ισπανία.

3. Η τρίτη θεματική, με τίτλο «Το τοπικό ως άξονας για νέες κινητοποιήσεις, δίκτυα αλληλεγγύης και δράσης», εστιάζει στη δράση των τοπικών πρωτοβουλιών, στη μεταξύ τους δικτύωση και τη σημασία τους για τη διαχείριση των καθημερινών αναγκών. Μέσα στην καθημερινότητα της πόλης και τις γειτονιές, όπου οι συνέπειες τις κρίσης βιώνονται με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο, αναδύονται και οι μελλοντικές δυνατότητες και προοπτικές. Ίσως περισσότερο από το παρελθόν, το τοπικό επίπεδο αναδεικνύεται σήμερα ως ένα ιδιαίτερα προνομιακό πεδίο πολιτικής σκέψης και δράσης για την πόλη και τους κατοίκους της.

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ

Καθεστώτα κρίσης και αναδυόμενα κοινωνικά κινήµατα στις πόλεις της Νότιας Ευρώπης

ΕΜΠ (Συγκρότηµα Πατησίων)  7-9 Φεβρουαρίου

Πέµπτη 7 Φεβρουαρίου

15.00-17.00. Υποδοχή στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ

17.30-20.00. Ενότητα 1: Καθεστώτα κρίσης. Μεταλλαγές και εκφάνσεις της κρίσης στις πόλεις της Νότιας Ευρώπης. Παρουσιάσεις: Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα. Συζήτηση. Σχολιαστής: Κωστής Χατζηµιχάλης (Χαροκόπειο Πανεπιστήµιο)

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου

10.00-13.30. Ενότητα 2. Υπερ-νεοφιλελεύθερη αστική ανάπτυξη. Παρουσιάσεις κοινωνικών κινηµάτων και οργανώσεων: * Πόλεις για την ανάκαµψη (Λισαβόνα) * No-TAV (Τορίνο) * Να ξαναπάρουµε την πόλη. Η Ρώµη δεν πωλείται (Ρώµη) * Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό (Αθήνα) *Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση του Σαρωνικού (Αθήνα) * Πλατφόρµα για την υπεράσπιση του παλιού λιµανιού (Βαρκελώνη) *Πλατφόρµα όχι στο Eurovegas (Μαδρίτη). Συζήτηση. Σχολιαστής: Νίκος Μπελαβίλας (ΕΜΠ).

14:30-18.00. Ενότητα 3. Η κρίση της κατοικίας. Παρουσιάσεις κοινωνικών κινηµάτων και οργανώσεων: * Blocchi Precari Metropolitani (Ρώµη) * Κίνηµα για τον αγώνα για την κατοικία (Φλωρεντία) * Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων-Νεάπολης-Μουσείο (Αθήνα) * Ανοιχτή κοινωνική κατάληψη «Επιβίωση» (Θεσσαλονίκη) * Πλατφόρµα για τα θύµατα του ενυπόθηκου δανεισµού (Βαρκελώνη/ Ισπανία) * Στεγαστικές καταλήψεις και κίνηµα 15Μ (Μαδρίτη) * HΑΒΙΤΑ – Κολεκτίβα για το δικαίωµα στην κατοικία και την πόλη (Λισαβόνα) *Δίκτυο πρώην κρίσιµων γειτονιών (Λισαβόνα). Συζήτηση. Σχολιαστής: Σταύρος Σταυρίδης (ΕΜΠ).

18:30-21:00. Δηµόσια εκδήλωση: Ενάντια και πέρα απο την κρίση: ο ρόλος των κοινωνικών κινηµάτων πόλης. Διαλέξεις: Margit Mayer (Ελεύθερο Πανεπιστήµιο του Βερολίνου), Boaventura de Sousa Santos (Πανεπιστήµιο της Κοϊµπρα). Σύντοµη παρέµβαση:  David Harvey (CUNY Graduate Centre).

Σάββατο 9 Φεβρουαρίου

10:00-13.30. Ενότητα 4. Το τοπικό ως αναφορά για νέες κινητοποιήσεις, δίκτυα αλληλεγγύης και δράσεις. Παρουσιάσεις κοινωνικών κινηµάτων και οργανώσεων: * Επιτροπή κατοίκων Εξαρχείων (Αθήνα) * Επιτροπή κατοίκων Ακαδηµίας Πλάτωνος (Αθήνα) * Πλατφόρµα για την ανάκτηση του Can Batllo (Βαρκελώνη) * Συνελεύσεις γειτονιάς και κίνηµα 15Μ (Μαδρίτη) * Σύλλογος για την περιβαλλοντική αναβάθµιση των γειτονιών της Άνω Λισαβόνα (Λισαβόνα) * Πλατφόρµα Γκέτο (Λισαβόνα) * temporiuso.net (Μιλάνο) * Ο κήπος που θέλουµε (Παλέρµο). Συζήτηση. Σχολιάστρια: Ντίνα Βαΐου (ΕΜΠ).

17:00-20:30. Ενότητα 5: Διερευνήσεις της κρίσης στις πόλεις της Νότιας Ευρώπης και προοπτικές για συλλογική δράση. Στρογγυλό τραπέζι και συζήτηση.

Για περισσότερες πληροφορίες: http://urbanrise.net

Η ομάδα encounter Athens (http://encounterathens.wordpress.com/)συγκροτήθηκε το 2010 από νέους ερευνητές και ερευνήτριες, που ζουν και εργάζονται στην Αθήνα και ασχολούνται με τα ζητήματα του χώρου. Σε συνθήκες κλιμακούμενης κρίσης, σκοπός της ομάδας είναι να διαμορφώσει μια κριτική-εναλλακτική σκέψη για τον χώρο, κυρίως απέναντι στις προωθούμενες αστικές πολιτικές και τις παραμορφώσεις που προωθούνται από τον κυρίαρχο δημόσιο λόγο, στηρίζοντας το αίτημα για μια δίκαιη πόλη. 

Πηγή: Ενθέματα

 

 

Share

Ανοιχτή επιστολή στον Νίκο Ρωμανό

της Φλώρας Νικολιδάκη

Φίλε μου,

Σε θυμάμαι από την κηδεία του Αλέξη. Όλα αυτά τα χρόνια αναρωτήθηκα μερικές φορές για την ύπαρξή σου. Τώρα κατάλαβα.

Ήταν πολύ βαρύ αυτό που έγινε τότε. Ήταν απόλυτο. Γι’αυτό και ικανό να ανατρέψει τα πάντα. Πρέπει να ξέρεις ότι τότε αφυπνιστήκαμε πολλές και πολλοί. Όσες και όσοι βέβαια μπορούσαμε να αφουγκραστούμε.

Αφυπνίστηκαν όμως και όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένας φίλος μου είπε ότι 2 χρόνια μετά το Δεκέμβρη συζητιόταν ακόμα το θέμα σε διάφορα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Θα σκεφτόντουσαν ασφαλώς πως είναι δυνατό σε μια χώρα που θεώρησαν ότι το «σύστημα εδραιώθηκε», (η φράση αυτή ανήκει σε βιβλίο που πραγματεύεται το τραπεζικό δίκαιο, και αναλύει ότι η δράση του ιδιωτικού τραπεζικού συστήματος αναπτύσσεται σε χώρες που θεωρούνται «σίγουρες»), να πάρει τέτοια έκταση και ένταση η αντίδραση σε μια δολοφονία.

Από τότε έγιναν πολλά. Συχνά σκέπτομαι τα συνθήματα του Δεκέμβρη. Είχαν μεγάλη προβλεπτικότητα,  για το μέλλον της χώρας που ζούμε, και μάλιστα το άμεσο μέλλον.

Η νεολαία κατάλαβε. Αλλά όποιοι καταλαβαίνουν πολλά όπως ξέρεις γίνονται στόχοι. Το «σωστό» είναι να καταλαβαίνουμε αυτά που οι άλλοι προσπαθούν να μας δώσουν να καταλάβουμε. Τότε θεωρείται σωστή η επικοινωνία.

Θέλω να σου πω ότι έχεις δίκιο. Αυτός ο κόσμος είναι σάπιος. Το κακό έχει νικήσει. Τα πάντα αγοράζονται και πωλούνται. Άπειροι τόνοι υποκρισίας κατακλύζουν όλες τις πτυχές της ζωής μας.

Υπάρχουν όμως τα παιδιά, τα ζώα, τα δένδρα και τα λουλούδια, και αυτά αξίζουν μια προσπάθεια. Θα καταλαβαίνεις ότι δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει κάτι με πράξεις ακραίες εναντίον του συστήματος από πολύ λίγους ανθρώπους. Έχω πεισθεί ότι οι αλλαγές γίνονται με τεράστια επιμονή και προσήλωση στους κανόνες της δημοκρατίας. Στο κάτω-κάτω αν ελάχιστοι αντιδράσουν σε κάτι που οι πάρα πολλοί δεν καταλαβαίνουν, πoιο είναι το αποτέλεσμα?

Ίσως να σκέπτομαι έτσι, γιατί δεν μου αρέσει τίποτα που γίνεται με βίαιο τρόπο, δεν μου αρέσει καθόλου ο πόλεμος και τα όπλα. Δεν αντέχω και τα αποτελέσματά τους. Γνωρίζω βέβαια ότι κάποιες φορές το αρνί μπορεί να γίνει λιοντάρι μπροστά σε καταστάσεις ακραίας αδικίας και επιβολής.

Καταλαβαίνω ότι εσύ τη ζωή σου τη «διέθεσες», ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Επίσης δεν μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει από δω και πέρα. Απλώς αισθάνομαι την ανάγκη, ως πολίτης αυτής της χώρας, να διαχωρίσω τη θέση μου από όλο αυτό τον οχετό περί τρομοκρατίας, αλητείας, εγκληματικότητας και πολλά άλλα. Και διαχωρίζω τη θέση μου γιατί δε νομίζω ότι παριστάνοντας ότι συμφωνώ, βοηθάω τη δημοκρατία.

Υπομονή και καλή δύναμη.

 

Share

Το Σχολείο των Ξυπόλητων και η συμβολή των γυναικών

της Χριστίνας Κούρκουλα

Το Σχολείο των Ξυπόλητων είναι ένα διαφορετικό σχολείο που δεν δίνει πτυχία στους μαθητές του, ούτε χρησιμοποιεί πτυχιούχους δασκάλους. Η εκπαίδευση που παρέχει στηρίζεται στην πρακτική γνώση της επιβίωσης των απλών ανθρώπων, γι’ αυτό και η εκπαιδευτική διαδικασία είναι αμφίδρομη ανάμεσα στο δάσκαλο και τον μαθητή, καθώς και οι δυο μαθαίνουν από την διαδικασία αυτή, ορίζοντας εκ νέου τους όρους «μάθηση»και «επαγγελματισμός».

Το Σχολείο των Ξυπόλητων δημιουργήθηκε στην Ινδία την δεκαετία του ’80 από τον Bunker Roy, ακτιβιστή και δάσκαλο που επέλεξε να εργαστεί με τους εξαθλιωμένους αναλφάβητους κατοίκους αγροτικών περιοχών της πατρίδας του. Πέρα από την πρακτική γνώση που μεταδίδει, το σχολείο βοηθάει μικρά παιδιά που εργάζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας -στην πλειοψηφία τους κορίτσια- γυναίκες και αναλφάβητους χωρικούς να μάθουν να εφαρμόζουν τις αγροτικές παραδοσιακές γνώσεις και δεξιότητες στο χτίσιμο σπιτιών για τους άστεγους, στη συλλογή βρόχινου νερού σε σχολεία της υπαίθρου και στην τοπική κοινότητα όπου το πόσιμο νερό είναι λιγοστό, να μάθουν γραφή και ανάγνωση και να ενημερωθούν για τα πολιτικά και πολιτειακά δικαιώματά τους, χρησιμοποιώντας ως μέσο διδακτικής το κουκλοθέατρο και τη νοηματική γλώσσα.. Μόνο τεχνολογίες που μπορούν να γίνουν κατανοητές και να ελέγχονται από την αγροτική κοινότητα εφαρμόζονται για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των φτωχών.

Στο παρακάτω βίντεο ο Bunker Roy διηγείται πώς το Σχολείο των Ξυπόλητων επεκτάθηκε από την Ινδία και σε άλλες φτωχές χώρες της Ασίας και της Αφρικής με την αποκλειστική συνεργασία και στήριξη των γυναικών και μάλιστα των ηλικιωμένων γυναικών. Η εκπαίδευση των γιαγιάδων είναι από τις πιο σημαντικές προτεραιότητες του σχολείου γι αυτό και ένα από τα συνθήματα του είναι, «Εκπαίδευσε μια γιαγιά, άλλαξε τον κόσμο».

Το Σχολείο των Ξυπόλυτων έχει αγωνιστεί για την ενδυνάμωση των γυναικών της υπαίθρου, ιδιαίτερα σε περιοχές που παραδοσιακά κυριαρχούνται από τους άνδρες. Από το 1972, έχουν εκπαιδευτεί περισσότερες από 6.525 απλές νοικοκυρές, μητέρες και γιαγιάδες. Από την αρχή του εγχειρήματός του ο Bunker Roy συνειδητοποίησε ότι οι γυναίκες κατέχουν πολύτιμη πρακτική γνώση που την αξιοποιούν για την επιβίωση τη δική τους και της οικογένειάς τους, γνώση που συχνά είναι άγνωστη στους άντρες. Επίσης μαθαίνουν εύκολα παρότι είναι αναλφάβητες, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του σώματος, και όχι μόνο μπορούν να εκπαιδευτούν ως τεχνικοί ηλιακής ενέργειας για την ηλεκτροδότηση ολόκληρων αγροτικών κοινοτήτων, ως μηχανικοί αντλιών νερού, ως υφάντριες, δασκάλες και νηπιαγωγοί, οδοντίατροι, τεχνίτριες ραδιοφώνου και μαίες, αλλά με τη σειρά τους εκπαιδεύουν και άλλες γυναίκες. Οι ανύπαντρες μητέρες, μεσήλικες, οι διαζευγμένες, οι γυναίκες με κινητικά προβλήματα και οι αναλφάβητες έχουν προτεραιότητα στην εκπαίδευση σε σχέση με άλλες, επειδή χρειάζονται μια ευκαιρία στην απασχόληση και ένα εισόδημα για να επιβιώσουν.

Ο Bunker Roy λέει χαρακτηριστικά ότι οι γυναίκες χρειάζονται μόλις 6 μήνες εκπαίδευσης γιατί είναι πολύ πιο έξυπνες από τους άντρες, που δεν είναι εκπαιδεύσιμοι, καθώς είναι ανήσυχοι, φιλόδοξοι και όταν πειστούν να παρακολουθήσουν μαθήματα το κάνουν με απώτερο στόχο το πτυχίο που θα τους βοηθήσει να φύγουν στην πόλη.

Οι βασικές αρχές της φιλοσοφίας του Σχολείου των Ξυπόλυτων στηρίζεται στην πίστη του Γκάντι ότι οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η σοφία των απλών ανθρώπων της υπαίθρου πρέπει να αξιοποιούνται για την ανάπτυξή της τοπικής κοινότητας πριν ζητηθεί η έξωθεν τεχνογνωσία. Κατά τον Bunker Roy είναι μάταιο να ψάχνουμε τις λύσεις κάπου εκεί πέρα μακριά, όταν μπορούμε να σκύψουμε και να ρωτήσουμε τους απλούς ανθρώπους, μαθαίνοντας από την σοφία τους.

 
YouTube Preview Image

 

 

Share